Archive for: November 2012

US aircraft carrier strikeforce readies in case of war with Iran

Share Button

The flagship $4.5 billion carrier, a 100,000 ton floating city with a crew of 5,000, was despatched four months earlier than planned to bolster the United States Navy’s already formidable force in the region, the Fifth Fleet.
Its mission is to keep some of the world’s busiest shipping lanes open in its most combustible region; at any moment America’s standoff with Iran could escalate into a crisis.
“Could there be a threat?” asked Rear Admiral Mike Shoemaker, the man who would command any mission to force open the sea lanes. “Yes is the answer. Is it manageable? Also yes.”
Admiral Shoemaker, a wiry man with a Navy buzz cut, runs through the likely threats: anti-ship cruise missiles; midget submarines; speedboats on suicide missions. Iran’s conventional air force and navy are clapped out and no match for the US Navy, but they had years of practising mine-laying.
“If they sunk a tanker, that could shut the Strait for a couple of days or a week,” Adm Shoemaker said. “But we could
deal with that quite quickly. A massive mine-laying effort, though, would take a while to clear.”

متآسفانه در هنگام درج بقیه مطلب اشکال فنی پیش می آید. برای خواندن بقیه مطلب به لینک زیر مراجعه نمائید. وقت کنم ترجمه میکنم.

http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/middleeast/iran/9700439/US-aircraft-carrier-strikeforce-readies-in-case-of-war-with-Iran.html

 

 

 

مُرسی رفتنی است، بر اخوان چه خواهد رفت؟

Share Button


 
میدان التحریر


حدس میزنم ساختمان دیوان  عالی مصر باشد
روزنامه نگاردیلی نیوز مصر، جمال عید:
«صرفنظر از نیات شخصی اش، مُرسی بنیاد حکومت دیکتاتوری را می گذارد زیرا، همانطور که حقوقدانان میگویند؛ کاغذ ها از قولها معتبر ترند و قوانین قویتر از نیات.»


با شروع انقلاب لیبی من آن انقلاب را چرخشی با اهمیتی منطقه ایی و حتی جهانی توصیف کردم که اهمیت آن در این قرار داشت که متروپل های سابق را با نقش تاره دیگری، نقشی سازنده و مترقیانه به منطقه باز گرداند و به وجاحت و قداست دیسکورس آمریکا ستیری در منطقه پایان داد.
من از انقلاب مصر با انقلابی که میرود تا دیسکورس گفتمان دینی و اسلامی را در منطقه تغیر داده و یک دموکراسی مبتنی بر موازنه نیرو را نهادینه کند نام بردم که فکر میکنم رخداد های امروز مصر در همان جهت سیر میکنند. و انقلاب سوریه بعنوان انقلابی توصیف کردم که ژئولولیتک و موازنه نیرو را در منطقه تغیر خواهد و ریشه نفوذ روسیه را درمنطقه قطع خواهد یا آنرا تضعیف خواهد کرد، که همچنان براین عقیده هستم.

اگر بخواهم رخدادهای پر پیچش این یک هفته مصر را در یک جمله ببان کنم باید بگویم: مُرسی در برداشتن کروات و بلند کردن ریش خود خیلی عجله کرد!
همه رخدادهای چند روز پس صدور « فرمان قانون اساسی» یا حکم حکومتی توسط مُرسی حکایت از این دارد که مُرسی مرتکب چنان اشتباه مرگبار سیاسی گریده است که دیگر راه نجاتی برای وی نیست. اینک دیگر مسئله اینست که اگر اخوان سریعاً با او فاصله نگیرد و همچنان به حمایت از او و فرمانش ادامه دهد، باید پای هزینه ایی بایستند که سابقه تاریخی ۸۰ ساله خود را به پای او بگذارد بدون اینکه بتواند او و خود را نجات دهد. عکس العمل جامعه شهری مصر بطور عام و طبقه متوسط بطور خاص به فرمان مرسی چنان وسیع است و چنان روبروز دامنه میگیرد که موازنه روانی سیاسی جامعه کاملاً بزیان مَرسی، اخوان و کلاً اسلامگرایی در مصر بهم زده است. در تظاهرات روزهای اخیر اخوان با اتوبوس از حومه ها و روستا ها تظاهرات چی به ششهر می آورد. در دفاع از فرمان مُرسی اخوان و خود او بیش از پیش به خالکریز دفاعی نیروهای پس مانده و سنتگرای جامعه رانده شده و میشوند و حمایت اقشار مدرن را از دست داده و میدهند . ساده اندیشی است اگر تصور شود که این بحران سیاسی فقط در سطح عرصه اجتماع محدود مانده و عمق اجتماعی و دیسکورسیو* تاریخی اخوان کشانده نخواهد شد. چالش امروز مصر ناشی از این است که یک دیسکورس اعتقادی و سیاسی به چنان آزمون سیاسی ای کشیده شد که عمق فرهنگی و اعتقادی و تاریخی آنرا به ناگهان به تجربه عملی در شرایط مشخص سیاسی کشاند و توجیهات نظری تاریخی و اعتقدی آنرا یکسره در این آزمون بر باد داد. سرعت حوادث به اخوان و مُرسی اجازه نداد تا مانند همتایان ترک خود و حزب آزادی و عدالت ترکیه ،گام بگام سنتپرایی خود را از غربال مدرنیته بگذرانند و با جامعه امروز دمساز کنند. در این باره، هم زیاد میتوان نوشت و هم البته باید قدری دیگر باید منتظر ماند. شاید اخوان المسلمین بجای اجازه دادن بر این کاپیتان مست و ناشی برای سکانداری کشتی تاریخی، سیاسی و اعتقادی خود، مجبور شوند تا بجای تن دادن به غرق همه کشتیاین ناخدای مست و بی تجربه را که خواندن قطب نما را نمیدانست را از بالای دکل به دریا بیفکند تا آنچه را نجات دادنی است نجات دهد.
در زیر من فهرست وار واکنشهای جامعه مصر و تلاشهای اخوان و مُرسی را فهرست وار با استفاده از اخبار رسانه های خود مصر و
منطقه بیان میکنم:


۱ ـ در سندیکای روزنامه نگاران مصر، هوادران و مخالفین مُرسی در مجمع عمومی فوق العاده سندیکا روزنامه نگاران با مشت و لگد بجان هم افتادند. اعضای سندیکا با دادن شعار علیه دبیر سندیکا«ال والی» خواهان استعفای او شدند. روزنامه نگاران منتقد او را متهم میکنند که عامل یا عضو اخوان است. «ال والی» و هوادارانش در هیدت رئیسه سندیکا روی میزها رفتند و تلاش کردند جمعیت را آرام کنند [توضیح اینکه ال والی، پس از تحت کنترل گرفتن نشریات دولتی توسط حزب سیاسی اخوان «آزادی و عدالت» به سندیکای روزنامه نگاران تحمیل شد که همان یکسال پیش به تنش زیادی در درون سندیکا منجر شد ولی نهایتاً هواداران مُرسی چیره شدند. ح ت]
عضو غیر اخوانی هیدت مدیره سندکا، «العا العطر» هیئت مدیره سندیکا را به باد انتقاد گرفت که در صدرو یک بیانیه قاطع در رد فرمان مُرسی کوتاهی و دیر اقدام کرده است.
هفته قبل سندیکای روز نامه نگاران خود را از مجمع باز نگری قانون اساسی همرا با سایر نیروهای غیر اسلامیستی کنار کشید.
العطا در گفتگو با اهرام آنلاین میگوید این اقدام خیلی دیر و پس از فشار های زیاد انجام شد.
سندیکار روزنامه نگاران در پایان با صدور بیانیه ایی خواهان پس گرفتن فرمان مُرسی از سوی وی شده و تهدید به اعتصاب عمومی کرده است.
۲ ـ وزیر دادگستری مصر که خود یکی از اعضای اخوان المسلمین است در اقدامی آشتی جویانه و میانجی گرانه «شورای عالی قضات» مصر را به کاخ دادگستری فراخواند و سعی کرد آنها را به تصحیح اشتباهات متقاعد کند . او از شورای قضات خوست تا از ادامه اعتصاب دست برداشته و آنرا گسترش ندهند.
۳ ـ دانشجویان دانشگاه حقوق عین الشمس بعنوان اعتراض به فرمان مُرسی اعلام کردند که تا پس گرفتن «فرمان قانون اساسی» از سوی مُرسی از حضوردر کلاسها خود داری خواهند کرد.
۴ ـ زد وخورد خیابانی بین هواداران و مخالفین مُرسی در دلتای نیل تا غروب دیروز و دیرهنگام ادامه داشت که منجر به زخمی شدن ۱۵ نفر و کشته شدن یک هوادار ۱۶ ساله اخوان شد.
۵ ـ مُرسی طی سخنرانی آشتی جویانه ای در تظاهرات هواداران اخوان در حمایت از فرمان وی اطمینان داد که این فرمان موقتی است و فقط برای عوامل رژیم سابق و تجدید محاکمه حسنی مبارک و عواملش و رسیدگی به فساد رژیم گذشه و در دفاع از انقلاب بکار گرفته خواهد شد و بمجرد انتخابات و تشکیل پارلمان لغو خواهد گرید.
۶ ـ اخوان المسلمین برای سه شنبه آینده برای یک اجتماع حمایتی از فرمان مُرسی در محلی نزدیک میدان التحریر فراخوان داده بود که در همان روز نیروهای مخالف او هم اعلام تظاهرات میلیونی در میدان تحریر کرده اند. این میدان هم اکنون با استقرار ده ها چادر و سرویس های مربوطه در کنترل شبانی روزی مخالفین قرار دارد. اخوان بخاطر اجتناب از درگیری فیزیکی، محل اجتماع خود را تغیر داد و در فاصله دور تری از میدان التحریر آنرا برگزار خواهد کرد.
۷ ـ تعدادی از چهره های مخالف اخوان به مجمع فوق العاده «خانه قضات » در مرکز شهر پیوستند. در میان آنان؛ ابو حامد نماینده پارلمانی سابق، حقوقدان معروف، مرتدا منصور و وزیر سابق مصطفی باکری و عادل حمودا از ناصریستهای شناخته شده قرار دارند. اجتماع قضات در ساختمان دیوان عالی دادگستری جریان دارد.

۸ـ احمد فهمی، دبیر هیت رئیسه مجلس علیا [ «سنا»، این مجلس منحل نشده است ولی ظاهراً قدرت چندانی هم ندارد ح ت] که تحت سلطه اخوان است، در جلسه دیروز این مجلس، تصمیم مُرسی را مورد انتقاد قرار داد. فهمی علاوه بر اینکه دبیر هیت رئیسه پارلمان علیای تحت تسلط اخوان است عضو هیت رهبری حزب آزادی و عدالت، شاخه سیاسی اخوان، هم میباشد و از آن مهمتر از بستگان نزدیک خود مرسی است. او گفت: « ما امید داشتیم که پرزیدنت مُرسی قبل طرح این «فرمان» آنرا به همه پرسی میگذاشت. موضعگیر انتقادی فهمی همه ناظران سیاسی مصر را شگفت زده کرد.
پایان اخبار کوتاه:
…………..
یک کامنت کوتاه دیگر:
با شروع انقلاب لیبی من آن انقلاب را چرخشی با اهمیتی منطقه ایی و حتی جهانی توصیف کردم که اهمیت آن در این قرار داشت که متروپل های سابق را با نقش تاره دیگری، نقشی سازنده و مترقیانه به منطقه باز گرداند و به وجاحت و قداست دیسکورس آمریکا ستیری در منطقه پایان داد.
من از انقلاب مصر با انقلابی که میرود تا دیسکورس گفتمان دینی و اسلامی را در منطقه تغیر داده و یک دموکراسی مبتنی بر موازنه نیرو را نهادینه کند نام بردم که فکر میکنم رخداد های امروز مصر در همان جهت سیر میکنند. و انقلاب سوریه بعنوان انقلابی توصیف کردم که ژئولولیتک و موازنه نیرو را در منطقه تغیر خواهد و ریشه نفوذ روسیه را درمنطقه قطع خواهد یا آنرا تضعیف خواهد کرد، که همچنان براین عقیده هستم.
روزها و هفته های آینده آبستن سورپرایز های زیادی برای مردم منطقه و ما هستند.
*
از آنرا واژه اصلی دیسکورس را(گفتمانی) بکار میبرم که میخواهم اصالت مفهومی آنرا حفظ کرده باشم. در همین سایت یاداشتی طولانی راجع به این مفهوم دارم.

 

بیانیه تشکیل جبهه نجات ملی

Share Button

ذیلی نیوز مصر

عکس: البرادعی، صباحی، عمر موسی در پیشاپش راهپمایی احزاب مدنی بطرف میدان التحریر علیه تصمبم اخیر مُرسی

احزابی که شروع به کار جبهه نجات ملی را روز پنجشنیه اعلام کردند بشرح زیر میباشند:
احزاب: قانون اساسی ـ سوسیال دموکرات ـ دموکراتهای اجتماعی مصر ـ جنبش مردمی ـ کنگره ـ مصریان آزاد ـ الیانس سوسیالیستی ـ مصر قدرتمند ـ و تعداد دیگری ائتلافهای نیروهای دموکراتیک.
نخستین بیانیه جبهه نجات ملی:
نیروهای دمواتیک ملی، که در دو روز گذشته در مقر حزب وفد دیدار کردند امروز شاهد حضورحزب «مصر مقتدر»(اخوانی سابق و کاندید ریاست جمهوری ابولفتوح با تعداد ۲٫۵۲٫۵م رای ح ت) در میان خود شدند.

۱ ـ جبهه نجات ملی توسط هیئت رئیسه ای که امروز شروع کار آنرا اعلام میکند، وظیفه دار اداره جلسه برای کار روزانه بوده مسئولیت ادامه کار و رهبری این تلاش جمعی را در تمامی جبهه های سیاسی و مردمی را برای فاز بعدی نیز بعهده خواهد داشت.
۲ ـ رد هرگونه مذاکره با رئیس جمهور قبل از لغو حکم قانون اساسی بطور کامل از طرف وی .
۳ ـ حمایت از نیروهای حاضر در میدان التحریرو تمام مناطق دیگری که در آنجاها در اعتراض به ، فرمان قانون اساسی، اعتصاب نشسته برگزار شده است.
۴ ـ کمیته های تخصصی مشروحه زیر تشکیل خواهد شد تا اکسیون های مردمی را هماهنگی کنند:

 * کمیته رسانه ایی
 * کمیته حقوقی
 * کمیته تدارکات
 * دفتر سیاسی

۶ ـ نمایندگان احزاب و جنبشهای سیاسی شرکت کننده در این نشست متعهد میشوند تا اعضای خود را بسیج و آنها را به حضور در میدان التحریر و تمام میادین دیگری که در آنجا اعتراض جریان دارد فراخوانند.
۷ ـ گامهای لازم برای دستیابی به هدف از طریق هماهنگی بین نیروهای انقلابی و کمیته های رهبری کننده برداشته خواهد شد.
جبهه نجات ملی
قاهره ۲۴ ـ ۱۱ ـ۲۰۱۲

……………………………….

اخوان المسلمین دیروز اعلام کرد که امروز یکشنبه در حمایت از «حکم حکومتی» مُرسی تظاهرات برگزار خواهد کرد. معنی این حرکیت و دعوت قبلی جبهه نجات ملی برای برگزاری تظاهرات در روز سه شنبه نششان میدهد که هردو طرف بسوی رویارویی میروند. ارتش و سران آن چه کار خواهند کرد، هنوز یک پرسش بی پاسخ است ولی قدر مسلم اینست که دیر یا زود نظامیان نیز اتخاز موضع خواهند کرد.

مصر بسوی انقلابی دیگر یا به ورطه سرکوبی خونین

Share Button

از روزی که اعتراضات آغاز شده است با گذشت هر لحظه معترضین اعتماد بنفس بیشتری یافته و مُرسی را در وضعیت کاملاً دفاعی قرار داده اند و این چنین وضعیت دفاعی برای رئیس جمهور مصر که هیچ، حتا برای کل جریان اسلامگرایی بشمول اخوان المسلمین و سلفیستها مرگباراست زیرا جبهه معترضین بااحساس پیروزی وضعیتی تهاجمی تر گرفته و بالانس روانی بین دو اردو بزیان اسلامگرایان به سرعت در حال تغیر است.


The head of the Socialist Popular Alliance party and former presidential candidate, Abul-Ezz El-Hariri accuses the Muslim Brotherhood’s political arm of hiring thugs to physically assault him and his wife in Alexandria, Egypt.
رهبر حزب الیانس سوسیالیستی مردم که هم خودش هم همسرش توسط هواداران اخوان المسلمین مورد ضرب و جرح قرار گرفته اند

هفته قبل، مُرسی با صدور« حکم قانون اساسی» خود که در حقیقت فرمانی شخصی و فرا قانون اساسی او بود، دنیا را به حیرت و جامعه به را به خشم واداشت. در توضیح وضعیت ساختار قدرت در مصر میتوان گفت که پس از سرنگونی مبارک، شورای نظامی با منشوری که به رفراندم گذارد برای خود موقتاً حق «قانون اساسی گذاری» یا صدوربیانیه های قانون اساسی قائل شد و این طبیعی بود زیر جامعه انقلابی مصر قانون اساسی قدیم را نمیخواست و شورای نظامی هم بدون داشتن یک قانون اساسی موقت نمیتوانست خود سرانه کشور را اداره کند. شورای نظامی تا روز برکناری خود به قانون اساسی ای که به تصویب مردم رسانده بود عمل کرد و بموقع قدرت را هم به رئیس جمهور انتخابی واگذار کرد ولی شورای نظامی با علم براینکه مُرسی نماینده حد اکثر یک سوم رأی دهندگان مصری بود از پیش با اتکاء به اختیارات قانونی خود بسیاری اختیارات مُرسی را محدود و او را ریئس جمهوری فاقد قدرت تبدیل کرد که البته مُرسی پس از تحویل دفتر ریاست جمهوری و ادای سوگند دیگر به آن محدودیت های پیشین پایبندی نشان نداد و با برکنار کردن روسای شورای عالی نظامی مارشال طنطاوی وعنان، محدوده قدرت خود را بسی گسترش داد. اگر شورای نظامی از خود «فرمان قانون اساسی میداد» از جمله در انحلال مجلس شورا و مجمع بازنویسی قانون اساسی این کار را در چهار چوب همان قانون اساسی موقت و در وفاق با دستگاه قضایی میکرد و نه از سر خود. اما تصمیم مُرسی به عزل دادستان کل مصر، و جایگرینی قاضی اخوان المسلمینی طلعت ابراهیم بجای او، وبعد از آن صدور «حکم قانون اساسی» که بموجب آن؛ فرمان رئیس جمهور برای همه ارگانها ازجمله دستگاه قضایی لازم الاجرا و غیر قابل اعتراض دانسته شده بود، حاکی از چنان حق واختیارات نامحدودی برای مُرسی بود که مشابه آنرا نه شورای عالی نظامی سابق داشته بود و نه حتی حسنی مبارک.
در اینکه اقدام مُرسی ماهیتاً یک کودتا بود تردیدی نیست ولی پرسشی که مطرح میباشد اینست که : مُرسی با اتکاء به کدام نیروی اجرایی و ضربتی برای خود چنین قدرت مطلقی را حتی فرای دستگاه قضایی مملکت در نظر گرفته بود.
پس از انقلاب یگانه ارگانی که بر یک پایه حقوقی معتبر قرار داشت و بعلت سیاسی نبودنش از چرخه سرنگونی بی آسیب گذشته بود همین دستگاه قضایی بود که بعنوان یگانه ارگان معتبر و مشروع حقوقی که در این شرایط خلاء قانونی و پارلمانی میباید مرجع، فصل الخطاب و بالانس کننده قدرت باشد. مرسی این دستگاه را که در حاشیه سیاست قرار داشت و در حقیت وجدان حقوق شهروندی جامعه بود را نشانه گرفت تا تدریجاً طلاب الاحضری را بجای قضات آن بگمارد.
در دنیا کودتا کم اتفاق نمی افتد ولی معمولاً کودتاگران در آنجا هم که علیه نهاد های قانونی کودتا میکنند حتماً نیروی اجرایی برای استقرار حاکمیت قانون شکنانه خود دارند. اگر از حق و ناحق حرکت مُرسی کاملاً بگذریم و فقط از منظر تاکتیک و استراتژی در جنگ قدرت به مسئله نگاه کنیم حرکت مُرسی خطایی مرگبار بوده است زیرا بنظر نمی رسد که او برای این حرکت خود حمایت ارتش و نیروهای نظامی را توانسته باشد جلب کند و حتی اگر هم توانسته است؛ پس عکس العمل منفی آمریکا و اروپا نسبت به حرکت او در خارج؛ و اجماع مخالفین در داخل علیه او بعید بنظر میرسد ارتش و یا نیروهای انتظامی در یک رویارویی جدی جانب او را گرفته با دستگاه قضایی و همه اپوزیسیون مصر در افتند! توضیح اینکه در حال حاضر مصر نه قانون اساسی دارد و نه پارلمان. و حدود اخیارات مُرسی خود لنگ در هواست چون هیچ محمل قانونی بجز همان ۱۱ میلیون رایی که مردم به او دادند ندارد.
در یک کلام حرکت مُرسی قابل درک نیست و بیشتر به خود کشی سیاسی شباهت داشت. او تقابلی زود هنگام را هم به خود و هم به رقبای خود تحمیل کرد که برآیند آن «بودن و نبودن» است. امروز در برابر مرسی اجماعی از احزاب عمده مصر، باضافه جامعه قضایی و در کنار آن جامعه مطبوعاتی مصر و جنبش جوانان و کارگران شکل گرفته است که به کمتر ازعقب نشینی خف آور او و پس گرفتن آن حکم قانع نیستند. امروز البرادعی یکی از سران جبهه ضد مُرسی و لیدر حزب تازه تأسیس شده «قانون اساسی» رسماً اعلام کرد که تا مُرسی حکم خود را پس نگیرد ملاقات و گفتگویی بین مخالفین و او در کار نخواهد بود. از سوی دیگر جامعه قضات و کلوپ قضات که بخش عمده جامعه قضایی مصر را تشکیل میدهد رسماً حکم مُرسی را غیر قانونی خواند قضات در برخی شهرهای مصر کلاً دست از کار کشیده و در حال اعتصاب هستند. از همه این طناب کشیهای حقوقی و سیاسی در سطح احزاب بگذریم ازچهار شنبه گذشته که این حکم صادر شده است شهرهای بزرگ مصر شاهد اعتراضات خیابانی هستند و تازه اینها همه قضیه نیست. این جمعیت خیابانی که به ابتکار جبهه ضد مُرسی راه افتاده است دیگر نه واگونهای لوکوموتیو احزاب سیاسی بلکه خود به دینامیسم و محرکه تحول و یک انقلاب جدید تبدیل شده است که خنثی کردن آن دیگر حتی از همان احزاب آفریننده آن هم ساخته نیست. میتوان گفت هیچ راهی جز عقب نشینی مُرسی و پس گرفتن این فرمان فراقانونی بچشم نمی خورد و حتی در صورت تمایل به تعامل هم، سران سیاسی اپوزیسون بعلت دینامسیم جنبش خیابانی دستان بازی برای مانور ندارد. تنها پس گرفتن این امریه یا فرمان است که میتواند کنترول رهبران احزاب سیاسی را بر جنبش خیابانی برقرار یا حفظ کند والی وضع بگونه ایی در حال تحول است که همین احزاب مجبورند، حتی اگر هم خود نخواهند، خویش را با رادیکالیسم جمعیت خیابانی تطبیق داده تا به حاشیه پرتاب نشوند. منطق سرنگونی میرود تا بر منطق آشتی فرادستی گیرد.
در همان روز دوم اعتراضات بود که هواداران یکی از بزرگترین «لیگهای» مصر حمایت خود را از جنبش علیه مُرسی اعلام کردند و وقتی کار بدینجا میکشد دوراه بیشتر باقی نمی ماند یا سرکوب خونین و سخت معترضین و یا تسلیم به منطق دموکراسی خیابانی آن معترضین.
اگر مُرسی بتواند! حمایت نظامیان و نیروهای انتظامی را جلب کند، که بسیار بعید و حتی غیرممکن بنظر میرسد، باید به سرکوب قاطع این اعتراضات خیابانی بپردازد که میتواند به قیمت جان ده هزار نفر و فاصله جبران ناپذیر بین اسلامگرایان و جامعه مصر و استقرار رژیمی طالبانی منجر شود و اگراو موفق به سرکوب نشود و زیر فشار اعتراضات خیابانی عقب نشیند جنبشی که راه افتاده است او را تا مرحله استعفا و کناره گیری از قدرت پس خواهد زد و شانس نجات حیات سیاسی او بسیار اندک است.
جبهه مخالف که علیه مُرسی و اخوان و سلفیستها متحد شده اند عبارتند از: حزب قانون اساسی(محمد البرادعی)، جریان مردمی مصر (ائتلاف وسیع به رهبری حمدین صباحی سومین کاندید ریاست جمهوری)، حزب سوسیال دموکرات، حزب ائتلاف سوسیالیستی مردمی، و بسیاری جریانهای دیگر از جمله حزب لیبرال اسلامی وفد و حزب مصر قدرتمند ابول فتوح، عمر موسی و مسیحیان قبطی ها و ابولفتوح از اخوانی های سابق و همچنین جنبش جوانان انقلابی ۶ آوریل و ۲۵ ژانویه و.. است.
از روزی که اعتراضات آغاز شده است با گذشت هر لحظه معترضین اعتماد بنفس بیشتری یافته و مُرسی را در وضعیت کاملاً دفاعی قرار داده اند و این چنین وضعیت دفاعی برای رئیس جمهور مصر که هیچ، حتا برای کل جریان اسلامگرایی بشمول اخوان المسلمین و سلفیستها مرگباراست زیرا جبهه معترضین بااحساس پیروزی وضعیتی تهاجمی تر گرفته و بالانس روانی بین دو اردو بزیان اسلامگرایان به سرعت در حال تغیر است. پیامد شکست سیاسی اسلامگرایان و مُرسی تنها به عرصه سیاسی محدود نخواهد شد. دیروز وال استریت ژورنال از قول یک تحلیلگر برجسته سیاسی از انستیتوی مطالعات استراتژیک الاهرام نوشته بود که اسلامگران تمام مؤسسات دولتی را پس از روی کار آمدن مُرسی اشغال کرده اند ولی آنها فاقد توان تخصصی هستند. با آشنایی به چنین فضایی که تصور آن برای ما ایرانیان دشوار نیست میتوان گفت در صورت عقب نشینی مُرسی یک جارو کشی اساسی در تمام دستگاه های دولتی و حتی خصوصی خواهد شد و نه تنها همه هواداران اخوان المسلمین بیرون انداخته خواهند شد بلکه ضدیت با اخوان در دستگاه دیوانسالاری مصر به یک فضا و سنت ماندگار مبدل خواهد گردید که زوال پذیر نخواهد بود. و حتی در دستگاه قضایی هم ادامه خدمت برای اسلامیستهایی که با مُرسی و وزیر دادگستری اخوان المسلمینی او، احمد مِکی، و طلعت ابراهیم دادستان کل جدیداً منصوب شده که جای دادستان معزول عبدل ـ مقوئید محمود، را گرفته است آسان نخواهد بود.
برای اینکه تصویری ملموستر، از آنچه در عمل رخ خواهد داد داشته باشیم، باید تصور کنیم که مثلاً چند ماه پس از پیروزی انقلاب اسلامی خودمان و مسلط شدن اسلامگرایان طرفدارآقای خمینی و ترکتازی آنان در همه ارگانها در ایران، ظرف یک هفته چنان ورق به سرعت برمیگشت که حتی به بوقلمونهای سیاسی هم فرصت تغیر رنگ نمیداد و مخالفان درون انقلاب قدرت را در نهادهای دولتی بدست میگرفتند.
آخرین کلام اینکه وضعی بن بست گونه در سپهر سیاسی مصر بوجود آمده است. درست در لحظه نوشتن همین سطر آخر، در اهرام آنلاین دیدم که نوشته بود امشب، «حد اقل» ده هزار نفر در میدان التحریر چادر زده اند و بساط غذا و چای و سرویس هم به آنها بر قراراست. گزارش ادامه داده است که برای ششمین روز متوالی در خیابان عین القصر زدو خورد بین جمعیت جوان اعتراضی با نیروهای ضد شورش در جریان است. نکته ای که فراموش کردم بنویسم اینست که جمعیت مصر جمعیتی جوان با نرخ بالای بیکاری است.
فقط تسلیم کامل مُرسی و عقب نشینی اسلامیستها میتواند سیر تحولات را به مسیر آرام بیاندازد، ولی لحنی که روزهای گذشته نسبت به مخالفین بکار برد و انها را اوباش خیابانی و مزدور ان رژیم سابق خواندبر این دلالت میکند که مُرسی پتانسیل مخالفین را کمتر از آن ارزیابی کرده است که روی تفاهم با آنها حساب کند.
توجه!
گزارش خبری جدیدی از «دیلی اچیپت نیوز» در دست ترجه است که در ساعات آینده در این سایت درج میشود.

کلمه:یک هفته با جامعه کارگری

Share Button

دوستان! اگربه انتشار دیگر مطالب تمایل ندارید اشکالی ندارد! ولی این یک فریاد حق طلبی کارگران میهن ماست. فریاد آنها فریاد میهن ما و جنبش آنها ستون فقرات جنبش دموکراسی خواهی میهنمان است! این را منعکس کنید! بگذارید کارگران میهنمان بدانند فریاد آنان طنینی سراسری در میهن ولایت زده ما دارد. ح تبریزیان

اتحادیه ها و سندیکاهای کارگری عینی ترین و انضمامی ترین بخش جامعه مدنی است و دولت و احزاب سیاسی حق مداخله در آن را ندارند و تنها باید به دست خود جامعه کارگری تشکیل و اداره گردد. هدف تشکل های کارگری باید پی گیری مطالبات و خواست های جامعه کارگری باشد. حقوق جامعه کارگری سالهاست که توسط قانون گریزان پایمال می شود و تشکل های کارگری بجای رقابت باید به فکر استیفای این حقوق باشند….

شنبه, ۴ آذر, ۱۳۹۱
حقوق های معوقه، اخراج و بیکاری کارگران
هدف تشکل های کارگری باید پی گیری مطالبات جامعه کارگری باشد

کلمه – گروه کارگری: بخش هایی از جامعه کارگری ایران به مناسبت سالروز تصویب قانون کار در روز دوشنبه ۲۹ آبان از ساعت ۹ تا ۱۱ در ورزشگاه شهید معتمدی، واقع در ضلع شمالی ترمینال جنوب تهران تجمع کردند. این مراسم به همت خانه کارگر برگزار شد و سخنران های این مراسم نیز از همین طیف بودند. در این زمانه که قانون گریزی برنامه ی هر روزه ی اقتدارگرایان شده است، این تجمع در نفس خود قابل اعتنا است. دفاع از قانون کار به عنوان یکی از اساسی ترین دستاوردهای انقلاب اسلامی نشان دلبستگی جامعه کارگری به آرمان های انقلاب دارد و از همه مهمتر اینکه آنها به پی گیری مطالباتشان در چهارچوب قانون پایبند هستند و قانون مداری را در همه حال حتی در بدترین شرایط زیستی که بر آنها تحمیل کرده اند، فراموش نمی کنند.

در عین حال در خبرها نشانی از سخنان و حضور دیگر تشکل های کارگری همچون انجمن صنفی، شورای اسلامی کار و مجمع نمایندگان در این مراسم نبوده است. رقابت میان تشکل های کارگری سال هاست که موجب نسیان مشکلات جامعه کارگری توسط این تشکل ها شده است و بهره برداری سیاسی و جناحی از مشکلات جامعه کارگری امری متداول در میان این تشکل های کارگری شده است. به عنوان نمونه می توان به تعامل میان شورای اسلامی کار و خانه کارگر در مورد توزیع فرم های سهام عدالت اشاره کرد. علی دهقان کیا، عضو هیأت مدیره کانون شوراهای اسلامی کار استان تهران در این مورد گفته بود: “با واگذاری بخشی از فرم‌های مربوط به سهام عدالت از سوی سازمان خصوصی‌سازی به خانه کارگر، توزیعی نیز در این زمینه بین کارگران انجام شده بود ولی با مخالفت کانون عالی شوراهای اسلامی، هم اکنون توزیع فرمها متوقف شد. کانون عالی شوراهای اسلامی کار با واگذاری فر‌م های سهام عدالت از سوی احزاب و نهادهای سیاسی مخالف است. بنابراین قرار شد کار از طریق کانون عالی شوراها و با هماهنگی در استان‌ها پیگیری شود. سازمان خصوصی‌سازی نیز قول داده بود تا اول تیرماه سال‌جاری فرم‌های مربوط به سهام عدالت کارگران را در اختیار ما قرار دهد.” ( خبرگزاری مهر، ۲۴ خرداد ۱۳۸۹ )

“اتحادیه آزاد کارگران ایران”، به عنوان تشکل کارگری مستقل و غیر دولتی، در خرداد و مهر ماه گذشته طومار اعتراضی با بیست هزار امضاء تهیه کرده بود. کارگران امضاء کننده در این نامه به تعیین دستمزدها بدون لحاظ کردن نرخ واقعی تورم و عدم رعایت اصل ۴۱ قانون کار اعتراض کرده بودند و خواهان افزایش حقوق هایشان شدند. نحوه برخورد برخی از تشکل های کارگری با طومار اعتراضی کارگران نیز نشان دیگری از بی توجهی آنها به مشکلات جامعه کارگری است. برخی از این تشکل های کارگری عصبیت و نارضایتی خود را در همان زمان ارسال نسخه دوم طومار اعتراضی پنهان نکرده بودند. هادی ابوی، سخنگوی کانون عالی انجمن های صنفی کارگران ایران در واکنش به این طومار اعتراضی گفته بودند: ” از جامعه کارگری انتظار داریم که هرگونه مطالبه و خواسته‌ای را تنها از کانال نمایندگان خود در تشکلهای صنفی کارگری، شوراهای اسلامی کار و مجمع عالی نمایندگان در استان مربوطه پیگیری کنند تا اینکه به برخی جریان های خاص متکی شوند. ( خبرگزاری ایسنا، ۵ مهر ۱۳۹۱ )

فراکسیون کارگری مجلس نیز حتی حاضر نشده است که بواسطه طومار اعتراضی بیست هزار کارگر، وزیر کار را به مجلس بکشاند و در ارتباط با این موضوع از او سوال بپرسد. گرچه زمانی که نسخه دوم این طومار اعتراضی در ابتدای مهر امسال به مجلس و وزارت کار فرستاده شد بود، بخشی از این فعالان تشکل های کارگری از این نامه حمایت کردند؛ ولی همه ی این حمایت ها در حد حرف باقی ماند و نه تنها هیچ اقدام حقوقی و عملی برای پیگیری این مطالبات و خواست ها انجام نشده است، حتی در قطعنامه پایانی مراسم سالروز تصویب قانون کار که خانه کارگر متولی آن بوده، هیچ اشاره ای به طومار اعتراضی بیست هزار کارگر نشده است.

اتحادیه ها و سندیکاهای کارگری عینی ترین و انضمامی ترین بخش جامعه مدنی است و دولت و احزاب سیاسی حق مداخله در آن را ندارند و تنها باید به دست خود جامعه کارگری تشکیل و اداره شود. هدف تشکل های کارگری باید پی گیری مطالبات و خواست های جامعه کارگری باشد. حقوق جامعه کارگری سال هاست که توسط قانون گریزان پایمال می شود و تشکل های کارگری بجای رقابت باید به فکر استیفای این حقوق باشند.

حقوق های معوقه کارگران

قزوین کارگران کارخانه ابر صنعتی قزوین در ۲ سال گذشته حتی یک ریال هم بابت حقوق و مطالبات معوقه خود دریافت نکرده‌اند. ظرف دو سال گذشته با کنار رفتن کارگران قراردادی، هم اکنون تعداد کارگران از ۱۰۰ نفر به حدود ۳۰ نفر کاهش یافته است. این کارخانه تولید کننده ابرهای‌ اسفنجی سپر خودرو‌های سواری و یکی از واحدهای قطعه سازی خودرو محسوب می‌شد و از زمانی که میان کافرما با کارخانه‌های خودروسازی بر سر مواد خام تحویل داده شده و محصولات تولید شده اختلافات جدی به وجود آمد، این واحد تولیدی دچار رکود و سپس تعطیل شد. در حال حاضر به حکم دادگاه ساختمان‌های کارخانه شامل سه سالن تولید و دو انباری بابت حقوق معوقه توقیف شده‌ است اما کارفرما در اقدامی غیر قانونی با تفکیک ساختمان‌های کارخانه آن‌ها را اجاره داده است. سابقه کار کارگران کارخانه ابر صنعتی قزوین از ۱۶ تا ۲۸ سال متغییر است؛ گفت: چنانچه این کارخانه امروز تعطیل نشده بود بسیاری از کارگران آن تا کنون به استناد قوانین بازنشستگی عادی و پیش از موعد بازنشسته شده بودند.

سمنان حدود ۵۷۰ کارگر در سمنان در حوزه قطعه سازی برای صنعت خودرو سازی ۵ ماه است که حقوقی دریافت نکرده اند. واحد‌های تولیدی “مهره سازان” با ۳۰۰ کارگر ، “ماشین لنت” با ۷۰ کارگر و کارخانه “صنایع لاستیکی پارمیدا” ۲۰۰ کارگر از جمله واحدهای تولیدی هستند که به علت بحران در صنعت خودروسازی دچار مشکلات مالی شدند. این واحدهای تولیدی به سبب عدم دریافت معوقات مالی و بدهی‌های خود از تولید کنندگان بزرگ خودرو که عمده ترین مشتریان این کارخانه هستند، دچار بحران مالی و کمبود نقدینگی شده است.

اخراج و بیکاری کارگران

ایلام کارخانه زرجین بافت، بزرگ‌ترین تولید کننده پارچه در ایلام تعطیل و ۱۴۰ کارگر بیکار شدند. سوابق کار این کارگران از یک تا ۱۸ سال است کمبود نقدینگی، ‌گرانی مواد اولیه و عدم فروش محصولات از دلایل تعطیلی این کارخانه بوده است.

گیلان قرارداد کاری موقت ۱۵۰ نفر از کارگران کارخانه فومن شیمی تمدید نشد و این افراد بیکار شدند. یک واحد تولید کننده پارچه به نام «مهتاب بافت» واحد خود را در گیلان تعطیل کرده بود که با خواهش و دخالت ما و فرماندار، با اکراه این واحد تولیدی بازگشایی شد و اکنون با دشواری مشغول تولید است.

گرانی مواد اولیه و حامل های انرژی و عدم پرداخت سهم ۳۰ درصدی تولید در قانون هدفمندی یارانه‌ها توسط دولت از دلایل بحران های مالی در این کارخانه ها اعلام شده است. بحران بیکاری و رکود در گیلان تنها مختص صنعت در این استان نمی باشد و به بخش کشاورزی نیز موجب بیکاری مردم شده است.

از مجموع ۱۸۰ کارخانه چای در شمال کشور هم اکنون ۱۱۵ کارخانه بصورت نیمه فعال با حداقل ظرفیت در حال تولید هستند و بیش از ۶۵ واحد تولیدی نیز تعطیل شده‌اند. با تعطیلی هر یک از این کارخانه ها حدود ۵۰ کارگر بیکار شدند. وزارت جهاد کشاورزی به عنوان متولی خرید برگ سبز چای از کشاورزان، بدون سیاست گذاری و تامین منابع مالی خود، کشاورزان و کارخانجات تولید کننده را دچار مشکلات عدیده اقتصادی کرده است و عدم پرداخت مطالبات تولید کنندگان موجب تعطیلی کامل این واحد‌ها شده است. در منطقه مرکزی لاهیجان بسیاری از باغات زیر کشت چای به دلیل مقرون به صرفه نبودن کشاورزی چای، تبدیل به جنگل شده‌اند و این امر باعث شده کارخانه‌های این محدوده به سبب کاهش برگ سبز چای به تعطیلی کشیده شده و با تغییر کاربری تبدیل به قطعات مسکونی و یا تبدیل به سالن‌های مجالس شوند.

کارگران زندانی

سیدهادی دانشیار طی حکمی از سوی دادگاه انقلاب شیراز در روز یکشنبه ۲۸ آبان ماه به اتهام تبلیغ و تبانی علیه نظام، به نفع گروه‌های ضد نظام و شرکت در تجمعات غیرقانونی در شیراز به تحمل سه سال حبس تعزیری محکوم شده است. این فعال کارگری ۳۸ ساله ساکن شیراز در جریان اعتصاب کارگران معدن استان فارس، در سال ۸۷ بازداشت و پس از تحمل دو ماه بازجویی و حبس در اداره اطلاعات و زندان عادل آباد شیراز با قرار وثیقه به طور موقت آزاد شده بود. وی پیش از این و در ابتدای سال ۸۷ نیز بنا بر شکایت اداره اطلاعات و به اتهام اقدام علیه امنیت کشور مبنی بر تحریک کارگران معدن به اغتشاش به دو سال حبس تعزیری محکوم شده بود.

رضا شهابی عضو هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه که در حال حاضر دوران محکومیت شش سال زندان خود را در زندان اوین بند ۳۵۰سپری می‌کند، بخاطر سردرد‌های شدید و بی‌حسی انگشتان دست چپش روز شنبه ۲۷ آبان ساعت ۱۱صبح به بخش سی تی اسکن و‌ ام ار‌ آی بیمارستان امام خمینی منتقل شد و تا ساعت ۹شب در بیمارستان مورد معاینه پزشکی قرار گرفت و سپس به زندان اوین برگردانده شد.

Egypt’s judges launch attack on Morsi after controversial decree

Share Button
Judges hold extraordinary general assembly to denounce recent constitutional decrees by president Morsi; several courts strike on Saturday; Lawyers speak out at event
 


Ahmed El-Zend, the head of the Judge’s Club – a fierce critic of the president – at the general assembly (Photo: Snapshot from Al -Jazeera live stream Egypt)

New decree will allow Morsi to reinstate Egypt parliament: Legal expert
Hundreds of judges are holding an extraordinary general assembly at the High Court headquarters in downtown Cairo to discuss measures against President Morsi’s constitutional decree issued Thursday, which they argue oversteps their judicial jurisdiction and independence.
During an emergency meeting on Saturday afternoon, Egypt’s Supreme Judiciary Council (SJC) issued a statement expressing their disappointment and describing Morsi’s move as “unprecedented attack on judiciary independence.”

Courts and prosecution offices in the Delta governorate of Qalioubiya went on strike Saturday.

The primary court of Egypt’s second-largest city, Alexandria, likewise went on strike and further issued a statement on Saturday demanding the retraction of the recent constitutional declaration.

The chief of the Judges’ Club of Alexandria, Mohamed Ezzat El-Agwa announced “the suspension of work in all courts and prosecution administrations in the governorates of Alexandria and Beheira… until the end of the crisis caused by this declaration,” according to AFP reporting.

Several anti-Muslim Brotherhood figures have joined the extraordinary assembly.

Former parliament member Mohamed Abou-Hamed, outspoken lawyer Mortada Mansour and former MP Mostafa Bakry and Nasserist Adel Hammouda are present in the assembly, which is taking place in Egypt’s High Judiciary Court.

The quartet is known for being staunch opponents of the influential Islamist group.

Signalling their growing contempt, the usually conservative judges chanted “the people demand the downfall of the regime”.

Former general prosecutor Abdel Meguid Mahmoud, who was sacked following Morsi’s decree, spoke at length, saying he would legally challenge the president’s decision to relieve him of his duties.

Mahmoud attempted to rebutt accusations that his office was slow or ineffective in prosecuting those who killed unarmed protesters after the January 25 uprising by pointing fingers at the ministry of interior for not referring any suspects to his office.

Mahmoud slammed the ministry of interior saying that it failed to provide the prosecutors with evidence or suspects in the violent attacks against the anti-SCAF protesters in 2011.

“The ministry of interior has never referred any suspects to the office of the prosecutor general in the Two Saints church bombing in January 2010, Maspero massacre October 2011, Mohamed Mahoumd clashes in November 2011 and the cabinet clashes December 2011.”

Head of the lawyers’ syndicate Sameh Ashour also said he fully endorses the judges in their bid to challenge Morsi.

“The country’s fate is in your hands now, if you decided to strike, we will strike. If you decided to stage a sit-in, we will join you,” he said.

The newly-announced constitutional declaration says that the president’s decisions cannot be overturned by any judicial authority – putting him out of judicial reach.

The council urged the president to drop the decree to preserve judicial independence.

Twenty members of the independent Judiciary Movement also issued a statement on Saturday rejecting the constitutional declaration.

The independent Judiciary Movement is a group of judges that demanded reform and judiciary independence in 2005 following massive vote-rigging in the presidential elections under ousted president Mubarak’s rule.

“This is an unjustified apostasy that hinders the independence of judiciary, freedoms and rights,” reads the statement referring to Morsi’s constitutional declaration.

Judges warn that although within Morsi’s bundle of decisions, he did concede some of the people’s demands, it nevertheless jeopardised democracy and freedoms.

“Calling for re-trials and investigations the way it was done through the constitutional decree undermines the judiciary’s independence and guarantees, which will lead to the devaluation of court verdicts,” the independent Judiciary Movement argues.

Meanwhile, outside the High Court, hundreds of protesters who marched to protest against president Mohamed Morsi’s decree were attacked by unknown assailants in the late afternoon hours.

The liberal Constitution Party, the Egyptian Social Democratic Party and the liberal Wafd Party came to the court to voice support to judges.

Ahram Online reporters at the scene said the demonstrators were attacked with fireworks, which stirred panic among them as everyone ran aimlessly to escape violence.
Police dispersed protesters using tear gas canisters.

 

بحران و جنگ قدرت در مصر تا کجا خواهد رفت!

Share Button

اولین سئوال اینست که مُرسی با اتکاء به کدام بخش از دستکاه نظامی و انتظامی و امنیتی میخواهد این قانون را پیاده کند؟
ساده و سریعرین پاسخ اینست که مُرسی میخواهد با این مانور وطرح این قوانین که خواست انقلا بیون «اعدام خواه و اعدام باید گردد» نیز هست کارت سبز سرکوب و حمایت یا بی تفاوتی بخشی از معترضین را نیز برای خود تأمین کند. با این مانور نیز بخشی از نیروهای نظامی، انتظامی و امنیتی را که سنتاً استبدادگرا بوده و دل خوشی از نیروهای چپ، لیبرال، ملی و هرآنکس که در انقلاب علیه آنها بوده است ندارند انتقام بگیرند. از سوی دیگر کم نیستند مثل چپها و میلیون آغاز انقلاب خودمان که فقط به آن لبه ایی از ساطور انقلاب نظر دارند که گردن طاغوطیان میارکی و سران سابق ارتش را میزند و حاضرند این ساطور را صیقل دهند.
 
تکمیلی:
اولاً با پوزش از اینکه در کامنت قبل ویکتوریا نولاند، سخنگوی کاخ سفید را نماینده کاخ سفید در سازمان ملل نوشته بودم و تشکر از دوستی که از این اشتباه بی خیال نگذشت و آنرا یاد آوری کرد.
و اما همه روزنامه های دنیا بحث عمده اشان کودتای محمد مُرسی است . پس از صدور اعلامیه گسترش اختیارات خود، مُرسی اعلامیه جدیدی دیگری صادر کرد که رنگ و بوی تهدید دارد، ذیلاً متن انگلیسی آنرا نیز به نقل از اهرام آنلاین درج میکنم. .ولی از گزارش نسبتاً طولانی وال استریت ژورنال، پارگراف زیر را انتخاب کرده ام که برای ما نسل انقلاب که عروج «مکتبی» ها را به همه پست های دولتی تجربه کرده ائیم، شایان توجه باید باشد، تا آنجا که بجای مدیران کراوات زده و دانشگاه دیده و متخصص عصر شاه در رأس مؤسسات دولتی و ارگانهای نظامی امروزه یا آخوندها نشسته اند یا آخوند زاده هاً. تسخیر پست های های موسسات دولتی درحقیقت خلع سلاح طبقه متوسط از آن قدرتی بود که به سبب موقعیت شغلی و حرفه ایی خویش داشت.
ضمناً در ترجمه زیر من «لویالیست» را به مکتبی ترجمه میکنم که در این رابطه بسیار درست است.
وال استریت:

سید دیعا رشوان، سر تحلیل گر مرکز مطالعات استراتژیک برای امور سیاسی در مرکز اهرام در قاهره میگوید:
«ادارک عمومی بر این است که کشور و مؤسسات آن تدریجاً ار طرف اخوانیها تسخیر شده اند. ولی مسئله اینست که آنها بیشتر پستها را با مکتبی ها پر کرده اند و نه افراد متخصص.»
که البته میتوان به آقای رشوان گفت تجربه ما د رایران اینست که آن مکتبی ها منصوب نشده اند تا در گام نخست کار ها را بگردانند بلکه آمده اند تا نخست با ایجاد جو ترس کنترول روانی و اتوریته خود را گسترش دهند. مطالب داخل پرانتز کامنت های خود منست.
…………….
اهرام آن لاین
اعلامیه جدید ریاست جمهوری:
رئیس جمهور مصر مُرسی یک قانون جدید دیگری با عنوان«حراست از انقلاب» (بخوان انقلاب دوم! ح ت) صادر کرد.
هدف ازاین قانون جدید تحت تعقیب قرار دادن«جنایت انقلابی» و دیگر تخلفات علیه انقلابیون مصر است.( اولاً منظور همان دادگاه انقلاب است و بعدهم فقط تصور کنید که باتوجه به اینکه مُرسی خود را بر فراز دستگاه قضایی قرار داده است این حکم در عمل چه معنایی میتواند داشته باشد/ ح ت)
بسط قدرت رئیس جمهور مُرسی، چالشی علیه قوای مقننه است.
سخنگوی پرزیدنت مُرسی، یاسر علی قوانین جدیدی را تحت عنوان«قانون حراست از انقلاب» اعلام کرد که هدف از آنها محاکمه آنهائیست که که «جنایات انقلابی و دیگر جنایات علیه« انقلابیون» مرتکب میشوند. (ظرافت کار مُرسی دقیقاً در اینجاست زیرا در گام نخست چوبه های دار و جوخه های اعدام را برای مقصرین رژیم قبلی که مجازات و اعدام آنها مورد حمایت بیشتر انقلابیون نیز هست تدارک می بیند تا بعد آنچنان شود که در ایران ما شد! ح ت).
درقانون جدید ایجاد یک داد سرای «حراست از انقلاب» پیش بینی شده است که به تحقیق روی هر ادله جدیدی علیه متهمین خواهد پرداخت حتی اگر آن متهمین قبلاً توسط دادگاه دیگری تبرئه شده باشند تجدید محاکمه خواهد شد.
جنایات مشمول این قانون، عبارتند از کشتن یا مجروح کردن انقلابیون، پنهان کردن مدارک جرم علیه چنین مجرمانی، و فساد در مورد عوامل رژیم سابق میشود.(هدف به محاکمه کشیدن همه بلند پایگان لشگری و کشوری و امنیتی عصر مبارک است تا با قلع و قمع انها بذر ترس را در جامعه و در درون ارتش بپاشد و به دادگاه انقلاب مشروعیت بدهد. ح ت)
جنایات مشمول این قانون، عبارتند از: کشتن یا مجروح کردن انقلابیون، پنهان کردن مدارک جرم علیه چنین مجرمانی، و فساد در مواردی که به عوامل رژیم سابق مربوط میشود.
بر طبق این قانون، دادستان میتواند هرکسی را که متهم به جنایت میشود تا مدت ۶ ماه بازداشت کند.
پایان گزارش اهرام آنلاین
………….
کامنت من:
اولین سئوال اینست که مُرسی با اتکاء به کدام بخش از دستکاه نظامی و انتظامی و امنیتی میخواهد این قانون را پیاده کند؟
ساده و سریعرین پاسخ اینست که مُرسی میخواهد با این مانور وطرح این قوانین که خواست انقلا بیون «اعدام خواه و اعدام باید گردد» نیز هست کارت سبز سرکوب و حمایت یا بی تفاوتی بخشی از معترضین را نیز برای خود تأمین کند. با این مانور نیز بخشی از نیروهای نظامی، انتظامی و امنیتی را که سنتاً استبدادگرا بوده و دل خوشی از نیروهای چپ، لیبرال، ملی و هرآنکس که در انقلاب علیه آنها بوده است ندارند انتقام بگیرند به حمایت از خود جلب میکند. از سوی دیگر کم نیستند مثل چپها و میلیون آغاز انقلاب خودمان که به فقط به آن لبه ایی از ساطور انقلاب نظر دارند که گردن طاغوتیان میارکی و سران سابق ارتش را میزند و لذا حاضرند این ساطور را صیقل دهند.
و اما اخبار بعدی:
۱ ـ یکی از مشاوران مُرسی بعنوان اعتراض استعفاء داد که البته دلیل مشخص اعتراضش این است که با وی مشورت نشده و در جریان نبوده است. او نماینده قبطی های مسیحی است.
۲ ـ کاترین اشتون از طرف اتحادیه اروپا مراتب نگرانی خود را از تصمیم مُرسی برای قبضه کردن قدرت در دست خود ابراز کرده و خواستار رعایت حریم قوای سه گانه شد.
آخرین کامنت من تا اینجا:
موج اعتراض بیش از آن بالا گرفته است که به آسانی آرام شدنی باشد. شعار سرنگونی مُرسی به شعار عمده اصلی معترضین تبدیل شده است. خطر عمده در اینست که این اعتراض عظیم توده ایی بعلت فقدان رهبری واحد و در اثر مانور های مُرسی و اخوان از هم بپاشد زیرا بسیاری از این نیروها خواهان سقوط مُرسی نیستند و گروهی هم خواهان محاکمه یا تجدید محاکمه نظامیان هستند. خطر اینهم هست که مُرسی همان کاری را با ارتش مصر بکند که همه انقلابیون ایران با ارتش شاه کردند یعنی شوراندن کادر های پائین و «شورا سازی» در ارتش و تخریب دیسیپلین نظامی.. که آیت الله خمینی و اسلامگرایان برنده آن بودند.

اهرام آنلاین
Egypt’s President Morsi issues new ‘Revolution Protection’ Law
New legislation aims to prosecute those responsible for ‘revolutionary crimes’ and other offenses against Egyptian ‘revolutionaries’
Ahram Online , Thursday 22 Nov 2012
Egypt’s President Morsi expands power, defies judiciary with new declaration
Egyptian Presidential Spokesman Yasser Ali announced new legislation dubbed the ‘Revolution Protection Law’ aimed at trying those responsible for “revolutionary crimes” and other crimes against “revolutionaries.”
The new law stipulates the creation of a ‘Revolution Protection’ prosecution to investigate any new evidence brought against the accused, who will be retried even if previously acquitted by other courts
Crimes included in the law include injuring and killing revolutionaries, hiding incriminating information against the latter, and political corruption in the case of former regime members.
The prosecutor-general may order – according to the law – the detention of anyone charged with these crimes for a period not exceeding six months.
وال استریت ژورنال
“The general impression is that the country and all its institutions are gradually being taken over by the Brotherhood. But the problem is that they are filling most positions with loyalists, not competent people,” said Diaa Rashwan, a senior analyst with the Cairo-based Ahram Center for Political and Strategic Studies.
 

……………………………………………………………………..

ویکتوریا نولاند سخنگوی در سازمان ملل و کاندید جانشینی کلینتون از تصمیم مُرسی دایر بر گشترش اختیاراتش اظهارز نگرانی کرده و   همه طرفها را را دعوت به ارامش و برقراری یک گفتگوی ملی کرد.
پیش کامنت من:
سخنگوی کاخ سفید از اقدام مُرسی ابراز تأسف و همه طرف ها را دعوت به گفتگو کرد. من از بیش از یکسال قبل گفته ام که بحران مصر جز با تعامل پیش نمیرود. متآسفانه چنین بنظر میرسد که انقلابیون و هپروت چپها،ناسیونالیستها و لیبرلها میخواهند در آن واحد در دو جبهه بجنگند هم با اسلامگریان و هم با بقایای نظام گذشته که میتوان گفت بیش از نیمی از جامعه مدرن شهری مصر را نمایندگی میکنند. و اخوان المسلمین و سایر اسلامگرایان هم روی این جبهه دوگانه مخالفین خود حساب میکنند و ضدیت افراطی و غیر عقلانی نیروهای چپ، ناسیونالیست و لیبرال را نسبت به نیروهای کنده شده از رژیم سابق همچون یک امتیاز استراتژیک و یک آسمانی تلقی کرده و حساب میکنند که بر موج این مخالفت و ضدیت میتوانند سوار شده و اقتدار استبداد دینی خود را مستقر کنند. ولی همه اینها اشتباه محاسبه همه جریان در صحنه سیاسی در مصر است و راهی نیست جز دیالوگ ملی، همان چیزی که ویکتوریانولاند میگوید. هر راه دیگری به استبداد، انقلاب استبداد ساز یا هرج و مرج ویران ساز منتهی میشود.

بعلت سرما خوردگی شدید حال و وقت ترجمه نیست. در روزهای آینده نظر تحلیلی خود را خواهم نگاشت.

U.S. Urges Calm, Dialogue in Egypt

by Naharnet Newsdesk 21 minutes ago

The United States said on Friday that the assumption of sweeping powers by Egypt’s President Mohamed Morsi was a matter of concern, amid a new round of protests in the country.

“The decisions and declarations announced on November 22 raise concerns for many Egyptians and for the international community,” said State Department spokeswoman Victoria Nuland, in a statement.

“One of the aspirations of the revolution was to ensure that power would not be overly concentrated in the hands of any one person or institution,” she said, referring to the uprising that toppled veteran ruler Hosni Mubarak.

Nuland warned that Egypt’s “constitutional vacuum … can only be resolved by the adoption of a constitution that includes checks and balances, and respects fundamental freedoms, individual rights, and the rule of law consistent with Egypt’s international commitments.”

“We call for calm and encourage all parties to work together and call for all Egyptians to resolve their differences over these important issues peacefully and through democratic dialogue,” she added.

On Thursday, Morsi undercut a hostile judiciary that had been considering whether to scrap an Islamist-led panel drawing up a new constitution, stripping judges of the right to rule on the case or to challenge his decrees.

The decision effectively placed Morsi’s presidency above judicial oversight until a new constitution is ratified.

Amid fears of a return to the authoritarian rule Egyptians suffered under Mubarak, protesters held rival rallies and attacked Muslim Brotherhood offices in several cities, including in Alexandria on the Mediterranean.

Morsi meanwhile insisted Egypt was on the path to “freedom and democracy.”

“Political stability, social stability and economic stability are what I want and that is what I am working for,” he told an Islamist rally outside the presidential palace.

افزایش ۱٫۱%ی صادرات ماهانه نفت عراق

Share Button

۱ ـ قریب ۳ سال و نیم پیش که در جریان انتخابات عراق ایاد علاوی رقیب نوری المالکی از وی پیشی گرفته بود برخی محافل حاکمه ایران که از به قدرت رسیدن علاوی به وحشت دوچار شده بود بلافاصله شروع به طرح مطالبه غرامات جنگی کردند. سایت تابناک تا انجا که یادم می آید در چند مورد مسئله مطالبه غرامات جنگی را در صورت به قدرت رسیدن مالکی مطرح کرد. پس از لابی سازیهای پشت پرده بسیار و ممانعت از تشکیل دولت توسط علاوی و ادامه دولت مالکی، تمام این ادعاها یکباره خاموش شد. ….. . حالا وقت اینست که با پولدار شدن عراق و بدبخت شدن ایران دولت ما از این برادر مالکی و شرکای دولتی اش جعفری و حکیم بخواهند که اقلاً قسمتی از آن غرامت را به ایران پرداخت کنند تا ایران از این بحران لاعلاج مضیقه ارزی ولو برای مدتی کوتاه خارج شود.

نهار نت لبنان

وزارت نفت عراق میگوید، که میانگین صادرات نفت خام آن کشور به ۲٫۶۶۲ میلیون بشکه روزنه در ماه اکتبر(مهر ـ ابان) بالغ شد. تقریباً ۱٫۱% افزایش نسبت به ماه قبل. (۱۴% سالیانه ح ت)
سخنگوی این وزارتخانه، عصام جهاد، دیروز پنجشنبه گفت که، وصولی ماهیانه عراق بر مبنای نرخ متوسط بشکه ایی ۱۰۵٫۵۱ دلار، ۸٫۵۷۸ میلیارد دلار بوده است.
صادرات ماه سپنامبر، به ۲٫۵۹۳ میلیون بشکه و درامد کشور ۸٫۳۷۱ میلیارد بالغ شده است.
صادرات عراق به یمن فعالیت تعدادی از کمپانیهای بین المللی که درعراق، از آغاز افتتاح ترمینال جدید نفتی در خلیج فارس، فعالیت میکنند بطور منظم از سال قبل افزایش داشته است.
عراق چهارمین جایگاه در بین دارندگان بیشترین ذخایر نفتی در دنیا را دارا است. این ذخایر به ۱۴۳٫۱ میلیارد بشکه بالغ میشوند. نفت قریب ۹۵% بودجه دولت عراق را تأمین میکند.
پایان خبر از نهار نت
…………………..
کامنت من:
۱ ـ قریب ۳ سال و نیم پیش که در جریان انتخابات عراق ایاد علاوی رقیب نوری المالکی از وی پیشی گرفته بود برخی محافل حاکمه ایران که از به قدرت رسیدن علاوی به وحشت دوچار شده بود بلافاصله شروع به طرح مطالبه غرامات جنگی کردند. سایت تابناک تا انجا که یادم می آید در چند مورد مسئله مطالبه غرامات جنگی را در صورت به قدرت رسیدن مالکی مطرح کرد. پس از لابی سازیهای پشت پرده بسیار و ممانعت از تشکیل دولت توسط علاوی و ادامه دولت مالکی، تمام این ادعاها یکباره خاموش شد. بگذریم از اینکه این چنین بازی کردن با دیپلماسی و مسائل ملی چقدر خیانت آمیز و بی مسئولانه است، حالا وقت اینست که با پولدار شدن عراق و بدبخت شدن ایران دولت ما از این برادر مالکی و شرکای دولتی اش جعفری و حکیم بخواهند که اقلاً قسمتی از آن غرامت را به ایران پرداخت کنند تا ایران از این بحران لاعلاج مضیقه ارزی ولو برای مدتی کوتاه خارج شود. این برادران قطعاً آنموقع در زمان صدام که مهمان دولت اسلامی ما بودند، از پرداخت این غرامات دفاع میکرده اند. جا دارد حالا که در رأس قدرت هستند آن دوره مهمان نوازی را بیاد آورند و بر موضع آنروز خویش بایستند و غرامت جنگی ایران را بپردازند.
۲ ـ گزارشگرنهار نت غافل از اینست که افزایش صدور نفت عراق همزمان است با تحریمهای نفتی ایران و در حقیقت براداران عراقی بحساب بازارهای ایران در دنیا تاخت و تاز میکنند.
۳ ـ رقم افزایش نفت صادراتی باید بیش میزان ذکر شده در گزارش فوق باشد چون اقلیم خومد مختار عراق نفت خودش را خود صادر میکند و گزارشی هم به دولت مرکزی نمیدهد.

بی اعتنایی به ایران درفعالیت دیپلماتیک منجر به آتش بس

Share Button

عکس کلینتون و محمد کمال عمر و وزیر خارجه مصر در بالا و مُرسی و مشعل در زیر
<پس امضای قرارداد آتش بس ، همه دنیا نفس راحتی کشید و مردم غزه جشن گرفتند که بمبارانها و جنگ و کشتار و ویرانگری تمام شد. تنها کسانی که این آتش بس را نه بعنوان پایانی بر مرگ آفرینی و ویرانگری، از مواضعی انسانی بلکه با مفاهیم شکست و پیروزی، برد و باخت و از موضع جنگجویانه توضیح داده و منعکس کردند رهبر حزب الله لبنان سید حسن نصرالله بود که با سخنرانی غرای خود بمناسب هفتم عاشورا با رجز خوانی در شکست دشمن صهیونیستی و پیروزی مقاومت داد سخن داد و در ایران هم تقریباً بیشتر مقامات همان رویه را در پیش گرفتند.

رمضان عبدلله شالا فرمانده جهاد اسلامی طی یک مصاحبه با تلویزیون الجزیره گفت: « این سلاحها که امروز علیه تجاوزاسرائیل بکار گرفته میشوند، عمدتاً یا از ایران آمده اند یا ایران پول خرید آنهارا بما داده است. همه دنیا اینرا میداند و هیچ نکته سری ای در این زمینه وجود ندارد.
الشرق الاوسط دیروز پنجشنبه در چند بند، محتوای توافقنامه اسرائیل و حماس را منتشرکرد. در حقیقت دو ماده دراین توفق نامه، روح و محتوای آنرا تشکیل میدهد. ۱ ـ اسرائیل متعهد میشود به عملیات خصمانه؛ بمباران، هدفگیری افراد و اعزام گشتهای نظامی در نوار غزه پایان دهد و ۲ ـ حماس متعهد میشود به تمام عملیات موشک پراکنی و سایر عملیات خصومت آمیز علیه اسرائیل پایان دهد. علاوه بر این دو ماده؛ ۳ ـ محدودیت رفت و آمد آزاد افراد از غزه برداشته شده و محاصره غزه برداشته میشود.
در این توافقنامه؛ حماس یگانه طرف مسئول از سوی نوار غزه برسمیت شناخته شده که مسئولت رعایت مفاد قرارداد را بعهده دارد.
همانطور که دیده میشود، اسرائیل به بیشتر آنچه که میخواسته یعنی پایان دادن به موشک پراکنی و عملیات ایزایی پارتیزانی از سوی گروههای نظامی در نوارغزه دست یافته است ولی در عوض آنچه غزه گرفته است چیزی نیست جز همان حقوق و فرصتهایی که ساحل غربی و رام اله آنرا بنحوی بهتر و تضمین شده تری دارا بوده اند. غزه به آنچیزهایی رسیده که با عملیات خصمانه خود علیه اسرائیل آنها از دست داده بود.
و اما پس امضای قرارداد آتش بس ، همه دنیا نفس راحتی کشید و مردم غزه جشن گرفتند که بمبارانها و جنگ و کشتار و ویرانگری تمام شد. تنها کسانی که این آتش بس را نه بعنوان پایانی بر مرگ آفرینی و ویرانگری، از مواضعی انسانی بلکه با مفاهیم شکست خوردگی و پیروزی، برد و باخت و از موضع جنگجویانه توضیح داده و منعکس کردند رهبر حزب الله لبنان سید حسن نصرالله بود که با سخنرانی غرای خود بمناسب هفتم عاشورا با رجز خوانی در شکست دشمن صهیونیستی و پیروزی مقاومت داد سخن داد و در ایران هم تقریباً بیشتر مقامات همان رویه را در پیش گرفتند.
نصرالله در سخنرانی خود بمناسبت هفتم عاشورا(محرم ح ت) در چهار شنبه گفت که، تجربه مقاومت فلسطینیها در مخاصمات اخیر با اسرائیل باید بخاطر «عظمتشان» مورد مطالعه قرار گیرد.
نصرالله گفت: «ایالات متحده، غرب، اعراب و مسلمانان، لبنان و فلسطینیها و غزه، همه باید از درسهای این تجربه بیاموزند. او افزود که قدرت نمایی رزمندگان، ابهت و قدرت مقاومت را افزون ساخته تقویت کرد و به «پیروزی این ملت» منجر خواهد شد.
از این سو در کشور ما:
«به گزارش خبرگزاری فارس به نقل از اداره کل تبلیغات دفاعی وزارت دفاع، سردار احمد وحیدی وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح در نشست کمیته دیپلماسی دفاعی وزارت دفاع طی سخنانی، پیروزی مردم با ایمان و غیور غزه را به امت اسلامی و مردم فلسطین به ویژه جهادگران جبهه مقاومت تبریک گفت.

وحیدی با تحسین و تجلیل از مقاومت کم‌نظیر مردم و مجاهدان سلحشور غزه تأکید کرد: این رشادت و پایداری علاوه بر بی‌اثر کردن حملات ددمنشانه رژیم صهیونیستی آنان را در تداوم جنگ‌افروزی دچار تردید، سردرگمی و اختلاف کرد.

وی با اشاره به دفاع جانانه و پاسخ کوبنده و مؤثر موشکی رزمندگان جان‌ بر کف غزه به حملات وحشیانه رژیم صهیونیستی گفت:‌ از بین رفتن کامل هیمنه پوشالی این رژیم و فروریختن گنبد آهنین که قبلاً با ورود پهپاد حزب‌الله پایه‌های آن متزلزل شده بود از مهم‌ترین دستاوردهای مقاومت مردمی در جنگ ۸ روزه بود.

وزیر دفاع مقاومت و پیروزی مردم غزه را در تداوم پیروزی‌های بزرگ مقاومت در جنگ‌های ۳۳ و ۲۲ روزه ذکر کرد و گفت:‌ این پیروزی موجب شد مردم منطقه و جهان پوشالی بودن این رژیم را به وضوح مشاهده کنند.

وحیدی اتخاذ رویکرد مقاومت، جهاد و شهادت از سوی مردم سلحشور غزه را کشیدن خط بطلان بر اقدامات سازش‌کارانه و مهم‌ترین عامل پیروزی توصیف کرد و افزود: در صورت اتخاذ چنین رویکردی از سوی جهان اسلام و تقویت حلقه‌های اتصال مقاومت می‌توان برای همیشه شر این رژیم شرور و جنگ‌افروز را از سر مردم فلسطین کوتاه کرد.

وی گفت: پیروزی مردم غزه علاوه بر سرخوردگی شدید سران رژیم غاصب صهیونیستی موجب شرمندگی سردمداران آمریکا و اروپا نیز شد که با حمایت‌های آشکار و پنهان و سکوت خود مشوق و حامی جنایت‌های جنگی رژیم صهیونیستی بودند.»
اما اگر بخواهیم نه از منظر انسانی و یا سیاسی بلکه نظامی صرف به قضیه نگاه کنیم؛ جنگِ «بمباران هوایی و توپخانه ایی» یکهفته ایی اسرائیل که منجر به کشته شدن ده ها تن از فرماندهان عالیرتبه حماس و جهاد اسلامی و تخریب بسیار تآسیسات و مراکز موشکی حماس و مقر آن و جهاد اسلامی شد از یکسو و موشک پراکنی از غزه که به صدمات ساختمانی مختصرو کشته شدن ۵ اسرائیلی از جمله یک سرباز وظیفه شد، جای تردیدی باقی نگذاشت که، پیروز نظامی این جنگ اسرائیل بود. انتقال آن موشکها با هزینه بسیار زیاد از راه های قاچاقی و تونل های چند صد متری زمینی که۹۰% آنها یا به محوطه های خالی از سکنه اسرائیل افتادند و یا توسط همان دفاع ضد موشکی «گنبد آهنین» در هوا زده شدند، بلحاظ هزینه و نتیجه نظامی خود مطلقاً با بمباران های ویرانگر و بالنسبه کم هزینه اسرائیل قابل مقایسه نیست. البته باید گفت که اثر مخرب این موشکها نه در قدرت تخریب و دقت هدفگیری و کلاً اهمیت نظامی آنان بلکه در اثر فضای اضطراب دائمی است که در جامعه اسرائیل بجا میگذارند. وحیدی از بی اثری دفاع ضد موشکی گنبد آهنین سخن میگوید ولی یک شعور متعارف در ک میکند که اولاً چنین سیستمی در آغاز بکارگیری خود است و در ثانی در ارزیابی همین نخستین آزمایشها هم باید گفت که، دقت و توان «راه بُری» این سیستم ضد موشکی در خثی کردن موشکهای شهاب را که برد آنها ۷۵ کیلومتر است، و برای آن مسئله سرعت عمل واکنشی ثانیه ایی و نه دقیقه ایی مطرح است شکفت انگیز بوده است.
و اما از منظر واکنش افکار عمومی به این جنگ باید گفت که در جنگ ۲۰۰۸ غزه با اسرائیل نه تنها کشورهای عرب، ترکیه، اروپا حتی خود اسرائیل صحنه تظاهرات ده ها هزار نفری مردم و جنبش صلح علیه حمله اسرائیل به نوار غزه بود حال آنکه در درگیری اخیر بزرگترین تظاهراتی که رخ داد، برغم اسلامیزه شدن فضای سیاسی منطقه پس از بهار عرب، بزرگترین تظاهراتی که اتفاق افتاد تظاهرات سلفیستها در قاهره بود که «اهرام آنلاین» تعداد شرکت کنندگان آنرا هزاران نفر ذکر کرد یعنی بین ۲۰۰۰ تا ۹۰۰۰ در قاهره ده میلیونی و اخوانیزه شده.
از همان آغاز درگیری درکشورهای عربی درگیر ، بحثی از کمک به غزه نبود بلکه همه از تلاش برای حصول فوری آتش بس سخن میگفتند و مصر بعنوان بزرگترین کشورعربی و مسلمان درگیر با اسرائیل نه درکنار غزه بلکه بعنوان «میانجی» نقش بازی میکرد و رهبران حماس، هم مشعل و هم هنیه این نقش را ارج گذاری کردند و از رجز خوانی های جانبدارانه مقامات ایرانی و کمکهای نظامی و مادی ایران کلام تشکر آمیزی هم در اظهارات رسمی خود بر زبان نراندند دولت مصرهم با بی اعتنایی به (و با ژست تورا سننه!) با تقاضای وزارت خارجه ایران دایر بر تقاضای بازدید از غزه برخورد کرد در حالیکه داود اغلو وزیر خارجه ترکیه به غزه سفر کرد و از آسیب دیدگان آنجا بازدید کرد. یک عکس او را در حال گریستن همراه با پدری فرزند از دست داده نشان میدهد. وزارت خارجه ایران نگفت و هرگز هم نخواهد گفت که پاسخ مصر به درخواست صالحی برای دیدار از غزه با چه لحنی و چگونه بوده است.
خلاصه کنم با توجه به اینکه این جنگ برخلاف جنگ ۳ سال قبل فقط جنگ امکانات مادی و نظامی در هوا بود، نگاه به برد و باخت نظامی هم فقط از این منظراعتبار دارد و نمیتوان حتی هیچ نتیجه گیری نظامی دقیقی هم از آن کرد. ولی از منظر نتایج سیاسی آن؛ خود مشعل وارد شدن و به بازی گرفته شدن مستقیم حماس را در یک فرایند دیپلماتیک وسیع؛ که از آمریکا گرفته تا مصر و ترکیه در آن شرکت داشتند را یک پیروزی تاکتیکی بزرگ برای حماس میداند. (به نقل از اهرام آنلاین).
و اما حاشیه گذاری ایران و بی اعتنایی به آن به همین جا پایان نمی یابد. در قرارداد آتش بس رسماً فقط حماس بعنوان یگانه طرف مسئول در غزه شناخته شده است که باید پای امضای خود در ذیل قرارداد آتش بس بیایستد. که اینرا بزبان دیگری میوان پیرزی حماس در مقابل رقیب اصلی اش دولت الفتح و محمود عباس در ساحل غربی تلقی کرد و نه بیش. از سوی دیگر، همین دیروز اسماعیل هنیه با لحنی اخطار آمیز به همه گروههای مسلح در غزه هشدار داد که اکیداً مفاد آتش بس را رعایت کرده و از هر اقدام تحریک آمیزی علیه اسرائیل خود داری کنند. درپس این اظهارات ساده هنیه، این قرار دارد که جهاد اسلامی بعنوان پروکسی ایران باید از آن راهبردی تبعیت کند که حماس در پیش میگیرد و به دستور گرفتن از ایران پایان دهد و این یعنی پایان کار جهاد اسلامی بعنوان عامل ایران در غزه. البته هنیه در جای دیگر همزمان با تشکر از میانجی گری مصر، از کمک های مالی ایران نیز سپاسگزاری کرد. معنای حرف هنیه این بود که برای ایران در پشت میز دیپلماسی منطقه جایی نیست ولی دلارهای آن همیشه با گشاده رویی پذیرفته میشوند.
توضیح!
این موضوع جا داشت مورد تحلیل سیاسی ویع قرار گیرد که من دیدم یاداشت طولانی و حوصله بر میشود. شاید در هفته آینده به آن بپردازم

پیکارجویان سوریه یک پایگاه زرهی را در شرق کشور آزاد کردند

Share Button

۹ روز دیگر کنفرانس دوستان سوریه مرکب از بیشتر کشرر های معتبر دنیا منهای چین و روسیه در توکیو مهماندار ائتلاف ملی سوریه خواهند بود. من این احتمال را بعید نمیدانم که بمناسبت این اجلاس، نیروهای ضد ارتش اسد حمله خُرد کننده خود را برای آزاد کردن منطقه ایی پیوسته بهم تا بتوانند در آنجا تشکیل دولت در تبعید را خود اعلام کنند راآغاز کنند.
من فکز میکنم برای نجات آن ۴۸ پاسدار ایرانی اسیر در سوریه فقط همین ۹ روز وقت باشد و همینطور برای هیئت دیپلماتیک ایران تا دمشق را سریعاً ترک کند. اوضاع بسرعت در حال تحول است

اهرام آنلاین به نقل از روئیتر
لحظاتی پیش!
پیکارجویان انقلابی سوریه، امروز ۵ شنبه یک پایگاه توپخانه و زرهی را در شرق کشور نزدیک دیر الزور نزدیکی مرز عراق به تصرف درآوردند که موجب تضعیف نیروهای پرزیدنت اسد میشود.
برابر روئیتر به نقل ازشورای نظامی انقلابی منطقه:« پس از ۲۰ روز نبرد و ۴۴ شهید،پایگاه نظامی «میادین» و تمام منطقه در امتداد رود فرات بسوی دیر الزو به تصرف این نیروها در آمد.
گروه دیگری از اپوزیسوین اخبار تصرف این پایگاه را پس از« محاصره طولانی» تأئید کرد. این پایگاه در ۴۲ کیلومتری دیر الزور قرار دارد.
پایان خبر
…………….
کامنت من:
۹ روز دیگر کنفرانس دوستان سوریه مرکب از بیشتر کشرر های معتبر دنیا منهای چین و روسیه در توکیو مهماندار ائتلاف ملی سوریه خواهند بود. من این احتمال را بعید نمیدانم که بمناسبت این اجلاس، نیروهای ضد ارتش اسد حمله خُرد کننده خود را برای آزاد کردن منطقه ایی پیوسته بهم تا بتوانند در آنجا تشکیل دولت در تبعید را خود اعلام کنند آغاز کنند.
من فکز میکنم برای نجات آن ۴۸ پاسدار ایرانی اسیر در سوریه فقط همین ۹ روز وقت باشد و همینطور برای هیئت دیپلماتیک ایران تا دمشق را سریعاً ترک کند. اوضاع بسرعت در حال تحول است.