Category: از دیگران و جراید خارجی

CIA director: Russia loves to meddle and ‘stick it to America’

Share Button
When it comes to Iranian compliance with the agreement, Iran is a “bad tenant”, Pompeo said. He likened their compliance to a renter who did not pay rent until the landlord demanded it and then sent a bad check. He said the US president, Donald Trump, had been working with Gulf states and Israel to find a common way to push back against Iranian aggression in the region.

What won’t work is appeasing Tehran or forcing them into compliance, he sai         

“When we have our strategy in place, I’m confident you will see a fundamental shift in policy” towards Iran, Pompeo said                              

 
Mike Pompeo
 CIA director Mike Pompeo says the threat from North Korea is always at the front of Donald Trump’s mind. Photograph: Jacquelyn Martin/AP

The CIA director, Mike Pompeo, said on Thursday that Russia had no plans to leave Syria and would continue to try to meddle in US affairs to “stick it to America”.

He reiterated his belief that Russia interfered in the US presidential election and described the US-Russia relationship as “complicated”.

“I think they find any place that they can make our lives more difficult, I think they find that’s something that’s useful,” he said

Pompeo also said he had seen only minimal evidence that Russia had pursued a serious strategy against Islamic State militants in Syria. He said any suggestion that Russia had been a US ally in Syria was not borne out by what was happening on the ground.

He said it was difficult to imagine a stable Syria with the president, Bashar al-Assad, still in power. He called Assad a “puppet of the Iranians,” who now had a “significant foothold in Syria”.

Russia would stay in Syria, he said, because it loved its naval port in Tartus, off the Mediterranean Sea.

The CIA director spoke in a wide-ranging conversation at the Aspen Security Forum, an annual gathering of intelligence and national security officials and experts in Aspen, Colorado.

He said the Trump administration was working on ways to push back against Iran, which wanted to be a “kingpin” in the Middle East.

Pompeo continued his criticism of the Obama administration’s nuclear deal with Iran. The Trump administration recently confirmed that Iran had met its obligations under the deal but warned it would face consequences for breaching “the spirit” of the accord — a reference to Iran’s continued pursuit of a ballistic missile program.

When it comes to Iranian compliance with the agreement, Iran is a “bad tenant”, Pompeo said. He likened their compliance to a renter who did not pay rent until the landlord demanded it and then sent a bad check. He said the US president, Donald Trump, had been working with Gulf states and Israel to find a common way to push back against Iranian aggression in the region.

What won’t work is appeasing Tehran or forcing them into compliance, he said.

“When we have our strategy in place, I’m confident you will see a fundamental shift in policy” towards Iran, Pompeo said.

He also addressed the threat from North Korea and said Trump asked questions about Pyongyang nearly every time he saw him.

“It is at the front of his mind,” Pompeo said.

It was one thing for North Korea to have a missile that could harm the United States and another for it to have an arsenal of such weapons, he said, adding that things could be done to narrow its capacity to develop a stockpile.

While some people believed North Korea’s leader was irrational, Pompeo said he was convinced Kim Jong-un understood his core mission – “which is to keep himself in power”.

“The North Korea people – I’m sure are lovely people – and would love to see him go as well. You know they don’t live a very good life there,” Pompeo said.

On another issue, he said he believed WikiLeaks would “take down America any way it can”. He noted that the anti-secrecy group’s website urged students to become CIA interns so they could become whistleblowers.

Pompeo acknowledged that Trump had said during the presidential campaign that he loved WikiLeaks.

“I don’t love WikiLeaks,” Pompeo said.

Besides Edward Snowden, a former National Security Agency contractor who leaked documents revealing extensive US government surveillance, WikiLeaks has released nearly 8,000 documents that it says reveal secrets about the CIA’s cyber-espionage tools for breaking into computers. WikiLeaks previously published 250,000 State Department cables and embarrassed the US military with hundreds of thousands of logs from Iraq and Afghanistan.

CHP leader challenges President Erdoğan to discuss July 15 coup attempt in TV debate

Share Button

“As you know, the AKP [Justice and Development Party] has a political academy. I will read you a line from a lecture note from course in this academy—‘Politics is not only done through democratic ways. Physically eliminating, jailing, frightening and intimidating the opposition who may constitute an obstacle for pursuing your politics can be seen within the boundaries of political activities,’” he said.

CHP leader challenges President Erdoğan to discuss July 15 coup attempt in TV debate

 

The leader of the main opposition party has reiterated his challenge to President Recep Tayyip Erdoğan for a televised debate over the July 15 coup attempt, after he was harshly accused of supporting coup plotters for calling the putsch a “controlled coup.”

“I openly invite this person and I use his own words—if you are courageous, if you are not a coward, if you are not a despot, if you are not fearful, then let’s debate the July 15 coup attempt together on a channel of one of your media institutions at the time of your choice. Let the people learn who is speaking the truth and who is not,” Republican People’s Party (CHP) leader Kemal Kılıçdaroğlu said in his address to the party on July 18.

Kılıçdaroğlu had invited Erdoğan to this challenge before the April 16 constitutional referendum but Erdoğan did not respond.

The commemoration program for the July 15 coup attempt had been changed three times by the parliament speaker in order to prevent Kılıçdaroğlu’s address to the crowds that gathered in front of the parliament last week.

“Who changed the program? The parliament speaker did. Why? Upon the instruction of one man; one authority—this person is not the parliament speaker but the yes-man of the [presidential] palace,” Kılıçdaroğlu said.

Gov’t seeks to eliminate opposition: CHP

Decree laws issued under the state of emergency rule are part of an ongoing struggle against the oppositional political parties, Kılıçdaroğlu argued, accusing the government of resorting to non-peaceful means to eliminate the dissident politicians and political bodies.

“As you know, the AKP [Justice and Development Party] has a political academy. I will read you a line from a lecture note from a course in this academy—‘Politics is not only done through democratic ways. Physically eliminating, jailing, frightening and intimidating the opposition who may constitute an obstacle for pursuing your politics can be seen within the boundaries of political activities,’” he said.

“Isn’t it displaying today’s picture?” he asked, in an obvious reference to the imprisonment of the CHP Istanbul Deputy Enis Berberoğlu and co-leaders of the Kurdish-issue focused People’s Democratic Party (HDP) Selahattin Demirtaş and Figen Yüksekdağ along with around a dozen HDP lawmakers.

This lecture note being taught in the 10th grade of the AKP’s political academy should be considered as evidence the ruling party does not rule out conducting its politics through non-peaceful means.

“They complain the opposition talks too much in parliament. Well, if you like, let’s not talk at all. Let’s shut the opposition [parties] down!” said Kılıçdaroğlu, criticizing the government for trying to silence the opposition in parliament through an amendment on internal parliamentary regulations.
July/18/2017

قلیچ اغلو میگوید برای اعتراضات خیابانی بیشتر آماده است

Share Button

قلیچ اوغلوافزود: ـ من انگ تروریست بخود از سوی آنها را نمیپذیرم، در واقع من بدان میخندم. آنها حریف اینکه من یک روح آزاد منش دارم نمیشوند. اگر کسانی از یک فرهنگ غیر دموکراتیک آمده اند، پس آنها میتوانند راهپیمایی مرا هم، راهپیمایی تروریستی بنامند! »

قلیچ اغلو میگوید برای اعتراضات خیابانی بیشتر آماده است

DHA photo

رهبر جزب جمهوریخواه مردم (CHP)، کمال قلیچ داراغلو امروز ۱۷ ژولای گفت آماده است تا اعتراضات خیابانی بیشتری را به دنبال راهپیمایی اش از آنکارا به استانبول انجام دهد. قلیچ اوغلو گفت رجب طیب اردوغان راهپیمائی او از آنکارا به استانبول را، راهپیمایی تروریستی نامید.»  

قلیچ اوغلو در مصاحبه ایی با نشریه تایمز گفت:” من نمیترسم. در این مملکت، دموکراسی با اشکال جدی روبروست[و] فردی لازم است تا در برابر  این چالش بایستد، هدف اصلی ما اینست تا اردوغان را از کاخش بیرون کنیم. ما در این هدف مصمیم.”

دو روز پیش از بیانیه امروز قلیچ اغلو؛ ترکیه نخستین سالگرد تلاش کودتای ۱۵ ژولای را با شرکت میلیونها نفر، عمدتاً از پیروان اردوغان را، در سراسر کشور برگزار کرد.

اردوغان پیوسته برگزاری راهپیمایی عدالت توسط رهبر حزب جمهویخواه مردم را حمایت از سازمان تروریستی فتح الله ایست (منتسب به فتح الله گولن. ح ت) که متهم به اجرای کودتا میباشد، متهم نموده است.

کلیچ اوغلو گفت:” ما مخالف تلاش کودتای ۱۵ ژولای هستیم. ما مردم را فرا میخوانیم تا برای دموکراسی مبارزه کنند. بعداز آن کودتا، یک ۱۵ ژولای کاخ ـ ی (ریاست جمهوری) هم وجود دارد که کاخ از آن کودتا بهره برداری کرد تا ۵ روز پس از آن حالت فوق العاده اعلام کند. ما این را کودتای کاخ ـ ی  مینامیم.

او افزود:”من انگ تروریست بخود از سوی آنها را نمیپذیرم، در واقع من بدان میخندم. آنها حریف اینکه من یک روح آزاد منش دارم نمیشوند. اگر کسانی از یک فرهنگ غیر دموکراتیک آمده اند، پس آنها میتوانند راهپیمایی مرا هم، راهپیمایی تروریستی بنامند!

 

کامنت من: انتظار این موضعگیری از قلیچ اوغلو میرفت و بسیار مهم بود تا رهبر اپوزیسیون از لشگر کشی نمایشی دیروز اردوغان و حزبش برای مرعوب سازی مخالفین جا نخورند و از خود لیدرشیپ(اتوریته رهبری) و جسارتِ وقت شناسانه نشان دهد.

با ایستادگی قلیچ اغلو که امروز دیگر نه(فقط) رهبر حزب جمهوریخواه مردم بلکه رهبر بیشترین و پیشتازترین بخش مردم ترکیه است، فرسایش نیروی اردوغان و افزایش نیروی جنبشی مخالف آن بسرعت شتاب خواهد گرفت.

همین امروز، تعداد زیاد دیگری در ترکیه بازداشت شدند که در بین آنها تعداد زیادی بازرگان و زنان خانه دار نیز وجود دارند. 

پیش بینی من اینست که بحران سیاسی ترکیه دیر و زود بدورن حزب اردوغان کشانده خواهد شد و اردوغان در انجا هم هزاران تروریستی که یا استاد دانشگاه یا بازرگان و یا کارمند بانک و.. ، هستند را یافته و تصویه میکند یا تحویل دستگاه قضائی خودش میدهد. کلاف بحران ترکیه بتدریج باز خواهد شد و دامه خواهد گرفت.

اگر اردوغان بکمک نیروهای حزب خودش کنار نرود این احتمال که بحران ترکیه به خشونت کشیده شود، بنظر من بسیار است.

 

Kılıçdaroğlu says CHP ready for more street protests

The Republican People’s Party (CHP) is prepared to carry out more street protests following the 25-day justice march, said its chairman Kemal Kılıçdaroğlu on July 17. Kılıçdaroğlu also rejected President Recep Tayyip Erdoğan calling his walk from Ankarato Istanbul a “terrorist march.”

“I am not afraid. There is a serious lack of democracy in this country [and] someone needs to take a stand against it. Our main goal now is to drag Erdoğan down from his palace. We are determined to do this,” Kılıçdaroğlu said in an interview with The Times.

Kılıçdaroğlu began his justice march on June 15 from Ankara to Istanbul in protest of the arrest of the prominent CHP MP Enis Berberoğlu on charges of espionage. Accompanied by thousands of people, Kılıçdaroğlu concluded his march on July 9 in a massive rally in Istanbul with the participation of around one million people. Kılıçdaroğlu had vowed that their protests would continue in his address during the rally.

Two days before Kılıçdaroğlu’s statements, Turkey marked the first anniversary of the July 15 coup attempt, commemorated by millions of people across Turkey mainly under the domain of President Erdoğan and his Justice and Development Party (AKP).

Erdoğan has frequently accused the CHP leader of carrying out his justice march in support of the Fethullahist Terror Organization (FETÖ) who is blamed for the coup.

“We are against the July 15 coup attempt. We call it the people’s fight for democracy. And then there’s the palace’s July 15. The palace took advantage of the coup attempt and five days later announced the state of emergency. We call this the palace’s coup,” Kılıçdaroğlu said.

“I don’t accept the label ‘terrorist,’ in fact I laugh at it. They can’t cope with the fact that I have a free spirit. If someone comes from a culture that isn’t democratic, then they can call my march a ‘terrorist march,’” he added.

July/17/2017

تولید گاز در آمریکا پوتین را به وحشت اندخته است

Share Button

با خواندن این یادداشت که بنظرم مهم آمد در گوگل دنبال نفت و گاز شل و فراکینگ گشتم که نتیجه آن جدول ذخیره گازی شل کشورهای مختلف دنیاست که ذیلاً درج کرده ام. با توسعه سریع تکنولوژیکی در این عرصه، روسیه باید هم به دست و پا بیفتند زیرا میتوان گفت که در سالهای آینده، تکنولوژی استخراج گاز شل در ممالک دارای ذخیره ، عمده ترین درآمد روسیه را به دست انداز خواهند انداخت. روسیه حق دارد تا بهر طرفندی متوصل شود تا مانع توسعه این فن آوری و تولید گاز آن باشد.

HydroFrac2.svg

نیوزویک: پوتین از گروهای طرفدار محیط زیست حمایت مالی میکند تا استخراج گاز شل را بی اعتبار کند

نشریه هفتگی نیوزویک این هفته گزارشی دارد از اینکه چگونه دولت پوتین دهها میلیون دلار از کانال یک مؤسسه صوری در برمودا، به گروههای مبارزه برای مسائل زیست محیطی در آمریکا میدهد تا آنها به بهانه پیامدهای استخراج گاز شل از طریق شکستن صخره ها و دیوار محفظه های گازی در زمین که منجر به آزاد شدن این گازهای حبس شده میشود، مشکلات اجتماعی بر سر توسعه این نوع تولید گاز ایجاد کنند.

دو نکته در این رابطه شایان ذکر است اول اینکه برمودا یکی از بهشت های فراریان مالیاتی و شرکت های صوری است که به پولدارهای دنیا، بشمول کارتلهای مواد مخدر، کمک میکند که پولهایشان را نقل و انتقال دهند بدون اینکه رد آنها گرفته شده و شناخته شود. نکته دوم اینکه ؛ این نحوه استخراج گاز را به انگلیسیفراکینگ Fracturing میگویند که در متن زیر تکرار خواهد شد.

نیوزویک مینویسد:« دخالت روسیه در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، و حتی تبانی مقامات روسیه و تیم عملیاتی انتخاباتی ترامپ را برای لحظه ایی فراموش کنید. اتفاق مهم، در بازار انرژی اروپا و آمریکا درحال رخدادن میباشد. موضوع این اتفاق مهم؛ نامه دو تن از نمایندگان کنگره از تکزاس به سرپرست خزانه داری، استیون مونچین میباشد. جزئیات این نامه که آنها آنرا ” یک مبارزه پنهانی ضد گاز شل* نامیده اند جریان مهمی است که ” هیچ رَد پا و یا نشانِ ناچیز کتبی و ثبتی” از آن بجای نمی ماند و نمانده است.»*“a covert anti-fracking campaign”

دیلی سیگنال، به نسخه ایی از نامه ۲۹ ژوئن آن دو نمایندگان کنگره، لامار  اسمیت و راندی  وبر به مونچن سرپرست خزانه داری که هردو از فراکسیون جمهوریخواه در پانل انرژی کنگره هستند دست یافته است.

اسمیت و وبر، اظهارات منبع خود را نقل میکنند که میگوید؛ دولت روسیه با گروههای زیست محطی تبانی کرده است تا با”دیس اینفرماسیون” (گمراه سازی) و”تبلیغات” استخراج گاز شل از طریق نیروی هیدرولیک آبی که به اختصار به آن تَرَک سازی (fracturing  فراکینگ) میگویند را بی اعتبار کنند. فرایند تَرَک سازی، حفره های بسته گازی در عمق زمین را شکسته و گاز آنرا را آزاد میکند.

روسیه از طریق عملیات پیچیده اینفرماتیو و دیس اینفرماتیو فعالانه با سازمانهای به اصطلاح غیر دولتی  NOGs  

علیه  تولید گاز شل ساخت و پاخت کرده است تا وابستگی به واردات گاز روسیه همچنان باقی بماند.

در این نامه گفته میشود که این مبارزه ضد فراکینگ به مسائلی مانند مسائل زیست محیطی و بهداشتی در حفاریهای آمریکا چنگ می اندازند و از آنها بهانه میسازند تا گازپروم، بزرگترین شرکت گاز روسیه، برنده این مبارزه بظاهر زیست محیطی با حمایت مالی دولت روسیه گردد که نتیجه آن کاهش میزان فراکینگ و تولید گاز در ایالات متحده میباشد.

این، امری ساده است تا سود روسیه و گاز پروم ، در نتیجه این کاهش حفاری و فراکینگ، در تولید آمریکا را درک کنیم.

موضعی که از سوی گروههای طرفدار محیط زیست در آمریکا در پیش گرفته شده است

اسمیت، سرپرست کمیته علمیِ فضا و فن آوری در نوشتن این نامه به وبر پیوست که سرپرست کمیته فرعی پانل انرژی در کنگره است. آنها در این نامه از خزانه داری آمریکا خواسته اند که در مورد این تلاشهای روسیه در تبانی با طرفداران محیط زیست برای سنگ اندازی در راه  توسعه  منابع گازی آمریکا تحقیق کند.

هیلاری کلینتون وزیر خارجه پیشین آمریکا  که نامزد پست ریاست جمهوری در این دوره بود یکی از آن مقامات رسمی آمریکا است که وجود رابطه بین گروههای طرفدار محیط زیست و روسیه را تأئید کرده است.

در ۲۰۱۴ کلینتون در  یک “سخنرانی خصوصی”  که موضوع آن اسناد انتشار یافته ویکی لیکس بود، به حمایت مالی روسیه از گروههای طرفدار محیط زیست در آمریکا اذعان کرد.

یک گزارش بتاریخ ۱۰ اوکتبر ۲۰۱۶، در واشنگتن تایمز  سخنان هیلاری کلینتون را چنین نقل میکند:

ما [ هیئت وزیران و دولت ایالات متخده]، مخالف تلاش روسیه در حمایت از خرپولها(اُلیگارک ها) روسی برای خریدن رسانه هایمان هستیم.

ما حتی با گروههای ساختگی طرفدران محیط زیست نیز مخالفیم و من خودم یک طرفدار سرسخت محیط زیست هستم

ولی اینها به کمک روسیه ساخته شده اند تا در راه  هرکوششی، با شیونِ: آه! لوله نفتی! آه از این فراکینگ! و یافتن هر بهانه

دیگری که برای استخراج گاز مشکل ساز باشد سنگ اندازی کنند. و بخش عمده پولی که صرف حمایت این گروهها میشود از روسیه می آید. 

و برخلاف آنچه ماشین تبلیغات روسیه و متحدین طرفدار محیط زیست آن به دریافت کنندگان  اخبار آمریکا و اروپا میگویند، نیک لوریس، یک اقتصاد دان و تحلیلگر بنیاد میراث ملی در یک اِ میل برای دیلی سیگنال مینویسد: مصرف کنندگان اروپایی و آمریکایی، فراکینگ را سالم، کارآ و بی نهایت مفید میدانند.

لوریس میگوید اگر این گروهها موفق شوند؛ پیکار ضد فراکینگ مردم آمریکا را از داشتن مشاغلی با درآمد خوب و یک انرژی پایدار و قابل اطمیان محروم میکند.

او میگوید، روز بروز با مطالعات بیشتر که انتشار می یابد، بما بیشتر اثبات میشود که فراکینگ هیدرولیکی(با آب . ح ت)، منابع آبی  آشامیدنی را آلوده نمیسازند. مدارک و سوابق فراکینگ هیدرولیکی، دارای یک سابقه تاریخی است که قدمتش به نیم قرن میرسد و بیش از ۱ میلیون چاه حفاری شده با فراکینگ در پس آن قرار دارد که گواه بر این است که بسیاری از این ترسهای برآمده از این نوع بهره برداری گازی، با اغراق آمیزی بسیار توأم  بوده و ساخته شده اند که پایه و اساسی ندارند.

اوریس اضافه میکند:

خبر خوب این است که ، با همه این احوال، مبارزات  ضد فراکینگ  واقعاً نتوانسته است موفق شود که فعالیت در این زمینه را متوقف کند.

ایالات متحده امروز، بزرگترین تولید کننده گاز و نفت در جهان است و ما باید به این خاطر از فراکینگ و کمپانیهای نفتیمان  متشکر باشیم.

نتیجه اینست که پول حاصله ناشی از صورت حساب های نازل انرژی به حساب بانکی کارگران سخت کوش و خانواده های آنها  باز میگردد

و کارفرمایان آمریکا  بخاظر هزینه نازل انرژی از قدرت رقابتی بیشتری در جهان برخوردارند. و ما در موقعیتی هستیم که میتوانیم انرژی متحدین خودمان را  تأمین کنیم،

و بنحوی شایان، توان آن مللی را که میخواهند از طریق بازی و مانور با بازار انرژی به امتیاز سیاسی دست یابند را کاهش دهیم.  

    اسمیت و وبر  در نامه های خود  به سرپرست خزانه داری گفته اند، که روسها توانسته اند استراتژی خود را پیش ببرند بدون اینکه جای پایی قابل استناد از خود بجای گذارند. آنها، همچنین بهمراه این نامه گزارشاتی را دال بر انتقال پول از طریق یک شرکت صوری بنام  Klein Ltd برای آن گروههای طرفدار محیط زیست نیز ارسال کرده اند.

دهها میلیون دلار توسط روسیه از طریق این شرکت قلابی و صوری Klein Ltd در برمودا، تحت عنوان اهدای کمک و بدون نام اهدا کننده، به یک شرکت غیر انتفاعی با نام “بنیاد تغیر دریا” واریز شده است. این نمایندگان کنگره در نامه خود مینویسند، این پولها پس از نقل و انتقال سرانجام بشکل هدیه به  این سازمانهای طرفدار محیط زیست پرداخت میگردد.

پایان ترجمه کامل گزارش نیوزویک

…………………………………………

کامنت من:

 اولاً من با با خواندن این یادداشت که بنظرم مهم آمد در گوگل دنبال نفت و گاز شل و فراکینگ گشتم که نتیجه آن جدول ذخیره گازی شل کشورهای مختلف دنیاست که ذیلاً درج کرده ام. با توسعه سریع تکنولوژیکی در این عرصه، روسیه باید هم به دست و پا بیفتند زیرا میتوان گفت که در سالهای آینده، تکنولوژی استخراج گاز شل در ممالک دارای ذخیره، عمده ترین درآمد روسیه را به دست انداز خواهند انداخت. روسیه حق دارد تا بهر طرفندی متوصل شود تا مانع توسعه این فن آوری و تولید گاز آن در دنیا باشد.

 این یادداشت را باید کامل و دقیق خواند. روسیه تزاری در جریان انقلاب مشروطیت برای بی اعتبار کردن مشروطه خواهان، از این نوع شگردها زیاد بکار برد. آنها از یکسو در رقابت با انگلیس و عثمانی و از سوی دیگر در برابر مشروطه خواهان، از هیچ طرفندی برای تخریب مخالفین خود رویگران نبودند.

پس از انقلاب اکتبر،عمده ترین شعار احزاب برادر KGB ساخته چپ، صلح و دمکراسی بود. این احزاب ساختگی که در واقع ستون پنجم روسیه شوروی بودند، در کشور های بلوک غرب یا مستعمرات سابق آنها، حنجره خویش را  با شعار دموکراسی و حقوق بشر و صلح پاره میکردند بدون اینکه حتی بار، محض  رعایت ظاهر هم که شده، سرکوب مردم در اتحاد شوروی، اردوگاههای مرگ و تبعید گاههاسیبری و اردوگاههای کار اجباری، قشون کشی به چکسلواکی و مجارستان را برای سرکوبِ” کمونیسمی انسانی تر،” در آن سرزمینها را و نه حتی مستقر کردن نظامی دیگر، محکوم کرده یا از ان انتقاد کنند.

دولت شوروی، بزرگترین دریاچه روسیه، دریای اورال را، با برنامه های ضد محیط زیست خود نابود و به شن زار تبدیل کرد، و صدایی از هیچ گروه طرفدار محیط زیست نه در دنیا و نه در روسیه برنیامد، سطح دریای خزر ما را که بین چندین ملت مشترک است با دخالت های ضد زیست محیطی، کانال کشی های طبیعت کُش خود، با سرازیر کردن آشغالها، زباله و فاضل آب های صنعتی  خود بدان آلوده کرد و سطح آب آنرا تغیر داد و آسیب های زیستی بسیاری به آبزیان آن وارد آورد و صدایی از هیچ دلواپس آسیب های زیست محیطی برنیامد.

دولت شوروی که دلواپس محیط زیست در آمریکا و جهان غرب است؛ تمام استپ های شمال روسیه و جنگلهای سیبری را با استخراج بی رویه نفت و گاز و بهره برداری از معادن و روانه کردن زباله ها و فضولات صنتعی به رودخانه ها نابود کرد.

مردم روسیه الکلی ترین  افسرده ترین، سیگاری ترین مردم دنیا هستند و هیچ حزب کمونیستی برادری پیدا نشد که حتی یکبار انگشت انتقاد بر یکی از این جنایت های زیست محیطی و  آزادی کشی سیاسی و بیماری فرا گیر اجتماعی در آن کشور بگذارد.

برای رژیم روسیه موعظه های زیست محیطی مانند موعظه روزه خوانان خود ماست که آنها روضه نه برای خود، بلکه برای مردم میخوانند و گریاندن مردم دکان کسب شادی آفرین و منبع درآمد آنهاست.

من صلاحیت اینرا در خود نمی بینم تا بگویم که واقعاً فراکینگ، و تزریق فشار قوی آب به اعماق زمین مضر است یا بی ضرر ولی میدانم که تا روزی که شیخ نشین نفتی و گازی روسیه ، از این نعمت طبیعی خدادادی برخوردار است برای دنیا و مردم آن مسئله و مشکل سازی خواهد کرد. 

من فکر نمیکنم ضرر فراکینگ زمین برای آزاد کردن گاز طبیعی حبس شده در آن، خطر و ضررش از صدها معدن ضد طبیعی، صدهها چاه نفتی نشت دهنده  ضد طبیعی، دهها نیروگاه اتمی شرنوبیلی بیشتر است. اگر این گونه گروههای زیست محیطی ریگی به کفششان نیست به آنجا بروند که طبیعت بیشتر مورد تجاوز قرار میگیرد.

Uzbekistan wreck

دریاچه اورال. تا چند دهه قبل در آن کشتی رانی میشد!

For the complete letter, link here to Smith, Weber Letter to Mnuchin re Russia and Green Groups by The Heritage Foundation on Scribd.

Kevin Mooney is an investigative reporter for The Daily Signal.

World Shale Resource Assessments

Last updated: September 24, 2015

This series of reports provides an initial assessment of world shale oil and shale gas resources. The first edition was released in 2011 and updates are released on an on-going basis. Four countries were added in 2014: Chad, Kazakhstan, Oman and the United Arab Emirates (UAE) and are available as supplemental chapters to the 2013 report Technically Recoverable Shale Oil and Shale Gas Resources.

The most current version of each country chapter is linked in the table of countries below. Archived editions are provided in links in the sidebar column to the right.

Countries assessed by date

RegionCountrywet shale gas (trillion cubic feet)tight oi (billion barrels)Date
updated

North America

Canada           ۵۷۲٫۹                  ۵/۱۷/۱۳

Mexico            ۵۴۵٫۲                 ۵/۱۷/۱۳

U.S.1              ۶۲۲٫۵                 ۴/۱۴/۱۵

Australia

Australia2      ۴۲۹٫۳۱۵٫۶۵                  /۱۷/۱۳

South America

Argentina           ۸۰۱٫۵                ۰۵/۱۷/۱۳

Bolivia             ۳۶٫۴                 ۵/۱۷/۱۳

Brazil            ۲۴۴٫۹                 ۵/۱۷/۱۳

Chile              ۴۸٫۵                 ۵/۱۷/۱۳

Colombia              ۵۴٫۷                 ۵/۱۷/۱۳

Paraguay             ۷۵٫۳                 ۵/۱۷/۱۳

Uruguay             ۳۴٫۶                 ۵/۱۷/۱۳

Venezuela           ۱۶۷٫۳                 ۵/۱۷/۱۳

Eastern Europe

Bulgaria                 ۱۶٫۶               ۵/۱۷/۱۳

Lithuania/Kaliningrad                  ۲٫۴              ۵/۱۷/۱۳

Poland               ۱۴۵٫۸              ۵/۱۷/۱۳

Romania                ۵۰٫۷             ۵/۱۷/۱۳

Russia              ۲۸۴٫۵            ۵ /۱۷/۱۳

Turkey                ۲۳٫۶             ۵/۱۷/۱۳

Ukraine               ۱۲۷٫۹            ۵/۱۷/۱۳

Western Europe

Denmark                ۳۱٫۷           ۵/۱۷/۱۳

France                ۱۳۶٫۷          ۵/۱۷/۱۳

Germany                ۱۷٫۰          ۵/۱۷/۱۳

Netherlands                ۲۵٫۹          ۵/۱۷/۱۳

Norway                ۰٫۰۰          ۵/۱۷/۱۳

Spain                  ۸٫۴          ۵/۱۷/۱۳

Sweden                 ۹٫۸          ۵/۱۷/۱۳

United Kingdom               ۲۵٫۸         ۵/۱۷/۱۳

North Africa

Algeria             ۷۰۶٫۹        ۵/۱۷/۱۳

Egypt             ۱۰۰٫۰        ۵/۱۷/۱۳

Libya              ۱۲۱٫۶     .۱۵/۱۷/۱۳

Mauritania                  ۰٫۰       ۵/۱۷/۱۳

Morocco               ۱۱٫۹       ۵/۱۷/۱۳

Tunisia               ۲۲٫۷        ۵/۱۷/۱۳

West Sahara               ۸٫۶        ۵/۱۷/۱۳

Sub-Saharan Africa

Chad           ۴۴٫۴        ۱۲/۲۹/۱۴

South Africa         ۳۸۹٫۷         ۵/۱۷/۱۳

Asia

China        ۱۱۱۵٫۲         ۵/۱۷/۱۳

India            ۹۶٫۴         ۵/۱۷/۱۳

Indonesia           ۴۶٫۴         ۵/۱۷/۱۳

Mongolia            ۴٫۴          ۵/۱۷/۱۳

Pakistan        ۱۰۵٫۲          ۵/۱۷/۱۳

Thailand            ۵٫۴          ۵/۱۷/۱۳

Caspian

Kazakhstan           ۲۷٫۵       ۱۲/۲۹/۱۴

Middle East

Jordan               ۶٫۸         ۵/۱۷/۱۳

Oman             ۴۸٫۳       ۱۲/۲۹/۱۴

United Arab Emirates           ۲۰۵٫۳       ۱۲/۲۹/۱۴

 

46Countries’ total7,576.6418.9

bbl = barrels; Tcf = trillion cubic feet.
11Includes data from U.S. Geological Survey, Assessment of Potential Oil and Gas Resources in Source Rocks of the Alaska North Slope, Fact Sheet 2012-3013, February 2012.
U.S. Energy Information Administration, Annual Energy Outlook 2015 Assumptions Report. Table 9.3 used for tight oil and Table 9.2 dry unproved natural gas (shale gas) resource estimate was multiplied by 1.045 so as to include natural gas plant liquids for an unproved wet natural gas volume.
2,3Corrected data inaccuracy in EIA/ARI 2013 world shale report. See Attachment A.

عربستان سعودی آموزش ژیمناستیک دختران را آزاد میکند

Share Button

گزارشی از رویترز راجع به تغیراتی در نظام آموشی عربستان بسود گشایش فضای آموزشی و فرهنگی بود که ترجمه و در زیر درج کردم. بدیحه نویسی ام گُل کرد یک داستان فکاهی بر آن نوشتم که اگر لوس و بی مزده هم باشد بیان واقعی تقسیم قدرت در مملکت ماست. سید علی خامنه ایی بعنوان مالک الرقاب مملکت با هیچ انکاری رئیس جمهور و برخورد نخوت آمیز با او ، شیخ حسن روحانی را تحقیر نمیکند بلکه ملت ایران را که اورا برگزیده اند تحقیر میکند. با باز نویسی یک بیت شعر:

این  کهنه فرش رنگ رفته کرمان از آنِ من

آن فرش سر بفلک کشیده کیهان از آنِ تو

FILE PHOTO - Saudi elementary students sit for an exam in Jeddah June 13, 2007. REUTERS/Susan Baaghil

 محصلین مدارس ابتدایی در یک مدرسه در جده در حال انجام امتحان

روئیترز

Tue Jul 11, 2017

وزارت آموزش دولت پادشاهی عربستان، امروز سه شنبه اعلام کرد که برنامه  آموزش  ژیمناستیک دختران را که از مدتها قبل انتظارش میرفت را برای سال آینده تحصیلی،  در برخی آموشگاهها راه اندازی میکند.

آموزش ورزشهای بدنی و ژیمناستیک در عربستان، تا کنون موضوعی بحث برانگیز بوده است زیرا که نیروهای محافظه کار در آنکشور به آن بصورت بی حیائی مینگرند که نباید بدان اجازه داده شود. البته به همه اموزشگاهها اجازه راه اندازی این برنامه داده نمیشود بلکه فقط آموشگاهای دولتی  و برخی آموزشکاههای خصوصی اجازه خواهند داشت تا انرا در برنامه درسی خود بگنجانند.

عربستان سعودی طرفدار قرائتِ نوع سختگریانه ای از اسلام و رعایت سنت های قبیله ایی است که مطابق آن، زنان نیازمند سرپرستی مرد در زندگی خود  تا حد اطاعت در نحوه نسبت پوشش خود هستند. در این کشور زنان اجازه رانندگی ندارند.

با این وجود  اخیراً دولت، اصلاحاتی تدریجی را آغاز کرده است تا فرصتهای جدیدی برای زنان ایجاد کند که وارد بازار کار شوند.

شورای مشورتی دولتی در سال ۲۰۱۴ تصمیم گرفت که ورزش دختران را در مواد درسی بگنجاند ولی این تصمیم هرگز بمرحله اجرا گذارده نشد زیرا، رهبران دینی آنرا رد کردند و آنرا غربگرایانه نامیدند.

تا اینکه در آغاز این سال، شورای مشورتی دولتی مجوز رشته ژیمناستیک زنان را صادر کرد که قبل از این، برقراری و اجرای آن به دست انداز افتاده بود.

عربستان سعودی با مسئله چاقی شهروندانش روبروست که به اهرم فشاری روی نظام تبدیل گردیده تا به  ورزش و فعالیت های تفریحی مردم میدان بیشتری بدهد.

پایان گزارش روئیترز.

……………………………………………………………………………..

کامنت من یا خوابنامه من:

در پایان ترجمه این گزارش روئیترز که متعاقب ساعتها نشستن در برابر مونیتور این جعبه جادو بود، تهمتن خواب پلکهایم را با فشاری مقاومت ناپذیر پائین میکشیدند، تلوتلو خوران رفته خود را روی کاناپه انداختم و چنان به خواب رفتم که تو گوئی ساعتها است تهمن خواب بر من چیره گشته است.

خواب سنگین و شیرین نیمروزی ام به کابوس کشیده شد. خود را در  مکه معظمه یا مدینه منوره دیدیم. چون بدلیل عدم استطاعت مالی هرگز تا کنون واجب الحج نشده ام تا به مکه معظمه یا مدینه منوره مشرف شوم تا بدانم آنشهر که در ان سرگشته پرسه میزدم، مکه بود یا مدینه که در خواب میدیدم.

در خواب دیدم که نقاره زنها، نقاره های گَرد و خاک گرفته از ایام را بیرون آورده بر سر هر کوی برزن مینوازند و جارچیان هم روی پشت بامها رفته جار میزنند که حضرت قُدسی مرتبت مَلَک الملوک ، خادمین حرمین شریفین، سلظان جوانبخت؛ محمد ابن سلمان الابن السعود الفیصل، مقرر فرمودند تا نظامات مملکتی که تا کنون در دوران پدر و خاندان الفصیل مستقیماً از سوی بیت سلطانی رتق و فتق میگردیده است در آینده بر حسب اراده مَلَک المُلوگی ایشان، از این ببعد بصورت صدارت العظمایی اداره  گردد تا به رعایای حضرت عظمی و قُدسی مرتبتش فرصت داده شود صدرالاعظم را خودشان برگزینند و باشد تا از این راه بستری برای مشارکت و احساس مسئولیت بیشتر رعایای آن حضرت در سرنوشت مملکت فراهم گردد.

در عالم خواب یا کابوس، خود را در بیت ملوکانه میدیدم که در آن زمزمه بود که حضرت سلطان اراده فرموده اند تا بخشی از اداره امور مملکت را به این صدر اعظم انتخابی واگذار کنند تا هم دنیا به عُلو تبع سیاسی خادمین حرمین شریفین واقف شود و هم از استعداهای جامعه برای امورات سُفلی و المرتبة ی دیوانی، که اداره آنها در شئونات مقام قُدسی مرتبت ملک الملوک نیست، خدمتکاری امین برگزیده شود. در همان روز به همه خدمه دربار اعلام گردید تا کسانی که خود را شایسته میدانند به کارپرداز بیت خود را معرفی و برای پست صدراعظمی نام نویسی کنند.

از میان آنها که هوای صدراعظم شدن در کله اشان افتاده بود یکی هم باغبان کاخ حضرت اشرف بنام  ابو عبید ابن الخانع بود که دید بسیاری از او کهتران برای آن سمت نام نوشته اند و از این روی او هم  به وسوسه صدراعظمی افتاد، با عجله نام  خود را نوشت و از خوش شانسی هم از قرعه بیرون آمد.

در شهر ولوله افتاد که مملکت جمهور شد! و من در خواب از هراس بخود میلرزیدم. سلطان را دیدم که ابو عبید ابن الخانع را فراخوانده و به او تبریک  میگوید و برایش آرزوی توفیق دارد.  ابو عبید با حالی شرمگینانه بعرض ملک میرساند که از روی احساس خدمتگذاری بوده که نام نوشته و نه از روی شهوت جاحطلبی! سلطان، دستی نوازشگرانه و پر ملاطفت بر پشت او میزند و میگوید اما مسئولیت تو در این پست جدید از همین مسئولیت باغبانی که داری بیشتر نیست.

جارچیان بر مناره ها رفتند و نقاره زنان به نقاره زنی پرداختن که ابو عبید صدر اعظم شد. و ملک الملوک خادمین حرمین شریفین طی فرمانی وظیفه تمام لوله کشی فاضل آبها، امورات برق و چراغانی، نظافت تمام بلدیه ها، اداره امور دارالمجانین، پرداخت هزینه قشون و اماکن دینی و پرداخت مقرری دیگر مواجب بگیران را، به صدراعظم واگذار کردند تا از محل مالیات، خراج و عوارض از رعایا و فروش جنگلها، معادن و مراتع و کانهای معدنی مملکت ان مخارج دولتی را پرداخت کنند.

در شهر میدویدم فریاد میزدم! آی مردم! به چاه نیافتید، در آمد مملکت به خزانه سلطان و هزینه مملکت بعهده ابو عبید گذاشته شده. از فردا باید خودتان فاضل آب را پاک کنید، دیوانگان را خود زنجیر کنید و رفُت و روب خیایانهای شهر را هم خود انجام دهید، و برق  آب را هم خود تهیه کنید و..  .

بگذارید خود سلطان همه کاره باشد تا این مسئولیتها هم بگردن او باشد! هرچه فریاد میزدم فایده ای نداشت. ملت شنگول بودند که بجای ملک الملوک صدراعظم دار شده اند.

در همین اثنا صدراعظم سوار بر یک پراید مشکی عازم کاخ صدر اعظمی بود که ناگهان بر سرچهاراهی با یک فِرراری آخرین مدل تصادف کرد! صدر اعظم شیشه را پائین کشید بر سر راننده فِراری فریاد زد: «احمق میدانی با کی تصادف کرده ایی؟» و راننده فراری بالبخندی پاسخ داد:« نه! یابو میدانی تو با کی تصادف کرده ایی؟» صدر اعظم بتندی جواب داد نه! هرکه میخواهی باش من صدر اعظم مملکت هستم!» راننده فراری خندید و گفت: « من سرچماقدار بیت ملک الملوک هستم!» صدر اعظم از ترس بخود لرزید و…. .

عرق کرده از خواب پریدم در حالیکه کابوس برطرف نشده بود و  مردم هنوز بعنوان مرتجع مرا هو میکردند!

پایان کابوس نامه . امروز نیویرک تایمز هم گزارش راه اندازی ورزش دختران در عربستان را مفصل تر از روئیتر درج کرده است که آنرا ذیلاً کپی میکنم.

    The New york Times

 
A basketball drill at a private club in Jidda, Saudi Arabia, in 2014. Physical education classes will soon be offered to girls in public schools. CreditHasan
Jamali/Associated Press

The New York Times

BEIRUT, Lebanon — Does Islam allow girls to play tag? What about soccer?

Such questions have suddenly become points of public policy in Saudi Arabia as public schools in the ultraconservative kingdom prepare, for the first time in their history, to offer physical education for girls.

The Saudi education ministry said on Tuesday that P.E. for girls would start with the coming academic year, marking a slight loosening of the rules in a country that has long had one of the world’s most restrictive environments for women.

The announcement did not detail what activities would be offered, but said they would be introduced gradually and “in accordance with the rules of sharia,” or Islamic law.

Because of the kingdom’s desert traditions and strict interpretation of Islam, women in Saudi Arabia must cover their hair and bodies in public, and are barred from driving and from traveling abroad and undergoing some medical treatments without the permission of a male guardian — usually a father, husband or even a son.

That means no driver’s education for female students.

Those strictures have also applied to women’s sports, which conservatives have opposed for a number of reasons. Some oppose sportswear for women, fearing they will get used to wearing it and lose their modesty. Others have argued that sports go against women’s “nature” or cause them to develop muscles that make them look like men.

“The whole thing is about the idea of protecting a woman’s femininity,” said Hatoon al-Fassi, a Saudi academic who studies women’s history. She and other women’s rights campaigners praised the decision for offering new possibilities to the kingdom’s girls.

“This decision is important, especially for public schools,” Ms. Fassi said. “It is essential that girls around the kingdom have the opportunity to build their bodies, to care for their bodies and to respect their bodies.”

The progress toward P.E. for girls has been slow in a country where the opening of the first girls’ schools a half century ago spurred protests.

Schools remain segregated by gender. Recent decades have seen a boom in university attendance as all-female faculties have popped up across the kingdom.

Saudi Arabia first formally allowed sports for girls in private schools four years ago, although girls whose families permitted it have worked out and played sports in private settings.

In 2012, the kingdom included two female athletes in its delegation to the Olympic Games in London after the International Olympic Committee suggested the country could be barred from participating if it sent only men. In 2016, it sent four women to Rio de Janeiro, and a princess, Reema bint Bandar al-Saud, was named a vice president of the General Sports Authority, giving sportswomen a high-profile advocate.

The education ministry said the decision to offer gym for girls was part of Saudi Vision 2030, a plan for the kingdom’s future laid out last year by Crown Prince Mohammed bin Salman.

The plan, which aims to diversify the Saudi economy and make life in the kingdom more enjoyable for citizens, calls for getting 40 percent of Saudis to exercise at least once per week. The current figure, the plan says, is 13 percent.

But the kingdom still faces challenges in establishing physical education classes across its large network of public schools. Saudi universities do not train female gym teachers, and most girls’ schools lack sports facilities.

“It is very hard because you are starting something from scratch,” Ms. Fassi said.

پیدا کنید مقصر یا مجرم اصلی را!

Share Button

چکیده … «…در ‌‌نهایت، از محمد یک سوال کلی می‌پرسم: من حیث‌المجموع، رفتار مسئولان ذیربط در قبال بازمانده‌ها چطور بوده؟  آیا در این دو ماه خوب رسیدگی کرده‌اند یا نه؟ او در پاسخ می‌گوید: از اینکه نباید این اتفاق رخ می‌داد بگذریم؛ بعدِ حادثه وعده‌های خوبی دادند؛ از حق نگذریم، شروع کرده‌اند دیه‌ها را دارند می‌پردازند؛ خانه هم که قرار است بسازند. ولی مساله اینجاست که شاید بشود گفت ارگان‌ها و نهادهای دیگر، بد عمل نکرده‌اند، اما خود شرکت پیمانکار این وسط چه کرده؟ تقریبا هیچ. هنوز معوقات ما کارگران بیکار را نپرداخته‌اند. باید زود‌تر به تعهداتش عمل کند… .»

( مثل اینکه همه یا میترسند یا توافق ضمنی دارند تا نگویند که این معدن، تحت مالکیت یا پیمانکاری سازمان بسیج بوده است که غیر مستقیم از نهاد های تحت نظارت مقام معظم رهبری است. بنیاد تحت نظر مقام رهبری، سپاه و دیگر نهادها و کلان سرمایه داران خصوصی حاکم برمملکت، پس از اینکه با زد وبند و اِعمال نفوذ، یک پیمان معدنی یا ساختمانی را میبرند یا میگیرند؛ آنرا به پیمانکاران دست ۲  و ۳ و حتی ۴ واگذار میکنند و به این ترنیب همه سودهای کلان و بدون زحمت و مسئولیت میبرند و هم ناپاسخگو هستند و هم از پرداخت مالیات فرار میکنند. بنیاد زیر نظر مقام عظمی با بیش ازـ :۱۰۰٫۰۰۰٫۰۰۰٫۰۰۰ دلار سرمایه یکی از این نهادها است. پیدا کنید سردسته  مقصران را؟

ح تبریزیان)

ایلنا گزارش می‌دهد؛

«یورت» دو ماه و یک‌هفته بعدِ حادثه/ گلستانِ سوگوار همچنان در انتظار

«یورت» دو ماه و یک‌هفته بعدِ حادثه/ گلستانِ سوگوار همچنان در انتظار

به ده خانواده که کارهای انحصار ورثه را انجام داده‌اند، ۲۱۰ میلیون تومان دیه دادند؛ باقی هم باید کار‌ها را انجام دهند که دیه بگیرند؛ یک مستمری ناچیز هم برای خانواده‌ها برقرار کردند؛ اما این پرداخت‌ها که نمی‌تواند جوان خانواده را برگرداند؛ پسرعمویم زیر خروار‌ها خاک خوابیده؛ عمو و زن عمویم، دارند دق می‌کنند. کاش زود‌تر علت حادثه مشخص شود؛ کاش معلوم شود چه کسی و تا چه اندازه در این حادثه مقصر بوده‌است

سیزده اردیبهشت ۱۳۹۶، روز دردناکی برای معدنکاران ایران بود؛ روزی که شاید در تقویم کارگری ایران، چندان پُرسابقه نباشد؛ روز آغاز یک فاجعه؛ فاجعه در انبوه جنازه‌هایی که در طول یازده روز از زیر آوار بیرون کشیده شدند، خودش را نشان داد؛ در انتظار برای مردگان بیشتر؛ انتظار برای جسم بیجان مردانی که از فرط بی‌هوایی خفه شده‌اند و دیگر نفس نمی‌کشند.

سیزدهم اردیبهشت، معدن زمستان یورت غربی منفجر شد و پس از آن روز‌ها به کندی گذشت؛ خانواده‌ها اطراف معدن، روز‌ها و روز‌ها چادر زدند و انتظار کشیدند. هر روز جسد بیجان کارگران را بیرون کشیدند و باز هم کار را ادامه دادند؛ ادامه دادند چون کارگرانی هنوز بودند که زیر آوار بی‌هوایی و زغالسنگ و گاز متان خفه شده بودند و شباهنگام به خانه بازنگشته بودند؛ ادامه دادند تا شمارمعدنکاران جانباخته به ۴۳ نفر رسید….

زمستان یورت 1

علی کارگر معدن زغالسنگ یورت است؛ او بیش از ده سال سابقه کار دارد؛ این روز‌ها معدن هنوز تعطیل است و علی بیمه بیکاری می‌گیرد. او پسرعمویش را در حادثه معدن از دست داده و از روزهای بعدِ حادثه با اندوه بسیار یاد می‌کند:

اوایل عمو و زن عمویم باور نمی‌کردند؛ اوایل که می‌گویم منظورم‌‌ همان چند روز اولِ بعد از انفجار است؛ وقتی جنازه‌اش را بیرون کشیدند، باد کرده بود، صورتش از دوده سیاه بود و باد کرده بود؛ ورم خفگی…

علی از وضعیت خودش می‌گوید و از وضعیت بازماندگان حادثه: وضعیت ما بیکار شده‌ها خیلی بد است؛ نه می‌دانیم کی قرار است به سر کار بازگردیم و نه با این حقوق ناچیز بیکاری می‌توانیم امرار معاش کنیم؛ از این‌ها گذشته، هنوز مطالبات قبلی ما را نداده‌اند. چند ماهی حقوق طلبکاریم؛ بیمه را هم که خیلی وقت است نپرداخته‌اند. از سرِ التفات آقایانِ مدیر عامل، بعد از این همه جان کندن، حالا یک دفترچه درمانیِ معتبر نداریم  بتوانیم بچه‌هایمان را پیشِ دکتر ببریم.

او از پرداخت غرامت به خانواده‌ها می‌گوید: به ده خانواده که کارهای انحصار ورثه را انجام داده‌اند، ۲۱۰ میلیون تومان دیه دادند؛ باقی هم باید کار‌ها را انجام دهند که دیه بگیرند؛ یک مستمری ناچیز هم برای خانواده‌ها برقرار کردند؛ اما این پرداخت‌ها که نمی‌تواند جوان خانواده را برگرداند؛ پسرعمویم زیر خروار‌ها خاک خوابیده؛ عمو و زن عمویم، دارند دِق می‌کنند. کاش زود‌تر علت حادثه مشخص شود؛ کاش معلوم شود چه کسی و تا چه اندازه در این حادثه مقصر بوده‌است..

حالا بیش از دو ماه از این حادثه دردناک گذشته؛ گزارشی از حادثه منتشر شده؛ اواخر خردادماه گزارش معدن یورت به مجلس ارائه شد. بندهایی از این گزارش خواندنی است و توجه را جلب می‌کند. در این گزارش، علت حادثه اینطور بیان شده‌است:

– عدم کفایت تهویه طبیعی موجود، با توجه به تغییر فصل و یا ریزش احتمالی در دویل انتهایی رابط تونل دو به یک

 – تجمع احتمالی گاز در منطقه انفجار به دلیل عدم کفایت تهویه، حبس گاز در فضای تخریبی به جا مانده ناشی از استخراج در محل انفجار و همچنین وجود گرد ذغال که در محیط عمده معادن ذغال وجود دارد.

–  منبع جرقه احتمالا باطری حمل شده به داخل تونل می‌باشد که برخلاف مقررات برای روشن کردن لکوموتیو از کار افتاده در نزدیک انتهای تونل استفاده شده است، در عین حال دیگر منابع تولید جرقه به ویژه لکوموتیو مدفون زیر آوار قابل بررسی است.

 – لازم است به مجرد اتمام آواربرداری و باز شدن تونل اصلی و تعریض مقطع دویل، گروه کار‌شناسی ضمن  بازدید مجدد میدانی از معدن، نظریه نهایی جهت اقدامات بعدی اعلام نماید.

در گزارش در شرح نحوه جانباختن کارگران آمده‌است: از افراد فوت شده داخل تونل: ۶ نفر در فاصله ۷۰۰ متری دهانه تونل، ۵ نفر کمی جلو‌تر (که بر اثر گازگرفتگی فوت شده‌اند)، ۱۰ نفر در جلو ریزش (بر اثر موج انفجار)، ۲ نفر در زیر آوار ریزش، یک نفر در پشت آوار به سمت دویل، ۱۲ نفر بین دویل هوا و سینه کار و ۷ نفر در داخل کارگاه استخراج (بر اثر گاز مونوکسید کربن (Co) جان خود را از دست داده‌اند.

در بخشی دیگر از این گزارش، در ارتباط با تجهیزات ایمنی و کیفیت آن‌ها در معدن یورت آمده: مطابق مشاهدات میدانی صورت گرفته، معدن فاقد سیستم تهویه مکانیزه بوده و تهویه معدن به صورت طبیعی صورت می‌گرفته است. گازسنج‌های موجود در معدن به دو نوع گازسنج قدیمی روسی و گازسنج‌های جدید (که اخیرا توسط وزارت صنعت، معدن و تجارت خریداری شده و به معادن تحویل داده شده است) تقسیم بندی می‌شدند که گازسنج‌های قدیمی در معدن وجود داشته) ولی اطلاعات دقیقی از تعداد و استاندارد بودن آن‌ها بدست نیامد) و دو عدد گازسنج‌های جدید که توانایی سنجش چهار نوع گاز به طور همزمان را دارند، در معدن موجود و در تاریخ ۹۵/۱۱/۱۲ کالیبره شده‌ و سالم بوده‌اند.

و این هم یک جمله دیگر از این گزارش رسمی است؛ جمله‌ای که علت مرگ تعدادی از معدنکاران را روشن می‌کند: مطابق مشاهدات میدانی صورت گرفته، تعداد دستگاه خودنجات‌های موجود در معدن نامعلوم است.

و اما این هم یک جمله روشنگر دیگر در ارتباط با سیستم امداد و نجات معدن: با توجه به مشاهدات میدانی صورت گرفته، هواساز موجود در معدن که در دهانه تونل نصب شده بود، همچنین bobcat (لودر مخصوص تونل)، در معدن موجود نبوده و پس از حادثه به محل آورده شده است.

این جملات که در ارتباط با وضعیت کیفیت ایمنی معدن در این گزارش آمده، مشخص می‌کند که چرا کارگرانی که برای کمک به همکاران زیر آوار مانده داخل تونل رفتند، زنده بیرون نیامدند و جان خود را از دست دادند؛ نه تهویه‌ای در کار بوده و نه سیستم خودنجاتی، امداد و نجات هم مشکل داشته و حالا سوال اینست که عاقبت این حقیقت‌یابی به کجا می‌انجامد؟ آیا مقصرین قرار است مشخص شوند یا نه؟

به سراغ اداره کار استان گلستان می‌روم؛ مسئولان روابط عمومی اداره کار گلستان می‌گویند: کمیته تحقیق تا حالا سه بار برای بازدید از معدن آمده ولی نتیجه نهایی مشخص نشده؛ باید آواربرداری و خاکبرداری کامل تمام شود تا کار‌شناسان بتوانند کل معدن را بازدید کنند و نظر نهایی بدهند. می‌گویند بعد از اتمام خاکبرداری، بازدید نهایی انجام می‌شود و نتیجه نهایی در ارتباط با حقیقت‌یابی حادثه منتشر خواهد شد.

در واقع میزان قصور کارفرما، پیمانکار، سازمان صنعت، معدن و تجارت استان و اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی استان، اطلاعاتی است که خانواده‌های بازماندگان توقع دارند در نتیجه نهایی حقیقت یابی مشخص شود.

شهرام غریب (کار‌شناس ارشد ایمنی و بهداشت کار) در ارتباط با حقیقت یابی یورت می‌گوید: حکایتِ یورت، حکایت خانه‌ای است که خراب شده؛ مهندسان و کار‌شناسان در ارتباط با ساخت خانه نظر می‌دهند و برای مثال می‌گویند این و این و این، الزام است؛ اما وقتی خانه خراب شد، باید مشخص شود، چه کسی و چرا قصور کرده حالا یورت هم فروریخته؛ کار ما کار‌شناسان ایمنی فقط نظر دادن است که نظر هم داده‌ایم. زمانش رسیده که بازرسان و مسئولان حقیقت یابی بگویند که قصور متوجه چه کسی است؛ بگویند نهادهای مرتبط هر یک تا چه درصدی مقصرند؛ پیمانکار و کارفرما چقدر کوتاهی کرده‌اند و نظارت چرا انجام نشده.

زمستان یورت 2

محمد یکی دیگر از بازمانده‌های یورت است. او پسرخاله‌اش را در حادثه انفجار از دست داده؛ خودش در تیم تعمیرات است و به سر کار بازگشته او می‌گوید: ۴۰، ۵۰ نفری با قرارداد سه ماهه به سر کار بازگشته‌ایم تا خاکبرداری را تمام کنیم؛ بقیه هم قرار است از برج ۷ بازگردند؛ از قبلِ انفجار هم طلب داریم که بخشی از این طلب را به حسابمان ریخته‌اند؛ اما هنوز طلبکاریم. بعضی‌ها تا چند میلیون هم از شرکت طلبکارند.

محمد از وضعیت پسرخاله‌اش می‌گوید که بدون اینکه آموزش کافی دیده باشد و بدون هیچ دوره مقدماتی، در معدن مشغول به کار شد. او می‌گوید: حالا قرار است برای خانواده‌های بازماندگان خانه بسازند؛ بروند یک چهاردیواری برای هر خانواده در آزادشهر بسازند که بازمانده‌ها بی‌سرپناه نباشند و بتوانند با مستمری و دیه، زندگی خودشان را سرپا نگهدارند. اما چه فایده؟ پسرخاله‌ام رفت و هنوز مشخص نشده چه کسی مقصر است؟

در ‌‌نهایت، از محمد یک سوال کلی می‌پرسم: من حیث‌المجموع، رفتار مسئولان ذیربط در قبال بازمانده‌ها چطور بوده؟  آیا در این دو ماه خوب رسیدگی کرده‌اند یا نه؟ او در پاسخ می‌گوید: از اینکه نباید این اتفاق رخ می‌داد بگذریم؛ بعدِ حادثه وعده‌های خوبی دادند؛ از حق نگذریم، شروع کرده‌اند دیه‌ها را دارند می‌پردازند؛ خانه هم که قرار است بسازند. ولی مساله اینجاست که شاید بشود گفت ارگان‌ها و نهادهای دیگر، بد عمل نکرده‌اند، اما خود شرکت پیمانکار این وسط چه کرده؟ تقریبا هیچ. هنوز معوقات ما کارگران بیکار را نپرداخته‌اند. باید زود‌تر به تعهداتش عمل کند.

محمد آخر صحبت می‌گوید: اصلا بحث این حرف‌ها نیست؛ بحث ده میلیون و بیست میلیون نیست؛ حتی بحث ۲۰۰ میلیون دیه هم نیست؛ بحث این است که آنقدر بگوییم و بگوییم که یورت فراموش نشود؛ بحث این است که کاری بکنیم که دیگر هیچ جای کشور، هیچ معدنکار سینه سوخته از بخار ذغالسنگ، قربانی نشود؛ دیگر خانواده هیچ کارگری عزیزش را در تونل‌های پر از دود و بدونِ تهویه از دست ندهد و بعد از آن مجبور نشود دنبال دیه و مستمری از این راهرو به آن اداره دوندگی کند. بحث این است که بدانیم مقصر کیست تا جان آدم‌ها اینقدر ارزان نباشد.

گزارش: نسرین هزاره مقدم

It’s time to prepare for Iran’s political collapse

Share Button

In a region littered with failed states, Iran is often mischaracterized as an island of stability. The history of the Islamic republic, however, is a turbulent one, featuring a constant struggle between an authoritarian regime and restive population seeking democratic empowerment.

Iranian Supreme Leader Ayatollah Ali Khamenei attends a meeting with air force commanders in Tehran on Feb. 7. (Office of the Iranian Supreme Leader via Associated Press)

WashingtonPost

 July 5

Ray Takeyh is a senior fellow at the Council on Foreign Relations.

In recent congressional testimony, Secretary of State Rex Tillerson sensibly stressed that the United States should “work towards support of those elements inside of Iran that would lead to a peaceful transition of that government.” The commentariat was aghast, and the Islamic republic registered a formal protest note. Both parties seemed surprised that the United States has long assisted those seeking democratic change. During the Cold War, secretaries of state routinely assured those trapped behind the Iron Curtain that America supported their aspirations. Given that Iran is ruled by an aging Supreme Leader Ayatollah Ali Khamenei, the United States should be prepared for a transition of power there that may yet precipitate the collapse of the entire system.

In a region littered with failed states, Iran is often mischaracterized as an island of stability. The history of the Islamic republic, however, is a turbulent one, featuring a constant struggle between an authoritarian regime and restive population seeking democratic empowerment. When they first assumed power, the clerical oligarchs waged bloody street battles to repress other members of the revolutionary coalition who did not share their desire for a theocratic dictatorship. In the 1990s, they faced the rise of a reform movement that remains the most exhilarating attempt to harmonize religion and pluralism. The reformists spoke about reconsidering Khamenei’s absolutist pretensions and expanding civil society and critical media. The regime reacted with its usual mixture of terror and intimidation to eviscerate the movement. And then came the Green Revolt in summer 2009 that forever delegitimized the system and severed the bonds between state and society.

The one thing certain about Iran’s future is that another protest movement will rise at some point seeking to displace the regime.

Today, the Islamic republic lumbers on as the Soviet Union did during its last years. It professes an ideology that convinces no one. It commands security services that proved unreliable in the 2009 rebellion, causing the regime to deploy the Basij militias because many commanders of the Revolutionary Guards refused to shoot the protesters.

The seminaries in the shrine city of Qom appreciate the damage that the government of God has done to Islam as the mosques remain empty even during important religious commemorations. Young men don’t wish to join the clergy, and women don’t want to marry clerics. The system is engulfed by corruption, which is particularly problematic for a regime that bases its power on divine ordinance. And Iran just underwent a presidential election where the winner, Hassan Rouhani, promised freedoms he has no intention of delivering and further delegitimized the government by airing its dirty laundry on issues of craft and repression. Today, the Islamic republic will not be able to manage a succession to the post of the supreme leader as its factions are too divided and its public too disaffected.

The regime does, however, have one thing in its favor: its nuclear agreement with the international community (officially known as the Joint Comprehensive Plan of Action, or JCPOA.) Historically, arms-control treaties have generated their own constituency. During the 1970s, at the height of U.S.-Soviet arms-control diplomacy, influential voices in the West did not want to pressure the Kremlin for fear that it would disrupt the agreements. The Islamic republic can count on similar forbearance from critical sectors of Washington. Many will feign concern about Iran’s terrorism or human rights abuses, but will rebuff attempts to impose truly crippling sanctions on Tehran. The legitimacy and longevity of the regime will not be questioned by those whose foremost priority is sustaining a deficient arms-control accord. And it was this sentiment that Tillerson challenged when he called for making common cause with those struggling for freedom inside Iran. The amorality of arms control has little room for such lofty and idealistic ambitions.

The task of a judicious U.S. government today is to plan for the probable outbreak of another protest movement or the sudden passing of Khamenei that could destabilize the system to the point of collapse. How can we further sow discord in Iran’s vicious factional politics? How can the United States weaken the regime’s already unsteady security services? This will require not just draining the Islamic republic’s coffers but also finding ways to empower its domestic critics. The planning for all this must start today; once the crisis breaks out, it will be too late for America to be a player.

In March 1953, when Joseph Stalin died, President Dwight Eisenhower asked to see his government’s studies about how to exploit the Soviet succession crisis. There were none. An exasperated Eisenhower exclaimed, “For about seven years, ever since 1946, I know that everybody who should have been concerned with such things has been sounding off on what we should do when Stalin dies…. Well he did — and we want to see what bright ideas were in the files of this government, what plans were laid. What we found was that the result of seven years of yapping is exactly zero. We have no plan.” For his part, Tillerson has established the guidepost that should direct U.S. foreign policy. The task for the administration now is to study ways that we can take advantage of Iran’s looming crisis to potentially displace one of America’s most entrenched adversaries.

دوش سرد ترامپ روی سر پوتین

Share Button

خلاصه اینکه هر چند بعید است دیگر نفت برای مدت زیادی به زیر ۴۰ دلار برسد ولی تثبیت شدن آن در زیر ۴۵ دلار یا ۲ دلار پائین یا بالا در چشم انداز سالهای آتی کاملاً واقعبینانه است. چنین قیمتی یعنی ورشکستگی روسیه و ایران که بودجه خود را با نفت حدود ۷۰ دلار میبندند و برای ارز واردات خود به بیش میزانی که نفت ۴۰ دلار بدانها میدهد نیازمند هستند.

دونالد ترامپ در آستانه سفرش به هامبورگ برای شرکت در اجلاسG20، آب سرد و پاکی روی دست رهبر روسیه ریخت تا روی او بعنوان یک دوست حساب نکند. من از تهدیدات تلویحی و اشارات سیاسی ترامپ نسبت به روسیه و در اشاره به ایران و سوریه میگذرم و به جنبه دیگر سفر او که مسئله صدور گاز طبیعی مایع آمریکا به اروپا و کره جنوبی است میپردازم  که بنظرم از موضع تند ضد ایرانی و سوری او مهم تر است.

بی اغراق بگویم از روز اشغال شبه جزیره کریمه توسط روسیه و مسئله آفرینی آن در شرق و جنوب شرقی اوکرائین، منتظر چنین خبری بودم.

قریب ۲ سال پیش خبر کوتاهی در یکی از نشریات اروپایی خواندم که یکی از ۳ دولت حوزه بالتیک (از جمهوریهای سابق شوری)، یک کشتی کارخانه ایی* برای تبدیل گاز مایع به گاز معمولی برای تزریق به شبکه لوله گاز کشور خریده بود که در آن گزارش گفته شده بود که این کشتی میتواند گاز مصرفی هر سه کشور کوچک حوزه بالتیک؛ (استونی، لیتوانی، لتونی) را از راه تبدیل گاز مایع به گاز معمولی تأمین کند. (* Regasification)

در همانموقع من فکر کردم که هر روزی باشد، کشورهای اروپایی و مخصوصاً شرق اروپا، این روش تأمین گاز را ولو اینکه گرانتر هم باشد برخواهند گزید تا فشارِ تا آنروزی روسیه بخود را، بسوی خودش برگردانده و گاز روسیه را مفت خر کنند.

در آنموقع هنوز چشم انداز تولید و صادرات نفت و گاز شل در آمریکا و شتاب توسعه آن، اینقدر واضح نبود. اکنون هم، آمریکا هیچ نیازی ندارد تا تمام گاز مورد نیاز این کشورهای اروپایی را تأمین کند. فقط کافیست در آن حد گاز وارد بازار کند که عرضه بر تقاضا در بازار دنیا سبقت بگیرد و سطح این اضافه عرضه همچنان بعنوان یک سوپاپ پائین نگهدارنده قیمت  در بازارحفظ شود.

هرچند با این سرعتی که تکنولوژی نفت و گاز شل در آمریکا، بسرعت در حال بهینه شدن و کاهش یافتن هزینه تولید ( بروایتی ۲۵ دلار برای نفت) است بعید نیست که در سالهای آینده نزدیک، حتی با معافیت مالیاتی و سوبسید صادراتی هم که شده، آمریکا قیمت نفت و گاز را برای ممالک اروپایی و ژاپن و کره جنوبی به سطحی برساند که آنها بطور کامل قید نفت و گاز روسیه را بزنند.

در این مابین فقط روسیه نیست که با این وعده ترامپ بصدور گاز تا سطح تآمین کمبود آن به ۱۳ کشور  ضرر میبیند، بلکه قطر هم که تهدید کرده است که جریان گاز را به امارات قطع خواهد کرد به نفس  تنگی خواهد افتاد.

هم اکنون آمریکا بیش از ۱٫۵ میلیون بشکه نفت از محل نفت شل تولیدی خود را صادر میکند و چشم انداز  افزایش این میزان به روزانه چند میلیون بشکه در چند سال آینده بهیچوجه مبالغه آمیز نیست چون رسانه های اقتصادی دنیا از بکار افتادن مداوم دکلهای جدید نفتی در آمریکا خبر میدهند.

در حاشیه بگویم که صرفنظر از نفت صادرتی آمریکا که بنا بگزارش  CNBC از نیمه سال گذشته ۱% یعنی نزدیک به ۱۰۰هزار بشکه بر تولید نفت خود افزوده است.، طبق گزارشها هفته های اخیر، اوپک هم ۴۵۰ هزار بشکه، افزون بر توافق انجام گرفته با ممالک غیر اوپک  و نزدیک به دو میلیون بشکه بیش از سال گذشته تولید میکند. لیبی هم در حال رسیدن به سقف تولید سابق خود است و نیجریه هم که از شمول کاهش تولید معاف بوده این ماه بر تولید خود، حدود بیش از ۲۰۰ هزار بشکه افزوده است. در کنار اینها بر حجم نفت انبار شده آمریکا هم در این ماه افزوده شده است.

خلاصه اینکه هر چند بعید است دیگر نفت برای مدت زیادی به زیر ۴۰ دلار برسد ولی تثبیت شدن آن در زیر ۴۵ دلار یا ۲ دلار پائین یا بالا در چشم انداز سالهای آتی کاملاً واقعبینانه است. چنین قیمتی یعنی ورشکستگی روسیه و ایران که بودجه خود را با نفت حدود ۷۰ دلار میبندند و برای ارز واردات خود به بیش میزانی که نفت ۴۰ دلار بدانها میدهد نیازمند هستند.

حال اگر قیمت گاز هم کاهش یابد که احتمال آن بسیار زیاد است باید دید که دولت روسیه چگونه میتواند سرو ته بودجه و بازرگانی خارجی خود را بهم اورده و ارز کافی برای تأمین مواد واسطه ایی و اولیه صنایع خود و کلا واردات خود بیابد. ح ت

پایان پیش کامنت:

………………………………………………………

تودهنی سخت ترامپ به پوتین

سایت اقتصادی CNBC گزارشی از سفر و سخنرانی دونالد ترامپ قبل از عزیمتش به هامبورگ برای شرکت در کنفرانس سران G20(گروه ۲۰ کشور بزرگ صنعتی دنیا)، دارد که بنا به قضاوت گزارشگر، شدید ترین حمله رئیس جمهور آمریکا در عرض این مدتیست که به کاخ سفید رفته است.

تیتر CNBC : ” یک روز قبل از ملاقات با پوتین، ترامپ به شدیدترین وجهی به پوتین دهنی زد میباشد. ” .. پرزیدنت ترامپ از روسیه بخاطر «فعالیتهای بی ثبات کننده اش» در اوکرائین و مناطقی دیگر انتقاد کرد.  او قرار است تا با پوتین روز جمعه دیدار کند.”

ترامپ در سخنرانی خود در ورشو گفت:« ما به روسیه اصرار میکنیم تا از فعالیتهای بی ثبات کننده اش در اوکرائین و مناطقی دیگر دست بردارد و به حمایتش از رژیمهای خصم بشمول سوریه و ایران پایان دهد و بجای آن، به پیکار مشترک علیه دشمنان تمدن بپیوندد.»

ترامپ با این هدف به کاخ سفید وارد شد تا رابطه خوبی با روسیه برقرار کند به امید اینکه در برخی زمینه ها با آن کشور همکاری کند، مانند مبارزه با گروه تروریستی  داعش ولی حمایت پوتین از رئیس جمهور سفاک سوریه بشار اسد، به یک مانع بزرگی در این راه تبدیل گردید.

ولی از این لحن انتقادی نسبتاً تحقیر آمیز ترامپ نسبت به پوتین، برنامه او برای صدور گاز به  کشورهای موسوم به ۳ دریا  است. و نه تنها به این ممالک بلکه صدور گاز مایع به ارزش ۲۵ میلیارد دلار به کره جنوبی است  که در همین سخنرانی ضبط شده در این صفحهCNBC   از آن پرده برداشت.

در صفحه جدید دیگری، همین سایتCNBC مینویسد: “ترامپ به رهبران اروپا پیشنهاد صدور گاز طبیعی داد تا آنها خود را از گاز روسیه که آنها را به به اسارت گرفته است آزاد شوند.” … “پرزیدنت  دونالد ترامپ روز پنجشنبه (امروز)، به رهبران ۱۳ ملل اروپای مرکزی و شرقی پیشنهاد فروش گاز طبیعی آمریکا را داد. او قول داد که ایالات متحده هرگز از صادرات انرژی برای اعمال فشار به ملتها استفاده نخواهد کرد.” منظور تلویحی او روسیه بود.”

روسیه سابقاً تحویل گاز به اروپا را بارها قطع کرده است امری که اروپائیان را وادار کردتا به منابع تأمین انرژی خود تنوع بخشند.

ترامپ گفت:” بگذارید در یک نکته مهم بسیار روشن حرف بزنم. ایالات متحده هرگز از انرژی برای مجبور کردن ملل دیگر استفاده نخواهد کرد و نمیتواند به دیگران هم اجازه آنرا بدهد.” او افزود:”  شما نمیخواهید در منکنه یک انحصار یا وضعیت انحصار گرانه باشید. ما متعهدیم که دسترسی به انرژی را برای شما از طریق دستیابی به دیگر گزینه ها تأمین کنیم آنچنانکه لهستان و همسایگانش هرگز دو باره برای دریافت انرژی به گروگان گرفته نشوند.”

 CNBC در ادامه گزارش خود مینویسد:” صادرت گاز طبیعی مایع (LNG )، ایالات متحده به ممالک اروپایی سه دریا (Three Seas nations)، به آمریکا کمک خواهد کرد تا کسر موازنه بازارگانی خود را جبران کرده از سوی دیگر دسترسی دول اروپایی را به منبع قابل اطمینان انرژی از راه عرضه الترناتیو برای برای گاز روسیه تأمین کند.

………………………………………………………………………………….

آفزوده ها و ضمایم

CNBC

Oil prices fall 3% on signs the market remains oversupplied

  • Oil prices fell 3 percent to about $44 a barrel.
  • Weekly U.S. government data showed on Thursday that U.S. oil production rose one percent to 9.34 million barrels per day.
  • The rise in U.S. output coincides with OPEC exports climbing for a second consecutive month in June.

………………………………………

REUTERS

?Why Has Iran’s Investment Gold Rush Been So Slow to Emerge

Share Button

Firms face major compliance headaches trying to figure out if their money might end up in the hands of sanctioned entities such as the Revolutionary Guards — a tough task given their shadowy involvement across much of the Iranian economy

But even without the threat of sanctions, Iran remains a risky investment prospect due to its pervasive corruption and red tape, a banking sector crippled by toxic debt and a fluctuating currency

 

W460

 

 by Naharnet Newsdesk

03/07/2017

When Iran signed its landmark deal with world powers in 2015, curbing its nuclear program in exchange for sanctions relief, many expected an investment gold rush.

But despite thousands of business delegates flooding into Tehran from all over Europe, Asia and beyond, big deals have been slow to emerge.

That makes Monday’s agreement with French energy giant Total — which will lead to a 20-year, $4.9 billion project to develop an offshore gas field in Iran — a potential breakthrough for the country.

– Who has done deals so far?

Major investments have been few and far between.

French car firm PSA was quick off the block, signing a 400-million-euro deal in June 2016 to build Peugeot vehicles with Iranian carmaker Khodro, and a 300-million-euro agreement in October to build Citroens with Iran’s SAIPA.

Hotel group Accor says it is working on 10 to 15 projects in Iran, hoping to capitalize on the tourism boom since the nuclear deal.

The only other headline deals have been for aircraft, but here the money has been going in the other direction, such as the billions spent by Iran Air to buy 100 planes from Airbus and 80 from Boeing.

There has been a cavalcade of so-called preliminary or “exploratory” deals by major firms including Renault, Hyundai and Shell, but so far none have translated into actual investments.

A U.N. trade report published in June said total foreign direct investment into Iran last year was just $3.4 billion — way below the $4.7 billion it received in 2012 before sanctions hit, and not even in the same universe as the $50 billion target set by President Hassan Rouhani when he signed the nuclear deal.

– What is holding them back?

Two things: U.S. sanctions and Iran’s domestic economic mess.

Although many international sanctions were lifted under the nuclear deal, Washington maintained many related to human rights, ballistic missile tests and Iran’s role in regional conflicts.

U.S. lawmakers are in the process of tightening these sanctions, leaving many international firms worried they could face massive fines or be barred from working in the United States, and President Donald Trump has threatened to tear up the nuclear deal entirely.

Firms face major compliance headaches trying to figure out if their money might end up in the hands of sanctioned entities such as the Revolutionary Guards — a tough task given their shadowy involvement across much of the Iranian economy.

But even without the threat of sanctions, Iran remains a risky investment prospect due to its pervasive corruption and red tape, a banking sector crippled by toxic debt and a fluctuating currency.

All this has scared off many investors, and crucially, the global banks needed to finance long-term deals.

– What comes next?

All eyes are on Washington, where Trump’s administration is in the midst of a 90-day review on whether to stick by the nuclear deal.

The other signatories — Britain, France, Germany, China and Russia — are determined to keep the deal alive, which would make it hard for the U.S. to enforce sanctions as it did in the past.

But the U.S. has unparalleled powers to fine foreign firms. Many grimly recall the $8.9 billion fine meted out to French bank BNP Paribas just three years ago.

Iran hopes Monday’s Total deal will give confidence to other firms to move in, and that an international bank will similarly take the plunge, triggering the long-awaited gold rush.

But for now, it remains a waiting game.

«این دشمن صهیونیستی چقدر «کِشِش میده!

Share Button

خبر گزاریهای دنیا از اسرائیل گزارش میدهند که اهود اولمرت رهبر سابق حزب راستگرای کتیما و نخست وزیر ۷۱ ساله سابق رژیم صهیونیستی پس از گذراندن بخش عمده مدت زندان خود بعلت کَبَرِ سن با تخفیف دوران محکومیتش امروز  از زندان آزاد شد. اتهام او گرفتن ۱۲۹ هزار دلار رشوه در قریب ۱۵ سال از یک شرکت مستغلاتی در زمان تصدیش بر شهرداری جروزالم که فکر میکنم همان بیت المقدس خودمان باشد میباشد. او  علاوه بر آن ۱۸ ماه بخاطر اینکه به منشی اش گفته بود در دادگاه شهادت ندهد هم  از طرف دادگاه بیرحم صهیونیسی بدون اینکه ملاحظه سن و سال و چایگاه نخست وزیری این بیچاره را کرده باشد یک ماه زندان اضافی بر آن ۱۸ ماه افزود. یعنی جمعاً ۱۹ ماه. و حالا تازه پس از اینکه آزاد شده هم او باید به اضای مدت بخشیده شده زندانش خدمات اجتماعی رایگان انجام دهد و هر هفته دو بار خود را به پلیس معرفی کند.

البته این نخستین بار نیست که وقتی پای پول لاکتاب پیش میآید دادگاههای رژیم صهیونیستی با سختگیری یهودی گرانه با متهمین خود رفتار میکنند و اصلاً اوضاع و احوال را هم در نظر نمیگیرند. قریب ۱۰ ـ ۱۵ سال پیش هم همسر اسحاق رابین، رئیس جمهور سابق اسرائیل، در حالیکه شوهرش رئیس جمهور مملکت بود، بخاطر اینکه در اظهار نامه مالیاتی اش اعلام نکرده بود که ۲ هزار دلار در یکی از بانکهای آمریکا پس انداز دارد به جریمه نقدی و محرومیت از کاندیداتوری برای نمایندگی مجلس صهیونیستی اسرائیل محکوم گردید.

این دادگاههای سختگیر دشمن صهیونیستی باید بیایند و بزرگواری را از مقام معظم رهبری ما بیاموزند که با سخاوتمندی و بزرگمنشی ولایی ۳۰۰۰ میلیارد دلار اختلاس بانکی را با یک اشاره دست رد کرده و میفرمایند: «اینقدر کشش ندهید!» که مقامات قضائی هم اطاعت کرده و شاید هم از خدا خواسته، دیگر کشش ندادند!

این صهیونیستهای مال دوست و پول پرست باید بیایند و گذشت را از حکومت رحمانی ما یاد بگیرند که با کسی مثل سردار قالیباف شهردار تهران که بحول قوه الهی بخش عمده شهر تهران را از کمر به ببالا بعنوان حق تراکم فروخت، یا صدها هکتار زمین ناقابل زمینهای شهرداری را با ملاحظه اصل اسلامی صله رحم بخشیده است، اجازه میدهد در مسابقات تنظیم شده انتخاباتی ریاست جمهوری شرکت کند.

Former Israeli Prime Minister Ehud Olmert, left, 71, leaves the Maasyahu prison on July 2.

Former Israeli Prime Minister Ehud Olmert (L), 71, leaves the Maasyahu prison, on July 2, 2017 in Ramla. (AFP)

Ehud Olmert has begun a 19-month jail sentence, becoming the first former Israeli prime minister to go to prison.

Olmert was handed a six-year sentence in 2014 after being convicted of bribery charges relating to his time as Mayor of Jerusalem.

This was reduced to 18 months in December, but an extra month was added last week for obstruction of justice.

In a video released on Monday, the 70-year-old said he “rejects outright” the bribery charges.

It came just hours before Olmert, prime minister from 2006 to 2009, was due to arrive at Maasiyahu prison in the central Israeli town of Ramle.

In March 2014 he was found guilty of accepting, while he was Mayor of Jerusalem, a 500,000-shekel ($129,000; £۸۹,۰۰۰) bribe from developers of one real estate project and a 60,000-shekel bribe in connection with another.

Image copyrightREUTERS
Image captionOlmert has denied accepting bribes or illegal payments

But the Supreme Court subsequently cleared him of the charge of accepting the 500,000-shekel bribe and reduced his sentence to 18 months.

On 10 February, the court rejected key part of a plea bargain and added one month on to Olmert’s sentence after he admitted attempting to persuade his former secretary not to testify against him.

The Supreme Court is yet to rule on an appeal by Olmert against an eight-month prison sentence he was handed last year after being convicted of fraud and breach of trust for accepting illegal payments from an American businessman.

Related Topics

http://www.bbc.com/news/world-middle-east-32873016