Archive for: January 2014

نوری المالکی با آتش بازی میکند

Share Button

 اگر مالکی از توپخانه و هواپیما و هلیکوپتر توپدار علیه مردم فلوجه و شورشیان آنجا که فاقد استحکامات یا قرار گاه های ثابت هم باید باشند استفاده میکند، این؛ فقط یک معنا دارد و آنهم اینست که ارتش نوری المالکی روحیه  و توان رزمی ندارد. این بمعنای اینست که جنگ احتمالی در اثر ضعف وعلیلی این ارتش مفلوج گسترش خواهد یافت و به شهر های دیگر هم کشیده خواهد شد. همه اینها هم بدین معنی است که اگر دولت مالکی کنار نرود و بجای آن یک دولت وحدت ملی بر سر کار نیاید، عراق تجزیه خواهد شد و تجزیه عراق بدنبال خودکشمشهای ارضی و شیعه و سنی را دامن خواهد زد و این خود برای میهن ما این پیام را دارد که  اگر این نظام به معامله گری و ابزارسازی دینی خود پایان ندهد  در محاصره ممالک سنی مذهب به ورطه جنگ فرقه ایی کشیده خواهد شد.  نتیجه گیری و سناریوممکن است  خیلی پرت بنظر برسد ولی کاملاً وقوع پذیر و محتمل است.Iran is Burning

نوری المالکی با آتشی بازی میکند که حریق آن دامن میهن ما را هم ممکن است بگیرد

اهرام آنلاین مصر گذارش میدهد که توپخانه و نیروی هوایی عراق مواضع شورشیان منتسب به القاعده را در شهر فلوجه به توپ بسته و بمباران کردند.  خبر گزاری روئتیر هم از یک حمله شورشیان به یک قرار گاه نظامی خبر میدهد که طی آن مهاجمان دو کامیون نظامی را به غنیمت گرفتند و یک کامیون را به آتش کشیدند و ۴ نظامی را هم به اسارت گرفتند. یک روحانی مقیم فلوجه با نگرانی از احتمال قریب الوقوع بودن حمله سراسری ارتش برای باز پس گیری شهر خبر میدهد.

من قبلاً هم نوشته ام و اینجا باز تکرار میکنم اولاً بمبهایی که از هوا بر سر شهر می افتند یا گلوله های توپی که شهر را میکوبند، مگر “نفر یابند” که رژیم عراق ادعا میکند القاعده را میکوبد؟ اگر القاعده ایی در شهر هست و اینک قریب بیش از یک ماه هم هست که شهر را در اختیار دارد این نیروی القاعده، ظرف  فقط دو روز این شهر را از نظامیان حکومت مرکزی  محافظ آن گرفته است و آن محافظان بدون کمترین مقاومتی شهر را تسلیم این القاعده کردند. مگر آن نیروهای القاعده  چقدر بوده اند و از کجا آمده اند که واحد بزرگ نظامی دولت را به این آسانی به فراراز شهر وادار کرده اند؟ این ضد و نقض ها در خبر پراکنی دولت عراق پایانی ندارد. ولی حرف یاداشتهای قبلی خود را تکرارمیکنم که استفاده نوری المالکی از هواپیما و توپخانه علیه شهر نشان میدهد که اولاً این القاعده نیست که علیه رژیم مالکی بلند شده است بلکه مردم خود شهر و عشایر سنی مذهب منطقه هستند که شهر را از کنترول دولت مرکزی خارج کرده اند یا حد اقل ترکیبی از هر سه.

وقتی دِرُنهای آمریکایی با آنهمه دقت لیزری هدفگیری هایشان  و با همه اطلاعات قبلی اشان از تحرکات نیروی القاعده در کوههای پاکستان و افغانستان، بارها و بارها مردم عادی را بجای القاعده آماج میگیرند دیگر حساب هدف گیری توپخانه و جنگنده های رژیم مالکی روشن است. نتیجه اینکه رژیم مالکی بر علیه سنُی مذهبان منطقه به جنگی دست زده است که به گمان من، در آن قطعاً شکست خواهد خورد.

اگر مالکی از توپخانه و هواپیما و هلیکوپتر توپدار علیه مردم فلوجه و شورشیان آنجا که فاقد استحکامات یا قرار گاه های ثابت هم باید باشند استفاده میکند، این؛ فقط یک معنا دارد و آنهم اینست که ارتش نوری المالکی روحیه  و توان رزمی ندارد. این بمعنای اینست که جنگ احتمالی در اثر ضعف وعلیلی این ارتش مفلوج گسترش خواهد یافت و به شهر های دیگر هم کشیده خواهد شد. همه اینها هم بدین معنی است که اگر دولت مالکی کنار نرود و بجای آن یک دولت وحدت ملی بر سر کار نیاید، عراق تجزیه خواهد شد و تجزیه عراق بدنبال خودکشمشهای ارضی و شیعه و سنی را دامن خواهد زد و این خود برای میهن ما این پیام را دارد که  اگر این نظام به معامله گری و ابزارسازی دینی خود پایان ندهد  در محاصره ممالک سنی مذهب به ورطه جنگ فرقه ایی کشیده خواهد شد.  نتیجه گیری و سناریوممکن است  خیلی پرت بنظر برسد ولی کاملاً وقوع پذیر و محتمل است.

Iraqi planes, artillery strike rebel-held Falluja

 AhramOnline

Reuters , Sunday 26 Jan 201

Iraqi government forces battling al Qaeda-linked militants intensified air strikes and artillery fire on the rebel-held city of Falluja on Sunday, and at least seven people were killed, according to hospital officials and tribal leaders.

Religious and tribal leaders in the city, 50 km (30 miles) west of Baghdad, said they feared an imminent assault by the army to expel militants and end a three-week standoff that has driven thousands of people from their homes.

Iraqi security forces have set up a loose cordon around Falluja and have clashed sporadically with insurgents inside. But they but have held off from an all-out offensive, to give community leaders and tribesmen time to convince the gunmen to withdraw.

“There is no time left for talks and we’re afraid a military solution is looming,” said a local cleric in Falluja, which was the scene of two major battles with US troops in 2004. “A third Falluja battle is at the doors”.

On Sunday morning, al Qaeda-linked militants attacked an army post in southern Falluja, seizing two Humvee vehicles and destroying a third, local sources said.

A Reuters witness saw gunmen driving the Humvees, in which they were holding four people wearing Iraqi army uniforms captive.

Hospital officials in Falluja said 42 people had been wounded by the air strikes, artillery and mortar shelling.

Four civilians have been killed in Falluja over the past two days. It was not clear if militants had sustained casualties.

The al Qaeda-linked Islamic State of Iraq and the Levant (ISIL), which is also fighting in neighbouring Syria , took control of Falluja and parts of nearby Ramadi on Jan. 1 with the help of sympathetic armed tribesmen.

A government military offensive in recent days drove al Qaeda fighters from large desert areas they had been controlling along the Syrian border in western Iraq.

NO DEADLINE

Iraqi security officials said no deadline had yet been set for a military operation in Falluja, but voiced concern that further delay may allow insurgents to strengthen their positions.

“We have not received green light to start an assault, but the longer we wait means al Qaeda could get more powerful and complicate our job to defeat them,” said a special forces officer.

In Ramadi, where tribesmen have helped the army to counter the al Qaeda insurgents, official sources said militant groups had retaken the eastern areas the city after security forces withdrew.

The Ministry of Defence said that 20 ISIL militants had been killed in the military operation in eastern Ramadi.

More than 65,000 people have fled the fighting in Falluja and Ramadi during the past week alone, the United Nations said on Friday.

Violence in Iraq climbed back to its highest level in five years in 2013, with nearly 9,000 people killed, most of them civilians, according to the United Nations.

In a separate incident, three car bombs went off in the city of Kirkuk, killing five people and wounding 14, police and medical sources said. An army captain was killed and three soldiers were wounded when gunmen opened fire on their patrol in a village north of the city.

In Baghdad, a former army officer was killed along with his wife when gunmen using silenced weapons broke into their house, police said.

The bodies of three men with their hands tied behind their backs and bullet wounds had been found in northern Shia areas of Baghdad, police said.

خبر بعدی که بعداً دیدم، از الشرق الاوسط که وقت ترجمه و کامنت  آن نیست

Iraqi army and Awakening forces say Ramadi cleared of ISIS

Local leaders say Fallujah residents facing humanitarian crisis

Iraqi soldiers take part in an intensive security deployment in Ramadi, 62 miles west of Baghdad January 24, 2014. (REUTERS/Stringer)

Baghdad, Asharq Al-Awsat—Iraqi government forces claimed to have secured more districts in the city of Ramadi on Saturday, while denying reports that civilians have been killed by artillery fire in nearby Fallujah.

The Iraqi army’s Anbar Operations Command announced on Saturday that it had killed several members of the Al-Qaeda-linked Islamic State of Iraq and Syria (ISIS) east of Ramadi.

The statement said: “The security forces during the military operations in Anbar killed 20 members of the Islamic State of Iraq and Syria organization and destroyed one of their vehicles in the Bou Faraj district.”

Faris Ibrahim, a member of the Constituent Assembly, told Asharq Al-Awsat that “military operations in Ramadi are ongoing to complete the clearing of some of the areas where ISIS and Al-Qaeda terrorist groups and their supporters, who call themselves tribal revolutionaries, are present.”

The cities of Anbar and Fallujah in Iraq’s Anbar province were seized by insurgents who expelled Iraqi security forces in December, after over a year of mounting tensions between Sunni residents of Anbar and the central government in Baghdad, led by Shi’ite Prime Minister Nuri Al-Maliki, who Anbar’s protesters accuse of sectarian bias.

Some of the insurgents are reported to be members of radical jihadist groups linked to Al-Qaeda such as ISIS, and have been implicated in a recent wave of deadly bombings across the country.

Government forces are attempting to reclaim the cities with the help of pro-government tribal militias.

Ibrahim added: “The current operations, which are carried out by the army with the support of Iraqi people, the Awakening Movement and tribes, were concentrated around the Bou Faraj district, east of Ramadi, and it is expected that all targets would be dealt with in the next two days.”

Ibrahim added that other areas which were the scenes of operations in the last few days, such as Boubali, Khalidiyah and Saqlawiyah, “have returned to calm after completely clearing them of ISIS, but that there are sleeper cells which will be dealt with in the coming days.”

In Fallujah, scattered fighting was reported in the last few days between insurgents and government forces and allied tribal militias.

The commander of Iraqi military operations in Anbar, Lt. Gen. Rashid Flaih, denied reports that civilians had been killed by government artillery fire on Saturday. However, a number of Fallujah residents and doctors at the city’s hospital said the three days of bombardment have killed and injured dozens of civilians.

Flaih said in a statement broadcast on TV on Saturday that it would take 10 days to destroy the ISIS presence in Fallujah.

He said: “The Iraqi army has weapons and equipment which are sufficient to fight the armed groups around the country.”

Flaih said it was ISIS who targeted civilians, not the army, and that “terrorist groups and insurgents were using the industrial district to booby-trap cars and smuggle arms into the city.

Meanwhile, eyewitnesses told Asharq Al-Awsat that “Fallujah has seen the widest population displacement in the last two days because of the intense artillery bombardment.”

Sheikh Hamid Al-Kartani said: “mortar bombs which hit the area of Hay Nazzal on Friday killed a family of five.”

“The Dubbat and Askari districts and even the cemetery of Fallujah have seen bombardment, prompting people to suspect unusual movement which caused mass migration out of the city,” he added.

A doctor who requested to be identified only by her first name, Ilham, said: “Female staff have left the city’s hospitals, leaving male doctors and nurses to treat humanitarian cases.”

She added: “They have taken up accommodation in the hospitals because their families have left the city.”

A security source in Anbar province said that 12 people were confirmed to have been killed or injured by mortar bombs fired by the army on various areas of Fallujah.

The leader of Anbar Provincial Council, Sabah Karhout, issued a statement which said “Fallujah is facing a humanitarian crisis if the current situation continues,” adding that “it is very important to send humanitarian aid to help the residents of the city.”

On Friday, a UN official said that 140,000 Iraqis had fled the province as the violence between the government and insurgents continued.

A spokesman for the UN High Commissioner for Refugees told reporters that 65,000 people had fled the province in one week alone, and that the situation was the biggest movement of people since the peak of sectarian violence in the country between 2006 and 2008.

 

 

Opposition Says No to Ukraine on Power Share

Share Button

“No deal,” Mr. Yatsenyuk wrote on Twitter, addressing Mr. Yanukovych as thousands of angry protesters streamed to the still-occupied Independence Square, undeterred by the biting cold. “We’re finishing what we started,” he added. “The people decide our leaders, not you.”

 New Yourk Times

By 

KIEV, Ukraine — In a striking concession aimed at defusing Ukraine’s civil uprising and preserving his own grip on power, PresidentViktor F. Yanukovych on Saturday offered to install opposition leaders in top posts in a reshaped government, but they swiftly rebuffed the offer to the delight of thousands of protesters on the street craving a fuller victory in the days ahead.

With mass protests spreading across the country, Mr. Yanukovych proposed one opposition figure, Arseniy P. Yatsenyuk, as prime minister and another, the former boxing champion Vitali Klitschko, as vice prime minister for humanitarian affairs. Mr. Yatsenyuk is a leader of Fatherland, the party of Mr. Yanukovych’s archrival, the jailed former prime minister, Yulia V. Tymoshenko.

“No deal,” Mr. Yatsenyuk wrote on Twitter, addressing Mr. Yanukovych as thousands of angry protesters streamed to the still-occupied Independence Square, undeterred by the biting cold. “We’re finishing what we started,” he added. “The people decide our leaders, not you.”

Launch media viewer
President Viktor Yanukovych of Ukraine, second from left, talked with opposition leaders in Kiev on Saturday. Mykhailo Markiv/Presidential Press Service, via Associated Press

In a speech from the stage on the square, and in a news conference afterward, Mr. Yatsenyuk expressed more flexibility, but insisted that the embattled president was no longer in a position to dictate the terms of a deal. “We have our conditions,” he said, “not your conditions.”

Those conditions, Mr. Yatsenyuk said, would include reconsideration of the far-reaching political and free trade agreements with the European Union that Mr. Yanukovych had promised to sign, but then abandoned. That decision set off the protests in late November. Mr. Yatsenyuk also said that Ms. Tymoshenko must be released from prison as European leaders have insisted.

Many demonstrators on the streets of Kiev, the capital, including some involved in violent clashes with the police, have been demanding Mr. Yanukovych’s resignation, which he did not offer. And the fury of the crowd made clear that the leaders would almost certainly have faced a mutiny had they accepted the deal.

“Shame!” some chanted as Mr. Yatsenyuk began his remarks by saying that the opposition was not afraid to lead the country. Others shouted, “Betrayer!”

In a further complication, some of the most aggressive demonstrators are supporters of the nationalist Svoboda Party and its leader, Oleg Tyagnibok, who took part in the talks with Mr. Yanukovych but was not offered a position.

Mr. Klitschko, who leads a party called the Ukrainian Democratic Alliance for Reform, said that protesters would remain on the streets as negotiations continued.

Mr. Yanukovych’s willingness to remove Prime Minister Mykola Azarov, who has been his staunch ally through the more than two-month-long civic uprising, underscored just how much pressure he has been facing to contain the crisis.

His offer came as protests continued to spread across the country on Saturday, with efforts to occupy or blockade government buildings underway in at least a dozen cities besides Kiev. In recent days, it has become increasingly clear that the elite Berkut riot police and other Interior Ministry troops are outnumbered and would face enormous challenges if asked to enforce a state of emergency.

Late Friday night, a fragile truce had disintegrated in Kiev and the city again was convulsed in violence.

In a move that suggested that his offers were more than theatrics aimed at dividing the opposition, Mr. Yanukovych also said he would be willing to roll back constitutional changes made at his direction that broadly expanded the powers of the presidency earlier in his term.

He also agreed to make changes to a package of new laws that severely suppress political dissent, including freedoms of speech and assembly, which Mr. Yanukovych’s backers rammed through Parliament on Jan. 16. And he reiterated his offer to free all detained protesters who have not been charged with serious crimes.

At his news conference late Saturday, Mr. Yatsenyuk said talks with Mr. Yanukovych would continue. “We do not reject the offer,” he said, “but we do not accept it.”

The concessions were announced in a statement on the presidential website on Saturday after a negotiation session lasting more than three hours. The leadership changes were offered in a portion of the statement attributed to the minister of justice, Olena Lukash, who took part in the talks.

Ms. Lukash said that Mr. Yanukovych had also agreed to engage in a public debate with Mr. Klitschko, who has said he plans to challenge Mr. Yanukovych in the presidential election next year.

Mr. Yanukovych’s offer also called for reshaping the Central Election Commission to give opposition parties more influence — a step that is seen as important to preventing election fraud, which has been a persistent problem in Ukrainian balloting.

Still, there seemed to be some strategizing in Mr. Yanukovych’s proposal, by offering the prime minister post to Mr. Yatsenyuk, rather than to Mr. Klitschko, who is more popular in public opinion polls and is likely to pose a sharper challenge in next year’s presidential campaign.

Even before the three opposition leaders could return to Independence Square from the talks at the presidential headquarters, violence flared in the main conflict zone, near the Dynamo soccer stadium. Tires were once again set ablaze on the street, and protesters clashed with special police units inside Ukraine House, a public conference center nearby.

Before offering the concessions, Mr. Yanukovych was pressed by two of the nation’s wealthiest men, the so-called oligarchs who control Ukraine’s industry and economy and also wield influence in Parliament. Both men warned, in separate statements, that Ukraine was in danger of splintering.

System Capital Management, a conglomerate owned by Ukraine’s richest man, Rinat Akhmetov, regarded as a close ally of Mr. Yanukovych, issued a statement lamenting the loss of life in recent days and offering condolences.

“Business cannot keep silent when people are killed; a real danger of breakup of the country emerges; when a political crisis can lead to a deep economic recession and thus inevitably result in lower standards of living,” the statement said. “It is only by peaceful action that the political crisis can be resolved. Any use of force and weapons is unacceptable.”

Another billionaire, Petro Poroshenko, a member of Parliament who is viewed as a potential future presidential candidate, issued a statement calling on lawmakers loyal to Mr. Yanukovych to join with opposition leaders to reach a compromise.

“Ukraine has never faced such a big threat,” Mr. Poroshenko said. “It’s no longer a political crisis. It’s a crisis of statehood. In danger are the lives of our fellow citizens, civil peace and territorial integrity.”

“Anyone who fails to see it or denies it,” he added, “is either blind or a provocateur.” Mr. Poroshenko later appeared on the stage with the opposition leaders in Independence Square.

Protesters gathered in the freezing cold made no secret of their displeasure with Mr. Yanukovych’s offer and their lack of trust in politicians, even those who have been leading the protest effort, like Mr. Yatsenyuk.

“If he accepts this offer, he will be a betrayer,” said Volodymyr, declining to give his last name, an unemployed economist from the western city of Ivan-Frankivsk, who was wearing a helmet and respirator, common among those who have been at the center of clashes with the police. “If they accept it, they will all be political corpses,” he said, Before word came of Mr. Yanukovych’s concessions, opposition leaders had been bracing for a declaration of a state of emergency, which they warned would only lead to further bloodshed.

Saturday also brought news that a protester injured during battles with the police had died in a Kiev hospital, raising the confirmed death toll to four.

After Mr. Yanukovych backed away from the political and free trade agreements with Europe, he turned to Russia, which agreed to provide $15 billion in loans and discounts on natural gas to stave off an economic collapse that some experts warned was imminent. With its money on the line, Russia has also expressed consternation about the spreading protests.

On Saturday, mass demonstrations and sieges of public buildings spread to at least three more cities, with thousands of protesters occupying the regional administration building in Vinnytsia, a city in central Ukraine about 90 miles from the border with Moldova. Demonstrators also blocked a government building in Chernihiv, north of Kiev, near the border with Belarus, and held a large rally in Poltava, about 200 miles southeast of Kiev.

Those actions, combined with the violence in the capital, drew pleas — both domestically and from abroad — for calm and for a peaceful solution.

Adrian Karatnycky, an expert on Ukraine at the Atlantic Council of the United States, a research group, said that the opposition leaders would almost certainly want guarantees of changes to the Constitution before agreeing to any deal.

“This is a first offer from Yanukovych, a sign he has blinked,” Mr. Karatnycky said. “The concessions Yanukovych has made are signs that his base wants to sue for peace. But the offer is not enough, as there is no trust in him.”

……………………..

 

 

….

BBC

Ukraine crisis: Opposition rejects offer of PM post

……………..

BBC’s Catharina Moh: Security forces “unprepared by the force of more than 1,500 protesters”
Continue reading the main story
Ukraine’s protests

Torture allegations
Q&A: What’s behind protests?
Protest deaths shake media
First deaths in Kiev
Ukrainian opposition leader Arseniy Yatsenyuk says protests will continue after he rejected President Viktor Yanukovych’s offer to appoint him as prime minister of the country.

Mr Yatsenyuk said the opposition was generally ready to accept leadership, but several key demands must be met, including new elections.

Clashes continued overnight. Activists stormed a Kiev building housing police.

The president’s proposal came amid new efforts to end the deadly unrest.

He offered the post of prime minister to Mr Yatsenyuk and the position of deputy PM to former boxer Vitali Klitschko following talks on Saturday.

‘Not afraid’
Speaking to large crowds in central of Kiev late on Saturday, the opposition leaders repeated their demands.

“Viktor Yanukovych announced that the government wasn’t ready to take the responsibility for the country and offered to the opposition to lead the government,” said Mr Yatsenyuk.

“What is our response to this? We are not afraid of the responsibility for the destiny of Ukraine.”

Later, in a tweet Mr Yatsenyuk said: “No deal @ua_yanukovych, we’re finishing what we started. The people decide our leaders, not you.”

Protesters create a corridor at a building”s entrance presumably for police to leave after an attack in central Kiev, Ukraine, 25 January
Protesters created a corridor to allow police to leave Ukrainian House overnight
Protesters attack a government building in central Kiev, Ukraine, 26 January
The activists then stormed the building, where the security forces had been based
Mr Yatsenyuk says that Tuesday, when a special session of parliament has been called, will be “judgement day”.

The opposition is demanding that a free trade agreement with the European Union be signed and political prisoners be freed, including former Prime Minister Yulia Tymoshenko.

They are also demanding early presidential elections. A vote is not due until 2015.

Mr Klitschko told the crowd that they would press ahead with their demands and that talks would continue.

“We are not turning back and we will keep discussing and trying to find a direction,” he said.

Petrol bombs
The demonstrations began in November after Ukraine decided not to sign an accord on more co-operation with the EU. Instead, the government opted to deepen ties with neighbouring Russia.

Late on Saturday, hundred of protesters surrounded Ukrainian House, a cultural centre in Kiev defended by riot police. Petrol bombs and fireworks were thrown inside.

But the officers were able to leave the building early on Sunday. Mr Klitscho had negotiated their safe passage, local media reported.

Anti-government supporters gather on Independence Square following the talks between opposition leaders and Ukrainian President Viktor Yanukovych in Kiev on 25 January 2014.
Maidan, or Independence Square, continues to be the main focus of the demonstrations
An anti-government protester throws a tyre into a fire at the site of clashes with riot police in Kiev on 25 January
The opposition has vowed to continue the protests until President Yanukovych agrees to early elections
Mr Yatsenyuk is the parliamentary leader of the country’s second biggest party, Fatherland, and an ally of Ms Tymoshenko. Mr Klitschko is the leader of the Udar (Punch) party.

The crisis in Ukraine escalated this week when two activists were killed, and another was found dead with torture marks in a forest near the capital.

A fourth, 45-year-old protester is said to have died in a Kiev hospital on Saturday from injuries sustained in earlier violence.

Although the protest movement – the EuroMaidan – is largely peaceful, a hardcore of radicals have been fighting pitched battles with police away from the main protest camp in Maidan, or Independence Square.

On Friday protesters seized a number of government buildings in Ukrainian cities outside Kiev, particularly in the west, which has traditionally favoured closer ties with Europe, including in the cities of Chernivtsi, Ivano-Frankivsk, Lutsk and Lviv.

On Saturday the protests spread to cities further east, including Vinnytsya, just west of Kiev.

BBC map
Are you in Ukraine? Have you seen or taken part in any of the protests? If you are happy to speak to the BBC, please complete the form below.

Send your pictures and videos to yourpics@bbc.co.uk or text them to 61124 (UK) or +44 7624 800 100 (International). If you have a large file you can upload here.

نامه سرگشاده زیباکلام به رسایی

Share Button

 

چکیده :جناب احمدی نژاد پس از آغاز ریاست جمهوری شان در سال ۱۳۸۴ یکی از نخستین گام هایی که بر داشتند توقف برنامه ” کج دارو مریز ” اصلاح طلبان در برنامه های هسته ایی کشور بود. همچون جنابعالی و همفکرانتان که امروز ژنو را ” مصیبت عظما” می نامید، ایشان یک گا م هم از شما جلوتر رفته و برنامه ” کج دار و مریز” دوران خاتمی به سرپرستی آقای حسن روحانی بعنوان مذاکره کننده ایران با غربیها را ” خیانت” اعلام…

کلمه:

جمعه, ۴ بهمن, ۱۳۹۲
 بسمه تعالی

جناب حجت الاسلام حمید رسایی نماینده محترم مجلس شورای اسلامی زیده توفیقاته

با سلام و تحیات، حضرتعالی و برخی دیگر از برادران و خواهران اصولگرا به رویارویی شدیدی با توافق ژنو برخاسته اید. ظرف چند روزگذشته شماری از طرفداران آقای احمدی نژاد و اعضاء جبهه پایداری با تعابیری همچون ” هولوکاست “، ” ترکمنچای ” ،” ذلت بار” ، ” تسلیم” ، “سازش” ، “خفت آور” و … یاد کرده اند. حتی در اخبار آمده بود که بیش از ۶۰ تن از نمایندگان مجلس در مخالفت با ژنوآقای دکتر ظریف را به مجلس احضار کرده اند. حاجت به گفتن نیست که این جزء حق مسلم نمایندگان است تا بر عملکرد قوه مجریه نظارت داشته و به اصطلاح ” مو را از ماست بکشند”. در سطحی وسیع تر البته، این هم حق آحاد ملت است که در خصوص همه امور کشور از جمله توافق هسته ایی به بررسی و اظهارنظر موافق یا مخالف بپردازند. بعبارت دیگر، حق اظهار نظر در خصوص برنامه هسته ایی کشور صرفا محدود و منحصر به مخالفین توافق ژنو نمی تواند بشود. یقینا جنابعالی و دوستانتان تصدیق می فرمائید که همانطور که شما از این حق برخوردارید که تغییر در برنامه های هسته ای کشور و کند شدن آنها را ” ذلت بار” ، ” ترکمنچای” و … ارزیابی نمایند، دیگران هم علی القاعده می بایستی از این حق همچون شما و همفکرانتان برخوردار باشند که در خصوص این برنامه ها اظهارنظر نمایند.

جناب رسایی، یقینا انگیزه شما و همفکرانتان برای مخالفت با ژنو می بایستی بواسطه منافع ملی بوده باشد. شما باور دارید که فعالیت های هسته ایی برای ایران منافع مهمی در بر دارد و چون توافق ژنو محدودیت هایی برای این فعالیت ها ایجاد کرده لاجرم با آن به مخالفت برخاسته اید.سئوال بنده هم از جنابعالی و همفکرانتان دقیقا همین است: جناب رسایی، آن منافع و خیرات و مبراتی که برنامه هسته ایی برای کشور داشته کدام بوده است؟ این هزینه سنگینی که متجاوز از یک دهه است چه بصورت مستقیم و چه چندین برابر آن بصورت غیر مستقیقم ( بواسطه تحریم ها) برای برنامه هسته ایی مان می پردازیم، چه سود و چه حاصلی برای مصالح و منافع ملی و اقتصادی کشور در بر داشته ؟ ظرف یک دهه گذشته بسیاری از مسئولین محترم کشور هزاران بار در جریان مصاحبه ها، سخنرانی، همایش، مقالات ، میزگردها و غیره پیرامون پیشرفت های هسته ایی کشور و اینکه چگونه این دستاوردها مایه فخر و مباهات ایران شده اند، حجم انبوهی از مطالب را فرموده اند. اما سئوال بنده خیلی ساده است: مابه ازاء این دستاوردها برای توسعه و پیشرفت اقتصادی کشور کدام بوده است؟

جناب احمدی نژاد پس از آغاز ریاست جمهوری شان در سال ۱۳۸۴ یکی از نخستین گام هایی که بر داشتند توقف برنامه ” کج دارو مریز ” اصلاح طلبان در برنامه های هسته ایی کشور بود. همچون جنابعالی و همفکرانتان که امروز ژنو را ” مصیبت عظما” می نامید، ایشان یک گا م هم از شما جلوتر رفته و برنامه ” کج دار و مریز” دوران خاتمی به سرپرستی آقای حسن روحانی بعنوان مذاکره کننده ایران با غربیها را ” خیانت” اعلام کردند.

آن ” برنامه خائنانه ” را متوقف نمودند و اعلام داشتند که منبعد برنامه هسته ایی ایران با تمام توان و سرعت به پیش خواهد رفت. غرب، شرق، شمال و جنوب هم هرکاری می خواهند بکنند. بنده قصدم در اینجا تشریح مصیبت هایی که آن سیاست ظرف ۸ سال گذشته بر سر ایران آورده نیست. بلکه می خواهم اشاره ای به شاه بیت استدلال ایشان بنمایم که چرا گذشتگان را در خصوص هسته ایی ” خائن” می دانستند. به اعتقاد جناب آقای احمدی نژاد ، برنامه های هسته ایی ایران باعث می شوند تا ۲۵۰ صنعت و رشته اقتصادی دیگر در کشور فعال شوند. بنده ظرف ۸ سال گذشته بارها و بارها در نوشته ها ، سخنرانی ها و مناظره هایم ( از جمله با خود حضرتعالی) تقاضا نمودم که طرفداران فعالیت های هسته ایی ایران ، ۲۵۰ که جای خود دارد، ۵ تا از آن صنایع و رشته های اقتصادی جدید را که بواسطه فعالیت های هسته ایی در کشور بوجود میامدند را نام ببرند؟ اگر هدف ما تولید سلاح هسته ایی می بود ، در آنصورت اصرار بر اینکه این همه هزینه نمائیم توجیه می داشت. چرا که هیچ کشوری حاضر نیست به ما سلاح هسته ایی بفروشد. از صدر تا زیل آنرا خودمان می بایستی درداخل کشور می ساختیم. اما مقام معظم رهبری موکدا فرموده اند که ایران به هیچ روی در صدد ساخت سلاح هسته ایی نیست. هدف ما از برنامه هسته ایی مان استفاده صلح آمیز و تولید اورانیوم ۵ درصد غنی شده برای نیروگاه بوشهر و سایر نیروگاههایم هسته ایی تولید برق که در آینده در کشور خواهیم ساخت می باشد.

با این پیش فرض که هدف ما از فعالیت های هسته ایی تولید برق می باشد، در اینصورت این سئوال از منظر اقتصادی مطرح می شود که این مخارجات سرسام آوری که تولید سوخت نیروگاه هسته ایی در کشور داشته، هزینه برق تولید شده در بوشهر را چه کسی می بایستی بپردازد، مردم یا دولت؟ اگر هزینه برق تولید شده در بوشهر را وزارت نیرو بخواهد از مصرف کننده بگیرد، آیا هیچ مصرف کننده ایی توان پرداخت آنرا خواهد داشت؟ وقتی سوخت نیروگاه بوشهر می تواند توسط آژانس با هزینه ایی که هزاران بار ارزان تر از هزینه تولید آن در ایران است تامین شود، آیا اصرار ما بر اینکه خودمان آنرا در داخل و علی رغم غیر اقتصادی بودنش تولید کنیم، سئوال برانگیز نیست؟ همین وضعیت در خصوص رادیو داروها هم هست. اتفاقا یکی از دلائل شک و تردید غربیها به انگیزه ما هم همین اصرار مان مبنی بر تولید سوخت بوشهر در داخل کشور است با چنین هزینه سرسام آوری. امیدوارم نفرمائید که “نخواهند داد”. چون جناب دکتر علی اکبر خان صالحی بشما توضیح خواهند داد که چنین امری غیر ممکن خواهد بود. در عین حال می توانید مسیر را کوتاه تر نموده و نیم نگاهی به واردات بیش از ۵/۶ میلیون تن گندم از آمریکا در سال گذشته بیاندازید.

جناب رسایی، نه تنها اصرار ما بر تولید سوخت هسته ایی (غنی سازی) در داخل کشور با توجه به هزینه سنگین آن هیچ توجیه اقتصادی ندارد، بلکه سایر مطالبی هم که تحت عناوین همچون “دستاوردهای غرورانگیز و افتخارآمیز هسته ای مان ” عنوان می شوند یکسویه و مبالغه آمیز هستند. از نظر صرف دانش علمی آنچه که ذیل غنی سازی صورت می گیرد، کشف یا روش علمی بوده که قریب به ۹۰ سال پیش توسط یکی از دانشمندان انگلیسی برای نخستین بار ابداع می شود. طرفه آنکه ما بگوئیم سانترفیوژهایی که ما توانسته ایم در ایران بسازیم پیشرفته تر هستند. آنهم بعید بنظر می رسد که در مقایسه با سانترفیوژهای کشورهای پیشرفته جایی بتوانند در عرصه بین المللی داشته باشند. هیچ بخشی از فعالیت های هسته ایی ما شکافتن مرزهای دانش و نوآوری محسوب نمی شوند. متاسفانه مخالفت غربیها با فعالیت های هسته ایی ما، بر روی این برنامه ها یک هاله ایی از درستی، حقانیت ،تعهد، غرور و رسالت ملی کشیده. مخالفت غربیها سبب شد که بسیاری از ما باورمان شود که چون بزعم خودمان غربیها دشمن پیشرفت و ترقی ما هستند، پس حتما فعالیت های هسته ایی ما حرکتی درست و به نفع مان است و بالاترین دلیلش هم همین مخالفت غربیهاست. این استدلال که “چون غربیها با برنامه های هسته ایی ما مخالفند پس این برنامه حکما می بایستی تحقق پیدا می کند” شوربختانه خیلی بیش از تحریم ها به ما ضرر و زیان وارد کرده. اساسا خود اینکه غربیها با برنامه های هسته ایی ما مخالف هستند، فی نفسه اشتباه است. غربیها با هر برنامه ما که بتواند مستقیم یا غیرمستقیم کاربرد نظامی پیدا کند مخالفت خواهند کرد. علت مخالفت آنها هم با برنامه هسته ایی ما محدود به بخش هایی می شود که می تواند کاربرد نظامی پیدا کند. در سایر بخشها آنها مستقیما یا از طریق آژانس حتی حاضر به همکاری هم هستند. آن بخش هایی هم که می توانند کاربرد نظامی داشته باشند را می شد با تمهیداتی بصورتی در کشور اجرا می کردیم که از همان ابتداء بجای رویارویی با همکاری خود غربیها صورت می گرفت. می شد از همان ابتدا اسباب اعتماد و اطمینان آنها را فراهم می کردیم همچنانکه امروز بعد از ده سال و خدا می داند چقدر خسارت به کشور داریم عملا انجام می دهیم. متاسفانه جدای از اینکه این پرسش ساده که آیا انجام برنامه های هسته ایی در ایران اساسا هیچ توجیه اقتصادی دارد یا نه، هیچوقت امکان مطرح شدن پیدا نکرد، اشکال اساسی دیگر آن بود که مع الاسف به کل مسئله هسته ایی از همان ابتدا به عنوان یک ابزار ایدئولوژیک برای رویارویی با غرب نگریسته شد. متاسفانه برنامه هسته ایی بعوض آنکه در خدمت مصالح و منافع ملی قرار گیرد، در خدمت مصالح و منافع ملی سیاسی خطی ، جناحی و ایدئولوژیک قرار گرفت. برنامه هسته ایی شد یک ابزاری در دست جریانات سیاسی برای اثبات انقلابی گری، متعهد بودن به انقلاب، ضدیت با غرب و با آمریکا و خود را برتر و بالاتر از رقیب دیدن. چه در گذشته یعنی درسال ۸۴ و توسط آقای احمدی نژاد و چه امروز که جنابعالی و همفکرانتان پرچم مخالفت با ژنو را به اهتزاز درآورده اید همواره اینگونه برخورد کرده اید که این فقط شما هستید که نسبت به نظام و مملکت درد دارید، تعهد دارید و شاهد این ” ظلم عظیم ” به مصالح و منافع ایران هستید. شاهد این “مماشات”، “عقب نشینی” و “تسلیم” مسئولین بزعم شما غربگرا یا مرعوب آمریکا، لیبرال، اصلاح طلب ، وابسته، سازشکار و عافیت طلب هستید که به قول خودتان ” پای بر روی همه دستاوردهای هسته ایی این ملت گذاردند”. متاسفانه مخالفت غربیها با برنامه هسته ایی مان (آنهم همانطور که گفته شد با بخشی از جنبه های آن که می تواند کاربرد نظامی داشته باشد ) سبب شد که دفاع از برنامه هسته ایی و پیشبرد آن بمثابه امری انقلابی تلقی شود و برعکس تلاش در جهت حل و فصل آن تنزل یا فتنه به حرکتی سازشکارانه ، غیر انقلابی و ضد مردمی. نه جناب رسایی، اتفاقا برعکس است. شما و دوستانتان بواسطه ضدیت غرب با برنامه هسته ایی مان ممکن است ظاهرا انقلابی تر و متعهد تر به نظر برسید. اما آنان که درد تعطیل شدن نیمی از واحدهای تولیدی کشور بواسطه تحریم ها را دارند؛آنان که نگران بیش از ۵ میلیون بیکاردر کشور هستند؛ آنان که نگران صف طولانی مهاجرت تحصیلکردها و نخبگان از کشور هستند؛ آنان که نگران افول بلندمدت سرمایه گذاری و توسعه در بخش انرژی کشور بواسطه تحریم ها و برداشت میلیارد ها دلار از منابع نفت و گازمتعلق به ایران توسط همسایگانمان بواسطه تحریم ها هستند؛ آنان که نگران پائین رفتن سرانه بهداشت و درمان و آموزش و پرورش کشور و قرار گرفتن ایران در ردیف کشورهای آفریقایی و توسعه نیافته هستند؛ آنان که نگران بالا رفتن منظم خط فقر هستند؛ آنان که نگران فقدان امکانات اولیه اطفاء حریق در یک شهر۱۲ میلیون نفری هستند؛ آنان که نگران مصیبت های زیست محیطی متعدد کشور هستند؛….. اگر جناب رسایی میزان تعهد و پای بندی شان به نظام و مملکت اتفاقا بیشتر از شما نباشد یقین بدانید کمتر هم نیست. منتهی اشکال اساسی آن است که حاضر نیستند ازنمد هسته ایی کلاه سیاسی به سر بگذارند.

کلام آخر جناب رسایی اینکه یقین بدانید که نمی شود برای همیشه فقط به تجلیل و تمجید از برنامه هسته ایی اجازه داد و جلوی نظرات دیگر را با قید و بند سانسورگرفت. مطمئن باشید که این زره و این جایگاه رفیعی که مخالفت غرب با برنامه هسته ایی مان برای شما وهمفکرانتان بوجود آورده، بالاخره یکروز کارآمدی اش را از دست خواهد داد و نظرات دیگری هم در خصوص هسته ایی ابراز خواهد شد. ماه هسته ایی یقینا روزی از پشت ابرها بدر خواهد آمد.

ایام بکام باد

صادق زیباکلام

دوم بهمن ماه هزاروسیصدونود دو

کامنت من،: مثل معروفی است که  با آنکه کر است میتوان جوری صحبت کرد که بشنود و بفهمد ولی با آنکه خود را به کری زده است هیچ کاری نمیتوان کرد اگر توپ هم بغل گوششدرکنند نخواهد شنید چون نمیخواهد بشنود. برای این دارو دسته ها؛ آنتی آمریکانیسم، انرژی هسته ایی، قرآن ، دین مذهب همه و همه ابزار کسب و قدرت هستند و تلاش برای توضیح  آنچه درست است است به آنها فقط آنهارا عصبی تر میکند.</