Category: از دیگران و جراید خارجی

دردسر سازی نیویورک تایمز برای یکی از بزرگترین مقامات قضایی مصر

Share Button

لحظه ایی نباید در این نکته دوچار توهم شد که هنگامیکه اخوان از تجدید نظر در قرار داد کمپ دیوید سخن میگوید هدفش اینست تا با حاکم کردن جو اسرائیل ستیزی رقیبان داخلی خود را قلع و قمع کند. کوبیدن بر طبل مبارزه با اسرائیل هدفش نه جنگ با اسرائیل بلکه فضا آفریبنی برای کوبیدن همان سکولاریستهایی چپ و راستی است که حاضر نخواهند بود ونشوند پرچم سیاسی مستقل خود را زمین گذارده و به سیاق ما ایرانیان فریاد زنند:« ما همه پیرو توایم خمینی! گوش بفرمان تو ایم خمینی) پشت سر خمینی نماز اطاعت و عبودیت بگذارند. مبارزه با اسرائیل و آمریکا بهانه است، هدف برانگیختن احساسات سطحی مردم است تا در سایه آن قدرت انحاصری شده ودگر اندیشان سرکوب شوند

خانم طحانه گبانی رئیس دادگاه قانون اساسی مصر که در جریان انتخابات اخیر و هجوم اسلامیستها برای تسخیر تمام و کمال ساختار قدرت جلو آنها ایستاد و به شورای نظامی حاکم محمل های قانونی لازم را داد تا جلوی سیطره انحصاری اسلامیستها را بگیرد؛ حالا بخاطر اینکه در آن موقع بطور خصوصی به نظامیان « شورای عالی حاکم نظامی » توصیه کرده بوده است که تا هنگام تصویب یک قانون اساسی دموکراتیک قدرت را به اسلامیستها واگذار نکنند، به مخمسه افتاده است. خبر نگار نیویو رک تایمز برای اینکه یک «تک خال » ژورنالیستی بزند و پاداشتی بگیرد، این صحبت او را با شورای رسانه ایی کرده است. او حال باید جواب گوی این حرکت غیر قانونی خود باشد که عملاً در صورت اثبات اعتبار قضائی او را سلب میکند. دادستان در این زمینه دستور تحقیقات قتنونی را داده است.
اگر خانم گبانی بعداها به سرنوشت دکتر فرخ رو پارسا دوچار نشود خوب است. جامعه سنتی و بیمار مذهبی مصر، میتواند در اعدام چنهین کسی هورا و هلهله بکشد چون شکل و شمایل او از جنس جامعه سنتی و عقب مانده مصر نیست. البته اگر اسلامیستهای مصری موفق شوند همانقدر مستقر شوند که خمینی در ایران موفق شد، جامعه عقب مانده مصر یک جشن بزرگ آدم کشی و «بسم القاسم الجبارین» خواهد داشت و ضیافت مرگ و اعدامخواهی طولانی تر از اعدام چند نفر خواهد شد. ولی مسلط شدن آنها بعید است و من خود میدانم که احتمال اجرای این سناریو در شرایط فعلی تقریباً غیر ممکن است ولی هدفم از باز گویی این سناریو، وانمایی آن پتانسیلی از خشونتگرایی است که در جنبش اسلامگرای مصر وجود دارد.
در هر حال این خانم کسی است که پارلمان عقیم شده ۷ ماه قبل را که اسلامگرایان با تقلب در آن اکثریتی ۷۰% ی را کسب کرده بودند منحل کرد و از بعد آن، مجلس بازنگری قانون اساسی را هم که آن پارلمان منحله تشکیل داده بود منحل کرد. و مورسی را وادار کرد تا به سالن «دیوان عالی قانون اساسی » آمده در آنجا سوگند ریاست جمهوری یاد کند. مرسی را واداشت تا انحلال پارلمان اسلامی را و متم قانونی صادره از سوی شورای نظامی را که به آن شورا قدرتی در حد ریاست جمهور میداد را برسمیت بشناسد. در یک کلام تا آنجا که به چار چوب حقوقی قدرت ریاست جمهوری مربوط میشد، پر و بال رئیس جمهور (مرُسی) را چید و او را تا سطح تدارکچی تقلیل داد. اما مُرسی با ضد حمله متقابل و کودتای سیاسی اخیر در ساختار قدرت، دست به تعرض متقابل زده و برای خود اتوریته عزل و نسب فرماندهی ارتش را بعنوان قدرتمندترین بخش دستگاه اجرایی و ساختار حقیقی قدرت ، بر رقیبان خود فرادستی روانی کسب کرده است. همین امروز؛ منعم ابولفتوح رهبر سابق اخوان با ابراز شعفی ناگفتنی ناشی از عزل طنطاوی و عنان و پیش دستی گرفتن مُرسی بر گاردهای قدیم قدرت، گفت: قدم بعدی مُرسی باز نگری در قرار داد کمپ دیوید است. نباید برای لحظه ایی در این نکته دوچار توهم شد که هنگامیکه اخوان از تجدید نظر در قرار داد کمپ دیوید سخن میگوید هدفش اینست تا با حاکم کردن جو اسرائیل ستیزی رقیبان داخلی خود را قلع و قمع کند. کوبیدن بر طبل مبارزه با اسرائیل هدفش نه جنگ با اسرائیل بلکه فضا آفریبنی برای کوبیدن همان سکولاریستهایی چپ و راستی است که حاضر نخواهند بود ونشوند پرچم سیاسی مستقل خود را زمین گذارده و به سیاق ما ایرانیان فریاد زنند:« ما همه پیرو توایم خمینی! گوش بفرمان تو ایم خمینی) پشت سر خمینی نماز اطاعت و عبودیت بگذارند. مبارزه با اسرائیل و آمریکا بهانه است، هدف برانگیختن احساسات سطحی مردم است تا در سایه آن قدرت انحاصری شده ودگر اندیشان سرکوب شوند. شاید سکولار های مصری زود تر از ما ایرانیان بخود آیند و بدانند که به اسلامگرایان نمیتوان اطمینان کرد!
………..
توجه!
برای تعقیب ماجرا به یاداشت بعدی لینک زیر مراجعه نمائید!

http://iranesabz.se/?p=6957
یا
صفحه اصلی
www.iranesabz.se

story about Egypt’s judge advising generals as ‘accurate’

العربیه انگلیسی

Tuesday, 14 August 2012

Tahani el-Gebali (R), Egypt’s deputy president of the Supreme Constitutional Court, allegedly told New York Times’ Cairo bureau chief David Kirkpatrick that she advised the military general to stop Islamists from reaching power. (Al Arabiya
A senior New York Times editor on Monday made it clear to Al Arabiya that the American newspaper is standing by a story which suggests that a top Egyptian judge said that she urged army generals to block the Muslim Brotherhood movement from reaching power.
The story (published on July 3, 2012) was based on an interview conducted by the NY Times Cairo bureau chief, David Kirkpatrick, with Tahani el-Gebal, Egypt’s deputy president of the Supreme Constitutional Court.
Egypt’s state prosecutor Abdul Majid Mahmoud on Monday ordered an investigation of el-Gebali based on the NY Times story which suggests that she advised military generals not to transfer powers to civilians before a new constitution is formed.
However, several Egyptian media reports had suggested Judge Gebali claimed the interview with the NY Times “never took place” and that she intended to sue the U.S. paper.
She also reported claimed her comments to Kirkpatrick only bore her response to a U.S. Secretary of State Hillary Clinton’s statement in which she accused the Egyptian justice as politicized.
Michael Slackman, the New York Times’ Deputy Foreign Editor, however, told Al Arabiya English over the phone that “all the information in the story occurred during an interview between David Kirkpatrick and the judge and his story accurately reflects the interview that he did.”
“All of the information about the interview is reflected in the story, which is both accurate and bare,” Slackman added.
According to the Times report, Gebali said Egypt’s former ruling generals wanted to wait until they knew “who they were handing power to and on what basis.
Judge Gebali also was quoted as saying that she was in contact with the Supreme Council of the Armed Forces (SCAF) since May 2011 when liberal and secular powers took to the street of Cairo to demand an end to the military rule. The Muslim Brotherhood movement at the time refused to take part in the demonstrations.

“This changed the vision of the military council,” she was quoted by the Times as saying. “It had thought that the only popular power in the street was the Muslim Brotherhood.”

Gebali reportedly added that she started to help the military council draft a set of binding constitutional rules that would protect it from the oversight of a civilian government.
She also reportedly urged the SCAF to dissolve the democratically-elected parliament, which was dominated by Islamists.
“I knew the elections would bring a majority from the movements of political Islam,” Judge Gebali reportedly told the Times.
“Democracy isn’t only about casting votes; it’s about building a democratic infrastructure. We put the cart in front of the horse,” she was quoted as saying.
Former member of the Egyptian Parliament, Mohamed el-Omda, who had lodged a complaint against Gebali to the state prosecutor, also demanded the questioning of New York Time’s Cairo Bureau Chief Kirkpatrick.
Al Arabiya English tried to obtain a comment from Kirkpatrick, but he deferred all questions relating to the matter to the New York-based Slackman, who is also the paper’s former Cairo Bureau

Link
http://english.alarabiya.net/articles/2012/08/14/232113.html

عراق جای ایران را در تولید نفت در اوپک میگیرد.

Share Button

در کشور همسایه عراق؛ ایران، در همین دوره، میزان تولید ۷۰۰٫۰۰۰ بشکه کاسته شده و به ۲٫۸ میلون بشکه در روز رسیده است.

داگنز نرینگز لیو ـ نروژ
۱۴ اوت ۲۵ مرداد
تولید نفت عراق در این ماه رکورد جدیدی ازخود بجا گذاشته و با سقف ۳٫۲ میلیون بشکه نفت تولید روزانه به سطح بالاتری میرسد که این کشور را به دومین تولید کننده در اوپک تبدیل میکند.
عربستان سعودی در حال حاضر تنها کشور اوپک است که نفت بیشتری از عراق تولید میکند ولی عراق برای اولین بار طی ۲۰ سال گذشته است که به چنین سطحی از تولید میرسد.
حسین شهرستانی معاون وزیر انرژی عراق میگوید که تولید عراق حالا دیگر از کشور ایران و امارات متحده و کویت پیشی گرفته است.
مداخله نظامی آمریکا د رعراق و جنگ داخلی متعاقب آن موجب تخریب بخش بزرگی از زیر ساختارهای تأسیسات نفتی گردید.
در سالهای اخیر، مقامات بغداد با علم به اینکه بخش عمده درآمد و بودجه دولت از نفت تأمین میشود تلاش بسیاری کرده اند تا تولید نفت را از نو روی پای خود بیاورند که به افزایش چشم گیر تولید منجر گردیده است.
برابر داده های آماری اوپک، متوسط تولید ژولای( ماه گذشته ـ تیر) عراق، به سطح ۳٫۱ میلیون بشکه در روز رسید که نسبت به سطح تولید در آغاز سال، ۴۰۰٫۰۰۰ بشکه افزایش تولید را نشان میدهد.[ یعنی بیش از ۱۳% در عرض ۷ ماه و معنی این جز این نیست که بخشی از بازار از دست رفته ایران را گرفته است ـ ح ت.]*
در کشور همسایه ایران، در همین دوره، میزان تولید ۷۰۰٫۰۰۰ بشکه کاسته شده و به ۲٫۸ میلون بشکه در روز رسیده است.
انتظار میرود که تفاوت تولید بین این دو کشور در سالهای آینده باز هم بیشتر شود. عراق میدانهای نفتی خود را بروی تعداد بسیاری ازکمپانیهای بزرگ نفتی دنیا گشوده است و هدف ۳٫۵ میلیون بشکه تولید روزانه را برای سال جاری در برابر خود نهاده است که مقامات بغداد، از این میزان تولید انتظار دارند که بتوانند میزان ۲٫۶ میلیون بشکه آنرا روزانه صادر کنند.
عراق د رحال حاضر نشان داده است که ۱۴۳٫۱ میلیون بشکه ذخایر شناخته شده نفتی و مقادیر عظیمی گاز طبیعی را دارد.
پابان گزارش
……………………
کامنت من:
اولاً «داگنز نرینگ لیو» یک روزنامه اقتصادی و غیر سیاسی در نروژاست که به اینگونه قضایا فقط نگاه اقتصادی دارد و با توجه به خود نروژ که یک کشور صادر کننده بزرگ نفتی در اروپاست، تحلیل و گزارشهای آن کارشناسانه و قابل اعتماد.
دوماً حدود دو ماه پیش همزمان با اجرای تحریمات اتحادیه اروپا علیه ایران که همه مقامات ایران سعی میکردند با شانه بالا انداختن اهمیت آنها را ناچیز جلوه داده و ادعا کنند که میتوانند آنها را دور بزنند و با هزینه های صدها میلیون دلاری ده ها واحد از ناوگان نفتی ایران را تند تند تجدید رنگ آمیزی و تعوض پرچم و تغیر ثبت کنند، روزنامه های بزرگ دنیا از جمله گاردین و وال استریت ژورنال، نوشتند مشکل برای ایران تنها این نیست که تولید و صادرات نفت آن کاهش می یابد و مشتری های بزرگی را که به زحمت بدست آورده است از دست میدهد بلکه مشکل بزرگتر اینست که مقدار زیادی از نفت استخراجی ایران از چاه های قدیمی بدست می آید که در کنار نفت استخراجی، گاز مورد مصرف و صادراتی هم استخراج میگردد که با توقف تولید نفت این چاه هااستخراج گاز هم متوقف میشود و با بسته شدن لاجرم آنها، بعید است ایران بتوان به آسانی آنها را از نو به بهره برداری برساند.
من در همان موقع این گزارشها را ترجمه و در یاداشتهای آن موقع خود در این سایت گذاردم. وقت یافتن لینکهای آنها را ندارم . کاربرانی که علاقمندند، با قدری نگاه میتوانند آنها را در لیست یادشتهای فوریه تا ژوئن پیدا کنند.
………….
توجه!
اگر وقت دارید به این لینک هم نگاهی بیاندازید!
http://iranesabz.se/?p=6941

Mohamed Morsi’s move raises new questions for Egypt

Share Button

Mohamed Morsi (right) and the newly appointed Egyptian defence minister, Abdel-Fatah el-Sissi. Photograph: AFP/Getty Images

The purge of senior officers from Egypt’s military ends confusion over where official power lies but plenty of uncertainty remains

Issandr El Amrani
guardian.co.uk, Monday 13 August 2012 17.07 BST
Mohamed Morsi (right) and the newly appointed Egyptian defence minister, Abdel-Fatah el-Sissi. Photograph: AFP/Getty Images
It is hard to believe that the timing of moves by Egypt’s president, Mohamed Morsi, to purge senior officers from the military and impose his power was purely coincidental. It was the 23rd day of Ramadan, the evening of the Night of Power, during which the Qur’an was first revealed to the Prophet Muhammad.
The Qur’an states that the Night of Power “is better than a thousand months” – this seems apt considering that these changes seemingly put an end to many months of confusion about where power lies in the new Egypt.
But is it for the better? And where does power lie now?
Within the military, it is clear that the new figure of power is Abdel-Fatah el-Sissi , formerly head of military intelligence and now the minister of defence. H
Considerably younger that Hussein Tantawi, the ageing general he replaced who was first appointed by Hosni Mubarak in 1992, El-Sissi brings with him several younger officers. His ascension puts an end to a months-long power struggle over who is in control of the military.
The lack of an immediate challenge to Sunday’s moves suggests that, essentially, there has been a successful coup within the military, in alliance with Morsi. We also know this new military leadership is willing to give Morsi the powers their predecessors had refused him – Morsi could not have regained control without their help. This speaks not of a triumphant civilian president getting the generals in line, but of a confluence of interests. It does not tell us whether it will last, or where the balance of power lies therein.
Recent events, notably the deadly assault by terrorists on an Egyptian border guard outpost in Sinai last week, provided the opportunity for Morsi and his uniformed allies to move against the army’s old guard. The removal of Tantawi and other officers had been preceded by the sacking of the head of the intelligence services, a surprising move in itself. But it was an opportune event more than a cause in itself, as the limbo prevailing since Morsi’s election, which had been robbed of its significance by last-minute changes to Egypt’s interim constitution that had effectively made Tantawi an elected co-president, could not last.
Not only has the confusion over where official power lies been partly resolved, but efforts by anti-Morsi forces to push the military into deposing him (increasingly vocally expressed in the media) now seem moot.
We do not know, however, what will come next. Morsi now has quasi-dictatorial powers in the absence of a parliament. Retired officers have been given golden parachutes and it is unlikely that they will be held accountable, as many revolutionaries demand, for the dozens of deaths and thousands of arbitrary military trials that took place under their watch.
The prospect of a military-Islamist alliance is a chilling one, particularly considering the disarray of the secular opposition, who, as much as they support civilian rule, now worry about an Islamist power-grab.
Much will depend on what Morsi does next. He has a responsibility to bring together a fractured country behind a consensual constitution and new parliamentary elections.
He must balance the desires of his own Islamist camp with the fears of secularists, the demands for reform of revolutionaries with the conservatism of his new allies in the military. There is no excuse for lack of action, now that Morsi is finally empowered.
Issandr El Amrani is a writer and analyst on Middle Eastern affairs. He is a former North Africa analyst at the International Crisis Group and publishes The Arabist blog
 

Baradei warns against presidential ‘super’ powers

Share Button

Leading opposition figure Mohamed ElBaradei suggests new representative constituent assembly handles legislative authorities instead of President Morsi, ensuring ‘democratic’ division of power

Ahram Online, Monday 13 Aug 2012
“Ending military rule is a step in the right direction,” stated former head of the International Atomic Energy Agency (IAEA) and prominent political figure Mohamed ElBaradei on his official Twitter account Sunday, about President Mohamed Morsi’s recent decree.
ElBaradei, however, warned that leaving both legislative and executive authorities in the hands of the president conflicts with the core principles of democracy and should only be a temporary measure.The best way to manage the transitional period, ElBaradei suggested, would be to form a new constituent assembly representative of Egypt’s diverse society that would assume the legislative authority until new parliamentary elections take place. This is a model Tunisia adopted following the ouster of former president Zine El-Abidine Ben Ali in 2011.
On Sunday, President Morsi cancelled the contentious 18 June constitutional addendum issued by the Supreme Council of the Armed Forces (SCAF) which empowered the military, while sending SCAF head Field Marshal Hussein Tantawi and Chief of Staff Sami Anan into retirement. Morsi then released a new Constitutional Declaration transferring all the powers to the president.
Morsi’s bold move was believed by many to have been a significant transfer of power from the armed forces to civilian hands, bringing an end to decades of military rule in Egypt.
However, the military restructure and shift of power ensures that the president now has full legislative and executive authority, raising further concerns that the president’s organisation, the Muslim Brotherhood, could seize complete control of the country.

بیانیه دو روحانی شیعه لبنان در دفاع از انقلاب سوریه

Share Button

چه خوب بوداگر روحانیون مردمی ما هم از جنبش بحق مردم سوریه علیه رژیم اسد حمایت میکردند

با صدور بیانیه مشترک

دو روحانی برجسته شیعه لبنان خواستار حمایت شیعیان از انقلاب مردم سوریه شدند

دبی-العربیه.نت فارسی
محمد حسن الامین و هانی فحص دو روحانی برجسته لبنانی با صدور بیانیه ای، از شیعیان لبنان خواستند از انقلاب سوریه حمایت کنند.
به گزارش روزنامه “الشرق الاوسط” این دو روحانی، در بیانیه خود با “محق” خواندن اعتراض ها در سوریه، خواستار بی توجهی به “دعوت های مشکوکی” که برای بی توجهی به “حقوق مردم سوریه” می شود، شدند.
در این بیانیه آمده است: “ضامن امنیت آینده ما در لبنان این است که سوریه با ثبات و آزاد باشد و در آن نظامی دموکراتیک و کثرت گرا حاکم شود.”
این دو روحانی برجسته شیعه لبنانی یادآور شده اند: “ما آشکارا، بدون ابهام و بدون قصد دشمنی، موضع خود را در حمایت بی تردید از اعتراض های سوریه اعلام می کنیم، همانگونه که از انقلاب های فلسطین، ایران، مصر، تونس و یمن حمایت کرده ایم، و همانگونه که با جریان های اصلاحی و حرکت های اعتراضی مردمی در ایران، و اصلاحات در بحرین، موریتانی و سودان همراهی کردیم.”
این بیانیه ادامه داده است: “ما آماده ایم از هر جنبش مردمی علیه هر نظامی که دست به اصلاحات عمیق نزند تا از وقوع انقلابی برای سرنگونیش جلوگیری کند، حمایت کنیم.”
محمد حسن الامین و هانی فحص تاکید کرده اند: “باطل همچون همیشه رفتنی است، اما راه احقاق حق بلند و صعب العبور است، در آن تله ها و خواسته های بسیاری وجود دارد، نیازمند صبر، حکمت، بیداری و پاسداری از خون شهداست تا خفاشهای شب و گله های وحشیان آن را نربایند… راه احقاق حق نیازمند شفافیت، گفت و گو، مهربانی و نقد است.”
بیانیه دو روحانی شیعه لبنانی در حالی صادر شده که عمده ترین گروه های شیعه در این کشور، حامی نظام بشار اسد هستند.
حزب الله و جنبش امل دو گروه بزرگ شیعه لبنانی، به طور رسمی حمایت خود را از نظام حاکم بر سوریه اعلام کرده اند.
حسن نصر الله دبیرکل حزب الله لبنان، بارها اعتراض ها در سوریه را توطئه غرب و اسرائیل توصیف کرده است.
جمهوری اسلامی ایران، حزب الله لبنان و نظام بشار اسد، سه همپیمان منطقه ای هستند و خود را ” محور مقاومت” معرفی می کنند.
………….
دوستانی که این بیانیه را میخوانید و تأئید میکنید ! لطف کرده آنرا هرچه وسیعتر انتشار داده منعکس نمائید. شاید به گوش روحانیون خودمان هم برسد!

گزیده رسانه های منطقه ـ ۴

Share Button


عضو رهبری ارتش آزاد سوریه سرهنگ «خالید ال حامود» به الشرق الاوسط تأکید میکند:« ورود ایرانیها از حالا به خاک سوریه ممنوع است. صرفنظر از اینکه آنها تحت چه عنوانی به سوریه بیایند؛ ما قلم پای آنها را قطع میکنیم چه به عنوان زائر بیایند چه برای جنگیدن.»

الشرق الاوسط
دوشنبه
رهبران اپوزیسیون و «ارتش آزاد سوریه» هشدارهای ایران را که اپوزیسیون مسلح سوریه برای منطقه پیامد های بسیارسنگینی خواهد داشت را رد کردند. اشاره آنها به سخنان علی لاریجانی است که؛ که ایالات متحده و برخی کشور های منطقه را متهم به مسلح کردن اپوزیسون سوریه برای براندازی رژیم بشار اسد کرده اند.
این روزنامه به نقل از اپوزیسیون سوریه این ادعای ایران را که سوریه محور «مقاومت» در منطقه است را رد کرده و به نقل از« ادیب الشکیلی» یکی از رهبران «شورای ملی سوریه» در نفی «مقاومت» خواندن سوریه از سوی مقامات ایرانی؛ میگوید؛ این چه مقاومتی بوده است که طی ۴۰ سال یک گلوله هم بطرف اسرائیل شلیک نکرده است. همه داستانها راجع به «مقاومت» بودن سوریه دروغ محض است . او ایران را متهم به کمک به رژیم اسد میکند. مهمترین فراز این گزارش خبری اینست:
الشکیلی میگوید:«هیچ مقاومتی نه از طرف سوریه و نه از طرف متحدینش وجود نداشته است… بحران واقعی در منطقه؛ حضور ایران و حمایت آن از احزابی از قماش حزب الله در لبنان و عواملش در عراق است.» او می افزاید که:« بحران از [یکسو] ناشی میشود و ایستادن در برابر آن یک ضرورت است» او ادعا میکند که:« مردم سوریه در این رویارویی خود عقب نخواهند نشست حتی اگر آنها در برابر موج فرقه گرایی ایجاد شده از سوی ایران تنها بمانند.» درهمین رابطه؛ عضو رهبری ارتش آزاد سوریه سرهنگ «خالید ال حامود» به الشرق الاوسط تأکید میکند:« ورود ایرانیها از حالا به خاک سوریه ممنوع است. صرفنظر از اینکه آنها تحت چه عنوانی به سوریه بیایند؛ ما قلم پای آنها را قطع میکنیم چه به عنوان زائر بیایند چه برای جنگیدن.»
ال ـ حامود ادامه میدهدکه:« از نظر مردم سوریه، ایرانیها خائن هستند، از پائین تا بالا تا مقامات ارشدشان. آن گروه ایرانیانی که ما بازداشت کردیم آمده بودند تا بنفع رژیم اسد با ما بجنگند و این اولین بار نیست که ایرانیان در سوریه بازداشت میشوند ولی برای اولین بار است که مسئله علنی میشود.» او در ادامه میگوید:« ارتش آزاد سوریه ساکت نخواهد ماند و ما به دفاع خود از مردم سوریه ادامه خواهیم داد.»

…..
افزوده شده

وال استریت ژورنال
۶ اوت
بنظر اغلب تحلیلگران سیاسی، گسست آقای حیجاب شدیدترین ضربه نمادین به رژیم است. یک تحلیلگر سیاسی میگوید؛ در حالیکه احتمال دارد او با در نظر گرفتن پستش که میبایستی سیاست های وزرای نفت و مالیه را نظارت و تأئید میکرده است از اسرار مالی رژیم اطلاع داشته باشد، شغل او ربطی به مسائل امنیتی یا عملیات نظامی نداشته که در آن زمینه چیز زیادی بداند.


علی البیانونی از اخوان المسلمین سوریه
گاردین لندن
۷ اوت ۱۷ مرداد
اخوان المسلمین سوریه آینده ایی میخواهد که به همه مردم سوریه باشد. آنها که کوشش دارند چهره انقلاب شرافتمندانه مارا واژگونه نشان دهند، مردمی را تحقیر میکنند که دارند جانشان را برای دموکراسی میدهند.
آینده دموکراسی در سوریه بسیاری موضوعات را در بر میگیرد: مردم نگران رفتار با اقلیت های و زنان هستند، نگران اقدامات انتقامجویانه و گذار به نظمی عادلانه هستند. برخی قوانین عام حقوق بشری میپرسند. برخی دیگر خطر استبداد مذهبی را اغراقگونه بمیان میکشند.
ولی آنها که این واژگون نمایی را عامداً یا سهواً مرتکب میشوند به منافع رژیم اسد خدمت میکنند که به جوانان ما تجاوز کرده و آنها را کشته است. (پس معلوم میشود سوریه هم کهریزک دارد ـ ح ت )
ما اعتقاد داریم که موضعی که باید در برابر اسد گرفته شود یک مسئله بزرگ اخلاقی است. دیگر مسئله یک بحث سیاسی نیست مردم سوریه باید دادخواهی خود را روی میز داوری جهانیان و آن افکار عمومی که قضیه را با دقت پیگیری میکنند بگذارند.
اسد! آیا حاضری هزاران سند از جنایت، شکنجه جوانان، و تجاوز به زنان توسط دستگاههایی، که میبایستی حافظ امنیت آنان باشند را میپذیری؟
تاریخ سوریه با خاندان اسد شروع نشده است.امروز در دمشق مردمی زندگی میکنند که، شجره آنان به پیش از مسیح میرسد. قبل، تا صد ها سال قبل از تولد مسیح، طی قرنها؛ یهودیان و مسیحیان و مسلمانان بدون هیچ محدودیتی از حقوق خود برخوردار بوده اند.

پایان گزیده ایی از گاردین. بلحاظ سندیت این یاداشت متن انگلیسی آن یاداشت بعدی از دیلی تلگراف را در زیر درج میکنم.

دیلی تلگراف لندن
۷ اوت

سوریه: آنها در حلب؛ جلوی چشم ما ـ تمام فامیل به هوا رفتند!

ریچارد اسپنسر خبرنگار دیلی تلگراف میگوید، در آخرین صحنه ایی که دیدم، ما فقط چند یارد از صحنه اینطرف تر بودیم که یک موشک که از سوی نیروی هوایی بشار اسد شلیک شد،تمام فامیل ۱۱ نفره را از زن و کودک از روی زمین جارو کرد.


Free Syrian Army fighters and civilians clear rubble from a residential home destroyed by the two missiles Photo: ADAM DEAN
افراد ارتش آزاد سوریه ساختمان مسکونی بمباران شده با موشک را پاک میکنند.

برابر آمار سازمان ملل، ده هزار از غیر نظامیان در عرض دو هفته گذشته از شهر حلب گریخته اند. نه! کافی نیست.
خانواده های، کایلی و کتاب ایستاده و در فکرند. آنها فکر میکنند اگر در زیر ساختمان خانه های خود پناه بگیرند بهتر است. ولی آنها در اشتباه بودند.
آنها، جتهای میگی را که بهوا برمیخواستند نه دیده و نه صدایشان را شنیدند. اوج گرفتند ، شیرجه رفتند و در اطراف ساختمان سه طبقه ایی که آنها در آنچا زندگی میکردند دور زدند. حمله، در سکوت انجام شد، زدند وهمه آنها را کشتند. موشکهای شلیک شده از سرعت زمان سبقت گرفتند و لذا صدای آنها بگوش کسی نرسید.
اغلب اتفاق نمی افتد که انسان محو شدن همزمان دو خانواده را در برابر چشمان خود ببیند. درست در جلوی چشمانت. ولی ما آن دو میگ را در هوا میدیدیم که نزدیک به یک ساعت بود که در هوا دور میزدند. یک چند مایلی دور تر از مقر فرماندهی«ارتش آزاد سوریه» که ما در محوطه آن ایستاده بودیم. و در پشت آن ساختمان مسکونی آن دو خانواده قرار داشت.
آنها نخست از جهت غرب سوی جنوب رفتند. تفنگهای ضد تانکشان بر آن زمینه آبی رنگ خود، در آن آسمان آبی می درخشید، نور را منعکس میکرد. ولی آنها با یک اوج گیری راه خود را بسمت جنوب بر فراز مقر فرماندهی تغیر دادند.
……
……

…………….
یک توضیح و یک خواهش از شما دوستانی که این گزارش خبرنگار دیلی تلگراف را خواندید!
باور کنید که من در این ساعت نزدیک ۵ صبح چند برابر وقت معمولی برای ترجمه این چند خط وقت گذاردم زیرا یا یک دست تایپ میکردم و با دست دیگر اشکهایم را باید پاک میکردم. من فکر میکنم با انعکاس دادن جنایاتی که در آن مملکت دیکتاتور زده توسط رژیم اسد رخ میدهد، وظیفه وجدانی و اخلاقی خود را انجام میدهم؛ شما هم لطف کنید این سطور را منعکس کنید! کمک کنید! تا مردم ما بدانند در سوریه چه میگذرد و رژیم اسلامی ما در پشت سر چه جنایاتی ایستاده است.

توجه!

کامنت خود را روی بحران سوریه در عرض روز جدا گانه تحت عنوان: « فرار نخست وزیر سوریه خبر مهمی نیست!» در قسمت سیاسی ـ تحلیلی درج میکنم.

The Muslim Brotherhood wants a future for all Syrians
Those seeking to distort our noble revolution insult the people giving their lives for democracy

o guardian.co.uk, Monday 6 August 2012 21.00 BST
o Jump to comments (75)
The future of democracy in Syria is the subject of many concerns: people are worried about the treatment of minorities and women, possible acts of revenge, and the likelihood of transitional justice. Some ask about universal human rights. Others exaggerate fears of religious tyranny.
But ultimately all these anxieties – intentionally or unintentionally – only serve the interests of the rapists and child killers of Bashar al-Assad’s regime.
We believe the position to take on Assad and his cabal is essentially a moral one. It is no longer a matter of political debate. Syrians must put their case to the court of global public opinion in the following direct manner: Assad, are you prepared to accept thousands of documented crimes, the torture of children and the rape of women by the state apparatus that should protect them?
Behind the concerns for democracy in a post-Assad Syria is typical negative stereotyping of Islamic society. Is it fair that after half a century of totalitarian rule the world should disregard a civilisation whose existence extends so deep into history? The Syrian cities of Damascus, Aleppo and Homs are so ancient that their first inhabitants are not known. The eastern shores of the Mediterranean share a long history and a crucible of cultures, religions and peoples, who have always coexisted.
The history of Syria did not begin with the Assad family. There are in Syria today descendants of peoples that go back hundreds of years before the birth of Christ. Over centuries Christians and Jews have lived together with Muslims, without restrictions on their rights. Syria is proud to preserve the Syriac language, which was the means of translation from older civilisations during the early Islamic era. And only in Syria are there communities that still speak Aramaic, the language of Christ.
The modern history of Syria since its formation after the first world warhas also witnessed its ability to preserve its pluralist nature and protect universal human rights. Since the 1920 national conference that founded the modern state, all the elements of Syrian society have taken part in cultural and political affairs – a reality that continued until the last truly elected parliament, overthrown by the military on 8 March 1963, hijacking public life in Syria until now.
The future that Syrians aspire to is an extension of that earlier era. After 50 years of autocratic rule, our national position and political record emphasises that we will not move towards autocracy, be that religious, political or social. The Muslim Brotherhood is committed to a Syria in which citizenship is the basis of rights and duties, and Syrians can reconstruct their unified civil society where the concept of majority and minority gradually disappears. Women must be given ample opportunity to assert themselves so future generations can play their crucial part in this national project.
Some have sought to distort the noble image of our revolution, depicting it as a proxy for foreign interests repeating the propaganda of the decaying regime. Nothing could be more erroneous. This is, indeed, the ultimate insult to the tens of thousands who have given their lives for a democratic, free and prosperous Syria – in what is truly a people’s revolution that, against all odds, has reached every corner of the country. Our vision of a fully independent Syria, master of its destiny, protects its people while rejecting the pitfalls of subservience and foreign control.
With regard to transitional justice, we believe that the ruling clique has transgressed all boundaries of aggression, and that the desire for reprisal is inevitable. But our faith emphasises that retribution must be enacted through a fair judicial process. There should be no revenge killings, and we reject the targeting of any group on religious, sectarian or political grounds. We are worried that the international community’s exaggerated reiteration of concern for minorities justifies the slaughter of the majority, and is counterproductive.
The Syria that we aspire to is a civil state that is sovereign and in which the individual enjoys all the fundamental rights guaranteed in international laws and conventions of human rights, without any discrimination on the basis of religion, sect, ethnicity or social background. We seek to build a state founded on a civil constitution with separation of powers, and where all citizens, men and women, will participate in its governance through the ballot box in a free and fair manner that allows the election of the most capable to every office.
As I write this article, my besieged city of Aleppo – under bombardment from ground and air – is without water, electricity, food or medicine. Even the Red Cross has decided to withdraw, leaving the people to face the butchers alone. The Russian and Chinese UN veto has become a wall that the conscience of the free world hides behind. Do the Syrian people have any hope left in a world of arid hearts?
………………..
دیلی تلگراف ۷ اوت

Syria: they died in front of our eyes – families blown to pieces in Aleppo
The Daily Telegraph’s Richard Spencer was just yards from the scene of the latest tragedy in Syria after missiles fired by Bashar al-Assad’s air force wiped out 11 women and children.

Free Syrian Army fighters and civilians clear rubble from a residential home destroyed by the two missiles Photo: ADAM DEAN
By Richard Spencer, in Aleppo7:30PM BST 06 Aug 2012
Hundreds of thousands of civilians, the UN says, have fled Aleppo in the last two weeks. Not enough.
The Kayali and Katab families stayed and thought they would be safe if they sheltered in their basement, but they were wrong.
They could not have seen and may not have heard the MiG fighter jets that rose, looped and turned in on their three-storey home from the north. The attack went silent as it struck and killed them, the quiet missiles outpacing the sound of the engines.
It is not often you can say you have seen two families wiped out, right in front of you. But we had been watching the two MiGs circle for an hour, a couple of miles north of the Free Syrian Army command post in whose yard we were standing and behind which, to their cost, stood the house the families shared.
At first they were making runs west to east. The flashes of the anti-tank guns on their underside showed up clearly against the blue planes and the blue sky. But the planes would pull out of their runs and climb south over to the post.
It had been like this for 48 hours, the FSA soldiers inside said. No one could understand why the MiGs hadn’t attacked it: they must surely have known it was there.
If they didn’t know before, they did now. When the final turn came and the planes disappeared ominously – too low to be seen – we realised we had stayed too long. We were running as the explosion took out the compound wall behind us.
We saw the smoke rise 50 yards from where we were, running again as the second plane came in. This time we were 30 yards away, the rubble from the explosion pouring down from the sky onto the steel shop-awning under which we sheltered.
We waited to see if they were coming back. We could still hear them circling. Men and boys came out on the street. After a few minutes in which the MiGs’ drone was the only sound, a taxi screeched up, a middle-aged man pouring in his screaming teenage daughters, telling them to get out, to go to his family’s village 25 miles away.
As the jets disappeared, we turned back to the billowing smoke. It was already clear that both missiles had missed their target, and where they had landed a crowd was already gathering, pulling free a body.
The face of ten-year-old Kausa al-Kayali was still pretty, a large bundle of thick black hair matted with dust falling over a snub-nosed face, patched red and black by the blast that killed her. Her head was attached to a torso that ended at her stomach. There was nothing else. The crowd shouted that God was Great.
Then it descended on the rubble, scratching desperately at the heaped concrete blocks. A bulldozer arrived; the crowd retreated, and some turned to hold back two crying uncles. The menfolk had been outside – the 11 people in the house were mostly women and children, including Kausa’s three- and four-year-old brothers, Ahmed and Mustafa.
Two more men arrived on the scene. One was older, white-moustached, and held his hands up to the sky. “Oh Arab, why do you do this to Arabs?” he asked. He was drowned out by a high-pitched scream behind him, the unmistakable falsetto of grief. This was Ali al-Kayali, Kausa’s father, lashing out, panting, trying to push through.
I asked his brother, Mustafa, why the family had not left. “We didn’t have anywhere else to go,” he said. “All of Syria is being bombed. Where are we supposed to go?
“We were very frightened but until now they have just been using helicopters to shoot. We hoped if we stayed in the basement we would be safe.”
This is the dilemma for both the FSA and the Syrian army. The regime’s media describe Aleppo as the decisive battle, yet its military has neither the skill, the morale nor the smart missiles for successful urban warfare.
The regime’s troops are circling the city. But Aleppo still was open to FSA reinforcements yesterday, and as in previous sieges, notably of Homs, bombardment is anyway easier than entrusting the streets to a demoralised army whose soldiers continue to defect. Those remaining are often raw – two captives brought into the base yesterday were no more than teenagers, still in their jeans and T-shirts.
For this reason, the FSA are refusing to withdraw, and say they will make their stand here.
The civilian toll is heavy. Three bodies rolled up in a truck at the makeshift hospital behind the base, middle-aged men hit by rifle fire from a distance. Some local people are angry with the FSA for bringing the battle into their streets.
“I hate these guys,” one man sidled up to say. “Why have they done this to us? They don’t need to be here.”
But whatever their tactics, those of their opponents are worse. “They are not like the Assads,” the same man said. “For forty years they have stolen from us, killed us and lied to us. Look at them. They have to go now.”

 

گزیده رسانه های منطقه ـ ۳

Share Button

رسانه های منطقه خبر از جدا شدن ۳ ژنرال عالیرتبه امنیتی از تشکیلات اطلاعاتی رژیم اسد میدهند این ژنرالها دیروز وارد خاک اردن شدند.

اوضاع جنگ در حلب

گاردین از زبان فرمانده نیروهای شورشی سرهنگ ابوسلیمان در قسمت شمالی شهر مینویسد«ما انتظار داشتیم این منطقه را درعرض دو هفته فتح کنیم ولی الان اینجا هستیم.» او اضافه میکند: « ولی روزهای آینده برای انقلاب روزهای سرنوشت سازی هستند.»
رژیم به تمرکز نیروهای خود در حاشیه شهر ادامه میدهد. نفرات شورشی در یک مدرسه پشت یک میز برای افطار نشسته اند که رادیو ـ بیسم روشن میشود و خبر میدهد که چند تانک دیگر دارند میآیند. پسر بچه ۱۶ ساله ایی که چند ماه است به شورشیان پیوسته بلافاصله نارنجک اندازی را که از قوای دولتی گرفته شده است و یک چراغ قوه را برمیدارد و از میان مخروبه ها و دیوار های فروریخته به آنسو که خبر از آنجا رسیده است، تا نزدیکی توقفگاه تانکها میرسد. با ۳ بار علامت چراغ قوه به مرکزشان در مدرسه اطلاع میدهد که تعداد تانکها ۳ تا است. هواپیمایی چند دور میزند و بمب های خودرا میریزد و دور میشود. ابو سلیمان میگوید ما به نفرات خیلی بیشتری احتیاج داریم تا بتوانیم تمام منطقه ای را که تصرف کرده ایم نگاه دارم.
اکثر ایستگاه های پلیس منطقه گرفته شده و وسایط نقلیه اشان مصادره شده است ولی بنزین نیست و قیمت به ۴ دلار هر لیتر رسیده ، و اکثر پمپ بنزینی ها بسته شده اند. بخشی از منطقه مرکزی شهر، و همچنین بیمارستان بزرگ شهر در شرق، که تا چند روز قبل در اختیار رژیم بود به تصرف در آمده است. اینک در تمامی منطقه، بیشتر جنگجویان باقی مانده اند وخیلی از مردم منطقه را ترک کرده اند. حتی قناریها هم بی صاحب شده و مرده اند چون صاحبانشان آنها را رها کرده و رفت اند. در سنگرهای ایجاد شده تک تیراندازان شورشی چمباتمه زده، حرکت نیروهای رژیم را در ۲۰۰ متری زیر نظر دارند. یک جت جنگی در آسمان ظاهر میشود و پس از چند دور تهدید آمیز بمب های خود را می اندازد و میرود . قدرت آتش نیروهای رژیم بنحو چشمگیری بر شورشیان برتری دارد. بمباران هواپیماها شلیک هلیکوتر های توپ دار و توپخانه اینرا به ذهن متبادر میکند که این بمبارانها هرچه هم سنگین و کوبنده باشند بمعنی پیشرفت زمینی نیروهای پیاده رژیم نیست و آنها حریف شورشیان نمیشوند. ابو سلیمان میگوید:« فقط امروز، ۱۲۰ نفر از ارتش فرار کرده بما پیوسته اند.» این سرهنگ شورشی که دیده بانهای خود را به محل تمرکز نیروهای رژیم فرستاده است می افزاید:« ما این سه شنبه انتظار حمله را میکشیم.»
با جمعبدی نظرات فرماندهان شورشی دراین منطقه شمالی کشور بنظر میرسد که رژیم از ادلیب دمشق و حما نیروی خود را به حلب انتقال داده است. او اضافه میکند:« گارد ریاست جمهوری هم بدانها پیوسته است.» و میگوید:« شما میدانید! ما ضد هوائی هم داریم، که بموقعش از آنها استفاده خواهیم کرد.» او میگوید؛ ما خسته هستیم ولی نیروهای رژیم از ما خیلی بیشتر خسته اند. این نیروهای زمینی که رژیم به اینجا میکشاند انگیزه پیکار ندارند ولی ما داریم. شاید فقط ۲۰% از نیروهای رژیم اهل پیکار باشند.
پایان خلاصه ترجمه گاردین دیروز.
رسانه های منطقه خبر از جدا شدن ۳ ژنرال عالیرتبه از تشکیلات اطلاعاتی رژیم اسد میدهند این ژنرالها دیروز وارد خاک اردن شدند.
…………
کامنت من:
نیازی نیست تا انسان کارشناس امور نظامی با شد تا بداند رژیم اسد کمترین شانسی برای پیروزی در این جنگی که علیه مردم خود راه انداخته است ندارد. اسد، نبرد حلب را مادر همه جنگ، و سرنوشت پیکار در آنجا را سرنوشت سوریه توصیف کرده است. ارتش ۳۰ سال جنگ ندیده اسد و گارد ریاست جمهوریش قادر نخواهند بود در زمین، حریف آن نیرویی شوند که اکثرشان در منطقه خود میجنگند و در شهر سنگر گرفته اند و انگیزه پیکار دارند. همانطور که آن سرهنگ شورشی میگوید، هرچه هم که هواپیماهای رژیم بکوبند، باز ارتش در زمین قادر به پیشروی نخواهد بود و خود این عدم پیشروی نا امیدی را بر تمامی ارتش چیره میکند و به جدا شدن های بیشتر منجر میشود که مثل یک دور تصاعدی فرسایشی کمر رژیم را و همپای با آن، کمر متحدین ایرانی و روسی آنرا میشکند هرچند نه بمعنای نظامی کلمه.
بیش از یکسال قبل، من در همان آغاز اوج گیری اعتراضات در حُمص و حما و درعا و.. ، در چند یاداشت تحلیلی، اشاره کردم که معمر القدافی با سرکوب مردم خود؛ و انقلاب مردم لیبی علیه رژیم او، پای غرب و متروپول های سابق را بعنوان فرشته نجات و آزادی به منطقه گشود که فصل تاریخی جدیدی در آرایش نیروهای بین المللی در این منطقه حساس از جهان بازی کرد، و جنبش مردم سوریه و حمایت یکپارچه و قاطع غرب از این جنبش، میرود تا با بهره گیری از حمایت ناموجه و نامشروع ایران و روسیه، از رژیم ورشکست شده بشار اسد، برای همیشه پای این دو دولتِ [حداقل در ظاهر] دوست قدیمی مردم عرب منطقه را از اینجا قطع کند.
با گذشت هر روز از جنگ داخلی در سوریه نیروهای انقلابی جسورتر و مجرب تر میشوند و نیروهای رژیم روحیه خود را از دست داده و منابع استراتژیکشان هم برعکس طرف مقابل فرسای می یابد. حرکت رژیم اسد، تقلای احتضار و جنبش مقابل آن یک «تاتی تاتی» بالنده و رشد یابنده است. رژیم ایران بحساب سرمایه و حیثیت بین المللی و منطقه ایی و سابقه نسبتاً حسن همجواری مملکتمان با اعراب منطقه، روی اسب مرده ایی شرط بندی کرده است که ذره ای شانس پیروزی ندارد.
کافیست درنظر بگیریم؛ آن ژنرال، آن افسر جزء، آن سرباز و درجه داری را که هرروز از خواب برمیخیرند می بینند چند تا از همکارانشان غیب شده اند و پس از چند روز خبرشان از ترکیه یا اردن میرسد که به ارتش آزاد سوریه پیوسته اند. تاریخ جنگها و ارتشها به یاد ندارد ارتشی با این وضع رقت انگیز، توانسته باشد زیاد دوام آورده باشد.
فقط آنها که با توهمات: «امداد های غیبی و الطاف خفیه الهی» نظامیگری را آموخته اند و بحساب بکُشت دادن بیش از یک میلیون جوانان مملکتمان درجنگی ۸ ساله، که باید چند روز طول میکشید [اگر مدیریت ارتش مجرب و نیرومند ایران بدست هیئت چی ها و طلاب و مدرسین حوزه علمیه نیفتاده بود] میتوانند امید هپروتی به برنده شدن رژیم اسد در چنین جنگی که وجدان انسانی و بیدار جهان در پشت سرمخالفین او ایستاده است، امید داشته باشند.
پایان کامنت
….
یک خبر مهم از مصر:
رسانه های منطقه و دنیا خبر میدهند که دیروز یکشنبه، یک گروه ده نفره در منطقه َرَفع واقع در«سینا»، مرز مصر با اسرائیل، به یک پست نگهبانی پلیس مصر حمله کرده، ۱۶ سرباز و درجه دار و افسر را در موقع افطار کشته و دو خودروی نظامی را تصاحب کرده بسوی مرز اسرائیل حمله بردند که بهنگام تلاش برای وارد شدن به خاک اسرائیل از هوا با حمله شکاریهای اسرائیلی از پا درآمدند. حماس اقدام این گروه را یک جنایت خواند و مُرسی پس از تماس با فرماندهان ارتش وعده داد که امنیت را در مرز با اسرائیل و در سینا بر قرار کند. و اسرائیل از بهم خوردن وضعیت امنیتی سینا ابراز نگرانی کرد.
بنظر من جنبه سیاسی مسئله از حنبه نظامی و تروریستی این حمله بسیار مهمتر است زیرا وقتی حماس این حمله را شدیداً محکوم میکند معلوم میشود جریانی خارج از منطقه باید درپشت سر این اقدام با این دامنه باشد. سرنخ این اقدام تروریستی بکجا خواهد رسید؟ باید منتظر شد و دید!
……

نهار نت لبنان
۵ اوت ۱۶ مرداد
FSA Confirms Defection of Syrian VP’s Cousin Colonel Yaarab al-Sharaa
by Naharnet Newsdesk 11 hours ago
Three Syrian intelligence officers have defected from the Damascus regime and sought refuge in neighboring Jordan, a spokesman for the rebel Free Syrian Army said on Sunday.

“Colonel Yaarab al-Sharaa, his brother Mohammed Kanaan al-Sharaa and Colonel Yasser Ali Hajj, who worked in political intelligence in Damascus, have defected and are in Jordan,” Kassem Saadeddine told Agence France Presse.

Colonel Sharaa was head of the information department of the intelligence unit located in the capital.

The Sharaa brothers are the cousins of Syria’s Sunni Muslim vice president, Farouq al-Sharaa.

The government of President Bashar Assad has yet to confirm or deny the report.

Many soldiers of various ranks have deserted from the Assad regime since the start of an uprising in March 2011, some of them forming the Free Syrian Army.

SourceAgence France Presse 

سایت سپاه مجوز اعدام گروگانهای ایرانی را صادر کرد!

Share Button


به این تیتر و این لحن سایت سپاه «فارس نیوز» امروز دقت کند! بجز ترغیب و تحریک گروگان گیران سوری به کشتن گروگانها، آنرا به چه میتوان تشبیه کرد؟

ح تبریزیان
……………..
در چارچوب طرح تبدیل تروریست‌ها به قدرت برتر نظامی درسوریه
انگلیس تروریست‌های سوریه را به تلفن‌های ماهواره‌ای تجهیز کرد
خبرگزاری فارس:
یک روزنامه انگلیسی فاش کرد که دولت انگلیس علاوه بر تجهیز تروریست‌های سوریه به تلفن‌های ماهواره‌ای که وزارت دفاع انگلیس از آن استفاده می‌کند، آنان را درباره نحوه رفتار با افکار عمومی و مردم سوریه آموزش می‌دهد.
به گزارش فارس، پایگاه خبری هفته‌نامه میل‌آن ساندی انگلیس امروز به افشای نقش دولت انگلیس در حمایت از تروریست‌های سوریه پرداخت و اعلام کرد که لندن افراد مسلح در سوریه را آموزش می‌دهد و به تلفن‌های ماهواره‌ای مجهز کرده است و بدون حضور در این کشور نمی‌تواند از این تروریست‌ها حمایت کند.

این منبع انگلیسی نوشت: فراهم کردن جدیدترین نسل تلفن‌ همراه ضدآب و ضد ضربه، ضد غبار و مخصوص کار در محیط‌های خشن که وزارت دفاع انگلیس از آن استفاده می‌کند بخشی از ماموریت وزارت خارجه انگلیس در تبدیل کردن شبه‌نظامیان مسلح سوریه به ائتلافی است که قادر باشد بر این کشور کنترل پیدا کند.

بنا بر این گزارش، منابع در دولت انگلیس فاش کردند که وزارت خارجه انگلیس، «سران مخالفان سوریه را برای کسب مهارت مذاکره و حفظ آرامش آموزش می‌دهند و درباره چگونگی رفتار آنان با مردم سوریه و افکار عمومی بین‌المللی به آنان مشورت‌هایی می‌دهند».
میل آن ساندی به نقل از کارشناسان نظامی اعلام کرد: حضور مسئولان وزارت خارجه انگلیس و فراهم کردن آموزش و تجهیزات برای مخالفان، احتمال حضور نیروهای ویژه انگلیس در سوریه را تقویت می‌کند.
این نشریه اعلام کرد که گفته می‌شود که نیروهای ویژه انگلیس «از پایگاه‌هایی که در اردن دارند، به سوریه نفوذ کرده‌اند».
ریچاد کمپ یک فرمانده سابق نظامی انگلیس و عضو سابق کمیته اطلاعات مشترک دولت انگلیس در این خصوص اعلام کرد: دولت انگلیس نمی‌تواند بدون اینکه در داخل سوریه حضور داشته باشد، حمایت عملی به شورشیان بدهد همچنانکه هر مسئولی در وزارت خارجه انگلیس که تلاش می‌کند با سران مخالفان سوریه تماس برقرار کند، به حمایت مستحکم نیروهای ویژه نیاز دارد.
بر اساس این گزارش، ویلیام هیگ وزیر خارجه انگلیس هفته گذشته اعلام کرد که کشورش «کمک‌های عملی» به گروه‌های مخالف سوریه در هفته‌های گذشته را افزایش خواهد داد اما وی ماهیت این کمک‌ها را روشن نکرد اما تصریح کرد که در هفته‌های آتی کمک‌هایی به مخالفان سوریه خواهد داد.
پیش از این دیلی‌میل نیز اعلام کرده بود که انگلیس سران افراد مسلح در سوریه را آموزش می‌دهد.

انتهای پیام/.++

گزیده رسانه های منطقه ـ ۲

Share Button

آتشباری توپخانه جنگجویان مخالف اسد به فرودگاه نظامی حلب.
———————

توضیح عکس: شورشیان در «تال رفعت» در شمال حلب آماده عزیمت برای نبرد هستند تا با ارتش اسد در حلب بجنگند. فرانس پرس ۵ شنبه.
عرب نیوز جده
به نقل از فرانس پرس
جمعه ۳ اوت ۱۳ مرداد
جنگجویان مخالف اسد، دیروز یک پایگاه هوایی را که از آنجا جنگنده های نیروهای هوایی برای بمباران مواضع مخالفین تدارک گیری میکردند زیر آتش توپخانه گرفتند. پایگاه هوایی «مناق»، صبحگاه دیروز مورد آتشباری قرار گرفت. این پایگاه در ۳۰ کیلومتری شمال غربی شهر قرار دارد. خبرنگار فرانس پرس که خود در صحنه ناظر بمباران بوده است به نقل از یکی از جنگجویان میگوید؛ از این پایگاه، هلی کوپترها و جتها بلند شده حلب را بمباران میکردند. سازمان ملل دیروز اعلام کرد که ابنک جنگجویان مخالف بشار اسد به توپخانه سنگین مجهز شده اند. و بمباران هوایی مخالفین توسط جنگنده بمب افکن ها نیز از طرف ناظرین نظامی مورد تأئید قرار گرفته است.
بعلت محدودیت فعالیت خبر نگاران دریافت یک تصویر قابل وثوق همه جانبه از صحنه نبرد چندان آسان نیست. اما خبرنگار فرانس پرس میگوید که خود شاهد تصرف چند تانک و نیز تعدادی خود روی زرهی از کار افتاده بوده است.
ناظرین میگویند که تمام ارتباطات ایبنترنتی و تلفنی از روز ۴ شنبه قطع شده است و یک مقام امنیتی در دمشق میگوید که قطع چنین وسائل ارتباطی قبل از یک حمله بزرگ طبیعی است.
حمله دیروز به پایگاه هوایی درست هنگامی رخ داد که فاش شد که پرزیدنت اوباما به مقامات مربوطه آمریکا اجازه کومک به نیروهای مخالف اسد را داده است. این دستور شامل عملیات پنهانی سیا به نفع مخالفین اسد میشود.
همچنین خبرمیرسد که نیروهای امنیتی رژیم چهار شنبه وارد منطقه جدیدت آرتوز شده و ۱۰۰ نفر را دستگیر و آنها را به مدرسه محل برده مورد شکنجه قرار دادند.
روز پنجشنبه، نیروهای مخالف اسد نیز در یک گور دسته جمعی در همین جدیددت آرتوز ۴ جنازه را یافتند که تیرباران شده بودند. دیروز پنجشنبه در همین منطقه در یک حمله نیروهای رژیم ۲۸ نفر از ساکنین محل نیز کشته شدند. همه بازار و مغازه ها بسته است. اکثر مردم در رفته اند.

الشرق الاوسط ۳ اوت ۱۳ مرداد
بیروت: شورای ملی سوریه دولت انتقالی تشکیل میدهد.
بیروت: متعاقب اعلام تمایل حیتم ال ماله ـ صدر هیئت امنای انقلاب سوریه، ( SRBT ) به تشکیل دولت انتقالی، محمد سرمینی عضو شورای ملی سوریه( SNC ) فاش ساخت که مذاکرات فشرده ایی در این شورا برای تشکیل دولت انتقالی درجریان است. و خبر آن ظرف یکهفته آینده اعلام خواهد شد. او گفت:« این گامی جدیست و درجهت ایجاد دولت انتقالی مانند آنچه در بنغازی (لیبی) تشکیل شد در منطقه آزاد شده است.»
سرمینی به الشرق الاوسط گفت؛ دو کمیته تدارکاتی به این منظور تشکیل شده است که یکی مسئول تماس و مذاکره با ارتش آزاد سوریه است و دیگری، مسئول مذاکره به نیروها و شخصیت های سیاسی است. او گفت :« توجه عمده SNC نفس تشکیل این دولت نیست بلکه حمایت از . ) FSA ارتش آزاد سوریه ) است تا حلب و دیگر مناطق را آزاد کند. او گفت ما روی تشکیل دولت بحث جدی داریم ولی بحثی از اینکه چه کسانی آنرا تشکیل خواهند داد هنوز در میان نیست زیرا میخواهیم افرد صاحب صلاحیتی را برگزینیم که مرتبت با رژیم نباشند. ( کامنت من: فکرمکنم منظور او از آدمهایی که به رژیم مرتبت نباشند همین حیتم ماله و شرکای او در آن هیئت امنای کذایی هستند. آز آغاز قیام مردم سوریه، رژیم اسد بموازات سرکوب خونین جنبش با کمک روسیه و ایران و حزب الله، چند تلاش ناکام برای «اپوزیسیون سازی» انجام داد که یخ آن نگرف. از آغاز قیام، سنگینی بار مبارزه به گرده FSA — SNCبوده است اولی، شورای ملی سوریه اپوزیسیون غیر نظامی، و دومی افسران آزاد سوریه که بنیان گذار آن سرگرد هرموش اولین افسر جدا شده از ارتش اسد بود که دستگاه اطلاعاتی اسد او را از ترکیه دزدیده به سوریه برد بعد گرفتن مصاحبه تلویونی او را تیر باران کرد. و حالا فرمانده ارتش آزاد سوریه سرهنگ خلبان «اسعد» میباشد. رژیم اسد از رقیب تراشی برای اپوزیسیون واقعی دست بر نداشته است. ح ت)
صدر شورای ملی سوریه؛ عبدل باسیل سیدا، مراتب شگفتی خود را از اعلام تشکیل دولت انتقالی توسط، SRBT شورای امنای انقلاب سوریه اعلام کرد. او گفت:« چگونه یک جریان به ناگاه خود را تأسیس میکند و در همان زمان اعلام تشکیل دولت انتقالی میدهد.» او گفت این جریان تازه و بسرعت سرهم بندی شده، انتظارات و دعاوی ناموجهی دارد و بهتر است از ادعای خود دست بردارد.
………..

نهار نت لبنان
۵ اوت ۱۶ مرداد
FSA Confirms Defection of Syrian VP’s Cousin Colonel Yaarab al-Sharaa
by Naharnet Newsdesk 11 hours ago

Three Syrian intelligence officers have defected from the Damascus regime and sought refuge in neighboring Jordan, a spokesman for the rebel Free Syrian Army said on Sunday.

“Colonel Yaarab al-Sharaa, his brother Mohammed Kanaan al-Sharaa and Colonel Yasser Ali Hajj, who worked in political intelligence in Damascus, have defected and are in Jordan,” Kassem Saadeddine told Agence France Presse.

Colonel Sharaa was head of the information department of the intelligence unit located in the capital.

The Sharaa brothers are the cousins of Syria’s Sunni Muslim vice president, Farouq al-Sharaa.

The government of President Bashar Assad has yet to confirm or deny the report.

Many soldiers of various ranks have deserted from the Assad regime since the start of an uprising in March 2011, some of them forming the Free Syrian Army.

SourceAgence France Presse 

دولت جدید مصر، دولت انقلاب، پیشرفت، آشتی ملی و تاریخی!

Share Button


لیست ۳۵ نفری کابینه جدید مصر. ترکیبی از دولت موقت پیشین، تکنوکراتهایی باسابقه که برخی از آنها با انقلاب توانسته اند پست های بالای دولتی بگیرند. همه اعضای کابینه بدون استثناء دارای درجات بالای آکادمیک با تجربه عملی شغلی هستند. تنها وزارت خانه ایی که هنوز وزیرش معرفی نشده است وزارت هواپیمایی کشوری است که در گذشته به ژنرال احمد شفیق (رقیب انتخاباتی مرسی) تعلق داشته است. حدس شخصی من اینست که احتمالاً در پشت پرده باید تماسهایی برای کشاندن او به این پست در کاینیه ایی که از طرف رقیب انتخاباتی او برگزیده شده در جریان است. اگر این حدس من درست باشد، این یک انقلاب در انقلاب در انقلاب است. این بمعنی اینست که کابینه «قندیل» کابینه ایست که در تاریخ سیاست نمونه نداشته است زیرا بجرئت میتوان گفت که این کابینه نماینده ۹۹% جامعه مصر است. اگر شفیق به این پست گمارده شود که فقط گمانه زنی منست باید گفت این کابینه یک سورپرایز تاریخی است که منطقه بحران زده خاور میانه برای بیرون آمدن از باتلاق آن به مدل و الگو سازی آن نیازی تاریخی داشته است. پیروزی زنسانس مصر پیروزی همه مردم منطقه است. توضیح اینکه حزب سلفیست نور ، حزب بنیاد گرای اسلامی از شرکت در کابینه قندیل امتناع کرد.( چه بهتر! ح ت).
ح ت

اهرام آن لاین قاهره
۳ اوت ۱۳ مرداد
Meet Hisham Qandil’s new Egypt cabinet
Ahram Online publishes the list of Egypt’s first government under President Mohamed Morsi except for the Minister of Civil Aviation, whose identity is yet to be revealed
Thursday 2 Aug 2012
Meet Hisham Qandil’s new Egypt cabinet
Qandil: 35 ministries in upcoming government; oath to take place shortly
Qandil continues meeting potential ministers
Egypt’s main salafist party refuses to join Qandil cabinet
This list below is in alphabetical order according to the ministry.
1. Minister of Agriculture and Land Cultivation: Salah Abdel-Mo’men, head of the Agricultural Research Centre
2. Minister of Antiquities: Mohamed Ibrahim – retaining seat from Ganzouri’s cabinet; worked for Egypt’s Supreme Council of Antiquities at the Saqqara and Giza Necropolis archaeological sites; former professor of archaeology at Ain Shams University
3. Minister of Communication: engineer Hani Mahmoud; head of the Information and Decisions Support Centre of the cabinet
4. Minister of Civil Aviation: Yet to be announced
5. Minister of Culture: Saber Arab – served as minister of culture for a couple of months in Ganzouri’s cabinet; former Chairman of the National Library and Archives of Egypt
6. Minister of Defence: Hussein Tantawi – head of the Supreme Council of Armed Forces (SCAF). He has served as defence minister since 1991, under seven different governments
7. Minister of Drinking Water and Sewage: Abdel-Qawi Khalifa – governor of Cairo since April 2011; previously CEO of the Holding Company for Drinking Water and Sanitation before
8. Minister of Education: Ibrahim Ahmed Ghonim – vice-president of Suez Canal University
9. Minister of Electricity and Energy: Mahmoud Balbaa – head of the Egyptian Electric Holding Company
10. Minister of Environment: Khaled Abdel Aziz – aassistant professor in the National Institute of Planning in The Economic Forecast Center 2004-2011; now an advisor to the Center
11. Minister of Finance: Momtaz El-Saeed – deputy finance minister in Essam Sharaf government; spent career working on state budgets; retaining seat from Ganzouri’s cabinet
12. Minister of Foreign Affairs: Mohammed Kamel Amr, retaining seat from Ganzouri’s Cabinet
13. Minister of Health: Mohamed Hamed Mostafa – professor of medicine at Cairo University
14. Minister Higher Education: Mostafa Mosaad – engineering professor; was responsible for the educational policy of Morsi’s presidential campaign
15. Minister of Housing: Tarek Wafiq – engineer; head of the housing committee within the Freedom and Justice Party
16. Minister of Information: Salah Abdel Maqsood – journalist; prominent Muslim Brotherhood figure, and longstanding member of the board of the Journalists’ Syndicate
17. Minister of Interior: General Ahmed Gamal El-Din – assistant of former interior minister; director of the Public Security Authority
18. Minister of Insurance and Social Affairs: Nagwa Khalil – retaining seat from Ganzouri’s cabinet; previously held position at the National Centre for Social and Criminological Research; was member of the fact-finding committee that was mandated with investigating the violent events that occurred during the January uprising
19. Minister of Investment: Osama Saleh – chairman of Egypt’s General Authority for Free Zones and Investment (GAFI)
20. Minister of Justice: Judge Ahmed Mekky – prominent reformist judge; former vice-president of Egypt’s Court of Appeal
21. Minister of Local Development: Ahmed Zaki Abdeen – governor of Kafr Al-Sheikh; governor of Beni Suef in 2006; worked as engineer officer in Egypt’s Armed Forces
22. Minister of Manpower: Khaled El-Azhary – leading member of the Brotherhood’s FJP; MP of the now dissolved parliament; active trade unionist appointed to the board of Egypt’s Trade Unions Federation after the fall of Mubarak
23. Minister of Military Production: Aly Sabry – held this post Essam Sharaf and Kamal El-Ganzouri’s cabinets.
24. Minister of Parliamentary Affairs: Mohamed Mahsoub – board member of the centrist Al-Wasat Party; member of the Constituent Assembly
25. Minister of Petroleum: Osama Kamal – chairman of the Egyptian Petrochemicals Holding Company which belongs to petroleum ministry
26. Minister of Planning and International Cooperation: Ashraf El-Araby – former head of the technical office of minister of planning under long-serving Faiza Abul Naga
27. Minister of Religious Endowments – Awqaf: Osama El-Abd – vice chancellor of Al-Azhar University
28. Minister of Scientific Research: Nadia Zakhary – retaining seat from Ganzouri’s cabinet; professor of biochemistry and tumour biology at Egypt’s National Cancer Institute
29. Minister of Sports: El Amry Farouk – businessman; member of the famous Ahly Club board.
30. Minister of Supply and Social Affairs: Mohamed Abou-Zeid – vice president of state-owned Food Industries Holding company
31. Minister of Tourism: Hisham Zaezou – served as minister of tourism in the 1990s; senior assistant to tourism minister Mounir Fakhry Abdel-Nour in Essam Sharaf’s government; head of the Egyptian Tourism Federation 2004-2007.
32. Minister of Trade and Industry: Hatem Saleh – CEO of Gozour food industry group, a subsidiary of Citadel Capital; deputy head of El-Hadara Party formed after the January 25 revolution by a number of reformist leading members of the Muslim Brotherhood leading members
33. Minister of Transport: Mohamed Rashad – engineering professor at Cairo University
34. Minister of Water Resources and Irrigation: Mohamed Bahaa El-Din Saad – former head of the irrigation authority; assigned in 2007 as the general coordinator of the national plan for water resources and irrigation project
35. Minister of Youth: Osama Yassin – member of FJP executive office; member of the now dissolved
parliament