Archive for: March 2013

US boosts aid to Syrian opposition, rebel fighters

Share Button
“We do this because we need to stand on the side of those in this fight who want to see Syria rise again and see democracy and human rights,” Kerry said. “The stakes are really high, and we can’t risk letting this country in the heart of the Middle East be destroyed by vicious autocrats or hijacked by the extremists.”
“No nation, no people should live in fear of their so-called leaders,” he said, adding that President Barack Obama’s “decision to take further steps now is the result of the brutality of a superior armed force propped up by foreign fighters from Iran and Hezbollah.”
Kerry-Mouaz Al Khatib
The Associated Press US
01 March 2013
ROME (AP) — In a significant policy shift, the Obama administration said Thursday it would for the first time provide non-lethal aid directly to rebels who are battling to oust Syrian President Bashar Assad, announcing an additional $60 million in assistance to Syria’s political opposition.
The modest package of aid to the military wing of the opposition will consist of an as yet undetermined amount of food rations and medical supplies for members of the Free Syrian Army who will be carefully screened to ensure they do not have links to extremists.
The move was announced by U.S. Secretary of State John Kerry at an international conference on Syria in Rome, and several European nations are expected in the coming days to take similar steps in working with the military wing of the opposition in order to ramp up pressure on Assad to step down and pave the way for a democratic transition. However, a number of Syrian opposition figures expressed disappointment with the limited assistance.
“We do this because we need to stand on the side of those in this fight who want to see Syria rise again and see democracy and human rights,” Kerry said. “The stakes are really high, and we can’t risk letting this country in the heart of the Middle East be destroyed by vicious autocrats or hijacked by the extremists.”
“No nation, no people should live in fear of their so-called leaders,” he said, adding that President Barack Obama’s “decision to take further steps now is the result of the brutality of a superior armed force propped up by foreign fighters from Iran and Hezbollah.”
Kerry and senior officials from 11 countries most active in calling for Assad to leave said in a joint statement released by the Italian foreign ministry that they had agreed in Rome on “the need to change the balance of power on the ground.” It said the countries represented “will coordinate their efforts closely so as to best empower the Syrian people and support the Supreme Military Command of the Free Syrian Army in its efforts to help them exercise self-defense.”
Britain and France, two countries that Kerry visited before traveling to Italy on his first official trip as secretary of state, have signaled that they want to begin supplying the rebels with defensive military equipment such as combat body armor, armored vehicles, night vision goggles and training. They are expected to make decisions on those items in the near future, in line with new guidance from the European Union, which still bars the provision of weapons and ammunition to anyone in Syria.
“We must go above and beyond the efforts we are making now,” said Italian Foreign Minister Giulio Terzi, who hosted the conference. “We can no longer allow this massacre to continue.”
Appearing beside Terzi and Kerry, the leader of the Syrian opposition coalition, Mouaz al-Khatib, delivered a forceful and emotional demand for Assad to stop the brutality of his forces that have in recent days launched scud missile attacks on the city of Aleppo that have been roundly condemned by much of the Western and Arab worlds
“Bashar Assad, for once in your life, behave as a human being,” Khatib said. “Bashar Assad, you have to make at least one wise decision in your life for the future of your country.”
The opposition has been appealing for some time for the international community to boost its support and to provide its military wing with lethal assistance, and while al-Khatib did not mention those requests, he pointedly made no reference to the new assistance that Kerry announced. Instead, he urged outside nations to support the creation of protected humanitarian corridors inside Syria, which the foreign ministers said they had “positively considered” by made no decisions.
Walid al-Bunni, a spokesman for the Syrian National Coalition, said the Syrian people have every right to feel “bitter” at the world’s inaction even while “the scuds rain down on Aleppo” and expressed dissatisfaction with the aid announced by Kerry.
“We would have wished to receive a means with which to protect the innocent civilians dying from the regime’s warplanes and scud missiles, but unfortunately, that was not even on the table,” he said by telephone from Budapest.
The head of the rebel’s Supreme Military Council, Gen. Salim Idris, told Turkey’s state-run Anadolu Agency before the meeting Thursday that the rebels’ needs include anti-tank and anti-aircraft missiles, assault rifles and rocket-propelled grenade launchers.
“We hope that a decision is reached at the Friends of the Syrian People meeting which will enable us to obtain the weapons we need,” the agency quoted Idris as saying. Idris said Assad’s regime receives “unlimited” support from Russia and Iran.
Kerry defended the limited U.S. assistance, saying it was just part of what was being offered and that other countries would fill in any gaps. He said he was confident that the “totality” of the aid should be enough to prod Assad to start changing his calculations on remaining in power.
“We’re doing this, but other countries are doing other things,” he replied, without going into specifics. “I am confident the totality of this effort is going to have an impact on the ability of the Syrian opposition to accomplish its goals.” Kerry said Thursday’s meeting marked the “beginning of a process that will in fact change his (Assad’s) calculation.”
Washington has already provided $385 million in humanitarian aid to Syria’s war-weary population and $54 million in communications equipment, medical supplies and other nonlethal assistance to Syria’s political opposition. The U.S. also has screened rebel groups for Turkey and American allies in the Arab world that have armed rebel fighters.
But until now, no U.S. dollars or provisions have gone directly to rebel fighters, reflecting concerns about forces that have allied themselves with more radical Islamic elements since Assad’s initial crackdown on peaceful protesters in March 2011.
The $60 million in new aid to the political opposition is intended to help the opposition govern newly liberated areas of Syria by aiding in the delivery of services and improving rule of law and human rights as well as to blunt the influence of extremists who have made inroads in some places.
The rations and medical supplies for the fighters will be delivered to the military council for distribution only to carefully vetted members of the Free Syrian Army, U.S. officials said.
The U.S. will be sending technical advisers to the Syrian National Coalition offices in Cairo to oversee and help them spend the money for good governance and rule of law. The advisers will be from non-governmental organizations and other groups that do this kind of work.
The foreign ministers’ presentation was disrupted by one protester who called on them to “stop supporting terrorists.”
Associated Press writers Suzan Frazer in Ankara, Turkey, and Ben Hubbard in Beirut contributed to this report.

پیاز هم دلار است!

Share Button

  هرچه سود قاچاق بیشتر، دامنه فسادآفرینی و گستردگی آن بیشتر خواهد شد. این قاچاق مرزی و آن تجارت خارجیِ”تبدیل به صرافیهای برون مرزی شده” تاآنجا ادامه خواهند یافت تا در اثر قحطی جنسی در داخل و “هیپر تورم”، دیگر کالایی برای صدور یا قاچاق به خارج باقی نمانده و این تصور که دستگاه گمرکی مملکت قادر به کنترول قاچاق مرزی خواهند شد فقط یک توهم میتواند باشد.

قریب یکسال پیش در بحبوحه بحران ارزی و پلیسی شدن بازار ارزی منوچهری و خیابان فردوسی و «جمشید بسم الله” سازی دستگاه های امنیتی/ ارزی”، در چندین مورد نوشتم بزودی بُز، گوسفند، گاو و قاطر هم در آنسوی مرز با گوشت یا بار خود، یا هردو به دلار تبدیل خواهند شد و تب ارز داروی نظافت را هم در آنسوی مرز قابل تسعیر به دلار خواهد کرد.
هوشمندی زیادی لازم نبود و نیست تا درک کنیم نیاز ارزی، اعم از اینکه این نیاز برای یک بیمار مشرف بموت باشد یا نیاز یک مسافر یا دانشجوی خاج کشوری و یا نیاز سرمایه های فّرار از کشور؛ راه تأمین و ارضای خود را خواهند یافت. نیازی نیست تا درک کنیم که با بگیر وببند و محدود کردن فروش ارز به شعبه غیر رسمی بانک مرکزی (مرکز مبادلات ارزی)، این احتیاج ارزی نه تنها خود بخود برطرف نمیشود بلکه با ترسی که نسبت به گرانتر شدن آن در آینده می آفریند حتی بطور کاذب هم که شده بدان دامن هم زده خواهد شد. در همانموقع نوشتم کارکرد بازار ارزی کوچه منوچهری به دوبی، بغداد، هامبورگ و لندن انتقال خواند یافت و بخشی از آنهم به تجار و معامله گران با خارج واگذاشته خواهد شد.
با فسادی که بر سیستم بانکی، اداری و روابط بازرگانی مملکت حاکم است یگانه مکانیسمی که میتوانست مانع فساد وسیع تر در زمینه پولی و ارزی و قاچاق کالا برای تبدیل شدن به ارز خارجی شود، آزاد سازی کامل نرخ ارزهای خارجی بود حتی اگر دلار به سطح ۱۰ هزار تومان یا بیشتر هم میرسید که قطعاً میرسید ولی باز این راه سالم ترین راه ممکن بود.
حالا دولت و مقامات بانکی و” امنیتی/ارزی” تصمیم را بر صفت کردن تسمه های مبادلات و معاملات ارزی گرفته اند. این تصمیم مانع ۱۰ هزار تومان یا بیشتر شدن بهای دلار و به همین نسبت سایر ارزها در آینده نمیشود بلکه فقط راه گسترش قاچاق کالا و مسری شدن هرچه بیشتر فساد و رواج و زد و بند در عرصه بازرگانی خارجی خواهد شد. گرانتر شدن دلار به تعویق می افتد ولی وقتی یک شبکه بزرگ مافیایی ارزی شکل گرفت و هنگامی که برای کنترل قاچاق کالا از مرزها حتی همه نیروی سپاه و بسیج هم کفایت نکند و فساد و قاچاق زدگی چون غرقآبی همه این نهاد ها را هم در خود فرو برد آنگاه دیگر دلار در مرز ۱۰ هزار تومان هم متوقف نخواهد شد.
سایت ایلنا به نقل از رئیس اتحادیه بارفروشان علی حاج فتحعلی مینویسد:
“علت افزایش قیمت پیاز صادرات بی رویه از مرز عراق بود/ اعلام قیمت میوه های فصل”.
علی حاج فتح علی در گفتگو با خبرنگار ایلنا با بیان اینکه قیمت پیاز تا ۱۰ روز آینده کاهش می یابد اظهار داشت: علت افزایش قیمت پیاز طی روزهای گذشته صادرات بی رویه ان به عراق بود”.

چند هفته قبل هم دولت صدور پسته را بعلت کمیاب شدن آن در بازار محدود کرد که موجب اعتراض سلطان پسته ایران آقای عسگر اولادی گردید. عسگر اولادی و اتحادیه مربوطه اعتراض کرده و بحق گفتند که برای ایجاد چنین بازاری دهها سال زحمت کشیده شده است و با ممنوع شدن صادرات آن ایران برای همیشه بازار های خود را از دست خواهد داد. ولی آنچه در این بین مغفول ماند جنگ چند ماه پیش دولت و بانک مرکزی با همین اتحادیه صادر کنندگان پسته و مشخصاً عسگر اولادی بود که دولت اصرار داشت، تجار صادر کننده باید ارز حاصله از صادرات را به مرکز مبادلات ارزثی با نرخی که دولت تعین میکند بفروشند و اتحادیه زیر بار نمیرفت و نرفت. قضیه بعداً چگونه پیش رفته است خبری از آن نیست ولی قدر مسلم آنست که پول این پسته ها اگر تماماً در همان بازارهای اروپایی ماندگار نشده یا بفروش نرود هرگز به کشور باز نخواهد گشت.
در طی این مدت، خود رسانه های دولتی از ده ها مورد قاچاق؛ طلا، دام و سوخت از کشور به کشورهای مجاور پرده برداشته اند. پس از امنیتی شدن مسئله ارزی اگر این شتاب یابی قاچاق ارزی رخ نمیداد جای تعجب بود.
همین سایت ایلنا به نقل از رئیس اطاق بازرگانی مینویسد که در سال گذشته صادرات کالا به خارج ۲۴% افزونی داشته است و اظهار کننده و سایت مربوطه این خبر را بعنوان یک خبر مثبت تلقی کرده سعی در القاء آن به خواننده میکنند. من فکر میکنم صدور کالا با محاسبه قاچاق و با محاسبه میزان و کیفیت واقعی کالاهای صادراتی و نه”از نظر اظهار نامه های اعلام شده گمرکی” اگر در سال جدشته و جاری دو برابر یا بیشتر نشده نباشد کمتر نیست و بر این صادرات باید مقدار کاملاً نامعین صدور قاچاقی مرزی کالا را نیز افزود. جالب اینست که این ۲۴% هم در صورتی اعلام میشود که بنا به اظهار همین مقام، صدور “مشتقات یا معیانات گازی و محصولات پتروشیمی کاهش داشته است و معنی همین حرف هم یعنی بیشتر بودن آن میزان ۲۴%ی صادراتی. ولی حالا چرا معیانات گازی و محصولات پترو شیمیایی کاهش صادرات داشته اند پاسخ ساده تر از آن است که یک بقال ساده هم نتواند بدان پاسخ دهد. صنایع پتروشیمی و گازی چون دولتی هستند نمیتوانند با دست باز ارز حاصله از فروش محصولات خود را به کیسه شخصی سرازیر کنند و با نرخ دولتی “مرکز مبادله ارزی هم صادرات محصولات پترو شیمیایی صرف ندارد پس مدیران این صنایع ترجیح میدهند تا محصولاتی را صادر نکنند که هزینه تولیدشان بیشتر از ارز حاصله به نرخ دولتی است.
قریب دو ماه پیش اتحادیه مرغ داران با شادی اعلام کرد که یک قرارداد برای صدور تخم مرغ با روسیه بسته است. چندی نگذشت که در تبریز و کل آذر بایجان تخم مرغ کمیاب شد. بلافاصله دولت وارد عمل شد و صدور تخم مرغ را ممنوع کرد.
فرمانها و مصوبات دولتی برای ممنوعیت صدور کالا از این ببعد افزایش خواهند یافت و آخرین آن ممنوعیت صدور پیاز به عراق است که خبر آن در فوق آمد. بی تدبیری و از آن فراتر فقدان درک کارشناسانه و مسئولانه در مدیریت اقتصادی نظام، کار را به آنجا کشانده است که میخواهد کورمال کورمال و بطور عکس العملی و بشیوه عصر صفوی و نه قاجارهم، بازار را کنترول کند ولی اقتصاد باز و مرتبط با خارج ایران؛ اقتصاد بسته کره شمالی نیست. کره شمالی فقط با چین، متحد کمونیست خود و کره جنوبی دشمن اصلی خود هم مرز است حال آنکه تا بوده و بوده ساحل نشینان جنوبی کشور ما، هم قاچاقی و هم قانونی با تمام کشورهای ساحلی خلیج فارس داد و ستد داشته اند. ما با عراق، پاکستان، افغانستان کشور های حاشیه بحر خزر و ترکیه همجوار هستیم و اگر تمام مردم ایران هم به گارد های گمرکی دلسوز و سالم تبدیل شوند قادر به بستن مرزها و منافذ قاچاق آن نخواهند بود.
هرچه سود قاچاق بیشتر، دامنه فسادآفرینی و گستردگی آن بیشتر خواهد شد. این قاچاق مرزی و آن تجارت خارجیِ”تبدیل به صرافیهای برون مرزی شده” تاآنجا ادامه خواهند یافت تا در اثر قحطی جنسی در داخل و “هیپر تورم”، دیگر کالایی برای صدور یا قاچاق به خارج باقی نمانده و این تصور که دستگاه گمرکی مملکت قادر به کنترول قاچاق مرزی خواهند شد فقط یک توهم میتواند باشد.
پایان یاداشت
اخبار تکمیلی بعدی:
توقف صادرات تخم مرغ و روند کاهشی قیمت
۲۶ بهمن ۱۳۹۱

مدیر عامل اتحادیه مرغداران مرغ تخم گذار از توقف موقتی صادرات تخم مرغ از ۱۸ بهمن ماه به دلیل افزایش تقاضا خبر داد و گفت: قیمت تخم مرغ در بازار مصرف نسبت به روزهای گذشته ۱۰۰ تومان کاهش یافته که در صورت ادامه این روند صادرات فردا ۲۶ بهمن ماه از سر گرفته می شود.
هدایت اصغری اعلام کرد: قیمت تخم مرغ در تمام استان های کشور در دامنه تعریف شده تفاهم نامه ۶۶۰۰ تا ۷۴۰۰ تومان بوده است.
وی با اشاره به اینکه بر اساس تفاهم نامه امضا شده که تنظیم بازار، واردات و صادرات تخم مرغ به اتحادیه مرغداران مرغ تخم گذار واگذار شده است، گفت: برای هر شانه تخم مرغ معمولی ۶۶۰۰ تومان قیمت حداقل و ۷۴۰۰ تومان قیمت حداکثر تعیین شده است که در صورت افزایش قیمت بازار از نرخ سقف، باید با ملاحظات تنظیم بازار صادرات کاهش یابد.
مدیر عامل اتحادیه مرغداران مرغ میهن تاکید کرد: چناچه مغازه داران تخم مرغ را بیش از شانه ای ۷۴۰۰ تومان بفروشند، متخلف هستند و با آنها برخورد خواهد شد.
اصغری از مصرف کنندگان خواستار شد: در صورت مشاهده گران فروشی، مورد مربوطه را به اتحادیه یا دستگاه های نظارتی گزارش کنند.
وی خاطر نشان کرد: از ۲۶ آذر ماه تا ۱۸ بهمن ماه امسال مجوز صادرات ۱۸ هزار تن تخم مرغ صادر شد که ۱۷ هزار تن از محموله های صادراتی به کشورهای متقاضی ارسال شد.
او افزود: در پی افزایش تقاضای مصرف از ۱۸ بهمن ماه صادرات این محصول برای تنظیم و کنترل بیشتر بازار متوقف شده است.
به گفته مدیر عامل اتحادیه مرغداران مرغ تخم گذار در صورتی که فردا هم مانند امروز روند کاهش قیمت تخم مرغ ادامه یابد، صادرات تخم مرغ از سر گرفته می شود.
وی خاطر نشان کرد: امروز ۲۵ بهمن ماه هر کیلوگرم تخم مرغ معمولی در مرغداری ۲۷۰۰ تا ۲۹۰۰ تومان خریداری شد و در بازار مصرف ۳۴۰۰ تا ۳۶۰۰ تومان به فروش رفت. همچنین هر شانه تخم مرغ معمولی در بازار مصرف امروز ۶۶۰۰ تا ۷۴۰۰ تومان فروخته شد.
اصغری گفت: با توجه به حجم بسیار خوب تولید تخم مرغ و کاهش نرخ میانگین آن هیچ نگرانی برای افزایش قیمت این محصول در کشور وجود ندارد.
مرغ منجمد هم مرغ گرم را ارزان نکرد/ قارچ ۸۰۰۰ تومان شد
بازرگانی – فارس نوشت:
گزارش میدانی از افزایش قیمت قارچ تا ۸هزار تومان طی هفته اخیر و همچنین عدم کاهش قابل توجه قیمت مرغ حکایت دارد.
چندی پیش یداله صادقی رئیس سازمان صنعت، معدن و تجارت در خصوص افزایش قیمت مرغ گفته بود تمام سعی ما این است تا با افزایش عرضه مرغ منجمد قیمت مرغ گرم را بین ۵۲۰۰ تا ۵۵۰۰ تومان حفظ کنیم . این در حالیست که در حال حاضر قیمت مرغ گرم در نمایشگاه بهاره ۵۷۰۰ تومان عرضه می شود.
همچنین قیمت مرغ گرم در میادین میوه و تره بار با قیمت هر کیلوگرم ۶۰۰۰ تومان عرضه می شوند. این در حالی است که این کالا در سطح شهر به قیمت ۶۲۰۰ تا ۶۵۰۰ در روز پنج شنبه به فروش رسید.
هر شانه تخم مرغ نیز در میادین میوه و تره بار به قیمت ۷۲۰۰ تومان عرضه می شود.
* افزایش ۱۵۰۰ تومانی قارچ در یک هفته
بنایراین گزارش هر کیلوگرم قارچ که در هفته گذشته در خرده فروشی های سطح شهر به قیمت ۶۵۰۰ تومان عرضه می شد به قیمت ۸۰۰۰ تومان رسیده است و در میادین میوه و تره‌بار نیز به قیمت ۶۴۰۰ تومان عرضه می شود.
شنبه ۱۲ اسفند
غضنفری در گفت‌وگو با ایسنا:
پتروشیمی‌ها بدون تامین نیاز صنایع داخلی حق صادرات ندارند
» سرویس: اقتصادی – صنعت، معدن، تجارت
شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۹۱ – ۰۷:۳۱
در حالی مدیرعامل شرکت ملی صنایع پتروشیمی از ایجاد مشکل برای واحدهای پتروشیمی به دلیل ممنوعیت صادرات محصولاتشان خبر داده که وزیر صنعت، معدن و تجارت تاکید کرده که واحدهای پتروشیمی بدون تامین نیاز صنایع داخلی حق صادرات محصولات خود را ندارند.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، یکی از گروه‌های محصولی که در فهرست محدودیت‌ها و ممنوعیت‌های صادراتی قرار گرفته محصولات پتروشیمی است. براین اساس وزارت صنعت، معدن و تجارت چند ماه پیش به دنبال کمبود مواد اولیه پتروشیمی در بازار داخلی و همچنین افزایش شدید قیمت این مواد صادرات برخی از این محصولات را به منظور تامین نیاز صنایع داخلی محدود و ممنوع کرد.
وزارت صنعت، معدن و تجارت همچنین تاکید کرد که واحدهای پتروشیمی بدون تامین نیاز صنایع داخلی حق صادرات محصولات خود را نخواهند داشت.
ممنوعیت صادرات محصولات پتروشیمی در حالی رخ داده که واحدهای پتروشیمی امید داشتند همزمان با نوسان نرخ ارز در کشور با صادرات محصولاتشان به سودهای هنگفتی دست پیدا کنند.
از سوی دیگر مدیرعامل شرکت ملی صنایع پتروشیمی اخیرا با اشاره به این‌که ممنوعیت‌های صادرات برای واحدهای پتروشیمی مشکل ایجاد کرده است، گفته که “وزارت صنعت معدن و تجارت به تعهدات خود درباره صادرات پتروشیمی عمل نکرده است.”
به گفته عبدالحسین بیات “قرار این بود پس از دو بار عرضه کالا در بورس ممنوعیتی در صادرات وجود نداشته باشد، اما این موضوع رعایت نشده است.”
اما در واکنش به این اظهارات وزیر صنعت، معدن و تجارت در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا با رد احتمال ورشکستگی یا تعطیلی واحدهای پتروشیمی به دلیل محدودیت‌ها و ممنوعیت‌های صادراتی گفت: هر محصول پتروشیمی که موظف بوده نیاز بازار داخلی را تامین کند و این کار را انجام داده است هیچ محدودیتی بر سر راه صادراتش نیست.
وی افزود: هر شرکتی در این زمینه مشکلی دارد به ما مراجعه کند تا وضعیتش را بررسی کنیم. تنها محدودیتی که در مورد واحدهای پتروشیمی وجود دارد این است که آن‌ها باید نیاز تولیدکنندگان داخلی را درخصوص مواد اولیه تامین کنند و می‌توانند مازاد محصولات خود را نیز صادر کنند.
در تازه‌ترین اظهارنظر نیز علی‌اصغر رمزی، مسئول کمیته تخصصی تنظیم محصولات پتروشیمی گفته هیچ مشکلی بابت صدور مجوز صادرات محصولات پتروشیمی مازاد بر نیاز داخل وجود ندارد و‌ در ماه‌های اخیر ۴۸ فقره مجوز صادرات با تنا‍ژ ۷۷۳ هزار و ۲۰۰ تن برای واحدهای تولیدی فعال در این حوزه صادر شده است.
نکته جالب اینجاست که واحدهای پتروشیمی در شرایطی تاکنون تلاش داشته‌اند که از شرایط پیش آمده برای نرخ ارز حداکثر استفاده را ببرند که به گفته رییس سازمان توسعه تجارت واحدهای پتروشیمی هنوز به تعهد خود در زمینه عرضه ارز حاصل از صادراتشان به مرکز مبادلات ارزی عمل نکرده‌اند و اگر آن‌ها ارز خود را وارد این مرکز کنند نرخ ارز در بازار کاهش بیشتری را تجربه خواهد کرد.

اوضاع سوریه خواب روسیه را آشفته کرده است!

Share Button

رژیم سوریه خواهد رفت و با رفتن آن وضع حزب الله لبنان نیز بشدت وخیم خواهد شد هرچند پیش بینی جزئیات این وخامت آسان نیست. در عراق نیز وضع از آژیر خطر و وضعیت قرمز گذشته است و اوضاع سیاسی کنونی قابل دوام نیست. احتمالات پیش رو یا سقوط مالکی از طریق راه کار های قانونی است یا گسترش اعتراضات خیابانی تا مرحله تبدیل این اعتراضات به اقدامات سرنگون سازنده خشونت آمیز. همه این شرایط و احتمالات پیش رو این را بما میگوید که رهبری ایران تنها با فشار خرد کننده بحران اقتصادی روبرو نیست بلکه شکست های کمر شکن استراتژیک در منطقه نیز در انتظار آنست.
لازم به توضیح نیست که سوریه برای روسیه در ارتباط با ایران و کلاً اوضاع بحرانی خاورمیانه و وجود سایر مناطق بحرانی در دنیا آن میراث و شرایط بجا مانده از دوران جهان دو قطبی است که روسیه با تکیه بر آن هنوز میتواند نقش قدرت جهانی را بازی کند و ادای “ابرقدرتی” را درآورد والی روسیه امروز میرود تا بلحاظ توسعه اقتصادی و صنعتی از اندونزی، ترکیه، برزیل و.. ، هم عقب بماند تا چه رسد به سایر کشورهای درجه دو و اول اقتصادی دنیا. اگر هنوز از روسیه بنام قدرتی اقتصادی نام برده میشود بهیچ وجه منظور یک قدرت صنعتی نیست بلکه قدرتی اقتصادی بر پایه نفت و منابع وسیع طبیعی است. در بازارهای جهانی بجز اسلحه، روسیه هیچ کالای قابل رقابتی برای عرضه ندارد و همین صنایع تسلیحاتی هم اگر بارسنگین غیر اقتصادی خود را نتواند روی سایر بخشهای تولیدی بیاندازد و ستون حمایت رانت دولتی از پشت سر آن بر داشته شود قابل دوام نخواهد بود. بیشتر مشتریان جهانی همین تسلیحات و سایر خدمات تکنولوژیهای زیر ساختاری از قبیل تکنولوژی اتمی، متارلوژی* و.. هم بیش از آنکه جنبه اقتصادی ـ رقابتی داشته باشند جنبه سیاسی دارد و مشتریان روسیه عمدتاً کشورهایی هستند که در باتلاق دشمنی ایدئولوژیک با آمریکا زمینگیر شده اند نظیر ایران، کوبا، ونزوئلا، سودان، زیمبابو و سوریه، برمه و کره شمالی.
این کشور قریب ۳۰ سال است که هم خود و هم دولت ما را بنام راه اندازی نیروگاه بوشهر بر سر کار گذارده است. احتیاجی به اقتصاد دان بودن نیست تا بدانیم هزینه ارزی و ریالی این پروژه طی این ۳۰ ساله با ربح مرکب چقدر میشود و هرکیلووات برقی که قرار است از این نیروگاه حاصل شود چقدر میشود و در آینده روسیه برای خدمات نگهداری این نیروگاه چقدر ما را سرکیسه خواهد کرد. من فکر نمیکنم هزینه تولید هر کیلوات انرژی از این سایت از چند برابر گرانترین نوع انرژی در دینا ارزانتر باشد.
بحران سوریه که بی شک به سقوط بشاراسد خواهد انجامیدT تأثیر آن برموازنه نیرو در منطقه با توجه به روفت و روب شدن نفوذ سیاسی ایران بعنوان متحد غیر رسمی روسیه، در آن کشورو کل منطقه، خواب روسیه را بشدت آشفته کرده است. امروز ولادیمیر پوتین تلفنی با برک اوباما طی تماسی تلفنی خواهان پایان یافتن هرچه سریعتر مناقشات مسلحانه در سوریه شد. شرح این مکالمات را سایت نهار نت لبنان به نقل از فرانس پرس مشروحاً درج کرده است.
سئوال اینست که اگر روند مخاصمات مسلحانه در سوریه آنچنانکه تا چندی پیش از سوی خود روسیه، حزب الله لبنان، نوری المالکی و ایران بیان میشد بنفع رژیم اسد پیش میرفت، باز هم روسیه خواهان قطع این درگیریهای میشد؟
اگر این درگیریهای مسلحانه طبق گفته سه هفته پیش نوری المالکی، نمیتواند به سقوط رژیم اسد منجر شود، چرا باید نوری المالکی یکباره با یکصد و هشتاد درجه چرخش و اطمینان به ماندگاری رژیم بشار اسد، دو روز پیش در نطقی که وسیعاً در رسانه های منطقه و دنیا انعکاس یافت، از خطر سقوط رژیم بشار از راه مبارزه مسلحانه برای کل منطقه و خطر سرایت کشمکش مسلحانه آنجا به عراق و لبنان و اردن سخن بگوید؟ این سخنرانی هشدار آمیز نوری المالکی در مورد خطر کشانده شدن جنگ سوریه در صورت سقوط بشار اسد از راه مسلحانه، فقط یک چیز را نشان میدهد و آنهم احساس خطری است که او کرده است و این همان احساسی است که گریبان ولادیمیر پوتین را هم گرفته است. این همان احساسی است که رژیم ایران را هم وادار ساخته است تا روی امتیازات شبه خروس قندی ۵+۱ چنان غزل سرایی کند که گوئی غرب لُنگ را انداخته است حال آنکه در این به اصطلاح نرمش ۵+۱ کمترین بحثی از یک گذشت استراتژیک به ایران در میان نیست و تا آنجا که به طرف ایران مربوط میشود بحث از تعلیق غنی سازی ۲۰%ی است که ظرف این سالها ۳ قطعنامه و تحریم های سریالی فلج کننده و جبران ناپذیر را به میهن ما تحمیل کرده است. همین سایت نهار نت در گزارشی از اظهار نظر بان کی مون مینویسد: “بان کی مون گفت حالا دیگر توپ در زمین ایران است.” و همین گزارش، سپس ادامه میدهد که گروه۵+۱ پذیرفته است در قبال بازدیدهای بسیار دقیقتر و سختگیرانه تر قدری از فشار تحریمها بکاهد و از وضع تحریمهای جدید خود داری کند. آن تحریمهایی که قرار است شامل تعدیل شوند عبارتند از “تا حدودی” رفع محدودیت نسبی خرید طلا و سایر”سنگهای قیمتی” از جانب ایران و تعدیل نقل و انتقال پول برای افراد بمیزان کم. چنین معامله ایی آدم را یاد اولین قرار داد نفتی در عصر مظفر الدین شاه یا محمد علی شاه قاجار می اندازد که مهمترین ماده آن این بود که:” به دولت فخیمه یا کمپانی دارسی اجازه حفاری و استخراج داده میشود. هرچه “گنج” و جواهر الات در اثر این تفحصات از زیر زمین کشف و حاصل شد مال دولت ایران و هرچه “مازوت سیاه” حاصل شد دربرابر … مالیات، به “کمپانی دارسی” تعلق خواهد گرفت. حال دولت ماهم قرار است از حق خرید طلا و «سنگهای قیمتی» از خارج به ازای فروش نفت بهره مند شود تا دست ازشیطنت بازی با اروانیوم غنی شده که کل مملکت و رفاه، آسایش و ارامش مردم ما برای ان هزینه شده است بردارد . توضیح اینکه طبق بودجه امسال که دیروز تسلیم مجلس شد پیش بینی میران نفت صادراتی ایران روی روزنه حدود ۸۰۰ هزار بشکه قرار دارد در حالیکه همین امروز گزارشی در یکی از رسانه های غربی بود که طبق آن میزان نفت استخراجی لیبی** افزایش یافته است و عراق جای ایران را بعنوان دومین صادرکننده اوپک با صدور بیش ۲و۵ میلیون بشکه در روز را گرفته است.
هلهله و چلچله تصنعی آقای جلیلی در باره کوتاه آمدن غرب در مذاکرات هسته ایی تنها از وضع وخیم اقتصادی ایران ناشی نمیشود بلکه وضع خطرناکی که از سقوط بشار اسد و به تبع آن درب و داغان شدن حزب الله در لبنان و سقوط مالکی در عراق؛ بعنوان نتایج جانبی آن حاصل خواهد شد نیز زمینه فروکش کردن عربده جوئی هایی هل من مبارزه طلبانه ایران در برابر غرب نیز هست.
یکی از فرماندهان حزب الله بدون اینکه نام خود را بگوید به خبرنگار فرانس پرس میگوید” اگر بشار اسد سقوط کند، ما بعدی هستیم…. .” من گزارش تحلیلی الشرق الاوسط را که این اظهار نظر فرمانده حزب الله در آن آمده است را در همین سایت ذیل ” از دیگران و نشریات خارجی” درج کرده ام.***
ارتش آزاد سوریه روز بروز بیشتر وضعیت تعرضی بخود میگیرد. در جریان اجلاس “دوستان سوریه در رم” به شورای ائتلاف سوریه وعده کمک های بیشتر داده شد. قاطعیت آمریکا و انگلیس در دفاع از مبارزان سوری جای تردید نمیگذارد که این دو دولت نه تنها از سقوط بشار اسد مطمئن هستند بلکه چنین بنظر میرسد که نگرانی خاصی هم از گروهای تند روی مذهبی و نیروهای جهادی در آنجا ندارند. بیخیالی این دو دولت ودولت فرانسه نسبت به خطر نیروهای جهادی در سوریه این فکر را به به ذهن متبادر میکند که این کشورها به نوعی کنترول این نیورهای جهادی را در دست دارند که در برابر خطر آنها در صورت سقوط اسد بی تفاوتی تو ام با ارامش خاطر نشان میدهند.
نتیجه اینکه: رژیم سوریه خواهد رفت و با رفتن آن وضع حزب الله لبنان نیز بشدت وخیم خواهد شد هرچند پیش بینی جزئیات این وخامت آسان نیست. در عراق نیز وضع از آژیر خطر و وضعیت قرمز گذشته است و اوضاع سیاسی کنونی قابل دوام نیست. احتمالات پیش رو یا سقوط مالکی از طریق راه کار های قانونی است یا گسترش اعتراضات خیابانی تا مرحله تبدیل این اعتراضات به اقدامات سرنگون سازنده خشونت آمیز.
همه این شرایط و احتمالات پیش رو این را بما میگوید که رهبری ایران تنها با فشار خرد کننده بحران اقتصادی روبرو نیست بلکه شکست های کمر شکن استراتژیک در منطقه نیز در انتظار آنست.


معاون وزیر صنعت، معدن و تجارت:
روس ها در توسعه معادن و صنایع معدنی ایران مشارکت می کنند
۱۳۹۱-۱۲-۱۲, ۱۰:۴۶
کد خبر: ۵۲۵۰۹
سرویس: اقتصادی

سوابق همکاری مطلوبی بین ایمیدرو و روسیه وجود دارد و این سازمان در کنار شرکت های روسی، می تواند در بخش های یاد شده سرمایه گذاری کند.
معاون وزیر صنعت، معدن و تجارت گفت: در مذاکره با هیات روسی، این هیات از تمایل خود برای مشارکت در سرمایه گذاری و توسعه معادن و صنایع معدنی ایران خبر داد.

به گزارش ایلنا به نقل از ایمیدرو، فریدون احمدی در نشست مشترک هیات ایرانی و روسی، با اشاره به استقبال ایران از مشارکت روس ها برای توسعه معادن و صنایع معدنی اظهار داشت: ایران زمینه های فراوانی برای توسعه در بخش های مختلف معدن و صنایع معدنی نظیر عناصر نادر خاکی، صنایع سرب و روی، مس، ریل راه آهن و تامین ماشین آلات حفاری دارد.
وی افزود: سوابق همکاری مطلوبی بین ایمیدرو و روسیه وجود دارد و این سازمان در کنار شرکت های روسی، می تواند در بخش های یاد شده سرمایه گذاری کند.
«کارامانوف»، نماینده کنسرسیوم بزرگ صنعت و معدن روسیه در این نشست با اشاره به پروژه سرب و روی مهدی آباد، گفت: طبق بررسی های متخصصان روسی، این معدن میزان قابل توجهی کانسنگ سرب و روی همراه با فلزات دیگر همچون نقره دارد که یک معدن روباز بسیار بزرگ محسوب خواهد شد. وی ادامه داد: در این معدن می توان یک مجتمع غنی سازی و ۲ کارخانه فرآوری (کارخانه سرب و کارخانه روی) احداث کرد. همچنین در جریان استحصال سرب، به استخراج نقره پرداخت. به گفته نماینده کنسرسیوم بزرگ صنعت و معدن روسیه، با اجرای این طرح، ۱۰ هزار نفر به کار اشتغال پیدا خواهند کرد. همچنین، سیمیانوف رئیس دپارتمان متالورژی وزارت صنعت روسیه، در این نشست با ابراز تمایل این کشور برای مشارکت در توسعه کارخانه ذوب آهن اصفهان، تصریح کرد: با توجه به وجود معادن فراوان سنگ آهن در نقاط مختلف ایران، می توان کارخانه های جدید ذوب آهن را با همکاری روسیه احداث کنیم.
تولید نفت لیبی افزایش یافت
جهان – وزیر نفت لیبی از افزایش تولید نفت در کشورش خبر داد.
به گزارش خبرآنلاین به نقل از پایگاه اینترنتی اکونواستروم، عبدالباری العروسی، وزیر نفت لیبی اعلام کرد که لیبی تا پایان سال جاری روزانه ۱٫۷ میلیون بشکه نفت تولید خواهد کرد. تولید نفت این کشور در حال حاضر ۱٫۴ میلیون بشکه در روز است.
تا پیش از سقوط قذافی و آغاز جنگ داخلی در این کشور لیبی روزانه ۱٫۲ میلیون بشکه نفت تولید می‌کرد.
در لیبی کنسرسیومی به مدیریت گروه سوناتراچ، به تازگی بهره‌برداری از ذخایر جدیدی به مساحت ۶۵۰ کیلومتر مربع در جنوب طرابلس را آغاز کرده است. نفت لیبی بیشتر به کشورهای ایتالیا (۳۶٫۸%)، چین(۱۲٫۷%) و فرانسه(۱۲٫۳%) صادر می‌شود.

The Future of Hezbollah
The report quotes one Hezbollah commander as saying: “If Bashar goes down we’re next”. Elsewhere, Filkins quotes another leader acknowledging that a Hezbollah commander has died in Syria “performing his jihad duties”. Later on, another party source contends, “The Arab countries are spending money to destroy Syria and Hezbollah.

گزارش خبری زیر نیز از گاردین امروز شنبه است راج به آماده شدن کشور های اروپایی برای کمک تسلیحاتی به ارتش آزاد سوریه. معنای این حرکت جز این نیست که دول غربی به آینده سوریه اطمینان دارند.
related news, Friday 1 March 2013 18.04 GMT

William Hague at the Friends of Syria meeting in Rome, where he stressed that military aid was possible in future.
Some European countries are expected to break with Washington and start supplying the Syrian rebels with weapons in the next few months, the representative of the Syrian opposition in Britain has told the Guardian.

The National Coalition’s London representative, Walid Saffour, predicted that by the next meeting of the western and Arab Friends of Syria group in Turkey, due in late spring or early summer, “there will be a breakthrough that will end the restrictions of the European countries”.

“This would be for the ammunition we require, the quality weapons we need to deter the Syrian regime from using aeroplanes and Scud missiles to bomb villages and bakeries,” Saffour said. “We on the ground are advancing steadily but we are suffering from a lack of ammunition. We expect that to change at the next Friends of Syria meeting in Istanbul.”

Another opposition figure involved in supplying the rebels said there had been a noticeable relaxation in recent days of the strict restrictions the US and Turkey had put on arms flows over the Turkish border. He claimed a Syrian army helicopter and a Mig warplane had been shot down in the past two days, for the first time by imported missiles.

“These were not weapons that had been captured from Syrian army bases as before. These were released from the Turkish warehouses. These are weapons the opposition had purchased previously but had not been allowed to take across the border,” the opposition source said.

“Before, 23mm was the maximum calibre for anti-aircraft guns permitted and we were allowed to bring in RPGs [rocket-propelled grenades] but not armour-piercing shells. But there is a major shift on the ground now. The policy is changing.

“I think the shift in American attitudes goes far beyond the official reports. I think that Washington knows it can no longer allow to let the problem fester.”

The EU formally changed its arms embargo on Syria on Thursday to allow the supply of armoured vehicles, non-lethal military equipment and technical aid to the opposition. The move came as the US secretary of state, John Kerry, made his first trip to a Muslim nation since taking office, visiting Ankara, where he met Turkish leaders to discuss Syria.

While Saffour did not name the countries he expected to supply arms, the British government, which took the lead in pushing for the relaxation of the sanctions, is expected to act swiftly in reaction to the new EU rules. Foreign secretary, William Hague, is due to make a statement to parliament next week detailing the new equipment and training the UK will give the rebels. The aid is expected to include civilian vehicles – reinforced to provide protection against shelling – of a kind the British government is already supplying to UN aid workers operating in Syria.

On British insistence, the EU embargo will come up for review in June and the UK is expected to push for a further relaxation in what can be provided to the opposition if there is no let-up in the two-year-old conflict, in which more than 70,000 people are estimated to have died.

Speaking at the Friends of Syria meeting in Rome on Thursday, Hague stressed military aid was possible in the future. “That will be an important decision, of course, and has its own risks, and that is why we haven’t done that so far. But I don’t rule that out,” he said.

A British official said: “We are going to keep on raising the pressure on the Assad regime. The Friends of Syria meeting in Rome was not the end of a process. It is the beginning of a process.”

Saffour, the National Coalition’s representative, said: “If the EU embargo doesn’t change, then some of the EU countries will change their policy – if not openly, then quietly.” He said US officials had also told the coalition that the White House policy of providing non-lethal aid only would come under review in the next few months, as new members of Barack Obama’s administration, such as Kerry and the defence secretary, Chuck Hagel, enter the internal debate.

There have been reports over the past few weeks that the flow of arms to rebel fighters has increased markedly, including some anti-tank weapons made in the former Yugoslavia. The Croatian government has denied reports that its arms industry supplied some of the weapons.

Ivica Nekic, the managing director of the Croatian arms export agency, said: “We would be aware of any sale from Croatia, and no Croatian weapons have been sold to anyone in Syria.”

Asked about reports that Croatian arms were supplied through Saudi Arabia, Nekic said Croatia had only sold the Saudi military helmets and was in the process of negotiating a sale of pistols. Asked about other customers in the Middle East, Nekic said: “We sell to more than 50 countries around the world. I can’t speculate on every country, and every sale we make. It would not be correct.”

Muhannad Hadi, the World Food Programme’s regional emergency co-ordinator for Syria and neighbouring countries, said the British donation of armoured cars had already saved the lives of WFP staff delivering food aid on both sides of the lines.

“They turned out to be a life-saving tool. Our weapons were attacked four times in the past several months, by mortar. And the thing is nobody was injured.”

The WFP currently supplies food to 1.5 million people in Syria in all 14 of the country’s governorates, and in many parts of the country there are pockets with unknown populations which are beyond the agency’s reach because of fighting. Hadi said the WFP hoped to increase the number of recipients to 2 million this month and 2.5 million next month, but was facing a critical shortage of funding.

“If we don’t have funds in May for Syria, there will be serious problems. There will be breaks in the pipeline. Food needs a lead time to bring it in, with shipping and logistics, so we need the funds very, very soon.”

Protest at Mursi’s residence, after his son ‘insulted’ officer

Share Button
Mursi’s sons have been a source of disturbance to their father lately, already facing with growing popular anger over deteriorating economic and political conditions.


Several officers of Egypt’s central security forces staged a protest Friday outside the home of President Mohammed Mursi in the Eastern Province in solidarity with a colleague officer who was reportedly insulted and intimidated by a son of the president.

Lieutenant Ahmed Hamdi, assigned to guard the president’s house engaged in a verbal altercation on Friday with Mursi’s youngest son, Abdullah, who ended up threatening him that he will be “kicked out of his job,” the privately-owned daily Youm 7 reported.

The incident occurred when Mursi’s son and one of his friends were stopped at the gate of Mursi’s residence because the BMW car they were driving did not have a presidential plate, according to the report.

Displeased son of the president reportedly shouted the officer: “Don’t you know who I am?” before threatening that if he doesn’t open the gate he would be fired from him job.

In a bid to ease the situation, Mursi’s other son, Osama, called the officer to apologize on behalf of his brother.

But Hamdi rejected the apology and complained to the head of the central securities in the eastern province.

Mursi’s sons have been a source of disturbance to their father lately, already facing with growing popular anger over deteriorating economic and political conditions.

Earlier in February, Mursi’s son, Omar, withdrew from taking up a job with a firm affiliated to the civil aviation ministry after the news outraged the public, considering it a form of nepotism.

Omar Mursi’s decision to drop his post at the Holding Company for Airports and Air Navigation highlights the influence Egypt’s independent media yield over the country’s leaders in the post-revolutionary stage.

The Future of Hezbollah

Share Button

 The report quotes one Hezbollah commander as saying: “If Bashar goes down we’re next”. Elsewhere, Filkins quotes another leader acknowledging that a Hezbollah commander has died in Syria “performing his jihad duties”. Later on, another party source contends, “The Arab countries are spending money to destroy Syria and Hezbollah.”
الشرق الاوسط
By Adel Al Toraifi On February 27, 2013
In a lengthy report published by the New Yorker magazine this week, the famous journalist Dexter Filkins wrote about the growing concerns within Hezbollah circles about the ongoing civil war in Syria, where the Assad regime is fighting for survival with the support of its allies in Iran, Lebanon, and Iraq.

Filkins, who spent some time in Beirut’s southern suburbs and in the border regions adjacent to Syria, was able to talk with some Hezbollah fighters and even attended the memorial services of some elements who had died while fighting alongside the Syrian regime in its efforts to quell the uprising.

The report quotes one Hezbollah commander as saying: “If Bashar goes down we’re next”. Elsewhere, Filkins quotes another leader acknowledging that a Hezbollah commander has died in Syria “performing his jihad duties”. Later on, another party source contends, “The Arab countries are spending money to destroy Syria and Hezbollah.”

The picture portrayed by Filkins reflects a party feeling threatened and anxious as the Syrian warfare approaches its own strongholds. There is a state of self-containment and mistrust among the Hezbollah leadership, with nihilistic tendencies dominating all discussions and talk of a final battle and death before surrender. For more than two years Hezbollah the party has tried to distance itself—in the media—from the course of events in neighboring Syria, while its leader, Hassan Nasrallah, has launched statements in support of his Syrian ally, calling for “resistance” and opposition to the Israeli enemy. However, this rhetoric has not succeeded in justifying Nasrallah’s position towards the human suffering that the Syrian regime has caused.

Inside Lebanon, Hezbollah gained the acceptance and appreciation of some due to its “resistance” work and its talk of liberating the land, and its popularity rose sharply following the Israeli withdrawal in 2000. The party reached heroic status in some parts of the Arab world even after igniting a costly thirty day war with Israel in 2006. However, part of this burgeoning popularity was subjected to a strong setback after Hezbollah’s military invasion of Beirut and other areas in 2008, which some saw as an attempt to intimidate the Sunni community and the party’s opponents from other sects. At the time, Hezbollah justified its actions by describing them as a response to attempts to link the party to several assassinations that had recently been carried out against opposition Lebanese figures, most notably Rafik Hariri, the late Lebanese prime minister. Even so, some popular circles remained understanding or silently accepting of Hezbollah’s position, but since the outbreak of the events in Syria the party has found itself in an unprecedented moral dilemma.

The overwhelming tendency of the Arab street sympathizes with the Syrian demonstrations, and Hezbollah’s inexcusable stance alongside the Syrian regime has generated a kind of frustration and anger towards the party. It seems that Hezbollah has decided to stand in line with a regime that kills its own citizens, and has even opted to send its own elements to participate in the civil war of a neighboring country. When the so-called “Arab Spring” broke out, the Hezbollah leadership adopted the official Iranian stance in support of regime change, but as the uprisings continued Syria changed the rules of the game, whereby Hezbollah sided with the Assad regime at the expense of the unarmed Syrian citizens. This can be considered the critical moment when the party lost its regional popularity, and transformed into a sectarian and ideological opponent for broad sectors of the region. There is no doubt that Hezbollah is currently going through its most difficult days. It is no longer considered a hero in the Arab world but rather the odious enemy of the masses themselves, who used to boast of the party’s achievements a few years ago. These losses—at least for the foreseeable future—could change the position of Hezbollah and its forces not only in Lebanon but in the whole region; a region that is strongly against the party’s participation in the killing of innocent people. Perhaps Hezbollah’s leaders never imagined that all their achievements would one day transform into a heavy burden, but the most important question today is: What is the future of Hezbollah in light of what has happened?

To begin with, it must be noted that Hezbollah, despite its grave losses, still has some allies both inside and outside of Lebanon, particularly among some minority circles who feel threatened. Above this, the party boasts an arsenal of weapons and popular Shi’ite support, both of which encourage it to pursue military force within its immediate surroundings. But nevertheless, these factors are being genuinely under threat with the Syrian armed opposition forcing Hezbollah to defend its border positions. In the event of the fall of the Assad regime, there are no guarantees that the war will not spread towards Hezbollah’s areas of influence inside Lebanon, and the party could soon find itself confronted by many forces greater than it. Perhaps it is necessary to consider the party’s alternatives following the fall of its traditional ally, which used to provide it with a safe passage financially and militarily from Iran.

Here we should not forget that Hezbollah was founded before the consolidation of Iranian-Syrian relations, and that the party itself originally fought battles with the Syrians to impose itself as a military reality parallel to—but independent of—the Syrian army.

During the years that preceded the Israeli withdrawal from southern Lebanon, Hezbollah used to declare that it alone had the final say in what was going on. Nevertheless, the party—which was established mainly for military purposes—has been unable, ever since dominating the Lebanese government in 2004, to put itself forward as a political alternative to the Lebanese state, despite the best efforts of its Iranian stepfather. Perhaps this is what is concerning Hezbollah at the current moment, namely that it will be forced to change its radical course to become more conciliatory and accepting in the Lebanese environment, in order to regain its popularity in the wider region. In other words, Hezbollah today has to choose between fighting a regional war to regain what it has lost in terms of its moral and military presence, or to follow the “peaceful” road and change its philosophy, if not its leadership, which has lost all its former legitimacy. At this moment, no one is able to predict, but it would be surprising if Hezbollah remained as it is after all that has happened. We have become accustomed to the party—as an extension of Iran—changing its policies and even its leaders in order to protect Iranian interests first and foremost, and only then the interests of the party.

Some might think that it would be difficult for Iran to get rid of a charismatic personality like Hassan Nasrallah, but there are historical precedents to suggest that the Iranian regime does not mind sacrificing its men in order to preserve its interests. Perhaps such a scenario is unlikely at the current moment, where it can be said that Nasrallah has transformed into a symbol for the party and the Shi’ite’s struggle for “resistance”. However, past experience suggests that the removal of certain personalities does not mean their retirement but rather their assassination, as regimes only seek to protect their interests, not their loyal men.

A Hezbollah activist recently appeared on television warning of the danger of the Al-Nusra Front in Syria and its alleged links to Al-Qaeda, claiming that this is evidence of the armed Syrian uprising deviating from its course. The activist then accused Gulf entities of supporting a “Sunni jihad” threatening minorities.

In truth it is interesting that Hezbollah leaders have begun to scaremonger by portraying others as jihadists, while the same rhetoric applies to them.

During his last recorded appearance, Nasrallah argued that his party would not tolerate any attempts to curb its influence, and that it would fight to the end. There is no doubt that Nasrallah meant what he said, or that he is ready to sacrifice the innocent in order to retain the influence of his party, just as Assad is doing now. Indeed it is sad that those currently in control of the fate of Syria and Lebanon are people who believe that when it comes to history, they will have the last word.

Adel Al Toreifi
Adel Al Toraifi [1]
Adel Al Toraifi is the Editor-in-Chief of Asharq Al-Awsat and Editor-in-Chief of Al Majalla magazine. As a specialist in Middle Eastern affairs his research focuses on Saudi-Iranian relations, foreign policy decision making in the Gulf and IR theories on the Middle East. Mr Al-Toraifi is currently a PhD candidate at the London School of Economics and Political Science.

Egypt’s army and presidency: A delicate dance

Share Button
Speculation has mounted in recent weeks as to the army’s possible return to domestic politics. Analysts and military sources,however,
appear quick to dismiss the notion as unrealistic

Ahram online
Ahmed Eleiba , Thursday 28 Feb 2013
Ahmed Eleiba , Thursday 28 Feb 2013Egyptian Minister of Defense, Lt. Gen. Abdel-Fattah el-Sissi, left, meets with Egyptian President Mohammed Morsi at the presidential headquarters in Cairo, Egypt. (Photo: AP)
In a curious development, calls were made last week for the army to return to politics and power. An estimated 2,000 people staged a march to this end in Nasr City, inaugurating an agenda of similar activities that may give rise to a distinct movement. So far, most of the faces in the group are unfamiliar to the public.
Many are retired military officers. From interviews with some of the demonstrators, it appears that the call for the return of the army is primarily inspired by fears of the ‘Brotherhoodisation’ of the state and alleged attempts by the Muslim Brotherhood to infiltrate the army.
While the demonstration may have reflected a level of anger and anxiety among some retired army officers, any realisation of their stated aims is difficult to conceive. A national security expert who previously headed the Information and Assessment Department of the Egyptian General Intelligence Service (GIS) told Al-Ahram Weekly that if the army was called in to help this implies its support for the president and his claims to legitimacy.
“In view of the rising costs of the political crisis at a certain phase in the wave of strikes, when all political cards have been played, only the army will be left to deploy in the streets in order to protect the domestic front,” he said. “Such a situation would mean that political life had ceased and the country had entered a phase of anarchy.”
The Muslim Brotherhood, for its part, objects to the phrase ‘Brotherhoodisation of the army’ and denies that it is attempting to “infiltrate” Egypt’s armed forces.
Brotherhood Secretary-General Mahmoud Hussein told the Weekly: “This is impossible in view of the organisation of the military establishment. Brotherhood members who are in the army today owe their primary allegiance to the nation and its armed forces, as is the case with Coptic officers and soldiers whose allegiance to the army is not based on sectarian but on patriotic affiliations.”
He added: “Even today, some of our members are refused admission into the Military Academy because they are known Brotherhood members.”
The relationship between the army and President Mohamed Morsi, who hails from the Brotherhood’s ranks, is not as smooth as it may appear. A rumour, originating from a report on Russian television, began to circulate last week that Abdel-Fattah El-Sisi would soon be dismissed as minister of defence.
Ahmed El-Ashqar, a programmer at the Russian television station’s Cairo bureau, said that the channel’s Russia office had not supplied a source for the report, official or otherwise. The lack of sources led analysts to suspect the report was a kind of trial balloon to test the army’s reaction to the idea.
Said Okasha of the Cairo-based Al-Ahram Centre for Political and Strategic Studies says the release of rumours of El-Sisi’s imminent dismissal were a deliberate tactic.
“Rumours like this are used by the governing authorities to market the notion that the president can change the minister of defence more than once as a way to display his power, regardless of whether or not there is a reason for the dismissal,” he asserted. “At the same time, it signals an attempt on the part of the ruling authority to engage the army in internal politics, but with the purpose of protecting the seat of government.”
A Brotherhood official dismissed this reading. He accused “certain groups at home” of receiving money from abroad in order drive a wedge between the army and the president. The Brotherhood official, who is a close associate of the president, admitted that the rumours had a negative impact on all sides, claiming they had been the work of people in the pay of foreign security agencies.
Defence Minister El-Sisi was known to be on good terms with Morsi while he was director of military intelligence and a member of Egypt’s Supreme Military Council. El-Sisi invited Morsi to his office when Morsi was still chairman of the Freedom and Justice Party and it is well known that the Brotherhood regarded El-Sisi as the general who was closest to the group.
El-Sisi is a military man from a religious family, one of whose members was a prominent Brotherhood member. The relationship began to cool off some months ago, with tensions surfacing when El- Sisi invited political forces to talks (which never took place) against the backdrop of mass demonstrations in front of the Presidential Palace. Several statements were issued at the time expressing the army’s alarm over mounting political tensions.
Both Brotherhood and GIS sources agree that the relationship between the security agencies and the presidency is hazy.
The Brotherhood official said: “There is no one in these agencies today who works with us with any kind of trust. In fact, contrary to rumours that these agencies are under the control of the Brotherhood, the fact is there are mutual doubts and suspicions. There are security officials who remain in their posts – proof that little has changed. However, because we are now in power and because we are a large entity, they are very careful in how they deal with us.”
The GIS source, for his part, believes difficulties in the relationship are not solely the result of the government’s political failures but because security agencies – which had worked against the Brotherhood in the past – are now expected to work with it.
“This is difficult and it causes confusion no less acute than the confusion we experienced over 30 years ago after Egypt signed a peace treaty and the GIS was expected to change overnight,” he said. “At the time, some of us felt we had no option but to resign. There is a general impression, today, that some agencies are operating in a purely functional context, just to do their job.”
Morsi invited El-Sisi to the Presidential Palace in order to put an end to the rumours, issuing a statement reaffirming his confidence in his minister of defence. The army is also expected to issue a statement condemning calls for a return of the military to power.
General Adel Suleiman, a military expert and director of the Cairo-based Centre for Future Studies, told the Weekly: “I don’t think the situation is as suspicious as some make it out to be. There are some trends, but there is not a distinct political force calling for the return of the army to politics. And of these trends, some had previously called for an end to military rule and, even if we were to presume a return of the military hypothetically, there is no guarantee that they would not switch around again.”
Suleiman dismisses the possibility the army will willingly leave its barracks.
“There are those who think Egypt should be divided into political lots, one of which should go to them because it was they who protested and rebelled against the Mubarak regime, regardless of the fact that elections brought in the Islamist trend,” he said. “For all their cries for democracy, they have nothing to do with it because they still see the revolutionary condition as an alternative.”
He added: “They seem to have forgotten that the army organised the elections that brought in the president and that it was the army that conducted the referendum on the constitution. Now they think that the army will come to sweep the Muslim Brotherhood – the most organised political force – from power without realising that any coup would mean arresting everyone who had been with the army and then against it. Such scenarios are nonsense.”
Some observers believe that the US has a hand in the matter. Military sources say Washington is insisting the army keep out of politics and that when US Secretary of State John Kerry visits Cairo next week, he will convey messages to both the presidency and the army to make Washington’s position explicit.
The current flooding of the Rafah tunnels between Gaza and Egypt’s Sinai Peninsula may have some bearing on the relationship between the army and the presidency/Brotherhood. Some analysts read this action as indicative of pressures being exerted pitting the army against the Brotherhood, using the latter’s relationship with Hamas in the case of the tunnels.
Statements coming out of Gaza seem to bear this out. One Palestinian source said that the tunnels being destroyed were Hamas-operated tunnels, which made him suspect that Hamas was being targeted. Informed sources in Egypt, however, convey the opposite impression. They say that Cairo is fulfilling its commitments in accordance with the recent truce agreement signed between Hamas and Israel, including its pledge to halt arms smuggling through the Gaza tunnels.
Military sources stress that the army issues warnings to people inside the tunnels to evacuate them before proceeding to flood them. That Essam El-Haddad, assistant to President Morsi, issued statements to the effect that Egypt would press ahead with the closure of the tunnels – in spite of outcries from Hamas – indicates that the army and the presidency are working in harmony on the issue.
This assessment is supported by reports from Egyptian sources involved in brokering talks between Palestinian factions that the GIS has been exerting pressure on Hamas to stop dragging its feet on reconciliation with rival Palestinian faction Fatah – an initiative that the Egyptian government is trying to promote.