Archive for: November 2013

Some Members of the Cartel May Have to Decide to Cut Output in the First Half of Next Year

Share Button

از متن یادداشت بسیار خواندنی وال استریت  ژورنال
Iran is pushing publicly for Iraq to throttle back, accusing Baghdad of stealing its customers while it was under sanctions. “Iraq has behaved inappropriately in dealing with customers of Iranian oil,” Mansour Moazami, an Iranian deputy oil minister, said in an interview with the ministry’s website
تولید عراق به ۳ میلیون رسیه و در حال افزایش است. تولید آمریکا روبه افزایش است . تولید اوپک ۳۰۰٫۰۰۰ بالای ظرفیت بازار است
و من به گزارش وال استریت اضافه میکنم که وضع لیبی بسرعت در حال تثبیت شدن است که در این صورت تولید آنکشور هم میتواند از مرز ۱٫۵ میلیون کنونی تجاوز کند. نتیجه اینکه برای ایران بازپس گیری مشتریانش از عراق و یافتن جایگاه گذشته اش، حتی در صورت رفع  تحریمهای نفتی ،  اگر غیر ممکن نباشد بسیار دشوار است.
در این گزارش نکات مربوط به مشتری دزدی عراق از ایران جالب توجه و قابل تأمل است.
واقعاً هم به نقل از عبارت معروف رئیس جمهور گذشته  باید گفت ” آن ممه را لولو برد” و باید طرحی نو برای  “اقتصادی” غیر نفتی ریخت!

By 

BENOÎT FAUCON,
SUMMER SAID and
SARAH KENT


Updated Nov. 29, 2013 7:15 p.m. ET

Tensions are emerging within the Organization of the Petroleum Exporting Countries over which member countries should trim oil production to make room for a resurgence in Iraqi exports and the possible return of more Iranian crude to world markets if sanctions are eased.

There is no expectation of a decision to cut back at the OPEC cartel’s meeting in Vienna on Wednesday. The group of 12 of the world’s largest producers, though long riven by squabbling, has kept its overall production ceiling at 30 million barrels a day since December 2011.

OPEC expects overall demand for its crude to drop by about 300,000 barrels a day next year and some members are pushing to trim output, according to people familiar with the debate.

Members will have to decide whether to cut production as early as the first half of the year, with the risk that short-term global supply might build to a level where prices fall, an OPEC official said.

OPEC holds outsize sway in global oil markets, producing more than one out of every three barrels burned in the world. But its ability to move prices significantly has been hindered recently by a surge in non-OPEC crude, including a boom in U.S. production of shale oil.

Iraq is also making strides in dramatically boosting its output after it was hobbled by Saddam Hussein-era sanctions and then the fallout of the U.S.-led invasion of the country. The country is on track to produce some three million barrels a day on average this year, its highest sustained level in at least 20 years.

Iran’s interim nuclear deal with the West a week ago has added new uncertainty over whether that country will eventually be allowed to ramp up its own output to global markets.

Iran agreed to curtail activities that the West suspects are aimed at making nuclear weapons in exchange for some limited relief from international sanctions that have cut its critical oil exports by some 1.5 million barrels a day to 715,000 barrels a day now.

The deal doesn’t allow for new Iranian oil exports, but promises to temporarily halt new restrictions on those exports over the next six months.

Iran is currently producing a bit below its sanctions limit.

But because the deal allows previously banned insurance on Iranian oil shipments, it could result in the addition of a few hundred thousand barrels of Iranian oil a day to markets.

The prospect of Iraq and Iran boosting their output in the coming year is putting additional pressure on OPEC members to shave overall production to bolster prices.

Iran is pushing publicly for Iraq to throttle back, accusing Baghdad of stealing its customers while it was under sanctions. “Iraq has behaved inappropriately in dealing with customers of Iranian oil,” Mansour Moazami, an Iranian deputy oil minister, said in an interview with the ministry’s website.

Some expect Iran to seek a debate on whether certain cartel members should rein in production if Iranian barrels start to return to world markets.

“If Iran increases its production, OPEC may have to look at who should cut, and most likely that would be the Gulf,” an OPEC official said.

Gulf OPEC officials, however, are split on who should rein in output, according to people familiar with the debate. Saudi Arabia, Kuwait and the United Arab Emirates, who together account for more than half of the cartel’s output, are possible candidates.

Some say they should do it themselves next year in an effort to support prices, while others say Iraq should be asked to rein in its output, those involved in the debate say.

“The closer Iraq gets to a four million barrels [a day] mark, the more it is important for us to find a way to put a limit on their output,” said one Gulf delegate.

Iraq has shown little willingness to back down.

“I don’t think we can take orders from anybody [related to] the future of Iraq—especially Saudi Arabia and Iran,” Adnan Al Janabi, chairman of the Iraqi parliament’s oil and gas committee, said at an energy conference in Istanbul in November.

Earlier this year, surging production by the U.S. divided cartel members over what to do in response to all the new supply from outside OPEC’s ranks.

They agreed only to study the issue at the group’s last meeting in May.

The U.S. is on track to overtake Saudi Arabia as the world’s biggest oil producer by 2015, according to the International Energy Agency. U.S. production rose to 10.24 million barrels a day in 2013 and the IEA expects it to keep climbing to 11.13 million barrels a day in 2014.

The prospect of this growing U.S. supply is another reason the return of Iranian oil or an increase in Iraqi output could prove so contentious.

Global crude prices fell initially on news of the Iran nuclear deal, but rebounded with prices for Brent, an international benchmark, hovering just above $110 a barrel. U.S. benchmark prices are around $90 a barrel, high by historical standards.

If diplomatic progress on Iran continues in the coming months, traders may expect a further easing of sanctions and bid prices down in anticipation of more Iranian oil sales.

According to Bank of America BAC -۰٫۰۶% Merrill Lynch, a full return of lost Iranian exports could slash prices by $10 a barrel—potentially bringing them below the $100 many OPEC members—including Iran—need to balance their budgets.

—Emre Parker in Istanbul contributed to this article.

دولت مادورو در ونزئلا در بحران

Share Button

از کامنت من: “..بنظر من اهمیت سقوط دولت مادورو در ونزوئلا نه تنها در اثر گذاری بر بازار نفت است بلکه بسیاری معادلات را در آمریکای مرکزی تغیر خواهد داد و نمیتواند در شرایط کنونی یک شکست غیر مستقیم هم برای دولتهای کوباف بولیوی و نیکاراگوئه ساندینیتسی نباشد. ..”

بنا به گزارش نهار نت لبنان دولت مادورو که جایگزین هوگوچاوز در ونزوئلا شده است با بحران اقتصادی جدی در مملکت روبروست. تورم ۵۴% است و دولت مادورو برای جلو گیری از شورش مردم در اعتزاض به گرانی قانونی را از مجلس گذرانده است که به ان اجازه میدهد کسبه و صاحبان فروشگاههایی را که بیش از ۳۰% بعنوان سود روی اجناس خود بکشند را دستگیر کنند . این امر به اعتصاب فروشگاهها منجر شده است. اتحادیه تجار و کسبه علیه این اقدام و تصویب آن قانون با فوریت به اعتراض برخاسته اند. آنها میگویند که دولت مادورو بجای این اقدامات پوپولیستی به اقتصاد مملکت تحرک داده و با در اختیار گذاردن ارز کافی برای موسسات صنعتی و بازگانی به عرضه بیشتر کالا کمک کند. دولت ونزوئلا علیرغم درآمد نفتی هنگفت خود با بحران ارزی و اقتصادی روبروست. در دو هفته آینده انتخابات شوراهای شهر برگزار میشود که آزمونی برای دولت مادورو است که اپوزیسیون  پیروزی انتخاباتی وی پ از مرگ چاوز را هرگز نپذیرفته است. طبق روال مرسوم مادورو امپریالیسم و سرمایه داران را مسئول ایجاد بحران معرفی کرده است.

پایان خلاصه گزارش نهار نت

******************

کامنت من:

با تصویری که این گزارش از اوضاع ونزوئلا میدهد باید در انتظار انتخابات پر تنشی در ونزوئلا در ۸ دسامبر یعنی ۱۰ روز دیگر باشیم . با توجه به موازنه شکننده نتیجه انتخاباتی در انتخابات ریاست جمهوری گذشته پس از مرگ چاوز و در متن بحران کنونی باید منتظر شکست مسئله ساز و پیامد دار بلوک دولت سوسیالیست مادورو باشیم. گزینه دیگر، دست یازی دولت به تقلب وسیع است که بی شک به نا آرامی اجتماعی منجر خواهد شد.

سیاستی ابلحانه تر از این نیست که در مملکتی که تورم ۵۴% است از کسبه خواسته شود به ۳۰%  سود مارژینال  غناعت کنند یعنی در حقیقت آنها از جیب خود ۲۴ % به مشتریان سوبسید بدهند!!

انداختن بار بحران به گردن “امپریالیسم و سرمایه داران” و نشان دادن داغ و درفش به کسبه و تجار نشان از این دارد که تاریخ مصرف پوپولیسم دولت سوسیالیستی مادورو به سر آمده است. در بهترین حالت و در صورت موفقیت دولت در این رفع مسئولیت از خود و آدرس عوضی دادن به مردم، دولت مادورو مجبور است علیه “این امپریالیسم” و آن “سرمایه داران ” دست به اقدامات نتبیهی بیشتر  و عوام پسند تر بزند که معنای چنین رویکرد بی حاصلی جز تعمیق بیشتر بحران اقتصادی و کشاندن بیشتر آن به عرصه اجتماعی و سیاسی نیست. و در صورت عدم موفقیت دولت، در این رویکرد عوامفریبانه پوپولیستی باید منتظر رویارویی همان عوام با دولت سوسیالیست حاکم بود.

بنظر من اهمیت سقوط دولت مادورو در ونزوئلا نه تنها در اثر گذاری بر بازار نفت است بلکه بسیاری معادلات را در آمریکای مرکزی تغیر خواهد داد و نمیتواند در شرایط کنونی یک شکست غیر مستقیم هم برای دولتهای کوباف بولیوی و نیکاراگوئه ساندینیتسی نباشد.

Venezuela’s Maduro Threatens Arrests

over Prices

 

by Naharnet Newsdesk ۹ hours ago

W460

Venezuelan President Nicolas Maduro vowed Friday to arrest shopkeepers who defy government price controls, the latest salvo in a populist “economic war” ahead of key municipal elections.

Maduro delivered the warning in a nationally televised address that laid the ground for tougher enforcement of a three-week crackdown on actions seen as fueling Venezuela’s soaring inflation.

He urged authorities who find retail prices that have been raised “to act with all the severity of the law and, because they are crimes in flagrante, to proceed immediately to detain those responsible.”

Using new powers to rule by decree, the socialist leader also ordered lower rents for commercial spaces and barred property owners from asking for payments in foreign currency.

“We are going all out. We are taking measures with even more authority,” he said.

The latest declarations came with Maduro facing a key test of political strength on December 8, when municipal elections will take place in the midst of a burgeoning economic crisis.

It will be the first elections since Maduro succeeded his political mentor, late leader Hugo Chavez, in April elections whose tight results the opposition has refused to recognize.

Inflation is running at 54 percent a year, shortages of basic goods are widespread despite the country’s oil wealth and a hard currency crunch wreaking havoc on the import-dependent domestic economy.

Earlier this month, Maduro fired what he called his first salvo in an “economic war against the bourgeoisie and imperialism,” the latter a reference to the United States or U.S. interests.

He ordered home appliance stores to slash prices and deployed National Guard troops to enforce the measure.

This unleashed a tumultuous early start to the Christmas shopping season with Venezuelans mobbing consumer electronic stores for windfall bargains.

The National Assembly then granted Maduro special decree-making powers, which he immediately used to impose price controls and cap profit margins at 30 percent.

“For a while, these measures will benefit citizens or shopkeepers. But it is all done to reap political and electoral rewards. These are not economic solutions,” said Maxim Ross, an economics professor at the Universidad Central de Venezuela.

“What you would expect is for someone to address the underlying problems like shotrtages or inflation,” said Asdrubal Oliveros, head of the Ecoanalitica consultancy.

Maduro was scheduled to hold a working meeting later Friday at the presidential Miraflores Palace that was expected to produce his next set of economic initiatives.

The federation of commerce chambers Fedecamaras, which represents private business and is frequently at odds with Maduro, urged him to stimulate production by guaranteeing respect for private property and access to hard currency.

Critics have blamed the government’s strict currency controls for exacerbating Venezuela’s price distortion and fueling a black market for dollars.

Fedecamaras president Jorge Roig said more than 200,000 businesses have had to shut their doors in the past decade.

He complained that only two percent of companies are receiving dollars at a preferential official rate of 6.3 bolivars to the U.S. currency, though the government insists that greenbacks are being distributed to businesses.

“We need measures that are not improvised, which encourage production in Venezuela, which don’t think only in the short-term,” Roig said Thursday.

“We need measures that are part of a discussion with all businesses.”

Maduro countered that Fedecamaras was a “coup-monger,” recalling that the business group had backed Chavez’s ouster in a short-lived 2002 coup.

“We have forced them to get out of their lair,” he said. “It’s the same Fedecamaras… which headed the coup d’etat against comandante Hugo Chavez in April 2002.”

 

ملی کردن دارائیهای بنیادها، تنها راه برونرفت از بحران

Share Button

در هفته های اخیر معلوم شد که آقای خامنه ایی بر یک امپراطوری اقتصادی ۹۵ میلیارد دلاری فرمانراوایی میکند که خارج از کنترل اقتصاد رسمی و بودجه دولتی و محاسبات عمومی است. علاوه بر امپراطوری خود آقای خامنه ایی که همان ستاد فرمان امام است، امپراطوری مالی سپاه، اگر از مال آقای خامنه ایی بزرگتر نباشد  قطعاً کوچکتر هم نیست وجود دارد. در کنار این دو امپراطوری مالی که دارائیهای آنها، شاید به نصف سرمایه در گردش جامعه  هم بالغ شوند؛  بنیاد آستان قدس رضوی را داریم، بنیاد ۱۵ خرداد را داریم، بنیاد شهید را داریم و.. ، که اگر همه اینها را سرهم گذارده و به دارایی واقعی آنها دست یابیم درخواهیم یافت که دولت و بقیه جامعه و بخش خصوصی، سهم کوچکتری از اقتصاد مملکت را کنترول میکنند و در عوض باید به احتیاجات و خدمات جامعه پاسخ گو باشند.

Ayatollah-Ali-Kham_2548074b

اقتصاد پنهان بنیاد های زیر نظارت اقتدارگریان غولی کنترول ناشده که فقط به فرمان

 قدرتهای فراقانونی عمل میکند

در رابطه با روی کار آمدن دولت جدید، مطالب و مسائل آنچنان زیاد و گوناگون است که فرد تحلیلگر در می ماند به کدام بپردازد و به کدام اولویت بدهد. در چنین شرایطی، یافتن تقدمها و تأخرها و پرداختن و طرح تحول آفرین ترین شعار راهبردی، که بتواند بیشترین اجماع سیاسی و اجتماعی را در جامعه ایجادکرده، محور و  موتور “گفتمان تحول” شود از فهم سیاسی گذشته یک هنر در مبارزه سیاسی است. مسئله غنی سازی، و % های مورد مطالبه آن، مرزهای تعامل و بده بستانها با جهان در این رابطه، گشایش فضای سیاسی و فرهنگی در داخل، رفع حصرها، رسیدگی به تخلفاتِ “درحد خیانت ملیِ” دولت قبلی، رسیدگی به جنایات متعاقب کودتای انتخاباتی ۸۸ و به محاکمه کشاندن عاملین آنها که فرزندان ملت را گرفتند و شکنجه دادند و کشتند، مسئله یارانه ها و تأمین منابع آنها، راه اندازی اقتصاد فلج شده و رو به انهدام  کشور و…، بسیاری مطالبات و مسائل دیگر را میتوان فهرست گرفت که همگی بنوبه خود سزاوار طرح هستند.

بنظر من بعنوان کسی که خود را یک تحلیلگر مسائل سیاسی میداند و با هر اندازه از صلاحیت بخود اجازه میدهد مسائل را مطرح و به بحث بکشاند، هیچیک از مسائل شرح داده شده فوق آن مسئله محوری، که بتواند جنبشی اجتماعی و سیاسی، برای تغیر سمت کشور، از مسیر جهنم فرو پاشی بسوی ساحل نجات را بیافرینند نیستند. بی شک آزادی زندانیان سیاسی و در درجه نخست رفع حصرها  از جمله اولویت های مطلباتی هستند ولی براستی در این شرایط که مردم از فشار اقتصادی به ستوه آمده اند و خطر شورشهای کور گرسنگان کشور را تهدید میکند، رفع حصرِ موسوی و کروبی و رهنورد برغم همه اهمیت خود، چقدر مسئله اساسی توده های میلیونی مردم هستند؟ ایا مسئله یارانه ها که برای توده های مردم اولویت دارد و دولت روحانی برای تأمین بودجه و منابع آن به چه کنم؟ چه کنم؟ افتاده است چقدر مسئله عمده بخشهای متوسط جامعه و جامعه سیاسی ایران است که برای آنها، گسترش فضای سیاسی مهمتر و مبرمتر از کیفیت سفره هایشان است؟ مسئله تعین نرخ ارز که، بنظر من بمب اتمی ساعتی زیر پای همین شبه ثبات نیم بند اقتصادی کشور میباشد، چقدر برا ی میلیونهایی که در حاشیه اقتصاد جامعه و در روستاها زندگی میکنند اهمیت دارد؟ همینجا بطور ساده توضیح بدهم که همه گره ها و تناقضات در عرصه اقتصاد، خود را در مسئله ارز نشان میدهند. اگر دولت روحانی تسلیم جّو روانی خوشبینانه ارزی کنونی که کاذب است شده و نرخ دلار را در همین سطح ۲۹۰۰ تا ۳۰۰۰ تنظیم کند، نه در فردای امروز میتواند به اندازه کافی و متناسب با تقاضا، ارز به بازار عرضه کند، چون منابعش را ندارد، و نه میتواند با این نرخ ارزان دلار، نیازهای ریالی دولت خود را تأمین کند، و اگر نرخ دلار را در سطح ۴ یا ۵ هزار تومان تعین کند از آنسو، گرانی و فشار تورمی کمر مردم را میشکند.  بنظر من هنوز شوک ارزی دلار ۳۰۰۰  تومانی دوران احمدی نژاد تمام قدرت سونامیک  مخرب خود را در عرصه اقتصادی  نشان نداده است. حل مسئله نرخ ارز از هر سویی که رخ دهد، از سوی دیگر موجب ایجاد مسئله میشود مانند بیماری که باکتری های مرگبار او را از پای درمی آورند ولی او تحمل پنی سیلین و آنتی بیوتیک را هم ندارد. اگر دولت نرخ تورم را مهار و سیر آنرا برگشتی کند، حباب مسکن و قیمتها ترکیده و رکود و ورشکستگی وسیع در جامعه ایجاد و بسیاری را که با قیمتهای تورمی پول قرض کرده خانه، زمین، مغازه یا محل کسب و ماشین خریده اند را خانه خراب میکند زیرا بسیاری  از مردم اقتصاد خود را بر پایه قیمت های تورمی کنونی و حتی پیش بینی ها و انتظارات تورمی بیشتر، تنظیم کرده اند. و مطالبات و تسهیلات بانکی نیز بر اساس نرخ تورمی کنونی خود را تنظیم شده  و واگذار شده اند و… . براستی، من خود بعنوان طرح کننده این مسائل هیچ ادعا نمیکنم که پاسخ و راه حلی برای این مسائل، حتی در کمترین حد آنرا دارم زیرا بنظرم، دینامیسم بسیار بغرنج و کثیر المحرکه ایی در همه این مسائل دخالت و تأثیر گذاری دارند، در نتایج برآیندی آنها چنان تعین کننده هستند که فکر نمیکنم هیچ خداوند اقتصادی هم بتواند بدانها پاسخ  درست بدهد؛ بویژه اینکه در بسیاری از این مسائل  بظاهر اقتصادی عوامل روانشناختی اجتماعی و سیاسی زی اثر هستند که پیش بینی فرجام کار و نتیجه گیریهای تحلیلی را  بسیار دشوار میکنند. چنین مشکلاتی اگر به فرض محال در هلند یا بلژیک اتفاق بیفتند بیشتر در همان حوزه اقتصادی محدود میمانند زیرا احزاب سیاسی و بیشتر مردم با آنها مسئولانه برخورد کرده و نسبت بدانها حساسیت سیاسی نشان نمیدهند مانند بحران عمیق دهه گذشته در دنیا که از آمریکا شروع شد و به ژاپن و یونان کشیده شد و به توفقهای فراجناحی سیاسی نیز منجر گردید. در این کشورها، بحران اقتصادی به مرحله براندازی و حذف سیاسی کشیده نشد.

اما ورای همه مسائل فوق بنظر من یک مسئله هست که میتواند چتر گسترده خود روی همه این مسائل کشانده؛ هم حل آنها را تسهیل کند و هم منابع لازم اقتصادی را برای در افتادن با آنها تأمین کند و هم اجماعی وسیعی سیاسی و گفتمانی در مملکت برای برون رفت از بحران ایجاد کند.

این مسئله و یا شعار رهبردی چیست؟

در هفته های اخیر معلوم شد که آقای خامنه ایی بر یک امپراطوری اقتصادی ۹۵ میلیارد دلاری فرمانراوایی میکند که خارج از کنترل اقتصاد رسمی و بودجه دولتی و محاسبات عمومی است. علاوه بر امپراطوری خود آقای خامنه ایی که همان ستاد فرمان امام است، امپراطوری مالی سپاه، اگر از مال آقای خامنه ایی بزرگتر نباشد  قطعاً کوچکتر هم نیست وجود دارد. در کنار این دو امپراطوری مالی که دارائیهای آنها، شاید به نصف سرمایه در گردش جامعه  هم بالغ شوند؛  بنیاد آستان قدس رضوی را داریم، بنیاد ۱۵ خرداد را داریم، بنیاد شهید را داریم و.. ، که اگر همه اینها را سرهم گذارده و به دارایی واقعی آنها دست یابیم درخواهیم یافت که دولت و بقیه جامعه و بخش خصوصی، سهم کوچکتری از اقتصاد مملکت را کنترول میکنند و در عوض باید به احتیاجات و خدمات جامعه پاسخ گو باشند.

این اقتصاد ذوحیاتینی سیاه و سفید، رسمی و غیر رسمی، دولتی و پنهانی؛ فقط اقتصاد کشور زیمبابو را در ذهن آدم تداعی میکند که در آنجا ثروت مملکت در اختیار دارو دسته رابرت موگابه است و در همان حال، دولت چانگرای(نخست وزیردولت منقرض شده قبلی)، خدمات دولتی را باید از محل اعانات اتحادیه اروپا و سایر کمک های خارجی تأمین میکرد. شعار راهبردی: “همه دارائیهای بخشهای غیر خصوصی ملی و دولتی شود و تحت مدیریت دولت قرار گیرد” بنظر من آن شعار محوری و راهبردی است که نه تنها منابع لازم را برای موفقیت دولت در غلبه بر مشکلات فراهم میسازد، بلکه زیر پای گروههای صاحب نفوذ و قدرت های فراقانونی و قانون گریز در مملکت را چنان از نظر اقتصادی خالی میکند که اثر گذاری آنها را در عرصه سیاسی و اجتماعی به صفر نزدیک میکند. شعار راهبردی دولتی یا ملی کردن دارایهای بنیادها، از بنیاد تحت رهبری خود رهبر گرفته تا موقوفاتِ مازاد بر نیاز مؤسسات مذهبی، آن شعاریست که میتواند راهبرد همه رهیافت ها و رویکردهای دیگر باشد. طرح این شعار راهبردی در جامعه و در فضای سیاسی آن، بسیاری طلسم های کور سیاسی و اقتصادی را میشکند و آن قفلهای پولادینی را که دولت “اعتدال و امید” میخواهد با کلید پلاستیکی خود آنها را باز کند را میگشاید.

این شعار راهبردی برای بیسواد ترین و حاشیه نشین ترین بخش جامعه هم قابل فهم است و با منافع ملت در کلیتش در انطباق ۱۰۰%ی قرار دارد. طرح وسیع و هرچه وسیعتر این شعار راهبردی در بین مردم از سوی نخبگان و کنشگران سیاسی میتواند بوجود آورنده یک اجماع ملی “رهایی آفرینی باشد” که در آسمان دست نایافتنی سایر نظریه و راهبرد سازیها دنبالش هستند.

اگر میزان امپر اطوری مالی تحت کنترول آقای خامنه ایی را مبنا قرار دهیم، با تخمینی نزدیک به واقعیت میتوانیم بگوییم که کل سرمایه بنیاد ها میتواند بین ۵۰۰ تا ۶۰۰ میلیارد دلار باشد یعنی ۶ برابر درآمد نفت در اوج برو بروی تولید و صادرات نفت و گاز. با ملی کردن  این دارائیها و فروش آنها به بخش خصوص و سرمایه گذاران خارجی هم ارز مورد نیاز توسعه اقتصادی تأمین میگردد، هم نقدینگی نزدیک به ۴۵۰ هزار میلیارد تومانی که زلزله مداوم ۲۰ ربشتری  در اقتصاد ایجاد کرده است جمع و جور شده و تحت کنترل در می آید و هم با فروش این دارائیها بدهیهای دولت پرداخت میشود که بنوبه خودباعث تقویت بازار و بخش خصوصی خواهد شد، هم دولت به منایع هنگفتی برای سرمایه گذاریهای جدید و اشتغالزا دست خواهد یافت.

آخرین سخن این که بحران همه جانبه کنونی در حقیقت وجود یک دولت وسیع و فراجناهی را ایجاب میکند که بتواند جامعه را برای فداکاری و سفت کردن کمر بندها آماده سازد. دولت “اعتدال و امید” دولتی برامده از مطالبات معوقه مردم است و قادر نیست مردم را به ان فداکاری که لازم است وادارد. این مسئله نیاز به بحث بسیار مفصلتری دارد که جای ان اینجا نیست.

پایان یاداشت

**********************************************************
https://www.youtube.com/watch?v=OAvBJYqYlOg

ضمیمه: از العربیه در مورد بنیاد برکت (که البته منظور برکت برای آقای خامنه ایی است) و به این معنا عنوانش بی ربط نیست چون داریی برکت ظرف ۴ سال به دلار و نه ریال ۲ برابر شده است.

آخرین به روز شدن: جمعه ۲۵ محرم ۱۴۳۵هـ – ۲۹ نوامبر ۲۰۱۳م  ۱۴:۱۷

تغییر مدیریت یکی از نهادهای بزرگ مالی تحت کنترل رهبر ایران

دارایی این نهاد بیش از ۹۵ میلیارد دلار برآورد شده اشت
دبی-العربیه.نت فارسی

منابع خبری، روز جمعه ۲۹-۱۱-۲۰۱۳ از تغییر مدیرکل “بنیاد برکت” یکی از نهادهای مالی بسیار ثروتمند تحت کنترل آیت الله خامنه ای رهبر ایران خبر دادند.

به گزارش خبرگزاری رویترز به نقل از “ایرنا”، عارف نوروزی به سمت مدیر کل جدید “بنیاد برکت” تعیین شده است.

بنیاد برکت، یکی از نهادهای “امپراتوری مالی” تحت کنترل آیت الله خامنه ای است که با عنوان “ستاد اجرایی فرمان امام خمینی” همچنان به فعالیت های اقتصادی و مالی ادامه می دهد.

در حکم عارف نوروزی که به امضای محمد مختار، رئیس “ستاد” تحت امر رهبر ایران رسیده، آمده است که فعالیت های “بنیاد برکت” از این پس توسعۀ بیشتری تحت ریاست مدیر کل جدید آن، عارف نوروزی، خواهد یافت.

گفتنی است که خبرگزاری رویترز دو هفته پیش در گزارشی مفصل نوشت که “ستاد اجرایی فرمان امام خمینی” که عملاً به امپراتوری مالی آیت الله خامنه ای بدل شده و ارزش دارایی هایش دست کم به ۹۵ میلیارد دلار بالغ می شود بر پایۀ مصادرۀ منظم اموال ایرانیان از طریق احکام دادگاه های انقلاب یا از طریق دادگاههای عادی قوۀ قضاییه جمهوری اسلامی ایران شکل گرفته و استوار شده است.

“بنیاد برکت” که خود را نهادی خیریه در مناطق روستایی معرفی می کند سهم قابل توجه ای در صنعت داروسازی ایران دارد. این بیناد به دستور شخص آیت الله خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی ایران تأسیس شده است. در گزارش رویترز آمده بود که دارایی این نهاد مالی دست کم ۹۵ میلیارد دلار برآورد می شود.

نوروزی مدیر جدید این نهاد  تاقبل از تصدی این سمت، مسئولیت ادارۀ املاک “ستاد اجرایی” را بر عهده داشته و در این مقام در مدیریت شماری از شرکت های مهم وابسته به “ستاد” نیز حضور و نقشی مهم در ضبط و مصادرۀ اموال بسیاری از ایرانیان به سود “ستاد اجرایی” تحت فرمان آیت الله خامنه ای داشته است.

عارف نوروزی در سال ۲۰۰۸ طی مصاحبه ای، دارایی های نهاد ثروتمند “ستاد” را حدود ۵۲ میلیارد دلار برآورد کرده بود.

به گزارش “ایرنا” در حکم عارف نوروزی که به امضای محمد مختار، رئیس “ستاد” تحت امر رهبر ایران رسیده، آمده است که فعالیت های “بنیاد برکت” از این پس توسعۀ بیشتری تحت ریاست مدیر کل جدید آن، عارف نوروزی، خواهد یافت.

 

 

گزارش روحانی نوک قله فاجعه را نشان داد و نه تمام قامت ترسناک آنرا

Share Button

آقای روحانی هیچ اشاره ایی به ریخت و پاشهای خارجی دولت احمدی نژاد از جمله بذل و بخششهای میلیارد دلاری به سازمان حماس و دولت غزه، و نه تنها نه تنها کمکهای بی حساب و کتاب نظامی و غیر نظامی به حزب الله لبنان  بلکه کمک مالی به به شیعیان آنجا  نیز، و افزون بر آن  کمک به ساختن جنوب لبنان و بیروت به هزینه ما وهمچنین کمکهای نقدی و جنسی به شیعیان افغانی  تا حد اعطای جهیزه به زوجهای جدید و جریانهای منتسب به حکومت ایران در آنجا و… . آقای روحانی با گزارش خود فقط نوک قله کوه فساد و انهدام اقتصاد مملکت را نشان دادند. با فرونشینی آب این کوه ترسناک تمام هیبت مهیب خو را به مردم بیچاره و شوربخت ما نشان خواهد داد.

گزارش روحانی نوک قله فاجعه را نشان داد و نه تمام قامت ترسناک آنرا

در یادداشت زیر آقای زیبا کلام، گزارشی تحلیلی از وضع وخیم اقتصادی، ورشکستگی فراگیر مؤسسات صنعتی، بدهی نجومی مؤسسات دولتی و دولت به واحد های صنعتی و خدماتی خصوصی میدهند. تصویری که داده میشود، هراسناک است. با اشاره به آزاد شدن میزان ۷ میلیارد دلار ذخیره های ارزی کشور به یمن مصالحه هسته ایی ژنو اولاً این سئوال پیش می آید که آیا: کفاف دهد این قطره ها به تشتنگی ما؟

دومین سئوالی که مطرح میشود اینست که آیا دول طرف ایران از این وضع وخیم اقتصاد ما بی خبرند؟ قطر و عربستان بی خبرند؟ اسرائیل بی خبر است؟

در نشتستهای بعدی دولت ما با ۵ +۱ و غیر مستقیم با اسرائیل و عربستان و دوبی و قطر شارجه و مسقط و.. ، آیا دولت ما میتواند جز حساب کردن روی دوراندیشی دولت های بزرگ که ترس فروپاشی میهن ما را دارند حساب کند؟ یا نه میخواهد با همان الدرم بلدرمهای مقام معظم رهبری هنوز با دنیا سخن بگوید؟ آیا دولت ما میخواهد با تهدید به عمل انتحاری (ملی، مملکتی و جمعیتی) با دنیا صحبت کند و دنیا را از متلاشی شدن ایران در این نقطه بحران خیز دنیا بترساند؟ یا نه آماده است تا با اتخاذ یک رویکرد واقعبینانه و یک چرخش ۱۸۰ درجه ایی در سیاست های داخلی و خارجی، مملکت را از حالت رویارویی با آمریکا خارج کند ودیگر اجازه ندهد که؛ دول رقیب منطقه، روسیه و چین بیش از این، نان جو خصومت آمیز کنونی بین ایران با آمریکا و اسرائیل را بخورد؟

من روی رابطه با اسرائیل همان اندازه تأکید دارم که روی رابطه با آمریکا. ایران نمیتواند دائم از محو دشمن تجاوز کار صهیونیستی دم بزند و در عین حال دنبال عادی کردن رابطه  خود با غرب باشد. حفظ موضع خصومت آمیز با اسرائیل یعنی خالی کردن میدان تعاملات و معادلات سیاسی بسود عربستان، قطر، دوبی و روسیه و چین و.. ، که از این وضع برای نزدیک کردن خود به آمریکا و غرب بزیان ایران و منزوی کردن کشور ما بهره برداری میکنند.

گره بحران فراگیری که دامن مملکت را از هر سو گرفته است نه تنها با حفظ آمریکا ستیزی قابل حل نیست بلکه ابداً با اسرائیل ستیزی هم خوانایی ندارد. واقعیت ژئوپولیتیکی کشور را باید درک کرد و از توهمات اعتقادی و دینی و تسری این توهمان به عرصه سیاسی و مناسبات سیاسی با دنیا دست برداشت. ایران باید نه تنها به این خصومت کاملاً بی دلیل تاریخی و سیاسی با آمریکا و اسرائیل پایان دهد بلکه باید سریعاً بکشود حتی به یک پیمان دوستی استراتژیک با این دو دولت برسد. فقط در چنین حالتی است که میتواند ابتکار را از دست عربستان و روسیه و چین و بقسه شیخ نشینهای ساحلی خلیج خارج کند. ایران باید به پروکسی خود در عراق نگاه کند که یکسال پس خروج نیروهای آمریکایی از عراق دنبال برگرداندن امریکائیها به عرق است همان موضعی که لویی جرگه افغانستان دارد که بر حفظ حضور آمریکا در ان کشور اصرار دارد.

حرف آخر اینکه در رابطه با این وضع فاجعه بار این تنها احمدی نژاد نیست که باید محاکمه شود بلکه همه آنها که ظرف این ۸ سال به او پوشش حمایتی دادند و برای عربده کشی های او هورا کشیدند و در ریخت و پاشهای او شرکت کردند نیز باید به محاکمه کشیده شوند.

مقام معظم رهبری نیز باید به ملت توضیح دهد که آیا این بود آن”بصیرت”ی که او مدعی داشتن  آن بود؟ و این بود آن  بی بصیرتی منتقدین او و خیر خواهانی نظیر هاشمی رفسنجانی، خاتمی و روحانیونی چون دستغیب، بیات زنجانی، صانعی و..؟ از رهبران جنبش سبز چیزی نمیگویم.

من از سالها پیش در یاداشتیهایم به گواهی آرشیو همین سایت که قبل دستریست، نسبت به ورشکستگی؛ صنایع خودرو سازی، سازمان تأمین اجتماعی، وزارت نیرو  و.. و همچنین انباشت شدن بدهی بلاوصول بانکها و… ، نوشته ام . بنظر من از فاجعه اقتصادی هنوز هیچ گفته نشده است و اوضاع ویران شده تر از آنست که آقای روحانی در گزارش ۱۰۰ روزه  دولت خود ارائه دادند.

آقای روحانی هیچ اشاره ایی به ریخت و پاشهای خارجی دولت احمدی نژاد از جمله بذل و بخششهای میلیارد دلاری به سازمان حماس و دولت غزه، و نه تنها نه تنها کمکهای بی حساب و کتاب نظامی و غیر نظامی به حزب الله لبنان  بلکه کمک مالی به به شیعیان آنجا  نیز، و افزون بر آن  کمک به ساختن جنوب لبنان و بیروت به هزینه ما وهمچنین کمکهای نقدی و جنسی به شیعیان افغانی  تا حد اعطای جهیزه به زوجهای جدید و جریانهای منتسب به حکومت ایران در آنجا و… . 

آقای روحانی با گزارش خود فقط نوک قله کوه فساد و انهدام اقتصاد مملکت را نشان دادند. با فرونشینی آب این کوه ترسناک تمام هیبت مهیب خو را به مردم بیچاره و شوربخت ما نشان خواهد داد.

ح تبریزیان

*************************************

ZZZZibaklam

صادق زیبا کلام
برگرفته از صفحه فیس بوک ایشان
«۵۲ درصد از واحد‌های مستقر در شهرک‌های صنعتی تعطیل هستند یا با ظرفیتی کم‌تر از ۵۰ درصد فعالیت می‌کنند.» این جمله را سیدمحمدعلی سیدابریشمی، معاون وزیر صنایع و مدیر عامل سازمان صنایع کوچک و شهرک‌های صنعتی در جریان بازدید از شهرک‌های صنعتی آذربایجان غربی در هفته گذشته بیان داشت. داریوش اسماعیلی نماینده مجلس و عضو کمیسیون صنایع یک گام از معاون وزیر صنایع جلوتر رفته و اظهار می‌دارد که «به غیر از شهرک‌های صنعتی تمام واحد‌های تولیدی کشور در آستانه ورشکستگی و تعطیلی هستند.» فی‌الواقع مدت‌هاست که بسیاری از واحد‌های تولیدی کشور یا تعطیل شده‌اند یا فعالیت‌شان به حداقل ممکن تقلیل یافته و به سختی نوک بینی‌شان را توانسته‌اند بالای آب نگه دارند تا غرق نشوند. بسیاری مجبور شده‌اند که پرسنل و نیرو‌های کاری‌شان را کنار بگذارند یا در تهیه مواد اولیه دچار مشکل هستند، یا قطعه و لوازم یدکی ماشین‌آلاتشان را نتوانستند جایگزین نمایند، یا دستگاه‌ها و ابزار آلات لازم را نتوانستند وارد کشور نمایند. اغلب بدهی‌های سنگین به بانک‌ها دارند، چون به دلیل رکود و تعطیلی نتوانستند اقساط و وام‌هایشان را بپردازند. دلیل دیگر ناتوانی در تادیه بدهی‌هایشان به واسط آن است که خود نتوانستند مطالباتشان را دریافت نمایند.

اگرچه باورنکردنی است، اما یکی از بزرگترین بدهکاران به صنایع مختلف و واحد‌های تولیدی، دستگاه‌های تولیدی هستند. ایران خودرو، سایپا، توانیر، ذوب‌آهن از جمله بزرگترین بدهکاران به تولید کنندگان و شرکت‌های بزرگ و کوچک خصوصی هستند. فی‌الواقع کم‌تر شرکت، سازمان، صنعت و واحد تولیدی یا خدماتی دولتی را می‌توان سراغ گرفت که بدهی‌های سنگین به بخش خصوصی و بانک‌ها نداشته باشد. این فقط صنایع و تولید که قلب اقتصاد کشور هستند، نیست که در چنین وضعیت بدی قرار دارد و هر روز بر آمار واحد‌های تولیدی که تعطیل می‌شوند اضافه می‌شوند. نعمت‌زاده وزیر صنایع هم چندی پیش گفته بود صنعت کشور نابود شده است، چون عملا دیگر امکان همان بیرون نگه داشتن نوک بینی‌شان در بالای آب را هم ندارند.

بگذارید چند آمار کلی از وضعیت بهداشت و درمان ارائه دهم تا جنبه دیگری از وضعیت اقتصادی روشن شود. سال ۹۱ کل بودجه‌ خدمات بهداشتی و درمانی کشور ۱۴ هزار میلیارد تومان بود در همان سال ۹۱ هم فریاد مسئولین درمانی کشور به گوش می‌رسید. مسئولین بیمارستان‌ها، درمانگاه‌ها، سازمان تامین اجتماعی و …. از وضع خراب بهداشت و درمان می‌نالیدند. در یک قلم فقط دولت میلیارد‌ها تومان به سازمان تامین اجتماعی بدهکار بود. کم نبودند بیمارستان‌ها و واحد‌های درمانی که به دلیل عدم پرداخت طلب‌هایشان از سازمان تامین اجتماعی، تعارف را کنار گذاشتند و در تابلو‌های بزرگ نوشته بودند که «هیچ قراردادی با سازمان تامین اجتماعی یا بیمه خدمات درمانی ندارند و هیچ جور دفترچه خدمات درمانی را نمی‌پذیرند» البته همه می‌دانیم، آنجا که همچنان دفترچه خدمات درمانی را می‌پذیرند، بیش از ۸۰ درصد هزینه‌ها را خود بیمار می‌بایست بپردازد. این وضعیت بهداشت و درمان در سال ۹۱، امسال (۹۲) عملا وضع بدتر شده است.

نیازی نیست مسئولی گزارش دهد که چرا به نسبت سال ۹۱، امسال وضع بهداشت و درمان بدتر شده است. چرا که بودجه بهداشت و درمان امسال مجموعا ۱۶ هزار و ۸۰۰ میلیارد تومان است. یعنی به نسبت سال ۹۱ حدود ۱۳ درصد افزایش یافته. این درحالی است که حسب آمار تورم حدود ۴۰ درصد است. یعنی اگر حتی حسب تورم هم بودجه بهداشت و درمان افزایش می‌یافت، می‌بایستی به حدود ۲۷ هزار میلیارد تومان می‌رسید، اما در عمل کمتر از ۱۷ هزار میلیارد تومان است. می‌توان حدس زد که وضعت بهداشت و درمان امسال چه وضعیتی پیدا کرده است. فی‌الواقع نیازی به حدس و گمان نیست، وزیر جدید بهداشت و درمان اخیرا اظهار داشته که وضعیت بودجه و اعتبارات آنقدر در حوزه بهداشت و درمان خراب است که بیمارستان‌های دولتی با بودجه‌ای که دارند فقط قادرند، حقوق پرسنل را بپردازند و عملا نمی‌توانند خرج دیگری بنمایند. وقتی بیمه صرفا ۲۰ یا حداکثر ۲۵ درصد هزینه دوا و درمان را می‌پردازد و ۷۰ تا ۸۰ درصد مابقی را خود بیمار باید بپردازد، خیلی نیازی به ارقام و آمار نیست. سرانه بهداشت در ایران نزدیک به ۹۰۰ دلار است. در حالی که در کشورهای هم‌ردیف ایران همچون مالزی، هنگ‌کنگ و ترکیه این سرانه بین ۵۰۰۰ تا ۸۰۰۰ هزار دلار است. یعنی سرانه بهداشت در این کشورها ۶ تا ۹ برابر ایران است.

با این آمار و ارقام بیمارستان‌های دولتی هر روز بدتر از روز قبل می‌شوند. تعجب‌آور نیست که در رنکینگ جهانی بهداشت و درمان جایگاه ایران ۱۱۲‌ است. رنکینگ بهداشت و درمان در کشوری که ظرف هشت سال گذشته بیش از ۷۰۰ میلیارد دلار درآمد نفتی داشته در ردیف غنا، ساحل عاج و سایر کشورهای آفریقایی است. تصویر آموزش و پرورشمان اگر بدتر از بهداشت و درمانمان نباشد، بالاتر از آن نیست.

اگر کسی حوصله کند و مشابه همین بررسی را در خصوص آموزش و پرورش، محیط زیست، مبارزه با اعتیاد، حمل و نقل و سایر حوزه‌های اجتماعی و اقتصادی به عمل آورد، یقینا وضعیت این حوزه‌ها خیلی بهتر از بهداشت و درمان نخواهد بود.

البته در امور نظامی، هسته‌ای و هوا فضا، پیشرفت‌هایمان خیلی‌خیلی برجسته‌تر بوده و قابل مقایسه با آموزش و پرورش، بهداشت و درمان، محیط زیست یا پیشرفت صنعت و حمل و نقل نمی‌باشد که البته مهم هم پیشرفت در هوا و فضا، ساخت هواپیمای بدون سرنشین، و هسته‌ای می‌باشد و نه بهداشت و درمان، آموزش و پرورش، محیط زیست، ایجاد اشتغال و این دست امور نه‌چندان با اهمیت.

 

 

به ستارگان درخشان سبز!

Share Button

در صفحه فیس بوک پسر آقای کروبی، محمد حسین کروبی، عکس شیخ ملت را بر تخت بیمارستان دیدم، قلبم گرفت و یاد داستانی افتادم که در جوانی از ماکسیم گورکی خوانده بودم. وضع سلامتی میر حسین هم چندان بهتر از آقای کروبی نیست. با خود خواندم :

عاشقی را درد اما ناله و فریاد نیست

گر کسی از جان شیرین نگذرد فرهاد نیست

با خود گفتم مناسبت دارد آن داستان گورکی را بیاد این سه ستاره پر فروغ سبز با استفاده از آنچه از آن داستان در خاطرم  مانده است بازنویسی کرده و به آنها و دوستدارانشان تقدیم کنم. از خوش شانسی نسخه آنرا در اینترنت یافتم  که در ذیل آنرا درج میکنم و در زیر داستان هم یاداشت آقای محمد حسین کروبی را از صفحه فیس بوکی اشان کپی میکنم. امیدوارم که خارج از ایراد باشد.

به ستارگان سبز: 
Rose
بحق که جاودانه شدبد!
در این تیره یلدای راستی!
چه تابناک
ستاره شدبد!
شدید خدای حقیقت در این سپهر دروغ
به آن خدا که در همین جهان، فسانه شدید!

حبیب تبریزیان

*******************************************

قلب فروزان دانکو

1453425_590551387682238_47741082_n

 

ماکسیم گورکی
مترجم ناشناس

در دوران کهن بر روی زمین عده‌یی از مردم می‌زیستند که جنگل‌های غیر قابل عبور از سه جانب آن‌ها را دربرگرفته‌ بود، جانب چهارم آن‌ها به صحرا منتهی می‌شد.
این‌ها مردمانی شادمان و نیرومند و بی باک بودند. تا آنکه یک روز دشواری بر آنان روی آورد. معلوم نبود از کجا قبایل دیگری ظاهر شدند و ساکنین سابق را به عمق جنگل راندند. در آن‌جا ظلمت و مرداب بود، چرا که جنگلی کهن بود و شاخه‌های درختان چنان در هم و انبوه به هم پیچیده شده‌بود که از خلال آن‌ها آسمان دیده نمی‌شد و انوار خورشید به ندرت می‌توانستند برای خود از میان شاخ و برگ‌های انبوه راهی و یا روزنه‌یی به سوی مرداب بگشایند. لیکن اگر به ندرت اشعه‌ی خورشید بر روی مرداب می‌تابید بخارهای متعفن برمی‌خاست که در اثر آن مردم یکی پس از دیگری ناتوان و نابود می‌شدند.
آنگاه زنان و کودکان این قبیله شروع به گریستن کردند و پدران به فکر فرو رفته و به اندوه دچار شدند. می‌بایستی از این جنگل خارج شد و برای این کار دو راه وجود داشت: یک راه به عقب بود که در آنجا دشمنان نیرومند و سنگدل مستقر شده ‌بودند، راه دیگر در مقابل که در آنجا هم درختان بسیار عظیم و کهن وجود داشت که با شاخه‌های توانای خود تنگ یکدیگر را در آغوش گرفته و ریشه‌های گره‌ خورده‌ی خود را در ژرفای گل و لای چسبناک مرداب فرو برده‌ بودند.
این درختان بیحرکت روزها ساکت و در تاریکی مطلق ایستاده بودند و شب‌هنگام، موقعی که خرمن‌های آتش برافروخته می‌شد باز هم تنگ تر به دور مردم حلقه می‌زدند. همیشه، چه روز و شب، به دور آن مردم حلقه‌هایی از تاریکی غلیظ وجود داشت که گویی می‌خواست آنها را در هم بفشارد، حال آنکه آنان به فضای صحرا عادت کرده ‌بودند. وحشتناکتر از همه این بود که هنگامی که باد بر بالای شاخه‌های درختان می‌وزید سراسر جنگل با صدایی خفه به همهمه درمی‌آمد گویی تهدید می‌کرد و ترانه‌ی غم‌انگیز و عزای آن مردم را می‌خواند.
با این همه این مردم توانا و نیرومند بودند و آن‌قدر قدرت داشتند که تا سرحد مرگ با آن‌هایی که زمانی به آنان غالب آمده‌بودند بجنگند، ولی آنها نمی‌توانستند در نبردها بمیرند زیرا آنان گفتنی‌هایی داشتند که اگر می‌مردند مسلماً به همراه زندگی آنان و نیز وصایاشان نابود می‌شدند و از بین می‌رفتند. به همین جهت در شب‌های دراز زیر همهمه‌ی خفه‌ی جنگل و در میان بخارهای مسموم‌کننده‌ی مرداب می‌نشستند و بیتوته می‌کردند و می‌اندیشیدند.
در آن حال سایه‌هایی از آتش در اطراف‌شان به همراه رقصی بی‌صدا به جست و خیز در می‌آمد و به نظر می‌رسید که این سایه‌ها نیستند که می‌رقصند بلکه ارواح خبیثه‌ی جنگل و مرداب‌اند که جشن و سرور به پا کرده‌اند…
مردم مدام می‌نشستند و فکر می‌کردند.
ولی هیچ‌ چیز مانند افکار غم‌انگیز جان انسان را فرسوده نمی‌سازد. این مردم از اندوه و غم بی‌ پایان ضعیف شده‌بودند…
وحشت در میان آن‌ها ایجاد شده و بازوی توانای برومندشان را به زنجیر کشیده‌ بود. این وحشت را آن‌ها با نوحه‌سرایی بر روی اجساد کسانی که در اثر بخارهای متعفن و مسموم‌کننده جان می‌سپردند و به سرنوشت زنده‌گان که وحشت و ترس آن‌ها را به زنجیر کشیده‌بود تشدید می‌کردند و سخنان آمیخته با ترس اندک‌‌اندک در جنگل شنیده می‌شد. ابتدا بیم‌ناک و آهسته، و سپس مدام بلندتر و بلندتر…
اکنون دیگر می‌خواستند به سوی دشمن رهسپار شوند و آزادی خود را تقدیم او کنند و چنان از ترس مرگ به وحشت افتاده بودند که از زندگی برده‌ وار ابا و ترسی نداشتند…
لیکن در این هنگام دانکو پدیدار شد و به تنهایی همه را نجات بخشید.
دانکو جوانی مردم دوست بود و مردم دوستان همیشه شجاع‌اند. او به همراهان خود گفت:
«با اندوه و غم نتوان سنگ را از سر راه برداشت. کسی که کاری انجام نمی‌دهد کاری از پیش نخواهد برد. آخر چرا و برای چه نیروهای خود را در فکر و اندوه تباه می‌سازیم؟ به پا خیزید تا به جنگل برویم و از وسط آن بگذریم، آخر باید انتهایی داشته باشد. هر چیز در جهان پایانی دارد! برویم! یاالله! آهان!…»
مردم به او نگریستند و دیدند او از همه بهتر است، زیرا در دیدگان تیزبین‌اش نیروهای فراوان و آتش زنده می‌درخشید. آن‌ها گفتند تو ما را رهنمون باش!
آن‌وقت او راهنمایی کرد…
دانکو به راه افتاد و همه به دنبال‌اش روان شدند و به او اعتماد کردند. راه دشواری بود! تاریک و ظلمت محض، و در هر قدم مرداب کام گل و لای خویش را می‌گشود و مردم را می‌بلعید و درختان به مثابه دیوارهایی مستحکم راه را می بستند. شاخه‌های‌آن‌ها به هم پیچیده شده بود و در همه‌جا ریشه‌ها مانند مارها کشیده شده بودند و هر قدم برای‌آن مردم به بهای بسیاری عرق ریختن و خون فشاندن تمام می‌شد.
مدت زمانی دراز آن‌ها می‌رفتند… جنگل مدام انبوهتر می‌شد و نیروی آن‌ها کم‌تر و کم‌تر. آن‌گاه شروع کردند از دانکو انتقاد کردن و می‌گفتند او جوان و بی‌تجربه بوده و بیهوده آن‌ها را به طرف هدف نامعلوم راه انداخته است. ولی او در جلوی آنان راه می‌سپرد و بی‌باک و گشاده‌رو پیش می‌رفت.
ناگهان یک روز رعدی بر بالای جنگل غرید و درختان با صدایی خفه ولی مهیب به همهمه در آمدند. آنگاه بر جنگل چنان ظلمتی مستولی شد که گویی یکباره همه‌ی شب‌ها به هر اندازه که از اول ایجاد دنیا تا کنون بوده‌است در جنگل جمع شده. این مردم کوچک و ناتوان میان درختان عظیم و همهمه‌ی مهیب رعد راه می‌سپردند، راه می‌سپردند و درختان عظیم‌الجثه در حالی که تاب می‌خوردند ترانه‌هایی خشم‌آلود زمزمه می‌کردند. هنگام‌ـی که رعد و برق بالای درختان جنگل پرواز می‌کرد و دقیقه‌یی با فروغ نیل‌گون و سرد خود آن را روشن می‌ساخت، به همان‌گونه که مردم وحشت‌ناک آناً نمایان می‌شدند به همان‌گونه نیز فوراً از نظر ناپدید می‌گشتند.
درختان که با نور سرد برق روشن می‌شدند به نظر موجودات زنده‌یی می‌رسیدند که به دور این مردم پراکنده شده ‌بودند. این موجودات از اعماق ظلمت با دست‌های دراز و استخوانی خود مردم را در دامی انبوه می‌پیچیدند و می‌کوشیدند آنان را متوقف سازند. در میان ظلمت شاخ و برگ‌ها بر روی رونده گان چیزی وحشت‌ناک تاریک و سرد می‌نگریست.
این راهی دشوار بود و مردمی که در اثر این راهپیمایی فرسوده شده ‌بودند جرأت و شهامت خود را از دست می‌دادند. آن‌ها شرم داشتند که به ناتوانی خود اعتراف کنند به همین جهت در حالت خشم و غضب به دانکو که پیشاپیش آن‌ها راه می‌سپرد پرخاش می‌کردند. آن‌ها او را سرزنش می‌کردند از اینکه نتوانسته درست آن‌ها را راهنمایی و رهبری کند!
بدین‌ طریق آن‌ها در زیر همهمه‌ی پرابهت جنگل و در میان ظلمت متراکم متوقف شدند و فرسوده و غضبناک به محاکمه نمودن دانکو پرداختند.
آن‌ها گفتند که تو برای ما زیان‌آور و بیهوده هستی! تو ما را این‌جا کشاندی و فرسوده نمودی و در عوض باید نابود شوی!
دانکو در برابر آنان سینه سپر کرد و بانگ برآورد که شما گفتید ما را راهنمایی کن، من هم کردم. در نهاد من مردانه‌گی راه‌نمایی کردن هست، به همین جهت شما را راهنمایی کردم. اما شما؟ بله، شما برای کمک کردن به خودتان چه کردید؟ شما فقط راه می‌سپردید و نمی‌دانستید چگونه نیروی خود را برای راهی طولانی‌تر حفظ کنید! شما فقط می‌رفتید و می‌رفتید، مانند یک گله گوسفند.
این سخنان آن‌ها را بیش از پیش به خشم دچار ساخت. آن‌ها غریدند و گفتند تو باید بمیری! باید بمیری!
اما جنگل باز هم همهمه می‌کرد و همهمه و فریادهای آن‌ها را تکرار می‌نمود و روشنایی برق ظلمت را تکه پاره می‌کرد.
دانکو به کسانی که به خاطر آن‌ها آن‌قدر زحمت متحمل شده‌بود نگریست و دید که آن‌ها هم‌چون جانورانند. بسیاری از مردم به دور او حلقه زده‌ بودند و لیکن بر چهره‌ی آن‌ها از حق‌شناسی اثری نبود و انتظار رحم از آنان نمی‌رفت. آن‌گاه در قلب او آتش خشم شعله‌ور شد، اما در اثر مهر و محبتی که نسبت به مردم داشت فوراً خاموش شد. او مردم را دوست می‌داشت و فکر می‌کرد شاید بدون او نابود می‌شدند. از این رو آرزوی نجات بخشیدن آن‌ها هم چون آتشی مقدس در قلب‌اش شعله کشید. میل نجات بخشیدن و به راه راحت رساندن آنان ناگهان فروغی از آتش در چشم‌های او نمایان ساخت.
مردم با دیدن او تصور کردند که دانکو به خشم شدید دچار شده و برای همین است چشمان‌اش آن‌چنان درخشنده و پرفروغ است.
آن‌ها محتاط‌تر شدند و مانند گرگ‌ها منتظر ماندند که دانکو با آن‌ها نبرد کند. دایره‌ی‌ محاصره را به دور او تنگ‌تر کردند تا سهل‌تر بتوانند بر او مسلط و چیره بشوند.
اما دانکو قصد آن‌ها را فهمید و از آن جهت قلب‌اش بیش‌تر شعله‌ور شد، زیرا اندیشه‌های‌آن‌ها در او اندوه به وجود می‌آورد. باز جنگل بیش از پیش ترانه‌های غم‌انگیز خود را می‌خواند، رعد می‌غرید و باران می‌بارید…
دانکو با فریادی بلند‌تر از غرش رعد فریاد زد: من چه‌کار می‌توانم برای این مردم بکنم؟
ناگهان او با دست سینه‌اش را درید و از آن میان قلب‌اش را بیرون کشید و بر بالای سرش بلند کرد. آن قلب چنان فروزنده و درخشنده بود که از خورشید هم فروزان‌تر می‌نمود و سراسر جنگل که با این مشعل عظیم عشق به مردم منور و تاب‌ناک شده‌بود به سکوت دچار گردید و ظلمت در اثر آن فروغ به سرعت برق و باد پراکنده گردید و در اعماق جنگل مرداب، لرزان، در خواب گل‌آلود خود فرورفت. لیکن مردم حیرت‌زده ‌هم‌چون سنگ بر جای خشک شدند.
دانکو فریاد کشید و گفت برویم! و خود پیشاپیش قرار گرفت در حالی‌که قلب فروزان‌اش را بلند نگاه داشته ‌بود و با آن راه را بر مردمان روشن می‌ساخت.
آن‌ها محسور به دنبال وی به راه افتادند. باز بار دیگر جنگل به هم‌همه درآمد و قلل درختان با تعجب حرکت می‌کردند ولی صدای هم‌همه‌ی آنان در اثر صدای پای مردمی که می‌دویدند خفه و خفه‌تر می‌شد. همه که مجذوب منظره‌ی معجزه‌آسای قلب فروزان شده‌بودند به سرعت و چابکی می‌دویدند.
اکنون هم مردم نابود می‌شدند ولی بدون شکوه و گریه زاری. اما دانکو مدام پیشاپیش بود و قلب‌اش دائماً فروزان بود و فروزان!
ناگهان جنگل در برابر او شکاف برداشت و پشت سر آن‌ها قرار گرفت. دانکو و آن مردم به یک باره در دریای فضایی آفتابی و هوایی پاک که در اثر باران شسته شده‌بود غوطه‌ور شدند.
رعد و برق هنوز در پشت سر آن‌ها در بالای جنگل بود، ولی در این‌جا آفتاب می‌درخشید و صحرا نفس تازه می‌کرد و در زیر دانه‌های الماس‌گون باران علف‌های برق می‌زدند و رودخانه مانند طلا شفاف بود…
که در اثر شعاع آفتابی که غروب می‌کرد رودخانه به نظر سرخ‌فام می‌آمد. هم‌چون خونی که مانند چشمه‌یی داغ از سینده‌ی دانکو بیرون می‌زد. دانکو بی‌باک و مغرور به پیش، به سوی صحرای بی‌پایان، نظر افکند و نگاه شادمانه‌ی‌خود را به سوی زمین آزاد انداخت و مغرورانه خندید، سپس بر روی زمین درغلطید و بی‌حرکت شد. قلب شجاع ‌او هنوز در کنار جسدش می‌سوخت و فروزان بود.
از میان آن مردم تنها یک نفر به آن توجه کرد، و از سر احتیاط پا بر روی آن قلب مغرور نهاد…
آن‌گاه قلب دانکو به اخگرهایی مبدل شد و خاموش گشت..

پایان داستان


****************************************************************************************

محمد حسین کروبی
علیرغم اینکه احمد جنتی امام جمعه دروغگوی تهران گفته که رهبران جنبش مورد رافت اسلامی قرار گرفتند و در حالیکه حکمشان اعدام بود در منزل خودشان زندگی می کنند و…٬ لیکن همگان به خوبی می دانند که آقای کروبی از اردیبهشت سال ۹۰یعنی از همان ماه های اول٬ در مکانی به جز منزل شخصی شان در حبس و حصر به سر می برند. ساختمان امن وزارت اطلاعات مکانی است که پدرم طی دو سال گذشته در آن محصور بوده است.در همین راستا ازهفته گذشته من نیز مورد رافت اسلامی قرار گرفتم و پدرم را که ۷ روز پیش به بیمارستان لاله منتقل شده بود موفق شدم پس از ۴ ماه ملاقات کنم٬ البته با حضور مامورین امنیتی!
گویا قسمت ما این است که فقط زمانی پدرم در بیمارستان بستری می شوند میتوانم با ایشان ملاقات کنم.
آقای کروبی بدنبال عود کردن دیسک کمرشان و نیز آرتروز زانو متاسفانه دچار اختلالات شدید گوارشی می شوند بطوری که تا چندین روزدچار حالت تهوع بودند ودر نهایت با نظر پزشک وزارت اطلاعات به بیمارستان لاله منتقل میشوند و مدت ۷ شب در آنجا بستری و مورد درمان و عمل جراحی زانو قرار گرفتند وامروز پنج شنبه پدرم را پس ازترخیص مجددا به همان ساختمان وزارت اطلاعات منتقل کردند.نکته قابل توجه و تاسف برانگیز این است که شرایط حبس ایشان تاثیر بسیارمنفی بر شرایط سلامت جسمی ایشان گذاشته٬ به طوریکه به عنوان نمونه ویتامین D ایشان طبق آزمایشات انجام شده یک دهم حالت نرمال آن است و عملا این کمبود ویتامین باعث بروزشدید پوکی استخوان شده است.
پزشکان تاکید کرده اند که برای جلوگیری از بدتر شدن وضعیت جسمی ایشان و نیز مراحل درمانی٬ آقای کروبی در کنار آبدرمانی و فیزیوتراپی باید از نور مستقیم آفتاب نیز استفاده نماید. که امیدواریم مسئولان مربوطه به توصیه پزشکان عمل نموده و تمامی شرایط درمان را برای پدرم فراهم نمایند. متاسفانه وضعیت جسمی ایشان بدلیل فضای نامناسب محل نگهداری آسیب دیده ولی در مقابل٬‌ روحیه و اراده ایشان نه تنها با روزهایی که دوشادوش مردم در تظاهرات های اعتراضی شرکت داشتن و حتی دو بار تا مرز شهادت نیز پیش رفته بودند٬ هیچ تفاوتی نکرده٬ بلکه مصمم تر و قوی تر هم شده. در اینجا لازم می دانم به احمد جنتی متذکر بشوم “تویی که آقایان کروبی و موسوی را روسیاه خواندی فراموشت نشود که روسیاه خودت هستی که بنا به نقل قول یکی از بزرگان٬ شما مورد لعن و نفرین پدرتان بودید تا آنجا که آن مرحوم وصیت نموده بود که در تشییع جنازه اش نیز حضور نیابید٬ بماند که حتی فرزند خلفتان هم از شما تبری میجوید.”در پایان من نیز لازم دیدم به نوبه خودم از ریاست محترم بیمارستان لاله٬ دکتر احمدی وکادر پرستاری و پزشکی علی الخصوص آقایان دکتر دریانی و دکتر طهماسبی کمال سپاسگذاری را دارم.
عکس زیر مربوط به قبل از عمل جراحی است که علیرغم محدودیت ها توانستیم بگیریم.
 

ویرانگری ۸ ساله می تواند تکرار شود، اگر …

Share Button

» تکمله بر گزارشی که خواب از چشم ها ربود
چهارشنبه, ۶ آذر, ۱۳۹۲

چکیده :در هر کشوری امکان سوء مدیریت هست، در هر کشوری فساد کم و بیش پیدا می شود، اما اینکه چنین فاجعه ای می تواند با حداکثر قدرت ۸ سال دوام بیاورد و اکثریت مردم مخالف هم نتوانند خود را از زیر بار چنین فاجعه ای نجات دهند، نکته ای است که ناگزیر تحلیل ها را به سمت نقد عمیق تر حاکمیت می…

کلمه – علی بردبار

گزارش دیشب حسن روحانی از آنچه بر سر کشور در ۸ سال دولت احمدی نژاد آمد، جای حرف زیادی نگذاشته است. بسیاری حیرت زده از آن گزارش حیرت آور رئیس جمهور، خواب از چشم هایشان ربوده شد و انگشت حیرت به دهان گزیدند که چه بر سر کشورشان آمده؟ اگرچه این گزارش، واگویه بخشی از دغدغه های میرحسین در انتخابات ۸۸ بود که بنا بر همان ها احساس خطر کرد و به انتخابات وارد شد، اگرچه بسیاری از این حرف ها در همه آن سال های تلخ گفته شده و افرادی بابت آن هزینه های سنگین پرداختند، جنبش بزرگ اعتراضی شکل گرفت، در کشور دعواها شد، خون بر زمین ریخت و زندان ها پر شد، اما تا وقتی از زبان رئیس جمهوری که در قانونی بودن او دیگر شک و شبهه ای نیست به زبان عدد و رقم مطرح نشده بود، چنین بی نیاز از حرف دیگری نمی شدیم. او نشان داد که ۸ سال به نام ساده زیستی و دزدگیری به کشور حمله شده است. خطاهایی که در این مدت در اداره کشور وجود داشته آنقدر فاجعه بار است که بسیاری از منتقدان، شائبه نفوذی بودن بخشی از تیم حاکم بر کشور در سال های گذشته را دارند و معتقدند این همه تلاش برای نابودی کشور و ایجاد اختلاف عمیق بین نیروهای انقلاب و تحمیل هزینه بر کشور، نتیجه صرفا خطای مدیریتی نیست و چه بسا تعمدی در کار بوده باشد. بی آنکه بخواهیم در باب این ادعا قضاوت کنیم، این شائبه ها نشان می دهد که عامدانه یا غیر عامدانه چه بلایی به سر کشور آمده است که با محدود کردن آن به خطای مدیریتی قابل هضم نیست.

اما نکته مهم تری که از این فاجعه وجود دارد، بحث از امکان تداوم طولانی مدت چنین وضعیتی است. مسلما چنین فاجعه ای از همان اوایل آغاز به کار دولت احمدی نژاد قابل پیش بینی بود. بسیاری از کارشناسان و کارکشته های مدیریت کشور هم در این باره هشدار داده بودند که دولت قصد جان کشور کرده و همه را با هم به لبه پرتگاه می کشاند. اما نه فقط به آن هشدارهای روشن وقعی نهاده نشد که صداها را خفه کردند. ۸ سال مجلس اجازه داد که چنین بلایی بر سر کشور بیاید، ۸ سال حمایت بخش های مختلف حاکمیت پشت سر آن ماشین عظیم نابودکننده بود. مردم هم که خواستند به داد خود برسند و پس از ۴ سال ویرانگری نجات پیدا کنند، آن ماشین ویرانگر، به ماشین مهندسی انتخابات و سپس سرکوب معترضان تبدیل شد. گویی هیچ راهی جز تن دادن به فاجعه نبود و آن همه هزینه از آبروی نظام و کشور برای چنان دولت بی آبرو و بی کفایتی ناگزیر شده بود.

البته در هر کشوری امکان خطا وجود دارد، در هر کشوری امکان سوء مدیریت هست، در هر کشوری فساد کم و بیش پیدا می شود، اما اینکه چنین فاجعه ای می تواند با حداکثر قدرت ۸ سال دوام بیاورد و اکثریت مردم مخالف هم نتوانند خود را از زیر بار چنین فاجعه ای نجات دهند، نکته ای است که ناگزیر تحلیل ها را به سمت نقد عمیق تر حاکمیت می برد. خود را نباید گول زد و با خود صادق بود. آیا سیستمی که در آن ۸ سال مداوم امکان چنین فاجعه ای وجود دارد و کسی را یارای پیشگیری از آن نیست به نقد ریشه ای تر نیاز ندارد؟

آیا نباید به نقد ساختار قضایی پرداخت که اجازه اعتراض به چنان دستگاه ویرانگری را نمی داد و معترضان را به زندان می افکند؟ آیا بدون اصلاح پلیسی که معترضان به آن دولت ویرانگر را کهریزکی می کند، می توان از عدم تکرار آن فاجعه مطمئن شد؟ آیا بدون بازخوانی عملکرد شورای نگهبان و نظارت استصوابی که موجد چنان مجلس بی بخاری می شود که همراه ۸ سال ویرانگری می شود، می توان از هراس تکرار آن فاجعه رها شد؟ آیا سیستم تشدید سانسوری که بر رسانه ها حاکم شد در ایجاد آن کابوس ۸ ساله نقش نداشت؟ آیا سهم اجرای گزینشی و توام با قرائت غیردموکراتیک از قانون اساسی در این ویرانگری را می توان ناچیز برشمرد؟ اگر فصل سوم قانون اساسی (حقوق ملت) اجرا میشد و اصول دیگری همچون اصل ۱۱۰ از حدود خودش فراتر نمی رفت، گرفتاری کمتری نداشتیم؟

آقای روحانی در مصاحبه دیشب خود اشاره کردند که می خواهند سازمان مدیریت و برنامه ریزی را احیاء کنند. بسیار کار خوبی است، اما خیلی چیزهای دیگر نیز در این ۸ سال یا به خطا شکل گرفتند و یا ویران شدند که در ایجاد آن فاجعه تاریخی نقش داشتند. اگرچه اصلاح همه آنها یکجا ممکن نیست و منطق اصلاح گام به گام را اغلب منتقدان باور کرده اند، اما آقای روحانی و همه طرفداران تغییر و بهبود مدیریت کشور در دولت و بیرون از دولت باید به این نکته مهم دقت داشته باشند که یک سیستم وسیع در ایجاد آن فاجعه مشارکت داشته و حل آن بهبود متوازن در همه عرصه هاست، نه فقط بهبود در مدیریت اقتصادی و سیاست خارجی. اصلاح گام به گام باید به همه عرصه ها تسری یابد.

آقای رئیس جمهور دیشب به نکته جالبی اشاره کردند. ایشان فرمودند که نمی شود با دنیا سر جنگ داشت، آنگاه کشور را آنطور که در دولت نهم و دهم شاهد بودیم، به واردات وابسته کرد. در واقع ایشان به درستی به نسبت سیاست های اقتصادی با سیاست خارجی کشور اشاره کردند که باید با یکدیگر متناسب باشد. خدمت ایشان عرض می کنیم که بهبود در اقتصاد و سیاست خارجی هم بدون بهبود در شرایط سیاسی و امنیتی و قضائی و اجتماعی و فرهنگی کشور محال است. همه این عرصه ها به یکدیگر وابسته اند. در ظرفیت یک یادداشت نمی گنجد تا برای تک تک آنها مثال آورد، اما خود مدیران دولت که اکثرا از مدیران قدیمی هستند، تجربه های متعددی را بخاطر دارند، که توسعه و بهبود غیر متوازن به ناکجاآباد می رسد. استراتژی اعتدال، توسعه و بهبود مدیریت کشور باید به همه عرصه ها کشیده شود. حتی اگر شده سرعت بهبود سیاست خارجی و اقتصاد قدری کند شود تا بهبود و تغییر در سایر عرصه ها پابپای آن دو عرصه حرکت کنند، می ارزد. باید نسیم اعتدال به کل ساختار حاکمیتی کشور دمیده شود و آقای روحانی با توجه به تجربه تلخ ۸ سال دولت ویرانگر احمدی نژاد در دوره حاکمیت یکدست اقتدارگرا، می تواند این ضرورت را به همه حاکمیت اثبات کند.

چرا ابراز شادی از قرارداد ژنو؟

Share Button

 چکیده…هزینه ایی که میهن ما بخاطر این آزمون تاریخی خواهد پرداخت بسیار است و خواهد بود ولی جا دارد بخود بگوئیم ضرر را از هرکجا که بگیریم منفعت است و توافقنامه ژنو در این راستا بود. پیروزی رژیم در ژنو،  قطعاً هزینه ایی بمراتب سنگین تر برای میهن ما میداشت تا شکستش.  از شکست و تسلیم رژیم در ژنو باید خوشحال باشیم زیرا آن شکست و تسلیم یک پیروزی برای ملت ایران بوده است هرچند با هزینه ای زیاد!

وقتی فرصت شکست به یک شانس تاریخی تبدیل میشود

بنظر من دو گروه از حصول توافق  ژنو براستی  خوشحال شدند. گروه اول آن ساده اندیشان و ساده گیرانی که در بند نتایج و آثار سیاسی بلند مدت  تاریخی نظام تحمیلی جمهوری اسلامی بر میهنمان نیستند و بیشتر به سروسامان گرفتن وضع موجود و لحظه تاریخی کنونی می اندیشند تا تغیرات بنیادی در نظام یا تغیر خود نظام که رستگاری تاریخی را در پی خواهد داشت. این گروه بهر حال به این نتیجه رسیده و با گوشت و پوست خود حس کرده اند که تنش جاری با دولتهای قدرتمند دنیا، بیش از پیش وضع مملکت را نابسامانتر میکند و رندگی را بر آنها سختر میکند و بنا بر این طبیعی است که  این گروه از مردم و نمایندگان سیاسی آن، از حل تنش با هر هزینه ای که دارد خوشحال باشند.

گروه دوم آدمهایی با تیپ نگاهی شبیه نگارنده این یادداشت هستند که ضمن ناخوشنودی و حتی احساس بیم از نابسامانی مملکت، حل ریشه ایی این نابسامانیها را در چهار چوب نظام فعلی، ناممکن و گول زننده دانسته و آنرا بستری برای نابسامانیهای بزرگتر و ویرانگر تر در آینده میداند  لذا از حل موقتی و از این ستون به آن ستون فرج جستن، در چهار چوب نظام کنونی بنحوی که نظام را تحکیم کرده و به آن فرصت بیشتر برای ستمگری به ملت و ماجراجوئی با دیگران بدهد خوشحال نمیشوند. زیرا نگاهشان به راه حلی جامع و ریشه ایست که تمام موانع را از پیش پای کشور بردارد.

برای روشن شدن  بهترموضوع، به یک نمونه خیلی برجسته تاریخی اشاره میکنم.

چندی پس از کودتاهای پیاپی در افغانستان و بدنبال “انقلاب ۷ ثور۱۳۵۱″، ارتش اتحاد جماهیر شوروی برای دفاع از رژیم کمونیستی ببرک کارمل وارد وارد افغانستان شد. پس از چند سال جنگ با مجاهدین افغانی، آن ارتش سرخی که کمر ارتش هیتلری  را در جنگ دوم خُرد کرده بود سرافکنده پشت سر دکتر نجیب رهبر وقت رژیم افغانستان را خالی و با بجا گذاردن چند صد هزار کشته و بهمین میزان معلول جنگی خاک افغانستان را ترک کرد که در نتجه آن عقب نشینی ذلیلانه، دوسال بعد مجاهدین افغان، رژیم کمونیستی نجیب را در آنجا سرنگون و پیروزمندانه وارد پایتخت شدند.

پیامد عقب نشینی روسها از افغانستان برای مردم  آن سرزمین بهمان اندازه فاجعه آمیز بود که ورود آنها بدانجا ودخالتشان در آن کشور پس از انقلاب ثور.

با نگاه به رخدادهای بعدی  که منجر به روی کار آمدن طالبان و القاعده در افغانستان شد، ساده ترین قضاوت اینست که بگویم بیرون رفتن روسها از افغانستان فاجعه آمیز تر از وارد شدن آنها  بدان کشور و استقرار رژیم کمونیستی در آنجا بود. زیرا بیرون رفتن آنها به چیره شدن بعدی طالبان و القاعده در آن کشور منجر گردید. هرچند این مسئله در این یاداشت مورد نظر نیست ولی نمیتوانم از ابراز این نظر خودداری کنم که افغانستان، هم از کشورهای آسیای میانه ای اتحاد شوری سابق مثل ازبکستان، ترکمنستان و تاجیکستان، بسیار سنتی تر و هم عقب مانده تر بود.  چه اتفاق می افتاد اگرنظام شوروی نه در دهه ۹۰  قرن ۲۰ بلکه در دهه ۵۰ قرن ۲۱ یعنی در ۴۰ سال آینده سقوط میکرد و نه در ۲۰ سال قبل. آیا در آن صورت افغنستان بعنوان یکی از عقب مانده ترین اقمار آن نظام محکوم به فروپاشی،  وضعی بهتر از کشورهای عقب مانده آسیای میانه کنونی میتوانست بیابد که همگی  آنها امروز در چنگال استبدادیهای فرقه ایی فاسد دست و پا میزنند و اگر پشتوانه حمایت دول غربی و حتی روسیه غیر کمونیستی فعلی نباشد یک لقمه چپ القاعده میشدند و میشوند؟

باید بگویم که سقوط رژیم کمونیستی افغانستان،علیرغم همه احترام اخلاقی و احساس عاطفی که برای دکتر نجیب و برادرش و بسیاری سران حزب خلق آنروز قائلم که منجر به پیروزی مجاهدین و پس از آنها طالبان گردید، ضایعه ایی جبران ناپذیر به اندازه باقی ماندن آن رژیم وابسته به شوری  چپ برای افغانستان نبود زیرا؛  مزمن شدن سرطان کمونیستی در چنان جامعه عقب مانده ایی فقط چنان زمینه ایی فراهم میساخت که چند دهه بعد با فروپاشی کمونیسم در جهان،  اگر آن کشور سر انجامی بدتر از سومالیای امروز نمیافت قطعاً سرنوشت بهتری هم نمیتوانست داشته باشد.

شکست ارتش سرخ برای ملت افغانستان، حتی به قیمت روی کار آمدن طالبانی که فقط به ظاهر مرتجعتر و ضد تاریخی تر از کمونیستهای وابسته به مسکو بودند، یک رستگاری تاریخی برای افغانستان بود. اگر کسی نخواهد این حکم را بپذیرد، حد اقل به آسانی هم نمیتواند آنرا رد کند.

نتیجه شکست ارتش سرخ در افغانستان اگر برای رژیم کمونیستی شوروی فاجعه ایی بود که سقوط و فروپاشی آنرا تسهیل کرد برای ملت روسیه که به برکت این شکست توانست خود را از شر نظام ساختگی، فاسد، ناکارآمد و ضد تاریخیِ کمونیسم منجمد و بورکراتیزه نجات دهد یک پیروزی و یک رستگاری تاریخی بود. فقط چند دهه باقی ماندن بیشتر آن نظام، فراتر از آثار ویرانگر سیاسی و اقتصادی گذشته، چنان تأثیرات مخربی روی روان جامعه، بافتمان سلولهای اجتماعییِ جامعه شوروی بجای میگذاشت که قطعاً دیگر نمیشد در چنان شرایطی از مردم روسیه بعنوان یک ملت بمعنای واقعی سخن بمیان آورد! و سرنوشتی دهها بار بدتر منتظر اقمار جغرافیایی و سیاسی آن بود. هرچه این اقمار عقب مانده تر، سرنوشت آنها هم فاجعه بار تر میبود.

پیروزی کمونیسم در امپراطوری روسیه تزاری طی چند دهه بر وسعت ارضی و گستره اقتدار جهانی آنچه، مپراطوری تزاری در گذشته بود افزود ولی در زهدان آن وسعت و اقتدار آفرینی کاذب تاریخی، کوچک شدن  آن تا سطح روسیه امروز به لحاظ جغرافیایی، و از دست دادن بخشهای آسیایی، کشور های حوزه بالتیک(استونی؛ لیتوانی و لیتوان) و همچنین لهستان و فنلاند نهفته بود. ولی ای کاش کوچک شدن قد و قامت امپراطوری روسیه پس از چند دهه پیروزیهای کاذب و ناپایدار کمونیستی به همین کوچک شدن ارضی خلاصه میشد. روسیه باقیمانده از آن امپراطوری،  امروز یک کشور و ملت بیمار است که توان روی پای ایستادن و توسعه یافتن  را در هیچ زمینه ایی ندارد.

آن سرمایه غربی که توانست کشورهایی مانند چین، لهستان، چک و بالکان را از زمین بلند کند بعلت فساد و مافیا زدگی در روسیه موفقیتی نیافت و بیشتر مؤسسات صنعتی غربی که با شتاب پس از فروپاشی نظام کمونیستی بدانجا شتافته بودند خیلی زود فهمیدند که روسیه چین و ویتنام و لهستان و چک نیست.

ولی با این حال و با وجود همه این فساد زدگی، بقول معروف جلوی ضرر را از هر کجا بگیری منفعت است. چند دهه ادامه حیات بیشتر  نظام کمونیستی در اتحاد شوروی هم برا ی مردم آنجا فاجعه آمیز تر آنچه اینک هست میشد و هم برای دنیا، با توجه به اتمی بودن شوروی، میتوانست بمراتب خطر ناکتر باشد.

پس، نتیجه اینکه ملل امپرطوری کمونیستی شوروی باید از شکست ارتش آن کشور در افغانستان در برابر مجاهدین و حتی طالبان و القاعده خوشحال باشند و میشدند و مردم منطقه و دنیا بمراتب خوشحالتر.

تحولات سیاسی امروز دنیا را نمیتوان چون چهار عمل اصلی، ساده حل کرد. رابطه کنش ـ واکنشی،  بُرداری و برآیندی (interactional) هر تحولی را باید در متن تحول  وحاد و عمومی دنیا در نظر گرفت و از زمینگیر شدن در یک محدوده جغرافیایی و سیاسی پرهیز کرد. و دقیقاً از این منظر است که من  سقوط رژیم بظاهر سکولار بشار اسد و روی کار آمدن حتی اسلامگرایان اخوانی در آنکشور  را بسود مردم سوریه، منطقه و جهان میدانم چون  به عقبه سیاسی و چشم انداز تاریخی رژیم بعثی سوریه توجه میکنم و نه به کراوت شیک بشار اسد و قیافه مانکنی همسر او!

مساوی و معادل گرفتن رژیم کمونیستی  در روسیه با ملت روسیه و یا ملل شوروی بیشک این براداشت و تحلیل را وارونه میسازد. در صورت این وارونه بینی، شکست رژیم و ارتش سرخ آن رژیم کمونیستی، برای ملت روسیه یا ملل امپراطوری شوروی نه یک فرصت رهایی تاریخی بلکه ضربه ای سهمگین به غرور ملی و میهنی میبایستی تلقی شود!  که حقیقت جز اینست.

بیشک قرارداد ژنو ۳ که منجر به توافق ایران با گروه کشور های ۵ + ۱ شد را میتوان قرار ترکمنچای و کلستان اتمی  حاکمیت ولایی ایران دانست. برای آنها که نظام جمهوری اسلامی، سیطره فراگیر روحانیون را؛ با ایران و ملت ایران یکی میپندارند، باید هم این قرارداد  اندوه زا و موجب تأثر باشد و شکست ایران تلقی شود. ولی برای آنهایی که علامت تساوی بین نظام جمهوری اسلامی با ملت و کشورایران نمیگذاردند و اینها را دو پدیده متقابل  و نه همبود  می بینند، قضیه کاملاً متفاوت است. فقط کافیست در نظر بگیریم، در صورت سرفراز بیرون آمدن رژیم از این تنش آفرینی، هیئت حاکمه و در مرکز آن شخص رهبر و اقتدارگرایان چه بر سر میهنمان، مردم آن، مخالفین و منتقدین خود میآوردند،  باید از شکست رژیم در این ماجرا جویی تاریخی و بین المللی اش که بهیچ وجه شکست ایران و ملت آن نیست نه تنها خوشحال باشیم بلکه باید آنرا  گامی نزدیکتر شدن به رهائی از یک مهلکه تاریخی برای خودمان و میهنمان بدانیم.

ملت ایران، پیروز اصلی این شکست بزرگ تاریخی است که رژیم در چالشگری خود با جامعه جهانی بدان دوچار شد.

وقتی اقتدار گرایان  از حصوص این توافقنامه این چنین شیون میکنند، این خود، بهترین تفسیر قرار داد است و وقتی مقام معظم رهبری نامه کوتاه و تقریباً عاری از مجامله رئیس جمهور، راجع به نتیجه مذاکرات را در سه یا چهار سطردریافت میکند و بنوبه خود، در سه سطر کوتاه، با تعارفاتی خشک و رسمی و عاری از چاشنی های مباهات آمیز مرسوم، پاسخ وی را میدهد؛ فقط وضعیت پزشکی را متجسم میسازد که جام زهر را به بیمار محتضر خود تعارف میکند و بیمار هم برای اجتناب از زجر بیشتر با احساس بدبختی آنرا سر میکشد چون خود بیش همه میداند که دیگر چاره ایی نیست و همه فرصتها از دست رفته اند.

هاشمی رفسنجانی در مصاحبه با خبرگزاری مهر روی مسئله توافق ژنو با بیانی که معنای آن صد بار بیش از واژه های حامل آنست میگوید:” توافق نامه ژنو مشابه قطع نامه ۵۹۸ و مذاکرات برای پایان دادن به جنگ ۸ ساله ایران و عراق است.” وی ادامه میدهد:” آنزمان هم عده ای مخالف قطعنامه بودند، اما “توان مالی” برای ادامه جنگ وجود نداشت و ولایتی مذاکرات قطع نامه جنگ را انجام داد”. رفسنجانی: در همین مصاحبه گفت: “اگر حمایت رهبری نبود تیم مذاکره کننده دچار لکنت میشدند.” [ این گزاره چند خطی را چند بار باید خواند!]

معلوم است که اگر مقام رهبری خود مجاب نشده بود که باید جام زهر را بنوشد هیئت مذاکره کننده هم در تهیه جام و تعارف آن به مقام معظم دورچار لکنت زبان که هیچ  بلکه دچارلقوه و لرزش دست و پاهم  میشد.

نشست کنفرانس ژنو برای حل مسئله بحران سوریه را نیز در همین چهار چوب میتوان به نقد و تحلیل کشید. رژیم سوریه دوست ایران نیست بلکه دوست حاکمان بر ایران است. سقوط رژیم بشار اسد در سوریه بیشک این کشور را در کنار سایر کشورهای عربی رقیب ایران قرار خواهد داد و بر قدرت مخالفین یا رقبای عربِ ایران در منطقه خواهد افزود ولی سئوال همانست که در مورد ارتش سرخ در افغنانستان گفته شد. آیا پیروزی ارتش سرخ در افغانستان و رهیدن نظام کمونیستی شوروی  از آن شکست خفت آور نظامی با نتایج تاریخی، برای ملل ساکن آن امپراطوری کمونیستی هم  یک پیروزی بود؟

مگر نه اینکه پس از فروپاشی کمونیسم خیلی از همین کشورهای جدا شده از پیماان ورشو و خود شوری به پیمان اتلانتیک شمالی پیوستند که هم اکنون هم بخاطر روسیه اتمی وجودش حفظ شده است؟

با روی کار آمدن جمهوری اسلامی در ایران مانند استقرار کمونیسم در امپراطوری روسیه تزاری، کشور ما ایران فرصتها و امکانات بسیاری را بسود رقبای منطقه ایی و دولتهای بزرگ دنیا از دست داده است. این امکانات از دست رفته را با جرزدن و چالشگری با دنیا نمیتوان دو باره بدست آورد. خیلی ساده، ایران جایگاه سابق خود را در منطقه و جهان هرگز نخواهد یافت و مسئول این امر فقط این نظام جمهوری اسلامی است و نه چیز یا کس دیگری. در دنیایی که همه دولتهای دنیا از منظر منافع ملی خود، بدون توهمات فرا زمینی و بی توجه به رعایت موازین مذهبی و اخلاقی مینگرند، انقلاب اسلامی، ملت ما را به اُمت فراگیر اسلامی و ایران را به ام القرائ اسلام تبدیل کرد و قرائت فرقه گرایانه خود از دین و مذهب را به دکترین سیاسی و ایدئولوژی رسمی کشور تبدیل کرد همان بلایی که بلشویسم بنام کمونیسم ر سرروسیه تزاری آوررد.

هزینه ایی که میهن ما بخاطر این آزمون تاریخی خواهد پرداخت بسیار است و خواهد بود ولی جا دارد بخود بگوئیم ضرر را از هرکجا که بگیریم منفعت است و توافقنامه ژنو در این راستا بود. پیروزی رژیم در ژنو  قطعاًهزینه ایی بمراتب سنگین تر برای میهن ما میداشت تا شکستش.  از شکست و تسلیم رژیم در ژنو باید خوشحال باشیم زیرا آن شکست و تسلیم یک پیروزی برای ملت ایران بوده است هرچند با هزینه ای زیاد!

 

 

حسن روحانی: اراده باز شدن قفل خانه های بسته وجود دارد، ان شالله باز می شود

Share Button

پیش کامنت من: گزارش وعده داده شده رئیس جمهور، برگرفته از سایت کلمه است. این گزارش ناگفته های بسیار دارد که بعلت طولانی بودن خود گزارش من در اینجا از آنها میگذرم و طرح آنها را به آینده وامیگذارم و فقط مطالعه این گزارش را توصیه میکنم. ولی از گفتن چندجمله نمیتوانم خود داری کنم: روی  کار آمدن آقای حسن روحانی از یکسو نتیجه به آخر خط   رسیدن در آن بن بستی بود که آقای خامنه ایی در سیاست داخلی و خارجی مملکت را با آن روبرو ساخته بود و به این معنا پرداخت هزینه خطاهای ویرانگر رهبریت او بود نه عنایت و مرحمتش به ملت یا روحانی و از سوی دیگر محصول حمایت هاشمی، خاتمی و اصلاحطلبان و سبزها از روحانی بود. مردم بیواسطه به آقای روحانی رأی نداده بودند که ایشان میانبر، تند تند، در این گزارش از مردم تشکر میکنند و این تشکر را با تشکر از “رهبری”، که رهبریتش مملکت را به نا کجا آباد فاجعه آمیز کنونی کشانده است توأم میسازد. مردم با اعتماد به هاشمی و خاتمی و  اصلاحطلبان و سبزها، آرای خود را بنفع آقای حسن روحانی به صندوقها ریختند. آن رهبران باید از مردم متشکر باشند که به توصیه آنها عمل کردند و آقای روحانی هم باید در درجه اول از آن بزرگان تشکر کنند که با توصیه و رهنمودهای خود، مردم را به پای صندوقها کشاندند. آرای رهبر در این انتخابات همان آرای ۳ میلیونی بود که بنفع سعید جلیلی ریخته شد و روحانی هیچ تشکری به رهبر بدهکار نیست. رهبر چاره ایی جز پذیرش آقای روحانی نداشت زیرا کفگیر از هر سو و در هر زمینه به ته دیگ خورده بود و خود این گزارش ۱۰۰ روزه همین را میگوید. 

کلمه:

چهارشنبه, ۶ آذر, ۱۳۹۲

چکیده :پس از چهار سال از خرداد ۸۸ در نقطه ای قرار گرفتیم که برنامه ها و انتقادهای میرحسین موسوی از زبان رییس جمهور از شبکه ی سراسری پخش می شود، حسن روحانی در گفت و گوی تلویزیونی خود از اینکه اعداد و ارقام و جدول ها را تغییر داده و به مردم ارائه می دهند می گوید و از اینکه فرهنگ دولتی نمی خواهد اما به دنبال دولت فرهنگی است، از اینکه منشور حقوق شهروندی نیاز جامعه ی امروز ماست و پیش نویس آن امروز به مردم ارائه شده است، از اینکه به دنبال کرامت و امید و آرامش در جامعه است. سخنانی که برای هر مخاطبی در انتخابات سال ۸۸ آشناست….

رییس‌جمهور کشورمان سه‌شنبه شب در برنامه گفت‌وگوی زنده تلویزیونی در شبکه یک سیما حضور یافت و به ارائه گزارش عملکرد ۱۰۰ روز اول کار دولت یازدهم و اقدامات دولت در این دوره پرداخت.

به گزارش کلمه، پس از چهار سال از خرداد ۸۸ در نقطه ای قرار گرفتیم که برنامه ها و انتقادهای میرحسین موسوی از زبان رییس جمهور از شبکه ی سراسری پخش می شود، حسن روحانی در گفت و گوی تلویزیونی خود از اینکه اعداد و ارقام و جدول ها را تغییر داده و به مردم ارائه می دهند می گوید و از اینکه فرهنگ دولتی نمی خواهد اما به دنبال دولت فرهنگی است، از اینکه منشور حقوق شهروندی نیاز جامعه ی امروز ماست و پیش نویس آن امروز به مردم ارائه شده است، از اینکه به دنبال کرامت و امید و آرامش در جامعه است. سخنانی که برای هر مخاطبی در انتخابات سال ۸۸ آشناست.

نقدهایی که میرحسین موسوی تصریح کرده بود صرفا به این دلایل تصمیم گرفته دوباره به عرصه مدیریت کشور وارد شود. دلایلی که چهار سال برای آن کشور و مردم هزینه دادند و امروز حسن روحانی می گوید در بدترین شرایط در ۵۰ ساله ی اخیر دولت را در حالی تحویل گرفته که انبارهای کالاهای اساسی خالی بوده است.

رییس جمهور کشورمان تاکید میکند در حالی انبارهای کشور فقط برای سه روز ذخیره ی گندم داشته است که در دولت خاتمی به خودکفایی کامل رسیده بودیم.

میرحسین موسوی که در مناظره ها و سخنرانی هایش تاکید کرده بود که بنا بر احساس مسئولیت در قبال مردم کشورش آمده است و از هر کس که بتواند این مشکلات را حل کند استقبال می کند در شعارهایش تاکید کرده بود که به دنبال دولت فرهنگی و فرهنگ غیر دولتی است، امشب نیز حسن روحانی در گفت و گوی خود تصریح کرد که فرهنگ دولتی را نمی‌خواهیم، اما دولت فرهنگی را می‌خواهیم.

او که معتقد است ایستادگی و مقاومت مردم باعث شد این قفل باز شود امیدوار است که سپیده ای را می‌بیند که منجر به صبح روشنایی می‌شود.

روحانی در برابر این گفته مجری برنامه که “شما قفل خانه سینما را خیلی زود باز کردید؛ چندین خانه دیگر هم هست که باید باز شود”، پاسخ داد: هر خانه‌ای که باید باز شود، ان‌شاءالله باز می‌شود و اراده در این زمینه وجود دارد. مردم کلیددار هستند و اگر قفل‌های دیگری در این عرصه وجود دارد، ان‌شاءالله باز می‌شود.

حال جای این سوال باقی است که آیا لازم بود سال ها مردم کشورمان طعم کوچک شدن سفره هایشان را بچشند و تحریم ها کمر جامعه را خم کند و دلسوزان و فرزندان انقلاب در زندان ها و حصرهای خانگی محبوس شوند تا معلوم شود که پاکدست ترین دولت!! که پولدارترین دولت نیز بوده است بلایی بر سر کشور بیاورد که به گفته ی روحانی در بهترین حالت درآمد کشور ۱۶ سال زمان نیاز است تا به نقطه ی ۸ سال گذشته برسیم؟

متن کامل گفت‌وگوی زنده تلویزیونی در شبکه یک سیما به شرح زیر است:

حجت‌الاسلام والمسلمین حسن روحانی در آغاز صحبت‌های خود در گفت‌وگوی ویژه خبری با سلام و درود به سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین (ع) و تکریم به بسیجیان دلاور به مناسبت هفته بسیج، برای مردم باوفا، دلاور و مهربان ایران ساعات و ایامی خوش را آرزو کرد و گفت:‌ من در ایام تبلیغات انتخابات به مردم بزرگ وعده داده بودم علاوه بر برنامه ۴ ساله دولت تدبیر و امید برنامه کوتاهی برای ۱۰۰ روز داشته باشم و در پایان این مدت عملکرد دولت را به مردم گزارش دهم.

به گزارش ایسنا رییس جمهور در پاسخ به پرسش مجری برنامه مبنی بر این‌که چرا ۱۰۰ روز را برای ارائه گزارش عملکرد اولیه دولت انتخاب کرده‌اید؟، توضیح داد: ۱۰۰ روز یک معیار برای نمره دادن است و برخی نمره‌ها به جای ۲۰ از ۱۰۰ حساب می‌شود. همچنین ۱۰۰ در ادبیات و شعرهای ما بسیار مورد توجه قرار گرفته است. چون دوره زمانی است که نه خیلی کوتاه است تا نتوان گزارشی داد و برنامه‌ای را تهیه کرد و نه آنقدر طولانی است که گزارش بسیار طولانی شود.

گزارش صد روزه دولت سه بخش دارد

وی با بیان این‌که بنا بر این بود که برنامه کوتاه مدت سه ماه و ۱۰ روزه مورد نظر دولت به مردم گزارش داده شود، توضیح داد:‌ این گزارش سه بخش دارد که یک بخش آن امشب توسط رییس جمهور منتخب به مردم گزارش داده می‌شود و گزارش دوم به صورت مکتوب در رسانه‌ها و سایت‌ها منعکس می‌شود و سومی توسط وزرا، مسئولان و معاونان در بخش‌های خود از طریق مصاحبه با صداوسیما، خبرگزاری‌ها و رسانه‌ها به اطلاع مردم خواهد رسید.

روحانی در پاسخ به این سوال که تصور امروز شما در صد و یکمین روز از آغاز کار دولت با روز اولی که این مسئولیت را به عهده گرفته‌اید چقدر تفاوت کرده است و آیا روزهای ریاست جمهوری‌تان را می‌شمارید؟ گفت: به این صورت که شما می‌گویید نه، اما هر روزش برای من بسیار مهم است.

رییس جمهور با بیان این‌که همه تلاش دولت این است که حداکثر استفاده را از دوره چهار ساله برای خدمت‌رسانی به مردم ببرد، افزود: برای اولین بار در جمهوری اسلامی ایران در روز تحلیف، دولت را به مجلس برای رای اعتماد معرفی کردم چون دولت همه تلاشش این است که فرصتی را از دست ندهد و در کنار آن شاهد بودیم آخرین وزیری که از دولت رای آورد، هفته گذشته در آستانه صد روزگی دولت بود.

بطور منظم به مردم گزارش می‌دهیم/ دولت افتخار خود می‌داند که به مردم پاسخگو باشد

وی همچنین با تشکر از نمایندگان مجلس و مردم خاطرنشان کرد: گزارش دولت به مردم مخصوص برنامه‌ ۱۰۰ روزه نیست و در هر مقطع به طور منظم، دولت به مردم گزارش کار می‌دهد چون افتخار خود می‌داند که به مردم، پاسخگو باشد.

روحانی با تاکید بر این‌که مردم باید از جزئیات برنامه دولت مطلع باشند، تصریح کرد: دولت بدون همکاری مردم نمی‌تواند مسئولیت سنگین اداره کشور را به مقصد رساند، پس باید به مردم گزارش کار دهد تا از لحاظ اطلاعات، مردم و دولت به هم نزدیک شوند. یعنی مردم، از مشکلات، پیشرفت‌ها و برنامه‌های بلندمدت دولت مطلع شوند.

رییس جمهور خاطرنشان کرد:‌ مردم بویژه صاحب‌نظران می‌توانند به دولت کمک کنند و با نقد و نصیحت و پیشنهادات‌شان دولت را یاری کنند. چون دولت متعلق به مردم است و افتخار خود می‌داند که به مردم خدمت کند.

فوری‌ترین کار دولت، تأمین و ذخیره قابل توجه کالاهای اساسی بود

وی در ادامه گفت‌وگوی زنده خود با مردم برای ارائه گزارش عملکرد صد روزه دولت یازدهم، در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه “مهم‌ترین اقدام فوری اقتصادی که شما در این ۱۰۰ روز انجام دادید چه بود؟” گفت: فوری‌ترین کاری که از سوی دولت انجام گرفت، تأمین و ذخیره قابل توجه کالاهای اساسی در کشور بود.

روحانی همچنین گفت: در گزارش امشب ضمن اینکه گزارشی از عملکرد صد روزه دولت داده خواهد شد، همچنین به مردم خواهیم گفت که این دولت در چه شرایطی کار را آغاز کرد و در واقع از دولت گذشته چه ارثی به ما رسید که ما با آن ارث کارمان را شروع کردیم.

در ابتدای دولت، در یکی از استان‌ها تنها برای سه روز گندم در سیلوها وجود داشت

وی افزود: در اولین روزهای بعد از انتخابات، اولین مشکلی که با آن روبرو شدیم و برای من نگران‌کننده بود، شرایط کالاهای اساسی در کشور بود. گزارشی از وزارت صنعت، معدن و تجارت گرفتم و در آن گزارش در ارتباط با وضعیت کالاهای اساسی در کشور توضیح داده شده بود. آنچه در گزارش آمده بود، مرا بسیار نگران کرد، چراکه ما فکر می‌کردیم کالاهای اساسی برای سه – چهار ماه در انبارها وجود دارد ولی در آن گزارش که سه – چهار روز بعد از انتخابات به دست ما رسید قید شده بود که کشور از لحاظ کالاهای اساسی از جمله گندم دچار مشکلاتی است، مثلاً در یکی از استان‌ها برای سه روز در سیلوها گندم وجود داشت.

رییس‌جمهور ادامه داد: بلافاصله با مسئولان اجرایی در همان دولت صحبت کردیم. مشکلاتی برای تأمین ارز و خرید کالاهای اساسی بود، برخی از کالاها در راه و برخی از کالاها نیز در بندر بودند و مشکلاتی نیز در این ارتباط بین بانک مرکزی و بخش تجاری کشور بود. تلاش ما این بود که این مشکل یعنی بحث تأمین کالاهای اساسی را حل کنیم. خوشبختانه اقدامات خوبی انجام شد و از وقتی که این دولت نیز شروع به کار کرد، یک ذخیره قابل توجه از کالاهای اساسی فراهم شد.

امروز در انبارهای ما به اندازه کافی کالاهای اساسی وجود دارد

روحانی با بیان اینکه “اولین اقدام فوری ما در روزهای اول دولت این بود که میزان ذخیره کالاهای اساسی را به رقم خوبی برسانیم”، افزود: امروز بحمدالله در انبارهای ما به اندازه کافی کالاهای اساسی وجود دارد و برای آینده دور نیز خریدهای لازم صورت گرفته است. در واقع باید گفت که این فوری‌ترین کار ما در دولت بود.

مرداد ماه با خزانه خالی مواجه بودیم

رییس جمهور در ادامه با بیان این‌که در مرداد ماه با خزانه خالی مواجه بودیم خاطرنشان کرد: خزانه کشور جایی است که درآمدهای دولت به آنجا منتقل می‌شود و مخارج هم از آنجا تامین می‌شود. طبق قانون بودجه باید ماهانه ۱۷ هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان درآمد می‌داشتیم. چون طبق قانون بودجه درآمد ما در سال ۲۱۰ هزار میلیارد تومان بوده است.

وی افزود: روزی که من کار خود را شروع کردم یعنی ۱۲ مردادماه، موجودی خزانه حدود ۱۲۸۰ میلیارد تومان بود. ما باید آخر ماه، میزان ۷ هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان حقوق پرداخت می‌کردیم که از این مبلغ فقط ۲ هزار و ۸۷۰ میلیارد تومان در خزانه موجود بود. یعنی دولت باید بیش از ۴ هزار و ۶۰۰ میلیارد تومان از بانک استقراض می‌کرد.

فقط ۴۷ درصد منابع بودجه در طول ۵ ماه گذشته تامین شده بود

روحانی با بیان این‌که ما با مشکل عدم تامین منابع مواجه بودیم، اظهار کرد: فقط ۴۷ درصد منابع بودجه در طول ۵ ماه گذشته تامین شده بود و اگر بودجه مصوب را حساب کنیم در حال حاضر ما توانسته‌ایم ۵۶ درصد منابع را تامین کنیم. پس ما ناچار بودیم بودجه را اصلاح کنیم و آمار آن را واقعی کنیم. ما لایحه اصلاح قانون بودجه را به مجلس فرستادیم که البته هنوز از مجلس بازنگشته است. دولت پیشنهاد ۱۵۰ هزار میلیارد تومان را داد که در مجلس به این میزان افزوده شد.

رییس‌جمهور همچنین با بیان این‌که شرایط اقتصادی کشور یک شرایط رکود تورمی است، اظهار کرد: ما سال‌هایی داشته‌ایم که تورم بالا بوده ولی رشد منفی نبوده و سال‌هایی هم داشته‌ایم که رشد بالا بوده ولی تورم خیلی بالا نبوده است. اما در سال ۹۱ ما تورم بالای ۴۰ درصد و رشد منفی داشته‌ایم. این شرایط که در این حد رکود و تورم بالا باشد، در تاریخ ۵۰ ساله کشور بی‌سابقه بوده البته به غیر از سال ۵۷ و ۵۸ که استثنا هستند.

روحانی دلیل اعلام آمار و ارقام را فرار از مشکلات ندانست و گفت:‌من فقط به این دلیل ارقام را اعلام می‌کنم که مردم شرایط را درک کنند. ما مشکلات کشور را با کمک خداوند و مردم حل می‌کنیم. در همین مدت ۱۰۰ روزه در مسئله تورم، توانستیم یک قدم مهم برداریم. مسئله تورم برای من آنقدر مهم است که تقریبا هر دو سه روز یک بار از مسئولان درباره تورم سوال می‌پرسم و هر هفته هم از میزان تورم آمار می‌گیرم.

رشد تورم، مهار شده است

وی همچنین گفت: روند صعودی تورم هر ماه نسبت به ماه قبل ۲٫۲ بوده، اما در دو ماه اخیر این رقم به یک ۱٫۲ رسیده است. در حالی که در پایان مرداد و شهریور تورم نقطه به نقطه به ۴۳ درصد رسیده بود این رقم در پایان مهرماه به ۳۶ درصد رسیده است.

به گفته رییس جمهور تورم وجود دارد، اما رشد تورم، مهار شده است و تلاش دولت این است که تا پایان سال تورم به نقطه مطلوب برسد و در سال آینده مهار تورم از برنامه‌های اصلی دولت خواهد بود که دولت تلاش می‌کند میزان تورم را به کمتر از ۳۵ درصد برساند.

وی افزود: البته با این که ماه‌های پایانی سال کنترل تورم سخت‌تر می‌شود، اما در عین حال قول مسئولان این است که تورم به ۳۵ درصد برسد، بنابراین ما در ماه‌های آینده یک قدم مهم در بحث تورم برخواهیم داشت.

درآمد دولت‌های نهم و دهم بی‌سابقه بوده است

در ادامه برنامه گفت‌وگوی زنده رییس‌جمهور، مجری برنامه پرسید “در حالیکه ما در سال‌های ۸۴ تا ۹۰ بیشترین درآمد نفتی را داشته‌ایم، چطور این اتفاقات افتاده است و این موضوع چه تعهداتی برای دولت به وجود آورده است؟

روحانی در پاسخ به این پرسش، با بیان اینکه “دولت نهم و دهم یعنی در هشت سال گذشته پولدارترین دولت بوده است”، گفت: حداقل در بخش درآمدهای نفتی، درآمد نفتی ما حدود ۶۰۰ میلیارد دلار بوده که این رقم بی‌سابقه است.

دولتی که پولدارترین دولت بوده، بدهکارترین دولت نیز بوده است

وی افزود: دولتی که پولدارترین دولت بوده، متأسفانه بدهکارترین دولت نیز بوده است و من در همین راستا چند رقم از بدهی‌های دولت گذشته را بیان می‌کنم. مثلاً بدهی دولت به سیستم بانکی در روزی که ما دولت را تحویل گرفتیم، بیش از ۷۴ هزار میلیارد تومان بوده است.

رییس‌جمهور با بیان اینکه “بدهی دولت به صندوق تأمین اجتماعی و بازنشستگی، ۶۰ هزار میلیارد تومان بوده است”، اظهار کرد: در ادامه باید بگویم بدهی دولت به پیمانکاران و بخش‌های مختلف و خصوصی نیز حدود ۵۵ هزار میلیارد تومان بوده و کل این رقم بسیار بالاتر از ۲۰۰ هزار میلیارد تومان است.

فقط ۳۲ درصد تعهدات سفرهای استانی دولت قبل انجام شده است

روحانی خاطرنشان کرد: البته ما می‌دانستیم دولت بدهکار است اما دولتی که بیشترین درآمد ارزی را داشته، وقتی دولت را به منتخبین بعدی مردم تحویل می‌دهد این همه بدهکاری به اضافه تعهدات دیگر نیز داشته است. مثلاً به عنوان نمونه می‌گویم، در هشت سال گذشته در سفرهای استانی تعهداتی که داده شد، ۲۱۱ هزار میلیارد تومان است که از این تعهدات فقط ۳۲ درصد انجام و اجرا شده است و ۶۸ درصد برای دولت‌های بعد باقیمانده است.

پنج ماه اول امسال تنها ۳ درصد منابع بخش عمرانی محقق شد

وی اضافه کرد: از سوی دیگر، از امتیازات و تسهیلاتی که به مردم تعهد داده شده، ۳۰ درصد تحقق پیدا کرده و معنای این موضوع این است که اگر همان پول و امکانات وجود داشته باشد، ۱۶ سال طول می‌کشد تا ما آن تعهدات را عملی و اجرایی کنیم.

رییس‌جمهور همچنین گفت: پروژه‌های عمرانی که در کشور کلنگ‌ زده و اجرا شده، ۴۰۰ هزار میلیارد تومان تعهد بوده است و امسال در پنج ماهی که دولت قبلی وجود داشته در بخش عمرانی تنها ۳ درصد منابع تحقق پیدا کرده است.

اولین عامل بزرگ ایجاد تورم رشد بی‌حساب نقدینگی در جامعه بود

رییس جمهور در ادامه گفت‌وگوی زنده تلوزیونی خود با اشاره به این‌که رشد تورم حالت تنزل پیدا کرده است البته طبیعی است که تورم تا مدت‌ها باقی بماند و به تدریج به نقطه مطلوب برسد با طرح این پرسش که چرا تورم ایجاد شده است توضیح داد: اولین عامل بزرگ ایجاد تورم رشد بی‌حساب نقدینگی در جامعه بود.

روحانی با اشاره به این‌که در سال ۸۴ نقدینگی ۶۸ هزار میلیارد تومان بود و پایان دولت به چهارصد و هفتاد و خورده‌ای هزار میلیارد تومان رسید، گفت: نقدینگی در طول این مدت ۷ برابر شد.

وی با اشاره این‌که بخشی از نقدینگی مربوط به بدهی‌های دولت به سیستم بانکی می‌شود، تصریح کرد: وقتی نقدینگی دولت اضافه می‌شود و از بانک مرکزی استقراض شود، برای مردم مشکلات به وجود می‌آید.

رییس‌جمهور با بیان این‌که مسکن مهر برای افراد کم‌درآمد جامعه طراحی شد، خاطرنشان کرد: هیچ کس منکر نیست که ساخت مسکن برای مردم کار خوبی است، اما باید بررسی کنیم که چطور، کجا، با چه شرایط و در چه حجمی مسکن بسازیم و پولش را از کجا بیاوریم. چون درست نیست که پول مسکن را از جیب تک تک مردم درآورده باشیم.

بخش بزرگی از تورم ما، از مسکن مهر نشأت می‌گیرد

رییس جمهور با اشاره به این‌که برای مسکن مهر تاکنون ۴۳ هزار میلیارد تومان از بانک مرکزی استقراض شده است، افزود: کل پایه پولی کشور از اول خلقت پول تا به حال ۱۰۰ هزار میلیارد تومان بوده است که ۴۳ هزار میلیارد تومان آن صرف مسکن مهر شده است. یعنی بخش بزرگی از تورم ما، از اینجا نشأت می‌گیرد و بخش بزرگی از تورمی که مردم تحت فشار آن هستند، مربوط به مسکن مهر است.

وی در ادامه از مسئولان دولت خواست برای مردم توضیح دهند که ۴۳ هزار میلیارد تومانی که از بانک مرکزی برای مسکن مهر گرفته شده است، در جامعه چقدر تورم ایجاد کرده است.

رییس‌جمهور افزود: مقصود من این نیست که مسکن مهر را تکمیل نکنیم، بلکه معتقدم دولت متعهد است تا تعهدی که دولت قبلی به مردم داده است، ادا کند و قراردادهایی که دولت قبل با مردم داشته‌ است از نظر ما محترم است.

وی با اشاره به این‌که دولت برای مسکن مردم طرح خواهد داشت و آن را عرضه می‌کند، اظهار کرد: در جواب این سوال که تورم از کجا آمده است می‌گویم که بخش بزرگی از تورم مربوط به مسکن مهر است. یعنی ما کاری انجام دادیم که یک بخش آن به نفع مردم است اما چون تدبیر و حساب و کتاب نباشد، نتیجه‌ای دیگری خواهیم گرفت.

روحانی با بیان این‌که “تورم یعنی مالیات فقرا”، خاطرنشان کرد: آیا از مردم اجازه گرفته شده است که از جیب فقرا بگیریم و برای عده‌ای مسکن درست کنیم؟ البته طبیعی است عده‌ای که صاحب مسکن شده‌اند نفس راحتی کشیده‌اند.

در دو ماه اخیر رشد نقدینگی متوقف شده و حالت نزولی پیدا کرده است

رییس‌جمهور در ادامه گفت‌وگوی خود با مردم، درباره اینکه چگونه می‌توان تورم را مهار کرد، گفت: اگر رشد نقدینگی در جامعه را مهار کنیم – که در این دو ماه رشد آن متوقف شده و حالت نزولی پیدا کرده است – در زمینه کاهش تورم بسیار موثر خواهد بود. ما باید رشد نقدینگی را در کشور کنترل کنیم، بخصوص در جاهایی که با پایه پول و بحث پول بانک مرکزی روبرو هستیم و باید توجه کنیم که چگونه از این پول استفاده می‌کنیم.

وی در برابر این پرسش که “شما گفتید مسکن مهر یکی از عوامل ایجاد تورم بوده و از طرف دیگر می‌خواهید این طرح را ادامه دهید و از سوی دیگر بحث هدفمندی یارانه‌ها نیز وجود دارد؛ با توجه به این مسایل چگونه می‌خواهید تورم را کنترل کنید؟” پاسخ داد: شما در سوال خودتان دو مبحث را مطرح کردید؛ یکی بحث یارانه‌ها را مطرح کردید که دولت می‌خواهیم چه کنیم؟ من در اینجا ضروری است یک نکته را خدمت مردم شریف ایران عرض کنم که دولت برای پرداخت یارانه نقدی به مردم هر ماه باید سه هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان تأمین کند که طبق قانون این پول یارانه‌ها باید از افزایش قیمت حامل‌های انرژی و سایر موارد کسب شود که تقریباً نصف این پول یا کمی بیشتر از آن از این طریق تأمین می‌شود و بخش دیگر را باید از طریق مصوبات مجلس و منابع بودجه‌ای تأمین کند و هر ماه دولت برای تأمین این مبلغ کسری دارد.

حتماً باید روند پرداخت یارانه‌ها را اصلاح کنیم

روحانی با تاکید بر اینکه “حتماً باید روند پرداخت یارانه‌ها را اصلاح کنیم”، اظهار کرد: ما در این ارتباط دو راهکار پیش رو داشتیم؛ یا اینکه برای تأمین کسری بودجه، مقداری یارانه‌ها را کاهش دهیم که دیدیم ممکن است این موضوع برای اقشار کم‌درآمد که روی یارانه‌ها حساب کرده‌اند مشکل‌آفرین شود. راه‌حل دیگری نیز پیش روست و آن اینکه به بخشی از جامعه که نیاز ندارند، یارانه‌ پرداخت نشود.

رییس‌جمهور با بیان اینکه “پرداخت یارانه‌ها‌ی نقدی برای این درست شد که وقتی قیمت‌ها افزایش پیدا کرد، زندگی افراد کم‌درآمد از طریق این یارانه‌ها دچار مشکل نشود و این افزایش قیمت‌ها را جبران کند”، گفت: دولت قبل دچار این مشکل شد که به چه کسی یارانه بدهد و به چه کسی یارانه ندهد و برای حل این مشکل تصمیم گرفت که به همه یارانه بدهد.

اگر در زندگی خصوصی مردم دخالت کنیم، اعتماد آنها سلب می‌شود

وی اضافه کرد: ما فکر کردیم افرادی که نیازمند نیستند، یارانه نگیرند و راه‌های مختلفی برای شناسایی این افراد پیش‌بینی شد و امسال از طرح‌هایی که در این زمینه پیش‌بینی شده بود صرف‌نظر کردیم، چراکه برای اینکه بفهمیم چه کسی نیاز ندارد راه‌حل‌هایی پیش‌بینی شده بود که گاه باید در زندگی خصوصی مردم دخالت می‌کردیم و مثلاً می‌رفتیم و می‌دیدیم حساب بانکی افراد و املاک آنها چقدر است. به نظر من گرچه ممکن است این موضوع برای کوتاه‌مدت مفید باشد، ولی قطعاً به ضرر کشور است. مردم باید به سیستم بانکی اطمینان داشته باشند و اگر در زندگی خصوصی مردم دخالت کنیم، اعتماد مردم سلب می‌شود و رونق اقتصادی از بین می‌رود.

روحانی افزود: یکی از اهداف ما در بحث تورم، ضمن کنترل نقدینگی، این است که فضای کسب و کار رونق پیدا کند، تولید رونق داده شود و همان‌طور که گفتم، معتقدم دخالت در زندگی خصوصی مردم به ضرر کشور است.

تا پایان امسال پرداخت یارانه‌ها به شکل موجود ادامه می‌یابد

رییس جمهور در ادامه این گفت‌وگو با بیان این‌که تا پایان امسال پرداخت یارانه‌ها به شکل موجود ادامه می‌یابد، اظهار کرد: دولت درصدد است که شیوه پرداخت یارانه را اصلاح کند. ما مرحله دوم یارانه‌ها را در سال آینده عملی می‌کنیم. دولت می‌خواهد ابتدا تورم را مهار و سیستم بانکی را اصلاح کند و سپس به مرحله دوم پرداخت یارانه‌ها وارد شود.

روحانی همچنین با بیان این‌که دو بسته کالایی برای اقشار کم‌درآمد تا پایان امسال در نظر گرفته شده است، اظهار کرد: کارمندان دولت نیز جزو این اقشار کم‌درآمد محسوب می‌شوند که در کنار یارانه نقدی این کمک را دریافت می‌کنند که زمان و مقدار آن را بعدا اعلام می‌کنیم.

به گفته رییس جمهور از آذرماه امسال شیر رایگان در مدارس به منظور رسیدگی به سلامت دانش‌آموزان توزیع می‌شود.

تقریباً کمبود دارو رفع شده است

وی همچنین افزود: در دولت، ۳۵ تصمیم در جهت تسهیل مسائل اقتصادی بویژه در تولید، تجارت، گمرک و پیش‌پرداخت‌ها گرفته شد که اکنون این مصوبات ابلاغ شده و آن‌ها عملیاتی شده‌اند. در بخش کشاورزی نیز دولت تلاش زیادی کرد و اکنون نهاده‌های کشاورزی را تامین کرده و البته امیدواریم در سال آینده وضع محصولات کشاورزی از امسال بسیار بهتر شود. البته باید امسال حدود ۷٫۲ میلیون تن گندم وارد کنیم. دولت برای اولین بار قیمت تضمینی گندم را در شهریورماه اعلام کرد. همچنین ما تسهیلات لازم را بویژه در بخش ماشین‌آلات برای کشاورزان در نظر گرفته‌ایم.

رییس‌جمهور در ادامه با بیان این‌که اکنون تقریبا کمبود دارو رفع شده و قیمت دارو هم متناسب شده است، اظهار کرد: برای بیماران خاص هم تسهیلات لازم پیش‌بینی شده است. در آینده وضع دارو هم بهتر می‌شود و در حال حاضر بخش سلامت قدم‌های جدی برداشته که البته کمبود بودجه هم دارد که دولت درصدد رفع آن است.

دولت در ۱۰۰ روز گذشته در حد توان اقدامات بسیار خوبی انجام داده است

روحانی همچنین با بیان این‌که دولت در ۱۰۰ روز گذشته در حد توان و امکانات خود اقدامات بسیار خوبی انجام داده است، اظهار کرد: برنامه دولت در سال آینده، اجرای مرحله دوم یارانه‌ها و مهار تورم است. در سال ۹۱ رشد اقتصادی کشور ۵٫۸- درصد بوده، یعنی حدود ۶ درصد، اقتصاد و سفره مردم کوچک شده است. تلاش دولت این است که در پایان امسال این رشد منفی را به صفر یا حتی به نیم درصد مثبت برساند. برنامه ما این است که در سال آینده رشد اقتصادی به میزان حداقل ۳ درصد برسد.

یکی از برنامه‌های ما در سال آینده، یکسان‌سازی قیمت ارز است

رییس‌جمهور با بیان اینکه “یکی از برنامه‌های ما در سال آینده یکسان‌سازی قیمت ارز است”، گفت: مجلس گفته بود دلار از ۱۲۰۰ و خرده‌ای باید به حدود دو هزار و ۵۰۰ تومان برسد و این در قانون بودجه آمده است؛ حال دولت می‌بایست در اوایل تیرماه نرخ دلار را به این رقم می‌رساند و این در حالی است که متاسفانه دولت قبل این کار را نکرد و وقتی ما آمدیم دچار این مشکل شدیم.

روحانی افزود: این روند به این معنی بود که همه کالاهایی که وارد می‌شد باید به دو برابر می‌رسید. ما محاسباتی انجام دادیم و دیدیم که مردم با این وجود دچار مشکل می‌شوند. در بخش‌هایی با شیب‌های ملایم سعی کردیم که این مساله را تدبیر کنیم.

وی ادامه داد: هم‌اکنون برخی مردم می‌گویند چرا در دولت جدید برخی از اجناس گران شد؟ در پاسخ باید بگوییم اگرچه من شخصاً در برخی موارد خودم دخالت کردم که قیمت‌ها بالاتر نرود، ولی به هر حال این باری بود که به دوش این دولت افتاد که قیمت دلار را دو برابر کند اما به هر ترتیب ما از این پیچ‌ها به سلامت عبور کردیم.

همیشه ممنون مردم هستیم

رییس‌جمهور ضمن قدردانی از حضور، تلاش و حمایت مردم در این راستا، اظهار کرد: مردم بسیار ما را یاری کردند و ما همیشه ممنون آنها هستیم و در واقع اگر هدایت‌های مقام معظم رهبری و تلاش مردم نبود، ما نمی‌توانستیم از این پیچ‌ها عبور کنیم.

روابط دولت با دنیا در گذشته در حد بسیار پایینی بود

به گزارش ایسنا، مباحث مربوط به سیاست خارجی، بخش دیگری از گفت‌وگوی رییس‌جمهور بود که در همین راستا مجری برنامه از رییس‌جمهور سوال کرد با چه روشی به چنین ظرفیتی در عرصه سیاست خارجی رسیدید؟

روحانی در این رابطه اظهار کرد: سیاست خارجی جزو اولویت‌های این دولت بود و همین موضوع را هم به مردم اعلام کرده بودیم. البته این موضوع به این معنا نیست که اهمیت سیاست‌های فرهنگی، اجتماعی و … کمتر است. به خاطر مشکلی که کشور با آن مواجه بود، این موضوع جزو اولویت ما قرار گرفت.

وی با بیان اینکه “در سطح جهانی، دشمنان ایران‌هراسی را در برابر جهان بوجود آورده بودند”، گفت: روابط دولت با دنیا در گذشته به جز چند کشور محدود در حد بسیار پایینی قرار داشت و مشکلات فراوانی برای ایرانیان داخل و خارج از کشور نیز وجود داشت.

ایرانیان خارج از کشور در دیپلماسی عمومی نقش بسیار زیادی می‌توانند داشته باشند

رییس‌جمهور اضافه کرد: در سفرهایی که من داشتم، وقتی با ایرانیان در بیشکک و نیویورک مواجه شدم، ‌دیدم که آنها عشقشان به کشور حتی بیشتر از مردم داخل است و ما واقعاً سرمایه انسانی بسیار بزرگی در خارج از کشور داریم و ان‌شاءالله همه آنها می‌آیند و کمکشان را به ما اضافه می‌کنند، چراکه کشور مال خودشان است. اگر به غیر از کمک مالی، کمک علمی و حمایت معنوی نیز داشته باشند باز هم این کشور برای خودشان است.

روحانی با بیان اینکه “ایرانیان قدرت بزرگی در دنیا هستند”، افزود: در دیپلماسی عمومی ایرانیان نقش بسیار زیادی می‌توانند داشته باشند و بخش بزرگی از ایرانیان در هر کشوری که حضور دارند، نخبگان جامعه هستند و می‌توانند بسیار نقش داشته باشند.

عمده مشکلات اقتصادی بخاطر بی‌تدبیری بود

وی همچنین با بیان اینکه “فشار ظالمانه‌ای به مردم ما به بهانه مسأله هسته‌ای وارد شده بود”، خاطرنشان کرد: من نمی‌خواهم بگویم که همه مشکلات اقتصادی به بحث تحریم برمی‌گردد، چراکه عمدتاً مربوط به بی‌تدبیری بوده است.

دولت می‌گفت تحریم کاغذ پاره است و با بی تدبیری وابستگی اقتصادی به خارج را بیشتر می‌کرد

روحانی افزود: در شرایطی که ما به سمت تحریم می‌رفتیم و دولت هم این موضوع را می‌دانست، می‌گفت که این تحریم‌ها کاغذ پاره است و با بی تدبیری وابستگی‌اش را به خارج در بخش اقتصادی بیشتر می‌کرد، چنانکه در سال قبل از ۸۴ واردات ما ۳۸ میلیارد بود و در سال ۹۰ به ۷۵ میلیارد رسید و این در حالی است که وقتی شما با دنیا در حال مبارزه هستید، باید به داخل و خودتان تکیه کنید.

رییس‌جمهور با بیان اینکه “با شعار نمی‌شود با دنیا مقابله کرد”، تاکید کرد: باید در مقابل دنیا ایستاد و اینکه مقام معظم رهبری بحث اقتصاد مقاومتی را مطرح کردند، به همین دلیل است.

وقتی با چند قدرت غربی مقابله می‌کنیم باید خود را آماده کنیم

رییس جمهور در ادامه گفت‌وگوی ویژه خبری خود با اشاره به این‌که از سال ۷۹ تا ۸۳ هر سال در بخش گندم خرید ما از کشاورزان داخلی یک میلیون تن اضافه و از خارج کم می‌شد و در نتیجه در سال ۸۳ در تولید گندم خودکفا شدیم، گفت: در سال ۸۳ بیش از ۱۱٫۴ میلیون تن از کشاورزان داخلی گندم خریدیم و دیگر نیازی به خارج نبود.

وی افزود: از سال ۸۴ به بعد هر سال خرید داخلی گندم یک میلیون تن کم می‌شد و بر خرید از خارج اضافه می‌شد تا جایی که ناچار هستیم بیش از ۷٫۲ میلیون تن گندم وارد کنیم.

روحانی خاطرنشان کرد: وقتی با چند قدرت غربی مقابله می‌کنیم باید خود را آماده کنیم، اما متاسفانه در سال‌های گذشته عمل ما با شعارمان سازگار نبود و این موضوع برای کشور، مشکل ایجاد کرد و امیدواریم از این به بعد قدم به قدم به سمت خودکفایی بیشتر و تکیه بر کشاورزان داخلی پیش رویم.

رییس‌جمهور با اشاره به این‌که در سال‌های اخیر شغل زیاد درست کرده‌ایم، اما برای چین و کره جنوبی، افزود: حضور اقتصادی ما در عرصه بین‌المللی ضعیف بوده، اما امروز به تدریج شرایط به نحوی خواهد بود که ما در صحنه بین‌الملل پررنگ‌تر شویم.

وی به دستاوردهای حوزه سیاست خارجی اشاره کرد و گفت: از دکتر ظریف و همه وزرا و مسئولان تشکر می‌کنم که انصافا تلاش‌های مجدانه‌ای داشتند و گزارش عملکرد هر یک از وزرا در طول ۱۰۰ روز گذشته ارائه خواهد شد.

رییس جمهور با بیان این‌که در سیاست خارجی قدم‌های خوبی برداشته شده است، تصریح کرد: سالی که نکوست از بهارش پیداست و ما بهار خوبی را در روز تحلیف شاهد بودیم که ۵۵ هیات از دنیا در این مراسم شرکت کردند. یعنی ۱۰ رییس جمهور، ۲ نخست وزیر، ۶ رییس مجلس، ۴ وزیر خارجه و… .

روحانی با اشاره به این‌که در اجلاس شانگهای شرایطی پیش آمد که با دو قدرت بزرگ از ۵ قدرت بزرگ شورای امنیت یعنی چین و روسیه ملاقات داشتیم، تصریح کرد: در این ملاقات‌ها پایه‌ریزی برای روابط ما با روسیه و روابط‌مان با چین انجام شد و توافقات ما در بیشکک شروع شده است.

برای اجلاس ژنو ۲ به هر ۵ کشور پیغام دادیم

وی با اشاره به این‌که توافقات ما با چین و روسیه در بخش‌های اقتصادی و سرمایه‌گذاری در ایران و همچنین حوزه‌های سیاسی و فرهنگی بوده است افزود: با بعضی از کشورها در حوزه فناوری‌های علمی نیز برای همکاری توافقاتی داشته‌ایم.

روحانی با اشاره به این‌که در میان ۵ قدرت دنیا، برای ایجاد همکاری از چین شروع کرده‌ایم و به روسیه رسیدیم و اخیرا با انگلیس نیز صحبت‌هایی داشته‌ایم گفت: اخیرا با آقای کامرون تماس تلفنی داشتم.

رییس‌جمهور در پاسخ به این سوال که تماس تلفنی با کامرون به پیشنهاد ایران بوده است یا انگلیس؟ توضیح داد: ما برای اجلاس ژنو ۲ به هر ۵ کشور پیغام دادیم و آن‌ها تلفن کردند. پس پیغام از جانب ما بوده است که در همین راستا با چین، روسیه و انگلیس صحبت کردیم.

همه‌جا کلید دست مردم بوده است

در ادامه گفت‌وگوی زنده رییس‌جمهور، مجری برنامه خطاب به روحانی گفت: شما در یازده سال گذشته با موضوع پرونده هسته‌ای ایران و موضوع مذاکرات در ارتباط نزدیک بوده‌اید، از جمله مذاکرات سعدآباد و گفت‌وگویتان با تروئیکای اروپایی و در حال حاضر نیز صدای باز شدن قفل در عرصه سیاست خارجی شنیده می‌شود؛ البته مردم یک نگرانی دارند که مبادا کلید شما در قفل بشکند.

رییس‌جمهور در پاسخ گفت: کلید مال مردم است. همه‌جا کلید دست مردم بوده است و این را بدون تعارف می‌گویم. حضور مردم و حمایت مردم بسیار تاثیرگذار و موثر است. مردم ما دنیایی از شور هستند و ما در برابر عظمت و فداکاری این ملت احساس کوچکی می‌کنیم. ایستادگی و مقاومت مردم باعث شد که این قفل باز شود.

وی ادامه داد: حضور مردم در عرصه انتخابات و حماسه سیاسی که آفریدند و آنچه رهبری بر آن تاکید کردند، همگی بسیار موثر بود و اگر مردم در پای صندوق‌های رای حضور پیدا نمی‌کردند، مگر ما کلیدی داشتیم؟ کلید، همان حضور و حمایت مردم است. البته دولت نیز به عنوان خادم و کارگزار مردم در این عرصه تلاش‌هایی را انجام داد.

با تفرقه و اختلاف چیزی حاصل نمی‌شود

روحانی با بیان اینکه “هرآنچه می‌خواهیم بدست بیاوریم، از وحدت و انسجام داخلی حاصل می‌شود”، افزود: در قدیم، عده‌ای از بچه‌ها شکر را در آب حل می‌کردند و در قفل می‌ریختند تا کسی نتواند با کلید، قفل را باز کند. عده‌ای نیز در دنیا به دنبال این هستند که قفل باز نشود؛ البته ممکن است در داخل نیز عده‌ای کودکانه عمل کنند ولی در مسائل ملی در کشور ما وحدت و انسجام وجود دارد و ما شاهد این موضوع هستیم؛ گرچه خیلی راه مانده است و ما هر آنچه که می‌توانیم به دست بیاوریم از وحدت و انسجام داخلی می‌توانیم به دست بیاوریم و با تفرقه و اختلاف چیزی حاصل نمی‌شود.

یک عده می‌خواهند شعله آتش اختلافات را روشن نگه دارند

رییس‌جمهور ادامه داد: یک عده می‌خواهند شعله آتش اختلافات را روشن نگه دارند و هیزم می‌آورند که روشن باشد و گویی از این موضوع خوششان می‌آید، در حالیکه ما با انسجام و وحدت می‌توانیم از پله‌های پیشرفت بالا برویم و به بام پیشرفت برسیم.

ساختمان تحریم‌ها لرزیده است

وی با بیان اینکه “در موضوع هسته‌ای اگر پیشرفتی داریم، به خاطر حمایت و هدایت رهبری و همچنین حضور مردم است”، گفت: البته دولت و دیپلمات‌های ما نیز تلاش کردند. من در موضوع هسته‌ای به مردم اطمینان می‌دهم که به تعبیر شما اولین قفل باز شده و پایه‌های ساختمان تحریم‌ها لرزیده است و مردم در این قضیه شک نکنند؛ گرچه برخی در دنیا شعارهایی می‌دهند و البته چاره‌ای ندارند و باید صورتشان را سرخ نگه دارند.

ان‌شاءالله با توافق ژنو، سیستم و روابط بانکی متحول می‌شود

روحانی به توافق اخیر ایران و ۱+۵ در ژنو اشاره کرد و با بیان اینکه “ان‌شاءالله سیستم بانکی و روابط بانکی ما با اجرای این توافق متحول می‌شود”، اظهار کرد: در این توافق بیان شده که تحریم‌های جدیدی اعمال نخواهد شد و این خود یعنی محدود شدن و مهار تحریم‌ها.

وی خاطرنشان کرد: خیلی‌ها تلاش می‌کردند که ایران منزوی شود، اما امروز چه کسی منزوی است؟ امروز دشمنان ما منزوی هستند و ما از همیشه در صحنه بین‌الملل فعال‌تر هستیم.

رییس‌جمهور با اشاره به فضای حاکم در نیویورک و بیشکک و استقبال جهانیان برای دیدار با مقامات ایرانی نیز گفت: این فضا تداعی‌کننده همان حرف نخست‌وزیر ایتالیا بود که می‌گفت “رقابتی در دنیا برای حرکت به سمت ایران وجود دارد”.

غنی‌سازی خط قرمز ماست

روحانی در ادامه این گفت‌وگو با بیان این‌که انتخابات خردادماه دنیا را تکان داد، خاطرنشان کرد: من به مردم اطمینان می‌دهم که اصول و حقوق مورد نظر آن‌ها و چارچوب ترسیم شده توسط رهبری تا پایان رعایت می‌شود. حق هسته‌یی ملت با شفافیت و قدرت بیشتر اجرا می‌شود و غنی‌سازی ادامه می‌یابد و هیچ گاه متوقف نمی‌شود، زیرا غنی‌سازی خط قرمز ماست.

رییس جمهور همچنین افزود: ما طبق NPT حق غنی‌سازی اورانیوم داریم و این غنی‌سازی را برای اهداف صلح‌آمیز می‌خواهیم. به طور مثال برق اتمی یک نوع انرژی صلح‌آمیز است که این برق به وسیله اورانیوم غنی‌شده تولید می‌شود.

وی همچنین با بیان این‌که ما به دنبال رفع ظلمی هستیم که بر مردم واقع شده است ، خاطرنشان کرد: دولت به دنبال دفع تهدیدها و رفع تحریم‌هاست. ما به دنبال تعامل سازنده با دنیا هستیم و درصددیم قدم به قدم تا رسیدن به توافق نهایی با ۱+۵ پیش رویم.

پیش‌نویس منشور حقوق شهروندی تهیه شده است

روحانی در ادامه با بیان این‌که پیش‌نویس منشور حقوق شهروندی تهیه شده و در سایت ریاست جمهوری موجود است، خاطرنشان کرد: ما این پیش‌نویس را آماده کرده‌ایم تا نخبگان و مردم درباره آن نظر دهند تا این پیش‌نویس کامل شود. ما باید به حقوق هم احترام بگذاریم و باید همگی در جامعه احساس آرامش کنیم. در این دولت به نظر من این آرامش در بخش‌های مختلف از جمله دانشگاه، بازار، ورزش و مدارس به وجود آمده است.

رییس جمهور در ادامه به پیروزی‌های اخیر تیم‌های ورزشی کشورمان اشاره کرد و گفت: ما در زمینه ورزش کار زیادی انجام ندادیم و وزیر ورزش آخرین وزیری بود که از کوچه پرپیچ و خم پارلمان عبور کرد. ما فقط سایه سیاست را از روی ورزش برداشتیم. اکنون چرا اصحاب فرهنگ خوشحالند چون ما فضای امنیتی را مقداری کنار زدیم.

پای تمام وعده‌هایی که داده‌ام ایستاده‌ام

وی همچنین خاطرنشان کرد: من پای تمام وعده‌هایی که داده‌ام ایستاده‌ام و می‌دانم راه طولانی در پیش دارم. معتقدم نزاع به نفع ملت نیست. جناح‌ها باید با کمک به مردم، هنر خود را اثبات کنند. ما به انسجام نیاز داریم. ما باید با سایر قوا متحد باشیم. البته رابطه ما با سایر قوا خوب است و یکی از افتخارات دولت این است که یک آرامشی بر روابط قوا حاکم شده است.

رییس جمهور در همین راستا افزود: در گذشته اختلاف قوا به جایی رسیده بود که آن‌ها تا آستانه شکایت از هم پیش رفتند. مردم از اختلاف سودی نمی‌برند. البته یک عامل انسجام ملی، وجود رهبری مقتدر در کشور است که همه به ایشان احترام می‌گذارند.

دولت هیچ گاه عقب‌نشینی نمی‌کند

روحانی با بیان این‌که دولت هیچ گاه عقب‌نشینی نمی‌کند، اظهار کرد: دولت از نقد بدش نمی‌آید. رفتار رسانه ملی با دولت مثل ماه‌های آخر دولت‌های قبل است یعنی بسیار راحت انتقاد می‌کند که این انتقاد حق رسانه ملی و سایر رسانه‌هاست. ما خطا و اشتباه داریم و اگر نقد سازنده داشته باشیم، همه سود می‌بریم. همه باید آستانه تحمل خود را بالا ببریم و همدیگر را تحمل کنیم. اگر مجلس، رهبری و سایر ارگان‌ها به دولت کمک نمی‌کرد ما به دستاوردهای هسته‌یی نمی‌رسیدیم.

وی در ادامه این گفت‌وگوی تلویزیونی با اشاره به این‌که اکنون همه دولت‌ها و ملت‌ها از توافق ژنو خوشحال هستند خاطرنشان کرد: البته جنگ‌طلبان محدود هستند و رژیم صهیونیستی هم یک رژیم نامشروع اشغالگر است. ما تلاش کردیم در سوریه جنگ رخ ندهد. در این راستا من با پوتین تلفنی صحبت کردم و البته خیلی‌ها هم در این راستا کمک کردند. دولت سوریه هم بیشترین کمک را کرد.

روحانی در ادامه گفت: با توافقنامه ژنو کل منطقه احساس آرامش پیدا کرد. کشورهای عربی هم باید خوشحال باشند زیرا توافقنامه ژنو به ضرر هیچ کدام از آن‌ها نیست، زیرا ایران به دنبال ساخت سلاح هسته‌یی نیست، بلکه به دنبال توسعه و پیشرفت است.

هیچ چیزِ پنهانی در سند توافق ایران و ۱+۵ وجود ندارد

توافق این است که چند بانک در دنیا بتوانند فعالیت‌های بانکی ما را دنبال کنند

رییس‌جمهور با بیان اینکه “هیچ چیزِ پنهانی در سند توافق ایران و ۱+۵ وجود ندارد”، گفت: توافق این است که چند بانک در دنیا بتوانند فعالیت‌های بانکی ما را دنبال کنند و باید ببینیم چگونه با این بانک‌ها تعامل کنیم یا اینکه کمیته مشترکی است که باید این توافق را دنبال و برای اجرایی شدن آن نظارت کند. ممکن است ما یک سند ضمیمه و الحاقی داشته باشیم اما سند همین چیزی است که منتشر شده است.

بعد از توافق نهایی، ایران مانند همه کشورهایی است که ان‌.پی‌.تی را امضا کرده‌اند

به گزارش ایسنا، روحانی افزود: مهم این نیست که در این شش ماه چه کاری انجام می‌گیرد بلکه مهم این است که ما سر اصول توافق کردیم، یعنی ایران حقوق هسته‌ای‌اش طبق ان‌.پی‌.تی محفوظ است. ایران می‌تواند فعالیت غنی‌سازی داشته باشد، در مراحل آخر تمام تحریم‌ها برداشته می‌شود و کشورهای دیگر در مراحل نهایی با ایران همکاری هسته‌ای خواهند داشت و آخرین بند هم این است که بعد از توافق نهایی، ایران همانند همه کشورهایی است که ان‌.پی‌.تی را امضا کرده‌اند.

راهی طولانی در پیش داریم ولی امیدواریم

وی با بیان اینکه “آنچه انجام گرفته، گام بسیار مهم و مثبتی بوده است”، اظهار کرد: البته ما راهی طولانی در پیش داریم و امیدواریم این راه را با کمک مردم و هدایت مقام معظم رهبری پیش ببریم و به نتیجه برسانیم.

مجری برنامه از روحانی پرسید “شما بعد از توافق ژنو گفتید که نوبت فعالان اقتصادی است؛ چرا چنین بحثی را مطرح کردید؟ که رییس‌جمهور در این‌باره گفت: مقام معظم رهبری امسال را سال حماسه سیاسی و اقتصادی نامگذاری کرده‌اند و تا به حال عمدتاً در فضای حماسه سیاسی اعم از سیاست داخلی و خارجی بوده‌ایم. اگرچه در بحث اقتصادی هم حرکت‌هایی شروع شده، اما حماسه اقتصادی از امروز به بعد باید شروع شود چون فضا بهتر شده است.

روحانی افزود: اگر دیروز فضا اینطور بود که فردا یک تحریم جدید آغاز می‌شود، طبق این توافق، دیگر تحریمی وجود ندارد. اگر قبلاً فضا این بود که سرمایه‌گذاری و اشتغال وضعیتش معلوم نیست، امروز فضای آینده روشن‌تر است.

ان‌شاءالله فضای کسب و کار را بهبود ببخشیم

رییس‌جمهور با بیان اینکه “توافقات با کشورهای خارجی و سرمایه‌گذاری‌ها و فعالیت‌های اقتصادی در ایران بیشتر خواهد شد”، تصریح کرد: اینکه شما می‌بینید در همین چند روز در بازار بورس صف کشیده‌اند و مردم به سمت بازار سرمایه آمده‌اند، در واقع این روند، فضایی را برای ما ایجاد خواهد کرد و همه تلاش ما این است که ان‌شاءالله فضای کسب و کار را بهبود ببخشیم.

وی با تاکید بر لزوم همکاری دولت و بخش خصوصی در کشور تاکید کرد: ان‌شاءالله بخش دولتی و خصوصی دست به دست هم بدهیم و شاهد تحول بسیار خوب در کشور باشیم. من بسیار به آینده کشور امیدوارم.

فرهنگ دولتی را نمی‌خواهیم، اما دولت فرهنگی را می‌خواهیم

رییس‌جمهور در ادامه گفت‌وگوی خبری خود با بیان این‌که قول ما به مردم این بود که در کنار این که سانتریفیوژها بچرخد زندگی مردم و اقتصاد هم بچرخد گفت: امروز الحمدلله به این نقطه رسیدیم. یعنی هم سانتریفیوژهای ما می‌چرخد و هم ان‌شاءالله از این به بعد زندگی مردم، وضع کشاورزان و کارگران بهتر خواهد شد و در همه این زمینه‌ها شاهد رونق خواهیم بود.

وی در رابطه با فعالیت دولت در حوزه فرهنگ و جواب این سوال که نسبت دولت با فرهنگ چطور تعریف می‌شود، تاکید کرد: فرهنگ دولتی را نمی‌خواهیم، اما دولت فرهنگی را می‌خواهیم.

روحانی با بیان این‌که سیاست دولت این است که مداخلات را در امر فرهنگ به حداقل برساند، افزود: در بخشی از فرهنگ از جمله آموزش و پرورش، دانشگاه‌ها، ورزش، ارشاد و… دولت حضور دارد و طبق قانون وظایفی را بر عهده دارد، اما آنجا که دخالت دولت ضرورت نداشته باشد، حتما خود را کنار می‌کشد.

تصدی‌گری دولت در امر فرهنگ باید به حداقل ممکن برسد

رییس‌جمهور با تاکید بر این‌که تصدی‌گری دولت در امر فرهنگ باید به حداقل ممکن برسد، خاطرنشان کرد: صاحبان فرهنگ باید حوزه فرهنگ را به عهده بگیرند. البته قانون باید جهت‌گیری فرهنگی را مشخص کند و در این راستا شورای عالی انقلاب فرهنگی در برخی موارد جهت‌گیری‌های فرهنگی را مشخص می‌کند.

وی با بیان این‌که باید به صاحبان فرهنگ اعتماد کنیم، تصریح کرد: صاحبان فرهنگ در این کشور فرهیختگان و بزرگان ما هستند و بعضی در برخی مقاطع خیلی به آن‌ها بی‌اعتمادی نشان دادند.

باید به نویسندگان و فیلم‌سازان‌مان اعتماد کنیم

رییس‌جمهور تاکید کرد: باید به نویسندگان و فیلم‌سازان‌مان اعتماد کنیم و در این ۱۰۰ روز دیدیم خیلی از کتاب‌ها که ممنوع شده بود، آزاد شدند. و خیلی از نویسنده‌ها که ممنوع‌القلم شده بودند به سریع‌القلم تبدیل‌شان کردیم چون اهل این کشور و وطن‌دوست هستند.

روحانی با بیان این‌که به دنبال روان‌سازی مقررات دست و پا گیر در حوزه فرهنگ و اقتصاد هستیم، گفت: معتقدیم باید فضای امنیتی را قدم به قدم از حوزه فرهنگ کنار بزنیم چون کالاهای فرهنگی را باید بیشتر اقتصادی کنیم.

وی با بیان این‌که نظر دولت این است که هیچ فیلتری بهتر از افکار عمومی مردم نیست، افزود: وقتی یک فیلم ساخته شود و مردم به آن بی‌اعتنایی کنند، فیلم‌ساز راه خود را تشخیص می‌دهد. البته نمی‌گویم در امور فرهنگی قانون وجود نداشته باشد، بلکه قانون شفاف باید وجود داشته باشد، اما مداخلات دولت باید به حداقل برسد.

رییس‌جمهور افزود: باید در امر فرهنگ بتوانیم به انجمن‌های فرهنگی و صنفی اعتماد کنیم چون صلاحیت‌شان از خیلی از کارمندان دولت بیشتر است و این طور نیست که صلاحیت یک کارمند دولت از فیلمساز و نویسنده بالاتر باشد. البته لازم است که فضای مناسب برای تعامل آن‌ها فراهم شود.

دولت دنبال آشتی است

روحانی با تاکید بر این‌که این دولت دنبال آشتی است، اظهار کرد: دولت می‌خواهد با همه آشتی کند چون دولت در گذشته با کارشناس‌ها فاصله گرفته بود و دیدیم سازمان مدیریت و برنامه و بودجه تعطیل شد. اما ما معتقدیم کارشناس‌ها باید بیایند.

وی با بیان این‌که می‌خواهیم با اصحاب فرهنگ آشتی کنیم گفت: امروز فضای فرهنگی کاملا با دیروز متفاوت است و این دولت می‌خواهد با همه دانشجویان آشتی کند چون آن‌ها عزیزان ما هستند.

باید یک فضای رقابتی خوبی در فرهنگ ایجاد کنیم

رییس‌جمهور در پاسخ به پرسشی در مورد بحث رکورد تورمی در عرصه فرهنگ، گفت: ما باید یک فضای رقابتی خوب در فرهنگ ایجاد کنیم. مردم ما خواهان کالای خوب فرهنگی هستند، چراکه کالای فرهنگی، غذای روح مردم است.

حسن روحانی با بیان اینکه “ما از بخش فرهنگ حمایت می‌کنیم ولی مداخله‌مان را کمتر می‌کنیم”، افزود: حمایت و کمکی که دولت به بخش فرهنگ می‌کند، باید هم به لحاظ اقتصادی و هم به لحاظ حمایت‌های سیاسی عادلانه باشد و ما این کمک‌های عادلانه را ادامه می‌دهیم.

دولت تلاش کرده با اهل فرهنگ آشتی کند و این آشتی را ادامه می‌دهد

وی ادامه داد: ما نمی‌خواهیم تحت عناوین خاصی افراد خاصی سوءاستفاده کنند. یارانه مطبوعاتی اخیر را دیدید که در فضای عادلانه‌تری توزیع شد و ما باید به سمتی برویم که این چارچوب عادلانه‌تر شود. صندوقی در ارتباط با کمک به بخش هنر فعال شد. دولت از بخش فرهنگی حمایت و به این بخش کمک می‌کند. دولت در این راستا تلاش کرده با اهل فرهنگ آشتی کند و این آشتی را ادامه می‌دهد و حمایت نیز خواهد کرد.

روحانی در برابر این گفته مجری برنامه که “شما قفل خانه سینما را خیلی زود باز کردید؛ چندین خانه دیگر هم هست که باید باز شود”، پاسخ داد: هر خانه‌ای که باید باز شود، ان‌شاءالله باز می‌شود و اراده در این زمینه وجود دارد. مردم کلیددار هستند و اگر قفل‌های دیگری در این عرصه وجود دارد، ان‌شاءالله باز می‌شود.

فضای امنیتی خیلی کمتر شده است

رییس‌جمهور با بیان اینکه “فضای امنیتی خیلی کمتر شده و یکسری مسائل وجود دارد که حل آنها زمان لازم را می‌خواهد”، به اهمیت بحث وحدت، انسجام و نزدیکی جناح‌ها اشاره کرد و گفت: مهم این است که دل‌ها از کینه شسته و خالی شود. کینه چیزی را حل نمی‌کند.

از اهداف منشور حقوق شهروندی، رعایت این حقوق برای ایرانیان داخل و خارج کشور است

وی با اشاره به اهمیت رقابت سالم نیز اظهار کرد: ما باید تلاش کنیم که در جامعه الفت ایجاد شود و احساس من این است که در حال حاضر ادیان و مذاهب مختلف در ایران احساس آزادی بیشتری می‌کنند. آنها از لحاظ روانی این احساس را دارند و دولت نیز نسبت به رعایت حقوق شهروندی ادیان و مذاهب مصمم است و در واقع منشور حقوق شهروندی یکی از اهداف بزرگش این است که هر شهروند ایرانی – چه در داخل و چه در خارج – دارای حقوق شهروندی است.

روحانی اضافه کرد: ایرانیانی که در خارج هستند، دارای حقوق شهروندی هستند و اینکه بیایند و بروند، همه ایرانی‌ها باید احساس کنند زیر چتر واحد هویت ایرانی و فرهنگ بلند ایرانی زندگی کنند و همه به فرهنگ و هویت ایرانی خود افتخار کنند و در سایه این افتخار، الفت‌ها و دوستی‌ها و برداری‌ها افزایش پیدا کند.

در آینده باز هم من در خدمت مردم خواهم بود

رییس جمهور در ادامه این گفت‌وگوی خبری گفت: در آینده باز هم من در خدمت مردم خواهم بود و بر نامه آینده خود را گزارش می‌دهم. راجع به این ۱۰۰ روز هم همکاران من گزارش‌های مختلفی را به مردم ارائه می‌کنند.

سپیده‌منجر به صبح روشنایی را می‌بینم

رییس جمهور خطاب به مردم گفت:‌ما این راه را با هم شروع کرده‌ایم و شما مردم حماسه ۲۴ خرداد را آفریدید و پس از اعلام نتایج انتخابات، در خیابان‌ها شادی و امید آفریدید و تا امروز هم در کنار دولت بوده‌اید. من به شما مردم می‌گویم که ما با هم خواهیم بود و با کمک شما مردم، دولت، مسیر را ادامه می‌دهد و تا پایان کار با هم فعال خواهیم بود. من سپیده را می‌بینم. سپیده‌ای‌که منجر به صبح روشنایی می‌شود.

وی با اشاره به وجود منابع غنی و متنوع در کشور گفت: من توسعه را برای کشور به خوبی می‌بینم، زیرا ما یک کشور بزرگ و غنی هستیم. مردم حتما صبح را خواهند آفرید. مردم در مقاطع مختلف گفته‌اند که روحانی متشکریم، من هم به مردم می‌گویم مردم من از شما متشکرم.

 

ماهیت انقلاب اسلامی: در مناظره زیبا کلام با سجاد نوروزی

Share Button

پیش کامنت من بر مناظره آقایایان؛ دکتر صادق زیبا کلام و سجاد نوروزی در دانشگاه تهران پیرامون ماهیت انقلاب اسلامی:

ImageProxy9
این جماعت در جریان انقلاب در بالاترین حد خود در منابر مردم را میشوراندند، چگونه شد که یکباره تفنگ بدست شدند و آنهم پس از انقلاب !علیه کی؟  هنوز صدامی همخ حمله نکرده بود و آن موقع هم که حمله کرد جوانان روستائی ساده و نه انقلابخواران به جبهه های رفتند. از قریب ۳۵۰۰ زندانس سیاسی در اوج بگیر و ببندها دوران شاه، چند روحانی زندانی بودند؟ از مجموع قریب ۳۵۰۰ نفر کل کشته شدگان و اعدام گشته گان آن دوران چند تای آنها آخوند بودند؟ اگر کسی بگوید از ۱۰۰ تجاوز کرده اند  دروغ میگوید و اینرا زندانیان سابق مبتوانند گواهی دهند. اعدام چند تا؟ فقط یک نفر، آنهم بجرم ترور  رزم آرا و کسروی یعنی نواب صفوی! اینها نه انقلاب ساز بلکه انقلاب خور بودند!
**************
بعنوان یک زندانی سیاسی سابق، بعنوان یکی از فعالین و سازمانگر در بسیاری ار تظاهرات میدان و حاشیه خیابانی که امروز انقلاب نامیده میشود و در واقع کانونی ترین نقطه تظاهرات هم بود؛ بعنوان سازمانگر اصلی حمله به یکی از بزرگترین پادگانهای نظامی و زندان نظامی رژیم شاه یعنی پادگان جمشیدیه؛  بعنوان ابداع کننده و لانسه کننده اصطلاح ” لانه جاسوسی” برای سفارت آمریکا؛  بعنوان کسی که شاهد بود و دید که چگونه تظاهرات نیمه مجاز و باصطلاح میلیونی خیابان انقلاب تا شهیاد آنرور( قبل از جمعه معروف و کشتار بسیار اغراق آمیز شده میدان ژاله) که اسلامگرایان با بلندگوهای قوی اشان در آن، عرض و طول تظاهرات را طی میکردند و در آنها فریاد میزدند:” آی مردم! تظاهرات فردا  در میدان ژاله از ما نیست در آن شرکت نکنید! زمینه سرکوب تظاهرات تحت رهبری غیر اسلامی ها را در میدان ژاله  فراهم ساختندد! و با این جدا کردن تظاهرات ژآله از تظاهرا عمومی مردم  که خارج از کنترول رهبری محافظه کار راهپیمایی نیمه مجاز قبل به رهبری : حجتت الاسلام اردبیلی، مفتح، مظهری، و آقای سنجابی و دیگر رهبران جبهه ملی و بازرگان و رهبران نهضت آزاد، در حقیقت راه سرکوب و یا آن کشتار را گشودند و به فرماندار نظامی و سپهبد اذهاری برای سرکوب آن چراغ سبز دادند؛ از این انقلاب و بیشتر از آن از سهم خودم بعنوان یک فعال در آن پشیمانم و از کرده خود در پیشگاه مردم و نسلهای پس از انقلاب شرمسار.
بنظر من این انقلاب یک فاجعه بود و اگر اسلامگرایان هم آنرا مصادره نمیکردند  سرنوشتش بهتر از این که شد نمیشد. ولی چون در این مناظره بحث نه از خوبی و بدی انقلاب ۲۲ بهمن، بلکه بیشتر بحث از نقش اسلامگرایان سنتی و روحانیت در آنست من با صداقت کامل میگویم که روحانیت و اسلامگرایان سنتی بزرگترین نقشی که در آن داشتند ” راه اندازی ” آن نبود بلکه “مصادره” آن در آستانه اوجگیری اش بود چون آنها بودند که با در اختیار داشتن مساجد و حسینیه ها پوششی برای تمرکز و تراکم نیروهای اعتراضی مردم شدند. آنها محللی بودند که دیگر دست از سر “خاتون” جوان برنداشت!
مناظره بسیار مفید، فاشگویانه و نسبتاً صریحی بوده است. از شرکت کنندگان و ترتیب دهندگان آن باید تشکر کرد. ولی در عین حال  ناگفته ها و کژگفته های زیادی داشت که باید حد اقل بخشی از آنرا  باید ناشی از جو سانسور و شرایط امنیتی داخل کشور با محدودیتهای آنجا دانست و بخشی را بحساب موقعیت سیاسی یکی از مناظره کنندگان که وظیفه توجیه و تئوریزه کردن آنچه از این انقلاب برآمده است میباشد و نه واکاوی “چه میخواستیم؟  و چه شد!”. این گونه تئوری پردازان؛ هم در نظامهای کمونیستی عصر قدرتمداری شوروی بسیار بودند و هم در کره شمالی امروز و هم در سایر حکومت های کپک زده سیاسی و تاریخی دیگر.
انقلاب اسلامی یکشبه حاصل نشد و رخ نداد، ریشه های دهها ساله آنرا که از دوران مقابله روحانیت با تجدد طلبان در انقلاب مشروطه بگذریم، در دوران معاصر و بلافصل انقلاب، از یکسو در جنبش اعتراضی دانشجویان و جوانان که اوج آن جنبش سیاهکل و پیدایش فدائیان خلق بود، که ۹۹% آنها ارتباطی با آیت الله خمینی و اسلام سنتی نداشتند، جستجو کرد و بخشی دیگری از ریشه های آنرا در ضدیت روحانیت و بازار و اقشار نظم ستیز اجتماعی که در تمام جوامع دنیا وجود دارند [که فرصت شورش نمی یابند] مانند: دزدان، همه صاحبان حرفه های انگلی، معرکه گیران، فواحش، قاچاق فروشان، پا اندازها، قمار خانه دارن، و سایر پارازیتها اجتماعی و  ولگردان جورا جور شهری و… ،  همان بخشها ی اجتماعی ای هم که ماجرا آفرینان پانزده خرداد ۴۲ نیز بودند و رهبر آنها در عرصه مرجعیت دینی خمینی و مؤتلفه و فدائیان اسلام، و در عرصه میدانی طیب حاج رضایی باج گیر و باج خور معروف آن دوره بود. 
انقلاب اسلامی نخست قدرت را از دست شاه گرفت و به طیف وسیعی از این گروهها، باستثای نیروهای چپ و سکولار مذهبی و ملی داد. پس از فاز اول انقلاب که مصادره ان از سوی ایسلامگرایان بود، این گروههای اسلامیستی به قدرت رسیده، در روند رقابت و تصویه های درونی خود؛ [آنچه زیبا کلام فرزند خوری انقلاب مینامد]، یکی پس از دیگری توسط فاسد ترین و اوباش ترین لایه هایی که چند روز مانده به قیام ۲۲ بهمن بدان پیوسته بودند و بسیاری از انها همان “جاوید شاه گویان عصر آریامهری بودند” همدیگر را حذف کردند و برنده نهایی سومین گروه بودن که با در دست داشتن تفنگ بعنوان حاکم نهایی قراعت و سیطره خود را بر انقلاب چیره  و آنرا تماماً مصادره کردند . جنگ هم از راه رسید و چون” نعمت الهی” به فرموده امام این روند را تسریع کرد. دلیل هم ساده بود چون اینها بودند که به تدریج اسلحه ها را از دست انقلابیون اصلی گرفتند. دلیل اینهم ساده بود چون نسل روشنفکر انقلاب  و انقلاب ساز قصد اینرا نداشت که تا سطح پاسدار و کمیته چی انقلاب خود را پائین بیاورد. افسران سیاسی انقلاب نمیخواستند پاسبان و تفنگچی انقلاب شوند آنها خود را سیاست گذاران انقلاب میدانستند و دنبال پست های سیاسی و کشوری و نه نظامی گری.  کدام فردی از جبهه ملی با سابقه ۴۰ ساله مبارزه با استبداد محمد رضا شاهی حاضر بود کمیته چی و پاسدار شود؟ کدام فرد از نهضت آزادی یا هوایاران شریعی حاضر بودند تفنگچی انقلاب شوند؟ معدود  تعداد مجاهدین و  و چپهایی هم که در همین کمیته ها بودند در همان آغاز تصفیه شدند. این؛ میدانچی ها، هروئین فروشان، قوادان و ولگرادان شهری و بسیاری بیکاره های معمولی بودند که در کمیته چی گری شغلی برای خود میافتند که در دوران شاه ابداً شانسی برای آن نداشته و خواب انرا هم نمی دیدند. ۹۹% آنها حتی شانس پاسبان یا ژاندرم شدن هم نداشتند تا چه رسد به سردار سپهبد و سرلشگر شدن یکشبه!!دوران شاه. در یک کلام اوباش شهری نخست تفنگهای را قبضه و مصادره کرد و سپس پستهای سیاسی را. 
من در روزهای آینده سعی میکنم (هر چند مطمئن نیستم فرصت کنم)به سهم خودم و از نگاه خودم این کاستی ها و ناگفته های این مناظره را، در نقدی بر این مناظره آورده  وتوضیح دهم.

 

وی در ادامه سخنانش افزود: اگر ۳۵ سال پیش که انقلاب در اوج خود بود به تعدادی از مردم کاغذ و قلم می دادند و می گفتند بنویسید که مشکل شما با رژیم شاه چیست؟ و آنها این دلایل را می نوشتند با قرائتها و روایتهایی که امروزه گفته می شود تفاوت پیدا می کرد. اگرچه مردم تفکر یکسانی را نداشتند اما اگر مخرج مشترک می گرفتیم این روایت اصلی انقلاب اسلامی بود.

انقلاب اسلامی فرزندان خود را خورده است

سرویس سیاسی «فردا»؛ به همت انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه تهران، نخستین مناظره با عنوان ماهیت انقلاب اسلامی با حضور دکتر صادق زیباکلام استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران و سجاد نوروزی روزنامه نگار و مدیر مسئول سایت فردا دیروز در دانشگاه تهران برگزار شد.در ابتدای این مناظره نوروزی گفت: بحث ماهیت انقلاب اسلامی، دایره بسیار موسع و میدان وسیع نظری را روبروی ما قرار می دهد. گزاره «ماهیت»، بحثهای متنوعی از بحثهای فلسفی، جامعه شناسی و حتی مطالب مرتبط با روانشناسی اجتماعی را می تواند شامل شود. به نظر من صبغه فلسفی گزاره «ماهیت»، پررنگ تر از مباحث علوم سیاسی و جامعه شناسی سیاسی آن است. ماهیت، گزاره ای از چیستی و چرایی است. بنابراین ما باید در باب ماهیت انقلاب اسلامی و چرایی حدوث و چیستی وقوع اش صحبت کنیم.وی افزود: دغدغه بنده به عنوان نسل سومی که وقایع انقلاب را از نزدیک تجربه نکردم و باید با میراث انقلاب اسلامی مواجه شوم، این است که ما نمی توانیم انقلاب اسلامی را صرفا یک انقلاب ضد استبدادی مشابه دیگر انقلابها ارزیابی کنیم. این امری است که بعضا خود اندیشمندان و روشنفکران غربی به آن اشاره کردند.وی با اشاره به اینکه با اسلوب نظری جریانهای موجود در علوم سیاسی چندان نمی توان به ماهیت انقلاب اسلامی پی برد، اظهار داشت: پشتوانه نظری و صبغه معنوی و قدسی ای وجود دارد که ما را مجبور می کند که تحلیلهای خود را وسیع تر ارائه کنیم. آن چیزی که من از انقلاب اسلامی می فهمم این است که انقلاب اسلامی خیزش احیاگرایانه دینی بود. این خیزش احیاگرانه دینی مؤلفه های متعددی داشت، یعنی هم وجه ضد استعماری، وجه ضد امپریالیستی، وجه عدالتگرایانه و … داشت. این وجوه مختلف باید زیر عنوان گزاره احیاگری دینی مد نظر قرار گیرند.نوروزی در ادامه سخنانش تصریح کرد: خطای رایج این است که بعضا این مؤلفه های گوناگون را در مقابل هم قرار می دهند. انقلاب اسلامی ایران، انقلاب ذوابعادی است و مؤلفه های مختلفی دارد حتی مطلبی که «آلن تورن» درباره اصل تامیت انقلاب ها می گوید و در مورد همه انقلابها صدق می کند در مورد انقلاب اسلامی چندان صدق نمی کند. خیزش احیاگرایانه دینی تلاش می کرده که هستی های اجتماعی- سیاسی جدید را با روبکردهای ضد استبدادی، آزادیخواهانه، استقلال گرایانه و رویکردهای عمیقا دینی و پررنگ مذهبی خلق کند. اما می بینیم وجه ضد استبدادی و آزادیخواهانه توسط برخی پررنگ می شود اما همه ابعاد را نمی بینند.وی افزود: ما نمی‌توانیم انقلاب اسلامی را صرفا یک انقلاب ضد استبدادی قلمداد کنیم. با توجه به پشتوانه نظری و سبقه معنوی و قدسی که در انقلاب اسلامی وجود داشت باعث می‌شود تحلیل‌ها وسیع‌تر شود. انقلاب اسلامی در حقیقت یک خیزش احیاگرایانه دینی بود. این انقلاب صرفا ضد استبدادی نبود بلکه وجهه ضد امپریالیستی و با ویژگی‌های دینی داشت.در ادامه این مناظره زیباکلام به ارائه سخن پرداخت. وی در ابتدای سخنان خود اشاره‌ای به مذاکرات هسته‌ای کشورمان داشت و گفت: توافق ژنو یک پیروزی بزرگ برای اعتدال، میانه‌روی و دیپلماسی مثبت بود و امیدوارم این خط اعتدال بتواند به روند خود ادامه دهد.زیباکلام با اشاره به تغییراتی که در برخی انقلابات صورت می گیرد، گفت: انقلاب اسلامی از یک جهت مانند رودخانه ای است که به جلو می رود و تداوم دارد. رودخانه های بزرگ وقتی از یک کشوری به کشور دیگر می روند، معمولا اسمشان عوض می شود. همان رودخانه است اما وقتی وارد کشور دیگری می شود نامش عوض می شود. به گونه ای انقلاب اسلامی هم همین گونه بوده است.وی در ادامه سخنانش افزود: اگر ۳۵ سال پیش که انقلاب در اوج خود بود به تعدادی از مردم کاغذ و قلم می دادند و می گفتند بنویسید که مشکل شما با رژیم شاه چیست؟ و آنها این دلایل را می نوشتند با قرائتها و روایتهایی که امروزه گفته می شود تفاوت پیدا می کرد. اگرچه مردم تفکر یکسانی را نداشتند اما اگر مخرج مشترک می گرفتیم این روایت اصلی انقلاب اسلامی بود.این کارشناس مسائل سیاسی، در ادامه تصریح کرد: آنچه که در دهه فجر ۹۲ به عنوان ماهیت انقلاب گفته خواهد شد، چه قدر با آنچه که در سال ۵۷ در ذهن مردم ایران بوده، انطباق پیدا خواهد کرد؟ ما هرقدر از بهمن ۵۷ فاصله می‌گیریم، روایت‌ها و برداشت‌ها از انقلاب ۵۷ نیز با جوهره اصلی انقلاب فاصله می‌گیرد.زیباکلام با تأکید بر اینکه درست است که ما این تحقیق میدانی را انجام ندادیم، اما انواع و اقسام و مدارک و آرشیو سخنرانی های رهبر انقلاب و … نشان می دهد که درد اصلی مردم چه بوده است، بیان کرد: وقتی اینها را با گفته های دهه فجر که چند ماه است و گفته می شود مقایسه کنیم همخوانی ندارد.نوروزی در ادامه مناظره بیان کرد: نوعا در مورد انقلابها می گویند که شیدایی جمعی در همه آنها وجود دارد. در انقلاب اسلامی ایران هم این شیدایی جمعی وجود داشت اما با تفاوتهایی همراه بوده است. ذیل همان مفهوم خیزش احیاگرایانه دینی می توان به تحلیلهای خوبی دست یافت. عامل برانگیزاننده مردم علیه نظم کهن همان مقولات و مؤلفه هایی بود که از احیاگری دریافت کرده بودند.وی تصریح کرد: قبل از انقلاب مشکل اقتصادی به عنوان یک ویژگی مؤثر وجود نداشت که به عنوان علت عمده محرک مردم برای انقلاب بیان شود. بحث آزادی اجتماعی هم چندان مطرح نبود. جامعه در آن زمان به صورت خیلی بسته نبود. باید خواست مردم امروز را با مردم دیروز مقایسه کنیم، خواست تغییر مهم بود.این فعال دانشجویی در ادامه سخنان خود تصریح کرد: انقلاب اسلامی مبدع یک نظم جدید و «تجدد جدید» بود آن هم در چارچوب احیاگرایانه دینی و تجدد اسلامی. در انقلاب اسلامی مردم می‌دانستند که چه می‌خواهند و همان را نیز محقق کردند اما بعد از انقلاب یکسری عوامل باعث شدند که رسیدن به آن اهداف با تأخیر همراه باشد.این روزنامه نگار در ادامه سخنانش بیان کرد: مهمترین خواست مردم در سال ۵۷، تغییر در شیوه اداره کشور بود. ایرانی ها شیوه حکومت را با هویت خود نمی دیدند. یک خودآگاهی در مردم ایجاد شده بود که «تجدد جدید» در قالب احیاگری دینی بنام تجدد اسلامی می خواست. توجه داشته باشیم که تجدد فرانسوی، آمریکایی، کره ای و ژاپنی وجود دارد. هر جایی تجدد منحصر به خود را دارد. تجددها داریم نه تجدد. ایران هم با توجه به مبانی دینی، هویت منحصر به خود را دارد. درباره مصائبی که بعد از انقلاب به وجود آمد امروز حتی منتقدین و مخالفین انقلاب هم صراحتا مطالبی را بیان می کنند.شما را به جدال و نزاع قلمی محمدرضا نیکفر و اکبر گنجی توجه می دهم، نیکفر مقاله ای در مورد جمهوری اسلامی، حکومت کشتار نوشت که اکبر گنجی که هویت و طرز فکر او بر همگان مشخص است ه مخالفت با او پرداخت و با ادله ثابت کرد که چه گروههای کشتار کردند.

نوروزی پیرامون عوامل برانگیخته شدن مردم علیه یک نظم کهن گفت: علت برانگیخته شدن مردم علیه یک نظم کهن را باید در مؤلفه‌های احیاگری دینی ببینیم. انقلاب اسلامی ایران کوششی برای تجدیدگرایی و مخالفت با کهنه‌گرایی بود در حقیقت مردم آن زمان تجدد ظاهری رژیم شاه را کهنه‌گرا می‌پنداشتند به همین خاطر به دنبال تجدد اسلامی بودند. اگر ما خواست مردم امروز را با سال ۵۷ مقایسه کنیم درمی‌یابیم که مسیر انقلاب اسلامی هنوز در جریان است.

وی تاکید کردگفت: ما باید پدیده انقلاب اسلامی را با ساختارهای مدیریتی جمهوری اسلامی از هم جدا کنیم. مظروف بورکراتیک و ساختار اداری کشور توان خروجی دادن آرمانهای انقلاب را ندارد. به نظرم این بحثی جدا از ماهیت انقلاب اسلامی است.

دکتر زیباکلام در ادامه این جلسه با اشاره به اینکه روایتها و قرائتها و خوانشهایی بعدا خود را بر انقلاب اسلامی سوار کرد، گفت: این گونه رفتارها کم و بیش در انقلابهای دیگر هم اتفاق افتاده است. قطعا انقلاب روسیه نیز چنین بوده است و آنچه استالین از اهداف قیام مردم و انقلاب بیان می کرد با خواست مردم متفاوت بود است. آنچه که در دهه فجر سال ۹۲ بنام انقلاب گفته خواهد شد چقدر انطباق پیدا می کند با آن چیزی که در سال ۵۷ خواست و اراده مردم ایران بوده است. ما هر قدر از بهمن ۵۷ دورتر شده ایم روایت حکومتی از انقلاب اسلامی فاصله بیشتری با جوهره و گوهره آن انقلاب پیدا کرده است.

وی در ادامه سخنانش اذعان کرد: اساسا انقلابها بعد از اینکه تحقق پیدا کردند و موفق شدند و یک سری رژیم سیاسی جدید احداث کردند شروع مجدد به بازخوانی و نگاه مجدد به انقلاب انداخته اند. شاید به خاطر همین پدیده باشد که سرهای زیادی زیر گیوتین می روند، چون از این نقطه است که گروهی که قدرت بیشتری پیدا کردند تفسیر و قرائت خود را بر انقلاب سوار کردند و دیگران مخالفت کردند. این دیگران، انقلابیون دیگر هستند و این چنین است که اختلافات به وجود می آید و انقلابها به همین خاطر به پدیده شومی بنام خوردن فرزندان خود متهم هستند. انقلابهای مدرن این پدیده را با خود به یدک می کشند.

این محقق و استاد دانشگاه با اشاره به اینکه اگر ادبیات انقلاب اسلامی را بخوانید، یکی از نکات مهم نویسندگان در تعریف انقلاب اسلامی که بسیار هم پررنگ است این است که انقلاب اسلامی مانند دیگر انقلابها نیست و انقلاب اسلامی برخلاف دیگر انقلابها فرزندان خود را نخورده است، چون معتقدند بعد الهی و انسانی در انقلابهای دیگر نبود به این وضع انجامید، گفت: ولی فکر نکنم کسی امروزه بتواند بگوید انقلاب اسلامی فرزندان خود را نخورد. انقلاب اسلامی به تعداد موهای سر خود، فرزندان خود را خورد. اگر بیشتر از انقلابهای دیگر فرزندان خود را نخورده باشد کمتر از آنها فرزندان خود را نخورده است.

وی در ادامه سخنانش اظهار داشت: افرادی که در دوره اول انقلاب اسلامی یعنی سال ۵۸ اعدام شدند، اصطلاحا طاغوتی بودند ولی به سرعت که از سال ۵۸ به سالهای بعدی می رسید دیگر طاغوتی ها توسط نظام اسلامی از بین نمی روند. یکی یکی نسل به نسل فرزندان انقلاب اسلامی از بین می روند. حالا دیگه چرا این گونه می شود باید به روند تحولات توجه کرد. اینکه بگوئیم انقلاب اسلامی چون الهی، اسلامی و فرهنگی بود فرزندان خود را نخورده است اشتباه است. هم روایتها و قرائتهای جدیدی از انقلاب اسلامی شده و هم انقلاب اسلامی فرزندان خود را خورده و هم خشن بوده است. کافی است که به سخنرانی های دهه فجر آینده توجه کنید و آنها را با مطبوعات سالهای ۵۷ و ۵۸ مقایسه کنید تا متوجه شوید که مشکل تظاهرکنندگان و هدف انقلابیون از تأسیس نظام در آینده چه چیزی بوده است؟ ویژگیهای نظام مطلوب آنها چه بوده است؟ من می توانم بفهمم که چرا این اتفاق دارد می افتد. این اتفاق خیلی جالب و مبارک نیست و به گونه ای مصادره ۲۲ بهمن ۵۷ است. اینها به گونه ای اجتناب ناپذیر است و نه فقط در مورد انقلاب اسلامی بلکه در مورد سایر انقلابها هم بوده است.

نوروزی، در ادامه این جلسه با بیان اینکه فوکو به عنوان یک ناظر بیرونی به تحلیل انقلاب پرداخته است ، گفت: به صراحت اعلام کرده که اقشار مختلف مردم ایران اعم از سرمایه دار و فقیر در این تظاهرات حاضر شده اند. در حقیقت فوکو به ظرافت تمام همدستی اقشار کم درآمد و مرفه را به تصویر می کشد، بیان کرد: این به خاطر همان خیزش احیاگرایانه دینی است که قبلا گفتم. گروه های سیاسی در ایران، یک وجه انقلاب را می گیرند و انقلاب را با آن تعریف می کنند. تطور و گذشت زمان برخی از نگاه ها را در میان گروه های سیاسی ایجاد کرده است مثلا گفتگو با بی بی سی در زمانی مناسب و در زمانی نامناسب تشخیص داده شده است.خوردن فرزندان انقلاب چگونه شروع شد؟! چه کسی خوردن را شروع کرده است؟! شما را به مطالعه مقاله اکبر گنجی ارجاع می دهم که در نقد مطالب نیکفر گفته است.

وی با بیان اینکه بنده ریزترین جزئیات انقلاب اسلامی را از زبان ناظرین بی طرف و طرفدار مطالعه کردم، تصریح کرد: اساسا تردید دارم کسانی که به هر طریق بعد از انقلاب کشته شدند فرزندان انقلاب بوده اند. تسویه های خونین درون سازمانی سازمان مجاهدین خلق از سال ۵۴ شروع شد و بعد از انقلاب هم ادامه پیدا کرد. درواقع این مساله در سایه یک جنگ قدرت و برای باقی ماندن در قدرت شکل گرفت. چند نفر از سازمان مجاهدین خلق قبل از واقعه هفت تیر و ترور شهید بهشتی کشته شدند؟! هیچ کس. بعد از انفجارهای هفت تیر بود که قضیه عوض شد. به نظرم نمی توان ذکر کرد که انقلاب اسلامی فرزندان خود را خورده است اینها نقش چندانی در پیروزی انقلاب اسلامی نداشتند. اینها می خواستند انقلاب را تصاحب کنند.

سجاد نوروزی با بیان اینکه ما یک پدیده اجتماعی با عنوان انقلاب اسلامی داریم، گفت: معیار نقد جمهوری اسلامی همان چیزی است که ما در انقلاب به دنبال آن بودیم. یکی از این نقدها این است که ساختار اداری جمهوری اسلامی متناسب با ایده‌های انقلاب اسلامی نیست و توان شکل‌دهی به آن آرمان‌ها را ندارد.

این کارشناس مسائل رسانه با صحه گذاشتن بر این ادعا که هر گروهی در قدرت می‌خواهد انقلاب را طبق قرائت خود تفسیر کند، گفت: البته این را هم باید بدانید که بر اثر گذشت زمان، ایده‌های افراد دچار دگرگونی می‌شود برای مثال سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی قبل از سال ۷۶ به دنبال برچیدن دفتر بی‌بی‌سی در ایران بود حال آیا این گروه در حال حاضر نیز همین عقیده را دارد؟

این فعال دانشجویی پیرامون اینکه چه کسی خوردن فرزندان انقلاب را شروع کرد، گفت: در سال ۵۸ در ایران چه اتفاقی افتاده بود که مسعود رجوی میتینگ می‌گذاشت و اعلام می‌کرد که گلوله در برابر گلوله؟ بر همین اساس من درباره بعضی اشخاص تردید دارم که آنان را فرزندان انقلاب بنامیم. خوردن فرزندان انقلاب قبل از انقلاب شروع شده بود و ربطی به انقلاب اسلامی نداشت و بر همین اساس نمی‌توانیم بگوییم انقلاب اسلامی فرزندان خود را خورده است.

زیباکلام در ادامه سخنانش گفت: نمی خواهم وارد مجادله با آقای نوروزی شوم که انقلاب اسلامی فرزندان خود را خورده است. نگاهی به لیست زندانیان سیاسی در اوین نشان می دهد که انقلاب اسلامی فرزندان خود را مانند نقل و نبات خورده است. اصل بحث من این بود که انقلابهای مدرن یک ویژگی دارند که به نظرم فرزندان خود را می خورند. بازتولید قرائت و روایت از اینکه چرا انقلاب اتفاق افتاده، مهمتر است و به هیچ وجه نمی خواهم این را به صورت صفت منفی انقلاب بیان کنم. می خواهم بگویم این روال و روند طبیعی بوده است.

وی با اشاره به اینکه نکته ای که من مُصر هستم روی آن تأکید کنم همان سؤالی است که در ابتدای عرایضم مطرح کردم و آن این است که اساسا چرا انقلاب صورت گرفت؟، گفت: انگیزه مردم ایران علیه رژیم شاه چه بوده است؟ رژیم شاه چه کار کرده بود که مردم از آن ناراضی بودند؟ این سؤال خیلی مهمی است. خود رژیم شاه هم غافلگیر شده بود و گیج شده بود که دارد چنین اتفاقی می افتد.

استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران با بیان بخشهایی از مصاحبه خبرنگار ایتالیایی با شاه در سال ۵۴ یا ۵۵ گفت: شاه مدعی بود که خدمات مفیدی را در بخشهای مختلف از جمله رفاه اجتماعی انجام داده است که موجب رضایت مردم است و اگر افرادی با او مخالف هستند کمونیستها، روشنفکران و ارتجاع سیاه(روحانیون و مذهبی) ها هستند که کمتر از ۵ درصد جمعیت هستند. شاه زندانیان سیاسی را زندانیان ضد امنیتی خوانده بود.

این استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران پیرامون چرایی انقلاب اسلامی گفت: اساسا چرا انقلاب صورت گرفت، و انگیزه و دلیل قیام مردم علیه رژیم شاه چه بود؟ تنها ما به دنبال جواب این سؤال نیستیم خود رژیم شاه نیز دقیقا برای پاسخ به این سؤال بود. شاه معتقد بود مخالفان وی عده قلیلی هستند، همیشه در این توهم بسر می‌برد، اما واقعیت چیز دیگری بود.

وی تاکید کرد: اشکال اساسی رژیم شاه این بود که نمی‌خواست قبول کند عده‌ای با وی مخالف هستند. ما اگر خواسته اصلی انقلاب اسلامی را درک نکنیم، مانند فردی می‌شویم که شدت جریان آب او را برده است.

وی با تأکید بر اینکه حکومتهای استبدادی نسبت به کارکرد خود در خواب و رؤیا هستند، بیان کرد: اشکال اساسی شاه این بود که نمی خواست قبول کند که مردم با او مخالف هستند. یکی از گروگانهای لانه جاسوسی کتابی نوشته و در آن اشاره کرده از ۱۶ شهریور که شاه سوار بر هلیکوپتر تظاهرات مردم و جمعیت مخالفین را دیده بود دیگر نتوانست تصمیم بگیرد و فلج ذهنی شد. شاه باورش نمی شد که مردم اینقدر با حکومت و رژیم مخالف باشند. سؤال اساسی این است که علت مخالفت گسترده مردم با رژیم شاه چه بوده است؟

این استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران در ادامه سخنان خود با بیان اینکه انقلاب اسلامی برای ایجاد ولایت فقیه نبوده است، گفت: بنده معتقدم بعدها در انقلاب اسلامی ولایت فقیه بوجود آمد،‌اگر امام به دنبال حکومت کردن بود، باید در تهران می‌ماند نه اینکه به قم برود. بنده معتقدم امام اکراه داشتند که در کارهای حکومتی دخالت بکنند چرا که در برابر اصرار نهضت آزادی برای حضور در تهران مقاومت کردند و در قم ماندند.

وی در ادامه سخنان خود بیان داشت که اصلا امام به دنبال ذکر اصل ولایت فقیه در قانون اساسی نبوده است و این حسن آیت بود که بحث ولایت فقیه را مطرح و بعد آیت‌الله منتظری آن را تئوریزه کردند.

زیباکلام در ادامه سخنان خود پیرامون سئوال یکی از دانشجویان مبنی بر علل ثبات انقلاب اسلامی گفت: ما نباید به دنبال علل ثبات انقلاب اسلامی باشیم، ما باید به دنبال این باشیم که چرا نظام جمهوری اسلامی توانسته است، بقا داشته باشد چرا که یکی از بزرگترین اهداف انقلاب اسلامی که مبارزه با دیکتاتوری و انتخابات آزاد بود، در نظام جمهوری اسلامی محقق نشد.

زیباکلام در پایان سخنان خود خاطرنشان کرد: انقلاب اسلامی برای اهداف مشخص سیاسی و اجتماعی به وقوع پیوست و در این ۳۵ سال نیز بخشی از آن اهداف محقق شده است.

نوروزی در ادامه اظهار داشت: من با توهم شاه در باب اینکه فکر می کرد بین مردم ایران محبوبیت دارد، با نظر آقای زیباکلام موافقم. در زمان شاه مردم به یک سو و حاکمیت به یک سوی دیگر حرکت می‌کردند.

وی افزود: آنچه که به عنوان رژیم شاهنشاهی به مردم ما عرضه شد متناسب با فترت و غایت مردم ما نبود این در حالی است که گفتمان امام (ره) که همان تجدد اسلامی بود توانست مردم را متحد کند و به دنبال جمهوری اسلامی و ولایت فقیه برود.

توتالیتاریسم در انواع و اقسام خودش، این توهم و رؤیاپردازی را دارد. تجددی که شاه عرضه می کرد بیگانه با هویت ملی و دینی مردم ایران بود. این تجدد منطبق با هویت و توقع مردم نبود و این از عوامل قیام مردم بود. انقلاب اسلامی را آن گونه که هست باید دید نه اینکه وجهی از آن را به عنوان تمام آن ذکر کرد. برای فهم جاری و ساری انقلاب اسلامی باید به کنکاش پرداخت.

سجاد نوروزی تصریح کرد: عده‌ای از انقلاب اسلامی برای خودشان دکان باز کردند و دیگران را نفی می‌کنند البته عده‌ای نیز از عقاید سال ۵۷ خود برگشته‌اند، حال ما باید ورای این روایت‌های موجود درباره انقلاب اسلامی سخن بگوییم. باید یک نهضت نظریه‌پردازی و یک نهضت فکری در دانشگاه‌ها به وجود بیاید تا گفته‌های دانشمندان غربی مقدس‌ جلوه داده نشود

زیباکلام در ادامه این بحث به نقل مسائلی پرداخت که در آغزا انقلاب درباره پیش نویس قانون اساسی مطرح بوده است و گفت: در پیش نویس قانون اساسی اثری از ولایت فقیه نیست و امام هم این پیش نویس را تایید کردند. پس چگونه این اصل به انقلاب اضافه شد؟ مگر انقلاب ما برای برقراری اصل ولایت فقیه بود؟ مشخص است که قرائت ها و مواردی بعد از انقلاب به انقلاب افزوده شد. بنابراین من باز هم تاکید می کنم که باید این روایت ها را از خود انقلاب جدا کنیم و به سمت درک حقیقی علل حادث شدن انقلاب برویم.

در واکنش به این سخن نوروزی با بیان اینکه ولایت فقیه چیزی بیگانه با انقلاب اسلامی نبود، گفت: چرا که امام (ره) در نجف پیرامون مبحث ولایت فقیه تأکید کردندو در دروس خود که در نجف بر گزار می شد به آن اشاره می کردند. سالها پیش از انقلاب هم آن را مکتوب کرده بودند. هدف انقلاب برپایی حکومت دینی بود پس ولایت فقیه روایتی افزوده شده بر انقلاب نبود. البته درباره اینکه اصل ولایت فقیه چگونه به قانون اساسی وارد شد قرائت‌های متفاوتی وجود دارد که محل بحث ما نیست

وی در ادامه تأکید کرد: شهید مطهری درباره ولایت فقیه می‌گوید ولایت فقیه نظارت ایدئولوژیک بر ساختار سیاسی کشور است و در حقیقت آن چیزی که انقلاب اسلامی بیان کرد ، نظارت ایدئولوژیک را نیاز داشت که این کار تنها با ساختار ولایت فقیه امکان‌پذیر بود.

این فعال دانشجویی با بیان اینکه انقلاب اسلامی را باید آن طور که هست تحلیل کرد، گفت: علوم سیاسی موجود در ایران قاصر از تحلیل انقلاب اسلامی است چرا که بنیادها و پایه‌های آن بومی نیست. ما نمی توانم با توجه به مبانی انقلاب فرانسه یا دیگر کشورها انقلاب ایران را تفسیر کنیم. متاسفانه در داخل کشور نیز تحلیل خوبی در مورد انقلاب اسلامی صورت نگرفته است و در این زمینه دانشگاهیان ما برای تجزیه و تحلیل ای رویداد بزرگ به سراغ منابع غربی می روند. وقتی دانشگاهیانمان نتوانستند ماهیت انقلاب اسلامی را بیان کنند از دیگران چه توقع داریم.

سجاد نوروزی در پایان سخنان خود در مناظره با صادق زیباکلام اظهار داشت: پیشرفت در هویت سیاسی ما بعد از انقلاب اسلامی کاملا آشکار است

پایان کلیپ مناظره

****************************************************************************************

کامنت من:

مناظره بسیار مفید، فاشگویانه و نسبتاً صریحی بود. از شرکت کنندگان و ترتیب دهندگان آن باید تشکر کرد. ولی در عین حال  ناگفته ها و کژگفته های زیادی داشت که باید حد اقل بخشی از آنرا ناشی از جو سانسور و شرایط امنیتی داخل کشور با محدودیتهای آنجا، گذارد و بخشی را بحساب موقعیت سیاسی اشخاص مناظره کننده که برخی از آنها وظیفه توجیه و تئوریزه کردن آنچه از این انقلاب برآمده است هستند و نه واکاوی “چه میخواستیم؟  و چه شد!”. این گونه تئوری پردازان؛ از این قماش تئوری پردازان هم در نظام شوروی بسیار بودند و هم در کره شمالی امروز و هم در سایر حکومت های کپک زده سیاسی و تاریخی دیگر.
انقلاب یکشبه حاصل نشد ریشه های آنرا از یکسو در جنبش اعتراضی دانشجویان و جوانان که اوج ان جنبش سیاهکل و پیدایش فدائیان خلق بود، که ۹۹% آنها ارتباطی با خمینی و اسلام سنتی نداشتند، جستجو کرد و بخشی دیگری از ریشه های آنرا در ضدیت روحانیت و بازار و اقشار نظم ستیز اجتماعی که در تمام جوامع دنیا وجود دارند مانند: دزدان، فواحش، قاچاق فروشان، پا اندازها، قمار خانه دارن، و سایر پارازیت ها و  ولگردان جورا جور شهری و… ، که  همین بخشها ماجرا آفرینان پانزده خرداد ۴۲ نیز بودند و رهبر آنها در عرصه مرجعیت دینی خمینی و مؤتلفه و فدائیان اسلام، طیب حاج رضایی باج گیر و باج خور معروف آن دوره بود.
انقلاب اسلامی نخست قدرت را از دست شاه گرفت و به طیف وسیعی از این گروهها، باستثای نیروهای چپ و سکولار مذهبی و ملی داد. پس از فاز اول انقلاب که مصادره ان از سوی ایسلامگرایان بود، این گروههای اسلامیستی به قدرت رسیده، در روند رقابت و تصویه های درونی خود؛ [آنچه زیبا کلام فرزند خوری انقلاب مینامد]، یکی پس از دیگری توسط فاسد ترین و اوباش ترین لایه هایی که چند روز مانده به قیام ۲۲ بهمن بدان پیوسته بودند و بسیاری از انها همان “جاوید شاه گویان عصر آریامهری بودند” همدیگر را حذف کردند و برنده نهایی سومین گروه بودن که با در دست داشتن تفنگ بعنوان حاکم نهایی قراعت و سیطره خود را بر انقلاب چیره  و آنرا تماماً مصادره کردند . جنگ هم از راه رسید و چون” نعمت الهی” به فرموده امام این روند را تسریع کرد. دلیل هم ساده بود چون اینها بودند که به تدریج اسلحه ها را از دست انقلابیون اصلی گرفتند. دلیل اینهم ساده بود چون نسل روشنفکر انقلاب  و انقلاب ساز قصد اینرا نداشت که تا سطح پاسدار و کمیته چی انقلاب خود را پائین بیاورد. افسران سیاسی انقلاب نمیخواستند پاسبان و تفنگچی انقلاب شوند آنها خود را سیاست گذاران انقلاب میدانستند و دنبال پست های سیاسی و کشوری و نه نظامی گری.  کدام فردی از جبهه ملی با سابقه ۴۰ ساله مبارزه با استبداد محمد رضا شاهی حاضر بود کمیته چی و پاسدار شود؟ کدام فرد از نهضت آزادی یا هوایاران شریعی حاضر بودند تفنگچی انقلاب شوند؟ معدود  تعداد مجاهدین و  و چپهایی هم که در همین کمیته ها بودند در همان آغاز تصفیه شدند. این؛ میدانچی ها، هروئین فروشان، قوادان و ولگرادان شهری و بسیاری بیکاره های معمولی بودند که در کمیته چی گری شغلی برای خود میافتند که در دوران شاه ابداً شانسی برای آن نداشته و خواب انرا هم نمی دیدند. ۹۹% آنها حتی شانس پاسبان یا ژاندرم شدن هم نداشتند تا چه رسد به سردار سپهبد و سرلشگر شدن یکشبه!!دوران شاه. در یک کلام اوباش شهری نخست تفنگهای را قبضه و مصادره کرد و سپس پستهای سیاسی را.
من در روزهای آینده سعی میکنم (هر چند مطمئن نیستم فرصت کنم)به سهم خودم و از نگاه خودم این کاستی ها و ناگفته های این مناظره را، در نقدی بر این مناظره آورده  وتوضیح دهم.
 

Exclusive photos: Morsy appears in white prison suit, smiling

Share Button

 

Exclusive photos: Morsy appears in white

prison suit, smiling

Sat, 16/11/2013 – 22:45
Egypt Independent has obtained exclusive photos of deposed President Mohamed Morsy in his white prison suite, smiling as his picture is taken.
The photos taken by officials are part of standard procedure upon arrival at the prison and are attached to the subject’s police record.
Morsy has been detained since 4 November of this year, accused of inciting violence against protesters during clashes outside the presidential palace in Ittihadiya, which left seven protesters dead. The Brotherhood has allegedly called supporters to gather around the palace to protect it from being overrun after the police failed to intervene and control the escalation of violence.
On Friday, Morsy was transferred to a single prison cell where he was banned from performing the Friday prayers for “security reasons” according to the Interior Ministry.
Many Brotherhood members, such as Mohamed al-Beltagy and Supreme Guide Mohammed Badie, have appeared smiling in photographs as authorities apprehend them. Khalid Kamal, a specialist in human development and an expert on body language, said the Muslim Brotherhood leaders’ smiles during arrest are forced and do not reflect their real psychological state.
Kamal added that these leaders want to send several messages of reassurance to their followers and the Egyptian people in general by making a number of smiles on regular basis in order to counter the sense of victory from their opponents who are watching them being arrested.
In a press conference on Saturday, the Muslim Brotherhood-led National Alliance to Support Legitimacy proposed a serious dialogue to agree on future arrangements without the exclusion of any political faction.
The initiative involves “an end to the military coup, the return to constitutional legitimacy and retribution for martyrs,” said the statement.
“Any serious dialogue requires an environment that is suitable for the political process, as well as halting hatred campaigns broadcast by the media, releasing post-30 June detainees, the return of satellite channels that had been closed, confronting thuggery, securing vital facilities in a way that does not conflict with the right to peaceful protests and adopting openness,” said the alliance, explaining that its call is directed to the Egyptian people.
More exclusive pictures will be published in the print edition of Al-Masry Al-Youm on Sunday.