Archive for: June 2012

کرونولوژی بحران عراق

Share Button

کرنولوژی بحران عراق
برای آرشیو و رفرنس

……….
اسوط العراق. بغداد
۴ شنبه ۶ ژوئن
No information on Biden’s visit to Iraq, Media advisor
6/4/2012 9:14 PM
BAGHDAD/ Aswat al-Iraq: Premier’s media advisor Ali al-Mussawi denied knowledge that US vice-president Joe Biden will visit Iraq tomorrow to discuss the continuing political crisis here.
He told Aswat al-Iraq that “nothing into my knowledge of such visit will happen”.
Ahrar bloc Mohammed Redha al-Khafaji disclosed Biden’s visit to implement his “project to divide Iraq into regions”.
Iraqiya bloc, in coordination with the Kurdish Alliance and the Sadrist Trend are endeavoring to collect 164 signatures to be presented to President Talabani in order to submit the request to the parliament to withdraw confidence from Maliki’s government.
Iraqiya spokeswoman Maysoon al-Damalouji informed Aswat al-Iraq on Thursday that its bloc succeeded in collecting more than 163 signatures, after one day of Talabani’s demand to have 164 signatures.
On Tuesday and Wednesday last, talks were held in Arbil and Sulaimaniya, where the main leaders took part to determine their positions on the political crisis and withdrawing confidence from Maliki’s government.
On Saturday last, the time limit given to the National Alliance by Najaf meeting will end, which demanded a replacement for Maliki.
Parliament speaker Usama Nujaifi said that Najaf meeting gave a one week notice to the National Alliance to replace Maliki; otherwise the confidence will be withdrawn from his government.
Iraqiya bloc, in coordination with Ahrar bloc, affiliate to the Sadrist Trend, are threatening to withdraw confidence, while the Kurdish stand is still not clear, despite continued criticism made by Kurdish region president Masoud Barzani.
Barzani accused Maliki of “unilaterally controlling power” and described his government as “a loser” and threatened that the Kurdish people will demand self-determination and the proclamation of the Kurdish state.
Premier Maliki hinted on possibility of dissolving the parliament and holding early elections.

………….
الشرق الاوسط
دو شنبه ۵ ژوئن

صدر از مالکی خواست تا استعفاء دهد

Sadr calls on al-Maliki to resign
Tuesday 05 June 2012
By Ma’ad Fayad

London, Asharq Al-Awsat –The smaller parliamentary blocs in the Iraqi Council of Representatives will most likely play a significant role in the vote on withdrawing confidence from Iraqi Prime Minister Nuri al-Maliki, due to the fact that these parliamentary blocs split from larger blocs. These smaller blocs include the “White Iraqiya” bloc which split from the Iraqiya parliamentary bloc, as well as the “Free Iraqiya bloc”, which split from the “White Iraqiya” bloc, itself a splinter-bloc.
An Iraqi parliamentarian, speaking to Asharq Al-Awsat on the condition of anonymity, revealed that “the smaller blocs have yet to make up their minds on the issue of withdrawing confidence [from Prime Minister al-Maliki]” adding “these blocs are seeking to make the most of this opportunity, for they are marginalized, on the one hand by the larger blocs that they split from, and the large bloc that is in power on the other…so they now have the opportunity to achieve some personal gains for their members, not to mention electoral gains, if they line up behind the side that will ultimately triumph.”
The MP also informed Asharq Al-Awsat that “these blocs were originally formed by relying on others, and when they reached parliament they split from them, and today they are moving closer to this party or that party to obtain what they view as additional gains that they would otherwise be deprived of.”
The source revealed that “al-Maliki has worked in advance to win the votes of these blocs and independent MPs…by brandishing ministerial positions, funds or other gains.”
For her part, Iraqiya bloc spokesperson Maysoon al-Damluji told Asharq Al-Awsat that “we, along with the Kurdistan Alliance, the Ahrar bloc of the Sadrist trend and other members of the National Alliance, as well as the State of Law coalition itself, are committed to moving forward in the process to withdraw confidence from al-Maliki.”
The Iraqiya bloc also issued an official statement calling on the National Alliance “to find an alternative to Prime Minister Nuri al-Maliki, to spare Iraq further crises.” The statement stressed that “the partners in the National Alliance must quickly find an alternative to al-Maliki, to spare Iraq further crises which would open the scene to the forces of evil, the crime of [foreign] infiltration and cause sedition amongst the Iraqi people.”
In this regard, Sadrist trend leader Moqtada al-Sadr called on Iraqi Prime Minister Nuri al-Maliki to resign “for the sake of the Iraqi people and the political partners”.
“We say, complete your (good work) and announce your resignation, for the sake of the people…and for the sake of partners” Moqtada al-Sadr said in a statement addressing al-Maliki which was released by his political office on Sunday.
The statement added “do yourself a favor and announce your resignation for the sake of the [Iraqi] people who only want a loaf of bread, and for the sake of partners who only want partnership.”
This statement was issued on the eve of al-Sadr’s visit to Tehran to discuss the Iraqi political crisis, according to informed sources. Observers believe that al-Sadr’s visit to Iran represents an indication of Iranian intervention in defense of al-Maliki, particularly as al-Sadr is one of the most prominent figures to call for his resignation.
Al-Sadr’s call for al-Maliki to resign comes at a time when the political crisis in Iraq is intensifying, reaching unprecedented levels since the beginning of the withdrawal of US troops from the country more than six months ago.

……………
اشرق الاوسط ۴ ژوئن
مقتدا صدر: اتحاد عراق مهمتر از مالکی است

Iraqi unity more important than al-Maliki – Sadr
Monday 04 June 2012
By Hamza Mustapha and Sherzad Shekhani

Baghdad/ Erbil, Asharq Al-Awsat – Iraqiya bloc MP Muhammad al-Khalidi has denied that “the speaker of the parliament, Osama al-Nujayfi, plans to call on the parliament to holsa special session on withdrawing confidence from Prime Minister Nuri al-Maliki”.
In response to a number of parliamentary and political statements about the possibility of holding an emergency session of parliament before the end of the current legislative recess – which ends on the 18th June – al-Khalidi told Asharq al-Awsat that “the matter as a whole rests with President Jalal Talabani, who is still waiting to amass sufficient support”. Al-Khalidi added that “the process of collecting signatures is not yet complete, meetings are ongoing, and the issue of determining a timeframe for such a session is the President’s decision”.
In response to a question about whether the Iraqiya movement is still insistent upon embarking on the procedures of withdrawing confidence, or if there has been a retraction in its position, al-Khalidi said: “there has been no retraction in this regard, Iraqiya’s position is consistent with the positions of the other partners involved, with regards to the withdrawal of confidence from the Prime Minister”.
For his part, leader of the Sadr movement, Moqtada al-Sadr stressed that the unity of Iraq is more important than an individual personality such as al-Maliki. According to a statement issued by his office yesterday, responding to a call from the head of the Basra provincial council to other governors and provincial leaders, threatening to declare an autonomous southern province if the vote of no confidence in al-Maliki fails to garner the required support, al-Sadr said that “the unity of Iraq is more important than an individual like al-Maliki, let him understand that”.
In the same vein, al-Sadr believes that the issue of withdrawing confidence from the government would be a “victory for the oppressed people, not a war of politics against parliament”. In response to a question posed by one of his followers, regarding the intention of the Sadrist trend to march in Najaf province, thus highlighting al-Sadr’s demands for reform, al-Sadr said: “peace be upon my friends and supporters, and I thank them, but in these days and at this stage they must maintain calm and united, and distance themselves from escalation. These days, a demonstration is not the right thing to do, love and obedience [to Iraq] is enough… In my understanding, spreading such rumors would only aim to destabilize security and safety in Najaf and other provinces”.
He added that “some believe that the act of withdrawing confidence is a war; a war of politics against parliament. I do not want the people to be dragged in to this from near and far, because that affects the public interest. Thus, [my message is] go about your business as usual, whether you are state officials and security officers, or merchants and businessmen. The withdrawal of confidence represents a victory and for the oppressed and the weak”. Al-Sadr continued: “If some want to turn our project into something that frightens the people or drags them into sectarian affairs, I reject this. We want to withdraw confidence in order to pressure the government to carry out the comprehensive reforms it has rejected. Any [proposal] that does not constitute reform, such as holding demonstrations, leaving jobs or businesses, or intimidating others, is an invalid approach and not beneficial. Know that this is not a war, this is a reform project”.
For his part, Ammar al-Hakim, leader of the Islamic Supreme Council of Iraq, renewed his call for political parties to engage in an open dialogue and put forth their problems in a national gathering for all concerned. Al-Hakim warned against what he called “a policy of twisting the arm, and imposing one party’s will against another, because we cannot reach a mutual result”.
In this context, Iraqi MP Furat al-Shara told Asharq al-Awsat that “calls for dialogue are still possible, especially considering the difficulty that parties in favor of withdrawing confidence are facing in terms of gathering adequate votes”.
Al-Shara said that: “In politics, everything is possible, and thus although we are living in a time of serious political crisis, there are those who still believe that a return to the negotiation table – in accordance with the constitution and provided that the political agreements are reviewed in full – is the correct way to resolve the crisis”. Here he referred to “a conviction that is beginning to take hold even among those calling for a withdrawal of confidence, namely that this procedure could lead the country towards further political upheavals”. He stressed that “the Muaten [Citizen] bloc – loyal to the Islamic Supreme Council of Iraq – continues to play a key role in the current debate”, calling for the State of Law coalition to “involve everyone in political dialogue and resolve the outstanding governmental problems, so we can build a state on the correct foundations”.

………………..

دیدار مقتدا صدر با سفیر مصر و گفتگو پرامون توسعه روابط مصر و عراق

[ این را هم بعنوان حرکتی برای اجماع آفرینی ضد مالکی تلق کرد ح ت[

Al-Sadr mulls with Egyptian amb. bilateral relations
6/2/2012 8:32 PM

NAJAF / Aswat al-Iraq: Shiite cleric Muqtada al-Sadr discussed on Saturday with Egyptian ambassador to Iraq ways of bolstering bilateralrelations, according to a statement from al-Sadr office.
“The head of the Sadrist bloc held talks on Saturday with Ambassador Sharief Shahin of Egypt, before holding a press conference,” the statement said.
“Al-Sadr discussed ways of boosting bilateral ties and increasing the trade exchange in the coming stage,” it added.
The meeting coincided with a verdict issued today in Egypt against former president Hosni Mubarak, who will spend the rest of his life behind bars.
Najaf is 160 km south of Baghdad.

………………….
آخرین خبر
بلوک شهید محراب [ مجلس اعلای اسلامی عراق ( حزب الدعوه برهبری عمار حکیم)اعلام کرد که در دادن رأی عدم اعتماد به دولت مالکی شرکت نمیکند


Shahid al-Mehrab bloc refuses to withdraw confidence from al-Maliki
6/2/2012 7:20 PM

WASSIT / Aswat al-Iraq: Shahid al-Mehrab bloc in Wassit has rejected calls to withdraw confidence from Prime Minister Nouri al-Maliki’s government, urging all political parties to refuge to dialogue.

“Our bloc refuses to withdraw confidence from al-Maliki-led government,” Mahmoud Abdulreza, chairman of the bloc, told Aswat al-Iraq news agency, pointing out that such a move would bring Iraq back to the scratch.

Spokesperson of al-Iraqiya bloc, Mayson al-Damlouji, had said that more than 164 lawmakers have signed to withdraw confidence from Prime Minister Nouri al-Maliki, one day after President Jalal Talabani asked to gather 164 lawmakers’ signatures to demand the parliament to vote of no confidence against him.

On Wednesday, Iraqi President Jalal Talabani held a round of meetings with Kurdish, Sunni and Sadrist politicians in a resort in Iraq’s autonomous northern Kurdistan region to hear their demands.

“They could not persuade the president to send a message to parliament to hold a vote of no-confidence,’’ said Kurdish lawmaker Mahmud Othman.

He said Talabani prefers to convene talks among all coalition members to resolve their differences.

Talabani later issued a vague statement, saying he remained committed to the constitution.

……….

چند لحظه پیش!
و، فقط در عراق میتواند چنین بلبشو و جنگ خبری جریان پیدا کند.
در خبر قبلی (به نقل از تلویزوین دولتی) صالح المطلق گفته است اگر مالکی عزل شود جنگ داخلی رخ میدهد و در این خبر گفته میشود اگر او بر کنار نشود عراق به ورطه جنگ داخلی و فرقه ایی فرو میغلطدً. این جنگ خبری هم بخی از سور پرایز های بحران عراق است و بخشی از مهندسی خبری به شیوه مافیای روسی و اطاعاتی ایران که انسان را یاد سناریوهایی نظیر سناریوی خارج شددن فرج سرکوهی از ایران و رفتنش به آلمان می اندازد و جریانات دیس اینفرماتیو حاشیه سرکوب اعتراضات سبز پس از انتخابات ۸۸
ح تبریزیان
……….

Maliki’s rule is a division of Iraq, Mutlaq
6/2/2012 6:22 PM

BAGHDAD/ Aswat al-Iraq: Head of the National Dialogue Front Saleh al-Mutlaq re-iterated describing Premier Nouri al-Maliki as a “dictator”, regarding his stay in government will lead to dividing the country.

In a press statement, copy received by Aswat al-Iraq, he added that “withdrawing confidence from Maliki has become a popular demand to end an era of dictatorship that isolated Iraqi from his regional and international milieus.

Semi-official Iraqiya TV reported that Mutlaq warned from withdrawing confidence from Maliki, which case will indulge the country in civil strife, as reported by Iraqi Media Network.

He added that the “stay of Maliki will endanger the national unity and lead to dividing the country, as well as administrative and financial corruption”.

“Maliki is a dictator who never built Iraq, while Saddam Hussein was a dictator who built Iraq”, he added earlier.

Lately, in his talk to Iraqiya TV, he said that “Maliki is a national personality”, which arose greater speculations that he withdrew from his previous stands.

Mutlaq is an Iraqiya MP, heading the National Dialogue Bloc, who was accused of being a Baathist, but he was permitted to continue his political career

…………….
صالح المطلق علیه خطر جنگ فرقه ایی در عراق هشدار داد

Warning against sectarian war in Iraq, Mutlaq
6/2/2012 5:11 PM

BAGHDAD/ Aswat al-Iraq: Deputy Premier for services affairs Saleh al-Mutlaq warned today that withdrawing confidence from Premier Nouri al-Maliki will make Iraq indulge in civil war, according to Iraqi Media Network.

In a special statement to the network, he added “despite previous differences with Mr.
Maliki, but withdrawing confidence will put Iraq into civil war”.

“Iraqis are aware of the dangers of withdrawing confidence, and are not ready to indulge themselves in civil wars, as happened in 2006”, he confirmed.

Mutlaq described Maliki as “a dictator worse than Saddam Hussein”.

“Maliki is a dictator who never built Iraq, while Saddam Hussein was a dictator who built Iraq”, he added earlier.

Lately, in his talk to Iraqiya TV, he said that “Maliki is a national personality”, which arose greater speculations that he withdrew from his previous stands.

Mutlaq is an Iraqiya MP, heading the National Dialogue Bloc, who was accused of being a Baathist, but he was permitted to continue his political career.
………………………….
امضاهای بیشتری در راه است:
محمد طاها نماینده پارلمانی کرد در مجلس عراق:

More signatures expected to demote Maliki, Kurdish MP
6/2/2012 3:53 PM

ARBIL/ Aswat al-Iraq: Kurdish MP Shwan Mohammed Taha expected some surprises on the supporting signatures to withdraw confidence from Premier Nouri al-Maliki.

He added that “some expectations believe that more signatories will support the demotion of Premier Maliki”.

Taha told Aswat al-Iraq that the collection of the signatures are still continuing on, but “there are no clear-cut figures available”.

He added that the final figure will be completed by the end of this week, which shall be submitted to President Jalal Talabani, who will refer the issue to the parliament.

“We expect new surprises by the end of this week”, he concluded.
………………………………….

……………………………………………………………
واشینگتن پست
۳ ژوئن
Edict by influential Shiite Muslim cleric seen as aiding Iraqi premier against opponents
By Associated Press, Updated: Sunday, June 3, 6:58 PM
BAGHDAD — An Iranian-based Shiite Muslim cleric on Sunday published a religious edict that could undermine efforts to unseat the Iraqi prime minister and also signaled Iran’s growing influence over Iraq’s politics.
The ruling was issued by Ayatollah Kazim al-Haeri, spiritual mentor of anti-American Iraqi cleric Muqtada al-Sadr.

In recent weeks, al-Sadr has aligned himself with opponents of Prime Minister Nouri al-Maliki, who is facing mounting allegations from members of his broad unity government of Shiites, Sunnis and Kurds that he is monopolizing power.
The prime minister’s critics are trying to gather enough backing to bring him down with a no-confidence vote in parliament.
In a religious ruling published Sunday, al-Sadr’s spiritual mentor, al-Haeri, who lives in Iran, said it is forbidden to vote for secular politicians in Iraq’s government — an apparent reference to al-Maliki’s opponents. Al-Sadr’s followers hold 40 seats in the 325-member parliament and are part of the ruling coalition. Their support would be crucial to any attempts to unseat al-Maliki in a no-confidence vote.
Later Sunday, despite the edict, al-Sadr issued a statement calling on al-Maliki to step down.
“I have to tell him, ‘do the right thing and announce your resignation, for the sake of a nation that just needs a few crumbs to live on and for the sake of partners who only need partnership,’” al-Sadr said in a statement, referring to the prime minister.
Despite the strident tone of the statement, it appeared unlikely al-Sadr would go against the wishes of his spiritual mentor. The statement was seen as a possible face-saving device, since it put the onus on the prime minister and did not say whether al-Sadr would still be part of efforts to topple al-Maliki.
Majority Shiite Iran has close ties to Baghdad’s Shiite-dominated government as well as leading clerics in Iraq, prompting frequent complaints of meddling from Iraq’s minority Sunni politicians.
Iraq’s political crisis began almost as soon as al-Maliki formed his unwieldy coalition in late 2010, nine months after general elections. His coalition partners, key among them the Sunni-dominated Iraqiya bloc, have complained that he has reneged on power-sharing promises made during coalition talks.
There is mounting concern that the continued political paralysis will re-ignite sectarian tensions or lead to Iraq’s political disintegration.
Copyright 2012 The Associated Press. All rights reserved. This material may not be published, broadcast, rewritten or redistributed.

………………………………….
الاهرم هفتگی قاهره
۶ ژوئن

Iraq’s stalemate continues
Government divisions are casting Iraq into ever-deeper political uncertainty, writes Salah Nasrawi
________________________________________
Iraq plunged yet deeper into political stalemate this week as the leaders of its already sharply divided sectarian and ethnic communities failed to reach agreement on how to resolve a governmental crisis that has been gripping the country over the last six months.
Iraqi Shia, Sunni and Kurdish leaders, who have been complaining that they are being shut out of power, continued talks on the dispute this week but were unable to reach a compromise on forcing Shia Prime Minister Nuri Al-Maliki to step down from office, despite threats of a no- confidence vote in parliament.
The political crisis erupted soon after the last US soldiers left the country last December, following the issue of an arrest warrant for the country’s Sunni Vice President Tariq Al-Hashimi on charges of terrorism and triggering a crisis that has brought government work to a near standstill.
The country’s Sunni and Kurdish leaders have accused Al-Maliki of violating the terms of a power-sharing deal he signed with rival political parties in order to end an eight-month impasse following inconclusive parliamentary elections in 2010.
Under the deal, the main Kurdish, Shia and Sunni blocs agreed to restrict the powers of the prime minister and increase power-sharing among Iraq’s three main communities by bolstering the power of the parliament and setting up a high-level policy-making council that would monitor the government.
They also agreed to set up a federal court, reform the judiciary and enact a new oil and gas law that would guarantee the equal distribution of resources among the country’s three main communities.
However, Kurdish and Sunni politicians say that nothing has been done since the agreement was reached nearly two years ago, and they complain that al-Maliki has been consolidating too much power into his own hands and sidelining both minorities.
Relations between the semi-independent Kurdistan region of the country and the central government in Baghdad have also deteriorated, and Kurdish leader Masoud Barzani has threatened to consider holding a referendum to ask the Kurds to vote for a Kurdish state independent of Iraq.
Sunni leaders have also been disgruntled about what they see as Al-Maliki’s manipulation of power, and they have been increasingly calling for Sunni-majority provinces to be declared autonomous federal entities.
On Saturday, Iraqi President Jalal Talabani, a Kurd, warned that the crisis was now threatening to split the country. Talabani, who has indicated that he may resign his post if the dispute continues, abruptly left Baghdad on Tuesday for the Kurdish region.
In recent weeks, Shia leader Muqtada Al-Sadr, whose political bloc forms the backbone of Al-Maliki’s ruling Iraqi National Alliance, has also joined the Sunni and Kurdish leaders in voicing criticisms of Al-Maliki’s increasing authoritarian tendencies.
On Monday, the leaders of the Kurds, of the Sunni-backed Iraqiya bloc, which won the most seats in the 2010 parliamentary elections but was unable to form a government, and Al-Sadr’s representatives renewed calls to implement the power- sharing deal.
In a statement issued after a meeting in the Kurdish regional capital of Erbil, they pledged to continue efforts to “correct the democratic process and put an end to the unilateral approach of administrating the country.”
However, the statement fell short of sending a clear message to Al-Maliki that he would have to step down from his post if the gap continued to widen between the prime minister and his opponents.
Prominent Kurdish lawmaker Mahmoud Othman told a local news agency on Tuesday that the blocs were sharply divided over the wisdom of ousting Al-Maliki. Othman said that the politicians should look instead for a political solution to the crisis through dialogue and compromise.
Meanwhile, Al-Maliki himself has stuck to his guns, and in a statement issued on Saturday he warned his opponents that challenging him would “not bring any good to Iraq”.
He has repeatedly ignored an ultimatum from the three blocs to abandon his authoritarian style of rule and adhere to the power-sharing agreement.
On Tuesday, Al-Maliki chaired a cabinet meeting in the northern city of Mosul, close to the Kurdish-controlled region, in what appeared to be a sign of defiance to both the Sunnis and the Kurds, who control the city’s council.
On 8 May, he also chaired a cabinet meeting in the disputed oil-rich city of Kirkuk in northern Iraq. Kurdish cabinet ministers boycotted both of the meetings, and the Kurdish regional government criticised the moves as “provocative”.
Many commentators believe that Al-Maliki may have gone too far in his authoritarian style of government and say he is now further destabilising the already troubled country and threatening its unity.
Al-Maliki is trying to use the divisions among his opponents to make them submit to his own authoritative rule, commentators say, knowing that the Kurds in particular are now united in the dispute with Baghdad.
Despite their talk about a strategic alliance, the two main Kurdish political parties, Barzani’s Kurdistan Democratic Party and Talabani’s Patriotic Union of Kurdistan, differ between themselves on the best way to deal with Al-Maliki.
Some Kurds fear that Barzani’s bid against Al-Maliki could be motivated by personal ambition, rather than genuinely political concerns, and they are worried that his maneuverings, especially his threats of a referendum on Kurdish independence, are putting the future of the Kurdistan region in jeopardy.
Leaders of the Sunni Iraqiya bloc are also showing signs of disunity, with many refusing to put Al-Maliki’s leadership to a vote of no confidence in parliament.
Al-Maliki has also been trying to outmaneuver his Shia allies in order to downsize their role and prevent them from challenging his authority and his bid to be the Shias’ most important leader.
Nevertheless, some of Al-Maliki’s Shia allies, especially the Sadrist movement and the Supreme Islamic Council of Iraq, have been showing their disappointment with Al-Maliki’s policies and with the ruling Al-Daawa Party, calling for revisiting the terms of the alliance.
After a meeting on Saturday to discuss the crisis, the Shia leaders stressed the need to respect independent state bodies such as the country’s electoral commission, the parliamentary anti-corruption committee, the media regulatory body, and the Iraqi Central Bank, and to refrain from intervening in their affairs.
They also stressed the need for a “national partnership” government and the sharing of power.
In a clear sign of division among the Shia leaders, Adel Abdel-Mahdi, a former vice president and a senior member of the Supreme Islamic Council, even called for a parliamentary vote on Al-Maliki’s leadership.
“The political crisis should be resolved through a vote in parliament, either to withdraw confidence from Al-Maliki or to renew it,” he told a local news agency on Tuesday.
Meanwhile, Al-Maliki has been showing signs of defiance, with Iraqi news outlets reporting on Tuesday that he has ordered a state of high alert to be instituted in the army and police force.
Other reports suggested that he has ordered the distribution of weapons to members of his Al-Daawa Party.
These reports will certainly fuel fears among his opponents that Al-Maliki intends further to consolidate his grip on power by moving against his political rivals.
If and when this happens, political tensions over the governmental dispute will become a new battleground for increasingly divisive communal issues, meaning that Iraq as a whole will be facing ever-graver consequences.

 

رابطه استراتژیک ویتنام و آمریکا!

Share Button


پانتا از یک پایگاه دریایی سایق آمریکا در ویتنام دیدن کرد. ویتنام و امریکا سال قبل پیمان دفاعی بسته اند.!
شگفت اینجاست که پرچم مندرس زمین انداخته شده آمریکا ستیزی از سوی قهرمان ترین ملت تاریخ جهانرا امروزه لومپن واره ایی چون احمدی نژاد و روضه خوانی چون سید علی برداشته و برافراشته اند! و با این تصور که خاطره قهرمان نمایانه آنرا مصادره به مطلوب کنند!باید گفت دیر امده اند و اینها زمانی به این کاروان پیوسته اند که سرخی جای پای تاریخی آن جای خود را به زردی داده است.
اگر فرصت شود مطلب را ترجمه خواهم کرد!

Pentagon Chief Visits Former U.S. Base in Vietnam

by Naharnet Newsdesk 54 minutes ago
Comment 0

Defense Secretary Leon Panetta visited a major base used by U.S. forces in the Vietnam War Sunday, as Washington seeks to deepen ties with its former enemy to counter a more assertive posture from China.

Panetta is the most high-ranking U.S. official to visit Cam Ranh Bay since the end of the Vietnam War in 1975.

“For me personally, this is a very emotional moment,” he said, speaking to reporters and the mostly-civilian crew on the deck of the USNS Richard E. Byrd, an American naval cargo ship currently at the port.

“Last Monday, I stood before the Vietnam memorial to recognize the 50th anniversary of the Vietnam war,” he said, referring to Memorial Day in the U.S.

He said that “a great deal of blood was spilled in this war on all sides,” but that he hoped that “out of all of that sacrifice, we can build a strong partnership between both of our countries that looks to the future.”

The two countries signed a memorandum on defense cooperation last year and Panetta will meet with high ranking Vietnamese officials, including the defense minister, to discuss how to carry out the agreement during his two-day visit.

“We’ve come a long way, particularly with regards to our defense relationship,” he said in the blazing sunshine on deck, adding that now he wanted “to take this relationship to the next level.”

Cam Ranh Bay airfield was one of three main hubs used by U.S. forces in the war. The Vietnamese subsequently leased the area to the Soviet Union, which used it extensively during the Cold War, but the Russians left the base in 2002.

Vietnam decided to open the port on a commercial basis to foreign naval ships to resupply and undergo repair work.

The Cam Ranh Bay base lies in of one of the region’s best natural harbors and the United States sees it an ideal spot to bolster an American naval presence in the strategically vital South China Sea.

“Access for U.S. naval ships into this facility is a key component of this relationship and we see a tremendous potential here,” Panetta said, citing new plans to shift the majority of the U.S. naval fleet to the Pacific by 2020.

“It will be particularly important to be able to work with partners like Vietnam, to be able to use harbors like this, as we move our ships from our ports on the West Coast, (and) our stations here in the Pacific,” he said.

The plan, announced Saturday during a speech at a security summit in Singapore, reflects U.S. concern over China’s rising economic and military might, although Panetta insisted the strategy was not a challenge to Beijing.

China claims all of the South China Sea, which is believed to encompass huge oil and gas reserves. One-third of global seaborne trade passes through the region.

Panetta, who is on a nine-day regional tour, also said the U.S. wants to work with Vietnam on key maritime issues, including on a code of conduct focused on the South China Sea, and on improving “freedom of navigation in our oceans.”

Hanoi and Beijing, which have rival claims to the Spratly Islands and a long-standing dispute over the Paracel island group, have frequent diplomatic spats over fishing rights and oil exploration in the area.

Analysts say more aggressive approach from China in the South China Sea has prompted Vietnam to forge closer defense cooperation with its former foe the United States.

SourceAgence France Presse

 

آنسوی چهره فدرالیسم نوع عراقی!

Share Button

قریب دو سال و نیم پیش نوری المالکی در رأس ائتلاف شیعه پس از زدو بند های زیاد پست نخست وزیری را از آن خود کرد، و پس از این که پست نخست وزیری را به امپراطوری فرقه گرایانه( سکتاریان) و ملوک و طوایفی خود تبدیل کرد، در برابر خواست مردم ایالات سنی مذهبِ انبار و صلاح الدین(؟) برای حقوق فدرال گفت؛ اگر آنها حقوق فدرالی بخواهند حمام خون راه می افتد!
حال با قرار گرفتن خودش در معرض سقوط از پست نخست وزیری، ایالت بصره که خالصترین ایالت شیعه نشین و تحت کنترول او و غیر مستقیم ایران است، تهدید کرده است که اگر مالکی عزل شود درآمد های نفتی عراق را که ۹۰% آن از چاه های بصره تأمین میشود را به دولت مرکزی نخواهد داد و برای خود نگاه خواهد داشت. اینهم اصل خبر تا ادامه کامنت:
تهدید بصره به فشارهای مردمی!
بغداد/ اسوط العراق
۱۲ خرداد ۱ ژوئن
نماینده پارلمانی«دولت قانون» تهدید بصره را ناشی از «فشار های مردمی» میداند. سلام المالکی، نماینده پارلمانی حزب دولت قانون مالکی، در یک اطلاعیه مطبوعاتی گفت« اگر رأی اعتماد مجلس به دولت مالکی پس گرفته شود، بصره آماده نیست تا پولهای خود را خرج ایالات دیگر بکند ». او خاطر نشان کرد که:«۹۰% از بودجه عراق از بصره تأمین میشود که ظرفیتهای دیگری هم برای بهره برداری دارد هنگامیکه خود را یک ایالت اعلام کند».
مالکی بلوکهای سیاسی را متهم کرد که:« ثروت بصره را مصادره میکنند تا خرج ایالات دیگر بکنند موضوعی که از سوی بلوکِ «دولت قانون» مورد تأئید نیست.
او از ایالات مرکزی و جنوبی خواست تا بر درخواست خود پا فشاری کنند.
بلوک العراقیه که توسط ایاد علاوی رهبری میشود، در هماهنگی با ائتلاف کرد و جریان صدر تلاش دارد تا با گرد آوری ۱۶۴ امضاء که قرار است برای ارائه به پارلمان تسلیم رئیس جمهور طالبانی شود، عزل مالکی را خواستار شود.
پایان خبر
……….
ادامه کامنت:
چنین تهدیدی که در حکم اعلام جنگ داخلی و فرقه ایست فقط میتواند از سوی یک نیرویی که به استیصال افتاده است، انجام شود. بی شک در پشت سر این تهدید نه تنها خود مالکی بلکه حکومت ما نیز قرار دارد.
هم ایران و هم مالکی در این خواب خوش بودند که با لابی ستون پنجمی خود دردرون فراکسیونهای پارلمانی این فرصت را هرگز به مخالفین نخواهند داد تا از دولت سلب عدم اعتماد پارلمانی کرده آنرا عزل کنند و لذا حالا شوکه شده اند.
آنها با طرفهایی به مراتب زرنگتر از خود روبرو هستند که آنها را در دامِ «خود بافته و خود پهن کرده» خویش گرفتار کردند. اقتدار دولت مالکی در درجه اول ناشی از این تصور عمومی ولی کاذب است که او بر اوضاع سوار است و همینکه روشن شود که او سوار نیست فرار از اردوی او شتاب بیشتر خواهد گرفت و این نماینده پارلمان بصره هم خود نمیداند که مردم بصره نیز درپشت سر آنها نیستند و با وسوسه درآمد نفتی هنگفت هم پشت سر باندی که ۱۰ سال آنرا آزموده اند نخواهند رفت.
بزودی مالکی و شرکاء باید پاسخگوی آنچه در این ۷ ساله کرده اند باشند و فکر میکنم لای و لجن زیادی بیرون آید که دامن دولت ما را هم خواهد گرفت! تا چه اندازه ؟ هنوز نمیتوان گفت.
خبر تکمیلی:
ایالت دیوانیه هم به التیماتوم بصره پیوست
نماینده پالمانی این ایلات ضمن دموکراتیک خواندن دللت مالکی و تأکید بر انتخابی بودن آن ، تلاش برای عزل او را کودتایی توصیف کرد که از جا های دیگر منابع آن تأمین میشود.
…………
کامنت:
وقاحت بیشتر از نمیشود .تو گوئی مالکی نه با آرای ۱۶۴ نفری نماینگان مجلس عراق بلکه مستقیم از راه رفرندام یا از آسمان انتخاب شده است که همان نمایندگانی که اورا برگزیدند حق ندارند او را با همان تعداد آراء عزل کنند؟
این دست و پا زدنها ناشی سرسام ناشی از شوک رأی عدم اعتماد و عزل مالکی است.

Diwaniya supports Mid and South region, if Maliki demoted, MP
6/1/2012 5:02 PM

BAGHDAD/ Aswat al-Iraq: White Bloc MP disclosed here that “Diwaniya province will not participate in any conspiracy against the elected government”, pointing that it will “support the proclamation of Mid and Southern Iraq Region, if confidence is withdrawn from Premier Nouri al-Maliki, according to a statement.

Diwaniya MP Aziz al-Mayahi added that “such move is a coup d’état against the elections held before two years”.

“We will not participate in any move against the will of the people”, he confirmed.

He charged that “great amounts of money were paid, from external sources, to topple Iraqi democratic experiment”.
 

.

با درخواست از مالکی برای استعفاء، بحران عراق تشدید شد!

Share Button


Iraqi Vice President Tareq al-Hashemi. (Photo: AP)
طارق الهاشمی نایب نخست وزیر عراق


رئیس دفتر بارزانی؛ فئواد حسین، در یک مصاحبه با« رودای نیوز» سایت دفتر ریاست جمهوری کردستان گفت : « مالکی باید خود را تغیر دهد یا، او تغیر داده خواهد شد. پیام به مالکی اینست که اگر او سیاست هایش را تغیر بدهد، ما این تغیر سیاست را خوش آمد میگوئیم، درغیر اینصورت او را تغیر داده میشود. ماه ها امتیاز دهی هزینه زیادی به کار کرد دولت تحمیل کرده است. »

اهرام آنلاین ـ قاهره، به نقل از آسوشیتد فرانس پرس
۰۲ ژوئن ۲۳ خرداد
یک رشته از مسائل گوناگون بخاطر ایراد اتهام به خود محور سازی نخست وزیر عراق تا حد درخواست کناره گیری او بالا گرفته و بحران سیاسی دولت عراق را فلج کرده است.
تحلیلگر سیاسی عراقی، احسان الشماری میگوید: « بحران سیاسی[ درعراق] اینک بحد اعلای خود از آغازش تا کنون رسیده است، ولی با این حال هنوز در چهار چوب بازی دموکراتیک جریان دارد. کشور در تمام سطوح فلج شده است؛ یک فلج کامل توأم با بیخیالی دولتی و عدم توانایی مقامات قانون گزاری، دامن کشور را گرفته است درحالیکه مردم با نارضایتی همراه با ترس به پیامدهای امنیتی آن مینگرند.»
….

طارق الهاشمی معاون نخست وزیر عراق از کشور گریخت و هم اینک محاکمه غیابی او در بغداد جریان دارد.
و، مسعود بارزانی جریان نفت دولت فدرال را از خاک کردستان را به این بهانه که دولت مالکی بدهی ۱٫۵ میلیاردی خود را به دولت اقلیم کردستان نپرداخته است قطع و به رویارویی با دولت مالکی پرداخته است.
و، روحانی قدرتمند شیعه، مقتدا صدر، که بلوک پارلمانی او بخشی از دولت وحدت ملی است همراه با بلوک العراقیه، و ائتلاف کردستان از نخست وزیر بعنوان «دیکتاتور» ی که عشقِ تعریف و تمجید دارد نام برده و او را متهم میکنند که میخواهد انتخابات را یا عقب بیاندازد و یا اینکه آنرا کنسل کند..
و، بلوک العراقیه که بعنوان اعتراض مدتی از شرکت درجلسات پارلمانی و کابینه خود داری کرده بود سرانجام برگشت ولی تلاش میکند که رئیس جمهور جلال طالبانی را وادارد که برای رأی عدم اعتماد به مالکی پارلمان را فرا بخواند در حالیکه مسعود بارزانی میگوید که با مالکی نمیتواند کار کند.[ آخرین خبر امروز این بود که طالبانی برای درخواست رأی عدم اعتماد از پارلمان؛ هم حاضر شده است و هم، تعداد آرای کافی برای عزل مالکی جمع کرده است که ظرف همین روزهای اینده تکلیف یکسره خواهد شد. ح .ت]
رئیس دفتر بارزانی؛ فئواد حسین، در یک مصاحبه با« رودای نیوز» سایت دفتر ریاست جمهوری کردستان گفت : « مالکی باید خود را تغیر دهد یا، او تغیر داده خواهد شد. پیام به مالکی اینست که اگر او سیاست هایش را تغیر بدهد، ما این تغیر سیاست را خوش آمد میگوئیم، درغیر اینصورت او را تغیر داده میشود. ماه ها امتیاز دهی هزینه زیادی به کار کرد دولت تحمیل کرده است. »
بحران اثر خود را بر اقتصاد هم گذارده است زیرا سرمایه گذارن اطمینانی به آینده ندارند.
نماینده مستقل پارلمانی کرد، محمد اُتمان میگوید:« مسئله؛ شروع به تأثیر گذاری روی بازرگانی و امینت و همه چیز دیگر کرده است.» او می افزاید: « رهبران بلوکهای سیاسی، چنان رفتار کرده اند تو گوبی دریک صحرا هستند». آنها باید مثل رهبران احزاب و گروهای سیاسی و دولتمردان رفتار کنند.
رئیس جمهور طالبانی در یک بیانیه، هشدار داد که «جدی بودن وضعیت کنونی» درعراق ناشی از درگیریهایی است که بزعم او امنیت ارگانهای اقتصادی، دولتی و امنیتی مملکت را تهدید میکند. او همچنین دعوت خویش را به گفتگو تکرار کرد ولی هیچ علامتی ازآشتی بین احزاب متخاصم و طرفهای مشاجره بچشم نمیخورد.
پایان گزارضش خبری و تحلیلی از اهرام آنلاین
………..
کامنت من:
پس از سقوط رژیم صدام، رهبری ایران بجای اینکه با یک ارزیابی واقع بینانه استراتژیک، از مجموعه شرایط عراق موضعی تعامل آمیز با نیروهای غیر شیعی و خود آمریکا، بعنوان نیرویی که هزاران میلیارد در آنجا هزینه کرده است، بر قرار کند؛ با ضعیف انگاری آمریکا و جریانهای غیر شیعی به یکه تازی شبه استعماری در آنجا پرداخت. رژیم تصور کرد که در آنجا به اعتبار وجود یک اکثریت جمعیت شیعی مذهب، میتواند به آسانی شروع به پایگاه و لابی زنی کرده و آن کشور را به واسال سیاسی ایدئولوژیک خود تبدیل کند غافل از اینکه دریک ارزیابی استراتژیک از اوضاع عراق، نمیتوان فقط به ترکیب یا نسبت جمعیت به لحاظ اعتقادات مذهبی آنجا بسنده کرد زیرا جغرافیای سیاسی و تاریخی عراق بگونه ایست که آنرا در منظومه کشور های عربی قرار میدهد. وانگهی وقتی یکپارچگی اسلامی خود نظام اسلام بنیاد ایران از همان آغاز با سقوط بازرگان، بنی صدر، منتظری، و بنوعی هاشمی، و سپس جنبش سبز بارها و بارها به ریزش های خطر ناک دوچار شد چه تضمینی برای اتکاء به یک پارچگی جامعه شیعه مذهب عراق و در پیوند استوارش با ایران اسلامی میتواند وجود داشته باشد؟
رژیم ایران عوامل نا موافق با ایران اسلامی را در عراق و نیروهای تأثیر گذار منطقه ایی را در آنجا؛ بنحوی بسیار خیالبافانه ایی دست کم گرفته بود.
بنظر من، نوری المالکی سقوط خواهد کرد و بعکس آنچه سخنگوی بارزانی، شاید به طعنه گفته است، حتی فرصتی برای تغیر روش و رویکرد او باقی نمانده است. مخالفین او به کمتر از قرار دادن او در جایگاه متهمین دادگاه، قانع نخواهند بود هرچند ممکن است اینرا به این آسانی بر زبان نیاورند.
چند روز پیش سفیر آمریکا در دیداری با مسعود بارزیانی گفت از تغیراتی که در چهار چوب قانون اساسی رخ دهد حمایت میکند و این یعنی چراغ سبز برای عزل دولت مالکی. روزنامه الشرق الاوسط دیروز گزارشی دارد که برابر آن ریزش آرای پارلمانی دولت مالکی شتاب گرفته است و من فکر میکنم حتی بعید نیست بسیاری یاران او نیز دیر یا زود قایق روبه غرق او را ترک کنند.
سقوط مالکی در عراق را میتوان آغاز حمله آمریکا به ایران تلقی کرد هرچند نه الزاماً حمله نظامی. چون با سقوط مالکی جناحهای شدیداً ضد ایرانی جای او را میگیرند و طارق الهاشمی هم اعلام کرده است که بزودی به عراق بر میگردد. این برگشتن او هم به سادگی رخ نخواهد داد و من بعید نمی دانم مصادف خواهد شد با سقوط و شاید حتی دستگیری مالکی هرچند این گمانه زنی ممکن است قدری ثقیل الهضم بنظر آید.
نه نیروهای سپاه قدس و نه نیروهای امنیتی عراق قادر نیستند در برابر اراده قانونی جامعه سیاسی و احزاب پارلمانی ضد مالکی بایستند زیرا نه ارتش و نه نیروهای امنیتی عراق را نمیتوان کاملاً در کنار دولت مالکی قرار داد و ارتش آمریکا هم بطور کامل منطقه را ترک نکرده است، علاوه بر ناوگان دریایی آمریکا در خلیج فارس چند ده هزار سپاه آن در کویت، قطر، عربستان و بحرین حضور دارند.
مالکی راهی ندارد جز اینکه تسلیم اراده رأی عدم صلاحیت و عزل خود شود!
…………
تکمیلی
در یاداشتهای بعدی مورد استفاده واقع خواهد شد
///////////
آیت الله حائری که مدرس مقتدا بوده است فتوا داد که کسی حق ندارد به مخالفین سکولار نوری المالکی رأی بدهد و انی بدترین نشانه دست و پا زدن حککومت ایران برای نگاه داشتن مالکی است که نتیجه عکس خواهد داد. مقتدا صدر راه خود را از تهران جدا کرده است و برگشتنی نیست.
ولی من حدس میزنم که رژیم تهران با استفاده از این فتواها تعدادی از نماینگان صدریست پارلمان را از بلوک او جدا کند.

Edict by influential Shiite Muslim cleric seen as aiding Iraqi premier against opponents

By Associated Press, Updated: Sunday, June 3, 6:58 PM
BAGHDAD — An Iranian-based Shiite Muslim cleric on Sunday published a religious edict that could undermine efforts to unseat the Iraqi prime minister and also signaled Iran’s growing influence over Iraq’s politics.The ruling was issued by Ayatollah Kazim al-Haeri, spiritual mentor of anti-American Iraqi cleric Muqtada al-Sadr.
0In recent weeks, al-Sadr has aligned himself with opponents of Prime Minister Nouri al-Maliki, who is facing mounting allegations from members of his broad unity government of Shiites, Sunnis and Kurds that he is monopolizing power.
The prime minister’s critics are trying to gather enough backing to bring him down with a no-confidence vote in parliament.
In a religious ruling published Sunday, al-Sadr’s spiritual mentor, al-Haeri, who lives in Iran, said it is forbidden to vote for secular politicians in Iraq’s government — an apparent reference to al-Maliki’s opponents. Al-Sadr’s followers hold 40 seats in the 325-member parliament and are part of the ruling coalition. Their support would be crucial to any attempts to unseat al-Maliki in a no-confidence vote.
Later Sunday, despite the edict, al-Sadr issued a statement calling on al-Maliki to step down.
“I have to tell him, ‘do the right thing and announce your resignation, for the sake of a nation that just needs a few crumbs to live on and for the sake of partners who only need partnership,’” al-Sadr said in a statement, referring to the prime minister.
Despite the strident tone of the statement, it appeared unlikely al-Sadr would go against the wishes of his spiritual mentor. The statement was seen as a possible face-saving device, since it put the onus on the prime minister and did not say whether al-Sadr would still be part of efforts to topple al-Maliki.
Majority Shiite Iran has close ties to Baghdad’s Shiite-dominated government as well as leading clerics in Iraq, prompting frequent complaints of meddling from Iraq’s minority Sunni politicians.
Iraq’s political crisis began almost as soon as al-Maliki formed his unwieldy coalition in late 2010, nine months after general elections. His coalition partners, key among them the Sunni-dominated Iraqiya bloc, have complained that he has reneged on power-sharing promises made during coalition talks.
There is mounting concern that the continued political paralysis will re-ignite sectarian tensions or lead to Iraq’s political disintegration.
Copyright 2012 The Associated Press. All rights reserved. This material may not be published, broadcast, rewritten or redistributed. 

حسنی مبارک به زندان ابد محکوم شد!

Share Button



در بیرون دادگاه جمعتی با فریاد الله اکبر فریاد میزدند؛ حرف کافی است! «اعدام باید گردد!»

گاردین لندن
۲ ژوئن ۱۳ خرداد
دادگاه کیفری مصر، حسنی مبارک را بخاطر دخالت داشتن در کشته شدن معترضین اعتراضات سال قبل که به عزل او منجر شد به حبس ابد محکوم کرد. پسران او و چند تن از افسران پلیس از اتهام فساد تبرئه شدند اما حبیب العدلی، وزیر کشور او نیز به حبس ابد محکوم شد.
مردم نسبت به آرای صادره واکنشهای متفاوت نشان دادند. برخی از صدور حکم ابد برای مبارک و وزیر کشورش ابراز خوشحالی و برخی با فریاد« دادگاه قلابی!» خواهان پاکسازی دستگاه قضایی شده و با سنگ اندازی بسوی پلیس به رأی دادگاه واکنش نشان دادند.
جک شنکر، گزارشگر گاردین مینویسد؛ مبارک ۸۴ ساله، یکی از رهبر عرب بود که تا کنون در کشور خود محاکمه میشد. او دردرون یک قفس که دادگاه، وی را در آن نهاده بود ساکت بنظر میرسید در حالیکه پسرانِ در گذشته قدرتمند او، با حلقه های سیاهی که در اطراف چشمانشان نشسته بود نا آرام و مظطرب بودند. پسر بزرگ او زیر لب قرآن میخواند.
قاضی «احمد رفعت» هنگام قرائت رأی دادگاه؛ عصر مبارک را«۳۰ سال تاریکی» و یک کابوس طولانی نامید که فقط با خیزش مردم برای تغیر پایان یافت. او گفت: «مردم مسالمت آمیزانه از رهبرانی که زمام قدرت را دردست داشتتند دموکراسی مطالبه میکردند.»
در بیرون دادگاه جمعتی با فریاد الله اکبر فریاد میزدند؛ حرف کافی است! «اعدام باید گردد!»
پسر یکی ازآنهایی که کشته شده بود، حنفی السید، فریاد میزد:« من به کمتر از حکم اعدام راضی نیستیم. با کمتر از آن ما خاموش نمیشویم و دو باره انقلاب خواهد شد.
پایان گزارش خبری گاردین
کامنت من:
من قصد وارد شدن به جزئیات محاکمه حسنی مبارک را ندارم ولی گوشه های در این رخداد تاریخی هست که در نگاه اول دیده نمیشود و از آنها نمیتوانم بگذرم. اولین آن اینست که برغم ایراد اتهام قتل و کشتار به مبارک؛ دادگاه نه به مبارک، نه فرزندان و نه حتی وزیر کشور اتهام فساد و دزدی وارد نکرد حال آنکه در جریان تظاهرات میلیونی! میدان التحریر [این میدان هم، مثل میدان آزادی ما بیش از چند ده هزار نفر جا نمیگیرد]، بسیاری بحثها و شعار های روی دزدی ها و ثروت های دزدی شده مبارک و خانواده او از جمله زنش دور میزد.
دومین نکته اینکه؛ مبارک تا لحظه ای که با خانواده اش به شرم الشیخ به حصر خانگی فرستاده شد، مصممانه بر روی این تصممیمش ایستاد که از مملکت خارج نخواهد شد و برای پاسخگویی خواهد ماند، حال آنکه وضعیت او حتی با علی عبدالله صالح و زین العابدین بن علی خیلی فرق داشت و او براحتی میتوانست به غرب یا کشورهای عربی خلیخ پناهنده شود و زندگی مرفه و راحتی داشته باشد.
سومین نکته اینکه به نسبت دامنه اعتراضات و به نسبت جمعیت نزدیک به ۸۰ میلیونی مصر و با توجه به فرهنگ سیاسی و هنجارهای دولتمداری در کشورهای خاور میانه؛ اگر تعداد ۸۰۰ نفر کشته راست باشدو مثل شایعات اغراق آمیز کشتارهای دوران انقلاب خودمان توسط شاه نباشد* و با فرض اینکه همه این کشتارها از طرف نیروهای پلیس رخ داده و خود سری این نیروها هم در آن نقشی نداشته است، باز باید برای خویشتن داری و نرم رفتاری ماشین سرکوب مبارک در مقایسه با بقیه دیکتاتور های منطقه امتیازی قائل شد که نمیتوان آنرا جز خصوصیات میهن پرستانه مبارک نگذارد. دیر یا زود ملت مصر از هیجانات انقلابی امروز خود بیرون خواهد آمد و در داوری امروز خود تجدید نظر خواهد کرد.
یک خاطره از زندگی دوران کودکی خود میگویم شاید قضیه را بیشتر روشن کند. در دوران جنبش ملی شدن نفت پدرم کاسب ساده و میانه حال و جبهه ملی چی بود. او هفته ایی ۷ روز و هر روز ۱۴ ساعت، در مغازه بود برای اینکه خرج یک عائله ۱۰ نفری را میبایستی در آورد. انرژی و قدرت تحمل او چنان در این کار خسته کننده فرسایش میافت که تحملی برای او نمیگذاشت تا با نرمش با من که پسری نافرمان و اذیت کن بودم رفتار کند لذا او فقط با زبان کتک با من حرف میزد. پس از کودتا او را دستگیر کردند و چند ماهی زندان بود که این ماهها در آنروز گار جز بهترین ایام دوران کودکی من بود. بچه های بزرگتر برای اذیت کردن من اغلب با تظاهری ساختی میگفتند که بابات را دار میزنند و نحوه دار زدن را هم برای من بر حسب ذهنیات خود تشریح میکردند. مثلاً اینکه چطور آدمهای دار زده شده شلوار خود را خراب میکنند و یا زبانشان چگونه از دهنشان بیرون زده میشود. هیچ یک از این توضیحات وحشت آور در من کمترین تأثری نسبت به سرنوشت پدرم برنمی انگیخت زیرا آزاد شدن پدرم را مساوی کتک خوردن خود میدانستم.
اشکال قضاوت ما مردم با فرهنگ جهان سومی اینست که هیچ گونه، چیدمان یا متدولوژی ـ ای برای توضیح رویدادها و قضاوت روی آن رویدادها نداریم. برای ما، مرزی بین مسائل حقوق بشری، سیاسی، نظام حقوق قضایی و داوری حقوقی و تفاوت آن با داوری سیاسی و تفاوت داوری سیاسی با داوری تاریخی وجود ندارد.
شاید روزی فرا رسد که حکومت قانون و اعمال اراده سیاسی ملت یا جامعه بشری، از طریق ارگانهای قدرت دولتی یا فرا دولتی و ملی با حقوق بشر در انطباق قانونی قرار گرفته و همه اینهاهمپوش شوند، ولی تا روز استقرار آنچنان مدینه فاضله ایی باید گفت؛ تا هنگامیکه دولت بعنوان ابزار یا مکانیسم اراده ملت [یا (در دیکتاتوریها) بخشی از ملت یا جمعیت] وجود دارد، و تا هنگامیکه تضادهای حاد اجتماعی، فرهنگی، قومی و طبقاتی وجود دارد دولت ها یی هم خواهند بود که باید «اراده ایی» را که ملزم به اجرای آن هستند با زور [ اگر نتوانند بدون زور و قهاریت جاری کنند] به اجرا گذارند. از درون چنین کارکردی است که «قهر» بعنوان یکی از بنیانی ترین مفاهیم در تعریف دولت و بعنوان مهمترین وظیفه یک دولت شکل میگیرد چه میخواهد دولت های پسا مدرن نوع اسکاندیناویایی باشد چه دیکتاتوریهایی نظیر دولت ایدی امین دراوگاندای سابق یا جمهوری اسلامی ایران یا معمر القذافی یا بشار اسد.
پس با این مقدمه باید گفت که این؛ نفس اعمالِ «قهر» نیست که جرم محسوب میشود بلکه «اعمال این قدرت قهریه مطابق موازین قانونی یا عدم مطابقت آنست که مطرح است و این جنبه است که باعث عدول یک دولت از موازین دولتمداری است و این عدول از موازین قانونی است که میتواند تا سرحد جنایت طبقه بندی و تعریف شود.» حال در این رعایت و یا عدم رعایت موازین قانونی، چنان مرزبندی ظریفی وجود ندارد تا براحتی بتوان از قضاوت سیاسی عبور کرد و موازین حقوق کیفری را برای داوری روی اعمال یک سیاست مدار بکار گرفت.
ما خود رژیم پادشاهی را سرنگون کردیم. در خیابانها با شور و با شعار، آنرا به محاکمه کشیدیم و بالاخره هم هنوز نمیدانیم آیا او بخاطر جنایات مشمول قوانین کیفری خود، یا بخاطر جرائم سیاسی اش بعنوان رئیس مملکت، یا کلاً بخاطر نقش منفی و مخرب تاریخی اش، تخطی اش از قانون اساسی باید محاکمه میشد. از دزدیهای ده ها میلیاردی او سخن زیاد رفت ولی این دولت «دزد گیر» اسلامیِ برآمده از انقلاب و حق طلب، هرگز، نه لیستی از ثروتهای ادعایی او، از پولهای خارج کرده اش از مملکت، از رشوه های ادعایی گرفته او، از آن دو گونی ناخن های کشیده و یافت شده در خانه یکی از افسران بازنشسته اطلاعاتی او و صاحبان آن ناخنها، هرگز و هرگز دیگر نه بحثی جدی و حقوقی/کیفری کرد و نه یک تحلیل درست سیاسی به مردم در توجیه حقوقی از یک طرف و سیاسی از طرف دیگر برای سرنگونی شاه ارائه داد تا این حکومت برآمده از انقلاب را دور از شعار توجیه کرده باشد. هرچه دراین زمینه تا کنون گفته شده است همه پرونده سازیهای سیاسی و ایدئولوژیک بوده است. هرچند نمیتوان گفت که این پرونده سازیها یکسره بی محتوا بوده اند. ایراد اصلی به نحوه تنظیم آنهاست.
در بحبوحه هیجانات اولیه مراحل نخست محاکمه مبارک که هر تظاهر کننده ایی خود را آماده کرده بود تا طناب دار را بگردن تمام خانواده مبارک بیاندازد، یکی از تحلیل گران عرب در سایت تحلیلی« دارالحیات» گزارشی از کارنامه سیاسی و اقتصادی مبارک داده و لیست بزرگی از خدمات تاریخی اورا نوشته بود. او نتیجه گرفته بود که کارنامه مبارک در مجموع به آن سیاهی که مدعیانش ادعا میکنند نیست.
امروز مردم مصر فقط سرکوب ها و انسداد سیاسی دوران او را می بینند ولی برای ما مردم ایران که در اثر انقلاب نه تنها آزادی سیاسی را بدست نیاوردیم بلکه دست آوردهای اقتصادی و اجتماعی دوران حکومت شاه را هم؛ از جمله آزادیهای مدنی و حتی مذهبی امان را هم از دست دادیم، داوری راجع به مبارک آسان تر است.

وقتی سیاست ورزی و دولت مداری بر خلاف سیر پیشرفت و تحول سیر کند و این بازدارندگی جامعه از تحول، با اعمال قهر دولتی همراه شود، و هنگامیکه این اعمال قهر، هیچ گونه حد و مرز و موازین قانونی را مراعات نکند؛ یک ملت حق دارد فریاد زند:« اعدام باید گردد!» و حق دارد طناب دار را نیز بر گردن قانون شکنان و دولت مردان و رهبرانی که ماشین «قهر» دولتی برای را برای مقاصد سیاسیِ طایفه ایی، خانوادگی و مافیایی گونه خود بکار گرفته اند بیندازد. در اینجا جرم کیفری با جرم سیاسی در عالیترین حد خود با هم رخ داده و همپوش گردیده است.
اما به داروی من، حسنی مبارک اگر در یک دادگاه کیفری محض مستوجب حکم اعدام است، در یک دادگاه سیاسی و تاریخی شایسته مدال میهن پرستی است، هرچند شاید نه ازعالیترین نوع آن.
اضافه کنم اگر قرار باشد رهبران سیاسی دنیا در طول تاریخ را در یک دادگاه کیفری یا حقوق بشری محض محکمه کنیم، از کوروش و داریوش تا ژولیوس سزار و اسکندر و ناپلئون؛ از محمد و علی و خلفای راشدین و عباسی تا خلفای اتومانی عثمانی تا تونی بلر، اوباما، بوش، کلینتون و ملکه انگلیس و شارل دوگل و کاسترو و گوربا چف و پوتین؛ هیچ یک، از چوبه اعدام نمیتوانند بگریزند.
ازجمله عمده ترین وظیفه رهبر سیاسی و حکومتی یک مملکت استفاده از «ماشین قهر دولتی » برای حفظ امنیت میلیونی شهروندان است. در کار برد این ماشین مسئله سرکوب و کشتار هم میتواند رخ دهد مخصوصاً در جوامعی که تنش های سیاسی در آن سونامیک و انفجاری هستند. هیچ رهبرسیاسی نمیتواند از این جنبه از مسئولیت خود شانه خالی کند و با دستهای پاکیزه بمعنی حقوق کیفری از دار دنیا یا از سریر قدرت برود. آنچه کار برد زور و قهر دولتی را توجیه، موجه و یا غیر قابل توجیه و ناموجه میکند سَمت و سوی کاربرد و اهداف اعمال قهر است.
*
طبق اطلاعات مستندی که بعدها توسط آقای باقی انتشار یافت جمع کشته شدگان و اعدامهای دوران شاه از قائله آذربایجان تا اعدامهای پس از کودتا و ناشی از جنگهای چریکی علیه رژیم و قائله کردستان و فارس و ۱۵ خرداد و کشته های انقلاب طی ۳۷ سال حکومت شاه، حدود ۳۷۵۰ نفر میشده است.
با کشتار هایی که توسط حکومتهای مدعی، استقلال و دموکراسی و سوسیالیسم در این دوران رخ داده است مقایسه کنیم!
صدام، قذافی، ناصر، بشار اسد و حافظ اسد و حکومتهای خلق و پرچم در افغانستان، الجزایر مسالمان و سوسیالیست نوع فانونی، نمیری در سودان و زیاد باره ایی در سومالی و حکومت سوسیالیستی و خلقی یمن جنوبی سابق ،

حمله مخالفین شفیق به همایش طرفداران او

Share Button


Clashes in Qena. (Photo: Ahram daily newspaper)

اهرام آنلاین
جمعه ۱۱ خرداد
اول ژوئن
انقلابیون، اخوان المسلمین، و سلفیستها به همایش انتخاباتی طرفداران شفیق به بهانه جلو گیری از اظهار وجود «بقایای رژیم سابق» حمله کردند. سه نفر زخمی شدند.
گفته میشود که شفیق بنام یک صوفی که مدافع تهیدستان و اخوان که اسلامخواه است؛ آن یک از صوفیسم و این یک از اسلام ابزارگرایانه استفاده میکنند.
….

************

و من فقط امیدوارم طرفداران آزادی، اسلام، دموکراسی، حقوق بشر و…. بنام این ارزشها همدیگر را قتل و عام نکنند!
بنظر من تیتر گزارش الاهرام باید: حمله مسلحانه چماقداران طرفدارِ انقلاب، آزادی و اسلام به اجتماع آرام یک کاندید ریاست جمهوری میبود!
من مدتها قبل نوشتم که ما در مصر با هیچ نیروی واقعاً دموکرات یا آزادیخواهی روبرو نیستیم بلکه با نیرو هایی رو برو هستیم که هر یک برای استقرار دیکتاتوری خودشان می جنگند. ولی اجبار آنان در مصر پسا مبارک به تعامل در چهار چوب پارلمانتاریسم نوعی دموکراسی ایجاد میکند که ناشی از توازن نیرو است و من آنرا توازن مکانیکی در برابر توازن دینامیکی دموکراسی نام گذارده بودم.

کاندیدایی که حد اقل ۵ میلیون رأی مردم را در دور اول آورده است و قطعاً در دور دوم این تعداد به نزدیک ۲۰ میلیون خواهد رسید.
ح ت
…………

Anti-Shafiq protesters attacked in ‘To be or not be’ rally
Campaign rally for Ahmed Shafiq in the southern city of Qena ends with supporters opening fire to disperse group demonstrating against the ex-Mubarak premier’s run for the presidency
Ahram Online , Friday 1 Jun 2012
Three were injured in the southern city of Qena on Thursday when a campaign rally organised by tribal figures for presidential hopeful Ahmed Shafiq ended in clashes between supporters of the former prime minister and a group comprising revolutionaries, members of the Muslim Brotherhood and Salafists.
“We went there after we found out that remnants of the old regime were conducting the event to support Shafiq,” Mostafa Fouad, a member of the Revolution Youth Coalition told Al-Ahram daily newspaper.
As the anti-Shafiq demonstrators entered the event, their peaceful protest was welcomed by gunfire.
The violence saw three anti-Shafiq protesters wounded. Police forces eventually arrived at the scene and brought an end to the fighting.
On Thursday, 500 tribal leaders in Qena announced their support for Shafiq, using “to be or not to be” as their slogan.
During the presidential rally, Shafiq was described as a Sufi who loves the poor while the Muslim Brotherhood were criticised for using Islam to win political gains and not correctly observing the faith.
It was not the first time a Shafiq presidential campaign rally witnessed violence. During the first round of the presidential elections on 23 May, Shafiq was hit with stones and shoes as he attempted to cast his vote in Cairo. At another rally in Luxor, two weeks ago, a protester hurled a shoe at him.
Shafiq is running against the Brotherhood’s Mohamed Mursi in the second round of elections slated for 16-17 June.