Archive for: December 2013

مصر اخوان المسلمین را تروریست اعلام کرد!

Share Button

عیسی میگوید که دولت تصمیم گرفت تا” این گروه را غیر قانونی وهرکسی را که عضو آن است و به عضویت خود ادامه میدهد را طبق قانون تنبیه کند” این حکم از تاریخ صدور آن قابل اجراست.

نهار نت لبنان

چهار شنبه ۲۵ دسامبر

W460

 وزاری دولت مورد پشتیبانی نظامیان در مصر پس از یک جلسه هیئت دولت،، امروز چهار شنبه، اخوان المسلمین سازمان محمد مُرسی رئیس جمهور سابق مصر را یک گروه تروریستی اعلام کرده و همه فعالیت های آنرا از جمله حق تظاهرات برای  آن گروه را ممنوع نمودند.

معاون نخست وزیر مصر حُسام عیسی گفت که دولت این جنبش را یک سازمان تروریستی اعلام میکند و وزیر همبستگی اجتماعی  احمد ال ـ بوریِ نیز گفت که دولت همه فعالیتهای این سازمان را بشمول حق تظاهرات ممنوع کرده اسنت.

این تصمیم دولت، ممکنست سرکوب این جنبش را که  از ماه ژوئن که مرسی سرنگون شد تا امروز باعث مرگ یکهزار تن در برخورد های خیابانی گردیده که بیشترشان هم مسلمان بوده اند  و موجب زندانی شدن هزاران نفر دیگر شده است را تسریع کند.

این تصمیمات در زمانی اعلام میشوند که در  اثرانفجار یک اتوموبیل انفجاری در نزدیک یک قرار گاه پلیس، ۱۵ نفر کشته شده اند، هرجند این اقدام از سوی اخوان المسلمین محکوم گردیده و یک سازمان منبعث از القاعده در شبه جزیره سینا آنرا بعهده گرفت.

حامیان محمد مُرسی که به برگزاری تظاهرات خود تقریباً روزانه ادامه میدهند و خواهان بازگشت او به پست ریاست جمهوری اش هستند، به صلح آمیز بودن اعتراضات خود اصرار دارند.

عیسی میگوید که دولت تصمیم گرفت تا” این گروه را غیر قانونی وهرکسی را که عضو آن است و به عضویت خود ادامه میدهد را طبق قانون تنبیه کند” این حکم از تاریخ صدور آن قابل اجراست.

 او افزود که مصر میخواهد گه پیمان ضد تروریستی ۱۹۹۸ را به کشور های امضاء کننده آن باد آور شود.

پایان گزارش خبری

****************************************************

هم شکلی چماقهای میلیشیای شبه نظامی اخوان، جلیقه های ضد گلوله و کاسکت های آنها حکایت از این دارد که این گروه تروریست نیست و این دوم خروسها تزئینی هستند. متأسفانه نه وقت دارم و نه لزومی میبینم که ویدئو کلیپ پرتاب کردن دو جوان را از بام ساختماتی ۳ طبقه پس از  ضرب و شتم منتهی به مرگ یکی از آنها توسط همین ملیشیا که فقط  نوزده سال داشت، بخاطر شعار دادن علیه مرسی که قبلاً در همین سابت درج کرده بودم را به این مطلب الصاق کنم تا گواهی دیگری بر غیر تروریست بودن این سازمان اسلامگرا باشد.

حسام عیسی معاون نخست وزیر مصر با یاد آوری پیمانامه ضد تروریستی ۱۹۹۸ به جامعه عرب احتمالاً در صدد غبر قانونی کردن این جریان خشونت گرا در سایر کشورهای عربی نیز هست.

ا

عیسی میگوید که دولت تصمیم گرفت تا” این گروه را غیر قانونی وهرکسی را که عضو آن است و به عضویت خود ادامه میدهد را طبق قانون تنبیه کند” این حکم از تاریخ صدور آن قابل اجراست.

عیسی میگوید که دولت تصمیم گرفت تا” این گروه را غیر قانونی وهرکسی را که عضو آن است و به عضویت خود ادامه میدهد را طبق قانون تنبیه کند” این حکم از تاریخ صدور آن قابل اجراست.

اضافه کنم که امروز بیشتر روزنامه های مستقل مصر اخوان المسلمین را به تروریسم متهم کرده اند.

بگمان من مشارکت اکثریت قاطع مردم مصر در رفراندم  ۱۴ و ۱۵ ژانویه  قانون اساسی، آخرین میخ را به تابوت مشروعیت این جریان، نه تنها در مصر بلکه در سایر کشور های عربی و ترکیه نیز خواهد کوبید.

اردوغان بین گاز انبرفساد و آلودگی. ایران نیز!

Share Button

مقامات ایران هرچه میخواهند راجع به این رسوایی سکوت کنند ولی من یقین دارم گند رشوه ها و بخور ـ بخورهای کلان در رابطه با خرید و نقل و  طلا و ارز با ایران هر روز بیشتر به سطح رسانه های ترکیه و منطقه کشانده خواهد شد. 

اردوغان

قبل از اینکه به وضعیت طیب اردوغان و حزب عدالت و توسعه او در ماجرای فساد اخیر که یکهفته است به عمده ترین بحث جامعه ترکیه تبدیل گردیده بپردازم، باید بگویم که در ماجرای این فساد بی سابقه به مقیاس فساد درترکیه، پای ایران در رابطه با قاچاق دلار و طلا  از آن کشور و رشوه خواریهای برملا شده نیز در بین است که در رسانه های ترکیه قبلا منعکس گریدده و امروز هم خانم وردا اوزر تحلیلگر رونامه حریت بدان پرداخته است منتها نه خطاب به ایران و جامعه ایرانی بلکه خطاب  به خود جامعه ترکیه چون فعلا مسئله دولت آنجا مطرح است و نه آلودگیهای مقامات ایرانی و دولت ما در آن ماجرا.

در آغاز یاداشت خود، خانم وردا اوزور مینویسد: “تحقیقات جاری پیرامون رشوه خواری اخیر در ترکیه، مثلث؛ ایران ، ترکیه و آمریکا را زیر بمباران گرفته است“، او ادامه میدهد: ” این تحقیقات نشان میدهد که نادانسته ها در باره مثلث” ایران ـ هالک بانک ـ طلا ” از دانسته ها در این زمینه به مراتب بیشتر است.

حال معمای بسیار سئوال بر انگیز اینست؛ در حالی که این رسوایی مالی که سرو صدای آن نه تنها ترکیه را فرا گرفته است بلکه به خبر دست اول رسانه های دنیا  هم تبدیل گردیده  و حتی تا عرصه اتهامات و ضد اتهامات دیپلماتیک هم کشیده شده و یک پای اصلی آن ایران است،  تا کنون در خود ایران با سکوتی حیرت آور روبرو شده است!. تا جایی که حتی منتقدین نظام هم در مورد آن ساکتند.

و اما در خود ترکیه، تحلیلگر دیگرحریت؛ سیمیحی ایدیز مینویسد:

 نخست وزیر، از فرط خشم بخاطر تحقیقاتی که وزرای کلیدی او را در مظان اتهام یک فساد عظیم قرار  داده است، چشمانش  چنان کور گشته که درراه جنگ گام گذارده است. او بجای اینکه مانند یک سیاستمدار نوع غربی با چنین رسوایی ای روبرو گردیده و با صداقت به آن بپردازد، ادعا میکند که در معرض یک توطعه داخلی و بین المللی قرار گرفته است.  

در همانحال که او( اردوغان) به هر کاری دست میزند تا دولت خود را بعنوان یک دولت قانونگرا و مدافع دموکراسی در دنیا معرفی کند که با فساد میجنگد، بر خلاف اجماع کارشناسی در چنین مواردی، که به پلیس و یا یک بازرس اجازه میدهد تاموارد تخلف تحت بازرسی را نه به سرپرستان خود بلکه به دادستان مربوطه و مراجع قضایی  گزارش کنند تا سلامت کار تحقیقاتی حفظ گردد، او میگوید که مأمورین پلیس موظف بوده اند تا موضوع و موارد تحقیقات را به بالا دستی های خود گزارش دهند  و در مورد چنین الزامی بخشنامه رسمی هم میدهد.

اردوغان با آن بخشنامه خود و با آن اخراجهای  وسیع افسران پلیس مسئول تحقیق این رسوایی، از این برآشفته است که چرا آن پلیسهای مسئول تحقیق، به روئسا و  وزرای مربوطه که پسران خود آنها در مظان اتهام هستند گزارش نداده اند ـ تا برای آنها فرصت باشد که صدها میلیون دلار پول، ماشین اسکناس شمار و سایر مدارک جرم را مخفی و یا منهدم سازند. به این میگویند شفافیت و مبارزه بافساد طبق مدل حزب  اسلامگرای  عدالت و توسعه و شخص طیب اردوغان.

اردوغان طی بخشنامه ایی به همه دوایر پلیس فرمان داده است که از  قبل از طرح هر اتهامی برای هر مرجعی آنها باید موضوع را  نخست به بالا دستی های خود اطلاع دهند. تحلیلگر حریت در این باره  مینویسد که هم اکنون این بخشنامه تحت رسیدگی مقامات قضائی قرار گرفته است که به احتمال قوی از سوی  آن مراجع غیر قانونی اعلام خواهد شد چون صدور چنین فرمانی نقض تفکیک قوا است.

پس از افشای این رسوایی بزرگ، طیب اردوغان بلافاصله آمریکا و اسرائیل را متهم به مهندسی “توطعه” افشاگری این رشوه خواری و فساد مالی کرد. این تحلیگر حریت در پایان مینویسد که هرچه اردوغان استیصال آمیزتر دست و پا میزند بیشتر غرق میشود. در آخرین اقدام، او دسترسی خبرنگاران را نیز به اسناد پلیس ممنوع کرده است. بسیاری صاحبنظران  بر این  عقیده اند که او از این مخمصه سالم نخواهد رست. تحلیگر حریت در پایان مینویسد که صرفنظر از فرجام کار اردوغان، این ماجرا برای خودِ ترکیه بسیار گران تمام خواهد شد که نشانه نخست آن سقوط ارزش لیره به میزان ۱%  فقط  روز اول  مطرح شدن این رسوایی در برابر دلار است.

بنظر من که از لحظه های نخست، ماجرای این رسوایی مالی را دنبال کرده ام و همچنان دنبال خواهم کرد، حرفی که به سفیر آمریکا نسبت میدهند و او آنرا تحریف شده میداند:” این آغاز پایان امپراطوری است” کاملاً درست است. و احتمالا منظور سفیرآمریکا پایان  رویای امپراطوری اتومانیسم اردوغان و حزب عدالت و توسعه آنست.  این اظهار نظر پس گرفته  و یا تعدیل شده، کاملا منطبق با منطق دینامیک سیر رویدادهای کنونی در ترکیه است.

بنظر من نه تنها اردوغان از این مخمصه سالم نخواهد جست بلکه  شکست او و حزبش که احتمال شکاف در آنهم کم نیست، فرصتی نخواد بود که رقیبان سیاسی آنها و حتی نظامیان زخم خورده ترکیه اجازه دهند  این جریان اسلامگرایی منتسب به او که زمانی ویترین دموکراسی مورد تحسین اسلامگرایان و از آن جمله اصلاحطلبان ما هم بود، از زیر ضربه اش  حتی نیمه جان بیرون روند.

در جریان تحولات پس از سقوط محمد مُرسی در مصر نوشتم؛ تند باد موج دوم بهار عرب و انقلاب دوم مصر به ترکیه هم سرایت خواهد کرد. امروز پس از این رسوایی مالی بیش از پیش به  آن گزاره  خود معتقد میشوم.

مقامات ایران هرچه میخواهند راجع به این رسوایی سکوت کنند ولی من یقین دارم گندِ رشوه ها و بخورـ بخورهای کلان در رابطه با خرید و نقل و  طلا و ارز  با ایران هر روز بیشتر به سطح رسانه های ترکیه و منطقه کشانده خواهد شد.

جا دارد منتقدین، از آقای روحانی، دستگاه اطلاعاتی کشور، بازرسی کل کشور  بخواهند مردم را خود در جریان بگذارند قبل از اینکه آنها از طریق رسانه های ترکیه یا منطقه از میزان آلودگی ایران در این رسوایی پرده بردارند.

پایان یادداشت

**************************************************

افزوده ها

عبدلله کُل اگر  فسادی هست نمیتوان آنرا  پرده پوشی کرد

If there is corruption, it cannot be

covered up: President Gül

Turkish President Abdullah Gül has broken his silence on a recent corruption scandal for the first time, saying Turkey was not a country where such mistakes could be covered up.

“Major reforms have been implemented in Turkey in the last decade,” Gül told reporters today in Ankara on the sidelines of a ceremony to hand out the Presidential Culture and Arts Grand Awards. “In a country in which all these have been done, any wrongdoing or corruption will not be covered up, cannot be covered up. Know this because Turkey is not the same country it was 15-20 years ago.”

A high-level graft probe that started on Dec. 17 has shaken the political establishment, exposing a bitter feud between the Justice and Development Party (AKP) government and the movement of Fethüllah Gülen, whose followers hold key positions in the police, judiciary and secret services.

Twenty-four people have been formally arrested under the corruption investigation that hit Turkey, including the sons of two ministers and the general manager of state-owned Halkbank while scores have been detained.

In response, about 70 police officers, including the powerful head of Istanbul’s force, have now been sacked or moved to different posts since the detention of bribery suspects began last week.

Gül said the accusations are now the judiciary’s job. “Everybody should wait for the judicial process and the truth should come out,” he said. “I believe that the courts will get a result and the most correct way possible.”

Gül also said Prime Minister Recep Tayyip Erdoğan had been working on a government reshuffle and that they would meet on the issue when Erdoğan returns from a trip to Pakistan.

 

 

 

Merry Christmass And Happy New Year">Merry Christmass And Happy New Year

Share Button

Merry XmasHappy New Year (2)

!God Jul Och Gott Nytt År

!Merry Christmass And Happy New Year

Habib

سقوط بهای طلا ادامه خواهد داشت

بحران دموکراسیهای اکثریت گرا و ترکیه

Share Button

چکیده … ” و بالاخره، دولت تمام ماجرا را بعنوان یک توطئه (فتنه) و نه تنها علیه دولت اردوغان بلکه علیه کشور قلمداد کرده و علناً ایالات متحده  را متهم به هجمه کنونی کرد. این چنین واکنشی نیز، یک  نسخه قدیمی از  رفتار سیاسی اقتدارگرایانه است؛ یعنی، اگر یک دولت، یک حزب سیاسی، یا یک جناح  خود را در مخمصه بیابد، حتماً  دشمنان تمام ملت بایستی مسئول آن شناخته شوند. این  چیزی مربوط به گذشته نیست بلکه چنانکه می بینیم گرایشی در اقتدارکرایی اکثریت گرای کنونی نیز هست تا مسئولیت همه نا بسامانیها را به گردن؛ استعمار، امپریالیسم و صهیونیسم بگذارد. در همین ایام اخیر بود که رئیس جمهور سیرالانکا تمامی انتقادات در مورد نقض حقوق بشر در کشورش را به استعمارگران  نسبت داد.”

من نسبت به موفقیت تجربه اصلاحات  سیاسی اخیر و دموکراتیزاسیون  در ترکیه از همان سال ۲۰۰۹  تردید داشته ام، ولی حتی تصور اینرا هم نمیکردم که ممکنست به چنین فاجعه تمام عیاری بیانجامد.

NURAY MERT

نورای مرت

یکی از مسائل عمده دهه آینده” بحران دموکراسیهای اکثریتی” خواهد بود. امروزه؛ از مصر گرفته تا تایلند، میلیونها انسان علیه حکومتهای اکثریت برگزیده خود قیام کرده اند. بدبختانه در مواردی، مانند نمونه تکان دهنده مصر**، چنین قیامهایی علیه کاستیهای یک چنین دموکراسیهایی ممکنست به بلبشوی سیاسی و حتی به احیای نوعی حکومتهای اقتدار گرای جدید منجر گردد. این یک واقعیتی است که بیشتر این اسماً دموکراسیهای غیر اروپایی، برای مدتهای طولانی  به فقدان مشروعیت اجتماعی مبتلا بوده اند.  با این وجود، فراروئی و موفقیت این چالشگریهای توده(گرایانه)علیه سیادت نجبگان فرهنگی و سیاسی، که خود ناشی از رشد طبقه متوسط  در همین حکومتهای نخبه سالار بود، مشروعیت سیاسی باصطلاح” رژیمهای نخبه سالار را” به چالش کشید ولی این چالشگران نظامهای نخبه سالار، نتوانستند دموکراسی را بجای آن نظام قبلی نخبه سالار مستقرساخته و فرایند دموکراتیزاسیون را نهادینه کنند. [ در یک مقایسه تطبیقی این گزاره با وضع ایران خودمان؛ باید گفت که نخبگان فرهنگی و سیاسی طبقه متوسط که علیه شاه برخواستند تا دموکراسی را بجای دیکتاتوری او مستقر کنند، عملاً به این امر موفق نشدند و در عوض حکومت را از او گرفتند و به دست اسلامرگرایان و خمینی که توده های مردم را با خود داشتند سپردند. ح تبریزیان].

ایده دموکراسی صندوق انتخاباتی، و بر اساس سازو کارهای آن مدعی “مشروعیت فرهنگی” شدن، در واقع استقرار حاکمیت نمایندگان فرهنگ اکثریتیست، که اصولگرایان جدید بر اساس حقانیت آن، برای خود حق فرمانراوایی واجد مشروعیت  قائل هستند.  وضعیت در بهار عربی  به یک نوع و در ترکیه بنوعِ دراماتیکِ دیگری این چنین است. در کشورهای اسلامی، جنبش های میانه روی اسلامیستی روبرشد، بایستی  بعنوان یک عامل اجتماعی ـ سیاسی در چهار چوب اصول دموکراتیک  برسمیت شناخته شوند، چون آنها نمایندگان اکثریت مردم کشور خود  و بالطبع نماینده آنها در عرصه قدرت سیاسی هستند.  ولی با این وجود، نمونه هایی که آنها درفرایند  قرار گرفتن درچنین سازوکارهای دموکراتیکی از خود بجای گذارده اند این بوده است که آنها از راه چنین سازو کار های دموکراتیکی قدرت را بدست میگیرند ولی پس از کسب قدرت، به همین موازین دموکراتیکی که آنها را به قدرت رسانده است پشت میکنند. بعلاوه، آنها چنین استدلال میکنند که اصول دموکراتیک که بر آمده از” اراده اکثریت” و  “فرهنگ اکثریت ” است، اصولاًمخالف و مغایر با حقوق و آزادیهای فردی و اقلیتها میباشند. یک( سنگ پایه شیوه زندگی اسلامی) که همگان موظفند بدان احترام گذارده و از آن متابعت کنند.

علیرغم اینکه زیاده رویهای اکثربت گرایانه در کشورهای اسلامی با استناد به اصول بنیادین مذهبی توجیه میشوند، در واقع، آنها فقط ترجمان عادی قترت طلبی سیاسی اقتدارگرایانه هستند. زیرا در تحلیل نهایی همه انواع  سیاست های اقتدارگرایانه؛ خود را نمایندگان واقعی”یک ملت” ،  “یک ایدئولوژی” و یا “یک مذهب” معرفی میکنند. سیاستهای اقتدارگرای محافظه کارانه  یا  اسلامیستی در ترکیه که ما با آن روبروئیم نیز بر همین پایه توجیه میگردند. “دموکراتهای محافظه کار” ترکیه با اینکه مذهبی ترهم نبودند ولی اقتدارگراتر بودند”، آنها نیز قدرت را انحصاری کردند. ولی آنها صرفاً مخالفین خود را حذف نکردند، بلکه در عین حال مرزها و موازنه  قدرت را نیز با “چک و بالانس” کردن بمعنی تقسیم و متوازن کردن قدرت، رعایت  کردند.

سرانجام،شکاف در درون محافظه کاران و بروز جنگ قدرت بین گروه گولن*  و حزب عدالت و توسعه (AKp) نتیجه مبارزه قدرت در بالاست. با این وجود، تحقیقات در موارد فساد کنونی علیه دولت، به ایجاد گسستگی در انحصار قدرت سیاسی کمک کرد. عکس العمل دولت در این رابطه بصورت  تصفیه روسای پلیس ها ( که مسئول رسیدگی به موارد فساد بودند) نمود دیگری از اراده معطوف به اجتناب هر چه بیشتر  از تن دادن به هر نوع “تقسیم قدرت”و ـ یا ” ایجاد توازن” (checks and balances)  است.

و بالاخره، دولت تمام ماجرا را بعنوان یک توطئه (فتنه) و نه تنها علیه دولت اردوغان بلکه علیه کشور قلمداد کرده و علناً ایالات متحده  را متهم  به هجمه کنونی کرد. این چنین واکنشی نیز، یک  نسخه قدیمی از  رفتار سیاسی اقتدارگرایانه است؛ که طبق آن، اگر یک دولت، یک حزب سیاسی، یا یک جناح  خود را در یک مخمصه بیابد، حتماً  دشمنان تمام ملت بایستی مسئول آن شناخته شوند. این؛ چیزی مربوط به گذشته نیست بلکه چنانکه می بینیم یک گرایشی در اقتدارگرایی اکثریتگرای کنوی نیز هست تا  مسئولیت همه نا بسامانیها را به گردن؛ استعمار، امپریالیسم و صهیونیسم بگذارد. همین ایام اخیر بود که رئیس جمهور سیرا لانکا تمامی انتقادات در مورد نقض حقوق بشر در کشورش را به استعمار گران نسبت داد.

من نسبت به تجربه اصلاحات  سیاسی اخیر و دموکراتیزاسیون در ترکیه از سال ۲۰۰۹   تردید داشته ام، ولی حتی تصور اینرا هم نمیکردم که ممکنست به چنین فاجعه تمام عیاری بیانجامد.

پایان یاداشت

*

 فتح الله گولن یک شخصیت مذهبی مقیم آمریکا است که با گروه خود، متحد حزب عدالت و توسعه بود و به آن در رسیدن به قدرت کمک کرد تا حالا  که امروز با هم سرشاخ شده اند.

wicky pedia :

The Gülen movement is a transnational religious and social movement led by Turkish Islamic scholar Fethullah Gülen. The movement has attracted supporters and critics in Turkey, Central Asia and increasingly in other parts of the World. The movement is active in education (with private schools in over 140 countries) and interfaith dialogue; and has substantial investments in media, finance, and for–profit health clinics.[1][2] The movement has been described as a “pacifist, modern-minded Islam, often praised as a contrast to more extreme Salafism.”[3]

The movement has no official name but it is usually called simply as Hizmet (The Service) by its followers and is known euphemistically as Cemaat (The Community / Assembly) to the broader public in Turkey.

آخرین خبر تا چند لحظه پیش: وزرای کشور و اقتصاد ترکیه که پسرشان در مظان اتهام هستند و دستگیر شده اند استعفاء دادند. ریزش ادامه خواهد داشت.

یک خبر تازه  دیگر از یک رسوایی مالی جدید:

نهارنت لبنان به نقل از مقامات قضایی ترکیه از یک سوءاستفاده مالی بزرگ در شرکت راه  آهن ترکیه خبر میدهد.

****************************************************

کامنت من:

در حقیقت برای آنها که سیر تحول به قدرت رسیدن اسلامگرایان را در منطقه و قبل از همه ایران ما تجربه کرده اند، نباید این یاداشت خانم  نورای ِمرت که بسیار خوب هم تنظیم شده تازگی داشته باشد ولی از آنجا که این یاداشت تقریباً کارنامه نیمه روشنی(کارنامه روشنتر پس از سقوط اردوغان صادر خواهد شد) از دولتمداری  یک دهه ی یکی از مدرنترین، در عرصه سیاست رسمی حضور داشته ترین،  برخوردار از تجربیات نظم و نظامات پارلمانی، در یکی از صنعتی ترین و اروپایی ترین کشورهای اسلامی است؛  درکشوری که مشروطه خواهان تحت تعقیب میهن ما در دوران خود، فعالیتشان را آزادانه در آنجا انجام میداددند، در کشوری که برای اسلامگرایان اصلاحطلب ما مدینه فاضله اسلام رحمانی  مردم سالارانه مورد ارجاعشان بود؛ از همه این جهات مورد اشاره، یک مقاله بسیار خوب و ارزشمندی است.

این مقاله تجربه ده سال اسلام اصلاحطلبانه را  در موفقیت آمیز ترین و تجربه شده ترینش به نمایش میگذارد.

نه زیر بنای سیاسی، نه اجتماعی،  نه اقتصادی و از همه بالاتر نه استحکام هنجارها و موازین اخلاقی در مملکت رهبر و امام  زده ما  بهتر و مناسب تر از ترکیه نیست. چرا ما افعی گزیدگان اسلامیسم انقلابی حتی نسبت نوع اصلاحطلبانه آن مانند نویسنده این مقاله مشکوک نباشیم؟[ البته این حکم آخر من یک حکم صرفا سیاسی و نظری است و نه راهبردی] . زیرا کوپن ما ایرانیان فعلاً بیش از این نیست تا دخیلهای خود را به همین دولت امید و تدبیر ببندیم.

در یک توصیف ساده از دموکراسی اکثریت گرا: میتوان حق تصیم گریری برای محصلین در مورد انتخاب مواد و ساعات درسی و معلمان و دبیران ، در یک آسایگاه روانی همین حق را به بیماران، در یک کارخانه همین حق را به کارگران، در یک پروژه ساختمانی حق را به کارگران ساده و… داد.

روزنامه حریت (انگلیسی) این روزها پر است از همین گونه انتقادات نسبت به دولت اردوغان. من تردید ندارم که کار دولت اسلامگرای ترکیه تمام است و حتی کار اسلامگرایی در ترکیه. پس از خواباندن اردوغان و شرکائ او، بعید است رقبا به برداشتن کلاه او بسنده کنند و از کله ی پر بادش بگذرند.

** این نکته را اضافه کنم که من با نظر نویسنده راجع به اوضاع مصر موافق نیستم و روند دموکراتیزاسیون در آنجا را بمراتب اصیل تر از ترکیه ایی که دهها سال از نظر زیر ساختهای خود از آنجا جلوتر هم هست میدانم. من به مصر بعنوان گهواره رونسانس خاور میانه مینگرم.

ح تبریزیان

Crises of majoritarian democracies and Turky

Horriyet

نورای مرت

NURAY MERT

December/23/2013 One of the major issues of the coming decades is going to be the “crises of majoritarian democracies.” Nowadays, from Egypt to Thailand millions are revolting against majority rulers for their democracy deficits. Unfortunately, in some cases, like the most striking example of Egypt, revolts may end up with political chaos and even with the restoration of new oppressive rules.

It is true that most non-Western democracies in name, have long had an acute problem with the lack of social legitimacy. Nonetheless the rise and success of popular(ist) challenges against “the cultural and political hegemony of the elites” and the rise of new middle classes which managed to challenge the political legitimacy of the so-called “elitist regimes” failed to deliver democratization.

The idea of ballot-box democracy and also of self-proclaimed “cultural legitimacy,” according to which, it was the representatives of the majority culture who had the right to legitimate rule emerged as the new orthodoxy. The situation in “Arab Spring” countries is a case in point and the political drama in Turkey is another.

In Muslim counties, the rise of moderate Islamist movements should be recognized as a social and political fact under democratic principles, since they represent the majority of people in their countries and had to respective political power. Nevertheless, they turned to be examples of grasping power through democratic means and turning their back on democratic principles. Moreover, they argued against the democratic principles of individual and minority rights and freedoms on the ground of representing “the majority will” and of “majority culture” (Islamic rulesand lifestyle) that everybody else should respect or obey.

Despite that, the majoritarian excesses in Muslim countries are defended on religious grounds, in fact, they are ordinary expressions of authoritarian politics. After all, all sorts of authoritarian politics present themselves as the true representatives of “a nation,” of “an ideology” or of “a religion.” This is the case with conservatives or Islamist authoritarian politics in Turkey as well. Turkey’s “conservative democrats” have not turned out to be more religious but more authoritarian by monopolizing power and eliminating not only dissent but also checks and balances.

Finally, the rift within the conservatives and the eruption of fighting between the Gülen group and the Justice and Development Party (AKP) is the result of a power struggle at the top. Nonetheless, the recent corruption investigations against the government helped to disclose the extent of the monopolization of political power. The government’s response to purge police chiefs (who are in charge of the corruption case) has been another expression of the will to further eliminate all sorts of “divisions of power” and/or “checks and balances.”

Finally, the government defined the whole affair as a conspiracy not only against the government but also against the country and openly accused the United States for the recent assault. This sort of reaction too, is a textbook example of authoritarian politics; that is, if a political government, party or faction finds itself in trouble it must be the enemies of whole nation to be hold responsible. It is not a thing of the past, but it turned to be also the vogue of new majoritarian autocracies, to put the blame on colonialism, imperialism and Zionism for all problems. Only recently, the infamous president of Sri Lanka dismissed criticisms on human rights in his country as colonial interference.

I have been skeptical about Turkey’s latest experiment in political reform and democratization since

 the end of 2009, but even I could not imagine that it will end up in total disaster.

ن 

****************************************************************************************

Erdoğan vows to clamp down on Gülen

 
MURAT YETKİN

In his address to supporters in the Black Sea town of Giresun on December 22, Turkish Prime

Minister Tayyip Erdoğan has used, or rather underlined a word two times, which he had not used for the last 11 years in power and thousands of speeches. That is the word “agent.”

Claiming that the corruption claims, involving the names of four of his cabinet ministers and if true, the biggest ever in Turkey was “only a cover” to undermine his Justice and Development Party (AK Parti) government by the “agents” of an international “gang” and conspiracy. This may not be the jargon used in Western politics, at least since the Cold War is over, but Erdoğan tends to see the whole thing as a Cold War-style, proxy attack against him anyway; according to an advisor Erdoğan thinks it’s a vital “chess game” between him and enemies in and outside Turkey. The day before he had openly accused the US and its ambassador to Ankara Francis Ricciardone of being behind the conspiracy. The same day there were pictures of the ambassador in four pro-government newspapers, asking the government to send him away. According to those papers the ambassador had told other diplomats in a closed meeting that soon they would watch the “fall of the empire”. Both the Turkish Foreign Ministry and a number of Turkish businessmen went on red alert and tried to reach Erdoğan through a number of ministers and advisors to tell that it may not be the best time for Erdoğan to further antagonize his relations with US; it could have political and economic consequences. After a long Saturday, the ambassador, who already had the full backing of State Department by that time, said that he did not exactly use those words and Hüseyin Çelik, the spokesman of Erdoğan’s AK Parti, said that they “must rely on what the ambassador says.” Erdoğan had two more speeches after that development and did not mention the US or the ambassador again which caused a relative relief among Turkish diplomats and businessmen that a major crisis was avoided; even if it is for now. Because it is also clear that Erdoğan is upset with the US not only because of Ricciardone’s alleged words on the ongoing corruption probe. He is upset because of many reasons, including Israel, Egypt and Syria policies any way but nowadays because of two more reasons: One of them is a revived dialogue between the US administration with Turkey’s main opposition Republican People’s Party (CHP) in order to get also their view on what is happening in the country. Ricciardone had invited CHP leader Kemal Kılıçdaroğlu for lunch last week, as a “follow up” to Kılıçdaroğlu’s visit to Washington DC two weeks ago. Another reason for Erdoğan’s anger is believed to be Fethullah Gülen, the moderate Islamist scholar and leader of one of the most powerful faith based communities in Turkey who lives in a farm house in Pennsylvania, for nearly twenty years now. On Sunday, Erdoğan did not mention the US but this time accused “agents” of the international conspiracy and the “gang in the clothes of piety.” A day before, he had said that he was determined to go to the “caves to that gang if necessary and clean them up,” as the purge among the police force was going on the remove police chiefs believed to be close to the Gülen movement to rather passive posts. I had a few phone calls to understand what that “agent” means and whether it could lead to a probe against the prosecutors carrying out the corruption probes and the police chiefs involved in operations with charges of working for the interests of another country, i.e. espionage. The answers I got did not indicate that, for now. But I am told clearly that Erdoğan was very upset with the Gülen group, once his best allies when they were clamping down on the military and judiciary together and was determined to finish their presence in the bureaucracy and judiciary. Turkish PM seems to be more interested in highlighting the “conspiring gang” hypothesis than the corruption claims themselves and perhaps hoping to divert the attention of the public opinion from the corruption allegations and the ministers allegedly involved. But as a first sign of public reaction, tens of thousands of people gathered in the Kadıköy district of Istanbul to protest the “plunder” as they call it and clashed with the police who tried to stop them, but apparently not as brutally as they did during the Gezi protests earlier this year. The Istanbul Police chief is among those who were removed from their post in the purge. Last night, Erdoğan flew to Pakistan for two day contacts. Upon his return he will have to deal with a cabinet reshuffle where the issue of four ministers involved will be on Turkey’s agenda. But nowadays, two days could be a long time in Turkey and nobody is sure whatkind of changes would take place in political balances. December/23/201

*********************************************************************************

What a superpower Turkey is

MEHMET Y. YILMAZmyy@hurriyet.com.tr

For instance, the front page of the story in daily Sabah was devoted to a theological debate.

I have this wonderful habit of mine of not watching television debates but, friends of mine who can’t fall asleep very easily and therefore spend the whole evening in front of the screen told me the issue was also discussed on some TV channels.

The issue at stake is this: Did Fettullah Gülen curse in one of his recent traditional daily sermons or not? If he did; is that compatible with Islam?

There are tremendous corruption claims; the government is making amendments on decrees against the laws and the Constitution in order to involve itself with the investigation, and there is nearly no head of department left in the police, but what are we discussing: “Does cursing have a place in religion?”

The head of Religious Affairs shouted: “You don’t even curse at your enemies!”

Academics from theology faculties have been brought into the discussion of course. Apparently cursing does not have a place in religion.

There was no such discussion when Bülent Arınç, deputy prime minister, had stated he cursed everyday against a female parliamentarian of the pro-Kurdish Peace and Democracy Party (BDP).

Therefore what is more important than the substance of the curse is who expresses it and the target of it.

If we have forgotten the money and started to talk about theology, I think it is timely to get back to the issue of djinns. One would recall that Fettulah Gülen had said: “It appears that the future super powers will use djinns in their fignt against each other.”

Well as the two super powers of the courtry are fighting against each other, we can say thet the one which will make a beter use of djinns will win the fight. Let me add at this point something that has not yet come up to the mind of the government. Perhaps it was the djinns that placed secretly the money in the houses of the head of Halkbank and tne minister’s son.

External forces and internal allies behind corruption probe

Some $4.5 million was found in shoeboxes in the house of the head of Halkbank. Some 1.2 million liras was found in the house of the interior minister’s son’s house.

This type of news goes on and on.

Apparently the reason why all this has surfaced is external forces and their internal allies that want to prevent Turkey’s progress; the media (of course those which are not pro-government) America, Israel, big capital…

We just don’t know when and how Turkey has become so powerful to the point of disturbing world powers.

We have an acute foreign exchange deficit problem. Unemployment is on the rise. Our economy is strong but the lira has weakened to above two to the dollar.

The Turkish state cannot even save journalist Bünyamin Aygün being kidnapped by armed forces that it has been financially supporting. But if you were to listen to the spokespersons of the government, the corruption operation was triggered by those who do not want Turkey to become a superpower.

Stay away from the statements of the government spokespersons if you want to maintain your mental health.

December/26/2013

*********************************************************************************

TGC seeks annulment of directive

denying access to police departments

 

TGC President Turgay Olcayto is seen speaking to reporters in front of the İstanbul 4th Administrative Court, where the TGC filed a lawsuit against a directive on Wednesday. (Photo: İHA)
25 December 2013 /CİHAN ACAR, İSTANBUL
The Turkish Association of Journalists (TGC) filed a lawsuit on Wednesday with an İstanbul court, seeking the annulment of a directive introduced on Sunday by the National Police Department banning journalists from entering police department buildings.

The directive came amid reshuffles in police departments that saw more than 110 police chiefs removed from their posts following the start of a major government corruption investigation initiated by the police. Halkbank General Manager Süleyman Aslan, Iranian-Azerbaijani businessman Reza Zarrab and the sons of two ministers have been arrested so far in the investigation.

The directive caused outrage among journalists and intellectuals in the country, who assessed the ban as a government attempt to censor the media.

On Wednesday, the TGC filed a lawsuit with the İstanbul 4th Administrative Court, seeking to lift the recent ban on journalists. Releasing a press statement in front of the court, TGC President Turgay Olcayto, Secretary-General Sibel Güneş and legal adviser Gökhan Küçük condemned the recent attempts of the government to intervene in and censor the media.

Olcayto told the reporters that the National Police Department recently adopted a directive that blocks the rights of journalists to obtain and publish information, adding: “Why are they accusing the journalists? Why are they trying to prevent journalists from entering police departments? If journalists cannot speak with police officers, or if they cannot write in the press rooms of police departments, how can they perform their jobs and prepare news for their TV stations, newspapers and news agencies?”

Defining the directive as censorship, Olcayto said that although there have been harsh reactions and protests against the directive, the government has not done anything to prevent the censorship of journalism and that it is inclined to adopt further restrictive measures instead. “That is why we opened a case against the directive today at the İstanbul 4th Administrative Court.”

The TGC president also pointed to recent censorship by Turkish Airlines (THY), which stopped distributing the Zaman, Today’s Zaman, Bugün and Ortadoğu dailies to business class passengers on its planes on Monday without providing any explanation, though other dailies are still being handed out onboard.

He stated: “THY stopped distributing some newspapers. Such moves are very disturbing. If we want to experience a contemporary democracy, such things should not happen in the country. … Due to the pressures on them, the newspapers cannot write everything they want. To be informed about facts is very important, and I hope people will be successful in accessing facts. The tendency to manipulate journalists is not something new in Turkey. This should not be misunderstood; such things haven’t just been happening under the Justice and Development Party [AK Party] government. This has always been present in the country. Journalists should fight for unrestricted journalism.”

Küçük, told reporters that the TGC believes the recent directive does not comply with the law and, thus, the TGC filed its lawsuit.

The Kırşehir Society of Journalists and Radio and Television Broadcasters (KIRGARAT-C) staged a protest on Wednesday in Kırşehir against the entry ban at police departments in Kırşehir province. Releasing a press statement during the protest, KIRGARAT-C President Sait Yanık condemned the ban, stating that the recent directive is a serious violation of the people’s right to be informed. Yanık indicated that with this recent directive, the government is giving a message to journalists saying: “You cannot obtain information and you cannot inform people about facts. You can only publish what the government provides you with.”

In a similar incident of the government limiting availability to information, access to Taraf journalist Mehmet Baransu’s website was blocked to users in Turkey by the Telecommunications Directorate (TİB) as of the evening of Dec. 18. The website, yenidonem.com, is still blocked for publishing photos and tapes about the recent graft investigation.

 

رواج فسق و فجور و بی ناموسی در مصر

Share Button

در اثر کودتای نیمه ملی ـ نیمه امپریالیستی سوم ژوئن که با هماهنگی نظامیان مصری، سلطان عربستان و حمایت پنهانی صهیونیسم و امپریالیسم آمریکا در مصر سازمان داده شد و طی آن دولت دموکراتیک انتخاب شده، محمد مُرسی ساقط گردید، بساط لهو و لعب ـ فسق و فجور  عصر طاغوت حسنی مبارکی نیز در مصر همچنان پا برجای ماند و از تیغ تیز کیفر و انهدام شرعی رهید, تا جائی که  ارگان کودتاچیان, ” الاهرام” در چاپ امروز خود یکشنبه  با تیتر درشت در صفحه باصطلاح فرهنگی خوبش تحت عنوان: «  گزیده های این هفته از فر هنگ مصر »  به  گزارش ویدئویی و تصوری این مناظر شنیع  و در حقیقت تبلیغ و اشاعه آن میپردازد.

برای اینکه شما کاربر گرامی در آستانه این سال نو مسیحی نیز کمی در این معصیتهای بزرگ شریک باشی کلیپ های ویدئویی آنرا در زیر قرار میدهم. 

برای مشاهده بیشتر چنین مناظر شنیعی به لینک داده شده در متن کامنت بالا مراجعه فرمائید

Egypt’s cultural picks of the week, 22-29 December:

VIDEOS

فسق

فجور

فجور و فحشاء

غنای محسنه بر وزن زنای محسنه

 

Internal Islamist feud in Turkey threatens stability of Erdogan’s government

Share Button

Rift between Turkish PM and US-based cleric weakens Erdogan, as security forces now target his allies.

Turkish Prime Minister Tayyip  Erdogan and US-based cleric Fethullah Gulen.

Turkish Prime Minister Tayyip Erdogan and US-based cleric Fethullah Gulen. Photo: Reuters

Jerusalm Post

12/20/2013 15:07

Prime Minister Tayyip Erdogan is facing the greatest challenge to his rule since the protests that erupted in the summer in Gezi Park.

Tensions from within his Islamist base have escalated and come out into the open.

Istanbul’s powerful police chief was dismissed by the government on Thursday in what seems to be a response to an anti-corruption investigation striking at the heart of Turkey’s ruling elite and threatening the authority of Erdogan at home and abroad.

Huseyin Capkin was the most senior commander so far to be sacked following the dismissal of dozens of senior officers on Wednesday over what Erdogan has termed a “dirty operation” to tarnish the government.

Nationalist Movement Party (MHP) leader Devlet Bahceli spoke out against the dismissal of members of the police by the government, saying it demonstrated “panic” because of “feelings of guilt” by the government, as quoted by Turkey’sHurriyet Daily News.

Turkey’s judiciary and lawyers were upset when Erdogan’s government appointed two more prosecuters to take part in the investigation, saying the government was attempting to obstruct and interfere with the investigation, Today’s Zamannewspaper reported.

The dismissal of senior police officers came after the police staged raids on Tuesday morning, detaining over 80 people.

Scores of people including sons of three ministers and some prominent businessmen close to Erdogan have been detained in an action seen widely as symptom of a power struggle with a US-based cleric Fethullah Gulen, who has set up a network of private schools stretching also to Europe, Asia and America and who wields influence in the police, judiciary, media, and within the Islamist AKP Party itself.

Gulen’s Hizmet movement, long a close ally of Erdogan, has in recent months publicly fallen out with the prime minister over his plans to shut down private schools in Turkey, including those run by Hizmet.

AKP member of parliament Hakan Sukur, a well-known follower of Gulen, quit the Party on Monday in protest over the prep school plans.

Erdogan, still by far the most popular Turkish leader of modern times, said he would not tolerate corruption, but saw in the raids a conspiracy to “create a state within the state.”

Prof. Efraim Inbar, director of the Begin-Sadat Center for Strategic Studies (BESA) at Bar-Ilan University, told theJerusalem Post, “The Gulen movement has been critical of Erdogan for some time on issues such as growing authoritarianism, anti-Western orientation, and relations with Israel.”

“The opening rift between them weakens Erdogan and the AKP. A big test is the upcoming municipal election in the spring,” said Inbar.

If the main opposition Republican People’s Party (CHP), along with other opposition parties, do well, they would be able to block AKP party initiatives.

Erdogan will be ending his third term in 2015 and unless he has the numbers in parliament to extend the country’s term limits – beyond the current three terms – he may have to settle for running for president, a less powerful position.

Erdogan’s party has been seeking to make constitutional changes that would keep him in charge of the country, but Gulen may throw a wrench into these plans.

A coalition between Gulen’s more pragmatic supporters and the opposition, could force Erdogan to focus his energies and political capital on domestic politics, leaving less room for his aggressive neo-Ottoman foreign policy.

“The events in Turkey suggest that what goes around comes around,” Michael Rubin, a scholar at the American Enterprise Institute and a former Pentagon official told the Post.

“Erdogan used the Gulen-dominated security forces to go after his enemies, but now that they’re targeting his allies, he’s whining like a toddler,” said Rubin.

Rubin does not believe that the AKP Party will be toppled any time soon because they still have too many assets.

“But the AKP-Gulenist rivalry might exacerbate splits in the party and lead Erdogan to face more internal challenges,” he said adding that “we already are seeing that with Bulent Arinc, his deputy, who is close to the Gulenist movement and is increasingly challenging Erdogan.”

Rubin sees a chance that Erdogan ends up in prison or in exile in Saudi Arabia.

“After all, Erdogan still has more than a dozen corruption cases against him pending, delayed only by his parliamentary immunity,” he said concluding, “What’s clear is that the illusion of invincibility that once surrounded Erdogan is crumbling.”

Reuters contributed to this rep

The End Of Article

****************************************************************************************Wall Street Journal

Turkish Corruption Probe’s Effects Felt Far and Wide

Lira Hits Record Low

By

EMRE PEKER And
JOE PARKINSON

CONNECT

Updated Dec. 20, 2013 6:17 p.m. ET

ISTANBUL—The Turkish economy is feeling the impact of a sprawling corruption probe that has laid bare a power struggle within the ruling party ahead of critical March elections, helping push the lira to a record low Friday.

Prosecutors in Istanbul referred 66 suspects to court, while more were detained by police, bringing the total number picked up since Tuesday as part of the investigation into alleged bribery to 89. Among them are the sons of three cabinet ministers and key allies of Prime Minister Recep Tayyip Erdogan.

Turkish Prime Minister Recep Tayyip Erdogan at a news conference in Ankara on Dec. 18. Associated Press

The government hit back by expanding a police-force purge of officers who it said had abused their power by cooperating with the probe without notifying their superiors. After shifting around about 30 high-ranking officers in previous days, officials removed another 14 from their posts in the Ankara headquarters.

The developments underscore an increasingly public feud within the Justice and Development Party, or AKP, pitting supporters of the prime minister against a faction loyal to Fethullah Gulen, a U.S.-based cleric whose influence is said to extend into the Turkish bureaucracy, including the police and judiciary.

As prosecutors prepare a series of trials on bribery, gold smuggling and zoning-law violations, the prospect of a truce appears to have evaporated, increasing the likelihood of a split in Mr. Erdogan’s core constituency of religious conservatives ahead of three elections over the next 18 months.

 

“If Erdogan refuses for the investigation to go ahead, he will never be able to clear doubts” about allegations of corruption within the party, said Sinan Ulgen, a former Turkish diplomat now with the Carnegie Endowment for International Peace.

“AKP’s success, or brand image, is this clean-party break with Turkey’s history of corruption and nepotism,” he said. “This is a big threat to AKP.”

Mr. Erdogan, whose leadership of the country and the party has been unrivaled over the past decade, weathered a summer of protest, emerging with the support of his base even as his image abroad was tarnished. But the deepening corruption investigation, started by an Istanbul prosecutor, poses an unprecedented challenge.

The tug of war between Mr. Erdogan and the prosecutors, whose investigation the premier called a “dirty plot” to topple his government, is already being felt on Turkey’s economy, exacerbating the negative impact of a decision Wednesday by the U.S. Federal Reserve to start scaling back its monthly bond purchases.

Turkey had attracted billions of dollars in portfolio investments when the Fed’s loose monetary stance flooded emerging markets with cash, which is now expected to recede.

Turkey’s lira dropped by over 1% to a record low of 2.097 against the dollar Friday, while the government’s borrowing costs soared, with yields on its benchmark two-year bonds surging to 9.61%—the highest in more than three months—from 8.92% on Monday.

“This political crisis is destabilizing, adding a set of dark clouds to an already difficult situation,” said Sam Finkelstein, head of emerging markets and global currency at Goldman Sachs Asset Management.

Part of the problem is Turkey’s central bank, which for more than two years resisted calls for an orthodox monetary policy. Governor Erdem Basci fought all year to support the lira and prevent a run-up in borrowing costs, refusing outright interest-rate increases in an effort to bolster growth.

But with Mr. Basci’s forecast that the lira will end the year at 1.92 to the dollar now apparently out of reach, the central bank is bleeding credibility at a time when Turkey needs it the most.

 

 

حمایت گروهی از سلفیستها از قانون اساسی مصر

دموکراسی، موتور تحول در مصر

Share Button

انقلاب دوم مصر  از آنرو فرا مصری و دوران ساز خواهد گشت که ملت آن کشور عَلَمِ شریعتگرایی  را از دست دکانداران کهنه کار دینی و شریعتگرا گرفت و بجای آن پرچم دموکراسی خواهی خود را برافراشت.  جامعه مصر سرشار از فقر و بی عدالتی است که طبعا باید توسط این انقلاب  بتدریج ریشه کن شود و ریشه کن هم خواهد شد ولی تفاوت بنیادین این انقلاب با سایر انقلابات این چند دهه در اینست که دغدغه پیشگامان آن نه نان  بلکه در درجه اول دموکراسی است. اقشار که پیشاپیش این انقلاب قرار گرفتند آزادی و دموکراسی میخواهند و دنبال نان نیامده اند.

پیرامون پیش نویس قانون اساسی جدید مصر

برگزیدن عنوان فوق نه بقصد زیور سازی ژورنالیستی بلکه عنوان کردن یک واقعیت امروز مصر است. بسیاری از انقلابات معاصر با نام دموکراسی آغاز کردند ولی چون نیروی رهبری کننده و راهبرد های چشم اندازی آنان دموکراسی خوا هانه نبود سر از جهنم استبدادی بدتر از آنکه مدعی دیکتاتوری آن و برانداز کننده اش بودند در آورد.  انقلاب دوم مصر که ریشه آن در همان انقلاب نخست  ۲۵ ژانویه نهفته بود، این ویژگی را داشت که دموکرترین اجماع اجتماعی، منظورم از اجتماعی: طبقاتی و حرفه ایی است؛ احزاب سیاسی چپ و راست، روشنفکران چپ و راست و سکولار و مذهبی، مذهبیهای سنتگرای سکولار مانند جامعه الاحضر، سلفیتهای نیمه سکولار، کل جامعه هنرمندان، جامعه مطبوعاتی و سایر ارباب رسانه ایی، جامعه دانشگاهی و دانشجویی، جنبش زنان، اقلیت های مسحیی، سندیکاها و اتحادیه های دهقانی و کارگری، بدنه ارتش  با درهم آمیزی با جنبش مردم، نیروهای انتظامی، سرمایداری مدرن مصر و بالاخره نهاد های گوناگون مدنی در پشت سر این انقلاب ایستاند. در نتیجه انقلاب  نخست، قدرتی که از دیکتاتور سابق مصر گرفته و سلب شده بود، توسط اسلامگرایان شریعتخواه به رهبری اخوان المسلمین و سلفیستهای سنتی،  با محوری کردن مطالبات دینی و شرعی  در مبارزه، مصادره شده بود انقلاب دوم این قدرت مصادره شده را از آنها  باز پس گرفت. این باز پس گیری قدرت؛ نخست با تسخیر خیابانها و جمع آوری طومار ۲۲ میلیونی امضاء علیه اخوان  و رئیس جمهور آنها و در مقابل آرای سرهم بندی شده سیزده میلیونی محمد مرسی؛ و سپس در آنجا که اخوان المسلمین به مقاومت خشن در مقابل اراده مردم  و راه اندختن جمعیت های جهادی و تحریک به کشتار پرداختند؛ ارتش مصر با وفاداری به آرمانهایی که ملت برای زسیدن به آنها قیام کرده و به خیابانها آمده و بسیاری شبانه روزهای خود در میدان التحریر بخاطرش گذرانده بودند، وفادارانه پا  بیای آنان و انقلابشان پیش آمد و باتجربه رندبازیهای مصادره گرانه اسلامگرایان در لحظه ای که میباید و مناسب بود آنها را درهم شکست تا امروز که رهبران آن با مستنندات حقیقی محکمه پسند در پشت میله های زندان منتظر محااکمه و مجازات خود هستند.

قانون اساسی مصر توسط  ۵۰ تن از نخبگان جامعه حقوقدان و قضات، نمایندگان زنان و جوانان، دانشجویان و دانشگاهیان، ارتش و اقلیت های مذهبی، فدراسیون اتحادیه کارگری و دهقانی، نمایندگان دولت، روزنامه نگاران، نویسندگان و هنر مندان  تدوین گردید و رئیس جمهور موقت مصر عدلی منصور روزهای چهارده و پانزده ژانویه، ۲۵ روز دیگر را برای به رفراندم گذاردن آن اعلام کرده است.  دولت از دو ماه پیش از همه نهاد های داخلی و خارجی علاقمند به نظارت بر روند رفراندم دعوت کرد تا بموقع خود را برای نظارت برروند همه پرسی ثبت نام کنند.

با اطمینان میتوان گفت که رفراندم قانون اساسی مصر، فصلی جدید و دوران ساز نه تنها برای ملت بزرگ مصر و نه تنها برای درخشش تاریخی ارتش مردمی و قهرمانش بلکه برای ملل خاور میانه بعنوان یک نقطه چرخش و یک رویداد مهم تاریخی خواهد بود که شاهد  تصویب اولین مردمی ترین  و مترقی ترین  قانون اساسی دموکراتیک در این سر زمین خاور میانه ایی و سنتی خواهد بود.

انقلاب دوم مصر  از آنرو فرا مصری و دوران ساز خواهد گشت که ملت آن کشور عَلَمِ شریعتگرایی  را از دست دکانداران کهنه کار دینی و شریعتگرا گرفت و بجای آن پرچم دموکراسی خواهی خود را برافراشت.  جامعه مصر سرشار از فقر و بی عدالتی است که طبعا باید توسط این انقلاب  بتدریج ریشه کن شود و ریشه کن هم خواهد شد ولی تفاوت بنیادین این انقلاب با سایر انقلابات این چند دهه در اینست که دغدغه پیشگامان آن نه نان  بلکه در درجه اول دموکراسی است. اقشار که پیشاپیش این انقلاب قرار گرفتند آزادی و دموکراسی میخواهند و دنبال نان نیامده اند.

Dr Mona Mina

دکتر“مونا مینا” بعنوان دبیر اتحادیه پزشکان که ائتلافی از تمامی نمایندگان غیر اخوان المسلینی است با اکثریت آراء برگزیده شد. او از فعالین باسابقه حقوق بشری مصر میباشد و اولین زنی است که در این اتحادیه به این سمت برگزیده میشود. 

قانون اساسی جدید مصر مورد پشتیبانی نهاد ” پیران” قرار گرفت.

“پیران ” نهادی بی المللی است که در ۲۰۰۷ توسط نلسون ماندلا پایه گزاری شد و ریش سفیدهای سیاست در دنیا؛ مانند کوفی عنان، کارتر،نخست وزیر سابق نروژ گروهارلم برونتلند، رئیس جمهور سابق ایرلند، مبارز سابقه دار الجزایری اخضر ابراهیمی از اعضای آن هستند. در عکس زیر میتوان عکس پیشگامان این نهاد بین المللی را دید. اخضر ابراهیمی بعنوان یکی از آنها گفت که این منشور یک” گام مهم در مسیر یک گذار دموکراتیک کامل در مصر است”

برخی از اعضای  نهاد”پیران” قبلا یک بار پیش از تنظیم قانون اساسی قبلی در دوران مصری از مصر دیدار کرده بودند و به  مخالفین اخوان المسلمین و رئیس جمهور (سابق) محمد  مرسی توصیه اکید نموده بودند  تا در برابر خشم و خروشی که جامعه را فراگرفته بود با آرامش برخورد کنند.

در یک بیانیه انتشار یافته  توسط این نهاد در پنجشنبه ( دیروز) گفته میشود این نهاد عقیده دارد که این پیش نویس قانون اساسی فرصتی تاریخی بدست میدهد تا دولت تضمین کند که جقوق و مسئولیت هر شهروند بطور کامل  در این قوانین بنیادین ملی تقدیس شود.

آنها از انتشار متن باز نویسی شده قانون اساسی استقبال نموده و آنرا یک گام مهم در راه گذار دموکراتیک در مصر توصیف کردند.

کوفی عنان، دبیر این نهاد، و دبیر کال سابق سازمان ملل متحد، گفت:” این قانون اساسی، از تنوعات فوق العاده موروثی تاریخی و میراث فرهنگی مصر حراست میکند و اوبراستی آنرا سرور آفرین میداند.”

در بیانیه گفته میشود: ـ ما  بعنوان”ریش سفیدان ” همگی بر اعتقاد هستیم که که قانون اساسی، باید یک ایزار برای حراست و پیشبرد پاسخگویی مدنی باشد. همه مسئولین جامعه، مطابق با مفاد آن باید مسئول شناخته شده و اعمالشان و استفاده آنان از منابع ملی باید مطابق با اصول شناخته شده ساز و کار های دموکراتیک باشد. چنین شرطی باید در تمامی عملکردهای همه سازمانهای دولتی از جمله نظامیان و نیروهای امنیتی مراعات شود.

ما میدانیم که هر جامعه ایی باید آن راهی را  برای خود برگزیند  که با ویژیگیهای آن و تاریخش خوانایی دارد. با این وجود  ما متقاعد هستیم که برخی ارزشهای عام و مشترک وجود دارند که همه ما در آنها شریک هستیم که فراتر از تفاوتهای ملی و فرهنگی ما میروند.  بنا بر این ما مشتاقانه امیدواریم  که این ارزشها در این قانون اساسی که مردم مصر برگزیده اند منعکس شوند.

************************************************

درود به این شیخ سلفی که از بسیاری لبیرالهای ما مترقی تراست

Leading Salafist Yasser Borhami urges yes vote on constitution
Egyptian preacher warns of possible ‘foreign intervention’ if the constitution is not approved at the upcoming referendum

 Yasser Borhami

*************************************************

Egypt charter ‘an important step forward’: The Elders

Ahram Online , Thursday 19 Dec 2013

The Elders

Senior international political figures led by ex-UN secretary general Kofi Annan say constitution is an important step forward on the road to a full democratic transition in Egypt

A group of veteran international politicians has expressed support for Egypt’s draft constitution.

The Elders, which includes former UN secretary general Kofi Annan, former US president and democracy activist Jimmy Carter and former Algerian freedom fighter and foreign minister Lakhdar Brahimi said the charter was an “important step forward on the road to a full democratic transition in Egypt.”

“They believe that the drafting of the constitution presents a unique and timely opportunity for the government to ensure that the rights and obligations of every citizen are fully enshrined in the fundamental laws of the nation,” said the written statement published on Thursday

Some Elders visited Egypt before the completion of the Islamist-drafted 2012 constitution. They urged opponents of the Brotherhood and president Mohamed Morsi, a long-standing member of the group, to remain calm as protests rocked the country.

A referendum on the new constitution will be held on 14-15 January.

The Muslim Brotherhood, which has suffered a severe crackdown since Morsi’s ouster, has called for a boycott of the referendum.

 THE FULL STATEMENT: 

The Elders welcome the publication of the revised draft constitution, which marks a potentially important step forward on the road to a full democratic transition in Egypt.

They believe that the drafting of the constitution presents a unique and timely opportunity for the government to ensure that the rights and obligations of every citizen are fully enshrined in the fundamental laws of the nation.

Kofi Annan, Chair of The Elders and former UN Secretary-General, said:

“The constitution should protect, and indeed celebrate the extraordinary diversity and cultural heritage of Egypt and reflect the inherent value of pluralism for a healthy and vibrant society.

“As Elders, we also strongly believe that the constitution must be an instrument for safeguarding and enhancing civic accountability. All public officials should be held responsible for their actions and use of public funds in accordance with the accepted principles of democratic practice. This provision must apply to every branch of government, including the military and security services.

“We recognise that each society must choose the route most suited to its character and history. Nevertheless, we remain convinced that there are certain universal values that we all share, which transcend national and cultural differences. We earnestly hope, therefore, that these values will be reflected in the constitution that is adopted by the Egyptian people.”

————————————————————

The Elders’ work on Egypt

Since the beginning of the wave of popular uprisings that swept the Middle East and North Africa nearly three years ago, The Elders have stood with all those across the region who have taken their destiny into their own hands to demand dignity, freedom and human rights. The Elders support these legitimate demands and join the call for an end to authoritarian rule, oppression and corruption.

The Elders believe that all members of society – including young people, women, religious groups and minorities – must have the opportunity to participate fully in building the institutions of government. They also highlight the need for new constitutions to enshrine universal rights and freedoms.

In October 2012, former Prime Minister of Norway Gro Harlem Brundtland, former US President Jimmy Carter and former President of Ireland Mary Robinson visited Egypt to support an inclusive democratic transition in the country.

Since then, The Elders have closely watched the events unfolding in Egypt, often with deep concern. They have repeatedly called on all Egyptians, including the security services, to remain calm during the incidents that rocked the country – such as the episodes of violence following the referendum on the draft constitution led by then-President Mohammed Morsi, or during the overthrow of his government by the military in the summer of 2013.

  • The Elders
    Organization
  • The Elders is an international non-governmental organisation of public figures noted as elder statesmen, peace activists, and human rights advocates, who were brought together by Nelson Mandela in 2007.Wikipedia

در جمهوری پوتین یا سر زمین عجایب