Archive for: November 2011

خبری مهم از لبنان!

Share Button


مفتی اعظم لبنان شیخ محمد قبانی بدنبال پرداخت سهم ۳۳ میلیون دلاری لبنان به دادگاه ویژه، به نخست وزیر لبنان میقاتی تلفنی ضمن تبریک به وی گفت که وی لبنان را از مهلکه یک تشنج سیاسی داخلی نجات داد.
المستقبل نیز در بیانیه ای اعلام کرد:« تصمیم نجیب میقاتی نخست وزیر در پرداخت سهم سالیانه دادگاه ویژه گامی در جهت درست بود»…«با این اقدام تمامی کابینه و در رأس آن حزب الله اهمیت و مشروعیت دادگاه ویژه را برسمیت شناختند»… المستقبل در بیانیه خود به این مناسبت میگوید:« این اقدام که در جهت عدالت و ثبات کشور است باید گامی در راه برگزاری یک دادگاه عادلانه برای متهمین به ترور باشد.»

کامنت: حزب الله اینک راهی جز نوشیدن بقیه جام را تا به آخر ندارد. یعنی تحویل اعضای خود به دادگاه و یا بیرون رفتن از دولت و شمشیر کشیدن بروی تمام لبنان
متآسفانه درمسافرتم و امکان ترجمه کامل مطلب و تفسیر بیشتر قضیه نیست. ولی همینقدر میگویم که این حرکت یک ضربه خُرد کننده برای حزب الله است و ضربه های دیگر در راهست.

Mustaqbal Lauds STL Funds Payment, Calls for Handing Over S/uspects
by Naharnet Newsdesk

Prime Minister Najib Miqati’s decision on Wednesday to transfer Lebanon’s annual share of funds to the U.N.-backed Special Tribunal for Lebanon is “a step in the right direction,” the Mustaqbal Movement said.
The step is “an inevitable result of the struggle of the Lebanese for the sake of (establishing) the tribunal, fulfilling justice … and holding accountable the murderers in the assassination and terror crimes that targeted the national and political leaders,” the movement said in a statement.
By taking “this measure, all the members of the government, topped by Hizbullah, have acknowledged the importance of the tribunal, which we want it to be a path towards securing the prerequisites of stability in the country and conducting a fair and transparent trial of the accused,” the movement added.
But it called on Hizbullah, “after it provided a cover for funding the tribunal,” to complete the step by “handing over the four (members) accused (by the STL) of involvement in the (2005) assassination of martyr premier Rafik Hariri.”
Only then can Lebanon “transit to a stage during which it would be protected from the looing dangers,” Mustaqbal said, adding that “a new era of openness and joint national action can be launched” should Hizbullah heed the call.
“My insistence on funding the STL emanates from my keenness on protecting Lebanon, the people, the army and the resistance,” Miqati said earlier on Wednesday.
“I transferred Lebanon’s share from the STL funding this morning,” he announced, saying that he believes in achieving the truth and justice in ex-PM Hariri’s assassination.
The payment of Lebanon’s share also came out of his commitment to Lebanon’s international obligations and his keenness to preserve the country’s stability, he said.
“The funding is not a victory for one team over the other,” Miqati said.
Miqati dubbed his move as a “national decision aimed at safeguarding Lebanon” and steering it clear of “tough experiences.”
He was referring to Western warnings that the U.N. could impose sanctions on Lebanon if it failed to fund the STL.
The prime minister also called for the speedy resumption of the National Dialogue at Baabda palace to find common ground among the Lebanese and “build bridges of mutual trust.”
He urged the cabinet ministers “to consider today a new start for the government work” and consolidate the performance of their ministries.
Miqati’s announcement came shortly after postponing a crucuial cabinet session aimed at discussing the funding of the STL.
Last week, the prime minister threatened to resign if the cabinet failed to approve the payment of Lebanon’s annual 49 percent share of funds to the STL, around $33 million.
Ministerial sources later on Wednesday told LBC television that Miqati funded the tribunal from the premiership budget.
They explained that the prime minister took it upon himself to fund it after the deadline for the funding had ended.
They stressed that his action was coordinated by all the parties, both directly and indirectly.
Meanwhile, Information Minister Walid al-Daouq confirmed to MTV that the funding took place from the premiership budget
……………….

Qabbani Congratulates Miqati on STL Funding: He Saved Lebanon from Severe Disputes 0
comments 0
like
Share on Facebook TwitterDiggGoogle buzzSend to friendby Naharnet Newsdesk 4 hours agoGrand Mufti Sheikh Mohammed Rashid Qabbani congratulated on Wednesday Prime Minister Najib Miqati for funding the Special Tribunal for Lebanon.

He told the premier in a telephone call: “The decision he made saved Lebanon and the Lebanese from severe disputes.”

“His decision stemmed from the desire to achieve justice and uncover who killed former Prime Minister Rafik Hariri,” he added.

For his part, Miqati told the Mufti that he made the decision out of his commitment to Islamic and national principles.

The premier announced on Wednesday that he had transferred funds from Lebanon to the STL in fulfillment of the country’s obligation to provide 49 percent of the tribunal budget.

The issue of the funding had created major disputes among the March 8 and 14 camps, with the former opposing the matter and the latter insisting that Lebanon commit to its international commitments to avoid international sanctions.

 

بحران در روابط دولت میقاتی و حزب الله لبنان

Share Button


این هفته قرار است کابینه ائتلافی لبنان تشکیل جلسه داده و از جمله راجع به پرداخت سهم لبنان از بودجه دادگاه ویژه تصمیم گیری کند. ۱۵ دسامبر یعنی دوهفته دیگر موعد پرداخت تعهد لبنان منقضی میشود.
رخدادهای لبنان در مسیری است که هیچ معلوم نیست تکلیف حزب الله پیش از بشار اسد معلوم نشود هرچند بظاهر اوضاع در آنجا آرام است.دیلی استار لینان می نویسد: « هم نجیب میقاتی و هم حزب الله تقنگهای خود را بسوی هم نشانه رفته اند». همین روزنامه از قول میقاتی مینویسد:«تأمین بودجه دادگاه ویژه لبنان» بمعنی هدفی بالاتر، یعنی عدالت، ثبات برای لبنان و ادامه احترام به تعهدات بین المللی است.»
برخی نیروهای ائلتلاف دولتی نظیر نبی بری رهبر سازمان امل میکوشند تا راه حلی اداری و بنوعی حقوق برای مسئله بیابند که هم به تعهد مالی لبنان در این زمینه عمل کرده باشند و هم از اهمیت حقوقی ـ سیاسی آن، بمعنای برسمیت شناختن دادگاه ویژه و احکام آن سر باز زنند.
این، تنها کل جبهه مخالف دولت یعنی بلوک ۱۴ مارس نیست که خواهان اجرای این تعهد مالی است بلکه بخش عمده ایی در خود دولت ائتلافی از جمله میقاتی نخست وزیر، میشل سلیمان رئیس جمهور و «نیروهای لبنان ـ حزب سمیر جع جع» و حزب سوسیالیست ترقی خواه (دروزیها برهبری جنبلات) طرافدار جدی پرداخت سهم لبنان هستند. و هنگامی که میقاتی از عدالت سخن میگوید معنی دقیق آن اینست که پس از تصویب پرداخت سهم لبنان نوبت تحویل ۴ تروریست رده بالای حزب الله میرسد و بلافاصله بعد از آن نیز نوبتِ تحویل اسلحه های حزب الله به ارتش لبنان خواهد شد.
جامعه لبنان روزبروز در مسئله خلع سلاح حزب الله مصمم تر میشود.
روز یکشنبه گذشته قریب ۱۵۰ هزار نفر درشهر طرابلس علیه تسلیحات حزب الله، علیه دولت ائتلافی و علیه سوریه تظاهرات کردند. این تظاهرات را میتوان نخستین دور آماده سازی جامعه و بخشی از کارزار روانی برای وادار کردن حزب الله به تسلیم تلقی کرد. این تظاهرات به رهبری سعد حریری رهبر المستقبل که مدتها از کشور دور بود، سازمان یافته بود. حضور اعتراضی مردم در خیابانها علیه حزب الله، در تنگنا گرفتن بشار اسد در سوریه و جدی تر شدن احتمال تحریم نفت ایران که امکانات مالی حزب الله و سوریه را فرسایش خواهد داد و فشار های بین المللی روی دولت لبنان برای خلع سلاح، روحیه رزمی و مقاومت را در درون خود حزب الله از بین خواهد برد. تصور اینکه حزب الله؛ بقول «سون تسو» استراتژ نامدار چین باستان، جنگ را بدون جنگ ببازد کم نیست و اگر هم بخواهد بجنگد اینبار طرف آن ، نه ارتش صهیونیستی بلکه ارتش مردمی لبنان خواهد بود.
زمان بسود حزب الله عمل نمیکند و این تشکلیلات سیاسی ـ نظامی راهی جز تمکین از روندی که در جهت تبدیل کردن آن به یک حزب عادی سیاسی است ندارد. گزینه دیگر آماده شدن برای جنگ علیه خود جامعه لبنان است.
معنای تبدیل کردن حزب الله در لبنان به یک حزب سیاسی معمولی یعنی منحل کردن آن و تا آنجا که این مسئله به ایران مربوط میشود یعنی؛ نه تنها یک شکست کمر شکن حیثیتی بلکه یعنی تحویل میلیارد ها دلار تسلیحاتی که دولت ما به حزب الله داده است به دولتی که بیشک در کنار غرب و اتحادیه عرب علیه جمهوری اسلامی خواهد بود. همان سرنوشتی که در سوریه انتظار میرود.

“STL financing is a symbolic means to a bigger end: justice, stability and Lebanon’s continuous respect of its international commitments,” Mikati

Read more: http://www.dailystar.com.lb/News/Politics/2011/Nov-29/155490-mikati-hezbollah-stick-to-their-guns-on-stl-funding.ashx#ixzz1f4Y4AJwJ
(The Daily Star :: Lebanon News :: http://www.dailystar.com.lb)

دلار در دست اندازو ادامه بحران ارزی پنهان

Share Button


دولت و بانک مرکزی میکوشند بحران ارزی و فرسایش نرخ تومان را باتزریق مصنوعی دلار به بازار موقتاً پنهان کنند. هزینه بحران سیاسی اقتصادی سوریه از یکسو و فشار تحریمهای پیاپی و فرار تدریجی و شتاب یابنده سرمایه از کشوراجازه نمیدهد تا این بحران با این تزریقات موسمی و لحظه ایی آرام گیرد. سقوط آزاد ریال به نسبت ارزهای خارجی بشمول دلار فقط میتواند موقتاً عقب انداخته شود ولی پیشگیری از وقوع آن از عهده هیچ مسیحایی برآوردنی و عملی نیست.
و اینهم گوشه ایی از قضیه از زبان یکیاز نشریات حکومتی «دنیای اقتصاد»
ح تبریزیان

مرکز پژوهش‌های مجلس به تصمیم‌سازان پولی پیشنهاد کرد

هدایت دلار به سوی نرخ سوم

دنیای اقتصاد- مرکز پژوهش‌های مجلس با تحلیل شرایط حاکم بر بازار ارز کشور به بانک مرکزی پیشنهاد کرد با عبور از نرخ «رسمی»، تقاضاهای فزاینده این بازار را با نرخ «مداخله‌ای» تامین کند؛ نرخ «مداخله‌ای» در واقع سومین نرخ موجود در بازار ارز است که علاوه بر نرخ‌های «رسمی» و «آزاد» ایجاد شده و در مورد دلار به طور معمول حدود ۲۰ تا ۳۰ تومان ارزان‌تر از نرخ بازار آزاد تعیین می‌شود. بانک مرکزی معمولا با تزریق دلار مداخله‌ای به صرافی‌ها، اقدام به تعدیل قیمت ارز در بازار می‌کند. اینک اما بازوی مطالعاتی مجلس در گزارش خود تثبیت نرخ ارز را «لازمه موفقیت سیاست هدفمندی یارانه‌ها» برشمرده و توصیه می‌کند: در صورتی که منابع کافی تامین ارز وجود داشته باشد، بانک مرکزی می‌تواند بخش عمده آن را با همان سیاست نرخ مداخله‌ای در بازار عرضه کند تا سود واسطه‌گری و رانت مربوط برای دلالان کاهش و درآمد بانک مرکزی افزایش یابد. مرکز پژوهش‌ها همچنین تاکید می‌کند که نیازی به تامین ارز مسافری همه مسافران با نرخ رسمی نیست و آنها نیز می‌توانند نیاز خود را با نرخ مداخله‌ای تامین کنند.

مرکز پژوهش‌های مجلس به بانک مرکزی توصیه کرد
هدایت بازار ارز به سوی نرخ سوم
دنیای اقتصاد- مرکز پژوهش‌های مجلس با تحلیل چالش‌های بازار ارز ایران در ماه‌های اخیر به بانک مرکزی پیشنهاد کرد با هدایت این بازار به سمت نرخ ارز مداخله‌ای (نرخ سوم بازار که حدود ۲۰ تا ۳۰ تومان پایین‌تر از نرخ بازار آزاد است) ارز مسافرتی را به ا ین نرخ بفروشد و منابع موجود خود را نیز در همین قیمت به بازار تزریق کند تا از تلاطم بازار دلار کاسته شود و قیمت ارز تک‌نرخی شود.
«عرضه ارز با نرخ مداخله‌ای از سوی بانک مرکزی، تعدیل قیمت سهمیه ارز مسافرتی و صدور کارت بانکی به نام فرد» از مهم‌ترین پیشنهادات مرکز پژوهش‌های مجلس برای بانک مرکزی است تا بتواند از قاچاق ارز جلوگیری کرده و نرخ ارز را نیز در کشور تثبیت کند.مرکز پژوهش‌های مجلس به ارزیابی طرح‌های ارزی بانک مرکزی و چالش‌های خرید و فروش قانونی ارز در بازار کشور پرداخته است و با اعلام اینکه بخش عمده‌ ارز خریداری شده در بازار آزاد و اقتصاد زیرزمینی عرضه می‌شود، افزوده است: تصمیمات غیرکارشناسانه، تغییرات قیمت سکه و ارز و تاثیر آن بر اقلام هزینه و مصرف باعث می‌شود که یک عده در اقتصاد زیرزمینی به دلیل دسترسی به منابع پولی و نقدینگی، یک نوع مبارزه پنهان با سیاست‌های پولی کشور را دامن بزنند.
ضمن اینکه، طرح عرضه ارز توسط بانک مرکزی از طریق صرافی‌های مجاز، التهاب بازار ارز را کاهش نداد و نتوانست فاصله بین ارز رسمی و ارز با قیمت آزاد را کاهش دهد.
دلایل رشد قیمت ارز
این گزارش نتیجه گرفته است که انتظارات روانی مردم و صرافی‌ها مانع کاهش ارزش ارز در بازار غیررسمی شد. همچنین به علت دلالی و سوداگری برای انتفاع از افزایش ارزش آتی، نرخ ارز افزایش یافت، از سوی دیگر، برخی از مردم (اجیرشده‌ها) از استان‌های مختلف و توسط دلال‌ها به تهران آورده شدند و در ازای دریافت مبلغی، برای دلالان، در صف خرید ایستاده و تامین ارز کردند.همچنین، برخی صرافی‌ها با گمان امکان افزایش قیمت ارز بعد از اتمام عرضه توسط بانک‌ها تابلوی خرید و فروش ارز را جمع‌آوری کردند که نوعی تخلف محسوب می‌شود و بانک مرکزی نیز به‌رغم ابلاغ بخشنامه در برخورد با آنها موفق نبود.از طرف دیگر، انتظارات در مورد آینده نرخ ارز در مقایسه با نگهداری سایر دارایی‌ها و همچنین محدودیت‌های قانونی در فروش ارز رسمی موجب افزایش نرخ و ایجاد نوسان در آن شد.مرکز پژوهش‌های مجلس در این گزارش با بررسی نقش بانک مرکزی در سایر کشورها و ایران و وظایف آن، به معرفی ابعاد طرح ارزی بانک مرکزی و بررسی چالش‌های این طرح پرداخته است.در این گزارش از چهار نرخ ارز در کشور نام برده شده است: نرخ ارز رسمی، نرخ ارز مرجع، نرخ ارز در بازار سیاه و نرخ ارز در مناطق آزاد که در افکار عمومی به ترتیب، با عناوین نرخ مرجع، نرخ مداخله‌ای، نرخ آزاد و نرخ فرعی شناخته شده است و در این گزارش نیز «دنیای اقتصاد» به استناد آنچه در افکار عمومی شناخته شده است، گزارش بازوی پژوهشی مجلس را تشریح می‌کند.
بر این اساس، مهم‌ترین نسخه مرکز پژوهش‌های مجلس برای بانک مرکزی آن است که در صورتی که منابع کافی تامین ارز وجود داشته باشد بانک مرکزی بخش عمده آن را با همان نرخ مداخله‌ای در بازار عرضه کند تا سود واسطه‌گری و رانت مربوط به دلال‌ها کاهش و درآمد بانک مرکزی افزایش یابد.
بالاترین نرخ دلار در طول تاریخ و نقش‌آفرینی صرافان
این گزارش با بررسی مولفه‌های تاثیرگذار بر قیمت ارز اعلام کرده است که مهم‌ترین شرایط اقتصادی و سیاسی که بر قیمت ارز تاثیر می‌گذارند، ‌نرخ سود بانکی، تورم و شرایط سیاسی است که به استناد این مولفه‌ها می‌توان نتیجه گرفت که در زمان حاضر که وضعیت قیمت ارز در کشور در بالاترین مقدار خود قرار دارد این مولفه‌های تاثیرگذار در وضعیت مطلوبی نیستند.
این گزارش می‌افزاید: نرخ دلار در ماه‌های اخیر به بالاترین نرخ طول تاریخ خود در برابر ریال رسید. در مورد علت این نوسانات عده‌ای معتقد هستند در اوایل مهرماه سال ۱۳۸۹ اولین جرقه‌های این تلاطم در بازار ایران مربوط به مسائل مالیاتی طلافروشان بود که وقتی اعلام شد نحوه گرفتن مالیات از طلافروشان تغییر خواهد کرد تعدادی از طلافروشان مغازه‌های خود را به نشانه اعتراض تعطیل کردند و همین موضوع منجر به ایجاد تلاطم اولیه در بازار طلا شد. از طرفی بالا رفتن قیمت طلا در بازارهای جهانی نیز مزید بر علت بود که رشد قیمت طلا در بازار تهران زیادتر از معمول شود و شایعات نیز به عنوان تسریع‌کننده عمل کردند که به این نوسانات بیشتر دامن بزنند و عده‌ای از سرمایه‌گذاران تصمیم گرفتند دارایی‌های خود را به دلار تبدیل کنند.
اگر این موضوع صحت داشته باشد قسمتی از دلار در بازار را این افراد جمع کرده‌اند، البته صرافان نیز با اولین نشانه‌های کمبود دلار در بازار ترجیح دادند که دست نگه دارند و خرید و فروش انجام ندهند و منتظر آرام شدن بازار باشند. آنها به تجربه دریافته بودند که معمولا با هر جهش ناگهانی، قیمت‌ها دیگر به میزان سابق بازنخواهند گشت و بنابراین عده‌ای ریسک‌گریز بودند که از خرید و فروش دلار امتناع می‌کردند. در این میان بانک‌های امارات‌متحده که بزرگ‌ترین شریک تجاری ایران در منطقه هستند از تبدیل ریال به درهم و دلار خودداری کردند و این مساله هم بر آتش افزایش قیمت دلار در برابر ریال افزود و حواله پول که به دبی نیز با مشکلات زیادی مواجه شده بود.
این موضوع زمانی برای مردم حادتر شد که متوجه شدند بانک‌های داخلی هم دیگر حاضر به فروش ارز نیستند و این را یکی از تبعات تحریم‌های بین‌المللی می‌دیدند.
عملکرد صرافی‌ها در طرح ارزی
در ادامه این گزارش آمده است: صرافان به تجربه دریافته‌اند که با هر جهش ناگهانی در قیمت ارز می‌توانند از این جهش حداکثر استفاده را ببرند و با توجه به تحقیق میدانی که در این زمینه صورت گرفته، برخی صرافی‌ها تابلوهای خرید و فروش خود را خاموش کرده و به دنبال سوء‌استفاده از حباب ایجاد شده می‌گردند. البته در این بین برخی از صرافی‌ها نیز ارز را به نرخی بالاتر از نرخ مصوب بانک مرکزی خرید و فروش می‌کنند. متاسفانه به‌رغم ادعای رییس‌کل بانک مرکزی مبنی‌بر عرضه گسترده دلار در بازار توسط بانک مرکزی (هفته‌ای ۵/۱ میلیارد دلار) تاکنون به تعادل پایداری در بازار ارز نرسیده‌ایم و اعتقاد اکثر قریب به اتفاق دلالان بر این است که قیمتی که توسط بانک مرکزی برای هر دلار حدود ۱۰۷۰ تومان تعیین شده، کف قیمت است و پیش‌بینی آنها از آینده دلار ظرف چند ماه آینده رقمی بسیار بالاتر از رقم کنونی است.
مصاحبه با مردم و نقش دلالان
این گزارش اضافه می‌کند: در بررسی میدانی که توسط کارشناس گروه بازارهای مالی مرکز پژوهش‌های مجلس انجام گرفت اقشار مختلف جامعه و حدود ۲۰ صرافی مورد سوال قرار گرفتند. عده‌ای از مردم و کسانی که اجیر شده بودند تا در صف‌های طویل خرید دلار بایستند معتقد بودند که تمام دلارهایی که توسط بانک مرکزی از طریق صرافی‌ها عرضه می‌شوند توسط چند فرد خاص خریداری می‌شوند که قصد دارند تمام دلارهای بازار را جمع کنند تا قدرت انحصاری قیمت‌گذاری دلار را به دست آورده و به سود چشمگیری دست یابند.
این گزارش اعلام می‌کند: در صف‌های طویلی که برای خرید دلار تشکیل شده بود غالب تقاضاکنندگان، دلالان ارز بودند، البته در این بین مسافران، صرافان خرده‌پا، واردکنندگان و اجیر شده‌ها نیز به چشم می‌خوردند که هریک با انگیزه‌های متفاوتی در این صف‌ها می‌ایستادند و دلالان با استفاده از این روش‌ها سودهایی را از این طریق به خود اختصاص می‌دهند.
در ادامه این گزارش، مرکز پژوهش‌ها به ضرورت استفاده از روش‌های دریافت و پرداخت الکترونیکی و ترویج کارت‌های بانکی می‌پردازد و اعلام می‌کند که؛ با توجه به وجود کارت‌های بانکی بین‌المللی در ایران و قراردادهایی که بانک‌های داخلی با برخی از این بانک‌های بین‌المللی دارند، می‌توان با رواج این کارت‌ها در میان مردم که به صورت اعتباری از طریق بانک‌های داخلی شارژ می‌شود، از دلالی ارزی جلوگیری کرد چرا که خود با کارت بین‌المللی خود (همچون ویزاکارت) خرید را انجام می‌دهد و بانک داخلی مبالغ را پرداخت می‌کند.
پیشنهادهایی به بانک مرکزی
مرکز پژوهش‌های مجلس در نهایت نسخه‌ای را برای بانک مرکزی پیچیده تا بتواند از طریق آن از قاچاق ارز جلوگیری کند. بر این اساس پیشنهاد شده است:
۱- بانک مرکزی برای تثبیت نرخ ارز که لازمه موفقیت سیاست هدفمندی یارانه‌هاست، لازم است با به‌کارگیری ابزار مختلف نسبت به ساماندهی بازار ارز اقدام کند.
۲- در صورتی که منابع کافی تامین ارز وجود داشته باشد بانک مرکزی می‌تواند بخش عمده آن را با همان سیاست نرخ مداخله‌ای در بازار عرضه کند تا سود واسطه‌گری و رانت مربوط برای دلال‌ها کاهش و درآمد بانک مرکزی افزایش یابد.
۳- نیازی به تامین ارز مسافری با قیمت مرجع برای همه مسافران خارجی وجود ندارد. این افراد می‌توانند با همان قیمت مداخله‌ای نیاز خود را تامین کنند.
۴- ایجاد سیستم دریافت و پرداخت با نرخ ارز مداخله‌ای موجب نزدیک شدن نرخ بازار آزاد به نرخ ارز مداخله‌ای می‌شود. به عبارت دیگر عرضه اضافی نرخ مداخله‌ای موجب کاهش تقاضای سوداگرانه خواهد شد.
۵- رواج صدور کارت‌های الکترونیکی ارزی، مشابه Master card, Visacard و… و ایجاد سازوکاری که بتوان به راحتی و در اسرع وقت این کارت‌ها را در اختیار مردم قرار داد، می‌تواند در جلوگیری از دلالی موثر باشد، بانک‌ها می‌توانند با توسعه خدمات بانکی خود و صدور کارت‌های مذکور به نحوی که فقط در خارج کشور و با نام شخص خریدار قابل نقد شدن باشند، نقش موثری در حذف دلال‌ها از بازار سیاه ارز ایفا کنند.
۶- پرداخت هزینه‌های ارزی به رانندگان اعزامی از طرف شرکت‌های حمل‌ونقل بین‌المللی براساس ضوابط و مقررات مربوط و براساس معرفی سازمان حمل‌ونقل و پایانه‌های کشور از طریق بانک‌های ذی‌ربط می‌تواند از مشکلات این بخش بکاهد.
عکس: آکو سالمی

چاپ خبر

——————————————————————————–

www.donya-e-eqtesad.com

کلیه حقوق این سایت متعلق به روزنامه دنیای اقتصاد بوده و

استفاده از مطالب آن با ذکر منبع وب سایت بلامانع است.
نرم افزار مدیریت خبر . نسخه ۱ . (نگارش)

Copyright ©۲۰۰۶ den – All Right Reserved

نگاهی به اوضاع منطقه ۹

Share Button

اوضاع منطقه ـ چند خبر کوتاه و یک کامنت مختصر:
سوریه:
داود اغلو وزیر خارجه ترکیه ضمن دیدار با همتای اردنی خود در یک بیانیه مشترک گفتند که آخرین التیماتوم اتحادیه عرب آخرین شانس حکومت سوریه هم نیز هست. در همین حال طیب رجب اردوغان و ملک عبداله پادشاه اردن در آن کشور دیدار و راجع به بحران سوریه با هم گفتگو کردند. رهبران هردو کشور از بشار اسد یکبار دیگر خواستند که به سرکوب مردم پایان دهد.
مسکو نیز به بشار اسد توصیه کرد که با اپوزیسیون به گفتگو بنشیند در حالیکه از روز روشن تر است که فرصت برای چنین گفتگویی مدتهاست که از دست رفته است و خود مقامات مسکو هم اینرا میدانند.
لبنان:
نجیب میقاتی نخست وزیر لبنان در پاسخ به سئوال خبرنگاری که از وی پرسید اگر هیئت دولت وی پرداخت سهم لبنان به دادگاه وِیژه را عملی نکند استئفا خواهد داد، پاسخ داد حتماً! زیرا اگر لبنان سهم خود را ندهد از طرف سازمان ملل تحریم خواهد شد و او نمیخواهد در نخست وزیری او لبنان تحریم شود. تجدید آرایش سیاسی در لبنان همچنان ادامه دارد و در پشت صحنه آرام سیاسی کشور آمادگی برای نبرد سرنوشت و بودن یا نبودن ادامه دارد. تفاوات راهبرد های سیاسی و فرا استراتژیک نیروهای سیاسی لبنان بیشتر از آنست که در ظرف یک ساختار متعامل و همزیست سیاسی بگنجد. احزاب منتسب به غرب، پان عرب بهیچ وجه چیرگی حزبالله را که به ایران وابسته است برنمی تابند. و حزب الله هم که بند نافش به تهران و سوریه بسته است جدایی از ایران و سوریه را نمیتواند بپذیرد. در این زمینه شانسی برای مدارا و تعامل وجود ندارد و تکلیف بطور نهایی باید در اینده ایی که دور نیست روشن شود. نبرد برای موفقیت یا عدم موفقیت دادگاه ویژه، نبرد بر سر بودن با نبودن است.
حزبالله لبنان که با توجیه مبارزه با اسرائیل خود را تا دندان مسلح نگاه داشته است در حقیقت از بهانه مبارزه با اسرائیل برای چیرگی بر پهنه سیاسی لبنان و حذف نیروهای مخالف وابستگی آن کشور به سوریه و ایران سوء استفاده ابزاری میکند. روحیه سیاسی در بین بخشهای سنی، بخش عمده مسیحییان مارونی و دروزیها چنان است که سازش با اسرائیل را بر وابسته بودن به ایران ترجیح میدهند.
بحرین:
مقامات بحرین اعلام کردند که مدارکی دال بر کمک ایران به افراطیون شیعه آن کشور در دست دارند.
فلسطین:
ملاقاتی برای آشتی سیاسی بین مشعل و محمود عباس در قاهر انجام شد که دو طرف آغاز فصل جدیدی را در روابط خود و در راستای تأمین منافع مردم فلسطین و جهان عرب و اسلام اعلام کردند. دو طرف روی اصول و معیارهای تشکیل یک دولت انتقالی تا مرحله انتخابات همگانی؛ هم در ساحل غربی و هم نوار غزه با هم توافق کردند. از سوی دیگر مشعل در یک سخرانی روی «جنبش توده ای» بجای «جنبش مسلحانه» تأکید کرد و اظهار داشت ما شکل مبارزه مسلحانه را همچنان مؤثرترین شکل پیکار با نیروی اشغالگر میدانیم ولی تأکید اجماع کنونی روی جنبش توده ای است.
مصر:
تا ساعت ۱۷٫۲۵ دقیقه جمعه صدها هزار نفر برای اعتراض به شورای عالی نظامی در میدان التحریر جمع شده اند. اخوان المسلمین خود را از این تظاهرات کنار کشیده و درعوض تظاهرات دیگری در اعتراض به اسرائیل در نقطه دیگری از قاهره برگزار نموده. در گوشه دیگری از شهر هواداران دولت نظامی تظاهراتی ترتیب دادند که بزحمت جمعشان به حدود ۱۵۰۰۰ نفرمیرسید که اصلاً با اجتماع چند صد هزار نفری میدان التتحریر قابل مقایسه نیست.
ظاهراً اکثریت خاموشی که شاید چند برابر جمعیت التحریر باشد زحمت چالش خیابانی و روبرو شدن با موج میلیونی انقلابیون را بخود نمیدهد. این اکثریت خاموش منتظر آنست تا ارتش زحمت کار را بکشد.
در عصر جمعه بالاخره جنبش انقلابی جوانان در میدان تحریر ضمن رد تصمیم شورای نظامی دایر بر معرفی «کمال ال جنزوری» نخست وزیر دوران مبارک در ۱۹۹۰ ـ ۹۶ بعنوان نخست وزیر؛ آلترناتیو خود را معرف کرد که در آن محمد البرادعی رئیس سابق آزانش انرزی اتمی را بعنوان رأس دولت رستگاری ملی و ۴ نفر دیگر را بعنوان اعضای آن دولت معرفی کرد.
……………………….
کامنت کوتاه من:
معترضین میدان التحریر؛ هم به انتصاب نخست وزیر جدید «کمال القتظوری» که نخست وزیر دوران مبارک بوده است، اعتراض دارند و هم خواهان کنار رفتن سریع نظامیان و واگذاری بیدرنگ قدرت به غیر نظامیان هستند. معمای بسیار پیچیده قضیه در اینست که در صورت کنار کشیدن نظامیان، تنها قدرتی که باقی میماند اسلامیستها هستند و هیچ یک از احزاب دیگر از جمله همه ی آن احزابی که در «جمعه شهدا» این جمعیت عظیم را بخیابان کشیدند،آمادگی و امکان کسب قدرت و اداره کشور را ندارند. پارادوکس قضیه که انسان را به شگفتی وامیدارد اینست که صحنه گردانی اعتراض میدان التحریر در دست نیروهایی با عناوین بظاهر غیر اسلامی قرار دارد از جمله:
ائتلاف جوانان انقلابی، حزب ائتلاف سوسیالیستی توده ایی، سوسیالیست های انقلابی، و جبهه ملی برای عدالت و آزادی.
تنها تصوری که میتوان از این نمایش قدرت خیابانی داشت اینست که این نیروها دانسته یا نا دانسته یا اسب تروآی اسلامیستها برای بیرون راندن نظامیان از صحنه هستنتد و یا ابزار یک بازی سیاسی دیگر که از پشت پرده هدایت شده و با فرصت دادن نمایش قدرت به این جمعیت صد هاهزار نفری هدف دیگری را تعقیب میکند.
سئوال اصلی اینست که چگونه ممکن است سران این جمعیت میلیونی اعتراضی اینقدر ساده لوح باشند که ندانند نمی توان، نه اسلامیستها را و نه شورای نظامی را و نه بقایای نیروی سیاسی مصر عصر مبارک و پایگاه اجتماعی آنرا از منظومه قدرت کنار گذارد. در لیست ۵ نفره الترناتیو دولت نجات ملی نه نامی از نمایندگان اخوان المسلمین، که انتظار نیمی از آرای مردم را در انتخابات دوشنبه دارد هست و نه نامی از دیگر مدعیان مشارکت در قدرت و نه از نمایندگان شورای نظامی.
هنوز کنترول حوادث از دست نیروی نظامی بیرون نرفته است ولی چندان روشن نیست که اوضاع همچنان تحت کنترول بماند. ادامه این روند، دو نیروی اعتراضی و نظامیان را در یک جاده باریک یک بانده ی سیاسی به یک تصادف مرگباری میکشاند که در پایان آن، اگر نظامیان شکست بخورند نتیجه اش آنارشی و بلبشویی است که افراطیون مذهبی برنده آن هستند و نه سازمانگران اعتراضات میدان التحریر و اگر نظامیان به سرکوب قاطعانه دست زنند بازهم نتیجه اش در هر حال، دموکراسی و فضای باز سیاسی نخواهد بود و در عمل این نیروهای سیاسی سکولار هستند که زیر ضربه خواهند رفت و نه اسلامیستهایی که نظاره گر این تظاهرات و اعتراضات هستند.
تنها چیزی که میتوان گمانه زنانه گفت اینست که چنین بنظر میرسد که علاوه بر نبرد علنی و روی صحنه کنونی در مصر؛ نبردی در پشت صحنه نیز با شگرد ها و مانورهای گمراه سازانه و تله گذاریهای سیاسی نیز جریان دارد که شناختن آن به قدری گذشت زمان نیاز دارد. آنچه محرز و مسلم است اینست که در جامعه سنتی و روستایی قبیله ایی مصر، سازمانگران میلیونی «اجتماع جمعه شهدا» ضعیف تر از آن هستند که بتوانند به تنهایی دولت نجات ملی برای مصر معرفی کنند.
این نیروی خیابانی شاید بتواند نظامیان و شورای نظامی را که خود را در خدمت امنیت مردم، عدم کار برد خشونت تا حد ممکن علیه اعتراضات مردم و هموار سازی گذار به دموکراسی متعهد میدانند به کنار رفتن از قدرت وادارد ولی دولت و حکومتسازی پس از آنرا کسان دیگری مهندسی خواهند کرد که با زبان بسیار متفاوت تری از نظامیان فعلی با مردم سخن خواهند گفت.
برای روشن شدن بیشتر با هویت کمین کردگان اصلی قدرت در مصر امروز، میتوان به یاداشت دو روز قبل با عنوان« پیشنهاد تشکیل پلیس امر به معروف و نهی از منکر کاندید پارلمانی سلفیستها» در همین سایت مراجعه کرد.
نبرد «اصلی» قدرت و سرنوشت ساز در سپهر سیاسی امروز مصر، نبرد بین اسلامیستها و ارتشی است که از دوران ۶۰ ساله ناصر، سادات و مبارک بجا مانده است که در جناحین این ارتش سکولار و ناسیونالیست، اقشار تکنوکرات و دیوانسالار مصر و بخش عمده اقشار متوسط جامعه قرار دارند. لذا در نبرد کنونی جنبش جوانان انقلابی و ارتش؛ عبارت «زهر طرف که شود کشته سود اسلام است» بهترین کلید رمزگشای اعتراضات امروز مصر است.
در آغاز اعتراضات کنونی نظر به اینکه سازمان جوانان اخوان المسلمین در این اعتراضات شرکت جسته بود و با انتشار خبر اینکه اخوان المسلمین و حزب سیاسی آن ـ عدالت و آزادی ـ و همچنین سلفیستها دعوت شورای عالی نیروهای مسلح برای یک گفتگوی اظطراری پیرامون بحران را رد کردند، این تصور را برای نگارنده این سطور ایجاد کرد که گویا سازمانگر اصلیاعتراضات و بویژه اعتراض جمعه شهدا را نیز اسلامیستها رهبری میکنند ولی با روشن شدن نام سازمانها و احزاب سازمانگر تظاهرات جمعه معلوم شد که نه اخوان المسلمین و نه سلفیستها مستقیماً در برگزاری این این حرکت میلیونی اعتراضی شرکت نداشته اند ولی این امر بهیچ روی تغیری در این نتیجه گیری که تظاهرات این چند روزه درست پیش از انتخاباتی که باید گام بزرگی بسوی دموکراسی و نمایان سازی وزن احزاب سیاسی مصر باشد بنفع بنیاد گرایان اسلامی است، نمی دهد. زیرا اگر نتیجه انتخابات آنچنان نشود که بنیاد گرایانی که تمامیت خواهی ذات هستی گفتمان انهاست میخواهند، و اگر این بنیاد گرایان مجبور شوند در یک نظام پلورالیستی با نمایندگان رژیم سابق، نیروهای لیبرال، سکولار و چپ به تعامل پرداخته و از تمامیت خواهی شریعتگرایانه خود دست بردارند؛ چنان انقلابی است که به واقع از انقلاب اول که مبارک را برانداخت مهمتر است و نه تنها مهمتر بلکه دوران سازاست. زیرا چنین ترکیب پارلمانی چنان موازنه ایی ایجاد خواهد کرد که در افق آن هیچ جایی برای تحمیل شریعتگرایی و یا چیرگی اقتدار انحصاری و تمامیت خواهی دینی وجود نخواهد داشت. برقرار شدن یک موازنه و تعادل سیاسی که بازتاب کننده ترکیب دموگرافیک (جمعیت شناسانه) و اجتماعی جامعه باشد ضربه مرگباری است به ایدئولوژی فرقه گرایانه ای که میکوشد مردم را به اعتبار اعتقادات و وابستگی های مذهبی اشان در عرصه سیاسی آرایش دهد و شخصیت مذهبی آحاد ملت را بجای شخصیت مدنی آنها بنشاند.
اگر انتخابات دو شنبه مصر بی دردسر یا با درد سر کمی برگزار شود خاورمیانه و حتی دنیای اسلام باید نفس راحتی کشیده و آغاز فصل جدیدی را که با انتخابات تونس آغاز شد و در مصر در حال تکرار و توسعه آن است را جشن بگیرد.

نظامیان مصر: ترک قدرت را در شرایط کنونی خیانت میدانیم

Share Button


نهار نت ـ لبنان
ارتش مصر میگوید ترک قدرت در این لحظه خیانت است
یک عضو شورای عالی ارتش مصر ضمن رد درخواست عقب نشینی بی درنگ و واگذاری قدرت ، در یک کنفرانس مطبوعاتی امروز پنجشنبه گفت این کار در حکم «خیانت» است. در همین حال اعتراضات ضد نظامیان وارد هفتمین روز خود شده است.
ژنرال «ال ملا مختار» عضو شورای عالی نظامی گفت: « مردم به ما اطمینان کرده و مأموریتی را بما محول کرده اند و ما عدول از این وظیفه را خیانت میدانیم».
وی ادامه داد:« اهداف ما نه ترک قدرت است و نه باقی ماندن در قدرت، بلکه اینستکه تعهدمان را به مردم انجام دهیم».
او به خبر نگاران گفت که نخستین انتخابات پس از سقوط حسنی مبارک طبق برنامه انجام خواهد شد.
یکی دیگر از اعضای شورای علی نظامی،ممدوح شاهینه گفت که : «اگر ما قدرت را در شرایط کنونی ترک کنیم بمعنای اینست که تنها ستون بجا مانده از دولت درهم فرو ریزد».
این کنفرانس مطبوعاتی پس از درگیرهای چند روز اخیر میدان التحریر و سایر مناطق مصر که ۳۸ کشته از خود بجا گداشت رخ میدهد.
نظامیان حاکم میگویند که به انجام برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در موعد مقرر یعنی تا پایان ماه ژوئن ۲۰۱۲ (نیمه اول تیرماه ـم) که قدرت را به غیر نظامیان خواهند سپرد خود را متهد میداند.
…………
کامنت من:
رازگشایی از این شورش کور میلیونی دشوار نیست کافیست که نظامیان حاکم به منشاء تهیه و توزیع هزاران ماسک ضد گاز که تهیه چند روزه آن در بازار هر یک از کشورهای این دیار فرنگ هم بازار سیاه بی سابقه ایجاد میکند پی ببرند و منشاء آنرا بیابند.

Egypt Army Says Leaving Power Now Would be ‘Betrayal’
Members of Egypt’s ruling military council on Thursday rejected calls to step down immediately, saying it would amount to a “betrayal” as anti-military protests entered their seventh day.
“The people have entrusted us with a mission and if we abandon it now, it would be a betrayal of the people,” said General Mukthar al-Mulla, a member of the Supreme Council of the Armed Forces which took power when veteran president Hosni Mubarak was ousted in February.
“Our goal is not to leave power or to remain in power, but it’s to implement our commitment to the people,” Mulla told reporters.
He confirmed that the first elections since Mubarak’s ouster will go ahead on schedule on Monday.
Another member of the SCAF, Mamdouh Shahine, said that “if we leave power in the current circumstances that means the only pillar of the state will crumble.”
The news conference comes after days of clashes in Cairo’s Tahrir Square and other provinces demanding an end to military rule, that have left at least 38 people dead.
The ruling military said it was committed to holding presidential elections before the end of June 2012, which will see power transferred to a civilian authority 

خطر فاشیسم دینی برای کل منطقه و جهان!

Share Button

ضعف و بی عملی نیروهای مدعی دموکراسی خطر استقرار فاشیسم دینی را به یک تهدید جدی در مصر تبدیل کرده است. بنا به گزارش اهرام آن لاین نیروهای مخالف «شورای عالی نیروهای مسلح» مردم را به تجمع اعتراضی در روز جمعه دعوت کرده اند. این سایت خبری « مرگ؛ شب را در تحریر گذراند، تصمیم انقلابیون برای تظاهرات بزرگ روز جمعه علیه شورای عالی نیروهای مسلح» را تیتر خود نموده است.
این جوانان انقلابی ممکن است با این تظاهرات بتوانند شورای عالی نیروهای مسلح را بخاطر خویشتن داریش در نشان دادن قاطعیت به عقب رانده و حتی آنرا به زانو درآورند ولی ده ها برابر این جوانان در فردای پیروزی فاشیم دینی قادر نخواهد بود حتی ساعتی در برابر آن بایستند چون او با زبان دیگری، از جنس زبان القاعده و جمهوری اسلامی با چنین اعتراضاتی صحبت میکند.
هنوز امکان سرکوب شورش وجود دارد ولی اگرنظامیان مصر بعنوان تنها نیرویی که میتواند جلوی افراطگری و استقرار فاشیسم دینی را بگیرد از خود عدم قاطعیت نشان داده و یا تسلیم شود، نه تنها مردم مصر و نه تنها مردم منطقه بلکه جهانیان حق دارند از ترس بر خود بلرزند.
نباید فراموش کرد که این ارتش که امروز تحت رهبری طنطاوی و دیروز حسنی مبارک، سادات، ناصر بعلت جنگهایش علیه اسرائیل و بخاطر شهرتش در جریان ملی شدن کانال سوئز با ایدئولوژی ناسیونالیسم و پان عربیسم قوام یافته و تربیت شده است براحتی میتواند تغیر ایئو لوژی داده به ارتشی کاملاً اسلامی تبدیل شود زیرا بدنه اصلی آنرا صد ها هزار سرباز، درجه دار و افسری تشکیل میدهند که بدلیل پایگاه اجتماعی و فرهنگ دموگرافیگ خود به آسانی میتوانند زیر چتر ایدئو لوژی دینی قرار گیرند.
ممکن است بین ایدئو لوژی فاشیسم دینی در مصر با نوع ایرانی و یا عربی آن تفاوت هایی وجود داشته باشد ولی منافع استراتژیک دولت اسلامی ما و نیروهای شیعی در عراق، لبنان و دولت بعثی ـ علوی سوریه در یک نقطه همپوش است و آن تبدیل کلِ منطقه به یک چالش اسنراتژیک جدی برای غرب و آمرکا است.
لذا تظاهران اینروزهای میدان التحریر قاهره یعنی تیک تاک کردن بمب های بنیاد گرایی دینی در پایه امنیت جهانی که هریک پس دیگری منفجر منفجر خواهند شد و بزرگترین قربانی آن پس خود مردم مصر، مردم منطقه و بویژه ما مردم ایران خواهیم بود. رژیم تهران تا میتواند به این« فته سیاه» خود ادامه خواهد داد با این تصور و هدف که غرب را وادارد از ترس مار غاشیه ی طالبانیسم و القاعده مصری با افعی جرار حکومت اسلامی ایران کنار آید.

Death stops overnight in Tahrir, revolutionaries in square plan for big Friday against SCAF
Mostafa Ali, Wednesday 23 Nov 2011
After another bloody day in Tahrir in which CSF killed several protesters, including a doctor, and wounded hundreds, protesters are vowing to bring down military rule starting on the “Friday for justice for martyrs”

The sirens of tens of ambulances that ferried hundreds of seriously injured protesters for days now have quieted down in Tahrir square in the early hours of Thursday morning.

Doctors at several field hospitals are still treating some minor wounds, but enjoy a much needed rest after four straight days of frantically trying to treat countless young people suffering from poisoning caused by tear gas fired by Central Security Forces (CSF) or from multiple direct attacks by soldiers on the field hospitals themselves.

The relative calm in the square, especially along Mohamed Mahmoud street where most of the 37 martyrs of the clashes between revolutionaries and the police died in the last few days, is set to last at least till 6am.

Earlier tonight, Azhar officials rebrokered a truce between protesters and the ministry of interior which commands the CSF after police twice violated similar agreements.

Yet, the day’s clashes had left several more protesters dead including a young field doctor Rania Fouad who was killed after entering into a coma following an attack by tear gas canisters on her make-shift clinic while she was tending to others injured in the clashes.

Hundreds sustained injuries from tear gas, rubber bullets and live ammunition used by the police, by most accounts.

But the violence used by CSF did not seem to have broken the spirits of revolutionaries. If anything, it has apparently strengthened the resolve of most to take their battle against the ruling military council (SCAF) to a new level.

For one, tens of thousands of people are still camping in the square and more newcomers replace those who leave the square to tend to business on short breaks. Moreover, many are spending the night discussing how to prepare for a mass million man march on Friday in Tahrir and other cities around the country.

Others are sleeping or searching for blankets to protect them from a chilly Cairo night to catch a few hours of sleep before the battle to force the ruling military council to hand power to a civilian administration resumes by morning time.

More protesters have set up multiple new tents in the central island of the square in the past few hours, and there is very little room left for more.

And Wednesday night, 500 people joined a demonstration called for by the Popular Socialist Alliance Party and other revolutionaries, and circled the square chanting against military rule.

Meanwhile, back on Mohamed Mahmoud Street, hundreds of protesters have erected barricades to protect themselves against any sudden attack by the CSF. At the entrance to the street, tens of volunteers have formed human shields to slow down people who are still trying to enter the street.

Some of the guards who have blocked entry into the battle zone told Ahram Online that they keeping numbers entering the street to a minimum in order not to scare the CSF and invite the soldiers to start shooting at protesters again as they have been doing for four days.

“If they shoot, we will go in and support those at the barricades. But, for the time being, our goal is not to provoke a fight and sacrifice more martyrs,” one of the human shields told Ahram Online.

Away from Mohamed Mahmoud, the mood among thousands of protesters seemed to be upbeat.

Many protesters are continuing with the chants against the SCAF from previous days: “Why are you playing the Army with us? Are you we the Zionists or what?” and “Shame, shame, shame. Army kills revolutionaries.”

In order to compensate for the absence of stages and microphones that rally crowds, based upon a consensus reached informally by some protesters who want to keep all traditional political parties from having an organised presence in the sit-in, protesters are still chanting against field marshal Tantawi, the head of SCAF, and some are using projectors to post slogans and chants against SCAF on a huge building near Hardees at the entrance of Mohamed Mahmoud in order to allow thousands behind them to read.

Scores of supporters of the Muslim Brotherhood whose organisation opposes the sit-in or any confrontation with the SCAF tried throughout the day to convince protesters to call it a day saying that people must concentrate on voting in the parliamentary elections set for 28 November if they wanted to end military rule.

Meanwhile, another group of Islamists, followers of the Salafist Movement, who are taking part in the sit-in organized a demonstration of a few hundred people to call on revolutionaries not to enter Mohamed Mahmoud street to stop the bloodshed.

Neither one of the Islamist attempts seemed to have dampened the willingness of masses of young people to confront the CSF or denounce the SCAF’s intent to hold elections on time as it declared Tuesday.

In fact, many young people who are unable at this point to enter Mohamed Mahmoud to support those on the front-line of the battle against CSF posted stickers distributed by a group of revolutionary socialists that read “A Martyr is available here” to underscore their readiness to die for a chance to live in a democratic country not ruled by army generals.

On the edges to the square, taxis and micro-buses are picking up demonstrators who choose to go home for a shower or attend to their jobs before they return to the square as most have done in the last five days.

Meanwhile, in the center part, hundreds of street vendors are still selling food, phone cards, sweet Potatoes, Kosharii gas-masks, tea and everything people need to replenish and stay alive to continue fighting.

Simultaneously, demonstrations against military rule continued in several parts of Egypt such as Alexandria and Ismailia on the Suez Canal where one protester died.

14 youth and revolutionary groups have called for a million man march on Friday, dubbing the rally: Friday for Justice for martyrs and civilian rule.

Revolutionaries seemed to have agreed on three main demands: immediate transfer of power to a civilian body; immediate trials for officers who killed martyrs since January 25; and the dismantlement of the Central Security Forces.

As morning light began to sneak on protesters in the square for the sixth day in a row, most protesters seemed to have decided to bunker in on Thursday and mobilise friends, co-workers and students in order to prepare for a big show of force on Friday when thousands more who are planning to come from nearby governorates in order to join Tahrir against the SCAF.

http://english.ahram.org.eg/News/27448.aspx

 

پیشنهاد تشکیل پلیس امر به معروف و نهی از منکردر مصر

Share Button


سیمای جدید مصر: الشرق الاوسط
کاندیدای پارلمانی سلفیستها پیشنهاد تشکیل پلیس امر به معروف و نهی از منکر را داد. مونا صالح کاندید سلفیستها معتقد است که زنان فاقد بینش و باور مذهبی هستند

Muna Salah: the new face of Egyptian politics
Wednesday 23 November 2011
By Haitham Al-Tabiai
Cairo, Asharq Al-Awsat- Female Egyptian parliamentary candidate representing the Salafi movement, Muna Salah, believes that women are lacking in intellect and religious conviction and that it is not permissible for them to exercise guardianship (walayah) by holding the office of the presidency.
In an interview with Asharq Alاwsat Salah defended her candidacy for the People’s Assembly by saying that deputyship was a partial guardianship, not a full guardianship like the presidency of the republic. The Salafi movement candidate added that she would strive to implement Islamic law, cut off thieves’ hands, forbid the mixing of the sexes, and assign black garments to women and white ones for men.
Among the thousands of candidates scheduled to participate in the upcoming parliamentary elections, Muna Salah, the head of the charitable society Pulpits of Light (Manabir al-Nur), remains one of the more controversial figures. She is one of two fully veiled candidates in the parliamentary elections scheduled to be held on Monday the 28th of November.
Despite major criticisms regarding her candidacy in the elections as a woman who wears the niqab, Muna says in a voice full of astonishment: “What are people going to do with my appearance? The important thing for them is what I do. God doesn’t look at your images or your bodies; He looks at your works.” Muna, who participated in the January 25 revolution by going into Tahrir Square, believes that the Islamic currents gave the revolutionaries strength and made the revolution successful.
Nine years ago, Muna founded the charitable society Pulpits of Light, a private society that offers a variety of social and charitable services to the poor. It has frequently brought her into the media spotlight, but the spotlight is focused on her more intensely today after her announcement that she would run as a candidate on the list of the Salafist Light Party (al-Nur) for the constituency of North Giza, which includes fashionable districts as well as shanty-towns – her charitable society has been active in the latter – such as Imbaba, Usim district, Mansha’at al-Qanatir district, and al-Warraq. However, Muna states that she will not use the society’s resources in her election campaign.
Pulpits of Light charitable society is active in many fields. It includes an institute for women, one for children, three orphanages, and a home for cancer victims. Candidate Muna thinks that her chances for success would have been very great if she had run as an independent, but she thinks that matters are more complicated in the system of lists.
Candidate Muna is 53 years old, the mother of two daughters and a son. Although her younger daughter is studying at a coeducational non-Islamic secondary school, Muna Salah does not approve of mixing boys and girls. She will seek to separate them by proposing legislation to separate men and women. She says regarding this: “My daughter is studying in co-ed schools due to special circumstances; however, I will not allow boys to be educated with girls, whatever happens and under any circumstance.”
In a hall set aside for delivering Islamic teachings – usually divided by a curtain during religious meetings that bring men and women together – Asharq Al-Awsat met with the veiled candidate, who said: “Usually when there is an interview or meeting with men, a curtain is put up, because it is one of God’s commands and it must not be violated.”
Near a stand selling the isdal, the Islamic veil for women, at bargain prices, the candidate said: “I’ve always dreamt of being a female commander of the believers. I’d like there to be a single distinctive dress for women, as was the case among the first Muslims, when the men used to wear white and the women black.” This is something she said she would strive to implement by various efforts.
An election convention of the Light (al-Nur) Party a few weeks ago in Alexandria witnessed the covering of the statue of the sea nymphs. On one of the party’s election posters, a rose replaced a woman candidate’s picture on the party’s list. Observers took this as a sign of the party’s vision of women’s position and role.
Muna, by contrast, thinks that Egyptian women should have a role in society both inside the home and outside. She says: “A tradition from the Prophet – may God bless him and grant him peace – says that women are the sisters (shaqa’iq) of men.” She cited the role of the female Companions in the days of the Prophet – PBUH- participating in war, education, and commerce. She says this despite her being placed at the bottom of the list of the Light (al-Nur) Party.
While a great controversy rages in Egypt over calls for the implementation of Islamic law, Muna proclaims her complete support for its implementation. “Imagine,” she says, “if just one person’s hand were cut off, no one would steal and there would be no hooliganism.” She adds that the best solution for confronting hooliganism and rioting is Islamic law and application of the hadd punishments. She believes that Islamic law protects the Copts themselves and gives them large rights regarding marriage, divorce, and other things.
Prominently displayed on one of the walls of the society is a plaque inscribed with a Prophetic tradition that says, “Guard yourself against the prayer of the wronged.” The veiled candidate said that she hoped to visit former president Hosni Mubarak: “I hope to tell him that he feared the Islamic current for thirty years, but the fatal blow came to you from the young people of the American University.” She added that the Islamists had been subjected to injustice, mistreatment, arrest, and closure of businesses. She indicated that what had given the revolution strength was the religious currents.
While observers say that the coming to power of the Islamic currents in Egypt might be accompanied by a retreat in citizens’ personal freedoms, the candidate Muna, who put on the veil six years ago, says: “All the people are afraid of the Islamic Salafist orientation, but they don’t know that there are no more honest or better people than they.” She added: “They will fear God when it comes to the people and will build Egypt justly.”
Two weeks before the parliamentary elections, candidate Muna Salah remains without a definite political program. Her role in the elections will be based on themes related to women and social work, something she says she is good at handling and that will benefit her election slate.
Given the presence of women as candidates in Egypt’s presidential election, candidate Muna says that women are deficient in intellect and religion and that it is not permissible for them to hold guardianship, since they are subject to their feelings. She declares her support for the candidate Hazim Salah Abu-Ismail, a favourite of the Salafist current. Muna thinks that her candidacy for the People’s Assembly is different: “Guardianship in the People’s Assembly is a partial, representative guardianship, not a full one.”

 

کمک مالی ایران، عراق و لبنان به سوریه

Share Button

دیلی استار لبنان:
یک مقام سوری که نخواست نامش فاش شود به آژانس خبری فرانسه میگوید:
ما میدانیم چگونه از پس خودمان بر آئیم وقتی اوضاع ناجور است چون ما سالها با تحریم زندگی کرده ائیم»

روسیه سپر دفاعی ماست و عراق، لبنان و ایران ششهای اقتصادی ما»» .

“We know how to manage when the going gets rough, because we have been facing sanctions for years,” a Syrian official told AFP on condition of anonymity.

“Russia is our political shield while Iraq, Lebanon and Iran are our economic lungs,” the official added.

Read more: http://www.dailystar.com 

کامنت کوتاه امروز:

Share Button

کامنت کوتاه امروز:
چنین بنظر میرسد که اخوان المسلمین و برخی نیروهای حواشی آن طالب آنند که جنبش ۶ آوریل را که موزائیگی فاقد هویت روشن سیاسی از همه نیروهای ضد «شوارای عالی نیروهای مسلح » است و هدف اصلی اش در هم شکستن هر آنچه از مبارک و دوران آن بجا مانده، صرفنظر از قدرت کارکردی اشان، می باشد به به جان هم انداخته و خود در حاشیه این نبرددر کمین قدرت بنشینند. درهم شکستن اقتدار شورای عالی ارتش یعنی بقدرت رسیدن اخوان المسلمین و سلفیستها، چه آنها مستقیم در این اغتشاشات شرکت کنند و چه در حاشیه این جنگ گلادیاتوری، فعالین آنرا بطرف شورا و دولت موقت کیش کرده و هرچه بیشتر نیروهای نظامی را با توده خشمگین درگیر کنند.
تراژدی قضیه در رفتار سیاسی آن جریانهایی است که بمصداق «آسا بی آسا برو که گربه شاخت نزنه» بیشتر از آنچه نگران سرنوشت دموکراسی باشند نگران آن هستند که مبادا جلوی موج بایستند و لکه ایی بر دامن سفیدشان بنشیند. انفعال و فقدان موضع گیری قاطع در دفاع از شورای نظامی و علیه اغتشاش در آستانه انتخاباتی که میتواند به یک وزن کشی واقعی سیاسی و نه خیابانی تبدیل شود نه ناشی از دموکراسی خواهی ، لیبرالیسم و سکولاریسم است بلکه نشان ازعافیت جویی و فرار از مسئولیت، ضعف و زبونی سیاسی دارد. همه اینها ضمن اینکه خواهان فروخواباندن شورش هستند میخواهند همه صورت حساب و هزینه خواباندن این شورش بحساب ارتش نوشته شود غافل از اینکه ارتش و نیروهای نظامی بدون حمایت فعال و موضع گیری شفاف نیروهای سیاسی دموکراسی طلب ممکن است از پس این کار برنیامده فقط اتوریته و اعتبار خود را بعنوان لنگر ثبات و ادامه توسعه سیاسی در ، بین مردم از دست بدهد. همان چیزی که بنیاد گرایان اسلامی ، القاعده، حزب الله لبنان و جمهوری اسلامی، سوریه و دولت المالکی در عراق در طلب ان هستند.

مصر بسوی آشوب

Share Button


ژنرال طنطاوی رئیس شورای عالی نیروهای مسلح
مصر بسوی خشونت رانده میشود
شورای عالی نظامی مصر امروز طی بیانیه ایی از احزاب مصر دعوت کرد که اجماعاً برای حل بحران، رسیدگی بعلل پشت پرده آن و آرام کردن فضا به گفتگو بنشینند.
زنرال طنطاوی رئیس «شورا» ضمن پذیرش استعفای عصام شرف نخست وزیر دولت موقت، وعده داد که انتخابات ریاست جمهوری ظرف ۷ ماه آینده برگزار شود. او همپچنین گفت حاضر است بیدرنگ رفراندمی برگزار کند و ماندن یا کنارکشیدن ارتش را از اداره موقت کشور به رأی مردم بگذارد. او تقریباً به همه درخواست معترضان پاسخ مثبت داد ولی برغم این نرمش« شورای عالی نیروهای مسلح» معترضین به کمتر از کنار کشیدن کامل شورا و نظامیان قانع نیستند و این درحالی است که در صورت کنار رفتن شورای عالی فقط و فقط این افراطون مذهبی هستند که دارای امکانات سازمانی برای تصرف قدرت سیاسی و اداره مملکت می باشند. خود جنبش ۶ آوریل که موازائیکی از نیروهاایی «امتناء» است فقط به شعارکلی کنار رفتن شورا عالی و تشکیل « دولت نجات ملی » خود را محدود کرده است. تا بحال هیچ یک از سازمانگران نقابدار اعتراضات این ۴ روز نگفته اند و نمیگویند این دولت نجات ملی از چه نیروهایی با چه اعتبار و اتوریته ایی باید تشکیل شود. چرا نباید دو هفته صبر کرد تا مجلس آینده این دولت نجات ملی تشکیل دهد یا تصویب کند؟
اخوان الملسلمین بر حسب ظاهر خود را از اعتراضات کنار کشیده است ولی به بازی دو پهلوی خود ادامه میدهد. درپاسخ به دعوت شوارای عالی نیروهای مسلح برای گفتگو پیرامون علل بحران و تلاش برای برون رفت از آن، بلا فاصله پاسخ منفی داد.
مایل نیستم در گمانه زنی خود زیاد پیشروم ولی از گفتن این نیز نمیتوانم خود داری کنم که در رخدادهای این چند روزه مصر، چنین بنظر میرسد که استبداد و ارتجاع و بیاد گرایی منطقه با ضربه به دموکراسی نوپای مصر میخواهد چنان فضایی ایجاد کند که مردم سوریه از کرده خود پشیمان شوند و نیروهای مسئول منطقه و دنیای غرب با یک باتلاق سیاسی جدید سرگرم شوند.
چنین بنظر میرسد که دستهای پنهانی درکاراست که نگذارد ملت مصر در آرامش به پای صندوقهای رأیی که از همه جا زیر نورافکن نطارت خواهد بود برود و نخستین پارلمان مؤسسان آزاد خود برگزیند.
چنین بنظر میرسد که صندوقهای رأی و نتجه احتمالی آنها هم در مصر و هم درمنطقه بسیاری را به وحشت مرگ انداخته است.
خبر دامنه گرفتن اعتراضات در مصر امروز به تیتر همه روزنامه های معتبر دنیا تبدیل شده بود ولی اهرام آنلاین با درج خبر تظاهرات یک میلیون نفری در میدان التحریر و گزارش ساعت به ساعت تظاهرات، موثق ترین منبع برای تعقیب رخدادهای مصر است.
در یاداشت دو پیش خود نوشتم که بنیاد گرایان و نیروهای وابسته به خارج در بین گاز انبر: یا تسلیم شدن به سازو کارهای انتخاباتی یا رو در رو شدن با مردم و نیروهای مصلح قرار گرفته اند. در صورت تسلیم شدن به نتیجه صندوقهای رآی، معلوم نیست به آن روسفیدی که تصور میشد و انتظارش ایجاد شده، از آزمون سربلند بیرون آیند و در صورت به چالش طلبیدن نیروهای مسلح که از حمایت بخشهای وسیع اقشار و طبقات شهری برخوردار است نیز خطر زیر ضربه رفتن را برای خود خریده است.
هر چند در پایان آن یاداشت تحلیلی اشاره کرده بودم که احتمال کمی نیز وجود دارد تا روندی عکس رخ دهد. اینچنین که پیداست آن احتمال کم، چندان هم کم نبوده است. درب جعبه پانداری نظم گریزی و اتوریته ستیزی باز شده است و بسیاری نیز، نا مسئولانه به موج پیوسته اند که اگر شورای عالی نظامی و نیروهای خواهان دموکراسی سریع نجنبند فرصت مهار فاجعه را از دست خواهند داد. آن نیروهای لیبرال، سکولار و ملی که زمینگیر شده ی تابو ها و تقدسات کلیشه ایی خود هستند که به موجب آنها از نظامیان و نظامی جماعت درهر شرایطی در عرصه سیاسی باید فاصله گرفت؛ اگر با تمام قدرت و با جسارت سیاسی امروز در پشت سر نظامیان مصر نایستند، فردا حتی فرصتی برای پاسخ گویی بخاطر کوتاهی امروزشان نخواهند یافت. بنیاد گرایانی که فردا بر موج توهمات مذهبی مردم سوار میشوند فرصت دیگری بدانها نخواهند داد.
لینک اهرام آنلاین:
http://english.ahram.org.eg/NewsContentP/1/27243/Egypt/Egypt-Revolution-Relaunched-Live-updates-from-Tahr.aspx