Archive for: December 2012

Share Button

مُرسی سنخرانی به تأخیر افتاده خود را عصر دیروز انجام دادو بنظر من همین تأخیر انداختن سخرانی زمان گزاری شده؛ خود، بخشی از مانور های جنگ روانی اخوان و مُرسی بود تا با در بیم و انتظار و امید نگاه داشتن مردم، آنها را برای جذب سریع ادعاها و اظهارات او از پیش آماده کند. کلمات و جملات بکار برده از سوی او در زبان تهدید و اتهام بسته بندی شده بودند. او مرگ ۶ نفر و زخمی شدن قریب ۷۰۰ نفر را در درگیریهای روزهای گذشته، عیر مستقیم به گردن مخالفین انداخت و آنها را متهم کرد که با پول و کمکهای عوامل رژیم سابق، خشونت آفرینی میکنند و وعده داد که آنها تعقیب و مجازات خواهند شد. مردم مصر و جهانیان که اخبار مصر را تعقیب میکردند دیدند و شنیدند که این؛ اسلامگرایان بودند که به اعتصاب نشسته مخالفین مُرسی در اطراف کاخ ریاست جمهوری حمله کرده، چادرهای آنها را به خشونت جمع کرده، بساط آنها را بهم ریخته و با چماق و حتی شمشیر، آنها را مورد ضرب و شتم قرار دادند.
جبهه نجات ملی که در پشت سر اعتراضات کنونی قرار دارد از آن نیروهایی تشکیل میشود که توانستند جمعیتهای صدها هزاری و میلیونی را علیه رژیم مبارک به خیابانها بیاورند قبل از اینکه اخوان وسلفیستها تصمبم خود را برای پیوستن به آن جنبش اعتراضی و انقلابی گرفته باشند. جوانان اخوان المسلمین بدون اجازه رهبری این تشکیلات، به ابتکار خود به جنبش ضد مبارک پیوسته بود.
احزاب تشکیل دهنده جبهه نجات ملی و چهره های رهبری کننده آن، بدون به حساب آوردن نیروهای احمد شفیق که رقیب اصلی مُرسی بود جمعاً همان اندازه در انتخابات ریاست جمهوری رأی آوردند که مُرسی، یعنی قریب ده میلیون. جبهه ایی که ده میلیون رأی و آنهم آرای جامعه شهری و نه آرای فتوایی و شرعی را داشته است، نه نیازی به پرداخت برای وادار کردن مردم به تظاهرات دارد و نه این پول را دارد و نه با تظاهراتچی های پرداختی میتواند سازمانی مانند اخوان را به چالش بطلبد. این اسلامیسته هستند که هربار برای تظاهرات خود علاوه بر سرو ساندیس مصری ده ها اتوبوس را (در آخرین تظاهرات ۷۰تا) برای کشاندن حومه نشینان و روستائیان به شهرها برای تظاهرات بکار میگیرند. پس وارد کردن این چنین اتهاماتی از سوی مُرسی نشان میدهد که اسلامیستهای مصر، عزم خود را جزم کرده اند که با دروغ و تقلب و بکار گیری متدهای فاشیستی رقیبان خود را از صحنه خارج کنند. اخوان المسلمین حتی دنبال اجرای اسلام هم نیست بلکه فقط دنبال قدرت است. منعم ابولفتوح یکی از رهبران سابق اخوان و مخالف کنونی مُرسی دیروز در یک سخنرانی دولت را مسئول خشونتها اعلام کرد. جامعه الاحضر نیز از مُرسی خواست که دست از فرمان خود و رفراندم ۱۵ دسامبر بردارد. این دو جریان خود از اسلام باوران اصیل جامعه مصر هستند و جامعه الاحضر واتیکان دنیای اسلام است. پس نبرد فقط بر سر قدرت است و اسلام و شریعت ابزار و بهانه!
مرسی در سخنرانی دیرروز خود کلامی امیدوار کننده و مصالحهه جویانه برای مخالفین نداشت و از ینرو دعوت او به دیلوگ ملی بی درنگ از سوی اپوزیسیون رد شد. رهبران جبهه نجات ملی قبلاً گفته بودند و دیروز هم تکرار کردند که تا هنگامی که مُرسی فرمان خود و طرح رفراندم قانون اساسی را پس نگرفته است هیچ گفتگویی با او نخواهند داشت.
تا آنجا که به مصر مربوط میشود مبارزه ادامه خواهد یافت و همه چیز دیگر به موضع گیری نظامیان بستگی دارد. زیرا نه اخواان و هواداران آن با بسیج چماقداران و بسیجیان خود میتوانند حریف اعتراضات میلیونی که سراسر مصر را فراگرفته است بشود و نه مخالفین آن قدرت را دارند یا حتی مایلند تا با قهر قدرت را بدست گیرند. زیرا چنین قدرت گرفتنی را عاری از مشروعیت میدانند.
واما در رابطه با رخدادهای مصر جای تأ سف است که جامعه سیاسی ما ایرانیان؛ غیر یا ضد حکومتی فرصت مطالعه ی قیاسی و تطبیقی رخدادهای مصر و آموختن از آنرا، که واقعاً از بسیاری لحاظ تکرار صحنه های انقلاب اسلامی ماست، برای آسیب شناسی و نقد خود از دست میدهد و توجه لازم را بدان نمیکند. من فقط به دو جنبه از درسهای بزرگ انقلاب مصر برای خودمان اشاره میکنم:
۱ ـ اسلامیستهای کراوات زده و کت شلواری مصر ده ها سال نسبت به اسلامیست های آنروز ایران ما به رهبری خمینی با دنیا و سیاست مدرن نزدیکتر هستند ولی در تحولات انقلابی مصر با پیشی گرفتن اسلامیستها و نمودار شدن گرایشهای فاشیستی، اقتدار گربانه و انحصار طلبانه از سوی اسلامگریان، دگر اندیشان مصری «جبهه نجات ملی» تشکیل دادند و غیر مستقیم ادامه مبارزه با رژیم سابق و شلاق زدن بدان را کنار نهاده انرژی خود را صرف جلو گیری از خطر بالفعل فاشیسم دینی کردند. برخلاف این روند در مصر، در ایران ما با روی کار آمدن روحانیت معمم و مکلا، دگر اندیشان ایرانی از مجاهدین خلقش گرفته تا جبهه ملی اش تا حزب توده و سازمان فدائیش در خوش خدمتی به روحانیت حاکم با هم به مسابقه پرداختند و در این خوش خدمتی برای افشای لیبرالها، خلق مسلمانی ها، کردها و عوامل طاغوت و توطته چینان وابسته به امپریلیسم و بقایای رژیم سابق از هم سبقت گرفتند.
مصریان با تظاهرات شنبانه روزی در خیابانها از همان لحظه نخست احساس خطر مشروعیت استبداد جدید را به چالش کشیده در برابر آن ایستادند حال آنکه اکثر جریانهای دگر اندیش ایرانی با صف بستن در صف طویل رفراندم قانون اساسی با رأی مثبت خود به قانون جمهوری اسلامی و حاکمیت ولی فقیه بر مشروعیت نظام صحه گذاردند.
۲ ـ آن بخش از اپوزیسیونی که به مهاجرت مجبور شد نه تنها نتوانست یک جبهه نجات ملی مثل مصریان بر پا کند بلکه در سردرگمی و گریز از نقد خود و نقد درست انقلاب، و بازنگری آسیب شناختی همه جریان آنچنان واماند که در سکوت و خاموشی وارفت و صدایش فقط آنگاه شنیده شد که صدای رقیبی برخاست و حیثیت نداشته و یا بر باد رفته سیاسی آنرا به چالش کشید.
احزاب و سازمانهایی که ده ها هزار هوادار داشتند به احزاب مجازی تا حد یک سایت اینتر نتی تقلیل یافتند بدون اینکه از ادعاهای خود دست برداشته و شهامت برخورد صریح با اشتباهات خود را داشته باشند.
بنظر من تحولات امروز مصر برای ما ایرانیان درسهایی بسیار ارزشمند دارد ولی تا چه حد؛ انگیزه، شهامت و پشتکار برای مطالعه درسهای انقلاب مصر در اپوزیسون یا نیمه اپوزیسیون ایران ما وجود داشته باشد جای تردیدبسیار هست.

برج ۵٠٠ میلیون دلاری

Share Button

از همه بدتر چیزی که ازارم میداد این بود که من دو سال و نیم اینجا کار کردم و بعدش دو سال هم درگیر اینجا بودم ولی اصلا این فکر به مغزم خطور هم نکرده بود و این دوتا در عرض یک ساعت این رو فهمیدن!!! و تازه ما ایرانی ها نمیدونم از کجامون در اوردیم که باهوشیم؟؟؟.

از میان میل های رسیده
با سلام.لطفا با حوصله بخوانید و کمی با خود تجزیه و تحلیل بفرمایید.
دوستی داشتم که مهندس پروژه برج میلاد بود. همیشه راجع به این پروژه موقع ساختش با اب وتاب صحبت میکرد و من هم که حوصله اش رو نداشتم فقط بهش نگاه میکردم و سرمو برای تایید تکون میدادم ولی توی فکر خودم بودم. یه روز دیدمش که خیلی ناراحت بود. ازش پرسیدم که چی شده که شروع کرد به تعریف کردن. گفت:
” امروز یه چیزی پیش اومد که خیلی ناراحتم کرد. یه گروه ژاپنی اومده بودن برای بازدید. حدودا ١۴ یا ١۵ نفر بودن ، هر دونفر با یکی از ما رفتن که از چیزهای مختلف بازدید کنن. من هم با دو نفرشون رفتم و شروع به توضیح دادن کردم . از سه طبقه زیرزمین شروع کردم واینکه حدود ۴۵٠ تا ۵٠٠ میلیون دلار هم هزینه ساخت اون شده به اضافه اینکه ٨ سال هم از موقع شروع تا پایانش طول کشیده و بعد main hall و تجهیزات basement , seismic device ، و بعد سالن اجتماعات رو نشونشون دادم و بعد هم رفتیم توی اسانسور که قسمتهای کلاهک و pinnacle رو بهشون نشون بدم که توی اسانسور یکیشون پرسید از این قسمتshaft چه استفاده ای میشه؟؟؟ من هم نیشخندی زدم و گفتم که خوب معلومه دیگه این قسمت کلاهک ٢۵٠٠٠ تنی رو که بزرگترین کلاهک برج مخابراتی در دنیا هست رو نگه میداره. اون گفت نه منظورم این نیست، یعنی اینکه اینجا مسکونی هست یا اداری ؟؟ من گفتم نه این قسمت خالیه و راه پله و اسانسور و انتقال تجهیزات از اینجاست. اون هم دیگه چیزی نگفت و رسیدیم به بالای برج . خلاصه اونجا هم یه سری چیزها رو نشون دادم و بعد رسیدیم به رستوران گردان . چون هنوز راه نیفتاده بود من رفتم که موتورش رو نشون بدم که یکیشون گفت که این چرا این شکلیه؟؟؟ پیش خودم گفتم که اینها چه جوری اینقدر کم استعدادن!!! رستوران گردان تا حالا ندیدن و بعد هم با افتخار گفتم که این رستوران گردانه و یه عالمه توضیح دادم. خلاصه اون قسمتها که تموم شد اومدیم روی تراس که اون یکی گفت : پس gyroscope اینجا کجاست ؟؟؟ من گفتم که البته جایی براش تعبیه کردیم ولی فعلا در برنامه نیست که اون رو در محل بذاریم … یاروگفت جالبه چون من اون رستوران گردان رو فکر کردم که gyroscope هست… روی تراس که بودیم ژاپنی اولی ازم سوال کرد که این کوهها مال کشور شماست؟؟؟ من هم بادی در غبغب انداختم و گفتم بله تمام اونها مال کشور ماست. گفت ارتفاعشون چقدره ؟؟ گفتم ۴٠٠٠ متر حدودا . گفت چقدر از اینجا فاصله داره ؟؟؟؟ گفتم حدودا ٨ تا ١٠ کیلومتر. گفت تله کابین هم داره؟؟ گفتم بله داره ، میخواین ببرمتون اونجا؟ اسکی هم میتونین بکنین. گفتن نه احتیاجی نیست. اون اولی از من پرسید که شما مسوول پروژه هستین؟؟؟ و من هم که خیلی جو گرفته بودم گفتم بله خودم هستم ( البته نبودم و فقط مسوول یه قسمت کوچیکش بودم) بعد یه چیزی به ژاپنی به هم گفتن و شونه هاشون رو بالا انداختن و به ساعتشون نگاه کردن و گفتن باید بریم برای ناهار. برای ناهار رفتیم و همهشون جمع شدن و من با اون اولیه سر یه میز نشستیم. اولش ساکت بود و هیچی نمیگفت، بعدش یه دفعه رو به من کرد و گفت شما گفتین این برج shaft اش خالیه یعنی استفاده اداری ومسکونی نداره؟؟ گفتم بله برای مخابرات ساخته شده. گفت شما گفتین اون کوهها هم مال شماست و کمتر از ١٠ کیلومتر با اینجافاصله داره؟؟؟؟ گفتم بله مطمئنا. گفت خوب اگه شما مسوول این پروژه بودین چرا این برج رو روی اون کوهها نساختین؟؟؟ گفتم اخه این که خیلی واضحه توی اونشرایط جوی این همه مصالح برای ساختن برج اونجا رو چه جوری ببریم؟؟ گفت خوب من و دوستم هم همینو داشتیم بحث میکردیم شما اصلا احتیاجی به ساختن برج نداشتین یه دکل اونجا میذاشتین . یه دکل مخابرات در ارتفاع ۴٠٠٠ متری بهتر از یه دکل روی یک برج ۴٠٠ متری عمل میکنه. Shaft این برج که خالیه کاری انجام نمیده. گفتم شوخی میکنین، خوب اگه اینطوریه شما چرا خودتون بلندترین برج مخابراتی دنیا رو دارین میسازین(SKY TREE بلندترین برج مخابراتی جهان در توکیو سال٢٠١٢ افتتاح شد ولی اون موقع در حال ساخت بود) ؟؟؟؟؟ گفت توکیو یه شهریه که در کنار اب های ازاده. بلندترین منطقه اون ١٠٠ متر ارتفاع نداره . در ضمن تا ۶۵ کیلومتریش کوه ١٠٠٠ متری هم نیست چه برسه به کوه ۴٠٠٠ متری در فاصله ٩ کیلومتریش. گفتم این همه برج مخابراتی تو دنیا هست… حرفم تموم نشده بود که گفت برج رو که برای رقابت نمیسازن ، برای نیاز میسازن. تمام اونهای دیگه هم از این قاعده مستثنی نیستن. ….. یک کم فکر کردم .. برج مسکو ، تیانشان، تورنتو، کوالالامپور .. راست میگفت!!!! همه اینها در زمینهای flat land ساخته شدن و حتی تا فاصله ده ها یا صد ها کیاومتر اصلا یک تپه ۴٠٠ یا ۵٠٠ متری هم نیست!!!!!!!!
گفتم اخه ما نیاز به یک سمبل ملی داشتیم ،،،، گفت شما میتونستین یه سمبل ملی با ١٠ یا١۵ میلیون دلار درست کنین نه یک برج ۵٠٠ میلیون دلاری روی ضعیفترین نقطه شهر ،،، اونم بدون gyroscope که حتی به یک طوفان اجازه میده که اون رو جابجا کنه و نه حتی زلزله. چون تا جایی که من میدون gyroscope به صورت built in کار گذاشته میشه و باید اون در محل قرار داده بشه و بعد pinnacle دورش ساخته بشه…
من دیگه جوابی نداشتم بدم فقط گفتم که من مسوول ساخت اینجا نبودم و یه سری پرت وپلا که از قیافه یارو فهمیدم که دیگه نباید ادامه بدم ،،،، هر دو دیگه حرفی نزدیم…. من هم داشتم زمین و زمان رو مقصر میدونستم از اقا محمد خان قاجار که چرا تهران رو وسط کوهها ساخت نه بغل یه پهنه ابی تا ما بتونیم راحت توش برج بسازیم تا کسی که ۵٠٠ میلیون دلار رو هزینه این برج کرد و علاوه بر اون فکر روزی که یک جسم به وزن یک برابر ونیم USSR GEORGE WASHINGTON از ارتفاع ١٠٠٠ پا بخوره وسط بزرگراه همت!!!! و در یک سناریوی بدتر وارد پارک وی بشه و غلت بخوره بره پایین!!!!
از همه بدتر چیزی که ازارم میداد این بود که من دو سال و نیم اینجا کار کردم و بعدش دو سال هم درگیر اینجا بودم ولی اصلا این فکر به مغزم خطور هم نکرده بود و این دوتا در عرض یک ساعت این رو فهمیدن!!! و تازه ما ایرانی ها نمیدونم از کجامون در اوردیم که باهوشیم؟؟؟.
خلاصه اون ناهار کوفتم شد،،،،، و اون هم دیگه هیچی نگفت،،،، ناهارش که تموم شد بلند شد و دستش رو روی شونه من گذاشت و گفت خیلی ازتون عذر می خوام که ناراحتتون کردم ، اصلا منظوری نداشتم،،،، میدونستم که شما مسوول پروژه نیستین چون همون پایین که بودیم بهمون گفتن که ایشون نتونسته بیاد،،،،، مطمئنم اگه شما مسئولش بودین یه جای بهتر برای اون در نظر میگرفتین. اینا رو گفت و دستش رو زد به پشتم و رفت،،،،،،

بسوی جنگ داخلی یا مصالحه ملی؟

Share Button

همین لحظه که این سطور را می نویسم سرویس سخن پراکنی بی بی سی بین المللی گفت که استقرار ارتش در برابر کاخ ریاست جمهوری پس از ملاقات شب گذشته سران ارتش و مُرسی رخ داده است. همینکه مُرسی مجبور به بازی گرفتن ارتش برای غلبه بر بحران شده است به این معناست که ارتش هم برای مدیریت بحران شرایط خود را به مُرسی تحمیل خواهد کرد. باید توجه داشت که اسلامگرایان، انحصار طلب تر آن هستند که تن به شرط و شروط داده و قدرت را با ارتش تقسیم کنند و بعید است که ارتش هم کلاً به معامله دوجانبه علیه اپوزیسون تن بدهد.

بالاخره مُرسی مجبور شد از نیروی نظامی برای آرامش در اطراف کاخ ریاست جمهوری کمک بگیرد. کمک از گارد ریاست جمهوری که بیش چند دهه محافظت جمهوریت نظامیان؛ ناصر، سادات، مبارک را عهده دار بوده است. تصور اینکه ظرف این دوسال از گذشت انقلاب، این گارد چنان تغیر ساختاری کرده باشد که به گارد وفادار رئیس جمهور اخوان تبدیل شود یعید بنظر میرسد ولی بهمین اندازه هم بعید بنظر میرسد که بنفع مخالفین هم وارد عمل شود. محتمل ترین گمانه ایسنت که ارتش برای مداخله شرایط خود را پیش میکشد. بهر حال بلافاصله پس از استقرار تانکهای گارد ریاست جمهوری هواداران مُرسی اطراف کاخ را تخلیه کردند و انتظار اینست که مخالفین هم تا ساعت ۳ بعد از ظهر که تعین شده است اطراف کاخ را تخلیه کنند وگر نه یک امیتاز بنفع مُرسی میشود.
فرمانده نیروهای انتظامی که وظیفه دار جدا کردن نیروها در اطراف کاخ را دیروز بعهده داشته با لحنی دیپلماتیک اظهار داشت که نیروهای انتظامی بنفع هیچ یک از طرفین وارد صحنه نشده بلکه فقط به قصد جدا کردن طرفین وآرام کردن اوضاع مبادرت به شلیک کپسولهای گاز اشک آور کرده است.
در همین حال ۶ تن ازمسئولین و معاونین مُرسی از جمله سرپرست برگزاری رفراندم در پیش بعنوان اعتراض استعفاء داده اند و انتظار استعفاهای بیشتر دور از انتظار نیست زیرا راهی که اخوان و مُرسی در پیش گرفته اند بهیچ وجه حتی اگر هم موفق شوند به یک حکومت قانونگرا و دموکراتیک که خواست انقلاب ۲۵ ژانویه بوده است منجر نمیشود و نتیجه خشونت کنونی ادامه آن در صورت ادامه حکومت اسلامیستهاست.
همچنانکه قبلاً هم گفته ام اخوان و مُرسی فاقد آن نیروی اجرای برای تحمیل خود به جامعه مصر و اقشار بالا و متوسط آن هستند. این تصور که ارتش در محافظه کارترین موضعگیری ها هم، با تمام قدرت پشت اسلامگراها بایستد بسیار بعید است. اوضاع پیچیده تر از آنست که بتوان گفت در کوتاه مدت چه اتفاق خواهد افتاد ولی در بلند و میان مدت اسلامیستها کمترین شانسی برای کنترول اوضاع طبق میل خود ندارند.
همین لحظه که این سطور را می نویسم سرویس سخن پراکنی بی بی سی بین المللی گفت که استقرار ارتش در برابر کاخ ریاست جمهوری پس از ملاقات شب گذشته سران ارتش و مُرسی رخ داده است. همینکه مُرسی مجبور به بازی گرفتن ارتش برای غلبه بر بحران شده است به این معناست که ارتش هم برای مدیریت بحران شرایط خود را به مُرسی تحمیل خواهد کرد. باید توجه داشت که اسلامگرایان، انحصار طلب تر آن هستند که تن به شرط و شروط داده و قدرت را با ارتش تقسیم کنند و بعید است که ارتش هم کلاً به معامله دوجانبه علیه اپوزیسون تن بدهد. لذا میتوان این احتمال را داد که مصالحه ایی میتواند در پیش باشد مضافاً اینکه بی بی سی در همین گزارش لحظه پیش خود خبرداد که «انصار الاسلام» که یکی از متحدین مهم مُرسی است از او خواسته است که حکم حکومتی خود را پس بگیرد. اگر این خبر صحت داشته باشد حاکی از یک پیروزی بزرگ و استراتژیک برای اپوزیسوین و نشان دهنده گامی بسوی مصالحه میباشد.
قرار است مُرسی در ساعات آینده یک سخنرانی خطاب به ملت ایراد کند. سمت و سوی سیر رویدادها تا حدود زیادی به این بستگی دارد که او با چه پیام جدیدی در پشت صفحه تلویزیون ظاهر خواهد شد.
در پایان این گزارش عجولانه نگاشته شده، اضافه میکنم که رخداد های مصر درسهایی بس ارزشمندی برای مردم ما، برای اپوزیسیون ما، برای اصلاح طلبان و برای سبز های ما دارد که ایجاب میکند با دقتی ویژه مورد توجه قرار گیرد. من در باره این درسها در روزهای آینده خواهم نوشت.
من فردا گزارش مفصلتر تحلیلی خود را، بسته به سیر رخدادها خواهم نگاشت و در سایت درج خواهم کرد.
در پایان اضافه کنم که بروایتی ۵ و بروایتی ۶ نفر در زدو خورد های دیروز کشته شده اند ازجمله یک ژورنالیست شناخته شده هردو طرف مدعی تعلق این «شهدا» به جبهه خود میباشند. ولی تصور اینکه همه یا اکثر کشته شدگان از مخالفین باشد بیشتر است. عکس فوق گواه کوچکی بر این گمانه است.
…….
توجه! من بجای جامعه الاحضر نوشتم انصار الاسلام که ضمن تصحیح بر اهمیت بیشتر مسئله بعنوان یک ضربه شدید به مُرسی تأکید میکنم زیرا اظهار نظر و موضع گیری الاحضر در دعوت از مُرسی تا فرمان خود را پس بگیرد ضربه ایی ایست که کمر استراتژی اسلامگرایان را میشکند.
………….
تکمیلی:
از وال استریت:
Maj. Gen. Mohammed Zaki, sought to assure Egyptians that his forces were not taking sides.
سپهبد محمد زاکی؛ فرمانده گارد اطمینان داد که نیرو های او طرفگیری نخواهند کرد.
کامنت: .قتی فرمانده گاردی که باید از رئیس جمهور دفاع کند میگوید بی طرف است یعنی او همانقدر اعتبار یا بی اعتباری برای مخالفین قائل است که برای رئیس جمهور. این حرف فرمانده گارد اگر از روی صداقت و جدی باشد یعنی مُرسی روی اطاعت و حمایت ارتش نمیتواند حساب کند.
……………
تکمیلی ار اهرام آنلاین:
طرفداران مرسی ۸۳ تن از مخالفین را دستگیر کردند که آنها اعتراف کردند که ۶ نفر از اعضای اخوان المسلمین را کشته اند و ۷۰۰ نفر را با کارد مجروح کرده و دفاتر اخوان را آتش زده اند. از آنها مقدار متنابهی پول که توسط سران اپوزیسیون ذدانها داده شده بوده است نیز کشف شد!!
کامنت: صد رحمت به امنیتی چی های خودمان که حد اقا یکی دو روز پس از ارتکاب جرم محرمین را دستگیر و چند روزی هم برای «راضی و قانع» کردن آنها به اعتراف به جرائمی که مرتکب شده اند وقت میگذارند. تاره آنها نه طرفدار ساده رژیم بلکه ظابطسن دستگاه قضاعی هستند.

انقلاب دوم مصر سر آغاز رنسانس خاور میانه!

Share Button

بهر حال در ادامه مقدمه فوق باید گفت رخداد های امروز مصر را انقلاب دوم یا ده روزی که نه تنها مصر، بلکه خاور میانه را «خواهد لرزاند» و پس لرزه های آن جهان اسلام را تکان خواهد، توصیف کرد. مردم مصر چه سکولار، چه مسلمان و چه مسییحی قبطی امروز نه صرفاً علیه استبداد و دیکتاتوری سیاسی بلکه علیه استبداد دینی، علیه اسلام سیاسی، و علیه آن نیروی که با ادعای متولی گری دینی زشت ترین چهره استبداد را از خود نشان داده بود بپا خواسته اند و این خیزش بسی فراتر از یک خیزش علیه استبداد سیاسی است بلکه یک رستاخیز شکوهمند تاریخی و یک رنسانس خاورمیانه ایی می باشد.

Hundreds of thousands besiege Egypt’s presidential palace to protest draft constitution Demonstrators take to streets nationwide to protest Egypt’s draft constitution less than two weeks before referendum on proposed national charte
صد ها هزار نفرکاخ ریاست جمهوری را محاصره کردند و در سطح ملی علیه حکم قانون اساسی مُرسی بخیابانها امدند.

قریب ۹۵ سال پیش جان رید نویسنده معروف آمریکایی در بحبوحه انقلاب اکتبر، در آن دورانی که توده های استثمار شده زحمتکشان درغرب و ملل تحت ستم مستعمرات در شرق در آرزوی مسیحایی نجات دهنده بود تا برای رستگاری آنان پیش افتد، با تشخیص انقلاب اکتبر بعنوان آن ناجی و رهاننده ایی که فرارسیده است، کتاب معروف خود را در رثای انقلاب کبیر اکتبر با عنوان:« ده روزی که دنیا را لرزاند» نوشت. او مانند بسیاری روشنفکران اکتبر زده آنروز نمیدانست که این لرزه ده روزه فقط کلبه های خشتی بینوایان را بر سر آنها خراب خواهد کرد و نه کاخ زورمندان را بر سر اربابان.
قصدم در اینجا واکاوی انقلاب اکتبر نیست بلکه تحولات کنونی مصراست . مصر بعنوان مرکز فرهنگی و سیاسی و واتیکان جهان اسلام.
امروز مردم مصر انقلاب دوم خود را آغاز کردند. انقلابی که تغیر نظام سیاسیف سرنگونی مُرسی فقط خواست نخستین آنانست. مردم امروز بر علیه رژیمی برخواستند که مدعی اسلام سیاسی و حکومتگراست و با این قیام خود نه تنها استبداد سیاسی را به چالش کشیدند بلکه اسلام مدعی سیاست را نیز.
دیروز دوشنبه ۳ دسامبر قرار بود دادگاه عالی مصر در ساختمان دادگستری تشکیل جلسه دهد تا به قانونی یا غیر قانونی بودن فرمان ریاست جمهوری مصر رسیدگی کند. اخوان المسلمین و سلفیستها نیروی خود را بسیج کرده به اطراف ساختمان دادگستری مصر کشانیدند تا از تشکیل جلسه دادگاه در دیوان عالی مصر جلو گیری کنند و موفق هم شدند که نگذارند این جلسه برگزار شود.

اما امروز بنا به دعوت «جبهه نجات ملی مصر» ده ها هزارنفر ازمردم قاهره، بنا به گزارش رسانه های مصر بیشترین جمعیت اعتراضی تا امروز، مارش خود را بسوی ساختمان ریاست جمهوری آغاز کردند و توانستند همه موانع نیروهای انتظامی را شامل تیرآهنهای متصل بهم با سیمهای خاردار را از پیش پای خود بردارند، پلیس را به عقب برانند و وارد محوطه ساختمان ریاست جمهوری شوند. برابر گزارش رسانه ها وسعت جمعیت بحدی بوده است که نیروهای ضد شورش پلیس که در مصرف بمب های صوتی و شلیک گاز اشک آور کمترین صرفه جویی بخرج نداد، مجبور به عقب نشینی به درون ساختمان ریاست جمهوری شد و خود مُرسی به بهانه ایی ساختمان را ترک کرده و معلوم نیست به کجا رفته است. شعار مردم دیگر نه درخواست پس گرفتن حکم حکومتی مُرسی بلکه سرنگونی مُرسی و اخوان المسلمین بوده است. با قضاوت از روی گزارش رسانه های مصر میتوان حدس زد که موازنه روانی در جنگ سیاسی کنونی بشدت بزیان اسلامگریان بهم خورده است و بعید بنظر میرسد آنها بتوانند در میدان موازنه روانی مجدداً ابتکار را بدست خود گیرند. بخشهای متزلزل جامعه مصر که سیاهی لشکر اسلامگرایان در مبارزه کنونی برای قدرت بود آنان را ترک خواهد کرد و جامعه شهری مصر یک پارچه در برابر آنان خواهد ایستاد و پس از تعرض اعصاب شکن امروز خود، مجال تجدید قوا و تمدد اعصاب را به اسلامگرایان نخواهد داد.
از سوی دیگر دیوان عالی کشور که باید روی حکم مُرسی رأی دهد امروز توانست جلسه خود را با یک روز تأخیر برگزار و درمیان اعتراضات مخالفین و موافقین به مسئله رسیدگی کند. مخالفین و موافقین حکم مُرسی، نظر خود را ابراز داشتند و صدور رأی به چهارشنبه یعنی فردا موکول شد. بعید است این دادگاه به نفع فرمان مُرسی رأی دهد و اگر علیه حکم صادره مُرسی رأی دهد، اقامت مُرسی در ساختمان ریاست جمهوری بعید است به طول انجامد.
بهر حال در ادامه مقدمه فوق باید گفت رخداد های امروز مصر را انقلاب دوم یا ده روزی که نه تنها مصر، بلکه خاور میانه را «خواهد لرزاند» و پس لرزه های آن جهان اسلام را تکان خواهد، توصیف کرد. مردم مصر چه سکولار، چه مسلمان و چه مسییحی قبطی امروز نه صرفاً علیه استبداد و دیکتاتوری سیاسی بلکه علیه استبداد دینی، علیه اسلام سیاسی، و علیه آن نیروی که با ادعای متولی گری دینی زشت ترین چهره استبداد را از خود نشان داده بود بپا خواسته اند و این خیزش بسی فراتر از یک خیزش علیه استبداد سیاسی است بلکه یک رستاخیز شکوهمند تاریخی و یک رنسانس خاورمیانه ایی می باشد.
ده روز از فرمان مُرسی میگذرد و باید «جان رید» زنده بود و کتاب خود را امروز مینوشت. زیر قیام مردم مصر در هر گام خود بجلو فرهنگ سازی کرده و خود را از زنجیره توهمات دینی، نه بعنوان باور بلکه بعنوان یک ایدئو لوژی، آزاد میکند.
…………………………….
…………………
تکمیلی:برابر گزارش اهرام آنلاین امروز، امروز، و جمعه اسلامیستها قرار است دست به تظاهرات متقابل بزنند. بنوشتهآهرام آنلاین، رهبران اسلامیستها تلویحاً گفته اند که از برخورد با مخالفین پروایی نمیکنند. جمله درست: «بگذار بشود آنچه باید.» بنظرم همچیز بستگی به مضع ارتش دارد. جبهه نجات ملی یک راه حل ۳ ماده ایی به رئیس جمهور پیشنهاد کرده است که شامل لغو فرمان مُرُرسی، پس گیری برنامه رفراندم و ترتیب یک مجمع جدید تدوین قانون اساسی است.

wallstreet journal

Egyptians Surge Against President’s Palace

BY CHARLES LEVINSON AND SAM DAGHER

CAIRO—Tens of thousands of Egyptians tore through cordons of barbed wire and riot police and surged against the gates of the Presidential Palace on Tuesday, as anger mounted over what they called a power grab by the country’s Islamist president.

Thousands of riot police who formed cordons around the palace earlier in the day tried to fight off the crowds with truncheons and blankets of tear gas. But they beat a retreat behind the palace’s formidable walls as the protests swelled into the tens of thousands. If protestors breach the walls and storm the presidential palace, it would mark a .
…………….
Ahram Online
Egypt’s National Salvation Front issues 3 demands for President Morsi
Front demands immediate reversal of President Morsi’s constitutional declaration; scrapping of upcoming constitutional referendum; and formation of new Constituent Assembly
Ahram Online , Wednesday 5 Dec 2012

After Tuesday’s mass protests, Egypt’s National Salvation Front has agreed on three main demands to be put before President Mohamed Morsi to be met before Friday.
The National Salvation Front is a recently-formed umbrella group led by former presidential candidates Hamdeen Sabbahi and Amr Moussa, along with reform campaigner Mohamed ElBaradei

The front – which includes the Constitution Party, the Egyptian Popular Current, the Social Democratic Party and the Socialist Popular Alliance Party, amongst others – will demand that Morsi’s recent constitutional declaration be reversed; that the constitutional referendum slated for mid-December be scrapped; and that a new Constituent Assembly be drawn up to draft a constitution “more reflective” of the popular will.

The current constitutional draft was written by an assembly that critics say is dominated by Islamists after repeated walkouts by non-Islamist groups, including the Coptic Church, human rights activists and workers’, farmers’ and journalists’ representatives.

Morsi issued a decree in November giving his decisions immunity from judicial oversight and protecting the Constituent Assembly from a potential court order that might have otherwise dissolved it. The decree was widely attacked by opposition groups as “dictatorial.”

Hundreds of thousands took to the streets after calls by several political forces – including the National Salvation Front – to protest in Cairo’s Tahrir Square and outside the presidential palace in the capital’s Heliopolis district.

Following the mass protests, the Constitution Party, co-founded by ElBaradei, took a decision to stage a sit-in outside the palace. The party is also taking part, along with several other political forces, in a sit-in against the draft constitution and Morsi’s constitutional declaration in Tahrir Square.

 

 

نتیجه راهبردی حمله به غزه

Share Button

از سوی دیگر تحولات موجود نشان داد که مواجهه نهایی و نظامی اعراب با اسرائیل، احتمالی است که از نظر کشورهای عربی بلاموضوع فرض می‌شود، زیرا حداکثر اقدام دولت منتسب به اخوان‌المسلمین در مواجهه با حمله اسرائیل به مردم فلسطین، تهدید به فراخوان سفیر خود از تل‌آویو است. فراخوانی که اگر هم انجام شود دیر یا زود با سر و صدا یا بی سر و صدا، به پایان خواهد رسید. و از همه مهمتر این که در میانه‌ این کاروزار که دشمن تاریخی اعراب بیش از ۱۶۰ تن را در غزه کشته و بیش از ۱۲۰۰ را زخمی کرده است مشکل مردم مصر اعتراض به کشتار سال پیش قاهره است و به همین دلیل در میدان تحریر جمع شدند و به دولت خود اعتراض کردند! و هیچ مطالبه‌ای از این دولت برای جلوگیری از کشتار فلسطینی‌ها نداشتند

سایت آینده (عباس عبدی)
۱۳ آذر ۱۳۹۱
حمله هوایی اسرائیل به غزه مهم‌ترین خبر دو هفته گذشته جهان بود، اکنون که میان طرفین آتش‌بس برقرار شده بد نیست که به نتایج احتمالی راهبردی این اتفاق نیز اشاره‌ای شود. درباره دلایل وقوع این رویداد، نظرات گوناگونی وجود دارد، از جمله کوشش جناح راست و افراطی اسرائیل برای پیروزی در انتخابات آینده، یکی از دلایل مشهوری است که گفته می‌شود، زیرا نخست وزیر اسرائیل با این حمله می‌تواند فضای سیاسی را در داخل این کشور رادیکال کرده و زمینه را برای پیروزی خود و هم‌پیمانانش فراهم نماید. دلیل دیگر می‌تواند به چالش کشیدن اوباما باشد، زیرا بر خلاف انتظار و خواست نتانیاهو، اوباما پیروز انتخابات آمریکا گردید و این شکستی سیاسی برای نتانیاهو محسوب می‌شد. لذا این اقدام می‌توانست اوباما را با وضعیتی ناخوشایند مواجه کرده و او را مجبور به حمایت صریح از اسرائیل کند و از این طریق اعتبار او را در جهان عرب متزلزل نماید، و این اتفاقی بود که در عمل هم رخ داد. در باره هدف اول هم باید منتظر نتایج انتخابات اسراییل نشست. فارغ از این که هدف اسرائیل از این تهاجم چه بوده،(هر دو هدف هم می‌توانسته باشد) می‌توان درباره نتیجه راهبردی این جنگ فکر و گفتگو کرد. در این یادداشت می‌کوشم توضیح دهم که به لحاظ راهبردی احتمالاً بر این اقدام چه نتایجی بار می‌شود؟
این تهاجم، اولین آزمون نظامی جهان عرب در رودررویی با اسراییل، پس از پیروزی اسلام‌گرایان در مصر، تونس و لیبی است. در واقع اگر کسی گمان می‌کرد که وضعیت موجود میان اسرائیل و اعراب، ناشی از بی‌لیاقتی یا وابسته بودن رژیم‌های عربی از جمله مصر به غرب و آمریکاست و با تغییر این رژیم‌ها و روی کار آمدن دولت‌هایی با پایگاه مردمی و اسلامی، موازنه قوا به نفع اعراب و علیه اسرائیل خواهد شد، اکنون باید به این پرسش پاسخ دهد که این رژیم‌های مردمی، چه کار دیگری جز کوشش صادقانه برای برقراری آتش‌بس کردند؟ و این چیزی جز اثبات بیطرفی تا حدی مثبت آنها در این مناقشه نیست. فراموش نکنیم که پس از تغییر رژیم در تونس و لیبی و مصر و آمدن اخوان‌المسلمین و تحولات اخیر از جمله سفر امیر قطر به غزه و سپس نخست وزیر مصر به آنجا و نیز دسترسی حماس به موشک‌های دوربرد و حتی ضد تانک، باز هم تمام تلاش‌های اعراب و مصر برای جلب موافقت اسرائیل برای آتش‌بس است و حداکثر دستاوردهای این تحولات، تثبیت موقعیت فعلی حماس است و نه چیزی بیشتر. به علاوه این بهبود موقعیت حماس، بیش از آن که درون‌زا باشد، متأثر از حمایت برخی کشورها از جمله قطر و سایر کشورهای حوزه خلیج فارس است. با توجه به ماهیت این حکومت‌ها، وابستگی حماس به آنها، نوعی چاقوی دو دم است که از یک سو موقعیت حماس را تثبیت می‌کند و از سوی دیگر اجازه عبور از مرزهایی را که این کشورها معتقد به آن هستند، را به حماس نمی‌دهد. بنابراین ارتقای موقعیت مذکور، مشروط به شرط‌های نانوشته حامیان آنان است.
از سوی دیگر تحولات موجود نشان داد که مواجهه نهایی و نظامی اعراب با اسرائیل، احتمالی است که از نظر کشورهای عربی بلاموضوع فرض می‌شود، زیرا حداکثر اقدام دولت منتسب به اخوان‌المسلمین در مواجهه با حمله اسرائیل به مردم فلسطین، تهدید به فراخوان سفیر خود از تل‌آویو است. فراخوانی که اگر هم انجام شود دیر یا زود با سر و صدا یا بی سر و صدا، به پایان خواهد رسید. و از همه مهمتر این که در میانه‌ این کاروزار که دشمن تاریخی اعراب بیش از ۱۶۰ تن را در غزه کشته و بیش از ۱۲۰۰ را زخمی کرده است مشکل مردم مصر اعتراض به کشتار سال پیش قاهره است و به همین دلیل در میدان تحریر جمع شدند و به دولت خود اعتراض کردند! و هیچ مطالبه‌ای از این دولت برای جلوگیری از کشتار فلسطینی‌ها نداشتند.
شایر برخی از افراد به نقاط ضعف و حتی ناکامی‌های اسرائیل نیز در این رویداد بپردازند که اشاره‌ای به جاست. این نکته می‌تواند منجر به این نتیجه شود که حتی جناح راست و افراطی اسرائیل را در انتخابات بعدی با شکست مواجه کند، زیرا تداوم این وضع چیزی نیست که مطلوب رأی‌دهندگان هر جامعه‌ای باشد. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که این جنگ نیز در ادامه جنگ قبلی غزه، نوعی فرسایش را نزد طرفین دامن خواهد زد و در ادامه طرفین چاره‌ای نخواهند داشت جز آن که به سوی نیروهای میانه‌تر خود گرایش پیدا کنند. تقویت مواضع طرف ضعیف‌تر یک مجادله، به ویژه وقتی که عوامل مؤثر بر این تقویت به نحو پیش‌بینی ‌شده‌ای برون‌زا باشد، لزوماٌ به تقابل بیشتر منجر نخواهد شد.
جنبش جهان عرب و روی کار آمدن دولت‌هایی که تناسب بیشتری با خواست مردم خود دارند، نهایت آن چیزی بود که می‌توانستیم برای تغییر موازنه قوا علیه اسراییل، در منطقه انتظار داشته باشیم، مگر آن که منتظر آمدن سلفی‌های افراطی باشیم که در این صورت پیش و بیش از آن که با اسرائیل به جدال بپردازند، در داخل کشورهای عربی به تسویه‌حساب‌های خونین خواهند پرداخت. نمونه آن در دعوای فعلی میان نیروهای سلفی و سکولارها پیرامون قانون اساسی در مصر دیده می‌شود. همچنین حمله هوایی و کاملاً نابرابر و کشته شدن بسیاری از زنان و کودکان و تخریب زیرساخت‌های اردوگاه غزه نیز یکی از بدترین اقداماتی است که اسرائیل می‌تواند علیه فلسطینی‌ها انجام دهد، ولی وقتی در چنین شرایطی، هیچ تحرک فوق انتظاری نه در سطح «امت عربی!» و نه در سطح «دولت‌های عربی» دیده نمی‌شود، می‌توان نتیجه گرفت که نهایت راهی که پیش روی حماس قرار دارد، الحاق به محمود عباس است. البته پیش از طی این مسیر چاره‌ای جز مواجهه بیشتر با سلفی‌های رو به رشد در داخل غزه ندارد. حماس روی پشتیبانی محمد مرسی زیادی حساب بازکرده بود. در حالی‌که محمد مرسی در پی تثبیت موقعیت خود در داخل مصر است به همین دلیل هم در این رویداد به نحوی عمل کرد که آمریکایی‌ها و حتی اسراییلی‌ها هم از مواضع او تشکر کردند! تشکری که با احتیاط از حسنی مبارک می‌کردند.
این روزها هم خواهد گذشت و بر خلاف دفعه پیش که حماسی‌ها یک اسیر داشتند و می‌توانستند آن را با صدها فلسطینی دربند رژیم اسرائیل معاوضه کنند، این بار چنین دستاوردی هم وجود ندارد و معلوم نیست که باز شدن گذرگاهها هم گره چندانی از کار فروبسته سیاست در غزه باز کند، و در نتیجه با گذشت روزهای پرحرارت جنگ، حماس و اسرائیل باید مشغول ارزیابی دستاوردها و هزینه‌های این اتفاق شوند. معلوم نیست برخلاف اعلام پیروزی که از سوی هر دو طرف صورت می‌گیرد(آدم را یاد انتخابات ایران می‌اندازند که همه طرف‌های رقابت خود را پیروز خطاب می‌کنند! مثل انتخابات مجلس پنجم) هیچ یک از آنها بتوانند ارزیابی مثبتی پیدا کنند. هر چند دو طرف انگیزه‌های روشنی برای اعلام این پیروزی دارند، تا اقدامات خود را توجیه کنند.
منتشر شده در آسمان ۱۱-۹-۱۳۹۱
کامنت من ذیل یاداشت فوق در آینده البته اگر درج شود
با سلام آقای عبدی!
یاداشت تحلیلی بسیار خوبی بود. پس از جنگ ۸ روزه غزه که شما تحلیل درست خود را از آن دادید، محمود عباس با اعلام درخواست عضویت (ناظر) در سازمان ملل دست به یک تعرض دیپلماتیک زد که با تآئید حتی برخی کشورهای اروپایی هم روبرو شد که جای طرح و تحلیل آن در این یادشت خالی بود. بنظرمن این تعرض دیپلماتیک محمود عباس بهمان اندازه که علیه اسرائیل بود، علیه رقیب فتح، حماس هم بود. من خودم فکر میکنم اگر بحران مصر در کل اوضاع منطقه چرخشی ایجاد نکند، این جنگ ۸ روزه آخرین جنگ جدی غزه با اسرائیل باشد و از این ببعد جدال فلسطینیها با اسرائیل وارد یک مبارزه دیپلماتیک شود.

ایران پا جای پای زیمبابوه می‌گذارد

Share Button

«استیو هانکه»، از نظریه‌پردازان اقتصاد عملی که به تازگی مباحث، محاسبات و مطالبی پیرامون بروز پدیده تورم حاد در ایران به رشته تحریر درآورده، در آخرین نوشته خود، به میزان عرضه پول در اقتصاد ایران و تأثیر آن بر بروز پدیده تورم حاد اشاره کرده است. وی اقدام مسئولان در پنهان کردن آمار تورم و میزان عرضه پول را گام گذاشتن در راهی می‌داند کهزیمبابوه پیش از این آن را پیموده بود.
تابناک
۱۱ آذر ۱۳۹۱ – ۱۱:۱۴
«استیو هانکه»، از نظریه‌پردازان اقتصاد عملی که به تازگی مباحث، محاسبات و مطالبی پیرامون بروز پدیده تورم حاد در ایران به رشته تحریر درآورده، در آخرین نوشته خود، به میزان عرضه پول در اقتصاد ایران و تأثیر آن بر بروز پدیده تورم حاد اشاره کرده است. وی اقدام مسئولان در پنهان کردن آمار تورم و میزان عرضه پول را گام گذاشتن در راهی می‌داند که زیمبابوه پیش از این آن را پیموده بود.

به گزارش «تابناک»، استیو هانکه در این مطلب آورده است:

از ماه گذشته و هنگامی که برای نخستین بار تورم حاد در ایران را محاسبه کردم، بار‌ها با این پرسش روبه‌رو شدم که چرا میزان عرضه پول در ایران را [در محاسباتم] مورد اشاره قرار نداده‌ام؛ این پرسش بسیار اساسی است که هیچ جای تعجبی از آن نیست، زیرا به هر حال، تورم بالا و همیشگی در یک کشور، همواره به همراه گسترش بی‌رویه پایه پولی بوده است.

اما درباره ایران و دست و پنجه نرم کردن این کشور با تورم حاد، نمی‌توان به روشنی در خصوص میزان عرضه پول در اقتصاد سخن گفت، زیرا آمار مربوط به میزان عرضه پول در ایران، متناقض و مربوط به گذشته است. در واقع آمار موجود درباره میزان عرضه پول در ایران، چندان در وضعیت کنونی تورم این کشور روشن کننده و پاسخگو نیست.

پس از مارس ۲۰۱۱، ایران مرموزانه از انتشار آمارهای مربوط به میزان عرضه پول در اقتصاد خود سر باز زده و این کار را متوقف کرده است.
از سوی دیگر، مقامات ایران، تصمیم به تغییر تعریف خود از پایه پولی در مارس سال ۲۰۱۰ گرفتند؛ بنابراین، این امر منجر به یک افت ناگهانی در میزان عرضه پول در سیستم بانکی ایران و در نتیجه میزان کل عرضه پول در اقتصاد این کشور شد:
در نتیجه، نگاهی به نمودار عرضه پول در ایران، نشان دهنده یک تناقض کلی در میزان عرضه پول در این کشور است که می‌گوید، از اوایل ۲۰۱۰ افت شدیدی در عرضه پول در این کشور و در واقع یک فشار ضد تورمی در اقتصاد ایران پدید آمده است [که مربوط به‌‌ همان تغییر در تعریف پایه پولی کشور است].

هرچند این آمار قدیمی است، نشان‌دهنده آن است که عرضه پول دولتی در ایران ـ پولی که از سوی بانک مرکزی عرضه و منتشر شده است ـ دارای یکسری زمان یکسان و یکنواخت است و از این روی، این امر به آن معناست که عرضه پول دولتی در ایران با روند نرخ تورم بالا همسان است. در واقع در ایران، پایه پولی تا سالی که عملاً انتشار آمار مربوطه متوقف شده، نشان‌دهنده نرخ رشد ثابت و تعریفی است.

پس از سال ۲۰۱۰ هیچ گزارشی در این باره در دست نیست (به نمودار زیر توجه کنید):

…………………………………..

کامنت من:
گزارش هانکه، گزارشی خواندنی است ولی ترجمه تابناک ناقص است که من ضمن درج عین متن انگلیسی ، امید وارم بتوانم یک خلاصه ترجمه آنرا در عرض هفته درج کنم. ولی عجالتاً دوستان آشنا به انگلیسی میتوانند از متن زیر استفاده نمایند. اما بطور خلاصه در اینجا میگویم که پدیده زیمبابو شدن وضعیت پولی کشور را من از قریب یکسال پیش شاید هم زود تر مطرح کرده بودم. دولت احمدی نژاد با استفاده از ابزار های امنیتی و بزور اقتدار دولتی و با تزریق روزانه مختصری ارز فعلاً توانسته است جو روانی بازار را کنترول کند ولی با شتابگیری تورم و تشدید مضیقه ارزی این مکانیسم دولتی ناکار آیی خود را نشان خواهد داد و سیاستهای کنترول و تثبیت نرخ ارز از سوی دولت را با شکست کامل روبرو خواهد کرد. امروز سایت بانک و بیمه نوشته بود که دولت برآنست تا «دلار محوری» سیستم پولی ایران را تعیر دهد. این آزمونی است که دولت احمدی نژاد حد اقل دو بار قبلاً انجام داده و خیلی زود غیرممکن بودن آن خود را به قیمت میلیارد ها دلار ضرر نشان داده است بار نخست قریب ۳ سال پیش بود که دولت یورو را بجای دلار قرار داد و بیشتر ذخیره دلاری کشور را به یورو تبدیل کرد که پس از آن بعلت بحران حوزه یورو نرخ برابری یورو در برابر دلار نزدیک به ۲۰% کاهش یافت و بعد دولت تصمیم گرفت که درهم امارات را جایگزین دلار کند که با واکنش مسخره یکی از بلند پایگان پولی امارات روبرو شد.
البته دولت احمدی از سوی دیگر حق دارد از تغیر پایه ارزی پول ایران سخن بگوید زیرا سهم پولهای غیر دلاری و یورویی در درآمد نفتی ایران رو به صفر سیر میکند و اگر ارز صادراتی کالاهای غیر نفتی به داد دولت نرسد معلوم نیست چه خواهد کرد. فعلاً جنگ بین دولت و بانک مرکزی از یکسو و صادرکنندکان کالا از سوی دیگر در جریان است. آنچه من میتوانم حدس بزنم اینست که تجار صادرکننده غیر ممکن است دلار خود را زیر ۳۰۰۰ تومان به مرکز مبادله ارزی یا بانک مرکزی بفروشند و آنهم خیلی موقتی چون در اندک مدتی این تجار در بازار آزاد مشتریانی را خواهند یافت که حاضرند بیشتر بپردازند.
…………

پروفسور هانکه میگوید که نرخ رسمی تورم ۲۳٫۵ اعلام شده است ولی نرخ واقعی تورم ۳ برا بر اینست.

Iran Low on Options as Hyperinflation Concerns Spark Gold Dash
By Dana El Baltaji – Oct 7, 2012 10:00 PM GMT+0200

Iran has few policy options to end turmoil in its currency markets, as the U.S. and allies seek to inflict enough economic pain to force the Islamic republic into concessions over its nuclear plans, analysts said.
The rial has depreciated as much as 40 percent against the dollar in street markets since August and gold purchases have surged as residents seek to shield savings. The currency plunge led to unrest in Tehran’s markets last week as police used tear gas to end protests. Iran has raised interest rates on deposits and
opened an exchange center to stabilize the currency market.

Iran Low on Options as Hyperinflation Concerns Spark Gold Dash

Iranian riot police stand next to a garbage container set on fire by protesters in central Tehran, near the main bazaar, on October 3, 2012, in the first sign of public unrest over Iran’s plunging currency. Source: AFP/Getty Images
Enlarge image
Prices are climbing so fast that the price of milk jumped 9 percent in a single day last week. Photographer: Atta Kenare/AFP/Getty Images
Enlarge image
An Iranian woman pays a 20,000 rial banknote bearing a portrait of Iran’s Ayatollah Ruhollah Khomeini, to a grocer in Tehran on Sept. 30, 2012. The rial traded at about 30,000 per dollar on Sunday in the streets of Tehran. Photographer: Atta Kenare/AFP/Getty Images
Enlarge image
“If some believe that through pressure they can push Iranians to the negotiating table they are certainly mistaken,” Iranian President Mahmoud Ahmadinejad said. Photographer: Atta Kenare/AFP/Getty Images
The U.S. and European Union are starving Iran of foreign currency by blocking sales of oil, its main export, and other transactions in dollars and euros. Israel has threatened to attack to stop Iran’s nuclear program if the sanctions don’t succeed in curbing it. Iranian leaders say they won’t bow to the pressure, even as the country’s crude output plunges to the lowest in more than two decades.
“I don’t see what Iran can do on the economic front other than try to avoid sanctions by exporting to countries that are prepared to use their currency as payment,” said John Williamson, a senior fellow at the Peterson Institute for International Economics in Washington. “I don’t think monetary policy changes will make any difference. People aren’t going to examine interest rates when their savings are being confiscated.”
‘Hyper-Inflation’
The run on the rial has exacerbated inflation that had already been pushed up by the removal of subsidies on energy and food. The official rate rose to 23.5 percent in August. The real rate, which adjusts for the currency depreciation, is three times that, according to Steve Hanke, a professor of applied economics at Johns Hopkins University in Baltimore.
“We’re getting into what is technically hyper-inflation,” with an “implied inflation rate” of about 70 percent a month, Hanke said.
Concern that savings are being eroded is leading Iranians to other assets, including gold and property.
Turkish sales of precious metals to Iran jumped to $6.2 billion through July from $21.9 million in the same period last year. Wealthy Iranians in Turkey are collecting gold and exporting it to Iran, the Istanbul-based Zaman newspaper said July 11. Iranians in Dubai and India are also collecting gold and sending it to the central bank, Zaman said, citing a Turkish economy administration official it didn’t name.
‘Out of Options’
The currency decline is reminiscent of Iran’s economic crisis in the 1980s, when its eight-year long war with neighboring Iraq prompted a rush to buy gold and dollars.
“Iranians have made some very big purchases recently,” said Mohamed Zahran, a shopkeeper at Al Matroushi Jewellery FZCO at Dubai’s Gold and Diamond Park said by telephone Oct. 7. “Definitely more than before. Although Iranians have always been good customers, it’s just that we’ve seen more sales.”
While foreign-currency traders and bazaar merchants in Tehran opened their shops this week, prices are climbing so fast that the price of milk jumped 9 percent in a single day last week. The risk of protests spurred President Mahmoud Ahmadinejad to call for calm on Oct. 2, blaming the weakening of the rial on foreign pressures.
More than 200 policemen were stationed around Ferdowsi Street, near one of the main trading areas in the capital, on Oct. 4. Earlier in the day, police used teargas to disperse a crowd at the currency market, and were also sent to the city’s bazaar after shopkeepers refused to open.
“If some believe that through pressure they can push Iranians to the negotiating table they are certainly mistaken,” Ahmadinejad, 55, said.
Foreign Reserves
Still, some analysts say that behind the scenes Iran may take a more flexible line.
“They’re running out of options, no one is going to realistically help shore up their foreign currency reserves,” said Ghanem Nuseibeh, founder of political risk analyst Cornerstone Global Associates. Making concessions on Iran’s nuclear program “will probably be their way out,” he said.
The rial traded at about 30,000 per dollar yesterday in the streets of Tehran. That compares with the official rate of 12,260 rials set by the central bank. Importers of essential goods including medicines, meat and grains have access to that rate at an exchange center opened by the government last month, while other importers of goods such as industrial and agricultural machinery enjoy a smaller discount.
Camouflage the Problem
Edward Bell, an analyst at the Economist Intelligence Unit in London, said Iran’s “strong manufacturing and industrial base” and agricultural output leaves it better placed than most regional economies to be self-sufficient for a period. He said another round of sanctions flagged by the EU would impose a “sharper squeeze on the economy, and that might bring the government back to some negotiations.”
The new exchange center “has clearly not been up to the task” of meeting demand, Bell said. To steady the rial, Iran would have to “inject a lot more money into the market to support the currency, and that means injecting foreign currency reserves into the market to meet demands.”
It’s not clear how much cash would be needed or how much the authorities have at their disposal, he said.
The EIU estimates Iran’s foreign reserves will drop to $70 billion this year from $80 billion in 2011 as sanctions reduce oil exports. Ahmadinejad said in January that the country has $90 billion in reserves earned from crude sales.
Without recourse to hard currency, Iran’s response may be limited to stop-gap measures, such as the new exchange centers or a January move to raise interest rates on rial accounts to as much as 21 percent.
“The direction they will go won’t solve the problem, it will repress” it, Hanke said. “All they will they be able to do is camouflage the problem.” 

رسانه های مصر در سنگر آزادی با شعار: نه به دیکتاتوی!

Share Button

۱۲ نشریه و ۵ کانال تلویزیونی مصر امروز برای دفاع از آزادی با شعار «نه به دیکتاتوری!» دست به اعتصاب یکروزه زده اند. به دعوت «جبهه نجات ملی» قرار است امروز مخالفین «حکم حکومتی» مُرسی بطرف ساختمان ریاست جمهوری راه پیمایی کنند. عجله و شتاب اسلامگرایان مصر برای قبضه کردن همه قدرت و اعمال قوانین و موازین شرعی بر جامعه که در عمل بمعنی حکومت سلفیستها و اخوان است، جامعه مصر را بسرعت بسوی رویارویی ای کشانده است که نتیجه آن،چه اینطرف و چه آنطرف برنده شود خشونت و کشت و کشتار است. تأکید من بر دینامیک بودن این رویارویی از این روست که مُرسی نیردی را آغاز کرده است که نه خود میتواند دیگر آنرا کنترول کند و نه شانسی و جایی برای مخالفین خود باقی نهاده است تا رویارویی را کنترل کنند.
تنها و تنها راهی که در برابر مصر باقی مانده است، مداخله ارتش است که بین این دو نیرو که با نیروی دینامیک و خود انگیختگی کنترول ناپذیر خویش میروند تا خیابانهای قاهره را به شط خون تبدیل کنند حائل شده و از رودر رویی آنها جلو گیری کند.
و حکومت مجدد نظامیان بر مصر آن چیزی نبود که مردم مصر برای بازگشت و یا تداوم آن با کشته دادن قریب یکهزار نفر قیام کردند.به بن بست کشاندن انقلاب ۲۵ ژانویه مصر یکبار دیگر نشان داد که اسلامگرایی همانقدر با دمکراسی همخوانی دارد که آب با آتش! اسلامگزایی شانسی برای اسقرار در مصر ندارد ولی هزینه سنگین بگور سپاری خود را نه تنها به مردم مصر بلکه به تمام منطقه و حتی جهان تحمیل خواهد کرد.
نتیجه ورطه هولناکی که در برابر انقلاب مصر دهان گشوده است اینست که رژیم ایران، مسکو، حزبالله لینان و سوریه میدان مانور میابند تا با سرگرم کردن غرب و شاخ تراشی برای ان در منطقه مدتی بیاسایند. به دست انداز افتاده تحولات مصر آن امداد غیبی ای است که رژیم سوریه و پشتیبانان آن میخواهند تا به دنیا نشان دهند یگانه راه آرام سازی منطقه تعامل با آنها و امتیاز دهی بدانان است.
بعداً گزارش خبری و تحلیلی وقایع را خواهم نگاتشت.

۱۲ newspapers and 5 TV channels strike for freedom of expression
12 Egyptian privately and partisan-owned newspapers and five TV channels plan to stop work on Tuesday and Wednesday against the proposed draft constitution
Ahram Online , Monday 3 Dec 2012
Media strike poster reads in Arabic “a constitution that terminates rights and restrains freedoms. No to dictatorship.”
Ahram Online declares its full support for the strike action undertaken on Tuesday by a large number of major Egyptian newspapers and TV stations in defence of freedom of the press, freedom of expression, civil liberties and the rule of law. In view of our particular status as a web-based news outlet, however, we will maintain our updates throughout this crucial day of protest, not in contravention of the strike action, but in full solidarity with it. These decisions were consensually adopted by an all-staff meeting of Ahram Online, and in consultation with members of the board of the Press Syndicate and striking news media.
Twelve Egyptian newspapers and five TV channels announced that they will go on strike for one day to object to both recently issued constitutional declaration and the draft constitution.
The newspapers will not print on Tuesday and the TV channels will go off-air on Wednesday.
The draft constitution, which was passed on 30 November by the Islamist-dominated Constituent Assembly and is set to be voted on in a referendum on 15 December, does not include articles against the imprisonment of journalists in cases related to freedom of expression as demanded by journalists.
The Journalists Syndicate’s executive council had withdrawn its representatives from the Constituent Assembly in mid-November after its recommendations and suggestions were ignored by the assembly.
Later, the general assembly of the syndicate had threatened on 25 November to stage a strike against the constitutional declaration that president Mohamed Morsi issued on 23 November..
The newspapers that will go on strike on Tuesday include: Al-Masry Al-Youm, Al-Watan, Al-Tahrir, Al-Wafd, Al-Youm 7, Al-Dostour, Al-Shorouk, Al-Sabah, Al-Ahaly, Al-Ahrar, Al-Fagr and Osbooa.
The TV channels that will go on strike on Wednesday, with blank screens broadcasting in place of content, are: ONTV channels, CBC and Modern channels, Al-Hayat Channels and Dream TV channels.
Already on Monday, Al-Wafd newspaper, Al-Youm 7 newspaper, Al-Watan newspaper, Al-Masry Al-Youm newspaper and Tahrir newspaper shared the same headline “No to dictatorship” with an illustration showing a prisoner made of newspaper sitting in a dark cell.
Online media will not go on strike on Tuesday to be able to cover the newspaper strike and other protests planned by the opposition against both the declation and the draft at the presidential palace in the evening.
“We need the online media to be able to send the message of the strike to the reader,” Alaa El-Attar, member of the Journalists Syndicate board told Ahram Online.
“However, it will be left to every online new site to define the way it expresses its solidarity with the strike,” El Attar added.
Ahram Arabic news website reporters have decided to go on partial strike on Monday in solidarity with the media strike planned for Tuesday.
“We announce, as the young reporters of Ahram Arabic portal, that on top the disgraceful rejection of journalism in the new draft constitution and how Judge Hossam El-Gheriany, the head of Constituent Assembly, mocked journalists,” said the statement.
“We decided to go on strike Monday, 3 December, in solidarity with the right of the reader to get free press, away from any pressure and in accordance with the decision of the Journalists’ Syndicate Council to go on strike to object to the repression of freedoms, the approval to confiscate newspapers and imprisonment of journalists in the new draft constitution,” the statement continued.
The reporters of Ahram Arabic news website, which is considered one of the biggest news portals in Egypt, are on strike, with the exception of a single reporter who is keeping the portal updated.
…………………………………………………….
Activists reject choice between constitution and declaration


Women from different backgrounds participate in Tuesday’s protests against Morsi’s constitutional decree (photo: Reuters)

Statement by activists rejects choice between ‘undemocratic’ constitution and ‘power-grabbing declaration’, condemns Brotherhood and former members of Mubarak regime

More than one hundred activists signed a statement on Monday rejecting President Morsi’s recent constitutional declaration and the new constitution.
Prime Minister Hisham Qandil has said the declaration will be cancelled if the constitution is passed by a national referendum on 15 December.

The revolutionaries said they would not accept an “undemocratic” constitution that “lacks basic rights” in order to cancel a “power-grabbing declaration.”

Moreover, they said they would not be forced into choosing between Islamists and members of the former regime, and refused to be represented by opportunistic members of the former regime who oppose the Brotherhood.

The activists also rejected the “forced” polarisation between secularists and Islamists, used by both camps for political gain. They said they stood with those who support the revolution and did not base their position on the Islamist-secularist divide.

The statement was signed by members of the Strong Egypt Party, Kazeboon (anti-military rule campaign), Doctors Without Rights and the Socialist Popular Alliance Party, as well as rights organisations, independent academics, artists, activists and intellectuals.

Islamists have accused members of the growing movement against the constitutional declaration of being guided by former regime figures seeking revenge against the Brotherhood and other Islamists. Revolutionaries have disregarded this as counterpropaganda.

مصر علیه دیکتاتوری!

Share Button

امروز دوشنبه روزنامهای مصر با تیتر درشت «نه به دیکتاتوری» انتشار یافتند. برخی از روزنامه های مستقل مانند: الوطن، المصری و الیوم کاریکاتور بزرگ آدمی از روزنامه درست شده را که در یک سلول به زنجیر کشیده شده را در صفحه اول خود درج کرده اند که زیر آن نوشته شده است « یک قانون اساسی که حقوق را الغا و آزادی را به زنجیر میکشد».

دیلی استار لبنان (خلاصه شده)
دو شنبه ۳ دسامبر
امروز دوشنبه روزنامهای مصر با تیتر درشت «نه به دیکتاتوری» انتشار یافتند. برخی از روزنامه های مستقل مانند: الوطن، المصری و الیوم کاریکاتور بزرگ آدمی از روزنامه درست شده را که در یک سلول به زنجیر کشیده شده را در صفحه اول خود درج کرده اند که زیر آن نوشته شده است « یک قانون اساسی که حقوق را الغا و آزادی را به زنجیر میکشد».
این روزنامه ها همچنین اعلام کرده اند که فردا سه شنبه انتشار نخواهند یافت. مُرسی با فرمان خود حق همه ارگانهای حقوقی و قضایی را برای وتو کردن احکام خود از آنها گرفته است. او و اخوان که از واکنش نامنتظر اعتراضی مردم و اپوزیسوین با این وسعت جا خورده بودند، از طریق شنتاباندن تصویب قانون اساسی شریعت بنیاد در مجمع تدوین قانون اساسی که حتی اسلامگرایان میانه رو هم آنرا ترک کرده اند و فقط اسلامگرایان افراطی در ان باقی مانده اند، ظرف ۱۷ ساعت مردم را بر سر این دو راهی قرار داده اند که یا پذیرش آن فرمان و یا این قانون اساسی که از خود فرمان مُرسی آزادی کُش تراست. معترضین میگویند که این قانون اساسی نه تنها حافظ حقوق و آزادیها نیست بلکه راه را برای هرگونه قراعت سفت و سخت از قوانین اسلامی هموار میکند.
دیروز یکشنبه، کانون قضات در بیانیه ایی اعلام کرد که همه پرسی ۱۵ دسامبر این قانون را بایکوت میکند. این امر بن بست سیاسی فعلی را بازهم تشدید میکند.
بیانیه «کانون قضات» که سازمان سراسری قضات مصر است پس از آن انتشار یافت که، عالیترین ارگان قضایی مصر، در حالیکه هواداران مرسی در اطراف ساختمان آن اجتماع کرده بودند اعتصابی نامحدود را اعلام کرد.
بن بست سیاسی، جامعه مصر را پولاریزه کرده و بزرگترین بحران سیاسی را از آغاز ریاست جمهوری مُرسی، که نخستین رئیس جمهور غیر نظامی مصر پس از قیام مردم علیه مبارک است را بوجود آورده است
(The Daily Star :: Lebanon News :: http://www.dailystar.com.lb)

تحلیلی (نه چندان کامل) بر رویدادهای اخیر مصر

Share Button

 

در پایان اینرا مجدداً یادآور میشوم که اشتباه بزرگ و مرگبار نیروهای مدعی دموکراسی در مصر در این بود و هست که به مبارزه علیه بقایای رژیم سابق، به مبارزه علیه احمد شفیق که خطی مانند زنده یاد شاهپور بختیار ما داشت، نسبت به مبارزه علیه اسلامیستها اولویت دادند و بخشی هنوز در این اولویت مبارزاتی مصمم هستند. 



رفتار سرسختانه اسلامگرایان در مصر که با همه موازین محاسبه تعادل قدرت مغایر است وضعیت را بغرنجتر از آن کرده است تا بتوان بسادگی به این سئوال که اوضاع چه خواهد شد پاسخ داد به همین دلیل در پرانتز نوشتم «نا کامل». و اما چرا مغایر با مبانی محاسبه نیرو؟
اسلامگریان و مُرسی در رأس آنها، از دموکراسی برای مصر و قانون اساسی برای همه مصر سخن میگویند حال آنکه بخشهای متوسط جامعه مصر که منطقاً و بر حسب ساده ترین اصول جامعه شناختی سیاسی خواهان یک قانون اساسی[مدرن] هستند درمیدان التحریر قاهره؛ نه آن مجمع تدوین قانون اساسی و نه قانون اساسی نوشته شده آنرا و نه حتی خود مُرسی را قبول دارند.
به زبان جامعه شناسی تاریخی و اجتماعی، بافت عقب مانده جوامع، اقشار متعلق به آن بافت؛ مانند روستائیان، اقشارمعلق اجتماعی و اقشار وابسته به اقتصادیات پیش سرمایه داری نه تنها با استبداد از هر نوعش، آن مشکل حیاتی ـ مماتی را نداشته و ندارند که طبقه متوسطی که خواهان دموکراسی و قانون اساسی میباشند بلکه میتوانند پیاده نظام استبداد هم باشند.
عقده طبقاتی ناشی از: تفاوت اسلوب زندگی، تفاوت سلایق فرهنگی، بالا و پائین شهری بودن، کراواتی یا لباده پوش بودن، بی حجاب یا با حجاب بودن، درس خوانده یا درس ناخوانده بودن، شهرستانی یا پایتخت نشین بودن، مشروبخور یا نماز خوان بودن، دهاتی یا شهری بودن و بسیاری تفاوت های دیگر فرعی اجتماعی میتوانند به چنان تقسیم بندیها و جبهه گیری های اجتماعی منجر شود که با یک آرایش منطقی اجتماعی در تقابل ۱۸۰ درجه ایی است. چنین تفاوتهای میتواند موجب شود که در یک آرایش سیاسی در جامعه، یک بازاری شپش زده کاملاً سنتی در کنار کارگری قرارگیرد که با او سنخیت رفتاری، فرهنگی، اعتقادی بیشتری دارد تا مثلاً با کارمند کراواتی با زن و بچه بی حجابش و یا یک دانشجویی که با همکلاسی یا دوست دختر بی حجابش در خیابانها آزادانه میروند و در اجتماعات ظاهر میشوند. این تفاوتهای غیر اساسی همواره مورد سوء استفاده جریانات پوپولیستی بوده و خواهند بود و اخوان المسلمین مصر اولین کلاهبردار سیاسی نیست که از نمد این گونه «تفاوتها» برای خود کلاه میدوزد.
تاریخ بشریت در دوران پیش سرمایه داری با استبدادهای سلطنتی راه خود را رفته و توسعه هم یافته است. ظهور اقتصادیات سرمایه داری و پیدایش اقشار شهری جدید وابسته بدان است که دموکراسی و قانون اساسی متناسب با آن را بعنوان پارادایمهای دوران مدرن یا مدرنیته، دردستور کار دوران ما قرار داده است. لذا اگر بحث از قانون اساسی و دموکراسی است، آن قانون اساسی ایی میتواند کارکردی و اجرایی باشد که در پشت سر آن، آن طبقاطی باشند که خواهان قانون اساسی هستند و به همین پاردایم عصر جدید تعلق دارند و نه خارج از آن.

ظرافت مسئله دراینجا اینست که یک دولت دینی و یا سیاسی پوپولیستی، با اتکاء به اقشار عقب مانده، حتی در شرایطی متکی بر اقشار مدرن و متوسط ولی «نه» با برانگیختن شعور اجتماعی آنان بلکه با اتکاء به اعتقادات دینی و احساسات کاذب اجتماعی و سیاسی؛ مانند: ناسیونالیسم کاذب، خارجی ستیزی، قوم پرستی، نژاد پرستی و..، میتواند موقتاً بر اساس یک قانون اساسی غیر دموکراتیک و حتی فاشیستی بر سر کار آید و یا چنین قانون اساسی ایی را برای توجیه خود تدوین کند. ولی یک چنین حکومتی با چنان قانون اساسی نمیتواند ماندگاری داشته باشد زیرا چنین قانونی یک قرارداد اجتماعی نیست بلکه اراده قاهر بخشی از جامعه است. فاشیسم و نازیسم از این نوع حکومت ها بودند و دولت اسلامی ما هم نمونه دینی چنین حکومتی است.
اما پاردوکسی که رژیم اسلامگرای مصرامروز با آن روبروست اینست که اسلامگرایان مصر نه تنها در جلب اقشار متوسط جامعه در همان گام اول بطور مطلق شکست خورده اند بلکه این اقشار را در خیابانها و میادین شهرهای مصر در مقابل خود دارند. این بدین معناست که بر فرض محال اگر مجمع تدوین قانون اساسی تحت سلطه اسلامگرایان مصر، بهترین و پاکیزه ترین قانون اساسی دنیا را هم بنویسد که کمترین عیببی نتوان بر آن گرفت؛ نیروی اجرایی و پشتیبانی اجتماعی این قانون اساسی، استبدادگرا ترین اقشار اجتماعی هستند که در عمل میتوانند از هر قانون اساسی چنان قراعت فوق استبدادی بکنند که نیازی به یک قانون اساسی استبدادیگرایانه نداشته باشند.
نمیتوان اتحادیه کارگری با آئین نامه و مقرارات کارگرگرایانه بر پا کرد ولی سرمایه داران را بر رأس آن گمارد و یا بلعکس. نمیتوان انجمن فمینیستی زد ولی مدیریت آنرا بدست مردان چند زنه داد که زنهای خود راهم هرشب کتک میزنند. نمیتوان سازمان حمایت از وحوش درست کرد و رهبری آنرا بدست شکار چیان داد.
در انقلاب و در کشور خودمان شاهد بودیم و دیدیم که حتی یکی از آن موادی که در قانون اساسی جمهوری اسلامی بنفع دموکراسی و مردم بود هرگز حتی برای لحظه ایی اجرایی نشد. حق اعتراضات خیابانی، حق اعتصاب، حق تشکیل احزاب، منع شکنجه … گنجاندن چنان موادی در مرحله تنظیم، تدوین و تصویب قانون اساسی مثل گنجشک پرانی دلاکان قدیم است که هنگام خنته بچه ها برای پرت کردن حواس آنها بکار میبردند تا در لحظه بریدن، بچه حواسش به بالا و گنجشکی که وجود نداشت جلب شود تا بی حرکت بماند و بی دردسر ختنه شود. در انقلاب اسلامی ما و در رفراندم ۱۵ پیش روی دسامبر مصر مسئله از ختنه گذشته بحث اخته کردن جامعه سیاسی در میان بود و هست. جامعه روستایی، بازار مصر و اقشار وابسته به اقتصادیات ماقبل سرمایه و نیروهای اجتماعی آن و بر رأس همه، اسلامگرایان اخوانی و سلفیستی کمترین پیامی از دموکراسی برای جامعه مصر ندارند ولی آنها میتوانند در مدح دموکراسی هرچه بخواهی قصیده سرایی کنند. برای آنها مواد قانون اساسی مهم نیست بلکه در لوای چنین قانون اساسی ایی قدرت را قبضه کردن مهم است. در فردای استقرار کامل آنان، فریاد حتی اسلامگرایان اصلاح طلب آنجا هم مثل فریاد میر حسین خودمان برای «اجرای بی تنازل قانون اساسی» بجایی نخواهد رسید زیرا نیرویی در ساختار قدرت وجود ندارد تا انجام و اجرای آن مواد را بخواهد بلکه همه روی زیر پا گذاردن آن موادی که با شاکله قدرت مطابقت ندارد اجماع دارند. آنانکه قدرت را بدست خواهند گرفت قانون خود را دارند. قانونی که نه بیان قرارداد اجتماعی بلکه اراده سلطانی است و فرقی نمیکند که نام این سلطان رئیس جمهور، خلیفه یا ولی امر مسلمین باشد.
پس تاکتیک مُرسی و اسلامگریان در نبرد کنونی برای قدرت در درجه اول اینست که با معطوف کردن توجه عموم و حتی جهانیان و مسلمانان ساده اندیش مصر به آن بخش از مواد و متن قانون اساسی که به مردم این یا آن وعده «سرخرمن» سیاسی یا اجتماعی ـ اقتصادی را میدهد، توجه آنهارا از تلاش شتابناک آنان برای قبضه کردن انحصاری قدرت منحرف کنند. و این یگانه تاکتیک اسلام گرایان نیست بلکه خطرناک تر و فریبنده تراز آن، تأکید مُرسی به « فساد زدایی، برپا کردن دادگاه های انقلاب برای رسیدگی به جرائم عوامل رژیم سابق » است. این تاکتیک دوم بسیار فریبنده تر است زیرا چنین خواستی [با درست و غلط آن در اینجا کار ندارم] خواست بخشی از معترضین به فرمان اخیر مُرسی هم هست. اینها نمیدانند که بعدها؛ هنگامیکه توجه آنان و مردم به آن گردنهایی که با تأئید علنی یا تلویحی آنان زیرساطور انقلاب میروند و سرهایی که از تن جدا میشوند، شعف آمیز و انتقام خواهانه خیره شد است، از مشاهده قیافه استبدادگر خونینِ جلادی که با این گردن زدنها، ساطور خود را برای خود آنها، همه مردم مصر، دموکراسی و هر قانون محدود کننده قدرتش تیز میکند غافل خواهند شد. متآسفانه بخشی از میدان تحریری ها با شعار اعدام باید گردد علیه مرسی بمیدان آمده اند و نمیدانند که اسلامگرایان هم، همین را میخواهند زیرا اگر قرار بر: «اعدام گردد» شود ساطور انقلاب نه در دست دستگاه قضایی قانونگرای مصر و نه در دست آنها که امروز در میدان تحریر فریاد میکشند بلکه دردست جلادان سلفیست و اخوانی قرار خواهد گرفت که بعداً به سغیر و کبیر رحم نخواهند کرد.
تا اینجا؛ با توجه به شتابی که قانون اساسی نویسی مصر بخود گرفته است، تمرکز یاداشت را بر فرایند حقوقی شدن ساختاری اسلامگرایی در مصر قراردادم.


مُرسی در نطق دیروز خود بدون اینکه کمترین اشاره ای به مخالفت بخش متوسط جامعه مصر، دستگاه قضایی، جامعه مطبوعاتی، جامعه ادبی و هنری مصر به این قانون اساسی بکند تاریخ رفراندم را هم تعین کرد. او حتی از کمک و مشارکت آنهایی که بعداً بعنوان اعتراض، مجمع تدوین قانون اساسی را ترک کردند در تدوین این پیش نویس سپاسگزاری کرد، بدون اینکه به اعتراض شبانه روزی آنان در میدان تحریرقاهره و سایر میادین شهرهای دیگر اشاره ایی بکند. در نگاه یک ناظر ساده اندیش این بی اعتنایی مطلق مُرسی به مخالفین را میتوان ناشی از وقاحت و دریدگی او دانست حال آنکه قضیه فراتر از اینست. او با این بی اعتنایی وارد یک جنگ روانی با مخالفین خود شده است که هدف نخست تاکتیکی آن ناچیز شمردن آنها و تلقین این ناچیزی به بدنه جامعه و نشاندادن چیرگی قاطع خودبه قصد در هم شکستن اراده نیروهای متزلزل جامعه و وادار به تمکین کردن اقشار بیشتری از مردم است . هدف او اینست تا به جامعه تلقین کند که حکومت اسلامی مصر و اقتدار کامل ریاست جمهوری او دیگربه یک واقعیتی تبدیل شده است که فقط با آن میتوان ساخت و در افتادن با آن بی نتیجه است. ولی آیا قضیه بدین سادگی پیش خواهد رفت؟
تردیدی نیست که اگر اسلامگرایان در برگزاری رفراندم موفق شوند بخشی از مجوز حقوقی ومشروعیتی را که برای پیشروی بیشتر لازم دارند را کسب کرده اند. اگر شانسی برای مخالفین هست در این است تا مانع برگزاری چنین رفراندمی از اساس شوند و با این کار به جامعه نشان دهند که اسلامگریان آن اقتدار و قدرتی را که مدعی داشتنش هستند را دارا نیستند. زیرا بخش زیادی از جامعه ایی مانند جامعه مصر قبل از اینکه به حق و ناحقِ یک فرایند قانونی توجه کنند، به حکمی که شده، قانونی که وضع شده؛ باید اجرا شود و باید بدان تسلیم شد، نگاه میکنند. برای مردم عادی «قانون» در درجه اول یعنی حکمی که باید بدان تن داد، تسلیم آن شد، یا در صورت لزوم با دوز و کلک آنرا دور زد و نه اینکه آنرا به چالش کشید و یا به آن اعتراض کرد.
اسلامگریان مصر برای اجرایی کردن این قانون اساسی که بیشک پس از گذر از رفراندم با هجوم بی درنگ آنان برای تسخیر پست های مهم اجرایی در بخش دیوانسالاری کشوری و لشگری همراه خواهد بود، باید تکلیف خود را با منتقدین و معترضین یکسره کنند. معترضین در حال حاضردر چنان وضعی نیستند تا بتوانند قدرت را از اسلامگرایان بگیرند، بطور رسمی رئیس جمهور، دولت و همین مجمع قانون اساسی در اختیار آنهاست. حتی ارتش هم اگر اراده ای برای واکنش داشته باشد نمیتواند اقدامی کند. زیرا نه جامعه مصر و نه جامعه جهانی، کودتا علیه یک رژیم قانونی را به بهانه اینکه آن رژیم در« آینده» میخواهد استبداد را مستقر کند نمیتوانند بپذیرند و توجیه کنند.
آنچه بوضوح در صحنه سیاسی مصر میتوان دید اینست که در صورت چیرگی اسلامگریان بر مصر آنها جز با سرکوب و تصویه خونین نمیتوانند سلطه خود را مستقر کنند. حتی اگر مقاومت سیاسی و مدنی امروز به یکدهم هم کاهش یابد، هرچند برای اسلامگرایان خطر سرنگون کننده نخواهد داشت ولی بیشک فلج کننده مملکت خواهد بود و بدین دلیل استکه میگویم؛ رویارویی امروز اگر با پیروزی اسلامگریان پایان یابد، فقط با قلع و قمع مخالفین میتواند کاملاً مستقر شود که این امر بسیار بعبد است بدون بر پا کردن چوبه های دار پیش رود.
ولی آیا اسلامگرایان از آن برتری استراتژیک (بلند و میان مدت به اعتبار پشتوانه اجتماعی، شرایط جهانی و منطقه ایی، وضعیت اقتصادی و.. ) برخور دار هستند که بتوانندراهی را که در پیش گرفته اند تا به آخر بروند؟ پاسخ این سئوال فوق العاده مهم را سعی خواهم کرد در یاداشت های بعدی تا انجا که مقدور است و شرایط اجازه میدهد، بدهم .
در پایان اینرا مجدداً یادآور میشوم که اشتباه بزرگ و مرگبار نیروهای مدعی دموکراسی در مصر در این بود و هست که به مبارزه علیه بقایای رژیم سابق، به مبارزه علیه احمد شفیق که خطی مانند زنده یاد شاهپور بختیار ما داشت، نسبت به مبارزه علیه اسلامیستها اولویت دادند و بخشی هنوز در این اولویت مبارزاتی مصمم هستند.
این یعنی مبارزه علیه نیرویی که بر حسب الزام استراتژیک یا حتی تاکتیکی متحد مخالفین اسلامیستهاست نه خصم آنان. و این اشتباه اشتباهی مرگبار است. در ایران ما هم، هستند هنوز نیروهایی که به تازیانه زدن به جنازه رژیم پهلوی نسبت به مبازه علیه استبداد حاکم اولویت میدهند. روزی نورالدین کیانوری گفت:« اگر نیروهای خط امام از روی جنازه ماهم بگذرند ما از پشتیبانی خط امام دست برنخواهیم داشت».
اگر بخواهیم از روی تجربه تاریخی خودمان قضاوت کنیم، مردم مصر امروز نمیتوانند علیه استبداد شتابنده در راه دست به قیام زود هنگام بزنند و فردا هم برای قیام یا مقاومت دیر خواهد بود و اگر هم بخواهند، دیگر به آسانی نمیتوانند.
در پایان تذکر یک نکته را لازم میدانم و آن اینست که تمرکز من روی مسئله مصر از ان جهت است که تحولات مصر برای ما ایرانیها فرصتی است که نگاهی به گذشته و انقلاب خود بیاندازیم و آنرا آسیب شناسی کنیم. نه برای اینکه چرخ تاریخ را به عقب برگردانیم بلکه بدانیم چه باید بکنیم! تا هنگامیکه برای آن انقلاب در حرف و در عمل مشروعیت قائلیم و تا هنگامیکه در برابر شعار های استراتژیک آن یعنی آمریکا ستیزی و اسرائیل ستیزی اصرار داریم، تا هنگامیکه دانشمندانه از کراهت «استبداد ۲۵۰۰» ساله، انگلیسی بودن رضا خان و استبداد محمد رضاشاهی و قداست دکتر مصدق و جنایت ۲۸ مرداد و.. ، با تأئید حرف میزنیم عملاً بر مشروعیت همین رژیم ولایی صحه میگذاریم.
روی بزرگترین پلاکارت میدان التحریر نوشته شده است: ورود هواداران و عوامل رژیم سابق ممنوع! و تا انجا که این حکم شامل «عمرموسی» هم که از آغاز با انقلاب مصر بوده است میشود. از احمد شفیق که دیگر سخنی نمیتواند در میان باشد و کمکی هم برای این اولترا دموکراتها نمیکند که گفته شود او ۳۰% آرای به صندوق ریخته شده در انتخابات ریاست جمهوری را داشت و ان ۳۰% هم جزیی از مردم مصر هستند.
قداست سازی از مبارک ستیزی و تابو سازی از رژیم مبارک در اجتماع میدان التحریر در آن حد است که اسلامیستها براحتی میتوانند حتی در کسوت چپ، ناصریست، دموکرات افراطی، باندرول های ضد هواداران رژیم مبارک را بپا کرده و سعی کنند از وحدت عمل نیروهایی که وحدت عملشان تضمین کننده پیروزیست جلو گیری کنند.

گاه شمار تظاهرات حمایت از مرسی شنبه۱دسامبر

Share Button

تظاهرات حمایت از مُرسی و اخوان از مقابل دانشگاه قاهره امروز ساعت ۱۲ آغاز شد در آن قریب ۳۰ حزب و سازمان اسلامیستی شرکت داشتند. از همان آغاز شعارهای شریعت خواهی، خود را به فضای تظاهرات حاکم کردند. اگر در چند جمله بخواهم سیر حوادث مصر و تظاهرات امروز قاهره را توضیخ دهم اینستکه جو مذهبی بیش از از پیش میرود تا برنامه های سیاسی را تحت الشعاع خود قراردهد. گرداب رادیکالیسم گفتمان اسلامگیری میرود تا تتمه جامعه گرایی و عقلانیت جامعه گرایانه اخوان المسلین را در درون آسیاب خود محو کند. اتکاء بیش از پیش اخوان به افراطیون مذهی راه تعامل این جریان را که تا کنون توانسته بود به نوعی ژست و موضعی تعامل گرایانه بخود گیرد را کاملاً مسدود کرده و به قطبی شدن جامعه به قطب سکولاریسها و ضد سکولاریتسها منجر گردیده است. این نوع قطبی شدن غیر طبقاتی براساس مناسبات اجتماعی، بدترین حالتی است که ممکن است برای هر جامعه ایی پیش آید. در آنسو ریشم و پشم اسلامی و در اینسو نهایتاً دین ستیزی[که خود نوعی دینخویی و دینی اندیشی است]، موضوع ستیز اجتماعی میشود. از اینسو و آنسو دموکراسی جای خود را به اسلامگرایی و سکولاریسم خواهی میدهد. جامعه خسته از تظاهرات و بی ثباتی مصر تحت چنین شرایطی برای پذیرفتن هم فاشیسم دینی و هم فاشیسم سیاسی آماده میشود.

باقضاوت از سیر ظاهری حوادث نتیجه ایی جز این نمیتوان گرفت که مشکل نهایتاً بدست ارتش حل خواهد شد. حال این ارتش با زبان اقتدار نظامیگرانه، با زبان اقتدار اسلامیستی، با زبان سکولاریسم نوع مبارکی و یا با موضعی میانجی گرایانه وارد کار شود، مسئله ایی نیست که بتوان از هم اکنون راجع به آن قضاوت کرد ولی قدر مسلم اینست که تنش سیاسی موجود برای مدتی طولانی نمیتواند دوام داشته باشد.

…………………………………………….

 

Live Updates: March for ‘Legitimacy and Sharia,’ Islamists demonstrate in support of Morsi

 

 

Brotherhood and Islamist allies begin mass rally at Cairo University in support of President Mohamed Morsi’s contentiousconstitutional declaration

We wrap up our coverage of today’s pro-Morsi and pro-Sharia law demonstrations, as the upwards of one hundred thousand supporters, still gathered at Cairo University in Giza, begin to withdraw.
Saturday’s rally, which followed a week of opposition protests and an on-going Tahrir Square sit-in in response to President Mohamed Morsi’s controversial constitutional decree, saw Muslim Brotherhood supporters and their Islamist allies from across the country converge by bus and on foot to the demonstration’s grounds in Giza. Dubbed the ‘Day of Legitimacy and Sharia,’ today’s demonstration gave Islamists in support of the constitutional declaration a chance to showcase their mobilisation potential as they seek to claim a popular and revolutionary legitimacy.

They also sought to show that Morsi still has the backing of many Egyptians, challenging Tahrir protesters who had camped out in the iconic square since 23 November to demand the cancellation of the constitutional declaration.

Both sides are showcasing their abilities to mobilise people as Egypt plunges into political deadlock, five months after Morsi assumed power in the country’s first democratic presidential elections.

————————————————————————————————————-

17:48 Mohamed Kamal, 42, who works at the Ministry of Justice, told Ahram Online:

“’It doesn’t matter if there are millions in Tahrir, or if all the judges strike, or if the country is, as you claim it is, divided. In the end Egypt, the Egyptian people, will have the chance to make their decision about the constitution in the referendum – yes or no.

After the referendum, Morsi will lose the powers from the decree and we can start parliamentary elections. With a parliament in place, if needed we can then debate articles of the constitution – it’s possible to amend them after the constitution has been okayed by the nation. At least we’ll have something in place.

So really, I can’t see why people are so opposed to Morsi’s actions. It is clear that Morsi, who was democratically elected, remember, protected the Constituent Assembly as he didn’t want to start the constitution-drafting process from scratch again – that would set Egypt back over eight months, which is mad.

To me it seems like opposition for opposition’s sake. Look – ElBaradei, Hamdeen Sabbahi – they are both Egyptians and we need a healthy opposition, I welcome them. But stirring up trouble for trouble’s sake is not acceptable. We’ve got to get Egypt moving somewhere, otherwise all of us will suffer. Financially we’re losing everyday. I believe this is the only way to restore calm to this country.”

17:12 A rally of Al-Azhar members wearing religious dress just arrived at the rally at Cairo University. The group is chanting “Al-Azhar supports the president’s decision.”

۱۷:۰۹ Spokesperson for the Egyptian Revolution Union, Khaled Said, spoke to Ahram Online about why he came today to support the president’s decree.

“I’m not here to demand the implementation of Sharia; this issue will lead to more division within Egyptian society and I believe it is not the right time to discuss such an issue,” said Said.

Said, however, pointed out that he supports Morsi’s declaration because it fulfills the revolution’s demands.

“We wanted to remove the prosecutor-general and to retry the killers of the martyrs,” he says, adding that Morsi had to make his decisions, and the Constituent Assembly, immune from challenges by the judiciary “which, it is widely known, is full of remnants of the old regime.”

Said accused protesters in Tahrir Square of having special agendas and wanting Egypt to remain in chaos.

“We say we want democracy; okay, then a referendum on the constitution will take place and people will get to vote yes or no – this is democracy,” he says.

16:23 Ikhwanweb, the Muslim Brotherhood’s official English-language Twitter account, writes:

“Both opponents & supporters have spoken up loud and clear, time to let the ballot box decide what direction the country will take.”

۱۶:۰۳ A tree fell on demonstrators in front of Cairo University, killing one person and injuring at least 15, a security source told Aswat Masreya news website.

15:55 Speaking now on the stage at Cairo University is the Salafist Nour Party’s Abdel-Moneim El-Shahat; he claims that Egypt’s revolution only saw three million-man marches.

“On 11 February [the day Mubarak left power], on 29 July [referring to the Islamist protest known as Kandahar], and on 1 December,” said El-Shahat, who failed to win a seat in last year’s parliamentary elections in Alexandria.

Speaking before El-Shahat was prominent Salafist preacher from the Salafist Calling, Yasser Borhami, who stated that: “Egyptians will never be defeated again.”

۱۵:۴۵ Meanwhile, at Dokki metro station in Cairo, dozens of passengers carrying Saudi Arabian and Egyptian flags left the station chanting “Islam is the solution” as they headed to the rally at Cairo University.

15:44 In Assiut city in Upper Egypt, dozens demonstrate in support of Mohamed Morsi and his constitutional declaration. Mass demonstrations are planned in Assiut after evening prayers, to take place in front of Omar Makram Mosque. Participants from seven of Upper Egypt’s governorates are to take part in the Assiut evening demonstrations.

On Friday, opposition demonstrations took place in several of Upper Egypt’s governorates, including Assiut and Minya, protesting constitutional declarations issued by the president.

15:42 Chants against the protesters in Tahrir Square can be heard at the pro-Morsi rally in Giza where numbers continue to increase.

“I hear the mother of a martyr saying that Tahrir is now filled with ‘felool’ [remnants of the former regime],” chant the crowds.

15:38 An anti-Morsi protest was attacked with stones near Al-Qaed Ibrahim mosque in the coastal city of Alexandria, reported state-owned news agency MENA.

MENA reported that several supporters of the president’s declaration were also present at the mosque; however, Muslim Brotherhood spokesperson Anas El-Qadi denied that any members of the Islamist group were demonstrating at the mosque.

15:42 Numbers are increasing rapidly in front of Cairo University, says Ahram Online reporter Ekram Ibrahim. Every few minutes a march joins in with chants of “Allah Akbar” and “The people want the application of God’s law.”

Buses can be seen parked next to the walls of the neighbouring Cairo Zoo. The road parallel to the zoo is totally filled by crowds, while demonstrators can also be seen on Gamaa Bridge. Around the Nahdet Misr statue, located opposite the university, huge numbers of demonstrators are gathered, holding pictures of the president and Egyptian flags.

“We are here to support Morsi…the martyrs will be pleased if we stop killing and apply God’s laws,” says Fazwy Saleh, who identifies himself as a member of the Revolution’s Injured Movement.

Supporters of Egyptian President Mohamed Mursi rally in the vicinity of Cairo University and Nahdet Misr Square in Giza, on the outskirts of Cairo December 1, 2012 (Photo: Reuters)
15:36 Ahram Online’s Sarah El-Rashidi describes the atmosphere among pro-Morsi demonstrators in front of Cairo University as festive. Songs are playing in support of President Morsi and the Brotherhood, as demonstrators are smiling and chanting.

15:23 For a visual narrative of today’s pro-Morsi and pro-Sharia law rally or ‘Islamic pilgrimage’ as one demonstrator put it, have a look at our photo gallery.

15:15 According to Al-Ahram’s Arabic news website, minor scuffles have taken place between supporters of the president and his opponents in the canal city of Suez.

Protesters threw stones at each other in Martyrs Square, until a number of residents managed to separate the groups.

15:04 For a more information on the Press Syndicate’s decision follow this link.

14:26 The Egyptian Press Syndicate has announced, after holding a board meeting, that it rejects the draft constitution passed by the Constituent Assembly on Friday, saying that the charter infringes on the rights and freedoms of Egyptians, as well as freedom of the press.

The board also announced that they will be taking disciplinary measures against those syndicate members who have been members of the constitution-drafting body as journalist representatives, despite the board’s earlier decision to withdraw from the assembly. The disciplinary measures will apply to syndicate Chairman Mamdouh El-Waly, who refused to withdraw from the Constituent Assembly.

The syndicate further declared its support of those newspapers that will be holding a one-day strike on Tuesday, as well as the television channels that will not be broadcasting on Wednesday, in protest at the newly-issued constitutional declaration.

Syndicate members will also hold a march from the press syndicate headquarters in downtown Cairo to Tahrir Square on Tuesday, starting at 1pm.

13:51 A speaker on Tahrir Square’s central stage tells the crowd: “Morsi’s loyalty is not to Egypt but to the [Muslim Brotherhood] Supreme Guide,” reports Ahram Online reporter Bel Trew.

Central stage in Tahrir Square sit-in on Saturday (Photo:Bel Trew)
13:55 Ahram Online reporter Ekram Ibrahim says that several protesters in the pro-Morsi march have refused to give interviews to her, or have expressed nervousness while talking to her.

She did, however, manage to speak with 65-year-old Muslim Brotherhood member Heba Mohamed, who says that what brought her to the protest today “is Islam.”

“Those in Tahrir are against Islam. They want the worst for Islam,” says Mohamed.

13:46 Commenting on the current situation in Egypt, former parliamentarian Mostafa Al-Naggar urges the president via Twitter to resolve thecurrent division between political forces in Egypt.

“I ask the president to no put the constitution to a referendum before a national consensus is reached and for all controversial articles to be amended,” added Al-Naggar. on the current situation in Egypt, former parliamentarian Mostafa Al-Naggar urges the president via Twitter to resolve the current division between political forces in Egypt.
“I ask the president to no put the constitution to a referendum before a national consensus is reached and for all controversial articles to be amended,” added Al-Naggar.
13:40 As thousands chanted “from East to West, Egypt will remain a Muslim state whether secularists like it or not” at Cairo University, Ali Hafez, a member of the Return to Sharia Movement, tells Ahram Online that he sees today’s protest as “an Islamic pilgrimage.”
“This is a real million-man demonstration, not like the one in Tahrir Square; people in Tahrir have a problem with beards. We are the real revolutionaries,” added Hafez.
13:30 Protesters in several lower Egyptian governorates are currently preparing to head to Cairo to join the ‘Legitimacy and Sharia’ million man demonstration.
13:17 Meanwhile, Al-Ahram’s Arabic news website reports that the president’s meeting with members of the constituent assembly has been postponed to the afternoon.
Members of the assembly, headed by Judge Hossam El-Gheriany, plan to present Morsi with a copy of the recently finalised constitution.
13:14 Thousands of pro-Morsi demonstrators are marching towards Cairo University.
One march has kicked off from Mohandissen’s Mostafa Mahmoud Mosque and another from Old Cairo’s Amr Ibn El-Aas Mosque.

13:10 Friday witnessed mass opposition marches and protests in Tahrir Square. As tens of thousands demonstrate in Cairo’s Giza district to support President Mohamed Morsi’s decisions, the square is quiet and empty. A sit-in against the Brotherhood, its Islamist allies and Morsi’s declaration is still ongoing.
13:07 Hundreds of protesters are on their way from Sinai to show their support for the president’s declaration, according to an announcement made on a stage at Cairo University.
12:55 Safaa, a housewife with a diploma from Cairo University, tells Ahram Online reporter Sarah El-Rashidi that she is at the demonstration to support President Morsi.
“He is a very clever man; he hasn’t done anything wrong. He has offered provisions to the families of the martyrs and he did what he did with the constitution to push the country forward”, she says.
12:52 “No one here is smoking hash; no one here is being paid like those in Tahrir square,” Mahmoud Saleh a 58-year-old member of the Muslim Brotherhood tells Ahram Online.
“We are talking about an elected president, we should not come out now and call him a dictator. If he were a dictator he would not have let some TV anchors insult him,” adds Saleh, who stressed that they would not all “Tahrir’s minority to rule us.”
12:50 Speaking to our reporter Sarah El-Rashidi, Hussein El-Aadi, security head in the Giza Governorate, states, “I am here (at Cairo University) to ensure security and stability and prevent clashes.”
When asked why security forces are absent during recent opposition protests in Tahrir Square, El-Aaadi replied, “The police are often attacked there, in Mohamed Mahmoud Street; they do not want to put themselves in a vulnerable situation.”
12:40 Ahram Online reporter Ekram Ibrahim spoke to a member of the Salafist Calling from Alexandria, Attia Mahmoud, who tells her that he is here to call for the implementation of God’s law.
“Morsi’s decisions are the enforcement of God’s law, and God is our creator and he wants what’s best for us,” said Attia.
Attia adds that Morsi’s decisions will help stem remnants of Mubarak’s regime and rein in thugs.
“It’s like a refrigerator that comes with its manual, when God created us our manual was the Quran and the Sunna [the prophet’s teachings], and they are what we must follow,” he adds.
12:37 The growing crowd gathered at Cairo University chant in support of Morsi, while waving Egyptian flags and black flags emblazoned with “No God but God” – a symbol employed by Al-Qaeda.
One of the many banners declares, “Sharia, Sharia” (Islamic Law), while another reads: “Tahrir is not all Egyptians; it is just a drop in the sea.”
Notably, the majority of protesters are male, says our reporter on the ground.
11:50 Pro-Morsi demonstrators in front of Cairo University begin mid-day prayers
11:30 According to Ikhwanonline 18 political groups will join Saturday’s million man demonstration. They include the Muslim Brotherhood, the Salafist Calling, the Revolution Guardians, the Egyptian Revolution Union, the Front to Protect the Revolution, the General Revolutionary Coalition, the 25 January Youth Coalition, the Free Islamic Coalition Movement, the People of the Sunna Scholars Movement, the Preacher’s Syndicate, the Freedom and Justice Party, the Salafist Nour Party and the moderate Islamist Wasat Party.
11:24 Good morning. We return to bring you coverage of today’s pro-Morsi rally in Cairo, the latest in a series of demonstrations sparked by President Mohamed Morsi’s controversial constitutional declaration, which granted his office unfettered authorities.
Thousands have already gathered in support of the constitutional declaration in front of Cairo University, where a stage is currently being erected.

“People want the president’s decision” chant the demonstrators.
According to Ikhwanonline, the Muslim Brotherhood’s official website, three marches are planned for today. One will move from the Mostafa Mahmoud Mosque in Mohandiseen, another from Amr Ibn El-Aas in old Cairo and yet another from the Istiqama mosque in Giza. All will converge on Cairo University.
After ten days of a sit-in in Tahrir Square and nation-wide protests against Morsi’s contentious declaration, major Islamist parties and groups have responded by calling for a mass rally.
Dubbed the day of ‘Legitimacy and Sharia,’ the participating Islamist groups called the demonstration in a bid to give the president popular and revolutionary legitimacy and show support for the draft constitution, set to be approved by Morsi shortly although rejected by Egypt’s disparate opposition forces and protested against by hundreds of thousands across the country in the past week.
The rally had already been rescheduled twice to avoid clashes with opposition. Pro-Morsi groups had initially planned to hold the demonstrations Tuesday but postponed it because of opposition protests planned the same day. The groups also moved the venue of their rally from Tahrir to Giza, in an effort to avoid clashing with the thousands still occupying Cairo’s flashpoint square.
Among those expected to participate are the Muslim Brotherhood and their political wing the Freedom and Justice Party, the Salafist Nour Party, the moderate Islamist Wasat Party, the Al-Gamaa Al-Islamiya, the Salafist Asala Party as well as other Islamist parties and groups.