Archive for: November 2014

آینده رابطه دلار و ریال

Share Button

دولت و مقامات بانک مرکزی با پنهان کردن خطر انفجار ویرانگر سیستم پولی و موازنه ارزی و بازرگانی مملکت فقط ملت را در خواب نگاه میدارند تا دزدان تتمه ذخیره ارزی موجود در سیستم بانکی و بازار آزاد را ببلعند و آنگاه ملت را با افزایش بهره بانکی و کاهش رسمی نرخ برابری ریال  در برابر دلار سورپرایز کنند. بانک مرکزی اگر بانک مرکزی است؛ باید پاسبان قدرت ریال و قدرت خرید مردم باشد نه محافظ دزدان و عامل آنها. آن پاسبانی که  فریاد دزد زدگان بینوا را پس از فرار دزدان با اموال مسروقه بشنود و یکروز با یکهفته بعد به محل سرقت بیاید نه پاسبان، بلکه اگر سردسته دزدان نباشد، شریک آنان است!

گرانی

بانک مرکزی نگاهبان قدرت خرید مردم و مدافع ریال است یا شریک دزدان و دلالان ارزی؟

 

با شروع بحران در بازار جهانی نفت و سقوط ۴۰%ی  بهای آن از  ۱۱۵$ برای هربشکه  به حدود ۶۵ ـ ۷۰$ کنونی اکثر دولتها ی آسیب پذیر نفتی بدون پنهان کردن نگرانی خود از وضعیت پیش آمده تا آنجا که میتوانستند به اقدامات دفاعی و پیشگیرانه دست زدند.

دولت روسیه که بقول معروف همواره سعی دارد ابهت اقتدار جهانی خودش را با سیلی زدن بصورت خویش از دست نداده و با همان ژست و انتظارات عصر جهان دو قدرتی ظاهر شود،  با شروع سقوط بهای نفت، بی درنگ نرخ بهره بانکی  را  در دو  و یا سه مرحله تعدیل و آنرا از حدود ۵% به ۹٫۵% افزایش داد و روبل را نیز شناور کرد که تغیرات آنرا بازار آزاد تعین کند.  بر طبق جدول ارزی دیروزِ مسکو تایمز، نرخ برابری روبل در مقابل دلار به سطح بیسابقه ۵۰٫۰۱ رسید که این بمعنای یک کاهش ۴۵%ی نرخ برابری  پول روسیه در مقابل دلار است.

وزیر دارئی**  و برخی دیگر از مقامات اقتصادی روسیه بشمول رئیس شرکت نفت دولتی روسیه( روزنفتا) هر کدام به فاجعه ی مالی در راه اشاره کردند. خودِ  ولادیمیر پوتین بجای اینکه ژست گرفته اظهار بیقیدی کند، از فرارسیدن فاجعه اقتصادی  سخن گفت ولی آنرا به دسیسه آمریکا و غرب  برای تضعیف روسیه نسبت داد و در عین حال گفت که روسیه از پس آن برخواهد آمد. که البته  این ادعا زیر سئوال است ولی موضوع این یاداشت نیست.

دولت نیجریه نیز به تدابیر پیشگیرانه دست زد و نرخ بهره  بانکی و برابری پول ملی خود را نیز تنزل داد تا سفته بازان و دلالان بازار نتوانند از تفاوت بالقوهبالا رفتن دلار و کاهش  ارزش پول ملی به زیان سرمایه کشور و قدرت خرید مردم سوء استفاده کنند.

دولت پوپولیتسی ونزوئلا  هر چند هنوز اقدام مشخصی انجام نداده ولی بهیچوجه فاجعه را نیز پنهان نکرده است که این خود، مردم را برای تدابیر مالی انقباضی و ریاضت کشانه  از سوی دولتشان باز میکند.(تصحیح به زیر مراجعه نمائید)***

پول ملی نروژ که بطور آزاد حرکت میکند، طی چند هفته اخیر در یک شیب ملایم با یک تغیر تدریجی روزانه،  قریب ۸% ارزش خود را در برابر دلار از دست داده است که بعلت تدریجی و آزاد بودن تغیرات، زمینه ایی برای معاملات سفته بازانه روی آن باقی نمانده است. حال اگر شرکتی مطالباتش به دلار و بدهی اش به کرون است و از این بابت سود هنگفت میبرد، اینرا دیگر سفته بازی نمیتوان نام گذارد.

تنها دولتی که همچنان ساکت مانده است و گوئی برای آن و ملت تحت مدیریتش هیچ اتفاقی نیافتاده است، دولت تدبیر و امید ماست که نمیخواهد به روی خود بیاورد که ظرف فقط ۳ هفته، از درآمد عمده اصلی ارزی مملکت قریب ۴۰% کاسته شده است. بروی خود نمی آورد که پایه ارزی ریال در برابر ارزهای خارجی بهمین نسبت کاهش یافته و فشار انفجاری از بالا روی سر پول ملی ما ریال، برای  تنزل دادنش و فشار از پائین زیر دلار برای بالا راندش ( تا مرحله توازن رقابتی در بازار آزاد) با گذشت هر لحظه و نه هر روز هم، افزایش خواهد یافت و متراکمترهم خواهد گردید. این فشار با شانه بالا انداختن مقامات، بروی خود نیاوردن و یا گفتن انشالله بز است از بین نمیرود. فقط باز کردن سوپاپ این فشار از بالا و پائین است که میتواند انفجار سقوط ریال و اوجگیری دلار را به حرکتی غیر جهشی تبدیل کند. حرکتی که دلالان و کرکسهای مالی بازار کمتر بتوانند بحساب فرسایش قدرت خرید مردم، بحساب تنزل ارزشی اندوخته های ریالی آنان نزد بانکها وفرسایش ارزش  نقدینگی و پس انداز کنندگان خُرده پا، بحساب بیمه شوندگان و صندوقهای بازنشستگی و.. ، مملکت و ملت را بچاپند.

جا دارد مقامات بانک مرکزی و دولت به ملت توضیح دهند که ظرف همین یکماه بحران چه میزان اعتبار اسنادی LC و سفارش ارزی برای واردات ثبت شده است و به چه نرخ ارزی ؟ اگر در چند هفته آینده،  دلار مثلاً ۵ ـ ۶ هزار تومان شد، این برادران حاضرند مابالتفاتهای ارز پیش خریداری شده از دولت و بانکها را با نرخ روز آن به صندوق دولت بپردازند و یا اینقدر متعهد و با اخلاق باشند تا کالاهای واردتی خود را نه به قیمت دلار فردا بلکه بقیمت دلار، با آن نرخی که از بانکها خریده اند به مردم بفروشند از این چیزی نمیگویم که خیلی از این اعبارات گشایش یافته شده و ارزهای پیش خرید شده میتواند برای اقلام داروئی و وسایل پزشکی باشند.

دولت و مقامات بانک مرکزی با پنهان کردن خطر انفجار ویرانگر سیستم پولی و موازنه ارزی و بازرگانی مملکت فقط ملت را در خواب نگاه میدارند تا دزدان تتمه ذخیره ارزی موجود در سیستم بانکی و بازار آزاد را ببلعند و آنگاه ملت را با افزایش بهره بانکی و کاهش رسمی نرخ برابری ریال  در برابر دلار سورپرایز کنند.

بانک مرکزی اگر بانک مرکزی است؛ باید پاسبان قدرت ریال و قدرت خرید مردم باشد نه محافظ دزدان و عامل آنها. آن پاسبانی که  فریاد دزد زدگان بینوا را، پس از فرار دزدان با اموال مسروقه بشنود و یکروز با یکهفته بعد به محل سرقت بیاید نه پاسبان، بلکه اگر سردسته دزدان نباشد، شریک آنان است!

هرگونه افزایش دلار در فرادای امروز خیانت بانک مرکزی و دولت به مردم است که آنقدر دیر عمل میکنند تا دزدها اموال دزدی را آب کرده و آثار آنرا محو کرده باشند.

* امروز نهارنت آنلاین سایت روزنامه لبنانی النهار به نقل از فرانس پرس نوشت که دولت مادرو هم به سیاست انقباضی شدید و کاهش بودجه دولتی و کاستن از حقوق کارمندان روی آورد.مادرو هفته  آینده وزیر خارجه خود را برای کمک گرفتن از چین به آنکشور میفرستند. …

Venezuela to Slash Budget after OPEC Steadies Output

Hegnar.no
A Venezuelan soldier stands during a patrol at the slum of Petare in Caracas venezuela maduro chavez
REFILE – CORRECTING DATEA Venezuelan soldier stands during a patrol at the slum of Petare in Caracas May 23, 2013. Venezuelan President Nicolas Maduro sent some 3,000 troops into the streets of the capital of Caracas to crack down on rampant crime that has made the OPEC nation one of the most dangerous in the world. The “Secure Fatherland” plan is a new effort to lower violent crime following close to 20 similar attempts during the 14-year rule of late socialist leader Hugo Chavez. REUTERS/Jorge Silva (VENEZUELA – Tags: POLITICS CRIME LAW MILITARY)

Venezuela kutter budsjettet etter oljeprisfall

Venezuelas president Nicolás Maduro varsler kraftige kutt i statsbudsjettet på grunn av fallet i oljeprisen. Lavere lønninger til offentlig ansatte er en av konsekvensene.

Artikkel av: NTB (Hegnar.no – 29.11.14 08:43)

Venezuelas økonomi er sterkt avhengig av olje ettersom petroleumssektoren står for nærmere en tredel av brutto nasjonalprodukt (BNP) og nesten 96 prosent av landets eksportinntekter.

OPECs manglende vilje til å kutte i oljeproduksjonen har ført oljeprisen ytterligere nedover, noe som skaper store problemer for et land som fra før har store økonomiske problemer.

Maduro varslet fredag at alle statsansatte, inkludert ham selv, må tåle et kraftig lønnskutt. Han vil også opprette et utvalg som skal se nærmere på hvordan man kan kutte de offentlige utgiftene ytterligere.

– Utvalget vil ta fram øksa og kutte kraftig på alt vi er nødt til å kutte, sa Maduro.

Finansminister Rodolfo Marco Torre drar til Kina i neste uke for å ha samtaler om en foreslått økonomisk avtale som kan lette situasjonen. Venezuela har allerede fått lån tilsvarende over 280 millioner norske kroner fra Kina.

Som følge av de store økonomiske problemene landet er i, har populariteten til Maduro, som overtok da Hugo Chávez døde i fjor, sunket som en stein. Han har nå støtte fra bare 30 prosent av landets innbyggere. (©NTB)

entarer. Kommentarer som er støtende, injurierende eller på andre måter i strid med norsk lov vil bli slettet så fort vi oppdager det eller blir gjort oppmerksom på det.

**

Moscow Times

Earlier this week, Russian Finance Minister Anton Siluanov said lower oil prices and Western financial sanctions will cost Russia around $130-$140 billion a year, equivalent to around 7 percent of its economy.

*** ایسنا

76809.jpg

روزنامه تعادل نوشت: گوش ها از گلایه ها درباره نظام بانکداری ایران پرشده و صداها و انتقادها از روز و روزگار ناخوش این سیستم روزانه شده است.

شنبه ۹ آذر ۱۳۹۳ / Nov 30 2014

به گزارش ایسنا، محمدصادق جنان‌صفت در ادامه یادداشت خود در روزنامه تعادل می‌نویسد: روزی نیست که یک مدیر صنعتی، یک مدیر دولتی، یک بازرگان و یک صاحب شرکت حمل و نقل خواستار بهبود فضای فعالیت بانک‌ها نشود و از بی‌مهری شبکه بانکی شکایت نکند. این میزان انتقاد اما با بی تفاوتی عملی از سوی مجموعه سیاستگذاران، سیاستمداران، قانونگذاران و جامعه ایرانی مواجه شده است.

کارکرد و شبکه بانکی ایران که از ذات آن برمی خیزد و از محیط ملی تاثیر پذیرفته چند ویژگی ذاتی پیدا کرده است. این شبکه ستمکار است. به این معنی که بر صاحبان پس اندازهای خرد و زیر ۱۰میلیون تومان که ۹۰درصد منابع بانک ها را تشکیل می دهند به صورت پیدا و پنهان ستم می کند. عجیب ترین ستم این است که افراد تهیدست وقتی می خواهند از منابع متعلق به خود وام بگیرند توسط شبکه بانکی تحقیر شده و دست خالی برمی گردند.

شبکه بانکی از طرف دیگر رانتخواری را ترویج کرده و می کند. تفاوت معنی دار میان نرخ سود بانکی و نرخ سود سپرده ها و نرخ تورم گونه‌ای است که متقاضیان برای دریافت وام و اعتبار از شبکه بانکی صف طولانی تشکیل می دهند. هر ریالی که وام گرفته شود سودمند است و وام گیرنده را منتفع می کند. شبکه بانکی ایران طرفدار پولدارانی است که اتفاقا زورگو نیز شده و منابع بانک‌ها را به عنوان وام و اعتبار دریافت و از پس دادن آنها امتناع می کنند.

هیچ جامعه‌یی در دنیای امروز را نمی‌بینیم که این میزان امتیاز به رانتخواران بانکی دهد و در دریافت حق تهیدستان این میزان ناتوان باشد. نظام بانکی ایران از طرف دیگر فسادزا شده و شرایط به‌گونه‌یی است که هر لحظه استعداد فسادآفرینی در آن هست. شاید این میزان صفت ناپسند دادن به بانک‌ها بدون کالبدشکافی دلایل پدیدارکننده آن بی‌انصافی باشد. رییس پژوهشکده پولی و بانکی در گزارش‌های مشروحی که در ماه‌های اخیر تهیه یا سفارش تولید آن را به پژوهشگران داده، راه‌حل‌ها را نیز یادآور شده است، اما این راه‌حل‌ها آیا اجرایی خواهند شد؟ به نظر می‌رسد اگر امروز و فردا برای معضل بانکی چاره عملی پیدا نشود و مدیران با اراده قاطع این راه‌حل‌ها را اجرایی نکنند باید شاهد سقوط و فاجعه باشیم.

انتهای پیام

Ruble Crashes Past Historic 50 to U.S. Dollar as OPEC Lets Oil Price Fall

Share Button

The Russian currency reached 50.01 against the dollar in after-hours trading shortly before 9:30 p.m., extending a dramatic week-long tumble that raises the possibility of intervention by the Central Bank to steady the market. The ruble, which is at historic lows, has lost over 11 percent against the dollar since Monday, one of the worst. performing weeks on record.

Russia-ruble-oil-opec-dollar

 

The Moscow Times

    • Nov. 28 2014 22:05

The ruble plunged on Friday, falling to an unprecedented 50 versus the U.S. dollar after OPEC’s refusal to implement production cuts caused oil prices to nosedive.

The Russian currency reached 50.01 against the dollar in after-hours trading shortly before 9:30 p.m., extending a dramatic week-long tumble that raises the possibility of intervention by the Central Bank to steady the market.

The ruble, which is at historic lows, has lost over 11 percent against the dollar since Monday, one of the worst performing weeks on record.

The Organization of Petroleum Exporting Countries (OPEC) said Thursday it would not curb output to shore up prices, prompting oil to shed over $5 in a day to trade at four-year lows.

The price of Brent crude, the international oil benchmark, plummeted below $70 a barrel during late trading on Friday, despite stabilizing earlier in the day at about $73 a barrel.

Russian President Vladimir Putin said Friday he saw nothing surprising in OPEC’s decision, nor the subsequent oil price fall.

“It’s an inevitable reaction,” Putin said, according to a transcript on the Kremlin’s website. He added that he did not expect oil markets to balance themselves until the middle of next year.

Russia depends for about half its budget revenues on energy exports, so the falling price of crude has an immediate knock-on effect on the Russian currency and stocks.

The ruble has lost almost 35 percent of its value against the dollar this year in the face of weakening oil and Western sanctions on Moscow over the Ukraine crisis.

The Central Bank implemented a free floating currency earlier this month after spending over $70 billion to defend the ruble since January, but has said that it retains the right to sell foreign currency reserves on the market if there is a threat to financial stability.

“Perhaps given the dreadful geopolitical setting the strategic importance of the Central Bank’s currency reserves has increased and they want to conserve these at all costs,” said Timothy Ash, an emerging markets analyst at Standard Bank, in a note Friday.

“This may well suggest that the ruble will continue to take the strain as long as oil prices remain under downside pressure.”

The Central Bank said in a statement Friday that it would limit ruble liquidity via its foreign currency-swaps in an effort to bring stability to the currency market.

“The key is the mindset of the Central Bank, and what would be required for it to intervene,” chief currency strategist at Sberbank CIB Tom Levinson said in a note Friday. “Collapsing oil prices justify the ruble’s weakness. However, it is the pace of ruble’s declines and the public’s behavior that we think will govern its decision.”

The dollar-denominated RTS index, which is particularly badly hit by ruble weakness, sank to five-year lows of 969 points in Friday morning trading.

پیش بینی نشریه ژاپنی: امکان سقوط رژیمهای ایران و..

سقوط بازهم بیشتر روبل روسیه پس از اجلاس اوپک

Share Button

 چکیده: … بانک مرکزی روسیه، پس از اینکه نتوانست ارزش روبل را با ترزیق ۷۰$ بلیون دلار تثبیت کند گذاشت تا روبل بحال شناور** درآید. مع الوصف این بانک آماده است تا  در صورت بخطر افتادن ثبات مالی با دخالتهای دفعی خود، مانع تزلزل های مالی خطرناک  گردد.

 افزوده : تا بعد از ظهر جمعه سقوط روبل ادامه یافت و به ۵۰ روبل در مقابل ۱ دلار رسید*

مسکو تایمز:

پس از اجلاس بی نتیجه اوپک در کاهش تولید تا بهای نفت را تقویت کند روبل روسیه در شیبی تند دوچار سقوط گردید.

در ساعت ۸ بعداز ظهر،  روبل با ۲٫۶% سقوط  در برابر دلار به ۴۸٫۶ روبل در برابر دلار* رسید. این سقوط  و در برابر یورو ۲٫۵%  میباشد.

نفت برنت با ۶ دلار کاهش به ۷۱$ برای هر بشکه رسید. درآمد نفتی، قریب ۲/۳  هزینه بودجه دولت روسیه را تأمین میکند. معامله گران نفت میگویند که بعلت کوچک بودن معاملات و حجم  تقاضاها  در بازار، اوضاع وخیمتر  گردید زیرا دیگر یک معامله خُرد هم در بازار نوسان آفرین شده بود.

 بانک مرکزی روسیه، پس از اینکه نتوانست ارزش روبل را با ترزیق ۷۰$ بلیون دلار تثبیت کند گذاشت تا روبل در بحال شناور** درآید. مع الوصف این بانک آماده است تا  در صورت بخطر افتادن ثبات مالی با دخالتهای دفعی خود، مانع تزلزل های مالی خطرناک  گردد.
* تا پیش از اعمال تحریمها بخاطر دخالت روسیه در اوکرائین، هر دلار معادل ۳۳ روبل بود.

** شناور کردن روبل در این شرایط تنها جلیقه نجاتی(هر چند موقت) است که بانک مرکزی روسیه در اختیار دارد ولی سفته بازی ارزی روی دلار نظام پولی کشور را درهم میشکند. این عمل دفاعی، راهی است که بانک مرکزی ما هم باید در پیش گیرد قبل از اینکه کلان سفته بازان  ارزی ته مانده ذخیره ارزی کشور را بچابند. من این مسئله  را مفصلتر در یاداشت قبلی خود با عنوان” رابطه دلار و ریال و توصیه ایی به مقامات مسئول پولی ” توضیح داده ام.

کامنت من:

به نوشته مسکو تایمز، وزیر خارجه ونزئلا اعلام کرد: ” ایالات متحده به شیوه بسیار بسیار غلطی نفت تولید میکند. نفت از سنگنفت موجب تغیرات زیست محیطی  فاجعه بار میگردد.”  توضیح اینکه خطرات این شیوه تولید نفت بیش از آنکه آثار جوی مخرب داشته باشد آثار فاجعه بار مالی برای نظام سوسیلیستی نفت بنیاد خودآن کشور دارد که با نفت کمتر از بشکه ای ۱۱۸$ نمیتواند بودجه خود را بالانس کند:

Oil price graphic

“The U.S. is producing in a very, very bad manner. Shale oil, I mean it is a disaster from the point of view of climate change and the environment,” said Foreign Minister Ramirez, who represents Venezuela at OPEC.

Russia’s Ruble Crashes to Historic Lows as OPEC Lets Oil Price Fall

  • The Moscow Times
  • Nov. 28 2014 10:25
  • Last edited 11:55
Heinz-Peter Bader / ReutersOPEC Secretary-General Abdullah al-Badri arrives for a news conference after a meeting of OPEC oil ministers at OPEC’s headquarters in Vienna on Nov. 27, 2014.

The ruble dropped sharply on Friday morning, falling to within 10 kopeks of the 50 to the U.S. dollar mark after OPEC’s refusal to implement production cuts caused oil prices to nosedive.

The Russian currency reached 49.9 to the dollar shortly after 10 a.m., extending a dramatic week-long slide that raises the possibility of intervention by the Central Bank to steady the market.

The ruble, which is at record lows, has lost over 10 percent against the dollar since Monday.

The Organization of Petroleum Exporting Countries said Thursday it would not curb output to shore up prices, prompting oil to drop below $72 a barrel, shedding over $5 in a day to trade at four-year-lows.

The price of the international benchmark brent crude Friday morning was about $71.70, having plummeted from a high of $115 this summer.

Russia depends for about half its budget revenues on energy exports, so the falling price of crude has an immediate knock-on effect on the Russian currency and the stock prices of Russian companies.

The ruble has already lost over 30 percent of its value against the dollar this year in the face of weakening oil and Western sanctions on Moscow over the Ukraine crisis.

The Central Bank implemented a free floating currency earlier this month after spending over $70 billion to defend the ruble since January, but has said that it reserves to right to intervene on the market if there is a threat to financial stability.

“The key is the mindset of the Central Bank, and what would be required for it to intervene. Collapsing oil prices justify the ruble’s weakness. However, it is the pace of ruble’s declines and the public’s behavior that we think will govern its decision,” chief currency strategist at Sberbank CIB Tom Levinson said in a note Friday.

The dollar-denominated RTS index, which is particularly badly hit by ruble weakness, sank to five-year lows of 969 points Friday. The ruble-traded MICEX index was flat at 1,532 points.

 

 

 

 

 

Russia’s Ruble Tumbles After OPEC Refuses to Cut Oil Output

  • Kacper Pempel / ReutersA reflection of a yearly chart of U.S. dollars and Russian rubles are seen on ruble notes
  • Reuters
  • Nov. 27 2014 16:01
  • Last edited 21:16

Russia’s ruble fell to record lows against the dollar and euro on Thursday after OPEC decided against cutting crude-oil output to boost flagging prices.

At 8 p.m. the ruble was down around 2.6 percent against the dollar at 48.6 rubles per dollar and around 2.5 percent weaker against the euro at 60.7 rubles per euro.

It had earlier strengthened against both currencies in nervous trade before the OPEC meeting in Vienna, one of the most closely watched in years.

“The ruble basket is in free fall again, reflecting the lack of agreement from OPEC over oil production cuts. I would assume that the central bank will need to come in very soon,” Timothy Ash, an emerging markets analyst for Standard Bank, said in a note.

Brent crude fell more than $6 to around $71 a barrel after the OPEC meeting, in turn weighing on the ruble. Oil and gas account for around two-thirds of Russian exports, making the ruble and other Russian assets sensitive to changes in the oil price.

Traders said market moves were exacerbated by thin volumes, which mean that even small purchases of foreign currency could move the market.

Russia’s Central Bank let the ruble float earlier this month after spending over $70 billion defending the currency this year. The bank has warned, however, that it could still carry out large, ad hoc interventions to defend the ruble if threats to financial stability emerge.

As of Thursday, the ruble was down over 30 percent against the dollar this year.

رابطه دلار و ریال و توصیه ایی به مقامات مسئول پولی

Share Button

در چنین شرایطی اگر دولت کنترل ارزی برقرار کند مجدداً بازر ارز را بکام کلان دزدان کرده است و اگر کنترل هم نکند این کلان دزدان با سوء استفاده از خام شدگی مردم و تلاش دولت برای پنهاکاری و حفظ اعتبار اقتصادی(بدون پشتوانه) خویش، چه از راه معاملات صوری، چه از راه استقراض از منابغ بانکی برای خرید ارز یا اعتبار ارزی برای سفارشات کالا مانند دفعه پیش، دلارهای ۳۳۰۰ تومانی بازار و علاوه بر آن دولتی را میخرند تا در فردای امروز به نرخ بالای ۶ تا ۷ هزار تومان بفروشند. نرخ ۶ ـ۷ هزار تومان برای هر دلار اگر خوشبینانه نباشد  ابداً بد بینانه نیست. زیرا پایه ارزی ریال بهمین نسبت و شاید بیشتراز این میزانهم کاهش یافته است. کلان دزدان مملکتی؛ هم این نکته را میدانند و هم، امکان بهره برداری از اثین بلبشوی ارزی را دارند. 

مخاطب این یاداشت آقای روحانی و بعد مقامات پولی و بانک مرکزی میهنمان است.

با کمی هوشیاری از چند ماه قبل میشد سیر سقوط بهای نفت و فرجامِ نیمفرجام مذاکرات هسته ایی را حدس زد؛ مردم  و اقتصاد مملکت را برای مقابله با پیامدهای آن آماده ساخت.

آنچه مرا به نوشتن این یاداشت که در واقع هشداری  مسئولانه و دلسوزانه به دولت آقای روحانی و مقامات بانک مرکزی است وا میدارد نه دلسوزی برای نظام و دولت بلکه احساس نگرانی برای معشیت مردمی است که نسبت به آنچه بر اقتصاد مملکت میرود غافلند و با لالایی ها و یا رجز خوانیهای خواب آور یا مست کننده مقامات حاکمه از درک قضیه غافل گذارده  شده اند.

مردم فقط زمانی میفهمند قضیه چیست که دست اندرکاران مملکتی و حواشی اقتصادی آنها، اقتصاد شخصی خود را با آگاهی بر آنچه در راه است نه تنها بیمه کرده  و مصونیت مالی و سرمایه ایی برای خود ایجاد کرده اند بلکه از  این بلیه  ارزی در راه هم  برای پر کردن جیب خود سود میجویند.

در بحران ارزی و سفته بازی روی دلار در دوره آقای احمدی نژاد، حتی، این؛ دلالهای ارزی خیابان فردوسی و کوچه منوچهری هم نبودند که از نوسان دلار  سود بردند بلکه سران سپاه و مقامات عالی بانکی و دولتی و بازاریان مرتبط با دستگاه دولتی بودند که میلیاردها دلار بجیب زدند. آنها که توانستند با ارز ترجیحی ۱۲۰۰ ـ۱۳۰۰ تومان کالا وارد کنند و آن کالاها را بر مبنای ارز آزاد ۴۰۰۰ تومانی  در بازار بفروشند و چه بسا موارد که نه وارداتی درکار بود و نه صادراتی فقط یک رشته سند سازی و عملیات صوری بازرگانی برای پوشش دادن به سفته بازی ارزی بود و بس. آنها که به راحتی حتی اجناسی را که قابل صادرات نبودند مانند تخم مرغ و حتی گندم  را به روسیه عراق صادر کردند و دلارهای آنرا بقیمت بالای ۴۰۰۰ تومان در بازار آزاد بجیب خود ریختند در حالیکه خوراک دامها و طیور را با ارز ترجیحی وارد کرده بودند و گندمهای صادراتی هم از دروازه های دیگر کشور با ارز ترجیحی واردشده بودند.

سران سپاه و مدیران و کارگزاران اقتصاد پنهان، مانند آن آقائی (نامش یادم نیست سابقه قضیه در همین سایت هست) که در ترکیه با میلیاردها دلار دستگیر شد، بعنوان پیک مالی شخصی احمدی نژاد میلیاردها دلار به ترکیه بردند، این کلان پولها را نقل و انتقال دادند و یا با آنها، دهها تن طلا بنا به قضاوت و صلاحدید خود( خدا وکیلی) بحساب بانک مرکزی  کشورو دولت خریدند و …، .

این جماعت خوردن بردند و چلپیدند چون رشته نظام اقتصادی، پولی و ارزی مملکت از دست مسئولین آن خارج شده  و بدست راهزنان اقتصادی افتاده بود.

امروز با سقوط ۴۵%ی بهای نفت و ادامه تحریمها و در شرایطی بمراتب بدتر از دوره احمدی نژاد، طوفان بحران ارزی و پولی، پول ملی  و اقتصاد ما را تهدید میکند. اگر دولت احمدی نژاد در آن موج بحران، روی ذخیره ایی بالای ۱۰۰ میلیارد دلار و صدور روزانه ی نزدیک به ۳ میلیون بشکه نفت ایستاده بود، امروزاقتصاد مملکت بر لب پرتگاه خزانه خالی ارزی، آلودگی در مسئله جنگ داخلی سوریه با هزینه کلان جنگی آن و نفت بشکه ایی زیر ۷۳$ ایستاده است. (در لحظه نوشتن این یاداشت نفت بارنت با ۴٫۸دلار کاهش  ۷۲٫۵۵ و تکزاس با ۴٫۴$ کاهش ۶۹٫۰۵$ است)

با کاهش در آمد ارزی تا سطح ۱/۳ نسبت به دوره  احمدی نژاد، هر شخص تحصیل نکرده ای هم  میتواند بگوید که پایه ریال ما تا ۲/۳ تقلیل یافته است و دریافتهای ارزی مملکت پاسخ نیازهای ارزی آنرا نمی دهند.

در چنین شرایطی اگر دولت کنترل ارزی برقرار کند مجدداً بازر ارز را بکام کلان دزدان کرده است و اگر کنترل هم نکند این کلان دزدان با سوء استفاده از خام شدگی مردم و تلاش دولت برای پنهاکاری و حفظ اعتبار اقتصادی(بدون پشتوانه) خویش، چه از راه معاملات صوری، چه از راه استقراض از منابغ بانکی برای خرید ارز یا اعتبار ارزی برای سفارشات کالا مانند دفعه پیش، دلارهای ۳۳۰۰ تومانی بازار و علاوه بر آن دولتی را میخرند تا در فردای امروز به نرخ بالای ۶ تا ۷ هزار تومان بفروشند. نرخ ۶ ـ۷ هزار تومان برای هر دلار اگر خوشبینانه نباشد  ابداً بد بینانه نیست. زیرا پایه ارزی ریال بهمین نسبت و شاید بیشتراز این میزانهم کاهش یافته است. کلان دزدان مملکتی؛ هم این نکته را میدانند و هم، امکان بهره برداری از اثین بلبشوی ارزی را دارند.

هر گونه تلاش دولت برای امنیتی کردن و یا تحمیل کنترل آهنین بر بازار ارز فقط منفذهای فساد و زد و بند و معاملات صوری و قلابی را برای کلان سفته بازان  گشاد تر میکند بدون اینکه کمکی برای حل مشکل ارزی مملکت باشد. بنا براین فقط  یک راه پیش پای دولت و مقامات بانک مرکزی است و آنهم شناور کردن ارز است که در شرایط آن دلار و سایر ارزها بهای طبیعی و رقابتی خود را در بازار  خواهند یافت و سفته بازی روی آنها اگر پایان نیابد حد اقل  میدان دزدی کلان دزدان را بنحو ؤثری محدود خواهد کرد.

اگر دولت و بانک مرکزی در این کار تعلل کنند در حقیقت برای این کلان ارز بازان فرصت سازی کرده اند.

 

هیس! از رشوه خواران حرف نزنید! معصیت دارد

Share Button

این؛ تنها احمدی نژاد نیست که باید پاسخگوی این پولهای نفتی ملاخور شده و آن رشوه های سهم امامی شرکت نفتی توتال  فرانسوی باشد بلکه آقای خاتمی هم در این زمینه باید به ملت توضیح دهد زیرا بخشی از این رشوه ها در زمان ریاست جمهوری ایشان دریافت شده است. حال چقدر از این گونه پرونده های رشوه خواری وجود دارد که مقامات قضائی دنیا، سرویسهای اطلاعاتی همه کشورها  بشمول دشمن صهیونیستی از جزئیات آن باخبرند و  مردم ما بیخبر، فقط خدا میداند و مقامات بالای نظام.  

هیس! بچه های خوب و سر بزیر از رشوه خواران حرف نمیزنند! معصیت دارد

سایت خبر آنلاین گزارشی دارد از مذاکرات وزیر نفت ایران بیزن زنگنه با نمایندگان دو شرکت نفتی توتال و شل  برای دریافت بدهی چند میلیارد دلاری این دو شرکت به دولت ما که در زیر میتوان همه آنرا خواند. ولی در این گزارش بنظر من دو نکته ظاهراً فرعی هست که اهمیت آنها بهیجوجه کمتر از اصل موضوع، یعنی  خود داری آن دو شرکت اروپایی از پرداخت بدهی خود به ایران نیست:

خبر آنلاین به نقل از خبرگزاری مهر از جمله  مینویسد:  “توتال فرانسه که قرار است هفته جاری در دادگاه مشابهی در اروپا به دلیل پرداخت رشوه نفتی به برخی از مسئولان ایرانی در حدفاصل سال های ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰ میلادی محاکمه شود، در حاشیه نشست اوپک با وزیر نفت ایران درباره ظرفیت های جدید سرمایه گذاری در صنایع نفت و گاز مذاکره کرده است.”

برابر این خبر، بین سالهای ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰، یعنی ظرف ده سال شرکت توتال به برخی مقامات ایرانی رشوه میداده است. سئوال اول: چرا رشوه میداده است؟ مگر این مقامات خدایی ناکرده به این شرکت فرانسوی امتیازی خارج از عرف،  فراتر از قرارداد و مغایر با منافع ملی ما داه بوده اند؟

سئوال مهمتر اینکه؛ این رشوه گیریهای مقامات نظام چنان عادی شده است که نویسنده گزارش هم به راحتی آنرا مانند یک رخداد عادی ذکر کرده بدون اینکه زحمت تأمل یا توضیحی در اطراف مسئله را بخود بدهد. فرض بگیرید: حسن منزل حسین دعوت شده است، دیر می آید و در توضیح دیر آمدن خود می گوید وسیله نبود یک سواری را نگاه داشتم و صاحب آنرا با دو ضربه کارد کشتم و با ماشین او اینجا آمدم! حسین آقا مبخشید اگر قدری دیر آمدم! مسئله تآخیر آقاست و نه کشتن یکنفر بخاطر تصاحب ماشینش!

و اما حاشیه دوم در این گزارش:

خبر آنلاین ” در تاریخ آغاز تجارت نفتی ایران با کشورهای مختلف جهان تنها پنج کشور سودان، تانزانیا، نیکاراگوئه، اردن و کره شمالی هیچگاه بدهی نفتی خود به ایران پرداخت نکرده اند و حتی هم اکنون مذاکرات با این کشورها برای تهاتر بدهی‌های معوق نفتی با انواع کالا و خدمات هم به حالت تعلیق درآمده است.”

اولاً به گمان من این لیست  ۵ کشوری کامل نیست. باید بدانها سوریه، کوبا، اکوادر و یک سری دیگر کشورهای فسقلی  دیگر را نیز افزود . ولی اگراز بسط این لیست هم بگذریم باید گفت بالا کشیدن بهای نفت صادراتی از سوی این کشورها هزینه ایست که مردم و مملکت ما برای صحنه آرائیهای نمایشی دولت و حکومت ما میپردازند که دولتمان به دنیا و مردم خودمان بگوید؛ ما ایزوله و تنها نیستیم! ما مطرح هستیم! این رشوه ای برای خریدن آرای این دولتها در مجامع بین المللی بشمول مجامع و جلسات حقوق بشری و نقض آنها از سوی دولت خودمان بوده است، این رشوه ایی برای شرکت این دولتها در  کنفرانسهای نمایشی دفاع از مردم مظلوم فلسطین در کشورما و یا کنفرانسهای صلح سرهمنبدی شده بنفع بشار اسد در تهران است و به همین دلیل هم هست که دولت ما قادر به مطالبه آنها از طریق مراجع قانونی و بین المللی نیست. تصور نمیکنم دنیا اینقدر خر تو خر باشد که کشوری از کشور دیگر کالایی را بخرد و پول آنرا به این آسانی بالا بکشد.

دردناکتر از بالا کشیدن پول نفت صادراتی به این کشورها واحتمالاً یک دوجین کشورهای دوست و برادر دیگر، اینست که مردم ما از این خبرها و این ریخت و پاشها بی خبرند و اگر منهم با نکته گیری و بر حسب تصادف این دونکته را گرفته ام، بهییچ عنوان بمعنای درج آگاهانه این دو خبر که جانبی و ناآگاهانه از سوی خبرگزاری دولتی مهر درج شده است نمی باشد.

باید گفت صد رحمت به میزا آغاسی و دوصد رحمت به امضاء کنندگان قرارداد  ترکمانچای و فتحعلی شاه مرحوم! فردا هم که روسیه میلیاردها میلیارد  سپردهای روبل شده  ما را که روزی دلار بوده است را، پس از ذوب شدن در حرارت  ۳۰ ـ ۴۰ درجه ایی تورم و ارزش سوزی روبل روسی بالا بکشد، شاید مردم ما آنزمان  باز از لابلای حاشیه خبرهای دیگر بفهمند که: ـ روزی روزگاری ما چند ده میلیارد دلار پیش بانکهای روسی و در واقع برادرولادیمیر پوتین سپرده داشته ائیم که او و کارگزارنش  آن دلارها را اول به روبل تسعیر کرده اند تا اثر سقوط روبل به اعشاری از اصل مبلغ اولیه تبدیل گردد یا تقلیل یابد و بعد همان مبلغ اعشاری هم با صدها سند سازی بالا کشیده شود.

رفتار حکومت روسیه در مورد اجرای قرارداد نیروگاه بوشهر که آنرا بیش از ۳۰ سال طول داد و دهها برابر مبلغ قرارداد دولت ما را سرکسیه کرد نمونه ایست که باید منتظر تکرار آن باشیم.

این؛ تنها احمدی نژاد نیست که باید پاسخگوی این پولهای نفتی ملاخور شده و آن رشوه های سهم امامی شرکت نفتی توتال  فرانسوی باشد بلکه آقای خاتمی هم در این زمینه باید به ملت توضیح دهد زیرا بخشی از این رشوه ها در زمان ریاست جمهوری ایشان دریافت شده است. حال چقدر از این گونه پرونده های رشوه خواری وجود دارد که مقامات قضائی و سرویسهای اطلاعا تی دنیا بشمول دشمن صهیونیستی از جزئیات آن باخبرند و مردم ما بیخبر، فقط خدا میداند و مقامات بالای نظام.

جزئیات دیدار زنگنه با ۲ بدهکار دانه درشت نفتی/ آغاز مذاکرات نفتی ایران و توتال فرانسه

اقتصاد > انرژی – مهر نوشت:

وزیر نفت ایران با مدیران ارشد دو شرکت برتیش پترولیوم و شل انگلیس که عنوان بدهکارترین شرکت‌های خارجی به شرکت ملی نفت ایران را یدک می‌کشند و مدیران ارشد توتال فرنسه در وین دیدار و گفتگو کرد.

شرکت برتیش پترولیوم و شرکت انگلیسی-هلندی شل را باید در ردیف بدهکارترین شرکت‌های خارجی به شرکت ملی نفت ایران نامید، زیرا این دو شرکت با گذشت چند سال هنوز بدهی‌های چند میلیارد دلاری خرید نفت و گاز از ایران را پرداخت نکرده‌اند.

شرکت شل که تا پیش از افزایش تحریم‌های بین‌المللی سابقه مشارکت در توسعه میادین نفتی ایران همچون طرح توسعه میادین نفتی سروش و نوروز را در کارنامه فعالیت‌های بین‌المللی خود را داشت یکی از مشتریان طلای سیاه سنگین ایرن هم بود به طوری که روزانه بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ هزار بشکه نفت به این شرکت چند ملیتی فروخته می‌شد.

با افزایش تحریم‌های خصمانه اتحادیه اروپا علیه صنعت نفت ایران، فروش روزانه نفت خام به این شرکت انگلیسی – اروپایی با مشکلاتی همراه شد به طوری‌که با تحریم «سوییفت» شرکت نفتی رویال داچ شل برای عمل به قراردادهای نفتی خود با ایران دچار مشکلات متعددی شده بود. میزان صادرات نفت ایران به شرکت شل به حدود ۱۰۰ هزار بشکه در روز رسید.

در نهایت با پابرجا ماندن تحریم‌های بین‌المللی، شرکت شل موفق به پرداخت برهی دو میلیارد و ۳۰۰ میلیون دلاری خود به شرکت ملی نفت ایران نشد تا در کنار تعدادی از پالایشگاه‌های یونانی، یکی از بدهکاران دانه درشت نفتی ایران لقب بگیرد.

در تاریخ آغاز تجارت نفتی ایران با کشورهای مختلف جهان تنها پنج کشور سودان، تانزانیا، نیکاراگوئه، اردن و کره شمالی هیچگاه بدهی نفتی خود به ایران پرداخت نکرده اند و حتی هم اکنون مذاکرات با این کشورها برای تهاتر بدهی‌های معوق نفتی با انواع کالا و خدمات هم به حالت تعلیق درآمده است.

با این وجود هم اکنون باید نام شرکت شل را هم در کنار این پنج کشور بدهکار نفتی به ایران قرار داد و حتی مذاکرات وزیر سابق نفت ایران و اخذ مصوباتی از سازمان ملل و اتحادیه اروپا هم منجر به وصول بدهی دو میلیارد و ۳۰۰ میلیون دلاری نفتی ایران نشده است.

از سوی دیگر در کنار شرکت شل، شرکت برتیش پترولیوم انگلیس هم در جایگاه دومین بدهکار گازی ایران قرار دارد به طوری‌که با وجود ازسرگیری تولید گاز ازمیدان مشترک رهوم در دریای شمال اما منابع مالی متعلق به شرکت ملی نفت ایران از محل استخراج گاز از این میدان با دستور مستقیم دولت انگلیس تا اطلاع ثانوی توسط شرکت برتیش پترولیوم در حسابی بلوکه شده است.

این در حالی است که پیش از این با وجود تصویب تحریم‌های نفتی در کاخ سفید و اتحادیه اروپا، شرکت برتیش پترولیوم انگلیس نسبت به مشارکت با شرکت ملی نفت ایران در میدان گازی شاه دنیز جمهوری آذربایجان هم از گزند تحریم‌ها معاف شده بود.

جزئیات دیدار زنگنه با ۲ بدهکار دانه درشت نفتی

به گزارش مهر، با گذشت حدود سه سال از بدهی معوق نفتی شرکت شل به شرکت ملی نفت ایران، بیژن زنگنه وزیر نفت ایران در حاشیه برگزاری یکصد و شصت و ششمین اجلاس اوپک در وین بار دیگر با مدیران ارشد این دو غول نفتی انگلیس پای میز مذاکره نشسته است.

قطعا یکی از محورهای برگزاری نشست مشترک وزیر نفت ایران با مدیران ارشد شرکت‌های شل و برتیش پترولیوم انگلیس در کنار مشارکت‌های جدید در طرح‌ها و پروژه صنایع نفت و گاز ایران پس از لغو تحریم‌ها، وصول بدهی‌های معوق نفتی و گازی این دو شرکت بزرگ اروپایی بوده است.

زنگنه علاوه بر دیدار با مدیران شل و بی پی با مدیران ارشد شرکت توتال فرانسه و با نماینده شرکت ایی یونیت انیترنشنال ترکیه هم دیدار و گفتگو کرده است.

توتال فرانسه که قرار است هفته جاری در دادگاه مشابهی در اروپا به دلیل پرداخت رشوه نفتی به برخی از مسئولان ایرانی در حدفاصل سال های ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰ میلادی محاکمه شود، در حاشیه نشست اوپک با وزیر نفت ایران درباره ظرفیت های جدید سرمایه گذاری در صنایع نفت و گاز مذاکره کرده است.

بیژن زنگنه وزیر نفت مهر ماه سال جاری در گفتگو با مهر درباره جزئیات پرداخت بدهی‌های نفتی شرکت شل، گفته بود: شل برای پرداخت بدهی نفتی به ایران آمادگی دارد اما فعلا امکان نقل و انتقال این بدهی ارزی وجود ندارد.

این عضو کابینه دولت با بیان اینکه وزارت نفت پیگری بدهی نفتی شل به ایران است، تاکید کرده بود: فعلا این پول نفتی قفل شده است و امکان پرداخت این بدهی نفتی وجود ندارد.

سقوط بیشتر روبل و سرنوشت نامعلوم سپرده های ایران

Drill On: U.S. Mantra as OPEC Power Wanes in the Face of Shale

Share Button

The swagger of U.S. producers in the face of plunging oil prices shows the confidence they’ve gained from upending OPEC’s six decades of market dominance with technology that wrings oil from dense rock for prices as low as $40 a barrel. The shale boom has placed the U.S. oil industry in its strongest .position since OPEC began flexing its pricing power in the early 1970

Photographer: David McNew/Getty Images

Pump jacks and wells are seen in an oil field on the Monterey Shale formation near… Read More

Bloomberg

By Bradley Olson, Joe Carroll and Jim Polson

Nov 25, 2014

The U.S. has the most to gain and the least to lose as Saudi Arabia gathers with its OPEC allies this week to discuss thecartel’s response to falling crude prices.

For the oil industry, a significant production cut by the Organization of Petroleum Exporting Countries would lift prices and profits across the board and help finance further U.S. energy innovation. And while a weaker OPEC response — or no move — would put more pressure on energy companies, the industry is increasingly insulated by burgeoning North American output. Either way, U.S. producers already know what they’re going to do: drill on.

“The industry is very resilient, as strong as ever in recent history,” Tony Sanchez III, chief executive of Texas producer Sanchez Energy Corp. (SN), said in an interview. “The technological advances we’ve made underpin virtually everything right now.”

The swagger of U.S. producers in the face of plunging oil prices shows the confidence they’ve gained from upending OPEC’s six decades of market dominance with technology that wrings oil from dense rock for prices as low as $40 a barrel. The shale boom has placed the U.S. oil industry in its strongest position since OPEC began flexing its pricing power in the early 1970s.

Investors are taking note, poring money back into shale producers in the past 10 days after shares fell an average 20 percent since July.

Economic Resilience

Beyond the ability of producers to remain profitable at lower prices, the broader U.S. economy is even less susceptible to whatever course OPEC might take. A shift away from industries like steelmaking and into services such as health care has helped make the economy less reliant on oil and natural gas, according to government data compiled since 1950.

Since the 1973 Arab oil embargo, the first major shock brought about by OPEC coordination, the amount of oil and gas consumed in the U.S. to generate $1 of gross domestic product has fallen 64 percent. The U.S. in August imported an average of about 4.8 million barrels a day of crude and petroleum products, a 24 percent decline from 1986, the year when Saudi Arabia’s market machinations sent prices below $10 a barrel in a crushing blow to U.S. producers.

As the services economy has grown, oil demand has fallen, with the U.S. burning 13 percent less oil in 2013 than 2005. Improvements in fuel consumption mean cars and trucks can travel further on each gallon of gasoline. The nation is 26 percentage points more efficient in terms of the the energy required to generate economic growth than the global average, according to the U.S. Energy Information Administration.

Domestic Insulation

Since the dawn of the shale oil era in 2010, booming domestic production has insulated U.S. prices from global shocks as growth helped assuage fears of supply disruptions in the Middle East and North Africa. When Libya’s civil war intensified in early 2011, Brent crude, the global benchmark, surged 25 percent while the West Texas Intermediate price rose just 18 percent, according to data compiled by Bloomberg.

This week’s OPEC meeting is viewed as the cartel’s most important conclave since 2008’s worldwide financial crisis.

“The U.S. is an energy powerhouse now,” Bruce Bullock, director of the Maguire Energy Institute atSouthern Methodist University in Dallas, said in a phone interview. “Certainly the impact that OPEC has is far, far less than years ago.”

U.S. producers already are responding to lower oil prices by adjusting their spending to focus on cheaper wells with higher production. As a result, the billions in projected spending cuts next year won’t significantly curtail U.S. output, which is expected to hold at current levels even if prices drop to $70 a barrel, according to data compiled by Bloomberg.

Continued Production

“Shale looks unlikely to be switched off quickly,” said Andrew Milligan, who helps oversee $442 billion as head of global strategy at Standard Life Investments Ltd. “It could be 18 months before we see shale” impacted.

Not so for the 12 nations in OPEC, which are at loggerheads over whether to cut oil production to halt the worst crude-market slump of this decade when they meet Nov. 27 in Vienna. A modest cut that reins in current production by about 500,000 barrels a day is the most likely outcome, although no action is also possible, according to analysis in the past week by Goldman Sachs Group Inc. (GS), Morgan Stanley and Wolfe Research LLC.

No action from OPEC would probably pressure oil prices to as low as $60 a barrel, Paul Sankey, an analyst at Wolfe, said in a Nov. 24 note to clients. That would prove disastrous for countries such as Equatorial Guinea, Chad, Venezuela, Angola and Iran that are dependent on oil revenues to survive, said Mark Schaltuper, head of the Americas research team at Fitch Inc.’s Business Monitor International.

Lower Stakes

The stakes are much lower for the wildcatters and global energy giants who have remade North America as a powerful counterbalance to OPEC through technological breakthroughs in brittle rock layers, Canada’s oil sands and ultra-deep reservoirs in the Gulf of Mexico.

Not all companies and oil fields will fare the same if oil prices sink below $70. On average, shale producers in North Dakota’s Bakken and Texas’s Permian Basin formations need prices around $67 and $65, respectively, to make drilling worthwhile, according to ITG Investment Research. And while oil-sands operators can continue producing at $75 a barrel, new projects may be put on hold as companies reassess the economics of lower prices.

Strong Returns

Technological progress has enabled producers like ConocoPhillips to turn a profit at prices as low as $50 a barrel in the most productive drilling areas. EOG Resources Inc. (EOG) would get a 10 percent rate of return in Texas’s Eagle Ford field at an oil price of $40 a barrel, according to the company.

The strength of the prospects of many companies has turned Wall Street more bullish lately. As oil fell 29 percent since June, investors shaved about $150 billion from the market value of shale producers. Now the 44 energy stocks in the Standard & Poor’s 500 are forecast to rise 20 percent in the next 12 months, twice as much as any other industry, according to analyst forecasts compiled by Bloomberg.

Hedge funds and other investors poured $1.5 billion into exchange-traded funds holding energy stocks over the week ended Nov. 24, the most of any sector. That’s become a popular, low-cost way to bet on broad stock movements. Money has flowed back into energy ETFs after a September sell-off so that they lead all sectors in fund flows with $6.8 billion added so far this year.

To contact the reporters on this story: Bradley Olson in Houston at bradleyolson@bloomberg.net;Joe Carroll in Chicago at jcarroll8@bloomberg.net; Jim Polson in New York atjpolson@bloomberg.net

To contact the editors responsible for this story: Susan Warren at susanwarren@bloomberg.netCarlos Caminada

دشمن در قضیه هسته‌ای نخواهد توانست جمهوری اسلامی را به‌زانو درآورد

Share Button

.. ایشان منحرف کردن حرکت بیداری اسلامی را ، خدمت به امریکا، انگلیس و رژیم صهیونیستی و سرویس های جاسوسی آنها دانستند و گفتند: شاهد دیگر برای نشان دادن حرکت این جریان در جهت اهداف استکباری این است که پشتیبانان جریان تکفیر، در مقابل رژیم صهیونیستی یک اخم هم نمی کنند و حتی با این رژیم برای مقابله با مسلمانان همکاری می کنند ولی برای ضربه زدن به کشورها و ملتهای اسلامی، حضور فعال دارند.

رهبر انقلاب اسلامی با اشاره به اقدام امام بزرگوار (ره) ، در اعلام سیاست حمایت از فلسطین و دشمنی با رژیم صهیونیستی، تأکید کردند: ما خداوند را شاکریم که در جمهوری اسلامی ایران، دولت و ملت در قضیه حمایت از فلسطین و دشمنی با رژیم صهیونیستی، هم زبان هستند و در ۳۵ سال گذشته از مسیری که امام ترسیم کرده، منحرف نشده اند.

 

حضرت آیت الله خامنه ای با تأکید بر اینکه ملت و جوانان ایران با کمال میل از مردم فلسطین حمایت می کنند و عاشق مبارزه با صهیونیستها هستند، افزودند: جمهوری اسلامی ایران به لطف و فضل الهی اسیر محدودیت ها و اختلاف های مذهبی نشده است و همانگونه که به حزب الله شیعه در لبنان کمک می کند، به حماس و جهاد اسلامی و دیگر گروههای اهل سنت در فلسطین نیز کمک می کند و به این کمک ها ادامه خواهد داد.

rahbar

رهبر معظم انقلاب در دیدار شرکت کنندگان کنگره جهانی جریانهای تکفیری:

یک نمونه دیگر از ضعف دشمن، قضیه هسته ای ایران است. امریکا و کشورهای استعمارگر اروپایی دور هم جمع شدند تا جمهوری اسلامی ایران را در قضیه هسته ای به زانو درآورند اما نتوانستند و در آینده نیز نخواهند توانست.

تاریخ انتشار:۰۴ آذر ۱۳۹۳ – ۱۳:۴۵-۲۵ November 2014

حضرت آیت الله خامنه ای رهبر معظم انقلاب اسلام صبح امروز (سه شنبه) در دیدار علماء، اندیشمندان و میهمانان شرکت کننده در «کنگره جهانی جریانهای تکفیری از دیدگاه علمای اسلامی»، احیاء جریان تکفیری در سالهای اخیر را مشکل تحمیلی و دست ساز استکبار برای دنیای اسلام دانستند و با اشاره به اقدامات جریان خبیث تکفیری در جهت اهداف امریکا و دولتهای استعماری و رژیم صهیونیستی بویژه تلاش برای به فراموشی سپرده شدن مسئله اصلی فلسطین و مسجدالاقصی، تأکید کردند: ایجاد یک نهضت علمی، منطقی و فراگیر برای ریشه کن کردن جریان تکفیری، روشنگری نسبت به نقش سیاستهای استکباری در احیای این جریان و اهتمام جدی و مطالبه عمومی در خصوص قضیه فلسطین به عنوان مسئله اصلی دنیای اسلام از مهمترین و اولویت دار ترین وظایف علمای جهان اسلام در شرایط کنونی است.

رهبر انقلاب اسلامی در ابتدای سخنان خود با قدردانی از حضرات آیات مکارم شیرازی و سبحانی و دیگر علما و فضلای قم که اهتمام جدی برای برگزاری این کنگره و شکل دهی یک جریان علمی فراگیر در میان علمای جهان اسلام درخصوص مقابله با جریان تکفیری داشتند، گفتند: در بررسی این جریان خطرناک باید به این نکته توجه شود که موضوع اصلی، مقابله ی همه جانبه با جریان احیاء شده تکفیری است که فراتر از گروه موسوم به داعش است و در واقع داعش یکی از فروع این شجره خبیثه است.

حضرت آیت الله خامنه ای سپس به یک نکته غیرقابل انکار اشاره کردند و افزودند: جریان تکفیر و حکومتهای پشتیبان آن کاملاً در جهت اهداف استکباری یعنی امریکا و دولتهای استعماری اروپایی و رژیم صهیونیستی حرکت می کنند و با ظاهری اسلامی، عملاً درخدمت آنها هستند.

ایشان در ادامه به چند نمونه از شواهدی که نشانگر حرکت جریان تکفیری در جهت اهداف استکباری و در مقابله با دنیای اسلام است اشاره کردند.

رهبر انقلاب اسلامی منحرف کردن حرکت بیداری اسلامی را به عنوان اولین شاهد بیان و خاطرنشان کردند: بیداری اسلامی حرکتی ضد امریکایی، ضد استبداد و ضد دست نشاندگان امریکا بود اما جریان تکفیر این حرکت عظیم ضد استکباری را به جنگ خانگی و برادرکشی میان مسلمانان تبدیل کرد.

حضرت آیت الله خامنه ای افزودند: خط مقدم مبارزه مسلمانان در این منطقه، فلسطین اشغالی بود اما جریان تکفیر این خط مقدم را تغییر داد و به داخل خیابانها و شهرهای عراق، سوریه، پاکستان و لیبی کشاند و این، یکی از جنایتهای فراموش نشدنی جریان تکفیر است.

ایشان منحرف کردن حرکت بیداری اسلامی را ، خدمت به امریکا، انگلیس و رژیم صهیونیستی و سرویس های جاسوسی آنها دانستند و گفتند: شاهد دیگر برای نشان دادن حرکت این جریان در جهت اهداف استکباری این است که پشتیبانان جریان تکفیر، در مقابل رژیم صهیونیستی یک اخم هم نمی کنند و حتی با این رژیم برای مقابله با مسلمانان همکاری می کنند ولی برای ضربه زدن به کشورها و ملتهای اسلامی، حضور فعال دارند.

حضرت آیت الله خامنه ای، نابودی زیرساخت های ارزشمند کشورهای اسلامی بدست فتنه تکفیر را نمونه دیگری از خدمت این جریان به منافع دشمنان اسلام برشمردند و افزودند: یکی دیگر از اقدامات بسیار خبیثانه جریان تکفیر مخدوش کردن چهره اسلامِ رحمت و تعقل و منطق، با نشان دادن تصاویر جنایاتی همچون زیر شمشیر نشاندن انسانهای بیگناه و یا درآوردن قلب یک مسلمان و به دندان گرفتن آن، در مقابل دوربین و به نام اسلام، است.

ایشان یکی دیگر از شواهد خدمت جریان تکفیر به منافع استکبار را تنها گذاشتن محور مقاومت در جنگ ۵۰ روزه غزه دانستند و خاطرنشان کردند: یک شاهد دیگر، منحرف کردن شور و حماسه ای بود که بر اثر بیداری اسلامی در جوانان مسلمان بوجود آمد، که متاسفانه از آن برای کشتار مسلمانان بیگناه دیگر استفاده شد.

رهبر انقلاب اسلامی نمونه و شاهد دیگر را اقدام اخیر و مکرر هواپیماهای ترابری امریکا در پرتاب تجهیزات جنگی برای گروه موسوم به داعش در عراق برشمردند و تأکید کردند: امریکاییها با وجود این اقدامات ،در ظاهر مدعی تشکیل ائتلاف ضدداعش هستند که یک دروغ محض است زیرا هدف اصلی این ائتلاف زنده نگه داشتن فتنه جنگ و درگیری میان مسلمانان است که البته به اهداف خود نخواهند رسید.

حضرت آیت الله خامنه ای سپس به وظایف بزرگ علمای جهان اسلام در شرایط کنونی اشاره کردند و افزودند: یکی از این وظایف ایجاد نهضتی علمی و منطقی و فراگیر از جانب علمای مذاهب اسلامی برای ریشه کن کردن جریان تکفیر است.

ایشان گفتند: این جریان با شعار دروغین سلف صالح وارد شده است و باید با زبان دین، علم و منطق، بیزاری سلف صالح را از این اقدامات نشان داد.

رهبر انقلاب اسلامی خاطرنشان کردند: باید با این نهضت علمی و منطقی، جوانان بیگناهی را که گرفتار این جریان خبیث شده اند، نجات داد و این وظیفه به عهده علما است.

حضرت آیت الله خامنه ای، روشنگری نسبت به نقش سیاستهای امریکا، انگلیس و رژیم صهیونیستی در احیای جریان تکفیری را یکی دیگر از وظایف بزرگ علما در کشورهای اسلامی برشمردند و افزودند: سومین وظیفه مهم علما، اهتمام جدی به قضیه فلسطین و مسجدالاقصی و جلوگیری از مورد غفلت واقع شدن این موضوع اصلی دنیای اسلام است.

ایشان با اشاره به تصمیم اخیر کابینه رژیم صهیونیستی در اعلام یهودی بودن فلسطین اشغالی، گفتند: رژیم صهیونیستی بدنبال تصرف قدس و مسجدالاقصی و تضعیف هرچه بیشتر فلسطینی ها است. همه ملتهای اسلامی و همچنین علماء باید از دولتهای خود مسئله فلسطین را مطالبه و پیگیری کنند.

رهبر انقلاب اسلامی با اشاره به اقدام امام بزرگوار (ره) ، در اعلام سیاست حمایت از فلسطین و دشمنی با رژیم صهیونیستی، تأکید کردند: ما خداوند را شاکریم که در جمهوری اسلامی ایران، دولت و ملت در قضیه حمایت از فلسطین و دشمنی با رژیم صهیونیستی، هم زبان هستند و در ۳۵ سال گذشته از مسیری که امام ترسیم کرده، منحرف نشده اند.

حضرت آیت الله خامنه ای با تأکید بر اینکه ملت و جوانان ایران با کمال میل از مردم فلسطین حمایت می کنند و عاشق مبارزه با صهیونیستها هستند، افزودند: جمهوری اسلامی ایران به لطف و فضل الهی اسیر محدودیت ها و اختلاف های مذهبی نشده است و همانگونه که به حزب الله شیعه در لبنان کمک می کند، به حماس و جهاد اسلامی و دیگر گروههای اهل سنت در فلسطین نیز کمک می کند و به این کمک ها ادامه خواهد داد.

ایشان تقویت برادران فلسطینی در غزه را یک نمونه از کمک های جمهوری اسلامی ایران به مردم فلسطین برشمردند و تأکید کردند: همانگونه که قبلاً هم اعلام شد، کرانه باختری باید مسلح و آماده دفاع شود، و این کار قطعاً انجام خواهد شد.

رهبر انقلاب اسلامی قدرت و وضعیت دشمنان دنیای اسلام را به مراتب ضعیف تر از دورانهای گذشته ارزیابی کردند و با اشاره به مشکلات سیاسی، اقتصادی و امنیتی کشورهای اروپایی و همچنین مشکلات بیشتر و بدتر امریکا در مسائل اخلاقی و سیاسی و بویژه مالی و پولی و ضعف حیثیت ابرقدرتی آمریکا گفتند: رژیم صهیونیستی نیز نسبت به گذشته به شدت ضعیف شده است. این رژیم، همان رژیمی است که سالهای قبل شعار از نیل تا فرات سر می داد اما اکنون در جنگ ۵۰ روزه غزه همه توان خود را به کار گرفت ولی نتوانست تونل های زیرزمینی حماس و جهاد اسلامی را نابود کند.

حضرت آیت الله خامنه ای، مشکلات و ناکامی های دشمنان اسلام در منطقه بویژه در عراق، سوریه و لبنان را نیز یادآور شدند و گفتند: یک نمونه دیگر از ضعف دشمن، قضیه هسته ای ایران است. امریکا و کشورهای استعمارگر اروپایی دور هم جمع شدند تا جمهوری اسلامی ایران را در قضیه هسته ای به زانو درآورند اما نتوانستند و در آینده نیز نخواهند توانست.

پیش از سخنان رهبر معظم انقلاب اسلامی، حجت الاسلام علیزاده موسوی دبیر کنگره «جریان‌های افراطی و تکفیری از دیدگاه علمای اسلام» با ارائه گزارشی از روند برگزاری و فعالیت های این کنگره گفت: در جریان دو روز برگزاری این کنگره، کمیته های تخصصی و راهبردی، تبارشناسی و ریشه‌یابی جریان‌های تکفیری، مسائل سیاسی آنها و همچنین راه‌های برون‌رفت از مسئله تکفیر را مورد بحث و بررسی قرار دادند.

وی با اشاره به برگزاری پیش نشست های این کنگره در سوریه و پاکستان و ارائه بیش از ۷۰۰ مقاله به دبیرخانه کنگره افزود: در این کنگره ۳۱۵ نفر از علمای جهان اسلام حضور داشتند که ۱۴۴ مقاله انتخابی، در هشت جلد و به زبان های فارسی و عربی منتشر شده است.

پایان

*************************************************************************

تابناک

مرور روزنامه‌های سه‌شنبه چهارم آذر؛
واکنش روزنامه‌های سه‌شنبه تهران، یک روز پس از به نتیجه نرسیدن مذاکرات در وین، آمیخته‌ای از خوشحالی، امید، نگرانی و پیش‌بینی است. بیشتر روزنامه‌ها هم نشان داده‌اند آمادگی راه انداختن یک بازی اتهام داخلی در موضوع هسته‌ای را دارند. در هیاهوی اخبار هسته‌ای، محمد فرهادی نیز برای جلسه فردای مجلس آماده می‌شود.
کد خبر: ۴۵۲۲۸۶
تاریخ انتشار:۰۴ آذر ۱۳۹۳ – ۱۰:۰۰-۲۵ November 2014

واکنش متفاوت روزنامه‌های تهران به تمدید مذاکرات هسته‌ایواکنش روزنامه‌های سه‌شنبه تهران، یک روز پس از به نتیجه نرسیدن مذاکرات در وین، آمیخته‌ای از خوشحالی، امید، نگرانی و پیش‌بینی است. بیشتر روزنامه‌ها هم نشان داده‌اند آمادگی راه انداختن یک بازی اتهام داخلی در موضوع هسته‌ای را دارند. در هیاهوی اخبار هسته‌ای، محمد فرهادی نیز برای جلسه فردای مجلس آماده می‌شود.

واکنش متفاوت روزنامه‌ها به تمدید مذاکرات هسته‌ای

واکنش روزنامه‌های سه‌شنبه تهران یک روز پس از به نتیجه نرسیدن مذاکرات در وین، آمیخته‌ای خوشحالی، امید، نگرانی و پیش‌بینی است.

کیهان در ابتدای مطلبی با تیتر «نتیجه یک ‌سال مذاکره با ۱+۵ ؛ کدخدا قابل اعتماد نبود تحریم‌ها تمدید شد» نوشته: مذاکرات هسته‌ای وین در حالی خاتمه یافت که پس از رایزنی‌های فشرده نمایندگان ایران و گروه ۱+ ۵، توافق‌نامه ژنو تا ۱۰ تیرماه سال ۱۳۹۴ تمدید شد و بر پایه این توافق مبهم، تحریم‌ها و تعلیق هسته‌ای ایران نیز تمدید شد.

جوان روزنامه نزدیک به سپاه از تیتر بزرگ «استمرار قطعی تحریم‌ها تا تابستان سال دیگر؛ ۷ ماه تنفس مصنوعی به دیپلماسی هسته‌ای» در صفحه اول خود استفاده کرده است.

شرق از تیتر «تمدید امید» بهره برده و شهروند نیز مطلب خود را در این باره با تیتر «پیشرفت، تمدید و امید؛ دیپلماسی شکست نمی‌خورد؛ تمام نشد» منتشر کرده است.

آرمان نیز سخنان سردار نقدی را با تیتر «به جهنم که موافقت نمی‌کنند و تحریم می‌کنند» در صفحه اول خود آورده است.

ابتکار و ایران از جمله روزنامه‌هایی هستند که تیم مذاکره‌کننده قبل را هدف انتقاد قرار داده‌اند. محمد نوری در بخشی از سرمقاله روزنامه دولتی ایران با تیتر «ارمغان مسافران وین» نوشته است: کار بزرگ دیپلمات‌ها در ۱۶ ماه گذشته از جمله در هفت روز مذاکره وین این بود که چراغ مذاکره میان ایران و غرب را فروزان نگه داشته‌اند. آن‌ها با تکیه بر توان و تجربه خویش در امر دیپلماسی موفق شده‌اند غول بی‌رحم تحریم را از معرکه هسته‌ای دور سازند، نکته‌ای که مخالفان از اقرار به آن می‌گریزند این است که ظرف یک سال اخیر روابط ایران و غرب از آستانه جنگ به آستانه صلح و همکاری کشیده شده است و هر گامی از ژنو تا نیویورک و از مسقط تا وین طرفین را به این هدف نزدیک‌تر ساخته است، اجلاس وین مهر تأیید تازه‌ای بر این مسیر انتخابی زد و طرفین هم‌پیمان شدند تا این مناقشه را جز از راه مذاکره دنبال نکنند.

سیدعلی محقق هم در بخشی از سرمقاله روزنامه ابتکار با تیتر «آن هفت سال و این هفت ماه»نوشته: پرونده اختلافات هسته‌ای ایران و کشورهای غربی عمری ۱۲ ساله دارد. هشت سال پایانی از این ۱۲ سال در دوران ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد بود و همه اختلافات باقیمانده و حل شده قطعا زیر سر همین هشت سال پایانی است. در طول سالهای ۸۴ و ۸۵ و اوایل دولت نهم مسئولیت پرونده هسته‌ای در اختیار علی لاریجانی بود و روند گفتگو‌ها کمی تا قسمتی مشابه با سال‌های پیش از آن و دوران مسئولیت حسن روحانی در این پرونده پیش می‌رفت.

اما در مابقی این دوران تفکری تلفیقی متشکل از طیف تندرویی که اکنون جبهه پایداری نام گرفته و شخص احمدی‌نژاد اختیارداران اجرایی این پرونده شدند و کار در مسیری دیگر افتاد یا به عبارت بهتر از ریل خارج شد. در این دوران هفت ساله همچون همیشه طرف‌های تندروی غربی و عربی و عبری مترصد بهانه بوده‌اند و محمود احمدی‌نژاد و سعید جلیلی و دیگران هرکدام بار‌ها به سبک و شیوه خود در سرما و گرما، زمستان و تابستان، شال و کلاه می‌کردند و راهی نیویورک و ژنو و مسکو و استانبول می‌شدند و هر بار احتمالا ناخواسته حجم تازه‌ای از بهانه‌ها، استناد‌ها و گل به خودی‌ها را دو دستی تقدیم طرف مقابل می‌کردند. آن‌ها شاد و خندان چشم در چشم دوربین‌های خبرنگاران به تهران باز می‌گشتند اما طرف مقابل هربار از گفته‌ها و بیانیه‌ها و شعارهای آن‌ها به عنوان مواد اولیه برای پخت قطعنامه‌ها و تحریم‌های تازه استفاده می‌کرد. تندروی‌ها و تنش زایی‌ها در عرصه سیاست خارجی، سخنان نسنجیده و غیردیپلماتیک شخص رئیس دولت و مذاکره‌های بیانیه محور و بی‌هدف هسته‌ای دست به دست هم داد تا سال به سال دیوار بی‌اعتمادی‌ها میان تهران و پایتخت‌های غربی و عربی بلند‌تر، حجم پرونده و اختلافات قطور‌تر و تعداد قطعنامه‌ها و میزان تحریم‌ها به صورت تصاعدی زیاد و زیاد‌تر از قبل شود. قطعنامه‌دان‌ها پاره نشد و این میراث تلخ به تیم دیپلمات‌های حسن روحانی رسید تا علی رغم مخالفت‌ها و مانع تراشی‌های دلواپس‌ها و پایداری‌ها تلاش کنند دیوار بلند و ضخیم بی‌اعتمادی و تحریم و قطعنامه و اختلاف را کوتاه کنند و از سر راه بردارند. در طول مذاکرات هرچه طرفین پیش رفته‌اند بیشتر متوجه سختی این کار و بلندی و ضخامت این دیوار شده‌ایم.

گفته می‌شود، بخش اصلی و شاکله اختلافات باقی مانده چند و چون رفع تحریم‌ها به عنوان ما به ازای اعتمادی سازی‌های ایران بوده است؛‌‌ همان تحریم‌هایی که چه روسای دولت‌ها و چه پارلمانیست‌های اروپایی و آمریکایی در دوران هفت ساله از ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۲ یکی پس از دیگری با بهانه جویی به ایران تحمیل کردند. گفته می‌شود دلیل اصلی تعویق توافق جامع و تمدید مذاکرات هم زیاده خواهی‌های طرف مقابل از یک سو و مقاومت دکتر محمدجواد ظریف و دیگر اعضای تیم مذاکره کننده بر سر این موضوع به عنوان یکی از خط قرمزهای ایران در عین رعایت همه قواعد مذاکره دیپلماتیک بوده است.

در این میان احسان بداغی در روزنامه اعتماد «تعلیق اختلافات داخلی همزمان با تمدید مذاکرات هسته‌ای» را بهتر دیده و در شروع مطلبش در این باره نوشته: از ظهر دیروز به بعد، تمدید مذاکرات را می‌شد پیش‌بینی کرد اما تغییر محسوس موضع مخالفان را نه. ساعاتی قبل از آنکه خبر قطعی تمدید مذاکرات برسد، پیام همراهی منتقدان با تیم مذاکره کننده از راه رسید. روح الله حسینیان، عضو شورای مرکزی جبهه پایداری گفت که «مذاکرات هسته یی ایران باید ادامه پیدا کند» و «با قهر، حقوق ایران محقق نمی‌شود.» او حتی «قهر» کردن و «کناره گیری از مذاکرات» را «رفتار غلطی» دانسته که طرف‌های مقابل مذاکره با ایران به دنبال آن هستند. مهم‌تر آنکه حسینیان در حالی ادامه مذاکرات را یک «اصل» دانسته که تاکید می‌کند: «هرگونه که تیم مذاکره کننده ایرانی مصلحت بداند باید زمان مذاکرات تمدید پیدا کند.»

چرا توافق نهایی رخ نداد؟

حنیف غفاری در مطلبی در روزنامه رسالت در پاسخ به سؤال فوق نوشته: دراین خصوص لازم است به ۶ نکته مهم اشاره کنیم؛

۱ ـ اصلی‌ترین عامل عدم رسیدن طرفین به توافق قطعی و تداوم حرکت در برزخ هسته‌ای، ناتوانی ایالات متحده آمریکا و تروئیکای اروپایی در اتخاذ «تصمیم تعیین کننده» در مذاکرات بود. این تصمیم سیاسی، «پذیرش واقعی حقوق حقه ایران» مطابق اساسنامه‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و اسناد حقوقی معتبر و مرجع در زمینه حقوق هسته‌ای اعضای آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بوده است. اگر این تصمیم‌‌ همان فردای روز توافق‌نامه ژنو و حتی قبل از آن اتخاذ می‌شد، اساسا توافق‌نامه جامع هسته‌ای در‌‌ همان زمان به امضا می‌رسید. با این حال دولت آمریکا و دیگر اعضای ۱+ ۵ در دو مبحث مهم و تعیین کننده یعنی «تعیین نیازهای اساسی» و «نحوه برداشته شدن تحریم‌ها» به زیاده خواهی‌های خود ادامه دادند. این روند در جریان مذاکرات اخیروین نیز ادامه داشت. روند سینوسی مذاکرات به خوبی نشاندهنده عدم اتخاذ تصمیمی قاطع از سوی غرب جهت رسیدن توافق نهایی بود.

روند سینوسی مذاکرات معلول «تزلزل مواضع اعضای ۱+ ۵» و در راس آن‌ها ایالات متحده آمریکا بوده است.

۲ ـ دومین عاملی که مانع از امضای توافق قطعی و جامع میان ایران و اعضای ۱+ ۵ شد، به تأثیرگذاری بازیگران مخرب خارجی بر میز مذاکرات باز می‌گردد. دیدارهای صورت گرفته میان مقامات آمریکایی و صهیونیستی از یک سو و حضور شتابزده سعود الفیصل وزیر امور خارجه عربستان سعودی در وین و دیدار فوری او با جان کری وزیر امور خارجه آمریکا نشان از بسط مذاکرات محرمانه و پشت میز به آن سوی دیوارهای هتل کوبورگ (محل برگزاری مذاکرات وین) بود.

البته در مقابل بازیگران مخرب، «واسطه گران» در صدد کاهش دادن شکافهای موجود میان طرفین و تلاش برای امضای توافق نهایی و قطعی برآمدند. یکی از این افراد یوسف بن علوی وزیر امورخارجه عمان بود. عمان در این برهه سعی کرد به عنوان یک واسطه گر وارد معادله شود و در نقش یک کاتالیزور، «معادله ساکن» را به «معادله دینامیک» تبدیل کند. افراد دیگری مانند خاویرسولانا مسئول سابق سیاست خارجی اتحادیه اروپا و کوفی عنان دبیر کل سابق سازمان ملل متحد نیز در این خصوص سعی کردند نقش شتاب دهنده‌ای ایفا کنند. با این وجود زور این واسطه گران به بازیگران پشت پرده سیاست خارجی آمریکا مانند دیوید آلبرایت و دیگر افراد وابسته به لابی‌های آمریکایی ـ صهیونیستی نرسید.

۳ ـ حضور وزیر امور خارجه چین در آخرین روز مذاکرات هسته‌ای تعیین کننده در وین و انفعال ملموس روسیه در آخرین دور مذاکرات نقش به سزایی در به نتیجه نرسیدن مذاکرات داشته است. «مهار سرکشی غرب» آزمونی بزرگ بود که متأسفانه پکن و مسکو از عهده آن بر نیامده و خود نیز در مواردی با این سرکشی همراه شدند. باید اذعان کرد که نقش آفرینی و تحرک «واسطه‌ها» در مذاکرات وین نسبت به تحرک روسیه و چین بیشتر بوده است. نقش منفی کشور فرانسه را نیز در این برهه نباید نادیده انگاشت. لوران فابیوس وزیر امور خارجه فرانسه در دوره اخیر مذاکرات نیز به مانند مذاکرات هسته‌ای ژنو در سال گذشته نقش بازدارنده‌ای ایفا کرد. نفوذ رژیم صهیونیستی بر حزب سوسیالیست فرانسه و کلیدداران کاخ الیزه در این مسیر به شدت تأثیرگذار بوده است.

۴ ـ یکی از اصلی‌ترین شاخصه‌های مذاکرات اخیر وین، مانور رسانه‌های غربی و پیشقراول شدن آن‌ها در نبرد تبلیغاتی علیه ایران بود. در حالی که وزرای امور خارجه آمریکا و سه کشور اروپایی پشت میز مذاکرات در حال نبرد سیاسی با تیم مذاکره کننده هسته‌ای کشورمان بودند، رسانه‌های غربی در آن سوی میدان به فضا سازی مستمری علیه فعالیتهای هسته‌ای ایران می‌پرداختند. در این خصوص میان بازی و رفتار غرب در دو حوزه «دیپلماسی عمومی» و «دیپلماسی رسمی» ارتباط مستمری وجود داشت. این ارتباط باید به صورتی دقیق مورد توجه و تحلیل قرار گیرد. در بازی رسانه‌های غربی نوعی توازن ملموس وجود داشت. از‌‌ همان روز نخست مذاکرات، شبکه بی‌بی سی به صورتی علنی و صریح روند شکست مذاکرات را هدایت و تبلیغ کرد و از «تمدید مذاکرات» به عنوان نتیجه‌ای غیر قابل اجتناب سخن گفت! دیگر رسانه‌های غربی مانند رویترز، نیویورک تایمز و واشنگتن پست نیز ضمن انتشار اخبار پارادوکسیکال (در راستای ایجاد تلاطم در افکار عمومی)، این گونه القا کردند که عامل به نتیجه نرسیدن مذاکرات خواسته‌های بیش از حد ایران بوده است!

۵ ـ بدون شک در برهه فعلی بیش از هر زمان دیگری نیاز به شفاف سازی عمومی در خصوص فضای مذاکرات داریم. به عبارت بهتر، با عدم به نتیجه رسیدن نهایی مذاکرات عملا تاریخ مصرف تاکتیک «محرمانه ماندن مذاکرات» نیز باید به پایان برسد. هم اکنون افکار عمومی خواستار شفاف سازی در خصوص رفتار تک تک اعضای ۱+ ۵ در مذاکرات هسته‌ای با ایران است. در این خصوص باید رفتار بازیگران «مخرب» و «منفعل» باید برای افکار عمومی تبیین شود. همچنین در خصوص نتیجه مذاکرات اخیر نیز باید به سؤالاتی مهم و تعیین کننده پاسخ داد. بدیهی است که با پایان یافتن مذاکرات، لازم است رویکرد‌ها و ملاحظات دستگاه سیاست خارجی کشورمان در قبال اعضای ۱+ ۵ نیز تغییر یابد. این تغییر باید همراه با محاسبه و دوراندیشی باشد.

۶ ـ جابجایی قدرت میان دو حزب دموکرات و جمهوریخواه نه تنها منجر به تنظیم رفتار تیم مذاکره کننده آمریکا پای میز مذاکره نشد، بلکه زیاده خواهی واشنگتن را در این ماراتن هسته‌ای و دیپلماتیک افزایش داد. این مسأله، نشان دهنده همگونی بازی استراتژیک کبوتر‌ها و بازهای آمریکایی علیه ایران است. این همسانی و همگونی تا کنون از سوی برخی افکار عمومی و حتی تحلیلگران درک نشده بود. با این حال مذاکرات اخیر وین فرصت بسیار مناسبی برای درک ثوابت و متغیرهای سیاست خارجی آمریکا بود. «ثوابت غیر قابل تغییر سیاست خارجی آمریکا» در ‌‌نهایت مانع از ظهور و بروز رفتار منطقی و عقلانی طرف آمریکایی پشت میز مذاکرات شد و از سوی دیگر، «متغیرات رفتاری» و لبخندهای ظاهری افرادی مانند جان کری و اوباما نیز وزانت و تأثیر لازم و کافی برای امضای توافق‌نامه‌ای نهایی را نداشت! اصلیترین درس مذاکرات هسته‌ای اخیر، ایجاد همگونی و همسان سازی میان دو حزب اصلی ایالات متحده آمریکا در نزد افکار عمومی کشورمان است. از این پس تقابل جمهوری اسلامی ایران با کاخ سفید (محل تجمع دموکرات‌ها) و کنگره (محل مانور جمهوریخواهان) ادامه خواهد داشت. تقابلی که نباید هیچ‌گاه به فراموشی سپرده شود.

خبرنگار اعزامی خراسان به وین در گزارش خود «حضور عضو ارشد یک لابی صهیونیستی در نشست خبری کری» را مهم دانسته و از جمله نوشته: یک عضو ارشد یک لابی صهیونیستی در روزهای گذشته به وین آمده بود و در هنگام نشست مطبوعاتی جان کری هم گوشه‌ای ایستاده بود و او را زیر نظر داشت. این را باید بگذاریم کنار سفر وزیر خارجه سعودی به وین. این را باید بگذاریم کنار تماس تلفنی کری با نتانیاهو. این را باید بگذاریم کنار اختلاف‌های داخلی کشورهای ۱+۵ و رقابت‌هایشان بر سر منافع متضاد که از تحریم‌ها علیه ایران می‌برند. نام عضو ارشد لابی صهیونیستی و عنوان سازمان او نزد روزنامه خراسان محفوظ است.

مهدی محمدی هم در بخشی از مطلبی با تیتر «پس صحنه وین» در روزنامه وطن امروز نوشته: اما ناظرانی که روند را تعقیب کرده‌اند، در این باره تردید کمی دارند که با موضع فعلی آمریکا، نه در ۷ ماه آینده و نه حتی در زمانی بسیار بیشتر از آن، امکان تفاهم و رسیدن به توافقی که دو طرف در بلندمدت به آن پایبند باشند، بسیار دشوار خواهد بود.

اولا، آمریکا به وضوح با این پیش‌فرض مذاکره می‌کند که ایران چاره‌ای جز کوتاه آمدن ندارد. احتمالا در وین هم آمریکایی‌ها منتظر بوده‌اند ایران در دقیقه ۹۰ و با مشاهده دورنمای شکست مذاکرات کوتاه بیاید و درخواست‌های آن‌ها را بپذیرد. بسیار مهم است که روشن شود منشأ این توهم آمریکایی‌ها چیست چرا که اگر این توهم زدوده نشود، باز هم ۳ یا ۷ ماه دیگر دوباره دقیقه نودی فرا خواهد رسید و آن وقت باز هم آمریکا منتظر خواهد بود که ایران کوتاه بیاید و در نتیجه بازهم مذاکرات نتیجه‌ای نخواهد داشت. یک بار برای همیشه باید روشن شود که خطوط قرمز واقعی وجود دارد که ایران از آن‌ها عدول نخواهد کرد. باید دید چه مکانیسمی وجود دارد که بتواند این مسأله را به نحو کاملا جدی برای آمریکا روشن کند.

ثانیا، آمریکا براساس یک روند منطقی مذاکره نمی‌کند. یک طرف مذاکره‌کننده قابل احترام، طرفی است که رفتاری منظم دارد اما وقتی یک طرف کاملا زیگزاگی عمل می‌کند و ابایی ندارد از اینکه امروز حرفی بزند و فردا خلاف آن را بگوید، نمی‌توان آن را یک طرف مذاکره‌کننده قابل اعتماد و منطقی دانست. رفتار آمریکا از مذاکرات مسقط به این سو دقیقا به این شکل بوده است. این نشان‌دهنده آن است که فرآیندهایی پس پرده مذاکرات ـ هم درون آمریکا و هم میان اعضای ۱+ ۵ ـ در حال رخ دادن است که بسیار پیچیده‌تر از آنی است که بتوان از بیرون مشاهده کرد یا حتی حدس زد. همین فرآیندهاست که موجب می‌شود آمریکا نتواند در مذاکرات متعادل رفتار کند. این نکته را هم باید در نظر داشت که ایران با یک آمریکا مذاکره نمی‌کند. چند آمریکا در مقابل ایران وجود دارند که ظاهرا هیچ‌کدام از آن‌ها بر خلاف آنچه ادعا می‌کنند یک اراده سیاسی واقعی برای تفاهم با ایران ندارند.

ثالثا، آنچه آمریکا از ایران می‌خواهد بسیار گزاف است و آنچه ارائه می‌دهد دقیقا مساوی هیچ. آمریکایی‌ها نیت خود را روشن کرده‌اند. آن‌ها می‌خواهند ایران سرمایه استراتژیک خود در حوزه فناوری غنی‌سازی و آب سنگین را در بازه زمانی بسیار طولانی‌مدت واگذار کند و در مقابل به اینکه آشکارا آمریکا می‌خواهد فشار تحریم را بر ایران حفظ کند، اعتراضی نکند. در واقع آمریکا به ایران می‌گوید نباید منتظر یک معامله برد ـ برد باشد بلکه باید دقیقا آنگونه و به آن اندازه که آمریکا می‌خواهد کوتاه بیاید. خوشمزه این است که آمریکا در حالی از ایران می‌خواهد تسلیم شود که خود آشکارا دچار بحران داخلی است ـ بحرانی که باعث استعفای فردی مانند چاک هیگل شده ـ و در منطقه هم کارش به جایی رسیده که از آسمان برای داعش کمک نظامی پایین بریزد.

حمایت ٢٠٠ تایی، تهدید ٧٠ نفری

اعتماد در‌باره جلسه فردای مجلس برای بررسی صلاحیت و برنامه‌های وزیر پیشنهادی علوم از جمله نوشته: دیگر کسی برای رأی آوردن یا نیاوردن وزیر پیشنهادی علوم گمانه زنی نمی‌کند، حالا همه به کار پیش بینی از تعداد آرای مثبت او در بهارستان مشغول هستند. حدس و گمان‌هایی که به عدد ٢٠٠ رسیده است. تعداد آرای مثبت فرهادی آینده او را در وزارت علوم در حاشیه یی امن‌تر قرار خواهد داد. هر چند به نظر نمی‌رسد که «حلقه نه» در بهارستان تاکتیک خود را عوض کنند اما رأی بالا‌تر برای فرهادی یعنی تضعیف بیشتر مخالفانش در مجلس. فرهادی تا اینجای کار با برخی خواسته‌های بهارستانی‌ها هم کنار آمده، از جمله تغییر مدیران وزارت علوم که زمینه ساز فشارهای قبلی به رضا فرجی دانا و دو گزینه پیشنهادی رئیس جمهوری قبل از فرهادی برای این وزارتخانه بود. با این حال جلسات منظم گروه مخالفان دولت، در حالی که رأی آوری فرهادی در مجلس قطعی شده است حکایت از برنامه ریزی‌هایی برای بعد از تصدی او در وزارت علوم دارد.

اعتماد در بخش دیگری از این مطلب نوشته: با این اوصاف هر چند رأی آوری محمد فرهادی در جلسه روز چهارشنبه قطعی است اما روی دیگر سکه مناسبات دولت و مجلس در این حوزه به آن ۶٠ یا ٧٠ مخالفی مربوط می‌شود که منصور حقیقت‌پور در سخنان خود به فعالیت سازمان یافته آن‌ها اشاره کرده است. طیفی که در سه ماه اخیر در برابر دولت «حلقه نه» را تشکیل داده بودند، حالایک بار دیگر در موضع اقلیت قرار گرفته‌اند. حتی برخی اخبار حکایت از آن دارد که چهره‌های شاخص جریان مخالف دولت همچون الیاس نادران و علیرضا زاکانی نیز ترجیح داده‌اند تا این بار در صحن علنی حضور رسمی در صف مخالفان وزیر پیشنهادی نداشته باشند و فرصت نطق مخالفت با محمد فرهادی به چهره‌هایی سپرده خواهد شد که از نیروهای میان دستی این جریان محسوب می‌شوند، نیروهایی که چندان در حلقه تصمیم گیری جای جدی ندارند.

نکته اینجاست که چهره‌های اصلی «حلقه نه» در مناسبات غیر رسمی و پشت پرده هنوز از میدان مخالفت با دولت عقب ننشسته‌اند. این شاید باعث شود که وزن اقلیت ۶٠ یا ٧٠ نفری مورد اشاره منصور حقیقت‌پور احتمالا تأثیر خود را بعد از وزارت محمد فرهادی نشان دهد. این موضوع بازتابی ضمنی در سخنان قاسم جعفری، سخنگوی کمیسیون آموزش و از فعال‌ترین نمایندگان در جریان وقایع سه ماه اخیر وزارت علوم را نشان داده است. جایی که او درباره جلسه مشترک کمیسیون متبوعش با وزیر پیشنهادی علوم گفته که «کمیسیون آموزش مجلس موافقت مشروط خود را با وزارت محمد فرهادی اعلام می‌کند و چنانچه وی به قول‌های خود عمل کند، مخالفتی با وی نخواهد داشت.» تأکید قاسم جعفری بر «مشروط» بودن موافقتی که قبلاجبار کوچکی‌نژاد آن را اعلام کرده بود و همین طور تأکید بر «قول»‌هایی که فرهادی باید به آن‌ها عمل کند‌‌ همان زمینه ابتدایی است که در ماه‌های آینده به شکل‌های قابل پیش بینی از فشار به وزارت علوم، خود را نمایان خواهد کرد.

OPEC needs to ‘wake up’ to shale revolution

Share Button

The U.S. energy market has received a massive boost as a result of its domestic shale oil and gas industry, bringing with it a supply not only of cheaper gas but oil onto the market.

This has led to greater competition for the likes of traditional producers like Saudi Arabia. Indeed, the entrance of the U.S. into the global oil market added a new twist to OPEC’s decision making, one investment strategist told CNBC on Tuesday.

Pump jacks are seen at dawn in an oil field over the Monterey Shale formation in California.

Pump jacks are seen at dawn in an oil field over the Monterey Shale formation in California.

CNBC

 | @HollyEllyatt

The Organization of Petroleum-Exporting Countries (OPEC) is facing a “shale-tinged” reality and needs a “wake-up call,” energy analysts have warned.

Analysts in Citi’s commodities research team warn that the shale gas and oil revolution in the U.S. has been ignored for too long by OPEC, the powerful group of 12 global oil producers, and it must agree to cut production when it meets on Thursday or else oil prices “will resume their slide.”

“The reality of the shale revolution in the U.S., long scoffed at from within OPEC as high-cost folly, is now hitting the producer group where it hurts, while oil demand growth has underperformed significantly,” a group of Citi energy analysts said in a report published late on Monday.

“After years of inaction, the shale revolution [has issued] the producer group with a wake-up call, against a weak demand backdrop,” Citi analysts Seth Kleinman, Eric Lee, Christopher Main, Edward Morse and Anthony Yuen, said in their “Energy Weekly” report.

The analysts’ comments come ahead of OPEC’s meeting in Vienna on Thursday (November 27), a meeting at which the group could decide whether to reduce oil production in the face of a steep decline in the oil price since the summer.

Read More$60 oil after OPEC meeting is not possible: BRG’s Grossman

The price of Brent crude for January delivery has fallen around 30 percent from a high of $115 per barrel (pb) in June to currently trade around $80pb amid a global over-supply. On Tuesday, Brent crude futures were trading at $79.43.

Iran, Venezuela and Ecuador have put pressure on fellow OPEC members to reduce oil output to stem falling prices but, so far, OPEC’s biggest producer and exporter Saudi Arabia has shown no signs of being ready to cut.

On the contrary, Saudi Arabia has signaled that it is comfortable with lower prices, seen by many as a sign the country was ready to fight the U.S. — and its shale oil producers — for market share.

Saudi intentions?

The U.S. energy market has received a massive boost as a result of its domestic shale oil and gas industry, bringing with it a supply not only of cheaper gas but oil onto the market.

This has led to greater competition for the likes of traditional producers like Saudi Arabia. Indeed, the entrance of the U.S. into the global oil market added a new twist to OPEC’s decision making, one investment strategist told CNBC on Tuesday.

Read MoreGloves off over oil: Saudi Arabia versus shale

“If you think about this from [a historic point of view] it used to be Saudis keeping OPEC in line and then being under-cut by non-OPEC [producers] which as Russia and the other guys got bigger and bigger became more important, “Sean Corrigan, Chief Investment Strategist at Diapason Commodities Management told CNBC Europe’s “Squawk Box” on Tuesday.

“But now we’ve got the Americans as the other third big producer we have this three-way tie. We now have all these underlying geo-political currents of who’s trying to do what to whom.”

Read MoreSaudis unlikely to cut oil production: Schork

“If we don’t get cuts obviously the danger is that the oil market lurches down very quickly…but they’re [Saudi Arabia] not going to be the ones to switch everything off and let everyone else cheat the quotas,” he added.

Citi’s analysts expected there to be “some sort of a cut” decided upon at Thursday’s meeting, “or at least a renewed commitment to observe the overall group’s 30 million barrels a day (b/d) production ceiling in place since late-2011.”

But they said Citi “remains very sceptical” that the members will be able to overcome disagreements and forge a convincing cut on the order of magnitude required to remove the oversupply currently hanging over the market. They also expected increase in that overhang in 2015. “Absent a convincing cut, Citi expects oil prices to resume their slide,” they warned.

In the face of competition from the U.S., the global oil market needs clarification on Saudi Arabia’s position and intentions, according to oil analysts at UBS, William A. Featherston and Jon Rigby.

“If OPEC does not cut its quota, we expect another slide in oil prices as markets interpret it as Saudi’s desire to either defend market share or punish non-OPEC producers (Russia, U.S. shale),” they said in a note on Tuesday. “Although the current over-supply is clear, the OPEC meeting outcome is not.”

– By CNBC’s Holly Ellyatt, follow her on Tw