Archive for: January 2014

نوری المالکی با آتش بازی میکند

Share Button

 اگر مالکی از توپخانه و هواپیما و هلیکوپتر توپدار علیه مردم فلوجه و شورشیان آنجا که فاقد استحکامات یا قرار گاه های ثابت هم باید باشند استفاده میکند، این؛ فقط یک معنا دارد و آنهم اینست که ارتش نوری المالکی روحیه  و توان رزمی ندارد. این بمعنای اینست که جنگ احتمالی در اثر ضعف وعلیلی این ارتش مفلوج گسترش خواهد یافت و به شهر های دیگر هم کشیده خواهد شد. همه اینها هم بدین معنی است که اگر دولت مالکی کنار نرود و بجای آن یک دولت وحدت ملی بر سر کار نیاید، عراق تجزیه خواهد شد و تجزیه عراق بدنبال خودکشمشهای ارضی و شیعه و سنی را دامن خواهد زد و این خود برای میهن ما این پیام را دارد که  اگر این نظام به معامله گری و ابزارسازی دینی خود پایان ندهد  در محاصره ممالک سنی مذهب به ورطه جنگ فرقه ایی کشیده خواهد شد.  نتیجه گیری و سناریوممکن است  خیلی پرت بنظر برسد ولی کاملاً وقوع پذیر و محتمل است.Iran is Burning

نوری المالکی با آتشی بازی میکند که حریق آن دامن میهن ما را هم ممکن است بگیرد

اهرام آنلاین مصر گذارش میدهد که توپخانه و نیروی هوایی عراق مواضع شورشیان منتسب به القاعده را در شهر فلوجه به توپ بسته و بمباران کردند.  خبر گزاری روئتیر هم از یک حمله شورشیان به یک قرار گاه نظامی خبر میدهد که طی آن مهاجمان دو کامیون نظامی را به غنیمت گرفتند و یک کامیون را به آتش کشیدند و ۴ نظامی را هم به اسارت گرفتند. یک روحانی مقیم فلوجه با نگرانی از احتمال قریب الوقوع بودن حمله سراسری ارتش برای باز پس گیری شهر خبر میدهد.

من قبلاً هم نوشته ام و اینجا باز تکرار میکنم اولاً بمبهایی که از هوا بر سر شهر می افتند یا گلوله های توپی که شهر را میکوبند، مگر “نفر یابند” که رژیم عراق ادعا میکند القاعده را میکوبد؟ اگر القاعده ایی در شهر هست و اینک قریب بیش از یک ماه هم هست که شهر را در اختیار دارد این نیروی القاعده، ظرف  فقط دو روز این شهر را از نظامیان حکومت مرکزی  محافظ آن گرفته است و آن محافظان بدون کمترین مقاومتی شهر را تسلیم این القاعده کردند. مگر آن نیروهای القاعده  چقدر بوده اند و از کجا آمده اند که واحد بزرگ نظامی دولت را به این آسانی به فراراز شهر وادار کرده اند؟ این ضد و نقض ها در خبر پراکنی دولت عراق پایانی ندارد. ولی حرف یاداشتهای قبلی خود را تکرارمیکنم که استفاده نوری المالکی از هواپیما و توپخانه علیه شهر نشان میدهد که اولاً این القاعده نیست که علیه رژیم مالکی بلند شده است بلکه مردم خود شهر و عشایر سنی مذهب منطقه هستند که شهر را از کنترول دولت مرکزی خارج کرده اند یا حد اقل ترکیبی از هر سه.

وقتی دِرُنهای آمریکایی با آنهمه دقت لیزری هدفگیری هایشان  و با همه اطلاعات قبلی اشان از تحرکات نیروی القاعده در کوههای پاکستان و افغانستان، بارها و بارها مردم عادی را بجای القاعده آماج میگیرند دیگر حساب هدف گیری توپخانه و جنگنده های رژیم مالکی روشن است. نتیجه اینکه رژیم مالکی بر علیه سنُی مذهبان منطقه به جنگی دست زده است که به گمان من، در آن قطعاً شکست خواهد خورد.

اگر مالکی از توپخانه و هواپیما و هلیکوپتر توپدار علیه مردم فلوجه و شورشیان آنجا که فاقد استحکامات یا قرار گاه های ثابت هم باید باشند استفاده میکند، این؛ فقط یک معنا دارد و آنهم اینست که ارتش نوری المالکی روحیه  و توان رزمی ندارد. این بمعنای اینست که جنگ احتمالی در اثر ضعف وعلیلی این ارتش مفلوج گسترش خواهد یافت و به شهر های دیگر هم کشیده خواهد شد. همه اینها هم بدین معنی است که اگر دولت مالکی کنار نرود و بجای آن یک دولت وحدت ملی بر سر کار نیاید، عراق تجزیه خواهد شد و تجزیه عراق بدنبال خودکشمشهای ارضی و شیعه و سنی را دامن خواهد زد و این خود برای میهن ما این پیام را دارد که  اگر این نظام به معامله گری و ابزارسازی دینی خود پایان ندهد  در محاصره ممالک سنی مذهب به ورطه جنگ فرقه ایی کشیده خواهد شد.  نتیجه گیری و سناریوممکن است  خیلی پرت بنظر برسد ولی کاملاً وقوع پذیر و محتمل است.

Iraqi planes, artillery strike rebel-held Falluja

 AhramOnline

Reuters , Sunday 26 Jan 201

Iraqi government forces battling al Qaeda-linked militants intensified air strikes and artillery fire on the rebel-held city of Falluja on Sunday, and at least seven people were killed, according to hospital officials and tribal leaders.

Religious and tribal leaders in the city, 50 km (30 miles) west of Baghdad, said they feared an imminent assault by the army to expel militants and end a three-week standoff that has driven thousands of people from their homes.

Iraqi security forces have set up a loose cordon around Falluja and have clashed sporadically with insurgents inside. But they but have held off from an all-out offensive, to give community leaders and tribesmen time to convince the gunmen to withdraw.

“There is no time left for talks and we’re afraid a military solution is looming,” said a local cleric in Falluja, which was the scene of two major battles with US troops in 2004. “A third Falluja battle is at the doors”.

On Sunday morning, al Qaeda-linked militants attacked an army post in southern Falluja, seizing two Humvee vehicles and destroying a third, local sources said.

A Reuters witness saw gunmen driving the Humvees, in which they were holding four people wearing Iraqi army uniforms captive.

Hospital officials in Falluja said 42 people had been wounded by the air strikes, artillery and mortar shelling.

Four civilians have been killed in Falluja over the past two days. It was not clear if militants had sustained casualties.

The al Qaeda-linked Islamic State of Iraq and the Levant (ISIL), which is also fighting in neighbouring Syria , took control of Falluja and parts of nearby Ramadi on Jan. 1 with the help of sympathetic armed tribesmen.

A government military offensive in recent days drove al Qaeda fighters from large desert areas they had been controlling along the Syrian border in western Iraq.

NO DEADLINE

Iraqi security officials said no deadline had yet been set for a military operation in Falluja, but voiced concern that further delay may allow insurgents to strengthen their positions.

“We have not received green light to start an assault, but the longer we wait means al Qaeda could get more powerful and complicate our job to defeat them,” said a special forces officer.

In Ramadi, where tribesmen have helped the army to counter the al Qaeda insurgents, official sources said militant groups had retaken the eastern areas the city after security forces withdrew.

The Ministry of Defence said that 20 ISIL militants had been killed in the military operation in eastern Ramadi.

More than 65,000 people have fled the fighting in Falluja and Ramadi during the past week alone, the United Nations said on Friday.

Violence in Iraq climbed back to its highest level in five years in 2013, with nearly 9,000 people killed, most of them civilians, according to the United Nations.

In a separate incident, three car bombs went off in the city of Kirkuk, killing five people and wounding 14, police and medical sources said. An army captain was killed and three soldiers were wounded when gunmen opened fire on their patrol in a village north of the city.

In Baghdad, a former army officer was killed along with his wife when gunmen using silenced weapons broke into their house, police said.

The bodies of three men with their hands tied behind their backs and bullet wounds had been found in northern Shia areas of Baghdad, police said.

خبر بعدی که بعداً دیدم، از الشرق الاوسط که وقت ترجمه و کامنت  آن نیست

Iraqi army and Awakening forces say Ramadi cleared of ISIS

Local leaders say Fallujah residents facing humanitarian crisis

Iraqi soldiers take part in an intensive security deployment in Ramadi, 62 miles west of Baghdad January 24, 2014. (REUTERS/Stringer)

Baghdad, Asharq Al-Awsat—Iraqi government forces claimed to have secured more districts in the city of Ramadi on Saturday, while denying reports that civilians have been killed by artillery fire in nearby Fallujah.

The Iraqi army’s Anbar Operations Command announced on Saturday that it had killed several members of the Al-Qaeda-linked Islamic State of Iraq and Syria (ISIS) east of Ramadi.

The statement said: “The security forces during the military operations in Anbar killed 20 members of the Islamic State of Iraq and Syria organization and destroyed one of their vehicles in the Bou Faraj district.”

Faris Ibrahim, a member of the Constituent Assembly, told Asharq Al-Awsat that “military operations in Ramadi are ongoing to complete the clearing of some of the areas where ISIS and Al-Qaeda terrorist groups and their supporters, who call themselves tribal revolutionaries, are present.”

The cities of Anbar and Fallujah in Iraq’s Anbar province were seized by insurgents who expelled Iraqi security forces in December, after over a year of mounting tensions between Sunni residents of Anbar and the central government in Baghdad, led by Shi’ite Prime Minister Nuri Al-Maliki, who Anbar’s protesters accuse of sectarian bias.

Some of the insurgents are reported to be members of radical jihadist groups linked to Al-Qaeda such as ISIS, and have been implicated in a recent wave of deadly bombings across the country.

Government forces are attempting to reclaim the cities with the help of pro-government tribal militias.

Ibrahim added: “The current operations, which are carried out by the army with the support of Iraqi people, the Awakening Movement and tribes, were concentrated around the Bou Faraj district, east of Ramadi, and it is expected that all targets would be dealt with in the next two days.”

Ibrahim added that other areas which were the scenes of operations in the last few days, such as Boubali, Khalidiyah and Saqlawiyah, “have returned to calm after completely clearing them of ISIS, but that there are sleeper cells which will be dealt with in the coming days.”

In Fallujah, scattered fighting was reported in the last few days between insurgents and government forces and allied tribal militias.

The commander of Iraqi military operations in Anbar, Lt. Gen. Rashid Flaih, denied reports that civilians had been killed by government artillery fire on Saturday. However, a number of Fallujah residents and doctors at the city’s hospital said the three days of bombardment have killed and injured dozens of civilians.

Flaih said in a statement broadcast on TV on Saturday that it would take 10 days to destroy the ISIS presence in Fallujah.

He said: “The Iraqi army has weapons and equipment which are sufficient to fight the armed groups around the country.”

Flaih said it was ISIS who targeted civilians, not the army, and that “terrorist groups and insurgents were using the industrial district to booby-trap cars and smuggle arms into the city.

Meanwhile, eyewitnesses told Asharq Al-Awsat that “Fallujah has seen the widest population displacement in the last two days because of the intense artillery bombardment.”

Sheikh Hamid Al-Kartani said: “mortar bombs which hit the area of Hay Nazzal on Friday killed a family of five.”

“The Dubbat and Askari districts and even the cemetery of Fallujah have seen bombardment, prompting people to suspect unusual movement which caused mass migration out of the city,” he added.

A doctor who requested to be identified only by her first name, Ilham, said: “Female staff have left the city’s hospitals, leaving male doctors and nurses to treat humanitarian cases.”

She added: “They have taken up accommodation in the hospitals because their families have left the city.”

A security source in Anbar province said that 12 people were confirmed to have been killed or injured by mortar bombs fired by the army on various areas of Fallujah.

The leader of Anbar Provincial Council, Sabah Karhout, issued a statement which said “Fallujah is facing a humanitarian crisis if the current situation continues,” adding that “it is very important to send humanitarian aid to help the residents of the city.”

On Friday, a UN official said that 140,000 Iraqis had fled the province as the violence between the government and insurgents continued.

A spokesman for the UN High Commissioner for Refugees told reporters that 65,000 people had fled the province in one week alone, and that the situation was the biggest movement of people since the peak of sectarian violence in the country between 2006 and 2008.

 

 

Opposition Says No to Ukraine on Power Share

Share Button

“No deal,” Mr. Yatsenyuk wrote on Twitter, addressing Mr. Yanukovych as thousands of angry protesters streamed to the still-occupied Independence Square, undeterred by the biting cold. “We’re finishing what we started,” he added. “The people decide our leaders, not you.”

 New Yourk Times

By 

KIEV, Ukraine — In a striking concession aimed at defusing Ukraine’s civil uprising and preserving his own grip on power, PresidentViktor F. Yanukovych on Saturday offered to install opposition leaders in top posts in a reshaped government, but they swiftly rebuffed the offer to the delight of thousands of protesters on the street craving a fuller victory in the days ahead.

With mass protests spreading across the country, Mr. Yanukovych proposed one opposition figure, Arseniy P. Yatsenyuk, as prime minister and another, the former boxing champion Vitali Klitschko, as vice prime minister for humanitarian affairs. Mr. Yatsenyuk is a leader of Fatherland, the party of Mr. Yanukovych’s archrival, the jailed former prime minister, Yulia V. Tymoshenko.

“No deal,” Mr. Yatsenyuk wrote on Twitter, addressing Mr. Yanukovych as thousands of angry protesters streamed to the still-occupied Independence Square, undeterred by the biting cold. “We’re finishing what we started,” he added. “The people decide our leaders, not you.”

Launch media viewer
President Viktor Yanukovych of Ukraine, second from left, talked with opposition leaders in Kiev on Saturday. Mykhailo Markiv/Presidential Press Service, via Associated Press

In a speech from the stage on the square, and in a news conference afterward, Mr. Yatsenyuk expressed more flexibility, but insisted that the embattled president was no longer in a position to dictate the terms of a deal. “We have our conditions,” he said, “not your conditions.”

Those conditions, Mr. Yatsenyuk said, would include reconsideration of the far-reaching political and free trade agreements with the European Union that Mr. Yanukovych had promised to sign, but then abandoned. That decision set off the protests in late November. Mr. Yatsenyuk also said that Ms. Tymoshenko must be released from prison as European leaders have insisted.

Many demonstrators on the streets of Kiev, the capital, including some involved in violent clashes with the police, have been demanding Mr. Yanukovych’s resignation, which he did not offer. And the fury of the crowd made clear that the leaders would almost certainly have faced a mutiny had they accepted the deal.

“Shame!” some chanted as Mr. Yatsenyuk began his remarks by saying that the opposition was not afraid to lead the country. Others shouted, “Betrayer!”

In a further complication, some of the most aggressive demonstrators are supporters of the nationalist Svoboda Party and its leader, Oleg Tyagnibok, who took part in the talks with Mr. Yanukovych but was not offered a position.

Mr. Klitschko, who leads a party called the Ukrainian Democratic Alliance for Reform, said that protesters would remain on the streets as negotiations continued.

Mr. Yanukovych’s willingness to remove Prime Minister Mykola Azarov, who has been his staunch ally through the more than two-month-long civic uprising, underscored just how much pressure he has been facing to contain the crisis.

His offer came as protests continued to spread across the country on Saturday, with efforts to occupy or blockade government buildings underway in at least a dozen cities besides Kiev. In recent days, it has become increasingly clear that the elite Berkut riot police and other Interior Ministry troops are outnumbered and would face enormous challenges if asked to enforce a state of emergency.

Late Friday night, a fragile truce had disintegrated in Kiev and the city again was convulsed in violence.

In a move that suggested that his offers were more than theatrics aimed at dividing the opposition, Mr. Yanukovych also said he would be willing to roll back constitutional changes made at his direction that broadly expanded the powers of the presidency earlier in his term.

He also agreed to make changes to a package of new laws that severely suppress political dissent, including freedoms of speech and assembly, which Mr. Yanukovych’s backers rammed through Parliament on Jan. 16. And he reiterated his offer to free all detained protesters who have not been charged with serious crimes.

At his news conference late Saturday, Mr. Yatsenyuk said talks with Mr. Yanukovych would continue. “We do not reject the offer,” he said, “but we do not accept it.”

The concessions were announced in a statement on the presidential website on Saturday after a negotiation session lasting more than three hours. The leadership changes were offered in a portion of the statement attributed to the minister of justice, Olena Lukash, who took part in the talks.

Ms. Lukash said that Mr. Yanukovych had also agreed to engage in a public debate with Mr. Klitschko, who has said he plans to challenge Mr. Yanukovych in the presidential election next year.

Mr. Yanukovych’s offer also called for reshaping the Central Election Commission to give opposition parties more influence — a step that is seen as important to preventing election fraud, which has been a persistent problem in Ukrainian balloting.

Still, there seemed to be some strategizing in Mr. Yanukovych’s proposal, by offering the prime minister post to Mr. Yatsenyuk, rather than to Mr. Klitschko, who is more popular in public opinion polls and is likely to pose a sharper challenge in next year’s presidential campaign.

Even before the three opposition leaders could return to Independence Square from the talks at the presidential headquarters, violence flared in the main conflict zone, near the Dynamo soccer stadium. Tires were once again set ablaze on the street, and protesters clashed with special police units inside Ukraine House, a public conference center nearby.

Before offering the concessions, Mr. Yanukovych was pressed by two of the nation’s wealthiest men, the so-called oligarchs who control Ukraine’s industry and economy and also wield influence in Parliament. Both men warned, in separate statements, that Ukraine was in danger of splintering.

System Capital Management, a conglomerate owned by Ukraine’s richest man, Rinat Akhmetov, regarded as a close ally of Mr. Yanukovych, issued a statement lamenting the loss of life in recent days and offering condolences.

“Business cannot keep silent when people are killed; a real danger of breakup of the country emerges; when a political crisis can lead to a deep economic recession and thus inevitably result in lower standards of living,” the statement said. “It is only by peaceful action that the political crisis can be resolved. Any use of force and weapons is unacceptable.”

Another billionaire, Petro Poroshenko, a member of Parliament who is viewed as a potential future presidential candidate, issued a statement calling on lawmakers loyal to Mr. Yanukovych to join with opposition leaders to reach a compromise.

“Ukraine has never faced such a big threat,” Mr. Poroshenko said. “It’s no longer a political crisis. It’s a crisis of statehood. In danger are the lives of our fellow citizens, civil peace and territorial integrity.”

“Anyone who fails to see it or denies it,” he added, “is either blind or a provocateur.” Mr. Poroshenko later appeared on the stage with the opposition leaders in Independence Square.

Protesters gathered in the freezing cold made no secret of their displeasure with Mr. Yanukovych’s offer and their lack of trust in politicians, even those who have been leading the protest effort, like Mr. Yatsenyuk.

“If he accepts this offer, he will be a betrayer,” said Volodymyr, declining to give his last name, an unemployed economist from the western city of Ivan-Frankivsk, who was wearing a helmet and respirator, common among those who have been at the center of clashes with the police. “If they accept it, they will all be political corpses,” he said, Before word came of Mr. Yanukovych’s concessions, opposition leaders had been bracing for a declaration of a state of emergency, which they warned would only lead to further bloodshed.

Saturday also brought news that a protester injured during battles with the police had died in a Kiev hospital, raising the confirmed death toll to four.

After Mr. Yanukovych backed away from the political and free trade agreements with Europe, he turned to Russia, which agreed to provide $15 billion in loans and discounts on natural gas to stave off an economic collapse that some experts warned was imminent. With its money on the line, Russia has also expressed consternation about the spreading protests.

On Saturday, mass demonstrations and sieges of public buildings spread to at least three more cities, with thousands of protesters occupying the regional administration building in Vinnytsia, a city in central Ukraine about 90 miles from the border with Moldova. Demonstrators also blocked a government building in Chernihiv, north of Kiev, near the border with Belarus, and held a large rally in Poltava, about 200 miles southeast of Kiev.

Those actions, combined with the violence in the capital, drew pleas — both domestically and from abroad — for calm and for a peaceful solution.

Adrian Karatnycky, an expert on Ukraine at the Atlantic Council of the United States, a research group, said that the opposition leaders would almost certainly want guarantees of changes to the Constitution before agreeing to any deal.

“This is a first offer from Yanukovych, a sign he has blinked,” Mr. Karatnycky said. “The concessions Yanukovych has made are signs that his base wants to sue for peace. But the offer is not enough, as there is no trust in him.”

……………………..

 

 

….

BBC

Ukraine crisis: Opposition rejects offer of PM post

……………..

BBC’s Catharina Moh: Security forces “unprepared by the force of more than 1,500 protesters”
Continue reading the main story
Ukraine’s protests

Torture allegations
Q&A: What’s behind protests?
Protest deaths shake media
First deaths in Kiev
Ukrainian opposition leader Arseniy Yatsenyuk says protests will continue after he rejected President Viktor Yanukovych’s offer to appoint him as prime minister of the country.

Mr Yatsenyuk said the opposition was generally ready to accept leadership, but several key demands must be met, including new elections.

Clashes continued overnight. Activists stormed a Kiev building housing police.

The president’s proposal came amid new efforts to end the deadly unrest.

He offered the post of prime minister to Mr Yatsenyuk and the position of deputy PM to former boxer Vitali Klitschko following talks on Saturday.

‘Not afraid’
Speaking to large crowds in central of Kiev late on Saturday, the opposition leaders repeated their demands.

“Viktor Yanukovych announced that the government wasn’t ready to take the responsibility for the country and offered to the opposition to lead the government,” said Mr Yatsenyuk.

“What is our response to this? We are not afraid of the responsibility for the destiny of Ukraine.”

Later, in a tweet Mr Yatsenyuk said: “No deal @ua_yanukovych, we’re finishing what we started. The people decide our leaders, not you.”

Protesters create a corridor at a building”s entrance presumably for police to leave after an attack in central Kiev, Ukraine, 25 January
Protesters created a corridor to allow police to leave Ukrainian House overnight
Protesters attack a government building in central Kiev, Ukraine, 26 January
The activists then stormed the building, where the security forces had been based
Mr Yatsenyuk says that Tuesday, when a special session of parliament has been called, will be “judgement day”.

The opposition is demanding that a free trade agreement with the European Union be signed and political prisoners be freed, including former Prime Minister Yulia Tymoshenko.

They are also demanding early presidential elections. A vote is not due until 2015.

Mr Klitschko told the crowd that they would press ahead with their demands and that talks would continue.

“We are not turning back and we will keep discussing and trying to find a direction,” he said.

Petrol bombs
The demonstrations began in November after Ukraine decided not to sign an accord on more co-operation with the EU. Instead, the government opted to deepen ties with neighbouring Russia.

Late on Saturday, hundred of protesters surrounded Ukrainian House, a cultural centre in Kiev defended by riot police. Petrol bombs and fireworks were thrown inside.

But the officers were able to leave the building early on Sunday. Mr Klitscho had negotiated their safe passage, local media reported.

Anti-government supporters gather on Independence Square following the talks between opposition leaders and Ukrainian President Viktor Yanukovych in Kiev on 25 January 2014.
Maidan, or Independence Square, continues to be the main focus of the demonstrations
An anti-government protester throws a tyre into a fire at the site of clashes with riot police in Kiev on 25 January
The opposition has vowed to continue the protests until President Yanukovych agrees to early elections
Mr Yatsenyuk is the parliamentary leader of the country’s second biggest party, Fatherland, and an ally of Ms Tymoshenko. Mr Klitschko is the leader of the Udar (Punch) party.

The crisis in Ukraine escalated this week when two activists were killed, and another was found dead with torture marks in a forest near the capital.

A fourth, 45-year-old protester is said to have died in a Kiev hospital on Saturday from injuries sustained in earlier violence.

Although the protest movement – the EuroMaidan – is largely peaceful, a hardcore of radicals have been fighting pitched battles with police away from the main protest camp in Maidan, or Independence Square.

On Friday protesters seized a number of government buildings in Ukrainian cities outside Kiev, particularly in the west, which has traditionally favoured closer ties with Europe, including in the cities of Chernivtsi, Ivano-Frankivsk, Lutsk and Lviv.

On Saturday the protests spread to cities further east, including Vinnytsya, just west of Kiev.

BBC map
Are you in Ukraine? Have you seen or taken part in any of the protests? If you are happy to speak to the BBC, please complete the form below.

Send your pictures and videos to yourpics@bbc.co.uk or text them to 61124 (UK) or +44 7624 800 100 (International). If you have a large file you can upload here.

نامه سرگشاده زیباکلام به رسایی

Share Button

 

چکیده :جناب احمدی نژاد پس از آغاز ریاست جمهوری شان در سال ۱۳۸۴ یکی از نخستین گام هایی که بر داشتند توقف برنامه ” کج دارو مریز ” اصلاح طلبان در برنامه های هسته ایی کشور بود. همچون جنابعالی و همفکرانتان که امروز ژنو را ” مصیبت عظما” می نامید، ایشان یک گا م هم از شما جلوتر رفته و برنامه ” کج دار و مریز” دوران خاتمی به سرپرستی آقای حسن روحانی بعنوان مذاکره کننده ایران با غربیها را ” خیانت” اعلام…

کلمه:

جمعه, ۴ بهمن, ۱۳۹۲
 بسمه تعالی

جناب حجت الاسلام حمید رسایی نماینده محترم مجلس شورای اسلامی زیده توفیقاته

با سلام و تحیات، حضرتعالی و برخی دیگر از برادران و خواهران اصولگرا به رویارویی شدیدی با توافق ژنو برخاسته اید. ظرف چند روزگذشته شماری از طرفداران آقای احمدی نژاد و اعضاء جبهه پایداری با تعابیری همچون ” هولوکاست “، ” ترکمنچای ” ،” ذلت بار” ، ” تسلیم” ، “سازش” ، “خفت آور” و … یاد کرده اند. حتی در اخبار آمده بود که بیش از ۶۰ تن از نمایندگان مجلس در مخالفت با ژنوآقای دکتر ظریف را به مجلس احضار کرده اند. حاجت به گفتن نیست که این جزء حق مسلم نمایندگان است تا بر عملکرد قوه مجریه نظارت داشته و به اصطلاح ” مو را از ماست بکشند”. در سطحی وسیع تر البته، این هم حق آحاد ملت است که در خصوص همه امور کشور از جمله توافق هسته ایی به بررسی و اظهارنظر موافق یا مخالف بپردازند. بعبارت دیگر، حق اظهار نظر در خصوص برنامه هسته ایی کشور صرفا محدود و منحصر به مخالفین توافق ژنو نمی تواند بشود. یقینا جنابعالی و دوستانتان تصدیق می فرمائید که همانطور که شما از این حق برخوردارید که تغییر در برنامه های هسته ای کشور و کند شدن آنها را ” ذلت بار” ، ” ترکمنچای” و … ارزیابی نمایند، دیگران هم علی القاعده می بایستی از این حق همچون شما و همفکرانتان برخوردار باشند که در خصوص این برنامه ها اظهارنظر نمایند.

جناب رسایی، یقینا انگیزه شما و همفکرانتان برای مخالفت با ژنو می بایستی بواسطه منافع ملی بوده باشد. شما باور دارید که فعالیت های هسته ایی برای ایران منافع مهمی در بر دارد و چون توافق ژنو محدودیت هایی برای این فعالیت ها ایجاد کرده لاجرم با آن به مخالفت برخاسته اید.سئوال بنده هم از جنابعالی و همفکرانتان دقیقا همین است: جناب رسایی، آن منافع و خیرات و مبراتی که برنامه هسته ایی برای کشور داشته کدام بوده است؟ این هزینه سنگینی که متجاوز از یک دهه است چه بصورت مستقیم و چه چندین برابر آن بصورت غیر مستقیقم ( بواسطه تحریم ها) برای برنامه هسته ایی مان می پردازیم، چه سود و چه حاصلی برای مصالح و منافع ملی و اقتصادی کشور در بر داشته ؟ ظرف یک دهه گذشته بسیاری از مسئولین محترم کشور هزاران بار در جریان مصاحبه ها، سخنرانی، همایش، مقالات ، میزگردها و غیره پیرامون پیشرفت های هسته ایی کشور و اینکه چگونه این دستاوردها مایه فخر و مباهات ایران شده اند، حجم انبوهی از مطالب را فرموده اند. اما سئوال بنده خیلی ساده است: مابه ازاء این دستاوردها برای توسعه و پیشرفت اقتصادی کشور کدام بوده است؟

جناب احمدی نژاد پس از آغاز ریاست جمهوری شان در سال ۱۳۸۴ یکی از نخستین گام هایی که بر داشتند توقف برنامه ” کج دارو مریز ” اصلاح طلبان در برنامه های هسته ایی کشور بود. همچون جنابعالی و همفکرانتان که امروز ژنو را ” مصیبت عظما” می نامید، ایشان یک گا م هم از شما جلوتر رفته و برنامه ” کج دار و مریز” دوران خاتمی به سرپرستی آقای حسن روحانی بعنوان مذاکره کننده ایران با غربیها را ” خیانت” اعلام کردند.

آن ” برنامه خائنانه ” را متوقف نمودند و اعلام داشتند که منبعد برنامه هسته ایی ایران با تمام توان و سرعت به پیش خواهد رفت. غرب، شرق، شمال و جنوب هم هرکاری می خواهند بکنند. بنده قصدم در اینجا تشریح مصیبت هایی که آن سیاست ظرف ۸ سال گذشته بر سر ایران آورده نیست. بلکه می خواهم اشاره ای به شاه بیت استدلال ایشان بنمایم که چرا گذشتگان را در خصوص هسته ایی ” خائن” می دانستند. به اعتقاد جناب آقای احمدی نژاد ، برنامه های هسته ایی ایران باعث می شوند تا ۲۵۰ صنعت و رشته اقتصادی دیگر در کشور فعال شوند. بنده ظرف ۸ سال گذشته بارها و بارها در نوشته ها ، سخنرانی ها و مناظره هایم ( از جمله با خود حضرتعالی) تقاضا نمودم که طرفداران فعالیت های هسته ایی ایران ، ۲۵۰ که جای خود دارد، ۵ تا از آن صنایع و رشته های اقتصادی جدید را که بواسطه فعالیت های هسته ایی در کشور بوجود میامدند را نام ببرند؟ اگر هدف ما تولید سلاح هسته ایی می بود ، در آنصورت اصرار بر اینکه این همه هزینه نمائیم توجیه می داشت. چرا که هیچ کشوری حاضر نیست به ما سلاح هسته ایی بفروشد. از صدر تا زیل آنرا خودمان می بایستی درداخل کشور می ساختیم. اما مقام معظم رهبری موکدا فرموده اند که ایران به هیچ روی در صدد ساخت سلاح هسته ایی نیست. هدف ما از برنامه هسته ایی مان استفاده صلح آمیز و تولید اورانیوم ۵ درصد غنی شده برای نیروگاه بوشهر و سایر نیروگاههایم هسته ایی تولید برق که در آینده در کشور خواهیم ساخت می باشد.

با این پیش فرض که هدف ما از فعالیت های هسته ایی تولید برق می باشد، در اینصورت این سئوال از منظر اقتصادی مطرح می شود که این مخارجات سرسام آوری که تولید سوخت نیروگاه هسته ایی در کشور داشته، هزینه برق تولید شده در بوشهر را چه کسی می بایستی بپردازد، مردم یا دولت؟ اگر هزینه برق تولید شده در بوشهر را وزارت نیرو بخواهد از مصرف کننده بگیرد، آیا هیچ مصرف کننده ایی توان پرداخت آنرا خواهد داشت؟ وقتی سوخت نیروگاه بوشهر می تواند توسط آژانس با هزینه ایی که هزاران بار ارزان تر از هزینه تولید آن در ایران است تامین شود، آیا اصرار ما بر اینکه خودمان آنرا در داخل و علی رغم غیر اقتصادی بودنش تولید کنیم، سئوال برانگیز نیست؟ همین وضعیت در خصوص رادیو داروها هم هست. اتفاقا یکی از دلائل شک و تردید غربیها به انگیزه ما هم همین اصرار مان مبنی بر تولید سوخت بوشهر در داخل کشور است با چنین هزینه سرسام آوری. امیدوارم نفرمائید که “نخواهند داد”. چون جناب دکتر علی اکبر خان صالحی بشما توضیح خواهند داد که چنین امری غیر ممکن خواهد بود. در عین حال می توانید مسیر را کوتاه تر نموده و نیم نگاهی به واردات بیش از ۵/۶ میلیون تن گندم از آمریکا در سال گذشته بیاندازید.

جناب رسایی، نه تنها اصرار ما بر تولید سوخت هسته ایی (غنی سازی) در داخل کشور با توجه به هزینه سنگین آن هیچ توجیه اقتصادی ندارد، بلکه سایر مطالبی هم که تحت عناوین همچون “دستاوردهای غرورانگیز و افتخارآمیز هسته ای مان ” عنوان می شوند یکسویه و مبالغه آمیز هستند. از نظر صرف دانش علمی آنچه که ذیل غنی سازی صورت می گیرد، کشف یا روش علمی بوده که قریب به ۹۰ سال پیش توسط یکی از دانشمندان انگلیسی برای نخستین بار ابداع می شود. طرفه آنکه ما بگوئیم سانترفیوژهایی که ما توانسته ایم در ایران بسازیم پیشرفته تر هستند. آنهم بعید بنظر می رسد که در مقایسه با سانترفیوژهای کشورهای پیشرفته جایی بتوانند در عرصه بین المللی داشته باشند. هیچ بخشی از فعالیت های هسته ایی ما شکافتن مرزهای دانش و نوآوری محسوب نمی شوند. متاسفانه مخالفت غربیها با فعالیت های هسته ایی ما، بر روی این برنامه ها یک هاله ایی از درستی، حقانیت ،تعهد، غرور و رسالت ملی کشیده. مخالفت غربیها سبب شد که بسیاری از ما باورمان شود که چون بزعم خودمان غربیها دشمن پیشرفت و ترقی ما هستند، پس حتما فعالیت های هسته ایی ما حرکتی درست و به نفع مان است و بالاترین دلیلش هم همین مخالفت غربیهاست. این استدلال که “چون غربیها با برنامه های هسته ایی ما مخالفند پس این برنامه حکما می بایستی تحقق پیدا می کند” شوربختانه خیلی بیش از تحریم ها به ما ضرر و زیان وارد کرده. اساسا خود اینکه غربیها با برنامه های هسته ایی ما مخالف هستند، فی نفسه اشتباه است. غربیها با هر برنامه ما که بتواند مستقیم یا غیرمستقیم کاربرد نظامی پیدا کند مخالفت خواهند کرد. علت مخالفت آنها هم با برنامه هسته ایی ما محدود به بخش هایی می شود که می تواند کاربرد نظامی پیدا کند. در سایر بخشها آنها مستقیما یا از طریق آژانس حتی حاضر به همکاری هم هستند. آن بخش هایی هم که می توانند کاربرد نظامی داشته باشند را می شد با تمهیداتی بصورتی در کشور اجرا می کردیم که از همان ابتداء بجای رویارویی با همکاری خود غربیها صورت می گرفت. می شد از همان ابتدا اسباب اعتماد و اطمینان آنها را فراهم می کردیم همچنانکه امروز بعد از ده سال و خدا می داند چقدر خسارت به کشور داریم عملا انجام می دهیم. متاسفانه جدای از اینکه این پرسش ساده که آیا انجام برنامه های هسته ایی در ایران اساسا هیچ توجیه اقتصادی دارد یا نه، هیچوقت امکان مطرح شدن پیدا نکرد، اشکال اساسی دیگر آن بود که مع الاسف به کل مسئله هسته ایی از همان ابتدا به عنوان یک ابزار ایدئولوژیک برای رویارویی با غرب نگریسته شد. متاسفانه برنامه هسته ایی بعوض آنکه در خدمت مصالح و منافع ملی قرار گیرد، در خدمت مصالح و منافع ملی سیاسی خطی ، جناحی و ایدئولوژیک قرار گرفت. برنامه هسته ایی شد یک ابزاری در دست جریانات سیاسی برای اثبات انقلابی گری، متعهد بودن به انقلاب، ضدیت با غرب و با آمریکا و خود را برتر و بالاتر از رقیب دیدن. چه در گذشته یعنی درسال ۸۴ و توسط آقای احمدی نژاد و چه امروز که جنابعالی و همفکرانتان پرچم مخالفت با ژنو را به اهتزاز درآورده اید همواره اینگونه برخورد کرده اید که این فقط شما هستید که نسبت به نظام و مملکت درد دارید، تعهد دارید و شاهد این ” ظلم عظیم ” به مصالح و منافع ایران هستید. شاهد این “مماشات”، “عقب نشینی” و “تسلیم” مسئولین بزعم شما غربگرا یا مرعوب آمریکا، لیبرال، اصلاح طلب ، وابسته، سازشکار و عافیت طلب هستید که به قول خودتان ” پای بر روی همه دستاوردهای هسته ایی این ملت گذاردند”. متاسفانه مخالفت غربیها با برنامه هسته ایی مان (آنهم همانطور که گفته شد با بخشی از جنبه های آن که می تواند کاربرد نظامی داشته باشد ) سبب شد که دفاع از برنامه هسته ایی و پیشبرد آن بمثابه امری انقلابی تلقی شود و برعکس تلاش در جهت حل و فصل آن تنزل یا فتنه به حرکتی سازشکارانه ، غیر انقلابی و ضد مردمی. نه جناب رسایی، اتفاقا برعکس است. شما و دوستانتان بواسطه ضدیت غرب با برنامه هسته ایی مان ممکن است ظاهرا انقلابی تر و متعهد تر به نظر برسید. اما آنان که درد تعطیل شدن نیمی از واحدهای تولیدی کشور بواسطه تحریم ها را دارند؛آنان که نگران بیش از ۵ میلیون بیکاردر کشور هستند؛ آنان که نگران صف طولانی مهاجرت تحصیلکردها و نخبگان از کشور هستند؛ آنان که نگران افول بلندمدت سرمایه گذاری و توسعه در بخش انرژی کشور بواسطه تحریم ها و برداشت میلیارد ها دلار از منابع نفت و گازمتعلق به ایران توسط همسایگانمان بواسطه تحریم ها هستند؛ آنان که نگران پائین رفتن سرانه بهداشت و درمان و آموزش و پرورش کشور و قرار گرفتن ایران در ردیف کشورهای آفریقایی و توسعه نیافته هستند؛ آنان که نگران بالا رفتن منظم خط فقر هستند؛ آنان که نگران فقدان امکانات اولیه اطفاء حریق در یک شهر۱۲ میلیون نفری هستند؛ آنان که نگران مصیبت های زیست محیطی متعدد کشور هستند؛….. اگر جناب رسایی میزان تعهد و پای بندی شان به نظام و مملکت اتفاقا بیشتر از شما نباشد یقین بدانید کمتر هم نیست. منتهی اشکال اساسی آن است که حاضر نیستند ازنمد هسته ایی کلاه سیاسی به سر بگذارند.

کلام آخر جناب رسایی اینکه یقین بدانید که نمی شود برای همیشه فقط به تجلیل و تمجید از برنامه هسته ایی اجازه داد و جلوی نظرات دیگر را با قید و بند سانسورگرفت. مطمئن باشید که این زره و این جایگاه رفیعی که مخالفت غرب با برنامه هسته ایی مان برای شما وهمفکرانتان بوجود آورده، بالاخره یکروز کارآمدی اش را از دست خواهد داد و نظرات دیگری هم در خصوص هسته ایی ابراز خواهد شد. ماه هسته ایی یقینا روزی از پشت ابرها بدر خواهد آمد.

ایام بکام باد

صادق زیباکلام

دوم بهمن ماه هزاروسیصدونود دو

کامنت من،: مثل معروفی است که  با آنکه کر است میتوان جوری صحبت کرد که بشنود و بفهمد ولی با آنکه خود را به کری زده است هیچ کاری نمیتوان کرد اگر توپ هم بغل گوششدرکنند نخواهد شنید چون نمیخواهد بشنود. برای این دارو دسته ها؛ آنتی آمریکانیسم، انرژی هسته ایی، قرآن ، دین مذهب همه و همه ابزار کسب و قدرت هستند و تلاش برای توضیح  آنچه درست است است به آنها فقط آنهارا عصبی تر میکند.

اوکرائین بسوی قیام همگانی علیه رژیم

Share Button

در این پست، متواتراً آخرین اخبار قیام مردم اوکرائین علیه رژیم یانوکویچ

و آزاروف مرتباً تجدید و درج میشود.

در  اینجا این پست پایان می یابد تا گشایش پست بعد

۲۳۰۰ : یاکوچنکو رئیس جمهور به دو تن از رهبران اپوزیسیون پیشنهاد پست نخست وزیری و معاونت ریاست جمهوری را پیشنهاد کرد. این دو رهبر اپوزیسیون، به احتمال زیاد به این پیشنهاد پاسخ  مثبت  نخواهند داد. رئیس پلیس و ویزیر کشور معترضسن خایابانی ار به افراطگرایی متهم مرد و از مردم و دیگر معترضین خواست که هرکجا که میخواهند تظاهرات کنند ولی به افراطیون میدان استقلال نپیوندند. رئیس پلیس تهدهد  کرد که بالاخره مجبور به استفتفاده از  زور خواهد شد.

Arseniy Yatsenyuk (L) and head of the UDAR party Vitali Klitschko in Kiev (10 Dec 2013)

Arseniy Yatsenyuk (L) and Vitali Klitschko have been offered the positions of PM and deputy PM

1130:  مردم برای تصرف وزارت نیرو تلاش میکنند. یکی از وزراء از شکست مذاکرات خبر داده و افراطیون را مسئول شکست مذاکرات معرفی کرد. در برخی نقاط مردم پلیس را در مقرشان محاصره کرده اند/

Protesters block entrance to regional administration headquarters in Chernivtsi (25 January 2014)

Activists are blocking government buildings across the country

.1100: خبر از کیف پست و از دیروز میباشد ولی موارد آن تازه است. گزارش از تصرف ۴ ساختمان دولتی توسط انقلابیون خبر میدهد یکی از آنها ساختمان وزارت کشاورزی و دیگری  سیتی هال است

۱۴۰۰: خبرگزاری فرانس پرس که اهرام آنلاین آنرا نقل کرده است از  اشغال مراکز دولتی در بیش از ۱۱  استان دیگر خبر میدهد که ذکر نام تمام آنها را ضروری نمیدانم. از ناحیه غربی کشور تعداد بسیار زیادی به پایتخت آمده آند و جمعیت در جهت حرکت بسوی کاخ  یانوکویچ آرایش یافته است. رادیو بی بی سی انگلیسی به نقل از مقامات دولتی، معترضین را متهم کرد که برخی از آنان مسلح شده اند. فرانس پرس از بالارفتن روحیه تعرضی در بین معترضین حکایت گزارش میکند.  اگر بخواهم از روی سرعت گسترش اعتراضات که در رسانه های دنیا درج میشود قضا.ت کنم باید بگویم سرانجام رژ یم یانوکویچ فرو خواهد ریخت و توان و اراده ایی هم که از خود مقاومت نشان دهد نخواهد داشت. دیگر حتی ارتش هم حریف این دامنه وسیع اعتراضات نیست و سقوط رژیم ؛ هم قطعی و هم بنظر من مسئله حد اکثر چند روز است و نه حتی ماه.

۸۰۰ ۰: دولت معترضین را متهم کرد که دو افسر پلیس را دستگیر کرده اند و اخطار کرد فوری آنها را  آزاد نمایند

۰۸۰۰ : ویدئو کلیپ از دیروز از مخبر دیلی تلگراف که از وسعت منطقه سنگر بندی شده و تحت کنترل انقلابیون گزارش میدهد. عنوان خبر دیلی تلگراف :

 ۰۶۰۰ :    معترضین در استانهای مرکزی و غربی کشور چند مرکز دولتی تصرف کردند. در کیف هم پیکارجویان پلیس را زیر آتش فشفشه قرار دادند که پلیس فقط با آب پاش از خود دفاع کرد. معترضین کیف هم یک ساختمان دیگر دولتی را اشغال کردند. یک مهندس کارخانه که از شرق کشور آمده ، خانمی ۵۰ ساله است با تعداد زیادی کلاه ایمنی و دارو برای تظاهر کنندگان به آنها پیوست . اومیگوید هیچ راهی جز تغیر این رژیم فاسد نیست من آمده ام اینجا تا برای آینده برزندانم پیکار کنم. به وعده های یانوکویچ اطمینان نمیتوان کرد. از طرفی دیگر یانوکویچ وعده تغیرات و اعطای امتیازات زیادی را به مبارزین داد که بابی اعتنلیی مبارزان رو برو شد.

آمریکا: کنفرانس ژنو، ایران و اسد از زبان جان کری

Share Button

سرمایه گزاران خارجی وقتی ببینند کسانی با نگاه امثال نگارنده این یاداشت، که ۳۰ سال است جرئت دیدن میهنش را ندارد و آرزوی دیدن قبر پدر خود را هم باید بگور ببرد، توانست بدون ترس از دستگاههای امنیتی، بدون اجبار به تظاهر به پذیرش نظام، آزاد در پوشش و تفریح خود، بدون ترس از بگیر و ببند های خیابانی به مملکت خود باز گردد آنوقت تازه شروع به تجدید نظر در نگاه خود نسبت به ایران بعنوان یک جاذبه سرمایه گذاری میکنند. سرمایه گذار خارجی هر وقت ببیند که رهبران جنبش سبز؛ که بنا به آمار ساختگی خودِ رژیم هم ، حد اقل حدود ۱۵ میلیون آرای مردم را داشتند، میتوانند آزاد باشند و برنامه های خود را با مردم در میان بگذارند به وعده های آقای روحانی باور میکنند. هر وقت آنها دیدند که معتبر ترین امام جماعت نماز جمعه مملکت، آیت الله هاشمی بعنوان نخستین فرد مورد وثوق رهبر فقید انقلاب و از هزینه داده ها برای این انقلاب به سکوی نماز جمعه باز گشت آنوقت نشانه ها و احتمال تغیر و اصلاح اموررا می پذیرد.

دو صد گفته چون نیم کردار نیست

24rouhani-cnd01-articleLarge-v2

سخنرانی آقای روحانی در کنفرانس داووس، تقریباً  هم از سوی ناظران و دولتمردان خارجی و هم ناظران و تحلیگران داخلی مورد تأئید و تا حدی تحسین قرار گرفت. من برای  درک هورا کشیدن خارجی ها برای سخنرانی روحانی هیچ مشکلی ندارم ولی آنطور که این هورا کشی در داخل درک میشود آنرا درک نمیکنم  بلکه کلید فهم آنرا در این جمله کوتاه جان کری  میبینیم که درهمان کنفرانس داووس گفت:* ” او ( روحانی) بشما گفت که ایران قصد ساختن سلاح  هسته ای را ندارد. حالا ایران این فرصت را دارد تا با  عمل خود به این حرف دنیا را از تردید دربیاورد. “

صدها سال است آخوندهای ما به مردم حرفهای خوب زده اند و در این حرفه در تاریخ  تالی و هماوردی ندارند و مردم نجیب ما هم کمترین زحمتی بخود نداده و یا فرصتی نیافته اند تا در عمل ببینند روحانیون ما چقدر به موعظه های خویش، خودشان عمل میکنند. ولی من از برخی منتقدین داخلی در حیرتم که چرا باید بدون قرار دادن حرفهای شیرین و آهنگین بیان شده آقای روحانی در کنفرانس داووس  در متن بحران همه جانبه ایی که میهنمان را در بر گرفته و حکومت ساخته هم هست از خوشحالی جیغِ به به و چهچه سر دهند. آقای روحانی در شرایطی از امکان تبدیل شدن ایران به یکی از  ده کشور جهشگیر صنعتی دنیا صحبت میکند که کمترین زمینه اجتماعی، سیاسی،  و امنیتی  و کمترین زمینه اقتصادی برای تحقق این آرزو در شرایط کنونی و با وجود این حکومت وجود ندارد.

در آخرین نمونه دو زن بیگناه قربانی سیستم نا کار آمد آتش نشانی میشوند، در اهواز و تهران مردم از گاز سمی کربن چنان در حال اختناق هستند که اختناق سیاسی را فراموش کرده اند، همین روزها، خبر پشتِ خبر از اعدام در کردستان و اهواز و.. ، میرسد و ایران به نسبت جمعیت، رکورد اعدام را در جهان را دارد، از پذیرش نماینده حقوق بشر سازمان ملل خود داری میکند و بزرگترین صادر کننده مغز در دنیا است، مبارزان ضد اسد یا بقول خودشان معارضین را تروریست میخواند و یگانه نیروی ضد تروریست منطقه را هم رژیم بشار اسد میداند  در حالیکه که پیراهن شخصی های او فقط به بچه های توی شکم مادرشان تجاوز نکرده اند. نخست وزیر دوران جنگ را که بجزهورا کشان  رژیم،  صغیر و کبیر قبول داشته و در داخل و خارج به او ارج میگذارند  در “حصری” بدتر از زندان نگاه داشته  است، رئیس دو دوره مجلس شورای اسلامی که  با دهها سال مبارزه برای اسلام و آزادی از ستونهای این انقلاب بود، در زندان است. دهها روزنامه نگار که به مالشگری رهبر و بیت او نیافتاده اند در زندان هستند. صدها منتقد دیگر به صرف اننتقاد از رژیم و طرح مطالبات مردم زندانی هستند، قریب بیش ۴ میلیوین ایرانی  یا بدلایل سیاسی و یا اجتماعی، این رژیم را تحمل نکرده از مملکت گریخته، گاه با قبول خطرات جانی راه خارج را در پیش گرفته اند. اعتیاد، گرانی ، بیکاری ، افسردگی  همگانی بیداد میکند.  موسسات اقتصادی و تولیدی یکی پس از دیگری تعطیل میشوند و بجای آنها شبکه های اختلاس وسعت می یابند، بانکهای کشور فقط به ضرب حمایت دولتی و اقتدار امنیتی، ورشکستگی اشان پنهان شده است، نرخ برابری پول ملی با مهندسی امنیتی و اداری  به حد یک سوم  نرخ  ده سال پیش و در حد یک سیصدم  نرخ  زمان انقلاب رسیده است. حساب و کتاب از نظام پیمانکاری، سیستم بانکی، بیمه و مالیات و گمرکات مملکت رخت بر بسته است.

خود رئیس جمهور یک سوم آرائی که با آرای استقراضی و عاریه ایی دو تن از چهره های مردمی منتقد، به رئیس جمهوری رسیده، و آن یکسوم  آرای وی هم اینک  به یک ششم یا شاید کمتر تقلیل یافته است  میخواهد بجای عمل به وعده ها، با موعظه هایی که با مواعظ رئیس جمهور قبلی نه ماهواً بلکه فقط به لحاظ فرم و ادبیات خود فرق دارد، این اوضاع بحرانی  را درست کرده و سر و سامان دهد  بدون اینکه کمترین دستکاری ای در ستونهای حتی نیمه اصلی مدیریتی کشور و ساز و کار های قبلی ایجاد کند. در چنین شرایطی آقای روحانی از سرمایه گذاران خارجی دعوت میکند که بیایند در ایران سرمایه گذاری کرده و به آنها وعده های خوب و گشودن پنجره بسوی دنیا را میدهد. آقای روحانی نمیداند که نمایندگان دولتهای شرکت کننده در کنفرانس داووس، جمعیت نماز جمعه نیستند که با این بحر طویل ها افسون و جادو بشوند. آنها با عمل دولت ایران کار دارند. آنها اگر نشانه های واقعی و عملی نه حرفهای قشنگ ببینند اطمینانشان جلب میشود. آنها وقتی ببینند کسانی با نگاه امثال نگارنده این یاداشت، که ۳۰ سال است جرئت دیدن میهنش را ندارد و آرزوی دیدن قبر پدر خود را هم باید بگور ببرد، توانست بدون ترس از دستگاههای امنیتی، بدون اجبار به تظاهر به پذیرش نظام، آزاد در پوشش و تفریح خود ، بدون ترس از بگیر و ببند های خیابانی به مملکت خود باز گردد آنوقت تازه شروع به تجدید نظر در نگاه خود نسبت به ایران بعنوان یک جاذبه سرمایه گذاری میکنند. سرمایه گذار خارجی هر وقت ببیند که رهبران  جنبش سبز؛ که بنا به آمار ساختگی خودِ رژیم هم  حد اقل حدود ۱۵ میلیون آرای مردم را داشتند، میتوانند آزاد باشند و برنامه های خود را با مردم در میان بگذارند به وعده های آقای روحانی باور میکنند. هر وقت دیدند که معتبر ترین امام نماز جمعه مملکت آیت الله هاشمی بعنوان نخستین فرد مورد وثوق رهبر  فقید انقلاب و از هزینه داده ها برای این انقلاب به سکوی نماز جمعه باز گشت آنوقت  نشانه ها و احتمال  تغیر  و اصلاح اموررا می پذیرد.

نیویورک تایمز یادداشتی بسیار خواندنی در تفسیر سخنان روحانی دارد که بسیار گویاست و با آن هلهله و چلچله دیگران برای سخنان او متفاوت است. در متن این یاداشت لینک مصاحبه جان کری با العربیه  نیزهست که بسیار شفاف صحبت کرده و موضع آمریکا را در بیشتر موارد نسبت به ایران و سوریه و کنفرانس ژنو ۲ توضیح میدهد. او در این مصاحبه دقیقاً میگوید که با عمل دولت ایران کار دارد و نه با حرفهای قشنگ. او ایران را متهم میکند که افراد سپاه آن در سوریه در کنار ارتش اسد میجنگند، از تروریسم حزب الله پشتیبانی میکند، و رژیم اسد را بعنوان متحد ایران ستاد تروریسم در منطقه  میداند و در همان حال اداعای نقش سازنده  نیزدارد و میخواهد در ژنو ۲ شرکت کند بدون اینکه سند نهایی ژنو یک را دال بر لزوم نشکیل دولت انتقالی را پذیرفته باشد. جان کری قاطعانه هرگونه نقشی را برای رژیم اسد در حکومت آینده سوریه نفی میکند و در پاسخ مصاحبه گر، راجع به تماس ارگانهای اطلاعاتی غربی از جمله آمریکا با رژیم اسد برای مقابله با تروریسم، او خود رژیم اسد را مرکز گرانشی و ثقل تروریسم  میداند و انتشار این شایعه را اقدامی دیس اینفرماتیو از سوی رژیم اسد میداند. او به دخالتهای ایران در یمن، لبنان و … اشاره میکند که موجب نا امنی منطقه میشود.  گزارشگر نیویورک تایمز در پایان نتیجه میگرد که جان کری و روحانی در رابطه با سوریه، گویا از دو کشور متفاوت صحبت میکنند. چان کری در پاسخ مصاحبه کننده که میپرسد، آیا با حل شدن مسئله هسته ایی، مشکل شما با ایران حل میشود، قاطعانه میگوید نه. او حرف نهایی خود را تکرار میکند که ایران باید به حرفهایش عمل کند.

در پایان من شنیدن بیش از یکبار مصاحبه جان کری و خواندن یاداشت نیویورک تایمز را به آشنایان به زبان انگلیسی و علاقمندان به موضوع اکیداً توصیه میکنم. آرزو میکردم که رئیس جمهور ما دکتر حسن روحانی هم قدری با این زبان آشنایی میداشت تا خود، این مصاحبه را شنیده  و کنفرانس داووس را با سکوی نماز جمعه  یکی نپندارد.

توجه!

با تسخیر چند مرکز دولتی در چند استان در اوکرائین؛ اعتراضات در آن کشور بسوی یک قیام همگانی پیش میرود

من با استفاده ازآخرین اخبار سعی  دارم در این زمینه که بنظرم چرخ و فلک موازنه قدرت را در دنیا بهم میریزد و ممکنست به خود روسیه هم سرایت کند خبر رسانی کنم

Black smoke and fireballs rise over Kiev (25 January 2014)

برای مشاهده آخرین آخبار اوکرائین به لینک بروز و ساعت شونده زیر مراجعه نمائید یا اینجا را کلیک کنید!

اوکرائین بسوی قیام همگانی علیه رژیم

EXCLUSIVE: Kerry says Assad not ready for solution

 

By Staff Writer | Al Arabiya News
Thursday, 23 January 2014

In an exclusive interview with Al Arabiya from Geneva, U.S. Secretary of State John Kerry ramped up his criticism of Syrian President Bashar al-Assad, calling him “the single biggest magnet for terrorists” and the only person who stands in the way of peace and the future of Syria.

Speaking with Al Arabiya’s Rima Maktabi, Kerry said President Assad has refused to accept a political transition that will see him leave power.

“Yesterday you had 40 countries and organizations all of which with the exception of one were talking about a transition government and the need to have a change in Syria. The one that refused to talk about it was obviously the Assad regime,” Kerry said.

He said there’s no way that the opposition is ever going to consent to Assad being part of any future government.

“Assad needs to put Syria in front of Assad. This should not be about one man, one family; this should be about all the people of Syria and the future of Syria,” Kerry said.

The U.S. secretary of state pointed out that the world would protect Assad’s Allawite religious sect from persecution if he steps down.

Watch full interview here

Read the transcript

“I say to any of the Allawites who are fighting with the belief that somehow only Assad can protect them: that is not true; Assad is putting them at risk today. He is putting all of Syria at risk today.”

“He is responsible for the potential disintegration of Syria,” Kerry added.

People within the Assad’s regime who don’t have blood on their hands, he said, could continue to be part of a government transitional process.

Engaging Iran

In regards to Iran, the secretary of state said Washington continues to be wary of its involvement in the Syrian conflict and that it can only judge Iran’s actions, not words.

“Iran has to be engaged realistically and on a basis of honesty. Iran understands that the Geneva I communiqué calls for a transition government with full executive authority by mutual consent,” Kerry said.

Iran refused to embrace that standard as a precondition to attend Geneva II and has said its absence as an “influential party” will lead the Geneva II conference to failure.

“Iran clearly, has IRGC (Iranian Revolutionary Guard Corps) personnel on the ground in Syria conducting military affairs,” Kerry said, adding that Tehran “is the principal supporter of its client, terrorist organization called Hezbollah.”

Kerry said Hezbollah is the “principal difference” in the fighting that is taking place on the ground in Syria.

According to the Syrian Observatory for Human Rights at least 130,000 people have been killed since March 2011 when the uprisings against Assad began. The year 2013 was the deadliest, with 73,000 fatalities.

Several countries, Kerry said, are willing to send peace-keeping forces to a future Syria. The United States, however, is unlikely to send in troops.

“I don’t think it would be appropriate I don’t think anyone believes that American troops should be on the ground. There are many countries whose troops could be accepted and would be able to be there as peace keepers. I have no question of that.”

Although the United States considers Iran a state sponsor of terrorism, reaching a nuclear deal with it was in the interest of the region.

“I am absolutely certain without a reasonable doubt that Saud Arabia, Turkey , Jordan, all countries in the region are safer today from the threat of the Iranian nuclear weapon than they were before the agreement that we made,” Kerry said.

If Iran does not execute the commitments it made with Western powers, “the military option of the united states is ready and prepared to do what it would have to do,” Kerry said.

“It wouldn’t be a wise choice for Iran. We are convinced that we are on the right track because clearly the world would rather see us settle this peaceful rather than have a military confrontation,” he said.

***************************************************************************************************************************************************

U.S. and Iran Offer Clashing Accounts of the Civil War in Syria

نیویورک تایمز 

 DAVOS, Switzerland — Secretary of State John Kerry and President Hassan Rouhani of Iran offered clashing accounts on Thursday of the civil war in Syria, and the role that Tehran is playing in the conflict.

The contrasting assessments illustrated the chasm that still separates the United States and Iran on Middle East issues even as they have agreed on a temporary accord to freeze much of Iran’s nuclear program.

In an interview here with the news agency Al Arabiya, Mr. Kerry said that it was time for Iran to match its words about the need for a peaceful solution to the war in Syria with deeds. If Iran wants to play a stabilizing role in Syria, Mr. Kerry suggested, it should stop sending paramilitary forces there and rein in its proxies who are fighting with President Bashar al-Assad’s forces against the rebels.

“Iran has I.R.G.C. personnel on the ground in Syria conducting military affairs,” Mr. Kerry said, using the abbreviation for Iran’s Islamic Revolutionary Guards Corps. Mr. Kerry also said that Iran was the main supporter of Hezbollah, the Lebanese militia, which he asserted was “the principal difference in the fighting that has taken place on the ground in Syria.”

Launch media viewer
At a forum in Switzerland, President Hassan Rouhani of Iran on Thursday referred to rebels in Syria as “ruthless killers.” Michel Euler/Associated Press

But the Iranian president offered an assessment that differed so radically it was difficult to imagine that he was talking about the same country. Echoing arguments used by Mr. Assad, Mr. Rouhani suggested that terrorism, not power-sharing with the opposition, was the main issue.

“All of us should work to push terrorists out of Syria,” Mr. Rouhani said in an address to the World Economic Forum in this Alpine village. Though he described the insurgents who had taken up arms against the Syrian president as “ruthless killers,” Mr. Rouhani made no mention of the arms or personnel Iran had sent to Syria or of Hezbollah’s role.

The dueling accounts pointed to the deeper, compartmentalized nature of American-Iranian relations. Though Mr. Kerry has had extensive negotiations with Iran’s foreign minister, Mohammad Javad Zarif, the Obama administration’s discussions with the Iranians, including its back-channel talks, have focused almost entirely on the nuclear issue.

There was no indication that the tentative efforts to find common ground on the nuclear question had laid the basis for a broader accommodation on regional disputes. If anything, the interim agreement on Iran’s nuclear program called to mind the sort of arms control accords the White House reached with the Kremlin during the chillier days of the Cold War, in which Moscow and Washington sought to limit their nuclear arms even as they waged proxy wars and competed for influence in the third world.

The contrasting American and Iranian assessments came a day after the peace talks on Syria opened in Montreux with a defiant speech from a Syrian government official. Mr. Kerry acknowledged in his interview on Thursday that there were no indications that Mr. Assad was prepared to vacate his post. “He’s not ready at this point in time,” Mr. Kerry said.

Mr. Kerry also did not present a clear blueprint for how he hoped to persuade Mr. Assad to change his mind, beyond mobilizing international pressures.

Multimedia Feature: Timeline on Iran’s Nuclear Program

Yet it was Mr. Rouhani who was on the diplomatic offensive. Describing himself as an advocate of “prudent moderation,” Mr. Rouhani said he sought “constructive engagement” with Iran’s neighbors and pledged that his country had no intention of acquiring nuclear weapons, speaking to a packed auditorium that included some Israeli participants and Catherine Ashton, the European Union’s foreign policy chief.

John Chipman, chief executive of the London-based International Institute for Strategic Studies, said Mr. Rouhani’s speech was in essence “an application to rejoin the international community.”

“His buzz-terms were ‘prudent moderation’ and ‘constructive engagement,’ ” said Mr. Chipman, who was in the audience. “He is saying: Trust me as a leader.”

Yet Israeli leaders attending Davos took exception to Mr. Rouhani’s comments, saying they represented a missed opportunity and were intended to mislead world opinion. “Rouhani is continuing with the Iranian show of deception,” Prime Minister Benjamin Netanyahu said in remarks relayed by his office in Jerusalem.

Mr. Rouhani’s conciliatory tone certainly did not represent a convergence with the United States on Syria, the most urgent Middle East crisis.

Mr. Kerry suggested that Iran might yet play a role in the Syria peace talks if it publicly embraced the mandate for Swiss peace talks, which calls for the establishment of a transitional administration that could run the country if Mr. Assad agreed to yield power.

But Mr. Rouhani appeared to show no interest in that possibility. Instead, he again echoed the Assad government’s arguments calling for “free and fair elections” and stating that “no outside power” should seek to determine Syria’s future.

 ***************************************************************************************************************

*

“He told you that Iran has no intention of building a nuclear weapon,” Mr. Kerry said in aspeech to the World
Economic Forum. “Starting now, Iran has the opportunity to prove these words beyond all doubt to the world.”

………..

……..

Kiev Protests Take Dark Turn

Share Button

After two months of mostly peaceful demonstrations on the main square, the center of the capital has been turned into a fortress, with barricades from sacks of snow and a garrison of guards armed with clubs, fireworks and anything else they can lay their hands on.

By

JAMES MARSON
Updated Jan. 23, 2014 2:26 p.m. ET

Antigovernment protesters surrounded by burning barricades aim fireworks at police during another day of violent clashes Thursday in central Kiev. Associated Press

KIEV, Ukraine—People who had been carrying tea and sandwiches to antigovernment protesters here are now ferrying other supplies as well: sacks of cobblestones and crates of Molotov cocktails.

After two months of mostly peaceful demonstrations on the main square, the center of the capital has been turned into a fortress, with barricades from sacks of snow and a garrison of guards armed with clubs, fireworks and anything else they can lay their hands on.

A protester throws stones towards riot police as others take cover. REUTERS

But now there is a new front line, some 200 yards away from the square on a street leading to the government buildings, where a group of right-wing organizations launched an attack on police early this week.

A police officer aims his shotgun during clashes with protesters . AP

Angered by the lack of government concessions and new legislation cracking down on dissent, many ordinary protesters on the square have followed them. Some wear polystyrene tubes as armor on their arms and legs. Others roll tires to add to fires that burn into black clouds in no man’s land.

“I know it is safer on the square, but there people are just watching,” said Orest, a 42-year-old builder, warming his hands at a drum brazier about 30 yards from the foremost barricade. Like other protesters interviewed, he only gave his first name.

Protesters clashed with police this week in central Kiev after the passage of new legislation cracking down on dissent. AP

This is his third trip to the protests from Lviv in the west of the country, he said, and this time he decided to man the new front lines.

“I’m a little frightened, but the more people there are, the less frightened I am,” he said.

A man reacts after he was injured during a rally in Kiev this week. REUTERS

The risks of taking part in protests rose dramatically this week, as at least two demonstrators died from gunshot wounds. Medics say hundreds more have been injured as police attacked with rubber bullets and baton charges.

Opposition lawmaker Andriy Parubiy showed what he said were stun grenades adapted by police to contain shrapnel. Other protesters show metal bullets they say were fired by police.

The government denies causing the deaths or using live rounds and says it is using the minimum force necessary.

The body of an unidentified man lies in a building near the street where clashes took place in Kiev.Associated Press

The violence hasn’t dampened numbers. After the deaths and a wave of attacks by riot police Wednesday, thousands flooded the square in the evening ahead of an expected assault.

Hundreds shoveled snow into sacks to bolster barricades to heights of 10 feet on roads leading to the square. Others poured gasoline into beer bottles or smashed cobblestones with a sledgehammer and carried them to the front line.

The square itself still feels like a camp site at a rock festival, but with a grittier edge.

Protesters fire fireworks to a police line as they clash during an anti-government protest in downtown Kiev this week. EPA

As the singer Ruslana belts out the national anthem and encourages peaceful forms of protest, men in camouflage and helmets carrying makeshift shields shuttle back and forth from the front line.

Andriy, a 53-year-old doctor who lives near Kiev, said he’d been to take a look at the front earlier. “When the stun grenades first exploded, it was scary. But you get used to it,” he said.

His wife Lyuba, 51 years old, was using a pole to break frozen snow to fill sacks. “I wore this to protect me from the riot police,” she said, pointing to the ear flaps of her fake fur hat.

At the front line, tensions remained high Thursday, despite a temporary truce negotiated by an opposition leader.

A protester catches fire during clashes with police. REUTERS

A fire crew moved in around midday to extinguish flames that were licking the first floor of a building near a wall of burning tires.

Men with faces and clothes blackened by smoke grab tea or a sandwich on a break from guard duty. The road, stripped of cobblestones, is covered in a sludge of blackened snow and mud. Some demonstrators join priests chanting a prayer.

Further back, men warm their hands at bonfires burning in metal barrels. Others hand out cigarettes and tea. Some pose for photos on their cellphones.

A protester points a handgun during a clash with police in Kiev this week. AP

In the rest of Kiev, life continues much as normal.

Barely a few hundred yards from the square, business goes on normally. Shops sell clothes and cafes serve tea and sandwiches. The subway station under the square is still running, and a store in an underpass selling baked potatoes is still churning out food.

But sometimes, the violence spills out of the center.

Protesters clash with riot police in Kiev this week. EPA

At night, groups of protesters fan out in cars aiming to stop young men they say are hired by the regime from making trouble.

Activists say one group was ambushed early Thursday and encircled by thugs and police. The Interior Ministry blamed the clash on protesters, who they said had attacked three buses of riot police. Eighteen people were detained.

—Katya Gorchinskaya contributed to this article.

***********************

Wall Street Journal

 

Ukraine Leader Offers Concessions to Protesters

Opposition Digs In at Regional Administration Buildings

(((((((((((((((((((((((((((

BBC

Ukraine unrest: Protesters storm regional offices

Barricades of snowbags, tyres and wooden sticks surround the Lviv regional state administration office, as Steve Rosenberg reports

Anti-government demonstrators in Ukraine are expanding their protests after talks between the opposition and President Viktor Yanukovych stalled.

In western Ukraine, the activists seized the regional government office in the city of Ivano-Frankivsk and are storming another one in Chernivtsi.

Protests were reported in Lutsk, in the north-west, and Sumy, in the east.

Meanwhile, Mr Yanukovych vowed to use “all legal means” if a solution to the crisis is not found.

At a meeting with religious leaders, he also promised to amend anti-protests laws rushed through parliament last week and reshuffle the government at an urgent session of parliament due to begin on Tuesday.

And he said amnesty would be granted to those detained activists who had not committed “grave crimes”.

In the capital Kiev, new barricades were erected overnight as the main protest camp expanded.

Continue reading the main story

Analysis

image of Steve RosenbergSteve RosenbergBBC News, Lviv

The Lviv regional state administration office resembles something from protest-hit Kiev. All around the building there are barricades of snow bags, tyres and wooden sticks.

On Thursday, hundreds of anti-government protesters seized control here.

Inside, I met “commandant” Andriy, the man in charge here now and the head of the local trade union. Andriy told me that the protesters were motivated by anger at what was happening in Kiev.

They blame the authorities for the violence and for death of anti-government activist Yuri Verbytsky, who was from Lviv. He was found dead in a forest outside Kiev. “People,” Andriy said, “have the right to rise up.”

It’s a similar picture in other parts of western Ukraine, where protesters have been picketing local government offices and, in some cases, taking control.

It’s in this region that opposition to President Yanukovych has traditionally been strongest – and pro-Europe sentiment most keenly felt.

Freezing demonstrators in Kiev’s Independence Square – widely known as the Maidan – also occupied a government building as a truce with riot police continued.

Meanwhile, the parliament of the Crimean Autonomous Republic – seen as a staunch supporter of Mr Yanukovych – urged the president to declare a state of emergency.

In other developments on Friday:

  • Germany and France are summoning Ukraine’s ambassadors over recent deadly clashes in Kiev
  • the EU’s enlargement commissioner, Stefan Fuele, has held talks in Kiev with Mr Yanukovych and is due to meet opposition leaders
  • Mr Yanukovych names Security and Defence Secretary Andriy Kluyev as new head of the presidential administration

The crisis escalated this week when the first deaths in the unrest happened.

Two protesters were shot during rioting on Hrushevskyy Street near the Maidan. The opposition says they were killed by riot police or snipers – the government denies the claim.

And an activist was found dead in woods near Kiev after apparently being abducted, tortured and left to die in the snow.

The demonstrations were initially triggered by Mr Yanukovych’s government last-minute decision to ditch a proposed association and free trade deal with the EU in November.

But the protests later widened their demand to include the fight against what activists say are widespread government corruption and abuse of power.

The authorities deny the allegations.

Maidan vote

In Ivano-Frankivsk, some 1,500 protesters occupied the regional administration and barricaded themselves in the building, according to the Ukrainska Pravda website.

Women holding icons kneel in front of riot police in Kiev. Photo: 24 January 2014In Kiev, women begged riot police not to attack protesters
A protester inside the agricultural policy ministry in Kiev, 24 January A slogan inside the newly occupied agricultural policy ministry reads “Power to the people”
Protesters inside the agricultural policy ministry in Kiev, 24 January Protesters said they had moved into the building to get out of the cold and to rest
Protesters' tents in Kiev, 24 JanuaryOn Independence Square, snow covers the protesters’ tents

The protesters are now demanding that the local governor should resign immediately.

In Chernivsti, crowds stormed the governor’s office as police tried to protect the building. People shouted “Shame on you!” and “Resign!”

In Lutsk, a big demonstration is being held outside the local administration. Unrest was also seen in Sumy.

Regional offices are being blockaded in the western city of Uzhgorod.

Meanwhile, in Lviv protesters have now built barricades around the governor’s office that they seized on Thursday. There were also reports that some members of the special police, Berkut, were resigning.

In Kiev, masked activists stood guard around the newly-build defence barriers. Some activists were seen carrying riot shields captured from the police as trophies.

The barricades took shape on Hryshevskyy Street and also closer to the presidential administration building.

One group of protesters took control of the main agricultural ministry building, reportedly meeting no resistance.

“We need to keep people warm in the frost,” protester Andriy Moiseenko was quoted as saying by the Associated Press, as temperatures dipped towards minus 16C.

Ministry workers were allowed to take their possessions but not permitted to go to work.

Former boxer Vitaly Klitschko, one of three opposition leaders who met Mr Yanukovych, came back on Thursday evening saying the president had made no real concessions.

“Hours of conversation were spent about nothing,” he said.

People on the Maidan later voted to stop any talks with the president, and the decision was taken to expand the main protest camp.

The opposition had been calling for harsh new anti-protest laws to be repealed, a snap presidential election and the resignation of the government.

BBC map

Appeal for restraint

Justice Minister Olena Lukash said on Thursday that further talks would take place, without saying when.

Mr Klitschko, Arseniy Yatsenyuk and fellow opposition leader Oleh Tyahnybok had failed to condemn “extremist actions” at the talks, she added.

Interior Minister Vitali Zakharchenko issued a statement guaranteeing that police would not take action against the protest camp on Independence Square.

He urged police officers to “exercise restraint and not to react to petty provocations”.

Earlier, his ministry apologised after video footage emerged showing police humiliating a protester, who was made to walk around naked in the snow.

Map

Are you in Ukraine? Have you taken part in the protests in Kiev or other cities? Send us your experiences using the form below.

Send your pictures and videos to yourpics@bbc.co.uk or text them to61124 (UK) or +۴۴ ۷۶۲۴ ۸۰۰ ۱۰۰ (International). If you have a large file you can upload here.

 

 

انقلاب دوم اوکرائین مخملی نخواهدبود:بخش ۹

Share Button

 چه این سناریویِ قدری اغراقگونه و چه سناریویی دیگر اجرا شود، بنظر من یک امر حتمی است و آنهم پایان کار یانوکویچ و آزاروف و پایان سلطه روسیه بر اوکرائین میباشد که باید منتظر بازخورد این تحولات در خود روسیه و مسکو بود. و، تحولات اوکرائین برای دولت جمهوری اسلامی ما هم این پیام را دارد که دوران مطرح بودن روسیه بعنوان یک قدرت جهانی، حتی اروپایی  به پایان خود نزدیک گردیده است.

اخبار جدید از کیف حاکی از توافق روی یک آتش بس دو روزه یا حد اقل کاهش خشونت است. یانوکویچ از سران اپوزیسیون برای مزاکره اضطراری دعوت و پس از ۴ ساعت مذاکره با آنها، با آتش بس و آزادی بازداشت شدگان موافقت کرد.  بموازات مذاکرات یانوکویچ  با سران اپوزیسیون، پلیس ضد شورش هم با شورشیان روی یک آتش بس دو روزه به توافق رسید. وال استریت ژورنال مینویسد اما تظاهر کنندگان به اینکه یانو کویج روی قول خود برای رعایت آتش بس بماند اعتمادی ندارند. بنا به گزارش همین روزنامه کنترل در بخشهایی از کشور از دست او خارج شده است. مردم در ۵ استان مرکزی و غربی کشور به استانداریها هجوم برده و مراکز استان را اشغال کردند و در شهر لیوف در اشغالگران استاندار را وادار به امضای استعفای خود کردند. این استاندار سپس اعلام کرد که زیر فشار فیزیکی و تهدید مخالفین تن به استعفاء داده است.

از سوی دیگر شورشیان کیف روز پنجشنبه با دریافت نیروهای کمکی وسیع از سوی مردم حلقه سنگر بندیهای خود را گسترش داده و آنها را تحکیم کردند آنها خط سنگر خود را به خیابان بانکوایا توسعه دادند که بسوی ساختمان رئیس جمهوری نزدیکتر است. در عکسهای انتشار یافته، ابتکار شورشیان در ساختن منجنیقهای ابتدایی برای پرتاب کوکتل مولوتوف های بزرگتر و تا فاصله های دور تر دیده میشود. میدان استقلال کیف و خیابان منتهی به پارلمان کاملا به صحنه جنگی تبدیل گردیده است و همه جا دود و آتش است.

خوزه مانوئل بروسو، دبیر اتحادیه اروپا طی مصاحبه ایی به یانوکویچ نسبت به تشدید خشونت علیه معترضین هشدار داد و طی یک مکالمه تلفنی بر پیامدهای این خشونتهای حکومت علیه مردم هشدار خود را تکرار کرد . آ نجلا مرکل  نیز با سخنانی تند اعمال خشونت علیه تظاهر کنندگان را محکوم و از آن ابراز خشم کرد. جو بایدن، سخنگوی کاخ سفید نیز به یانوکویچ هشدار داد که با مخالفین به توافق برسد و به خشونت علیه آنها پایان دهد.

در تحلیل رخدادهای خشونت آمیز این دو روزه کیف و ارزیابی موازنه نیرو، بنظر من تغیرات قابل پیش بینی در روانشناسی جنگی و رزمی میدان درگیری اهمیت درجه اول را دارد که سرنوشت پیکار حکومت و مردم را از روی آن میتوان پیش بینی کرد.  از دو حمله موقتی و نا پیگرانه پلیس برای ایجاد شکاف در سنگر بندیهای مخالفین گذشته، باید گفت عکسهای و ویدئو کلیپهای انتشار یافته، پلیس را بیشتر در حالت دفاعی با سپر هایی که بهم چسبیده است تا آنها را از گزند کوکتل مولوتفها و قلوه سنگهای بزرگ حفظ کند نشان میدهد.  خود این حالت دفاعی پلیس کافیست تا به مردم جسارت بیتشر داده و از اعتماد بنفس پلیس و مقات نصمیم گیرنده بکاهد. ویکتور یانوکویچ رئیس جمهور و میکولای آزاروف نخست وزیر او، باید حد اقل این قدر فهم فرماندهی میداشتند که بدانند اگر پلیس را با آن تهدیها و قانون وضع کردنهای شداد و غلاظ علیه مخالفین به میدان میفرستند، و اگر تهدید به استفاده از قدرت آتش و کار برد زور و اسلحه گرم میکنند، اگر به این تهدید خود جدی عمل نکنند دیگر بعنوان لیدر مملکت و صاحب اختیار ماشین دولتی اعمال قهر، اقتدار خود را از دست خواهند داد و روحیه مخالفین را بنحوی بازگشت ناپذیر تهاجمی تر خواهند کرد. ولی از سوی دیگر موضعگیری سران دول اروپایی و کاخ سفید و در مجموع وضعیت دنیا و اروپا به گونه ایی نیست که رهبران کیف دستشان برای آنچه تهدید کرده اند باز باشد. این نکته را کوکتل مولوتوف اندازهای میدان استقلال حتی بهتر رهبران خودشان دریافته اند که چنین تسلیم ناپذیر به مقاومت در این سرمای شبه قطبی کیف علیه رژیم ادامه میدهند. باید در روزهای آینده منتظر گسترش اعتراضات بود و من بعید نمیدانم در مرحله ایی؛ شورشیان با حمله تعرضی نه تنها پلیس ضد  شورش را از برابر خود بروبند بلکه تا کاخ ریاست جمهوری رفته و با همان شیوه که استاندار لویف را مجبور به استعفا کردند، یانوکویچ را هم با استعفا وادار سازند. ولی چه این سناریوی قدری اغراقگونه و چه سناریویی دیگر اجرا شود، بنظر من یک امر حتمی است و آنهم پایان کار یانوکویچ و آزاروف و پایان سلطه روسیه بر اوکرائین میباشد که باید منتظر بازخورد این تحولات در روسیه و مسکو بود.  و تحولات اوکرائین برای دولت جمهوری اسلامی ما هم این پیام را دارد که دوران مطرح بودن روسیه بعنوان یک قدرت جهانی، حتی اروپایی  به پایان خود نزدیک گردیده است.

 

بی بی سی انگلیسی

Ukraine unrest: Opposition sceptical over crisis talks

 

 دیلی تلگراف امروز

Unrest erupts across west of Ukraine

Anti-government protesters seize government buildings in cities in western Ukraine, forcing at least one regional governor to resign

A protester stands in front of the Ukrainian police during the anti-government protest in Kiev

انقلاب دوم اوکرائین مخملی نخواهد بود: بخش ۸

Share Button

دیگر بحث از این نیست که انقلاب دوم اوکرائین مخملی نخواهد بود بلکه فقط بحث از این میتواند باشد که سرنگونی رزیم ویکتور یانوکویچ و آزارف چقدر خون مطالبه خواهد کرد. رژیم به باتلاقی کشیده شده است که بهیچ روی از آن راه نجات ندارد و تا این لحظه بطور قطع دو نفر در اثر تیر اندازی همین امروز جان باخته اند و نفر سومی هم تحت درمان است که گفته میشود او هم درگذشته است. دو نفر اول بضرب گلوله از پای درآمده اند و نفر سوم به گفته پلیس از بلندی پرت شده است. شایعاتی در شهر هست که تظاهراتی وسیع در حال تدارک است. ولی حتی اگر تظاهرات وسیع صد ها هزار نفری هم برگزار نشود موازنه نیرو بین نیروهای پلیس و تظاهر کنندگان اگر بزیان پلیس نباشد بسود آنهم نیست در این موازنه نیرو، سازو برگ جنگی بحساب نمیآید بلکه روحیه کاملاً پیکار جویانه معترضین است که تعین کننده میباشدو اینکه پلیس بهیچ وجه نخواهد توانست از تمام قدرت آتش خود علیه تظاهر کنندگان استفاده کند.حال اگر یانوکویچ ارتش را وارد معرکه کند اوضاع بنحو بسیار بغرنجتری پیچیده خواهد شد زیرا هیچ معلوم نیست که ارتش  بنفع معترضین موضع نگیرد.

من ویدئو کلیپ وال استریت ژورنال و دیلی تلگراف را ذیلاً گذاشته ام ولی متآسفانه ویدئو کلیپ گاردین را که آنهم دیدنی است نتوانستم بگذارم. لینک گزارش را میگذارم خود شما میتوانید با باز کردن ان مستقیماً آنرا در صفح گاردین ببینید.
رژیم یانوکویچ و بازاروف رفتنی است ولی این باقی میماند که پس از یک چنین شکست زلزله آفرین مهیبی در پشت مرزهای روسیه و با توجه به وضعیت انفجاری خود روسیه چه اتفاق خواهد افتاد چون بنظر من بهار اوکرائین میتواند همان نقشی را بازی کند که تونس در سرنوشت مصر بازی کرد.
باید یاد آوری کنم که همین روزها پوتین لایحه ایی به دوما داد که مجازات تظاهرات غیر قانونی . به چند سال سال زندان افزایش می یابد.

 

نیو یورک تایمز

 

………………………………………………………………………………………………………..

………………………………………

 

 

دیلی تلگراف


………………………………………

گاردین

 

http://www.theguardian.com/world/gallery/2014/jan/22/ukraine-protesters-clash-with-police-in-kiev-in-pictures

 

 

 

Two reported dead in Ukraine protests
Police confirm death of one man – reportedly shot four times – as medics speak of second fatality in Kiev clashes

Oksana Grytsenko in Kiev and Shaun Walker in Moscow
theguardian.com, Wednesday 22 January 2014 08.43 GMT

Link to video: Ukrainian police pull down barricades in Kiev after night of violence
Two people were reported dead in Kiev on Wednesday morning, as police began to move in on protesters who have occupied the centre of the capital.

Following reports of the deaths, Ukraine’s prime minister, Mykola Azarov, said terrorists were threatening the lives of ordinary citizens in Kiev, and the “criminal” actions of protesters would be punished.

A 30-year-old man died after being shot four times by riot police, Oleg Musiy, the protest’s medical co-ordinator said, adding that the man had been hit in “the neck, head and chest”. He said the body had been brought to the main protest camp on Independence Square, where experts would determine whether rubber bullets or real ones had been used. Video footage showed a body, wrapped in blankets, being loaded into an ambulance while protesters sang the national anthem.

Medics also spoke of a second death, although the police have so far only confirmed one fatality. Another man was seriously injured after falling from a tree and was taken to hospital.

Early on Wednesday morning, amid a swirling blizzard, police began to storm the impromptu barricades on Hrushevskogo Street, where clashes have been ongoing since Sunday evening. Protesters initially withdrew, but later returned and hurled stones and molotov cocktails at police.

As Kiev awoke and more people swelled the ranks of the protesters, it was unclear whether the police were preparing for a big attempt to clear Independence Square and the rest of central Kiev of protesters.

Azarov told Russian television the police would use force if necessary to disperse protesters: “If the provocateurs do not stop, then the authorities will be left with no other choice.”

Kiev has been gripped by protest for two months, with people initially rallying against the decision by the president, Viktor Yanukovych, not to sign an integration agreement with the EU.

A new law came into effect on Tuesday that imposes harsh restrictions on freedom of assembly and provides jail terms of up to 15 years for “participating in mass riots”. On Wednesday morning the police repeatedly told protesters through loudspeakers that their actions were “a grave violation of the law” and asked them to disperse.

Yanukovych has promised talks with opposition leaders but has not set a date. On Tuesday former heavyweight boxer and opposition leader Vitali Klitschko went to see the president but was told he was busy. The political opposition has condemned the violence, but is rapidly losing control of the angrier elements of the crowd.

http://static.guim.co.uk/sys-images/Guardian/Pix/pictures/2014/1/22/1390406651602/Ukrainian-anti-government-010.jpg

 

نیو یورک نایمز

 

زیبا کلام: آرای روحانی ، آرای هاشمی و خاتمی بود

Share Button
متأسفانه باید بگویم بله همین‌طور است و تفاوت دیگر آقای روحانی با آقای خاتمی همین است که آقای خاتمی هیچ‌گاه حاضر نشد تن به پوپولیسم بدهد و مطالبی بگوید که باعث تهییج افکار عمومی و مخاطبین ایشان شود؛ اما به نظر می‌رسد آقای روحانی متأسفانه هر از گاهی دمی به خمره می‌زند و ابایی از پوپولیسم ندارد که نمونه بارز و تأسف‌بار آن همین مطالبی بود که در خوزستان گفتند. به نظر من بیان این صحبت‌ها از سوی ایشان بسیار نامناسب بود و برای افراد تحصیل‌کرده و کتاب‌خوان جامعه فارغ از اینکه صحبت ایشان هیچ واقعیتی نداشت درعین‌حال تأسف‌آور هم بود.

شباهتها و تفاوتهای خاتمی و روحانی

صدای ایران- یکی از دلایل برخی افراد که در ۲۴ خرداد ۹۲ رأی خود را به نام حسن روحانی نوشتند حمایت سید محمد خاتمی و آیت‌الله هاشمی رفسنجانی از ایشان بود. آنها معتقد بودند روحانی قرابت زیادی به آقای خاتمی دارد و حتی شباهت‌هایی نیز میان این دو دیده می‌شود. اکنون‌که پنج ماه از شروع به‌ کار دولت آقای روحانی می‌گذرد سراغ یکی از حامیان ایشان در زمان انتخابات ریاست جمهوری رفتیم تا نسبت میان خاتمی و روحانی را با تشریح شباهت‌ها و تفاوت‌های آنها با یکدیگر روشن سازد. دکتر صادق زیباکلام استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران در گفتگو با خبرنگار صدای ایران ضمن تمیز شباهت‌ها و تفاوت‌های رئیس‌جمهور فعلی با رئیس‌جمهور اسبق کشورمان به بیان اولین انتقاد جدی خود نسبت به آقای روحانی پرداخت. آنچه در ادامه می‌خوانید گفتگوی خبرنگار صدای ایران با صادق زیباکلام است.

صدای ایران : آقای دکتر! خیلی‌ها معتقدند میان آقای روحانی و خاتمی شباهت‌هایی وجود دارد. جنابعالی چه شباهت‌ها و تفاوت‌هایی میان آقای روحانی و خاتمی می‌بینید؟

زیباکلام: شباهت‌ها بیشتر در عرصه بین‌الملل و تا حدودی هم در عرصه داخلی خود را نشان می‌دهد. زمانی که آقای خاتمی در خرداد ۷۶ به رئیس‌جمهوری رسیدند دنیا و به‌خصوص غربی‌ها شگفت‌زده شدند. چرا که برای اولین بار شاهد رئیس‌جمهوری در ایران بودند که برای آمریکا و غربی‌ها آرزوی مرگ، نیستی و نابودی نمی‌کرد. آنها شاهد ظهور رئیس‌جمهوری در ایران بودند که دست دوستی و مودت به‌طرف دنیا دراز کرده بود و صحبت از مفاهمه و گفتگوی تمدن‌ها می‌کرد. آقای روحانی تا حدود زیادی یادآور آن گفتمان هستند و به نظر من این موضوع مهم‌ترین شباهت ایشان با آقای خاتمی است.

اما در عرصه داخلی تشابهات میان این دو نفر تا حدود زیادی کم می‌شود. آقای خاتمی روی آزادی مطبوعات، آزادی اندیشه و حاکمیت قانون خیلی تاکید داشتند، اما آقای روحانی روی این موضوعات خیلی تاکید و اصرار ندارند و از این موضوع می‌توان به‌عنوان تفاوت آقای خاتمی و روحانی یادکرد.

تفاوت دیگر اینکه آقای خاتمی نگران نبودند که اصولگرایان درباره ایشان و موضع‌گیری‌ها و گفتمان ایشان چه واکنشی نشان می‌دهند؛ اما آقای روحانی دقیقاً برعکس هستند و به نظر می‌رسد دغدغه زیادی دارند که موضع‌گیری‌هایشان اگر به مذاق اصولگرایان خوشایند نباشد آنها چه واکنشی نشان خواهند داد.

آقای خاتمی درمجموع ابایی در گفتن آنچه که فکر می‌کردند به نفع کشور است نداشتند؛ اما به نظر می‌رسد آقای روحانی دغدغه زیادی دارند که سخنانشان باعث تحریک و موضع‌گیری جناح راست نشود. در خصوص انتخاب همکاران نیز میان این دو نفر تفاوت وجود دارد. آقای خاتمی مصر بودند که همکارانشان در خط فکری خودشان باشد؛ اما به نظر می‌رسد آقای روحانی تا حدودی از این بابت با آقای هاشمی رفسنجانی شباهت دارند. چرا که در هر دو دوره ریاست جمهوری آقای هاشمی هم شاهد حضور وزرا و افرادی بودیم که به منتهی‌الیه جناح راست متعلق بودند و هم شاهد حضور دگراندیشان و کسانی بودیم که متعلق به جناح چپ بودند. به‌عبارت‌دیگر تاکید آقای هاشمی بیشتر روی کارایی و کارآمدی بود.

صدای ایران : آیا از این منظر می‌توان گفت آقای خاتمی بیشتر متعلق به پایگاه روشنفکری جامعه است و آقای روحانی بیشتر رویکردی پراگماتیستی به سیاست دارد؟

زیباکلام: دقیقاً همین‌طور است. آقای خاتمی بیشتر روی جنبه‌های فکری و پایبندی همکاران ایشان بر توسعه سیاسی و جامعه مدنی اصرار داشتند؛ اما به نظر می‌رسد از این بابت آقای روحانی تا حدود زیادی به آقای هاشمی شباهت دارند. به‌طوری‌که در دولت ایشان هم تفکرات راست وجود دارد که سمبل آن آقای رحمانی فضلی وزیر کشور و همچنین وزیر دفاع است و هم افرادی همچون دکتر فرجی دانا، دکتر محمدعلی نجفی، دکتر توفیقی و بیژن نامدار زنگنه در دولت حضور دارند.

صدای ایران : آقای دکتر! برخی‌ها معتقدند رگه‌هایی از پوپولیسم آقای احمدی‌نژاد در آقای روحانی نیز وجود دارد. شاهد مثال این عده سخنان اخیر آقای روحانی در جمع مردم خوزستان است که فرمودند توافق ژنو به معنای تسلیم شدن شرق و غرب در مقابل ملت ایران است. آیا شما هم با نظر این عده موافقید؟

زیباکلام: باکمال تأسف با این موضوع موافقم. چرا که امیدوارم بودم در پاسخ به چنین سؤالی پاسخ منفی بدهم؛ اما متأسفانه باید بگویم بله همین‌طور است و تفاوت دیگر آقای روحانی با آقای خاتمی همین است که آقای خاتمی هیچ‌گاه حاضر نشد تن به پوپولیسم بدهد و مطالبی بگوید که باعث تهییج افکار عمومی و مخاطبین ایشان شود؛ اما به نظر می‌رسد آقای روحانی متأسفانه هر از گاهی دمی به خمره می‌زند و ابایی از پوپولیسم ندارد که نمونه بارز و تأسف‌بار آن همین مطالبی بود که در خوزستان گفتند. به نظر من بیان این صحبت‌ها از سوی ایشان بسیار نامناسب بود و برای افراد تحصیل‌کرده و کتاب‌خوان جامعه فارغ از اینکه صحبت ایشان هیچ واقعیتی نداشت درعین‌حال تأسف‌آور هم بود.

صدای ایران : آقای دکتر! ما بعد از هشت سال دوران اصلاحات شاهد حضور فردی به نام آقای احمدی‌نژاد بودیم. آیا این امکان وجود دارد و چطور ممکن است بعد از ریاست جمهوری آقای روحانی (۴ یا ۸ سال) دوباره فردی همچون احمدی‌نژاد روی کار بیاید؟

زیباکلام: اگر آقای روحانی نتواند موضوع هسته‌ای را حل کند و تغییر و تحولات بنیادین دست‌کم در حوزه اقتصاد به وجود بیاورد، این اتفاق ممکن است روی دهد و فردی پوپولیست در جناح راست روی کار بیاید.

صدای ایران : برخی کارشناسان معتقدند عمر سیاسی آقای احمدی‌نژاد تمام‌شده است. به نظر شما آیا امکان بازگشت ایشان به عرصه سیاست کشور وجود دارد یا خیر؟

زیباکلام: با توجه به کارنامه آقای احمدی‌نژاد که خود اصولگرایان هم مجبور شدند اذعان کنند خیلی غم‌انگیز بوده و با توجه به اینکه آقای احمدی‌نژاد نشان داد حاضر نیست از آقای مشایی جدا شود، بنده معتقدم علی‌رغم دارایی‌های خیلی زیادی که آقای احمدی‌نژاد برای اصولگرایان دارد عمر سیاسی ایشان به سر آمده است.

اگر به هر دلیلی آقای روحانی نتواند در ۴ سال پیش‌رو موفق شود و دوردست اصولگرایان بیفتد اصولگرایان قطعاً فردی مانند آقای سعید جلیلی که اطاعت محض دارد را مطرح خواهند کرد. چرا که اشکال اساسی آقای احمدی‌نژاد جدا از وابستگی به رحیم مشایی این بود که احمدی‌نژاد هر از گاهی مستقل فکر می‌کرد و مستقل عمل می‌نمود و برای اصولگرایان که اطاعت صد در صد می‌خواهند چنین چیزی باب میل نبود.

برگرفته از صفحه فیس بود دکتر زیبا کلام.

کامنت من:

به شهادت همین سایت من بیش از ده مقاله و یک مصاحبه اینترنتی و نزدیک به یکصد کامنت در اینجا و آنجا در دفاع از نامزدی آقای روحانی دارم. فکر نمیکنم مأمورین تبلیغاتی خود آقای روحانی هم به اندازه منِ خارج نشینی که ۳۰ سال است رنگ مملکت خودرا ندیده است، برای رئیس جمهور شدن ایشان اینقدر انرژی گذارده باشند. اگر تأئیدِ ،در درجه اول هاشمی رفسنجانی، نبود من محال بود برای کسی  مانند آقای روحانی تبلیغ کنم چون ایشان طی حد اقل این بیست سال مهره ثابت مورد حمایت مقام رهبری بوده است که وی با “بی بصیرتی”غیر قابل تصوری مملکت را به فاجعه کشانده و بزرگترین جرم او هم رئیس جمهور سازی احمدی نژاد، فرد مورد وثوق خود بوده است، با این تصور که او “با بصیرت” است.

بهمین اعتبار، من تنها آدمی از مدافعین روحانی بوده ام که باصدای بلند پس از اعلام نتیجه آراء داد زدم و نوشتم که دراین انتخابات هم تقلب شد و حیرت آور آنکه با توافق خود رئیس جمهور جدید هم تقلب شد و هنوز هم بر این باور خود هستم. زیرا آقای روحانی میدانست، همچنانکه همه میدانند، که هرچه آرای او بیشتر میشد؛ اعتباری برای او نمی آفرید ولی وزن هاشمی را در عرصه سیاسی چنان افزونتر میساخت که توازن قدرت را در کشور بهم زده و در کل ساختار قدرت سرسام و سرگیجه ایجاد میکرد. آقای روحانی به کم و زیاد بودن آرای خود توجهی نداشت چون میدانست این آراء مال او نیست و دیگران هم آرای او را بحساب او نمیگذارند. او میدانست که آراء او در این انتخابات، آرای منفی به مقام معظم رهبری است که شخص او  یعنی روحانی، نماینده دائمی ایشان در مهمترین ارگان امنیتی کشور یعنی شورای امنیت ملی هستند و بمدت نزدیک به دو دهه بوده اند.

اما آنچه دکتر زیبا کلام نگفت این بود که آقای روحانی نه در تعامل با غرب به یک تفاهمی که برای مردم سرور آفرین باشد موفق خواهد شد و نه در انجام وعده هایی که به مردم داده است. دلیل عمده این بد بینی من اینست که آقای روحانی، هم اینک حمایت بخش زیادی از رأی دهندگان بخود را از دست داده است. و اگر فرضاً پادشاه عربستان با آن لحن آمرانه و تحقیر آمیز میگوید: نماینده جمهوری اسلامی نباید در کنفرانس ژنو باشد و چنین هم میشود که او میگوید، و پس از ۲۴ ساعت که دعوتنامه برای دولت ما از طرف دبیر کل سازمان ملل ارسال شده است پس گرفته میشود، این فقط نشانه کوچکی از این است که دنیا دریافته است که زیر پای رئیس جمهور جدید ایران در بین جامعه خالی شده و او دیگر فقط نماینده آقای خامنه ایی است و نیابتی از سوی مردم ایران ندارد.

دنیا با رئیس جمهوری که از حمایت مردم خود برخوردار باشد نمیتواند این چنین تحقیر امیز رفتار کند. و اگر اسرائیل و ۵+۱ هم با اعتماد بنفس زیاد و از موضع قدرت با روحانی و ظریف صحبت کنند میدانند که روحانی امروز دیگر روحانی فردای ۲۲ خرداد نیست و مردم ایران خفیف شدن او و نماینده  دیپلماسی اش را خفیف شدن خود نمیداند بلکه تحقیر شدن رهبر بر خود تلقی میکند..

تنشهای بین حکومت ایران با غرب و بین حکومت با جامعه و مشکلات اقتصادی و معیشتی و اجتماعی جامعه، در میهن ما فقط با دست دولتی و رئیس جمهوری قابل حل است که از حمایت مردم برخوردار باشد. و آقای روحانی دیگر این حمایت مردمی را از دست داده است در درجه اول بخاطر اینکه او با آرای مردم انتخاب شد ولی بخاطر این انتخاب در برابر کسی به کرنش افتاد و سجده سپاس بجای آورد که اراده فراقنونی اش رئیس جمهور شدن او نبود و نمیخواست او انتخاب شود زیرا او از طرف هاشمی و خاتمی به مردم معرفی شده بود و دیگر همه میدانستند آرای او یعنی آرای هاشمی و خاتمی.

من به سرنوشت تحقق وعده های آقای روحانی بد بین هستم و اگر هم او با غرب به تفاهمی، حتی خفت آور هم برسد که احتمال آنرا بعید نمیدانم ، ناشی از همین فقدان مشروعیت مردمی علیرغم  برخورداری ازمشروعیت حقوقی وی است. و برخلاف آنچه تبلیغ میشود من فکر میکنم اراده شخص رهبر بر توافق تا حد تسلیم محض در پرونده هسته ای است زیرا در این کوره راه برای نظام راه دیگری باقی نمانده است و چرخ و فلک سیاسی دنیا و منطقه هم بسرعت علیه حکومت ما در تغیر است از اوکرائین تا ترکیه و غزه و لبنان و.. ، مشروط بر اینکه در پشت صفحه چنین  تسلیم نامه ایی پاراگرافی سری مبنی بر رعایت حقوق بشر و باز کردن فضای سیاسی و … نباشد. رهبری ایران حاضر به به زباله انداختن همه مقدسات خود هست اما تن به رعایت حقوق بشر تحت فشار غرب نخواهد داد و اینست گرفه واقعی و در پشت سر پرونده هسته ایی.

انقلاب دوم اوکرائین مخملی نخواهد بود: بخش ۷

Share Button

حال چنین بنظر میرسد که اوضاع نه تنها از دست ویکتور یانوکویچ خارج گردیده است بلکه میرود تا از دست  رهبران اپوزیسیون هم خارج شود. بنظر من اگر او سریعا استعفاء ندهد کار را به یک جنگ واقعی داخلی هم میکشاند البته اگر ارتش و نیروهای امنیتی از او پیروی کنند و به اپوزیسیون نپیوندند.

.

…………….

Ukraine Protest

در حالت عادی، خیابان گروژیوسکی زیبا ترین خیابان کیف میباشد که با قلوه سنگ فرش شده است. اما در این چند روزه تمام این قلوه سنگها برای مقابله با پلیس کنده شده اند و در یکسو پلیسهای ضد شورش با سپرهای خود ایستاده اند و در سوی دیگر شورشیان که پشت سنگرهای خود مخفی شده واز آنجا کوکتل مولوتوف و سنگ قلوه ها را بسوی پلیس پرتاب میکنند. بین ایندو نیروی متحارب خط حائلی به طول ۱۲ متر ایجاد شده است که خط آتش دو طرف است و به هیچ یک از طرفین تعلق ندارد و میتوان گفت که منطقه مرکزی کیف به صحنه جنگ بیشتر شبیه گردیده است تا ان میدان و خیابانی که تا چند هفته پیش بود.

روزی که یانوکویچ فرمان حمله به توده جوانان متعرض را داد من همانموقع در یافتم  و نوشتم که سیر حوادث بسوی خشونتی غیر قابل کنترول پیش میرود. ولی تصور اینر نمیکردم که رهبر اوکرائین تا این حد ابله باشد که کار را به این سرعت به جنگ و گریزی با توده های معترضی بکشاند که برای آنها فقط بمثابه تمرین نظامی و آماده شدن برای جنگ خیابانی است وعلاوه بر آن، کارزاری که به آنها روحیه و جسارت ایستادگی در برابر پلیس میدهد و انعکاس اعتراضات آنها را در دنیا و داخل کشور بیشتر و بیشتر میسازد. امری که بدانها بیشتر روحیه میدهد. بلحاظ اصول فرماندهی یا رهبریت، خطایی بزرگتر از این نیست که از پلیس و سایر نیروهای سرکوب فقط برای ترساندن در حد مترسک استفاده کنی در حالی که خود را برای ادامه کار تا به آخر خط آماده نکرده ایی و بدتر از آن به نیروهایی فرمان حمله میدهی که به آنها اعتماد کافی نداری. کسی که برای مرعوب سازی هفت تیر میکشد باید برای شلیک کردن و کشتن هم اماده باشد والی خود میتوان قربانی هفت تیرکشی خویش شود. و این آن خطایی بود که یانوکویچ مرتکب شد. البته معلوم نبود شلیک کردن هم خطایی بمراتب بزرگتر نباشد وقتی حساب کار تا به اخر محاسبه نشده است.

حال چنین بنظر میرسد که اوضاع نه تنها از دست ویکتور یانوکویچ خارج گردیده است بلکه میرود تا از دست  رهبران اپوزیسیون هم خارج شود. بنظر من اگر او سریعا استعفاء ندهد کار را به یک جنگ واقعی داخلی هم میکشاند البته اگر ارتش و نیروهای امنیتی از او پیروی کنند و به اپوزیسیون نپیوندند.

باتلاق سوریه کم بود باتلاقی ده بار مرگبارتر، پوتین را به گرداب مرگ خود میکشاند. نه بانوکویچ و نه کرملین در این رویارویی با قیام کنندگان کیف شانسی بر ای موفق شدن ندارند. هزینه چه خواهد بود به این بستیگی دارد که چه طور و با چه نظمی عقب بنشینند.

ح ت

Protesters fighting police in Kiev, 20 Jan 14

Riot police in Kiev, 20 Jan 14

Protesters fighting police in Kiev, 20 Jan 14

Pitched Battle Turns Kiev Street into Virtual Warzone

by Naharnet Newsdesk

In normal times, Grushevsky Street is one of the nicest avenues in Ukraine’s capital Kiev. But now its cobble stones have been ripped out by demonstrators to use as weapons in their standoff with police.

Separated by twenty meters (yards) of no-man’s land and protected by meters-high barricades, protesters and the Ukranian security forces are engaged in a pitched battle that has turned an area in the center of Kiev into a virtual warzone.

The protesters protect themselves behind barricades built around the burned-out wrecks of police buses torched on Sunday night.

Police stand on the upper part of Grushevsky street, forming several lines and covering themselves with their riot shields.

The clashes of the last two days have devastated a central area of the city, with one of the streets littered with used stun grenades and the wreckage of buses burned by the protesters.

The violence has shredded the years of peace that the wide boulevards of the capital had known following Ukraine’s momentous 2004 Orange Revolution.

Near the recent battle scene is one of the most famous landmarks of Kiev: the stadium of the Dynamo Kiev football side named after the great Soviet and Ukrainian football coach Valeriy Lobanovsky.

On Monday some protesters managed to climb atop the stadium gate, pelting the police below with Molotov cocktails.

“We are going to stay here until our demands are met on the annulment of the laws” restricting rallies, said one demonstrator, Yaroslav Putilin, 46.

Protesters equipped themselves with ad hoc shields made of metal sheeting and wooden sticks in anticipation of further clashes with police.

Some even built a giant catapult to allow them to fling heavier rocks at the security forces.

The area echoed with the thud of stun grenades and the deafening drumming of groups of mostly elderly protesters with sticks on metal.

At one point, heavily armed riot police entered the no man’s land area between the barricades to hurl the stones thrown by demonstrators back up them.

They also hurled stun grenades and on occasion used tear gas and rubber bullets against the protesters.

Police also used water cannon. With temperatures at minus 10 degrees Celsius (14 degrees Fahrenheit), the water froze on the street, further complicating movement.

But this did not discourage the most radical Ukranians who hid right behind the barricades and emerged occasionally to lob projectiles at the security forces.

Dozens of police buses appeared behind the main contingent of the riot police Monday evening, raising the prospect they could try and boost their numbers and oust the protesters.

In a stark warning, prosecutor general Viktor Pshonka declared that the mass riots were a “crime against the state”.

The main protest hub remains on Independence Square some five minutes walk away from the scene of the clashes.

The square and the adjacent Khreshchatyk street are now covered in tents erected by protesters. The smell of the smoke from the wood used to heat them hangs heavy in the air.

Away from the main protest hub however, life in Kiev is still continuing relatively normally, with shops and businesses still working.

SourceAgence France Presse