Archive for: December 2014

دورنمای نرخ دلار و ارزها، از زبانِ سایتهای حکومتی

Share Button

در میهن ما صادر کنندگان کالا به صرافی و صرافیها به صادر کننده تبدیل شده اند. آن یک، صادر کننده شده است تا صرافی کند و این یک چون نمیتواند آزادانه صرافی کند به شغل پوششی صادر کننده رو آورده است. صادرات  در میهن ما مساوی خروج کالاهایی از مملکت  شده است که ارز آنها نه تنها به دولت و بانک مرکزی برنمیگردد؛ حتی روانه بازارچه منوچهری و خیابان فردوسی هم نمیشود  بلکه در لندن، استانبول، دوبی، عراق و.. ،به مشتریان میلیون دلاری فروخته میشود. و صادارتی هم در کار نیست بلکه خروج کالا از مملکت در کار است که نتیجه آن تورم بیشتر ودر آینده کمبود و قحطی است.

دولت و بانک مرکزی در تکاپوی دلار

اگر کسی انتظار داشته باشد که کلمه ایی از زبان یکی از مقامات حکومتی  صریحاً راجع به مسائل عمده مملکتی بشنود که صحیح باشد انتظاری خلاف واقع دارد. از جمله مسائلی که  که هرگز نمیتوان راجع به آنها انتظار اطلاع رسانی صریح ازارگانها و شخصیتهای حکومتی را داشت: رابطه با متحدین ایران: روسیه، حزب الله، سوریه، و حماس در عرصه روابط خارجی است و کمکهای ایران بدانها . مسئله دیگری که از جمله اسرار هستند، دارائی نهادهای زیر نظر بلندپایگان نظام  و در رأس آنها مقام معظم رهبری است که چندی پیش بر حسب اتفاق،  یک رسانه خارجی به رقم آن دست یافته و آنرا انتشار داد. این ثروت نجومی قریب یکصد میلیارد دلار برآورد میشود. میزان دارائی قرار گاه خاتم الانبیاء  که زیر نظر برادران سپاه است، اگر از نهاد زیر نظر مقام رهبری بیشتر نباشد از آن کمتر نیست. آستان قدس رضوی و…. .

پنهان کاری ارگانهای حکومتی و وابسته به حکومت که دولت و دستگاه اجرایی  فقط یکی از آنهاست  از ارکانهای فرا قانونی رژیم کمتر نیست. در زمره این پنهانکاریها، میزان ذخیره ارزی دولت و سرنوشت پشتوانه پول ملی است که در زمان شاه از طرف بانک مرکزی با دقتی اعشاری و در کتابچه های مجانی ۲۰۰ ـ ۳۰۰ صفحه ایی مرتباً انتشار میافت. در آن گزارشهای سه ماهه، جیک و بُک ذخیره ارزی، میزان ذخیره هر ارز، میزان طلا  در بانک و ارزش گذاری  جواهرات سلطنتی بعنوان بخشی از پشتوانه پولی مملکت، تماماً اطلاعاتی علنی بودند که دسترسی بدانها برای همگان  آزاد و دریافت گزارشهای بانکی رایگان بود. امروزه همه اینها در رژیم ولایی از اسرار سر بمهر دولتی و راز های حکومتی شده اند. برای کسانی چون من که  راهی به دهلیزهای شبستان حکومتی و راهروهای اسرار آمیز قدرت ندارند، و در عین حال در تب یک کنجکاوی سیاسی و اقتصادی  برای دریافت وضعیت  واقعی آنسوی سراپرده و تاریکخانه قدرت میسوزند،  راهی نیست مگر اینکه با تفسیر داده ها؛ تحلیل روانشناسی گفته ها و نوشته ها و روحیات  و روانشناسی صاحبان قدرت و ضد و نقیض گویی های اجتناب ناپذیرشان، چون ایستگاه  راداری و  دستگاه های اشعه ایکسی و ماوراء بنفش، به آنسوی پرده های ضخیم صحنه سازیها، دروغ پراکنیها و دیس اینفرماسیونهای آنها نفوذ کرده  به تصویری نیمه کامل از واقعیت دست یابیم.

در حال حاضر اگر هم بتوانم، بر آن نیستم که اشعه ایکس یا ماواراء بنفش بهمه زوایای تاریک شبستان قدرت بتابانم.  ولی از آنجا که مسئله ارزی، درک و تدبیر احتمالی دولت برای رویارویی با بحران به سکوت برگزار شده ارزی و مالی، مسئله روز است، سعی میکنم از روزنه های فرعی نگاه کنم  و ببینم دولت برای دفع و یا رفع بحران در چه اندیشه ای است .

به سایت تسنیم و تابناک؛ اولی سایت وابسته به سپاه و دومی سایت سردار رضایی سر میزنم. سایت تسنیم  با اتکاء به منابع مجعول در باره  قطعیت ۸۰ دلاری شدن بهای نفت در سال آینده قلم فرسائی میکند که با همان متدو لوژی رمز گشایی از دروغ پراکنی یا مبهم گوئیهای مقامات مملکتی پی میبرم که وضع ذخیره ارزی  دولت از آنچه تصور میرود خراب تر است. زیرا در حالی که  همه متخصصین و دست اندکاران دنیا از ۳۰ دلاری و حتی ۲۰ دلاری شدن  بهای نفت سخن میگویند و سایت سپاه ما از ۲٫۵ برابر شدن آن در سال آینده حرف میزند. صد البته من به تحلیلگران روئیترز و بلومبرگ و اوپک و سازمان جهانی انرژی IEA بیشتر اعتماد میکنم تا برادران قاچاقچی بقول دکتر احمدی نژاد.

در همین سایت تسنیم؛ از اجلاس نماینده بانک مرکزی با سایر بانکها و افزایش ۲%ی نرخ بهره گزارش میشود که نوعی اعتراف به تنزل ارزش ریال و خطر بیرون کشیدن سپرده ها از بانکها  برای تبدیل کردنشان به ارز و کالاهای سرمایه ای است که نشانگر بی اعتمادی مردم به میزان تورم در آینده  و موفقیت دولت در مهار کردن آن میباشد.

به سایت تابناک مینگرم و گزارش زیر را در مورد مسئله ارز صادراتی می بینم و بسرعت درک میکنم که وضع ارزی دولت و بانک مرکزی خراب است و آنان مجدداً به شگرد  آزمون شده و بارها شکست خورده سابق، یعنی انتظار داشتن ازتجار صادرکننده و  واداشتن آنان به فروش ارزهای صادراتی اشان به بانک مرکزی و با نرخ دولتی متوسل شده اند. توسل به این شیوه شکست خورده نشان از استصیالِ دولت تدبیر دارد و نه از تدبیر مداری آن.

یکی از نمایدگان صادرکنندگان میگوید تجربه نشان داده است که هروقت دولت  سعی کرده است با تحمیل تعهد ارزی،  تجار صادر کننده را وادارد تا ارز حاصله از صادرات خود را به دولت وبه قیمتهای  تعین شده، یعنی همان نرخی که خود بانک مرکزی به وارد کنندگان میفروشد، بفروشند صادرات کشور کاهش داشته است وهروقت صادر کنندگان صاحب اختیارِ ارزهای خود بوده اند صادرات کشور افزایش داشته است.

آنچه که این برادر صادر کننده نمیخواهد بدان اعتراف کند این است که : در میهن ما صادر کنندگان کالا همزمان به صرافی و صرافیها به صادر کننده تبدیل شده اند. آن یک، صادر کننده شده است تا صرافی کند و این یک چون نمیتواند آزادانه صرافی کند به شغل پوششی صادر کننده رو آورده است از از صادرکنندگان ممد میگیرد. صادرات  در میهن ما مساوی خروج کالاهایی از مملکت  شده است که ارز آن نه تنها به دولت و بانک مرکزی برنمیگردد؛ حتی روانه بازارچه منوچهری و خیابان فردوسی هم نمیشود  بلکه در لندن، استانبول، دوبی، عراق و.. ،به مشتریان میلیون دلاری فروخته میشود. و صادارتی هم در کار نیست بلکه خروج کالا از مملکت در کار است که نتیجه آن تورم بیشتر ودر آینده  کمبود وقحطی است. دولت بر اسای آمار گمرکی پز میدهد که صادرات افزایش یافته؛ برادان  تاجر از واجبی  گرفته تا فرش و پسته و حتی کالاهی با ارز وارد شده را، صادر میکنند تابه دلار آزاد و قابل فروش در بازار آزاد برسند، و برداران صراف هم بر حسب ظاهر، پشت حجره به انتظاردلار فروشانی که نیستند و نخواهند آمد می نشیند و دلارهای تجارتی واقعی را  در ماورای بحار و ممالک دیگر میخرد و میفروشند. و مردم هم با قیمت های بالا رونده اقلام صادراتی  وکمبود و گرانی آنها در بازار از این در به آن در میزنند و به تحریمگران لعن و نفرین میفرساند.

بجای ادامه  و طولانی نمودن بحث، خواننده را به مطا لعه دقیق گزارش تابناک در زیر حواله میدهم. اگر روزی دولت آقای روحانی توانست گمرگ کشور را کنترول کند حد اقل و  آنگاه همان رئیس جمهور ۱۰% قدرتی است کهد خاتمی بود. و اگر دولت ایشان نفتی را که برادران سپاه، بِشارت ۸۰ دلاری شدنش را میدهند در سال آینده به ۳۵ تا ۴۰ دلار بفروشد باید مدال مدیریتی درجه یک ذولفقار بگیرد .

اگرچه نوسانات اخیر نرخ ارز، بسیاری از فعالان اقتصادی را نگران کرده، اما صادرکنندگان، چندان از افزایش نرخ دلار در بازار ناراضی نبوده و آن را عاملی برای افزایش صادرات غیرنفتی و کسب درآمد بیشتر می‌دانند.
کد خبر: ۴۵۹۵۵۲

تاریخ انتشار:۲۸ آذر ۱۳۹۳ – ۱۲:۳۴-۱۹ December 2014

اگرچه نوسانات اخیر نرخ ارز، بسیاری از فعالان اقتصادی را نگران کرده، اما صادرکنندگان، چندان از افزایش نرخ دلار در بازار ناراضی نبوده و آن را عاملی برای افزایش صادرات غیرنفتی و کسب درآمد بیشتر می‌دانند.

به گزارش مهر، تغییرات نرخ ارز در بازار به خصوص قیمت دلار باز هم شبح تشدید رکود تورمی را بر اقتصاد ایران نمایان کرده است و بسیاری از فعالان اقتصادی معتقدند که این بار اگر رکود تورمی تشدید شود، خروج آن از اقتصاد، کار چندان ساده ای نخواهد بود.

در واقع، مدت‌ها بعد از آنکه اقتصاد ایران، با نوسانات شدید نرخ دلار در سال ۹۱ مواجه شد و اقتصاد ایران را بنا به برخی روایت‌ها تا مرز ورشکستگی هم پیش برد، اما حداقل دو سال طول کشید تا دولت توانست آثار تورم و رکود توامان را از اقتصاد خارج کرده و با افتخار اعلام کند که رکود تورمی از کشور رخت بر بسته است.

اما اکنون، کاهش درآمدهای نفتی از یک سو و نوسانات اخیر نرخ ارز که بیشتر به هیجانات برخی متقاضیان در بازار ارز برمی گردد، باز هم توجه ها به صادرات غیرنفتی را بیش از گذشته کرده است به نحوی که اکنون چشم امید دولت در تثبیت درآمدهای ارزی کشور، به صادرکنندگان هم دوخته شده و امیدوار است که با افزایش صادرات غیرنفتی، کسری درآمدهای ارزی کشور از محل فروش نفت و کاهش قیمت آن در بازارهای جهانی جبران شود.

البته این امیدواری دولت چنانچه با حمایت‌های مستقیم و غیرمستقیم از صادرات غیرنفتی توام شود، به طور قطع برای صادرکنندگان که عاملان اصلی انجام فعل صادرات در کشور هستند، بسیار خوشایند خواهد بود.

در این میان، خبرهای رسمی و غیررسمی از افزایش صادرات غیرنفتی ایران و تلاش هرچه بیشتر صادرکنندگان برای کسب درآمدهای بیشتر در سایه افزایش نرخ دلار دارد به نحوی که آنها هم اکنون دست به کار شده‌اند و تلاش می‌کنند تا بتوانند از فضای مهیا شده در نرخ ارز، استفاده بیشتری داشته باشند.

اگرچه صادرکنندگان در شرایط فعلی که نرخ دلار رو به افزایش است، به دنبال راهکارهایی هستند که بتوانند در سایه افزایش نرخ دلار، صادرات بیشتری را تجربه کنند، اما نگرانی هم از افزایش قیمت کالاهای داخلی دارند و به نوعی امیدوارند که دولت، این نوسانات نرخ ارز را برای تولیدکنندگان داخلی به نوعی بیمه کند تا آنها بتوانند شرایط بهتری را برای تولید کالاهای صادراتی تجربه کنند.

در این میان، اسدالله عسگراولادی، عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران در گفتگو با مهر می گوید: صادرکنندگان از افزایش نرخ ارز راضی و خوشحال نیستند. اگرچه افزایش نرخ ارز عامل محرکی برای صادرات غیرنفتی و افزایش آن به شمار می رود، اما به نوعی صادرکنندگان را نگران این کرده است که تولیدات داخلی را گران تر خرید کنند یا در واردات مواد اولیه خودشان با مشکل گرانی ارز مواجه باشند.

وی می افزاید: با بالا رفتن نرخ دلار، کالاها در بازار داخل با افزایش قیمت مواجه خواهد شد و صادرکنندگان مجبور هستند کالاها را گران‌تر خریداری کرده و صادرات کنند.

البته در کنار افزایش نرخ دلار که جذابیت مطلوبی را برای صادرکنندگان در افزایش صادرات ایجاد می کند، موضوع قابل توجه دیگر، پوشش ریسکی است که صادرکنندگان انتظار دارند دولت برای آنها تضمین کند؛ به خصوص اینکه هم اکنون بازارهای صادراتی‌ نیازمند کالاهای ایرانی هستند که عموما پرریسک بوده و ظرفیت‌های آنها برای صادرکنندگان ایرانی چندان قابل اعتماد نیست، چراکه ریسک آنها بالا است، بنابراین انتظار آنها این است که دولت صادرات را برای آنها ضمانت کند که به نوعی اطمینان از بازگشت پول حاصل از صادرات را داشته باشند.

در این میان، طاهر شه حامد، مدیرعامل صندوق ضمانت صادرات ایران به خبرنگار مهر می گوید که دولت در لایحه بودجه سال ۹۴ کل کشور، ۲۰۰ میلیون دلار برای افزایش سرمایه این صندوق اختصاص داده است که به این ترتیب، قدرت ضمانت آن را برای صادرکنندگان ایرانی بالا می برد.

او می افزاید: در کنار این، صندوق ضمانت صادرات ایران به دنبال تامین مالی صادرات کشور به منظور رونق صادرات در شرایط فعلی است و راهکارهای متنوعی را از جمله راه اندازی کمپین تامین مالی بانکی صادرات را به راه انداخته است و در عین حال، به سراغ تامین مالی از بازار سرمایه نیز رفته است.

شه حامد ابراز امیدواری می کند که مجلس شورای اسلامی نیز با دیدگاه مناسب، افزایش سرمایه صندوق را تصویب کرده و راه را برای خدمات رسانی هرچه بیشتر به صادرکنندگان فراهم نماید، چراکه اگرچه دولت این رقم را در نظر گرفته است، اما به هرحال مجلس باید نظر مساعدی در بودجه نسبت به این رقم داشته باشد.

نکته حائز اهمیت دیگری که این روزها صادرات کشور را به نوعی نگران کرده، موضوع “احیای پیمان سپاری ارزی” است که زمزمه های آن از کمیسیون برنامه و بودجه مجلس شورای اسلامی شنیده می شود. در واقع، غلامرضا مصباحی مقدم، عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس شورای اسلامی به تازگی صحبت از احیای پیمان سپاری ارزی به میان آورده و آن را مناسب دانسته است.

همین اظهار نظر کافی است که صادرکنندگان را نگران کند که شاید با رونق صادراتشان، باز هم باید دلارهای حاصل از زحمت خود را به دولت بفروشند و ریال آن را تحویل بگیرند، آن هم نه به نرخ آزاد، بلکه به نرخ مصوب دولتی؛ بنابراین سکته‌ای در صادرات متصور است که شاید به دلیل همین اظهارنظرها و احیانا تصویب آن در قالب لایحه بودجه سال ۹۴ کل کشور باشد.

محمد لاهوتی، نایب رئیس کنفدراسیون صادرات ایران در این رابطه می گوید: اگر دولت مجدد بخواهد پیمان سپاری ارزی را احیا کند، به طور قطع با کاهش صادرات مواجه خواهیم شد، چراکه تجربه نشان داده زمانی که دولت پیمان سپاری ارزی را در دستور کار خود قرار داده، صادرات کاهش یافته و در مقابل، وقتی که دولت دست از پیمان سپاری ارزی برداشته است، صادرات رونق یافته است.

او می گوید: صادرکنندگان به شدت در رابطه با پیمان سپاری ارزی حساس هستند و به آن واکنش نشان خواهند داد که این واکنش به طور قطع، به کم اظهاری در گمرکات و کاهش ارقام صادرات غیرنفتی خواهد انجامید.

در این میان، هنوز هیچ یک از مقامات دولتی اظهارنظری مبنی بر تائید یا تکذیب این خبر نداشته اند و همچنان این سئوال برای صادرکنندگان مطرح است که آیا پیمان سپاری ارزی احیا می شود؟

پایان یاداشت

**************************************

 اینهم محض اطلاع برا ی فردا

تابناک اقتصادی گزارش می‌دهد؛
بازار ارز ایران در یک ماهه اخیر نوسانات مختلفی را تجربه کرده است و حالا قیمت دلار در بازار آزاد از مرز ۳۵۰۰ تومان گذشته است. در این میان، به نظر می‌سد بانک مرکزی با ابزارهای در اختیار، این بار نخواهد گذاشت دلار به کانال ۳۶۰۰ تومان برسد و پیش بینی می‌شود که از این پس و برای چند ماه آینده، دلار آزاد در کانال ۳۵۰۰ تومان در نوسان باشد.
کد خبر: ۴۵۹۷۳۴

تاریخ انتشار:۲۹ آذر ۱۳۹۳ – ۱۰:۳۸-۲۰ December 2014

بازار ارز ایران در یک ماهه اخیر نوسانات مختلفی را تجربه کرده است و حالا قیمت دلار در بازار آزاد از مرز ۳۵۰۰ تومان گذشته است.

به گزارش خبرنگار تابناک اقتصادی، بررسی روند قیمت نرخ ارز در یک ماهه اخیر نشان می‌دهد که بازار ارز در این دوره نوسانات مختلفی را تجربه کرده است.

ماه قبل، در چنین روزهایی، قیمت دلار در بازار آزاد زیر ۳۲۴۰ تومان بود اما امروز ۲۹ آذرماه نرخ بالای ۳۵۰۰ تومان را نشان می‌دهد.

به عبارت دیگر، در مدت یک ماه قیمت دلار در بازار آزاد بیش از ۸ درصد افزایش نشان می‌دهد، یعنی از ارزش پول ملی ایران ظرف ۳۰ روز بیش از ۸ درصد کاسته شده است.

روایت‌ها درباره نوسانات اخیر ارزی مختلف است. برخی‌ها می‌گویند دولت بامحوریت بانک مرکزی عمدا دلار را در بازار آزاد گران کرده است تا کسری بودجه ناشی از سقوط آزاد قیمت نفت را جبران کند.

برخی دیگر، نوسانات اخیر ارزی را ناشی از اظهارات نسنجدیده رئیس کل بانک مرکزی می‌دانند که در کنار سقوط قیمت جهانی نفت و افزایش نرخ دلار در بودجه ۹۴ از ۲۶۵۰ به ۲۸۵۰ تومان منجر به گرانی دلار در بازار شده است.

یک روایت هم این است که انتظارات روانی قبل و پس از سوم آذرماه و برخی مسایل اقتصادی دیگر، چنین سرنوشتی برای بازار ارز ایران رقم زده است.

از دیگر سو، بانک مرکزی هم هرگونه “بازی با نرخ ارز” و “گرانی عمدی دلار” را تائید نمی‌کند.

به هر حال، چه دولت با محوریت بانک مرکزی بخواهد و چه نخواهد، امروز نرخ ارز در بازار آزاد به بالای ۳۵۰۰ تومان رسیده است که به نظر می‌سد بانک مرکزی با ابزارهای در اختیار، این بار نخواهد گذاشت دلار به کانال ۳۶۰۰ تومان برسد و پیش بینی می‌شود که از این پس، دلار آزاد در کانال ۳۵۰۰ تومان در نوسان باشد.

چرا نفت ممکنست به بشکه ایی ۲۰ دلار هم سقوط کند؟

Share Button

آناتولِ کالتسکی* یکی از برجسته ترین تحلیلگران  اقتصادی بزرگترین رسانه های دنیا از جمله، تایمز مالی، تایمز لندن و برنده جایزه ژورنالیسم اقتصادی، گزارشی تحلیلی در روئیترز امروز دارد که با وجود گرفتاری شخصی در این روزها نمیتوانم از ترجمه کامل آن خود داری کنم. تحلیل کالتسکی یکی از بهترین تحلیلهایی است که  در زمینه بحران کنونی نفت تا کنون خوانده ام و البته با نگاه خود منهم در انطباقی ۹۰% ی است. از نحوه طرح بسیار اسلوبی کالتسکی بگذریم نتیجه گیریهای او همانست که من طی این مدت بحران نفتی با زبان غیر حرفه ایی خود در یاداشتهایم عرضه کرده ام. ولی قبل ازفراهم شدن ترجمه، درج این کامنت کوتاه زیر را  بی فایده نمی دانم.

حمله استکبار از جبهه اقتصادی برای فتح خاکریز نظامی رهبری حاکم بر ایران آغاز شده و  بنظر نمیرسد تا دستیابی به پیروزی نهایی باز ایستد

بنا بگزارش سایت وابسته به سپاهِ تسنیم  دیروز ۲۹ آذر، فرمانده سپاه در یکی از رجز خوانیهای موسمی که معمولاً مصرف داخلی و آنهم دیگر محدود دارند گفت: “ به گزارش گروه دفاعی خبرگزاری تسنیم، سردار  حسین دهقان وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح در گفت‌وگویی با العالم در پاسخ به سؤالی درباره جایگاه کشورمان در میان کشورهای جهان از نظر قدرت موشکی گفت: ایران در میان کشورهای دارای توان موشکی دارای جایگاه مناسبی است و در جایگاه پس از امریکا، روسیه و چین، قرار دارد.”

و منهم با کامنتی کوتاه ذیل آن نوشتم:”ولی باید به این سردار هذیان گو گفت: دشمن نه از هوا و با موشک، بلکه از بازار نفت و ارز حمله خود را آغاز کرده است. در این جبهه چه میکنید؟” به این کامنت باید بیفزایم که سپاه و ارتش هیت حاکمه ایران اگر همه آسمانها را هم فتح کنند هرگز اقندار سیاسی و نظامی دوران محمد رضا شاه  را نه در منطقه خواهند یافت و کمتر از آن در دنیا ولی آن اقتدار بعنوان پنجمین قدرت نظامی دنیا او را از سقوط نرهانید.

 نفت به ۲۰ دلار هم میرسد

روئیترز

۳۰ آذر ۹۳ (۲۱ دسامبر ۱۴)

تا چه سطح نازلی ـ و تا چه مدتی ادامه خواهد یافت؟ ۵۰ درصد سقوط قیمت نفت  این هردو سئوال را پیش میکشد که هیچکس نمیتواند با اطمینان به اولی پاسخ دهد(من برای لحظه سعی خود را میکنم)، اما پاسخ سئوال دوم خیلی آسان است.

قیمتهای نازل نفت تا هنگامی ادامه خواهد یافت که یک یا دو اتفاق رخ دهد. اتفاق اول که احتمالاً، معامله گران و و تحلیلگران انتظار آنرا میکشند، اینست که عربستان سعودی،همینکه به  آن اهداف واقعی ژئوپولیتیکی که او را به این بحران سازی واداشته است  دست یابد، انحصار اوپک را از نو باز سازی کند. اتفاق احتمالی دوم، که من دو هفته قبل راجع به آن نوشتم، اینستکه بازار جهانی نفت بسوی یک وضعیت رقابتی معمولی که درآن، قیمت نفت در حول و حوش هزینه تولید و نه قدرت انحصاری عربستان و یا نیروی انحصاری دیگری قرار گیرد میرود.اینچنین بنظر میرسد که این؛ آن سناریوی نهایی است که اجرا خواهد شد، ولی این امر آن چیزیست که کم یا بیش طی دو دهه قبل از ۱۹۸۶ تا ۲۰۰۴  نیز جریان داشته است.

هرکدام از این نتایج حاصل شود، سرانجام کفِ قیمت را آنچنان میگذارد که ما با اطمینان میتوانیم بگوئیم که این روند برای مدتهای مدید بطول خواهد انجامید تا از آن خارج گردد.  این؛ کاملاً تصور ناپذیر است که فکر کنیم فقط چند ماه سقوط قیمت نفت سعودیها را به قطع این پروسه  (بازی ـ ح ت)وادارخواهد کرد؛ و این مدت برای آنها کافیست تا هم، محور روسیه ـ ایران را در هم بشکنند و هم سیر توسعه و پیشرفتِ نفت سنگنفتی(Shale Oil) در آمریکا را بعقب برگردانند. بهمین اندازه غیر قابل تصور است که فکر کنیم گذار از سلطه اوِپک به یک وضعیت رقابتی معمولی برای بازار نفت نیز به سرعت رخ خواهد داد. بسیاری سرمایه گذاران نفتیِ بیقرار که  انتظار باز گشت سریع وضعیت کانال قیمتی پیش از بحران را دارند احتمالاً نا امید خواهند گردید.  آنچه این گروه از سرمایه داران نفتی در بهترین حالت میتوانند بدان امید وار باشند اینستکه یک کانال قیمت جدید و  محسوسِ پائین تری گذارده شود که درحکم نبرد نهایی برای پایان سلطه خاورمیانه بر بازار نفت و تقسیم بازار جهانی آن باشد.

سئوال اصلی اینست که آیا قیمت کنونی در اطراف کانال ۵۵$ بسوی پائین تر و کف،  یا یا بالا تر و سقفِ این کانال حرکت خواهد کرد.اگر تاریخ قیمت نفت را با ملحوظ داشتن تأثیرات تورمی روی شاخص عمومی قیمتها، در ایالات متحده را درنظر بگیریم،  شاخص عمومی قیمتها، زیر قیمت نفت قرار میگیرد که نشانگر کاهش قیمتها Deflation در مقایسه با بهای نفت میباشد که بالاتر از شاخص کالاها رفته است. شاخص کالاهای مصرفی نشانه های تأمل بر انگیزی را ارائه میدهند.

این ۴۰ سال گذشته، از روزی که اوپک برای نخستین بار در ۱۹۷۴، زور و بازوی خود را نشان داد را میتوانیم به سه دوره تقسیم کنیم. از ۱۹۷۴ تا  ۱۹۸۵ در این دوره شاخص وست تکزاس اینتر مدیت   West Texas Intermediate، شاخص نفت  در آمریکا، بین ۴۸$ و ۱۲۰$  به پول امروز( با رعایت تورم در این مدت ـ  ح ت) نوسان داشته است. از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ ، قیمت نفت در این دوره بین ۲۱$ تا ۴۸$ (باستثنای دو مورد اختلال ناشی  از بحران در روسیه و جنگ ایران و عراق). و از تاریخ ۲۰۰۵ تا امسال، با چشم پوشی از دو مورد اختلال قیمتِ ناشی از بحران مالی در این دوره بگذریم،  نفت دوباره در وضعیت دوره ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۵ و در کانال ۵۰$ تا ۱۲۰$ قرار گرفته است.

آنچه این سه دوره را برجسته میسازد اینست که کانال قیمت ده سال گذشته خیلی شبیه دوره ۱۹۷۴ ـ ۸۵ میباشد یعنی دهه ایی که اوپک بر بازار نفت مسلط بود. ولی آن ۱۹ سالِ بعدی، از ۱۹۸۶ تا ۲۰۰۴ رژیمِ بکلی متفاوتی را بنمایش میگذارد که میتوان آنرا با درهم شکستگی قدرت اوپک  در ۱۹۸۵ و تغیر جایگاه انحصاری آن در قیمت گذاری رقابتی در ۲۰ سال بعدی را  توضیح داد. وضعیتی که در اثر افزایش تقاضای چین بخاطر رونق اقتصادی آنکشور پیش آمد و اوپک از آن بهره   گرفت.

 

با نگاه به این تاریخ و درک مرزبندی بین رژیم انحصاری و رژیم رقابتی قیمت گذاری؛ برآورد قیمتی؛ زیر ۵۰$ برای هر بشکه، یک برآورد عقلانی بنظر میرسد که میتوان آنرا نرخ پایه ایی تلقی کرد که مرزبندی آتی قیمت نفت بر مبنای آن تعین میشود که میتواند برای سالهای طولانی دوام یابد و برابر آن ۵۰$ برای هر بشکه، سقف یا کف کانال  قیمت نفت قرار گیرد.

دلایل زیادی وجود دارد تا در انتظار یک کانال قیمت بین ۲۰$ تا ۵۰$ دلاری مانند سالهای ۱۹۸۶ تا ۲۰۰۴ باشیم. فشارهای زیست محیطی و  تکنولوژیکی از تقاضای نفت میکاهند و به تهدیدی برای سرمایه گذاریهایی تبدیل میشوند که هزینه هر بشکه نفت برای آنها از نفت ممالک خاورمیانه بیشتر است و ممکنست این سرمایه گذاریها را به سرنوشت سرمایه های وسیعی که در ذخایر زیر زمینی بدون مشتری معادن تعطیل شده ذغال سنگ عاطل و باطل مانده اند به “تعطیل و توقف”  دوچار کند.

علاوه بر فشارهایی که در بلند مدت  قیمت نفت را کاهش میدهند، امکان رفع تحریمهای ایران و روسیه و همچنین پایان یافتن جنگ داخلی عراق و لیبی وجود دارد  که از سوی آنها نیز افزایش عرضه ایی متصور است که از کل عرضه نفت عربستان  به بازارهای دنیا بیشتر میباشد.

 انقلابِ نفتِ سنگنفتی در ایالات متحده، شاید قویترین استدلال بسود برقراری رژیم قیمت گذاری رقابتی در برابر رژیم انحصاری اوپک که از ۱۹۷۴ تا ۸۵ و ۲۰۰۵ ـ  ۱۴ بر بازار نفت مسلط بود، بتواند باشد. باشد. هرچند قیمت نفتِ سنگنفتی بالنسبه گرانتر است ولی تولید اینگونه نفت در قیاس با استخراج سنتی نفت از میادین نفتی میتواند بسادگی  و خیلی ارزانتر فعال یا غیر فعال شود (راه بیفتند یا تعطیل گردد). این بدین معناست که کاوشگران و جویندگان منابع سنگ نفتی بجای عربستان سعودی، تغیر دهنگان و تعین کنندگان قیمت نفت خواهند بود. در یک بازار واقعاً رقابتی، عربستان و دیگر تولید کنندگان نفت ارزان، سعی خواهند کرد تا جایی که در توان دارند نفت اسخراج کنند، در حالیکه تأسیسات نفتی سنگنفت، هرموقع که تقاضا باشد  و صرف کند راه میافتند و هر موقع که بازار نباشد و صرف نکند تعطیل میگردند. این منطق رقابتی به  سر و ته هزینه تولید نفت سنگنفتی ایالات متحده، قیمتی در محدوده کانال ۴۰$ تا  ۵۰$ را میدهد که در آینده؛ سقف بهای نفت و نه کف آن خواهد بود.

 هر وقت قیمت نفت بزیر ۵۰$ رسید و چند سال در آنجا متوقف شد از من بپرسید  و من جواب خواهم داد.

پایان ترجمه مطلب روئیترز.

آخرین کامنت.

شاه با دیگر سران کشورهای نفتی دنیا و منطقه،   سازمان اوپک را درست کردند تا قیمت تعین کنند  و با این کار به کشورهای صاحب نفت اقتدار دادند. ولی این رژیم با فتنه افکنی در منطقه و بین کشورهای نفتی و صدور تروریسم به تعطیل و علیل شدن آن کارتل تعین کننده و قیمت گذار برای نفت کمک کرد و حالا عربستان و امارات را متهم میکند که علیه حکومت ایران توطعه کردند.

 در هنگامی که خود ژنرال خوانده های سپاه به فشفشه سازی و و ترقه بازی مشغولند و دنیا را تهدید میکنند، تولید نفت عربستان و کویت و عراقِ برادر و امارات؛ با اشباع کردن بازار نفت، حتی شانس ایران پسا تحریم راهم برای بازگشتش به بازار نفت  میگیرند و اقتصاد آنرا و بتبع آن بنیه نظامی اش را هم علیل و افلیج میکنند.

آمریکا با بازی مذاکره سعی میکند تا رفع تحریم نفتی ایران را بعنوان یک امتیاز به ایران  بحساب بگذارد ولی هدفش خفه کردن ایران با طنابی بدست خود او و به هزینه اوست زیرا با وارد شدن نفت ایران با بازار اشباع شده از نفت دنیا باید منتظر حراج نفتی در دنیا باشیم که خریداری برای آن نیست.

The reason oil could drop as low as $20 per barrel

By Anatole Kaletsky
December 19, 2014

An oil pump jack pumps oil in a field near Calgary

How low can it go — and how long will it last? The 50 percent slump in oil prices raises both those questions and while nobody can confidently answer the first question (I will try to in a moment), the second is pretty easy.

Low oil prices will last long enough for one of two events to happen. The first possibility, the one most traders and analysts seem to expect, is that Saudi Arabia will re-establish OPEC’s monopoly power once it achieves the true geopolitical or economic objectives that spurred it to trigger the slump. The second possibility, one I wrote about two weeks ago, is that the global oil market will move toward normal competitive conditions in which prices are set by the marginal production costs, rather than Saudi or OPEC monopoly power. This may seem like a far-fetched scenario, but it is more or less how the oil market worked for two decades from 1986 to 2004.

Whichever outcome finally puts a floor under prices, we can be confident that the process will take a long time to unfold. It is inconceivable that just a few months of falling prices will be enough time for the Saudis to either break the Iranian-Russian axis or reverse the growth of shale oil production in the United States. It is equally inconceivable that the oil market could quickly transition from OPEC domination to a normal competitive one. The many bullish oil investors who still expect prices to rebound quickly to their pre-slump trading range are likely to be disappointed. The best that oil bulls can hope for is that a new, and substantially lower, trading range may be established as the multi-year battles over Middle East dominance and oil-market share play out.

The key question is whether the present price of around $55 will prove closer to the floor or the ceiling of this new range. The history of inflation-adjusted oil prices, deflated by the U.S. Consumer Price Index, offers some intriguing hints. The 40 years since OPEC first flexed its muscles in 1974 can be divided into three distinct periods. From 1974 to 1985, West Texas Intermediate, the U.S. benchmark, fluctuated between $48 and $120 in today’s money. From 1986 to 2004, the price ranged from $21 to $48 (apart from two brief aberrations during the 1998 Russian crisis and the 1991 war in Iraq). And from 2005 until this year, oil has again traded in its 1974 to 1985 range of roughly $50 to $120, apart from two very brief spikes in the 2008-09 financial crisis.

What makes these three periods significant is that the trading range of the past 10 years was very similar to the 1974-85 first decade of OPEC domination, but the 19 years from 1986 to 2004 represented a totally different regime. It seems plausible that the difference between these two regimes can be explained by the breakdown of OPEC power in 1985 and the shift from monopolistic to competitive pricing for the next 20 years, followed by the restoration of monopoly pricing in 2005 as OPEC took advantage of surging Chinese demand.

In view of this history, the demarcation line between the monopolistic and competitive regimes at a little below $50 a barrel seems a reasonable estimate of where one boundary of the new long-term trading range might end up. But will $50 be a floor or a ceiling for the oil price in the years ahead?

There are several reasons to expect a new trading range as low as $20 to $50, as in the period from 1986 to 2004. Technological and environmental pressures are reducing long-term oil demand and threatening to turn much of the high-cost oil outside the Middle East into a “stranded asset” similar to the earth’s vast unwanted coal reserves. Additional pressures for low oil prices in the long term include the possible lifting of sanctions on Iran and Russia and the ending of civil wars in Iraq and Libya, which between them would release additional oil reserves bigger than Saudi Arabia’s on to the world markets.

The U.S. shale revolution is perhaps the strongest argument for a return to competitive pricing instead of the OPEC-dominated monopoly regimes of 1974-85 and 2005-14. Although shale oil is relatively costly, production can be turned on and off much more easily – and cheaply – than from conventional oilfields. This means that shale prospectors should now be the “swing producers” in global oil markets instead of the Saudis. In a truly competitive market, the Saudis and other low-cost producers would always be pumping at maximum output, while shale shuts off when demand is weak and ramps up when demand is strong. This competitive logic suggests that marginal costs of U.S. shale oil, generally estimated at $40 to $50, should in the future be a ceiling for global oil prices, not a floor.

On the other hand, there are also good arguments for OPEC-monopoly pricing of $50 to $120 to be re-established once markets test the bottom of this range. OPEC members have a strong interest in preventing a return to competitive pricing and could learn to function again as an effective cartel. Although price-fixing becomes more difficult as U.S. producers increase market share, OPEC could try to impose pricing “discipline” if it can knock out many U.S. shale producers next year. The macro-economic impact of low oil prices on global growth could help this effort by boosting economic activity and energy demand.

So which of these arguments will prove right: The bearish case for a $20 to $50 trading-range based on competitive market pricing? Or the bullish one for $50 to $120 based on resumed OPEC dominance?

Ask me again once the price of oil has fallen to $50 – and stayed there for a year or so.

 

PHOTO: An oil pump jack pumps oil in a field near Calgary, Alberta, July 21, 2014. Pump jacks are used to pump crude oil out of the ground after an oil well has been drilled. REUTERS/Todd Korol

 

..

 

.

*

Anatole Kaletsky

Anatole Kaletsky is an award-winning journalist and financial economist who has written since 1976 for The Economist, the Financial Times and The Times of London before joining Reuters. His recent book, “Capitalism 4.0,” about the reinvention of global capitalism after the 2008 crisis, was nominated for the BBC’s Samuel Johnson Prize, and has been translated into Chinese, Korean, German and Portuguese. Anatole is also chief economist of GaveKal Dragonomics, a Hong Kong-based group that provides investment analysis to 800 investment institutions around the world.

سقوط قیمت نفت، کسری بودجه و پنهانکاری دولت

Share Button

و امروز دیگر برای دولت و وزارت نفت ما تنها سقوط آزاد قیمت نفت تا سطح ۴۰ دلار و به احتمال زیاد زیر آن مطرح نیست بلکه اساساً یافتن بازاری که بتوان همین ۸۰۰ هزار یا یک میلیون بشکه نفت مارا در آنجا فروخت مطرح است زیرا وضعیت بازار، رقابت در آن و پیش دستی عراق، کویت و عربستان، روسیه و خود ایران در دادن تخفیفهای۲٫۵  تا ۵ دلاری؛ بارِ  نافروش ماندن قریب ۲ میلیون بشکه نفت در بازار جهانی را روی شانه کشورما، روسیه و ونزوئلا خواهد انداخت. این میزان مازاد، روبه افزایش هم هست و این امر چیزیست که من قبلاً هم پیش بینی کرده بودم  که با کاهش قیمت، تولید در کوتاه مدت افزایش هم خواهد یافت. و این به این معناست که این کشورها قبل از آنکه با قیمت نازل روبرو باشند با نداشتن بازار روبرو گردند. این یادداشت تکراری است و فقط بخاطر درج در بالاترین عنوان آن از”دراماتیک سقوطِ نفت و لالایی خوانی دولت ما”  به عنوان فوق تغیر داده شده است.

Oil4

قریب ده روز پیش  در یاداشتی با عنوان جنگ دایناسورهای نفتی آغاز گشته است نوشتم:

“در این جنگ هراسناک دایناسورهای نفتی که موضوع آن حذف قریب ۱٫۵ میلیون بشکه نفت مازاد بر تقاضا از بازار نفت دنیا و پیکار خونین برای افزودن بر سهم خویش در بازار جهانی نفت، بحساب  له کردن و سپس بلعیدن غورباغه های نفتی است، دولت ما با صدور روزانه حدود ۱ میلیون بشکه در این بازار اگر بتواند در ماههای آینده نفت خود را به بالای ۴۰ دلار هم بفروشد، باید به آن، آقای روحانی و وزیر نفت وی آقای بیژن زنگنه احسنت گفت!”

شاید تنها تغیری که باید در این نوشته فوق بدهم تقلیل آن ۴۰ دلار به ۳۰ دلار است. زیرا چنین بنظر میرسد که جنگ قیمت نفت به جنگ سهم از بازار و بازار گشایی تبدیل گردیده و برای غولهای نفتی  اولویت بهای هربشکه نفت جای خود به اولویت حفظ و حتی توسعه این بازار بهر قیمت داده است. چونکه  قیمت را میتوان فردا با حذف  تولید کنندگان مستضعفی نظیر ایران و ونزوئلا و نیجریه  و اکوادور از بازار افزایش داد ولی سهم بازار را به این آسانی از نو نمیتوان بدست آورد.

غولهای نفتی پس از آنکه ایران را از بازار های عمده آسیایی وغربی به هند و بنگلادش فلیپین و اغلب فروشی تهاتری پرتاب کردند حالا برآنند تا همان  بازارها را هم از ایران بگیرند. در بین این غولها؛ کشورهای نفتی حاشیه خلیج، علاوه بر انگیزه بازارگستری انگیزه سیاسی و ژئو(استراتژیک،اکونومیک وپولیتیک) هم دارند و آنهم شکستن شاخ حکومت اسلامی ایران است که چه بپسندیم و چه نپسندیم با تمایل بخش عمده ای از جامعه ایران، عمدتاً بخش  پیشرفته جامعه شهری و طبقه متوسط آنهم همپوشی دارد. همین امر اوضاع را برای حکومت ما و دولت روحانی دشوار تر میسازد.

من چندین بار قبلاً نوشتم، تا آنجا که به حکومت ما مربوط میشو؛ نمیتواند از بحران کنونی بسلامت رهد مگر اینکه با یک چرخش اساسی در عرصه میزان مشارکت سیاسی، پایگاه اجتماعی و سیاسی خود را گسترش دهد،  نیروهای مورد وثوق و اعتماد مردم را فرا خوانده از آنها کمک بگیرد تا آنها مردم را برای ایستادگی و تحمل سختیِ ناشی از سقوط آزاد و کامل در آمد نفتی، با بستن کمربندهای خود ترغیب و تشجیع کنند.

ولی با قضاوت از رفتار حکومت پس از مذاکرات ناموفق هسته ایی و سپس سقوط بهای نفت، چنین بنظر میآید که شخصیتها و ارگانهای سیاستگذارنظام، به همه گزینه ها فکر میکنند مگر همین یکی. از جذب چند هزار میلیارد دلار ایرانیان فراری و مهاجر گرفته تا بیرون کشیدن دلارهای خانگی مردم در داخل کشور با طرفندهای مختلف.

در حالیکه پس لرزه های سونامی سقوط بهای نفت حتی وضعیت ارزی کشورهای حاشیه ایی بلوکهای نفتی مانند ترکیه را هم تکان داده است و نرخ برابری روبل روسیه را به دو برابر در برابر دلار رسانده تا آنجا که دیروز آنکشور مجبور شد برای ممانعت از فرار سرمایه و هجوم روبل برای تبدیل شدن به دلار نرخ بهره بانکی  خود را دو برابر کند، و در کشورهایی مانند مالزی و اندونزی که در مقایسه با ما وابستگی به مراتب کمتری به نفت دارند، بحث از اصلاحات ساختاری اقتصادی مُبرمیت یافته است، و در کشورهای “دلار دار“ی مانند قطر، عربستان و کویت  بحث اتخاذ سیاستهای انقباضی مالی در دستور روز قرار گرفته است؛ مقامات و ارگانهای تنها  دولت و بیچاره ترین کشور از نظر ذخیره ارزی، به مردم خود اطمینان میدهند که خبری  و خطری در کار نیست و در همانحال که با کنترل اِعمال آهنین امنیتی نامرعی بر بازار”چه ارزی” منوچهری و فردوسی که آنرا با تزریق و  بگردش درآوردن چند صد هزار دلار میتوانند بالا و پائین کرده، برقصاند و و در آن شاخص سازی ارزی کنند، بجای تدبیر اساسی و شفاف حرف زدن با بازار و مردم، به پنهان کاری پرداخته و برای مردم لالائی خواب کننده میخوانند.

از آغاز بحران نفتی اخیر پولهای: نروژ ۱۰%، روسیه ۵۰%، ونزوئلا ۱۰%، نیجریه ۱۰ ـ ۱۵%، مالزی بیش از ۱۰% کاهش ارزش داشته اند و این کاهش همچنان ادامه دارد.

کشورهای مالزی و اندونزی تصمیم به اصلاحات ساختاری در اقتصاد خود گرفته اند.   بلومبرگدر گزارشی مینویسد:”  از روسیه تا ونزوئلا، تایلند تا برزیل و در تمام بازارهای نوتوسعه گرا، بورس سهام و نرخ ارزهای آنان به سرازیری افتاده است. همین موسسه گزارش میدهد که روپیه اندونزی با سقوط ۰٫۲% دیروزش به پائین ترین سطح خود از ۱۹۹۸ رسید. برابر همین گزارش، روبل روسیه فقط در عرض دیروز ۹٫۷% ارزش خود را در برابر دلار از دست داد.

From Russia to Venezuela, Thailand to Brazil, stocks, bonds and currencies across  the developing world are plunging.

نشریه آسیا رویو(بورس ژاپن) مینویسد: [” با فشار روی کمپانیهای اندونزیایی پول این کشور به پائین ترین سطح خود در ۱۶ سال گذشته سقوط کرد.”  Pressure grows for Indonesian companies as currency hits 16-year low ـ].

و امروز دیگر برای دولت و وزارت نفت ما تنها سقوط آزاد قیمت نفت تا سطح ۴۰ دلار و به احتمال زیاد زیر آن مطرح نیست بلکه اساساً حفظ یا یافتن بازاری که بتوان همین ۸۰۰ هزار یا یک میلیون بشکه نفت مارا در آنجا فروخت مطرح است زیرا در وضعیت این بازار رقابتی که در آن، پیش دستی عراق، کویت و عربستان در دادن تخفیفهای۴  تا ۲٫۵ دلاری؛ بارِ نافروش ماندن قریب ۲ میلیون بشکه نفت در بازار جهانی را روی شانه کشورما، روسیه و ونزوئلا خواهد انداخت. این میزان مازاد، روبه افزایش هم هست و این امر چیزیست که من قبلاً هم پیش بینی کرده بودم  که با کاهش قیمت، تولید در کوتاه مدت افزایش هم خواهد یافت. و این به این معناست که این کشورها قبل از آنکه با قیمت نازل روبرو باشند با نداشتن بازار روبرو گردند.

دراماتیک غافلگیر کننده زیر و رو شدن بازار نفت هنوز دومین پرده خود را به صحنه آورده است. نمایش تلخ آن برای دولتهای نفتی همچنان ادامه خواهد یافت و تا آرامش یابی راه طولانیست و برای کشورهای مانند ما پرده هایی بیشتر و پسا سقوط قیمت نیز وجود دارد.

افزوده:

تسنیم

“به گزارش گروه دفاعی خبرگزاری تسنیم، سردار  حسین دهقان وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح در گفت‌وگویی با العالم در پاسخ به سؤالی درباره جایگاه کشورمان در میان کشورهای جهان از نظر قدرت موشکی گفت: ایران در میان کشورهای دارای توان موشکی دارای جایگاه مناسبی است و در جایگاه پس از امریکا، روسیه و چین، قرار دارد.”

ولی باید به این سردار هزیان گو گفت: دشمن نه از هوا و با موشک، بلکه از بازار نفت و ارزحمله را آغاز کرده است. در این جبهه چه میکنید؟

WATARU SUZUKI, Nikkei staff writer

From Russia to Venezuela, Thailand to Brazil, stocks, bonds and currencies across the developing world are plunging

 *

Photographer: Leo Ramirez/AFP via Getty Images

By Boris Korby  Dec 15, 2014 11:59 PM GMT+0100

Customers walk by an empty shelf inside a private market in Caracas on June 17, 2014.

Related

Emerging markets are ending the year much like how they began it — in freefall.

From Russia to Venezuela, Thailand to Brazil, stocks, bonds and currencies across the developing world are plunging.

The Russian ruble tumbled past 64 for the first time on record today while Venezuelan bonds sank below 40 cents on the dollar and Thai stocks fell the most in 11 months. Brazil’s corporate debt market is reeling as a graft probe of state oil producer Petroleo Brasileiro SA infects the market.

All of this has something of a familiar feel to it, dating back to 1998, when, just like now, oil was tumbling and driving crude exportersRussia and Venezuela into financial crisis.

While lots has changed in emerging markets since then — perhaps most importantly, countries have higher foreign reserves and more flexible exchange rates — the signs of contagion are mounting. Investors withdrew more than $2.5 billion from U.S. exchange-traded funds that buy emerging-market stocks and bonds last week, the biggest outflow since January, when political and financial instability from Argentina to Turkey and the fallout from Federal Reserve tapering policy sent money managers fleeing.

“We’ve shifted into liquidation mode,” Peter Lannigan, an emerging-market strategist at CRT Capital Group LLC, said by telephone from StamfordConnecticut. “We’re at the point where people are selling the winners and the losers.”

Volatility Index

An index tracking 20 emerging-market currencies fell to the lowest level in more than a decade today, undermined by tumbling oil prices and slowing growth in China. Turkey’s lira fell to an all-time low after police detained journalists suspected of links with U.S.-based cleric Fethullah Gulen, whileIndonesia’s rupiah tumbled to the lowest level since 1998.

The Russian central bank, at an unscheduled meeting, lifted its benchmark interest rate to 17 percent from 10.5 percent, effective Dec. 16. Policy makers increased borrowing costs to limit the currency’s drop and inflation risks, according to a statement on the monetary authority’s website. The move came after the currency tumbled to a record 64.4455 per dollar.

The MSCI Emerging Markets Index, the benchmark equity gauge, fell for a seventh day today, extending its December plunge to 8 percent as the CBOE Emerging Markets ETF Volatility Index jumped to the highest since October. The dollar-denominated RTS Index of Russian stocks tumbled 10 percent today, the most since President Vladimir Putin’s annexation of Crimea in March.

More Pain

Venezuela’s $4 billion of dollar bonds due 2027 sank 3.4 cents to 37.8 cents on the dollar as concern mounts that oil’s collapse will prompt the South American country to default. Crude prices have fallen about 25 percent to the lowest in five years since OPEC decided against cutting production to tackle the glut at a Nov. 27 meeting. Prices are down about 48 percent since mid-June.

In neighboring Brazil, benchmark bonds of oil producer Petrobras, the largest international borrower in the developing world over the past five years, plunged to a record low after it delayed its third-quarter financial results for a second time. The company is investigating new statements from witnesses in what has become Brazil’s largest-ever money laundering and corruption scandal as a rout in stocks and bonds spreads to almost every major Brazilian firm that has business with the state-run company.

Investors could be in for further pain if oil prices continue to slide and the Fed indicates benchmark rates may rise sooner than expected at its meeting this week.

“A tremendous number of investment strategies have been based on a continuation of low interest rates and high commodity prices,” Michael Roche, a strategist at Seaport Group LLC, said by phone from New York. “This disturbance is causing, as we speak, the first of many relocations of global investment portfolios away from weak sectors and economies.”

To contact the reporter on this story: Boris Korby in New York at bkorby1@bloomberg.net

 

دلار، روبل، ریال و آینده بهای نفت

Share Button

برای روبل روسیه،  ریال ما و  میزان سقوط بهای نفت در کوتاه و میان مدت  نمیتوان هیچ نرخ یا رقم و درصدی ارائه داد. ولی در بلند مدت و پسا بحران میتوان ضریبی ازنفتِ حدوداً  ۷۰ دلار برای هربشکه با میزان تولید؛ برای این دو کشور نفتی را مبنای ارزش پایه پولی آنها قرار داد. بنظر من با یک برآورد خیلی گمانه زنانه، و اگر اتفاق سیاسی یا اقتصادی خاصی نیفتند دلار ۱۰٫۰۰۰ تومان و ۱۰۰ روبلی بعنوان یک کانال با سقفی ۱۰% چندان بیراه نیست.

 dollar_par (1)

روبل روسیه بهمان بیماری دوچار است که ریال ما یعنی روی پایه متزلزل مواد اولیه و عمدتاً نفت ایستاده است. نه روسیه در تقسم کار بین المللی سهمی فرا خورحال خود دارد و نه ایران ما. در چنین شرایطی حتی  بفرض محال اگر در این دو کشور درخشانترین کشفیات علمی و نو آوریهای فنی و تولیدی هم رخ دهد، بعلت خازج بودن بازار آنها از جریان عمومی و واحد بازار جهانی، این دستآوردها  به بازار عظیم رقابتی و درعین حال دارای عالیترین سطح تقسیم کار بین المللی راه نخواهند یافت. این امر، بدین معنا نیست که نیرویی در جهان عالماً و عامداً جلوی  ورود این دو کشور را به بازار گلوبال گرفته است و تحریمهای وضع شده علیه این دو را هم در کاتگوری دیگری باید قرار داد بلکه بدین دلیل است که ساختار و عمکردِ مدیریت اقتصادی و به تبع آن سیاسی در این دو کشور با دنیا فرق میکند.

بر این مبنا ارزش یابی پول این دو کشور مانند دیگر کشورهای تک محصولی و نفتی وابسته به کم و زیاد شدن قیمت یک کالا مانند نفت است. عربستان سعودی هم کشوری نفتی، تک محصولی و خیلی بیشتر از روسیه و ایران وابسته به نفت میباشد همان وضعی که امارات، دوبی و قطر کشور دارند ولی این کشورها در منظومه وسیع بازار جهانی و بخش ارگانیک آن قرار دارند و لذا در آینده شانس درآمیختگی بیشتر با آن بازار واحد جهانی یا گلوبال و تولیدی شدن اقتصادشان را دارند در حالیکه ایران و روسیه بعلت حاشیه ای بودن و تفاوت های ساختاری خود و فرهنگ مدیریتی اشان با دنیا، شانس بسیار کمی برای پیوند یافتن ارگانیگ در بازار جهانی را دارند. اگر نوعی سرمایه گذاری خارجی هم دراین کشور ها انجام گیرد هدفش تسهیل صدور کالا از مراکز صنتعتی دنیا به آنها  از طریق ساخت برخی قسمتهای کاربر و بی اهمیت و صدور قطعات اساسی و واسطه ایی بدانجا است. تصور اینکه روزی ایران مثلاً مانند مالزی یا تایلند صادر کننده اتوموبیلهای اروپایی یا ژاپنی به فرا دریاها گردد که تحت لیسانس آنها را تولید میکند تصوری خام است. لادای روسی که در دوره حکومت کمونیستی  با لیسانس فیات تولید میشد عمدتاً به کشورهای اقمار شوروی صادر میگردید  و فقط با تخفیف بسیار زیاد و با اتکا به ارزان فروشی محصول کار ملی و  بحساب سنگین تر کردن هزینه سایر بخشهای اقتصادیات ملی انجام میگرفت.

تا آنجا که به صادرات محصولات ساخته شده (صنعتی) کشور ما ایران به برخی ممالک منطقه مربوط میگردد، این صادرات در درجه اول بکمک اهرمهای سیاسی و در درجه دوم تخفیفهای سنگینی که شاید بیش از هزینه ارزی تولید آن کالاها در داخل باشد انجام میگیرد.

نتیجه اینکه روسیه و ایران را باید در زمره آن کشورهایی قرار داد که سیکل رونق و رکود آنها  درعمده ترین حالت، تابعی از نوسان قیمت نفت بعنوان عمده ترین بخش تولید ملی  اشان  میباشد. کالایی که در ایام اخیر، در اثر کشف و بهبنه سازی گزینه نفت ـ سنگنفت و دیگر آلترناتیوهای انرژی رقیب، بهای آن بسویی میرود که از صورت یک فراورده استخراجی و برخوردار از مزیت رانت طبیعی و طبیعت به فراورده ایی  متأثر از ترقیات فنی تبیل گردد که  هزینه کار آنجام شده لازم  برای تولید آن، مانند سایر کالاهای ساخته شده دیگر بهای آنرا تعین میکند. هزینه ای که روبه کاهش میرود.

دیروز ولادیمیر پوتین در یک سخنرانی که همه رسانه های دنیا آنرا منعکس کردند با درکی جهان سومی و منسوخ شده گفت آمریکا میخواهد روسیه را درهم بشکند تا به منابع طبیعی آن دست یابد و این سبک فکر پوتین نشان میده که او نه در عصر نانو و دیژیتال تکنولوژی بلکه در عصر نفت و ذغال سنگ زندگی میکند که در آن عصر تولید آهن و فولاد زیاد و داشتن منابع زیر زمینی، شاخص ثروت بود و نه فکر و مدیریت فنی و علمی. 

تحلیلگر CNBC از مسکو گزارش میدهد که پس از سقوط ۵۰%ی  روبل در مقابل دلار و یورو، مردم روسیه به فروشگاهها هجوم برده اند تا  بخاطر حفظ ارزش دارایی روبلی و نقدی خود وسایل الکترونیک و اتوموبیل بخرند. ااین هجوم مردم به فروشگاهها تنها سقوط روبل و بی اعتمادی مردم روسیه را به آینده  نشان نمیدهد بلکه نشان میدهد که رفتار مردم روسیه علیرغم حمایت ۸۰%ی اشان از پوتین بنا به داده های آماری، درعمل و در آنجا که به منافع شخص اشان مربوط میشود کاملاً بر عکس است. این هجوم برای خرید کالا در عین حال  نشان میدهد که آزادی معاملات ارزی در روسیه؛ هم  صوری،  و هم تحت کنترل آهنین قرار دارد. این هجوم همچنین نشان میده که مردم نه موقتی بلکه پایدار به سقوط روبل و کل اقتصاد روسیه مینگرند وگرنه پولشان را در بانکهایی که بهره را دوبرابر کرده اند(۱۷%) یا سهام بورسی میگذاردند. این توضیح را بدهم که بورس مسکو فقط در هفته در جریان ۲۰% تنزل داشته است.

با شروع بحران اوکرائین نوشتم اگر مردم روسیه نتوانند پوتین را پائین بکشند، پوتین با سیاستهای چالشگرانه اش روسیه را به زمین خواهد کشید و امروز بیش از پیش به این امر معتقدم. روسیه و روبل آن به حرکت سریع خود در شیبی تند بسوی سقوط میروند.

وضع مملکت ما از روسیه بدتر است زیر به نسبت آن کشور ذخیره ارزی ندارد ولی با چالشهایی بیشتر از آن روبروست. دولت روحانی میتواند با چشمبندی، فشارمتراکم شده زیر نرخ  دلار و سایرارزها و بازار و تورم را خیلی موقتی کنترل کند ولی با این چشم بندی ها، بر قدرت انفجاری سقوط آفرین آن خواهد افزود.

برای روبل روسیه،  ریال ما و  میزان سقوط بهای نفت در کوتاه و میان مدت  نمیتوان هیچ نرخ یا رقم و درصدی ارائه داد. ولی در بلند مدت و پسا بحران میتوان؛ ضریبی ازنفتِ حدوداً  ۷۰ دلار برای هربشکه با میزان تولید؛ برای این دو کشور نفتی را مبنای ارزش پایه پولی آنها قرار داد. بنظر من با یک برآورد خیلی گمانه زنانه و اگر هیچ اتفاق سیاسی یا اقتصادی خاصی نیفتند دلار ۱۰٫۰۰۰ تومان و ۱۰۰ روبلی بعنوان یک کانال با سقفی ۱۰% چندان بیراه نیست.

Tumbling crude prices shaking financial markets

Share Button

  Anxious investors started unloading the currencies of emerging economies on Tuesday, including the.Turkish lira and the Indonesian rupiah, as well as those of oil-exporting nations. Emerging-country stocks have taken a hit as well. Thailand, which is not a resource-based economy, suffered a 4% decline in stock prices that day.

December 17, 2014 3:27 am JST
Rampant volatility taking toll

Attempting to halt the ruble’s fall, Russia’s central bank hiked its key interest rate by 6.5 percentage points. © Reuters

TOKYO — Plunging crude prices are sending shock waves around the world, undercutting the currencies of oil-producing countries and sapping energy-related stocks and corporate bonds while boosting the yen and other safe havens.

     The Central Bank of Russia raised the interest rate by 6.5 percentage points Tuesday to halt the ruble’s downturn. But the currency continued to lose ground, softening to 78 rubles to the dollar from 67 rubles before the rate hike.

     The Russian economy could shrink by 4.5% next year if crude oil prices average $60 a barrel, according to a monetary policy report by its central bank. And with foreign loans to Russia standing at about $200 billion, as calculated by the Bank of International Settlements, “repayments on loans to Russia could fall behind,” warns Hajime Yoshimoto at Nomura Securities.

     Anxious investors started unloading the currencies of emerging economies on Tuesday, including the Turkish lira and the Indonesian rupiah, as well as those of oil-exporting nations. Emerging-country stocks have taken a hit as well. Thailand, which is not a resource-based economy, suffered a 4% decline in stock prices that day.

     The ripple effect is also reaching developed countries. Corporate bonds of shale gas developers are plummeting in the U.S., where outstanding lower-rated energy-related bonds alone totaled about $200 billion. “If there is a series of failures in the energy industry, it could spread negative investor sentiment throughout financial markets,” said Mana Nakazora at BNP Paribas Securities.

     Investors focused on the benefits cheap crude offers to households and many corporations, leading to a stock rally in November. But they are now reversing course. The Nikkei Stock Average has sunk more than 1,000 points in the last week, wiping out half the gains from the Bank of Japan’s surprise additional easing at the end of October. The index fell 344 points on Tuesday alone, finishing at 16,755.

     And there is still no end in sight for free-falling crude prices. West Texas Intermediate crude dipped under $54 a barrel at one point Tuesday, hitting a 67-month low. The U.S. benchmark is now roughly 20% cheaper than it was at the beginning of the month.

     Investors are abandoning their overly optimistic outlooks and seeking safer assets. The yen recovered to the 115 range against the greenback for the first time in about a month. Government bonds of developed countries also rose across the board, and investors snapped up gold as well.

     The Japanese, U.S. and European central banks have injected large swaths of cash into the market as part of their easing policies, and most investors are not concerned that developing markets will run out of liquidity. U.S. stocks also rebounded Tuesday, and no serious financial risks are expected to pop up for the time being.

(Nikkei)

نیروی جهشی زیر بازار دلار و سایر ارزها

Share Button

گزارش زیر از سایت حدید نیوز، که من آنرا در زیر کپی کرده ام،  ناخود آگاه گوشه ایی از این وضع انفجار ارزی و شبکه امنیتی ـ بانکی پشت سر آنرا برملا میکند. این گزارش با زبان بی زبانی نشان میدهد که چگونه کار سیستم بانکی و بانک مرکزی برای کنترل بهای ارز به خالبازی و چشم بندی ارزی کشیده شده است. 

کار بانک مرکزی و دولت در کنترل نرخ دلار و سایر ارزها به کلاهبرداری کشیده شده است

در یاداشتهای چند هفته اخیر خود از فشار متراکم شونده در پشت سد تقاضای دلار و اینکه ایران از معدود کشورهایی است که با  گسترش دادن و تعمیم جو امنیتی بر بازار ارز، از گردش آزاد ارزهای خارجی به شیوه  ایی پنهانکارانه و بسیار ظریف جلوگیری میکند  نوشته ام.

دستگاه امنیتی ارزی،  با پنهان سازی خود در پشت سر صرافیهای  دولتی و  وابسته به بانک مرکزی با قدرت، منابع و شبکه اطلاعاتی مجهزو بیشتری که دارد میتواند در برابر صرافیهای غیر رسمی و دلالان خرده پا مانور داده و متناسب با نوسانات بازار ارزی، نطفه  هر حرکت صعودی ونزولی ارزی نا موافق را با ترزیق چند ده هزار دلار یا حد اکثر چند صد هزار، مهندسی، خفه و برای دلار شاخص گذاری کند در حالیکه کل مبادله ارزی ایران که از مجاری تجاری و بازرگانی انجام میشود کاملاً خارج از این بازار ارزیِ میناتور گونه است. دولت با این شیوه پلیسی، وضع خزانه ارزی خود را از دید مردم پنهان میکند و با این پنهانکاری، برای بازی خود با در آمد آنها، سپرده ها و دارائیهایشان میدان مانور ایجاد میکند.

بازی در این میدان کوچک میناتوری  به اهرمی برای سیاست های کلانِ ارزی تبدیل میشود که در جهت منافع کلان سرمایه داران، نهادهای وابسته به حاکمیت و سپاه عمل میکند. معنای این حرف اینست که بانک مرکزی و در پشت سر آن دولت و ماشین نظامی امنیتی اش با کنترل این بازارِ کوچک حد اکثر چند صد هزار دلاری، بطور روزانه فضای روانی حاکم برکل مبادلات خارجی و ارزی را تحت کنترل خود قرار میدهد. البته این مانوپیولاسیون و کنترول روانی بازار نمیتواند تا مدت زیادی بطول انجامد زیرا برای ادامه آن پایه و پشتوانه ارزی واقعی وجود ندارد و زود تر از آنچه میتوان تصور کرد، این فشار انفجاری متراک شده، تمام آن سوپاپهای این مکانیسم ناقص و علیل ارزی را در هم خواهد شکست و دلار با قدرتی موشکی در اثر این نیروی متراکم شده انفجاری سر به آسمان خواهد کشید.

اگر دلار آزاد نشود تمام مرزهای کشور به گذرگاه قاچاق هر کالایی که قابل تبدیل شدن به دلار است تبدیل میگردد. گزارش زیر از سایت حدید نیوز، که من آنرا در زیر کپی کرده ام  ناخود آگاه گوشه ایی از این وضع انفجارارزی و شبکه امنیتی ـ بانکی پشت سر آنرا برملا میکند. این گزارش با زبان بی زبانی نشان میدهد که چگونه کار سیستم بانکی و بانک مرکزی برای کنترل بهای ارز به خالبازی و چشم بندی ارزی کشیده شده است. وضع ریال ایران نه تنها بهتر از روبل روسیه؛ که امروز با رسیدن به ۷۶ روبل در برابر یک دلار و علیرغم همه تدابیر بانک مرکزی و دو برابر کردن نرخ سپرده های بانکی، و با داشتن ۴۰۰ میلیارد دلار ذخیره ارزی به زیر نصف نرخ ۱۰ ماه پیش خود رسید بهتر نیست بلکه صد ها بار بدتر هم است و هنگامی که این شامورتی بازیهای امنیتی  بانکی هم برملا شود تمام تتمه اطمینان مردم و بازار به سیستم بانکی درهم فروخواهد ریخت. پنهانکاریهای بانک مرکزی یک جنایت بزرگ در حق سیستم بانکی و پولی مملکت و در حکم ورشکست و نابود کردن هردوی این سیستمی است که شریان اقتصادی و قلب اقتصاد مملکت را تنظیم میکند. مردم ایران نباید منتظر صعود نرخ دلار و سقوط  ریال باشند بلکه باید در انتظار ایست  کامل قلبی سیستم پولی کشورشان و از کار افتادن کامل آن باشند. دولتی که سعی میکند عواقب  سخت نصف شدن بهای نفت را با ظاهر سازی از نگاه مردم پنهان کند تا خود را از تک و دو نیاندازد مسئول سکته قلبی فردای پول ملی ما  و فلج شدن سیستم بانکی کشورخواهد بود.

بالاترین افزایش نرخ رسمی در ۴ ماه گذشته

تغییر تاکتیک در بازار ارز/بازیگران غیررسمی و صرافی‌های بانک‌ها
سه شنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۳ ساعت ۱۴:۱۵
در ساعات ابتدایی روز گذشته دلار با تحرکات فعالان غیررسمی از قیمت ۳۵۰۰ تومان عبور کرد، اما با ورود برخی از صرافی‌های بانک‌ها و تزریق ارز به بازار، از میانه‌های روز قیمت در مسیر کاهشی قرار گرفت.
تغییر تاکتیک در بازار ارز/بازیگران غیررسمی و صرافی‌های بانک‌ها

به گزارش حدیدنیوز، دیروز قیمت دلار تحت‌تاثیر تحرکات فعالان غیررسمی بازار و برخی از صرافی‌های بانک‌ها قرار داشت و در نتیجه این موضوع بازار دارای دو نیمه متفاوت بود. در ساعات ابتدایی روز گذشته دلار با تحرکات فعالان غیررسمی از قیمت ۳۵۰۰ تومان عبور کرد، اما با ورود برخی از صرافی‌های بانک‌ها و تزریق ارز به بازار، از میانه‌های روز قیمت در مسیر کاهشی قرار گرفت. این کاهش پایداری چندانی نداشت و پس از چند ساعت، قیمت مجددا به بالای سطح ۳۴۵۰ تومان رسید. موضوعی که از یک سو، پرسش‌هایی را در خصوص چگونگی استراتژی بانک مرکزی در کنترل نوسانات بازار طرح می‌کند و از سوی دیگر، می‌تواند بیانگر این باشد که در نتیجه شرایط جدید اقتصادی (تداوم تورم و کاهش قیمت جهانی نفت)، بازار سطح بالاتری از قیمت را برای دلار انتخاب کرده است. بازیگران غیررسمی و صرافی‌های بانک‌ها دیروز دلار معاملات خود را با قیمت ۳۴۸۰ تومان آغاز کرد که افزایشی ۵ تومانی نسبت به روز قبل داشت، اما کمی پس از شروع بازار، قیمت دلار تا ۳۵۱۵ تومان نیز بالا رفت. برخی از فعالان، این رشد قیمتی را ناشی از حجم کم ارز موجود در بازار عنوان کردند. به گفته آنها بعدازظهر روز یکشنبه با نوسانی شدن بازار، برخی معامله‌گران به خرید ارز پرداختند و به این دلیل حجم ارز موجود در آغاز بازار روز دوشنبه کم بود. از ساعت ۱۲ ظهر برخی از صرافی بانک‌ها وارد بازار شدند و اقدام به فروش ارز خود با قیمت‌هایی پایین‌تر از نرخ بازار کردند. با عرضه ارز توسط این گروه، قیمت در مسیر کاهشی قرار گرفت و در کمتر از یک ساعت قیمت دلار بین فعالان غیررسمی تا ۳۴۴۵ تومان و روی تابلوی صرافی‌ها تا ۳۴۸۰ تومان پایین آمد. این رفتار صرافی‌های بانک‌ها در ادامه روز نیز تداوم داشت و در فواصل زمانی اندک پس از افت‌های جزئی قیمت، مجددا نماینده‌های این گروه نرخ‌های پایین‌تری را برای فروش اعلام می‌کردند که روند نزولی بازار را تثبیت می‌کرد. به گفته بازیگران بازار سرعت تزریق ارز موجب می‌شد قیمت‌های کاهش یافته پایداری چندانی نداشته باشد و پس از مدتی تحت تاثیر فعالیت دوباره معامله‌گران غیررسمی، قیمت مجددا بالا رود. کنترل نوسان به جای کنترل قیمت برخی از فعالان بازار احتمال می‌دهند که اقدام صرافی‌های بانک‌ها در زمینه تزریق ارز، نشانه این باشد که سیاست‌گذار ارزی؛ یعنی بانک مرکزی می‌خواهد از طریق فعال کردن ابزارهای خود جلوی عبور نرخ‌ها از برخی سطوح قیمتی خاص را بگیرد. برخی از بازیگران اعتقاد دارند مسوولان بانک مرکزی بهتر است به جای کنترل قیمتی بازار به صورت مقطعی و بر اساس صلاحدید شخصی، اقدام به تدوین یک استراتژی جامع برای مدیریت نوسان‌های بازار کند. به گفته آنها سیاست‌گذار بهتر است دامنه مشخصی از نوسان‌های مجاز (چه افزایشی و چه کاهشی) را مشخص کند و در این دامنه قیمتی اجازه دهد بازار به‌طور طبیعی فعالیت خود را انجام دهد، اما با عبور نرخ ارز از این دامنه، اقدام به خرید یا فروش ارز کند و به این ترتیب به تنظیم نوسانات بازار بپردازد. نرخ رسمی دلار در مرز ۲۶۹۸ تومان در سومین روز هفته با وجود نوسانات بازار آزاد، نرخ رسمی دلار افزایش یافت. روز گذشته بانک مرکزی نرخ رسمی دلار را ۲۶هزار و ۹۷۶ ریال اعلام کرد که افزایشی ۴۵ ریالی نسبت به روز یکشنبه داشت. این افزایش پس از هشت روز کاهش قیمت رسمی ارز رخ داد و بالاترین رشد نرخ رسمی از تاریخ ۲۰ مرداد سال جاری بود. به نظر می‌رسد رشد نرخ رسمی دلار تحت تاثیر افزایش نرخ ارز در بازار آزاد و افزایش شکاف بین نرخ دلار بازار و نرخ رسمی دلار باشد. پس از تمدید مذاکرات هسته‌ای بهای دلار بازار ۶/۶ درصد بالا رفته و در این بازه زمانی نرخ دلار مبادله‌ای تنها ۵/۰ درصد بالا رفته است. افزایش نامتناسب این دو نرخ موجب شده است شکاف نرخ رسمی دلار و دلار بازار افزایش یابد و از ۷/۱۷ درصد سوم آذرماه به ۲/۲۲ درصد در روز گذشته برسد. بالا و پایین سکه دیروز در ساعات مختلف روز نرخ‌های فروش متفاوتی برای سکه وجود داشت، اما در ساعات پایانی سکه بهار آزادی در بازار پایتخت با قیمت یک میلیون و چهار هزار تومان معامله شد که افزایشی ۲ هزار تومانی نسبت به روز یکشنبه داشت. این در حالی است که در ساعات ابتدایی روز تحت تاثیر افزایش قیمتی دلار و عبور آن از مرز ۳۵۰۰ تومان، قیمت سکه تا یک میلیون و ۱۵ هزار تومان بالا رفته بود.

توضیح: های لایتها از منست و برای استفاده و رفرنس شخصی

 

Russia Increases Key Rate to 17%

Share Button

  The ruble yesterday tumbled past 60 for the first time on record, losing 9.7 percent to 64.4455 a dollar. That extended its plunge this year to 49 percent, which overtook the Ukrainian hryvnia’s drop. Brent, the grade of oil traders look at for pricing Russia’s main export blend, slipped 79 cents, or 1.3 percent, to end the session at $61.06 a barrel on the London-based ICE Futures Europe exchange.

putin. Rubel 

Russia Increases Key Rate Most Since 1998 to Stem Ruble Rout

By Olga Tanas and Anna Andrianova  Dec 15, 2014

Russia’s central bank raised its benchmark interest rate the most since the nation’s 1998 default, making the announcement in the middle of the night in Moscow as policy makers seek to douse investor panic and stem a ruble rout.

The central bank increased the key rate to 17 percent from 10.5 percent effective today, it said in a statement on its website. Policy makers gathered for an unscheduled meeting after a one-point increase on Dec. 11.

“This decision is aimed at limiting substantially increased ruble depreciation risks and inflation risks,” the bank said in the statement.

Russia’s central bank raised interest ratesfor the sixth time in 2014 after more than $80 billion spent from its reserves failed to stop a 49 percent selloff of the ruble, the world’s worst-performing currency this year. President Vladimir Putin, whose incursion into Ukraine’s Crimea peninsula in March prompted the U.S. and its allies to strike back with sanctions, this month called for “harsh” measures to deter currency speculators.

“While such drastic tightening measures will inflict more pain on the economy, we have been arguing for a while that it is not about preventing recession, but a full-scale financial turmoil caused by the precipitous ruble fall,” said Piotr Matys, a currency strategist at Rabobank International in London.

Ruble Drop

The ruble yesterday tumbled past 60 for the first time on record, losing 9.7 percent to 64.4455 a dollar. That extended its plunge this year to 49 percent, which overtook the Ukrainian hryvnia’s drop. Brent, the grade of oil traders look at for pricing Russia’s main export blend, slipped 79 cents, or 1.3 percent, to end the session at $61.06 a barrel on the London-based ICE Futures Europe exchange.

Russia derives about 50 percent of its budget revenue from oil and natural gas taxes. As much as a quarter of gross domestic product is linked to the energy industry, Moody’s Investors Service estimated in a Dec. 9 report.

The economy may shrink 4.5 percent to 4.7 percent next year, the most since 2009, if oil averages $60 a barrel under a “stress scenario,” the central bank said yesterday. Net capital outflow may reach $134 billion this year, more than double last year’s total.

To contact the reporters on this story: Olga Tanas in Moscow at otanas@bloomberg.net; Anna Andrianova in Moscow at aandrianova@bloomberg.net

To contact the editors responsible for this story: Balazs Penz at bpenz@bloomberg.net Paul Abelsky

..

آنچه من ۴ سال پیش راجع به نفت نوشتم

Share Button

این یاداشت را من ۴ سال پیش در ۴بهمن ماه ۹۰ با عنوان بحر طویل های نفتی کارشناسان دولتی ما و واقعیت بازار نفت دنیاراجع به بحران در راه نفت نوشتم که نخستین نشانه های آن در همان هنگام  پیدا شده بود ولی مسئولین وقت چنان در خوش خیالی توهم آمیز خود غرق بودند که این نشانه ها  را ندیدند..

توجه! متآسفانه هنگام کپی مطلب از لینک قدیمی، فرمات آن قدری بهم ریخت، تصحیح کردم ولی شاید قدری تکرار نویسی وجود داشته باشد که خواننده باید ببخشد و بگذرد. در غیر اینصورت میتواند به لینک اصلی اینجا مراجعه نماید.

Oil platform

 

بحرطویلهای نفتی کارشناسان دولتی ما و واقعیت بازار نفت دنیا!

بجرئت میتوانم بگویم اگر تمام دنیا را زیرو رو کنیم مملکتی را نخواهیم یافت که مسئولینش تا این اندازه با مردم خود بی صداقت بوده و چنین آشکارا شعور آنها را به شوخی گرفته و تا این حد در دروغگویی به مردم حد و حدود عقل متعارف آنها را به هیچ پنداشته باشند! برنامه نوشتاری امروزم، نوشتن یک یاداشت راجع به پیش فروش سکه بود که در کنار پیش فروش اوراق نفتی یا سلف نفتی، هدف آن استقراض از مردم یا به عبارت مرسوم، جذب نقدینه های سرگردان بود یا هست. با دیدن دو خبر نفتی در سایت تابناک ترجیح دادم راجع به این دو خبر زیر بنویسم.
کارشناس نفتی که هیچ، دیپلمه نفتی هم نیستم. بعنوان یک روزنامه خوان معمولی وقایع را تعقیب میکنم و وقتی می بینم این کارشناسان نفتی مملکت ما، چنین آشکار خلاف واقع حرف میزنند نمیتوانم از افشای دروغهای ارزان و نسنچیده آنها خود داری کنم. ولی قبل از این افشاءگری باید بگویم؛ نمیدانم آیا در این مملکت یک ژورنالیسم پنهان و موازی هم هست که اخبار واقعی را به مقامات برساند یا نه! خود مقامات هم از همین دروغهایی که برای مردم میبافند خودشان هم بناچار تغذیه میکنند که در این حالت دوم، باید گفت؛ علت بیشتر نابسامانی ها هم همین است که مقامات توی تله دروغ خود می افتند.
و اما طبق دو خبر زیر؛ در اثر تحریم نفتی ایران:
۱ ـ در دنیا قحطی نفت میشود و قیمت هربشکه ممکن است به ۳۰۰ دلار هم برسد
۲ ـ ایران صدور نفت را به اروپا قطع میکند که این امر موجب تشدید بحران در غرب میشود بویژه برای ایتالیا یونان و اسپانیا. و اما واقعیت: من قریب ۴ یا ۵ ماه پیش سخنرانی شاهزاده متنفذ سعودی ترکی الفیصل را که در یک پایگاه هوایی انگلیس برای نظامیان بلند پایه آمریکایی و انگلیسی ایراد شده بود را، هم در این سایت درج کردم و هم بعنوان کامنت درسایت کلمه و هم در فیس بوک گذاردم. این مصاحبه در اکثر روزنامه های معتبر دنیا مثل وال استریت ژورنال و فاینشال تایمز درج شد. تورکی الفیصل در آن سخنرانی خود گفت: ایران به نفت وابسته است. ما آنقدر نفت به بازار سرازیر میکنیم که بازار دنیا از نفت ایران بی نیاز شود. ما ایران را به این طریق میچلانیم* و مچاله میکنیم. سخنرانی این شاهزاده سعودی که قبلاً پست های امنیتی و دیپلماتیک مهمی هم داشته است همزمان با بحران لیبی و قطع عرضه نفت آن کشور به بازار دنیا ایراد شد. همانموقع، عربستان مقدار یک میلیون و امارات و کویت هم معادل یک میلیون بر تولید و صدور نفت خود افزودند. با اینکه کیفیت نفت خلیج فارس با کیفیت نفت لیبی متفاوت هم هستند ولی با این وصف در اثر قطع عرضه نفت لیبی به دنیا، آب از آب تکان نخورد، با اینکه در آن مقطع زمانی اقتصاد رکود زده غرب هم تکان خورده و بر تقاضای نفت در دنیا افزوده شده بود.
تنها امارات وکویت عربستان نبودند که شیر نفت را باز کردند بلکه [ IEA ] آژانس جهانی آنرژی هم( با آژانس اتمی اشتباه گرفته نشود) که بر عرضه، تولید و ذخیره نفت در دنیا نظارت مدیرتی دارد، تصمیم گرفت بمدت ۲ ماه روزانه ۱ میلیون از ذخایر خود را روانه بازار کند. رئیس آژانس در همانموقع به خبر نگاران گفت؛ ما نفت را برای چنین روزهایی ذخیره میکنیم اگر آنرا امروز روانه بازار نکینم پس کی کنیم؟ فکر کنم همه روزنامه خوانهایی مانند من از تصمیمات امارات و عربستان برای جبرانِ حذف عرضه نفت ایران به بازار دنیا خبر دارند چون این خبر بیشتر از آنچه لازم است منعکس شده است ولی فکر میکنم از خبر** دیگری که انتشار یافت ولی توجهی بر نیانگیخت اکثراً بی اطلاع باشند که برابر آن: همان رئیس آژانس جهانی انرژی از ۲۸ کشور عضو خود که بزرگترین مصرف کنندگان نفت هستند خواست آماده باشند تا بمدت یک ماه روزانه ۱.۴ میلیون بشکه از ذخایر استراژیک نفتی خود را روانه بازار کنند.
کافیست بدانیم کل عرضه نفت خلیج فارس به بازار دنیا حدود ۲۰ میلیون بشکه در روز است. البته این؛ بدان  معنا نیست که تازه عرضه این ذخایر استراتژیک بعد از یک ماه قطع میشود بلکه فقط بمعنای آنست که مقدار آن کاهش بسیار می یابد تا بتواند ادامه داشته باشد. به همه این توضیحات باید اضافه کنم که همین دیروز در یکی از نشریات دنیا(فکر میکنم وال استریت ژورنال)*** بود خواندم که روسیه هم بر حجم تولید خود افزوده است و باز اضافه کنم ظرف یکی دو ماه آینده وضع استخراج و صدور نفت لیبی هم کاملاً وضع عادی می شود  و عراق هم در حال افزایش  تولید وعرضه نفت خود است. لذا، با اینکه اقتصاد دنیا در حال پشت سر گذاردن رکود یک اقتصادی که گریبانش را گرفته بود میباشد، با توجه به اقدامات پیشگیرانه فوق، باور من بر اینست که بهای نفت نه تنها در دنیا افزایش نخواهد یافت و نه تنها کم و کسر نفت هم رخ نخواهد داد بلکه بنا به دلیل مضاعفی که ذیلاً شرح میدهم ممکن کاهش هم بیابد.
واقعیت اینست که غرب اصولاً هدفش قطع عرضه نفت ایران به بازار دنیا نیست. بلکه با تحریم خرید نفت از سوی کشور های صنعتی دنیا میخواهد نفت ایران را بسوی آن کشور هایی کانالیزه کند که هم با سوء استفاده از وضعیت دشوار ایران نفت آنرا با تخفیف های زیاد میخرند و دوماً نه دلار یا یورو یا ین ژاپن، بلکه روپیه بنگادشی، روپیه پاکستانی و پول افغانی به ایران میدهند. شاهد زنده این ادعا، خبر دیروز درج شده در همین سایت تابناک راجع به «بدهی ده میلیارد دلاری هند و.. » است که منهم آنرا تحت عنوان : «سلطان حسین، شاه صپاهانم آروزست! » در همین سایت درج کرده ام.
منِ غیرِ کارشناس به این مغزهای نفتی و اقتصاد نفتی تکراراً عرض میکنم با تحریم نفت ایران اتفاقی نخواهد افتاد. فقط ایران مجبور خواهد شد تا نفت خود را در بازارهای درجه سه آسیا و آفریقا حراج کند و بجای آنهم فقط میتواند برنج، شکر، قهوه و موز و کالاهای مصرفی از آن کشورها وارد کند نه کالا های سرمایه ایی یا واسطه ایی همین و همین!
به مردم دروغ نگوئید! و سر آنها را با چند قطره سکنجبین رقیق شیره نمالید!
و آخرین حرف: هنگامی که هلاکوی مغول بغداد پایتخت امپراطوری اسلامی را فتح کرد آخرین خلیفه عباسی «معتصم بالله» را کت بسته پیش او آوردند. هلاکو فرمان داد گردن او را بزنند! گروهی از همان اعراب که به خیلفه اسلام پشت کرده بوه جانبت هلاکو را گرفته بودند بسوی خان مغول دویده هراسان به او گفتند: ای خان او را نکُش! چون او خلیفه مسلمین است و وجودش مقدس! اگر یک قطره از خون او به زمین جاری شود زمین کُن فیکون و زیرو رو خواهد شد. هلاکو قدری اندیشید و گفت عیبی ندارد او را در نمدی بگذارید و آنقدر بمالید تا جان دهد. بدین ترتیب خان مغول مسئله نحوست ریختن خون خلیفه مسلمین را حل کرد! شوخی تاریخ اینست که گویا این بار شیوخ عرب حاشیه خلیج اند که میخواهند خلیفه اسلام را نمد مالی کنند البته با اتکاء به غرب! *
سعی میکنم بعداً لینک های مورد اشاره فوق را راجع به آژانس و سخنان تورکی الفیصل و افزایش تولید نفت روسیه را یافته در ذیل این پست بگذارم. دوستان علاقمند میتوانند بعداً شاید همین فردا نگاهی دیگر به پست بیاندازند و مطالب رفرنس شده را ببینند.
پایان یاداشت

******************************************************************************

تابناک ۳ آبان ۹۰

با توجه به تصمیم اتحادیه اروپا برای تحریم نفت ایران

ایران صدور نفت خود به اروپا را متوقف می کند؟
منابع مطلع در بروکسل معتقدند که در صورتی که قیمت نفت در صورت تحریم ایران افزایش یابد ، این اتحادیه در تصمیم خود صرف نظر خواهد کرد.برخی از تحلیل گران هم در ایران پیشنهاد می دهند که در صورت اجرای چنین تحریمی ایران باید از هم اکنون فروش نفت خود به اروپا را متوقف کند و اجازه ندهد اروپا با خیال راحت فصل سرما و اوج بحران مالی خود را پشت سر بگذارد
کد خبر: ۲۲۱۷۸۵
تاریخ انتشار: ۰۴ بهمن ۱۳۹۰ – ۰۰:۰۹
سرویس اقتصادی – در حالی که امروز دوشنبه اتحادیه تحریم فازبندی شده نفت ایران را تصویب کرده است ، با این وجود منابع مطلع در بروکسل معتقدند که در صورتی که قیمت نفت در صورت تحریم ایران افزایش یابد ، این اتحادیه در تصمیم خود صرف نظر خواهد کرد.

به گزارش تابناک ، «بلومبرگ» امروز گزارش داده است که متعاقب تصمیم اتحادیه اروپا ، قیمت نفت افزایش یافت . امروز قیمت نفت برنت دریای شمال با ۹۲ سنت افزایش در هر بشکه به ۱۱۰٫۷۸ دلار در هر بشکه رسید و قیمت نفت “وست‌تگزاس اینترمدیت” نیز در هر بشکه ۶۴ سنت افزایش را تجربه کرده است.

در همین حال در ایران کارشناسان معتقدند که تحریم نفتی ایران چندان جدی نیست . وزیری هامانه وزیر ابق نفت در این باره با اعلام اینکه نوع کیفیت نفت خام ایران با هیچیک از کشورهای عضو اوپک همچون عربستان سعودی قابل اجرا نیست، می گوید که آثار روانی تصمیم امروز اتحادیه اروپا منجر به افزایش شدید و ناگهانی بهای نفت خام در بازارهای جهانی خواهد شد.

وی با اعلام اینکه با تحریم نفت ایران در اروپا تنها مصرف کنندگان بزرگ زیان خواهند دید، اظهارداشت: با این وجود شخصا تحریم نفت ایران در اروپا را جدی نمی بینم. وزارت نفت ایران هم معتقد است حتی در صورت اجرای این تحریم ها نفت ایران مشتریان دیگری خواهد یافت . کارشناسان نفتی عرب هم وابستگی ۴۰۰ هزار بشکه ای نفت در ایران را جدی می دانند و این تحریم ها را آسیب زا می دانند .

برخی از تحلیل گران هم در ایران پیشنهاد می دهند که در صورت اجرای چنین تحریمی ایران باید از هم اکنون فروش نفت خود به اروپا را متوقف کند و اجازه ندهد اروپا با خیال راحت فصل سرما و اوج بحران مالی خود را پشت سر بگذارد. اما در مورد عملیاتی شدن و توافق روی این پیشنهاد تا کنون صحبتی نشده است .

اما کشورهای وارد کننده نفت ایران چه کشورهایی هستند ؟

بر اساس آمارهای بین المللی حدود ۱۸ درصد نفت ایران به اروپا صادر می شود که در این بین کشورهای ایتالیا ، اسپانیا و یونان بیشترین وارد کننده های نفت ایران هستند که هر سه کشور هم با بحران مالی روبرو هستند .

***************************************************************************

احتمال افزایش قیمت نفت تا۳۰۰دلار

تابناک

کد خبر: ۲۲۱۷۸۴

تاریخ انتشار: ۰۳ بهمن ۱۳۹۰ – ۲۳:۲۱

نویسنده و مفسر ایرانی، تحریم صادرات نفت از سوی اتحادیه اروپا را بی اهمیت خواند و گفت: نفت ایران مشتریان زیادی در دنیا دارد بنابراین تحریم پذیر نیست و از سویی در صورت افزایش تهدیدها و بسته شدن تنگه هرمز احتمال افزایش قیمت نفت تا ۳۰۰ دلار وجود دارد.

“حسن هانی زاده” عصر دوشنبه به شبکه خبری العالم گفت: نفت ایران در شرق آسیا مشتریان فراوانی دارد و چین ، هند ، کره جنوبی و دیگر کشورها پیوسته خرید نفت ایران را خواستار هستند لذا تحریم نفت و بانک مرکزی ایران ، تاثیر زیادی در اقتصاد این کشور نخواهد داشت.

هانی زاده خاطرنشان کرد: ایران کشوری بزرگ و دارای منابع و امکانات طبیعی فراوان است و درصورت بروز مشکل در پی تحریم نفت ، می تواند منابع دیگر را جایگزین آن کند.

تحریم اروپا در آستانه مذاکره ۱+۵ با ایران

وی گفت: تحریم نفت ایران از سوی اتحادیه اروپا در راستای تشدید فشارها علیه تهران شکل گرفته است و این تحریم درحالی وضع شده است که به برگزاری مذاکرات بین ایران و گروه ۱+۵ در ترکیه در خصوص برنامه هسته ای زمان چندانی نمانده لذا این تحریم ها با هدف تسلیم کردن تهران در برابر خواسته های غرب شکل گرفته است.

طرح اقتصادی ایران برای مقابله با تحریم

حسن هانی زاده با اشاره به این که ایران تسلیم فشارهای خارجی نمی شود، خاطرنشان کرد: تهران ، طرح اقتصادی کاملی را برای مقابله با پیامد تحریم های غرب در دست اجرا دارد.

با افزایش تهدیدها ایران مجبور به بستن تنگه هرمز خواهدشد

این نویسنده و مفسر سیاسی درباره تهدیدهای تهران مبنی بر بستن تنگه هزمر گفت: ایران از توان نظامی برای بستن این تنگه برخوردار است و اگر فشارهای غرب به تهران ادامه یابد مجبور به این کار خواهد شد.

تابناک ۳ بهمن
احتمال افزایش نفت تا ۳۰۰ دلار

هانی زاده خاطر نشان کرد که ۴۰ درصد از صادرات نفت به بازارهای جهانی از طریق تنگه هرمز صورت می گیرد و طبق برآورد کارشناسان اقتصادی اگر این تنگه بسته شود احتمال افزایش قیمت نفت تا ۳۰۰ دلار برای هر بشکه وجود دارد.

تهران به دنبال دامن زدن به تنش ها نیست

وی از تنگه هرمز به عنوان برگ برنده مهمی در دست ایران یاد کرد و گفت: تهران درصدد دامن زدن به تنشها نیست و اما اگر مجبور شود به چنین اقدامی دست خواهد زد.

تابناک ۴ بهمن:
احتمال افزایش قیمت نفت تا۳۰۰دلار
کد خبر: ۲۲۱۷۸۴تاریخ انتشار: ۰۳ بهمن ۱۳۹۰ – ۲۳:۲۱
نویسنده و مفسر ایرانی تحریم صادرات نفت از سوی اتحادیه اروپا را بی اهمیت خواند و گفت: نفت ایران مشتریان زیادی در دنیا دارد بنابراین تحریم پذیر نیست و از سویی در صورت افزایش تهدیدها و بسته شدن تنگه هرمز احتمال افزایش قیمت نفت تا ۳۰۰ دلار وجود دارد.

“حسن هانی زاده” عصر دوشنبه به شبکه خبری العالم گفت: نفت ایران در شرق آسیا مشتریان فراوانی دارد و چین ، هند ، کره جنوبی و دیگر کشورها پیوسته خرید نفت ایران را خواستار هستند لذا تحریم نفت و بانک مرکزی ایران ، تاثیر زیادی در اقتصاد این کشور نخواهد داشت.

هانی زاده خاطرنشان کرد: ایران کشوری بزرگ و دارای منابع و امکانات طبیعی فراوان است و درصورت بروز مشکل در پی تحریم نفت ، می تواند منابع دیگر را جایگزین آن کند.

تحریم اروپا در آستانه مذاکره ۱+۵ با ایران

وی گفت: تحریم نفت ایران از سوی اتحادیه اروپا در راستای تشدید فشارها علیه تهران شکل گرفته است و این تحریم درحالی وضع شده است که به برگزاری مذاکرات بین ایران و گروه ۱+۵ در ترکیه در خصوص برنامه هسته ای زمان چندانی نمانده لذا این تحریم ها با هدف تسلیم کردن تهران در برابر خواسته های غرب شکل گرفته است.

طرح اقتصادی ایران برای مقابله با تحریم

حسن هانی زاده با اشاره به این که ایران تسلیم فشارهای خارجی نمی شود، خاطرنشان کرد: تهران ، طرح اقتصادی کاملی را برای مقابله با پیامد تحریم های غرب در دست اجرا دارد.

با افزایش تهدیدها ایران مجبور به بستن تنگه هرمز خواهدشد

این نویسنده و مفسر سیاسی درباره تهدیدهای تهران مبنی بر بستن تنگه هزمر گفت: ایران از توان نظامی برای بستن این تنگه برخوردار است و اگر فشارهای غرب به تهران ادامه یابد مجبور به این کار خواهد شد.

احتمال افزایش نفت تا ۳۰۰ دلار

هانی زاده خاطر نشان کرد که ۴۰ درصد از صادرات نفت به بازارهای جهانی از طریق تنگه هرمز صورت می گیرد و طبق برآورد کارشناسان اقتصادی اگر این تنگه بسته شود احتمال افزایش قیمت نفت تا ۳۰۰ دلار برای هر بشکه وجود دارد.

تهران به دنبال دامن زدن به تنش ها نیست

وی از تنگه هرمز به عنوان برگ برنده مهمی در دست ایران یاد کرد و گفت: تهران درصدد دامن زدن به تنشها نیست و اما اگر مجبور شود به چنین اقدامی دست خواهد زد.

تابناک ۳ بهمن

درخواست جدید چین، آفریقا و هند برای افزایش واردات نفت از ایران

بانگاهی به آمار میزان صادرات نفت ایران به کشورهای هدف می توان گفت تحریم نفتی ایران از سوی کشورهای اروپایی تنها موجب بالارفتن قیمت نفت در بازار می شود، این در حالی است که از هم اکنون تقاضاهای جدیدی برای نفت ایران مطرح است.

کد خبر: ۲۲۱۷۰۸تاریخ انتشار: ۰۳ بهمن ۱۳۹۰ – ۱۵:۰۸

به گزارش فارس در حالی سفرای اتحادیه اروپا رای به تحریم نفتی ایران دادند که با نگاهی به آمار و اطلاعات صادراتی نفت ایران باید گفت این تحریم ها کمترین اثر را در بازار صادراتی نفت ایران خواهد داشت.
بنابراین گزارش به ترتیب سریلانکا ۱۰۰ درصد، ترکیه ۵۱ درصد،آفریقای جنوبی ۲۵ درصد، یونان ۱۴ درصد،ایتالیا و اسپانیا ۱۳ درصد، هند و چین ۱۱ درصد،ژاپن و کره نیز هر کدام ۱۰ درصد از نفت موردنیاز خود را از ایران وارد می کنند.
بنابراین بانگاهی به این آمار و اطلاعات اگر کشورهای اروپایی اقدام به تحریم نفت ایران کنند تنها این تحریم موجب بالارفتن قیمت نفت در بازار های جهانی خواهد شد و تاثیر دیگری نخواهد داشت.
آنهم برای سه کشور یونان، ایتالیا و اسپانیا که هم اکنون با جزو بحرانی‌ترین اقتصاد‌های اروپا به شمار می‌روند.
این در حالی است که کشورهای چین و آفریقا و هند درخواست کرده اند واردات نفت خود از ایران را افزایش دهند.
بر اساس این گزارش پس از اعمال این تحریم ها که از سوی اتحادیه اروپا به تصویب رسیده است،تقاضهای جدید برای نقت ایران قطعا افزایش می‌یابد و این امر موجب شکستن هدف تحریم نفتی ایران می شود.
پیروز موسوی مدیرعامل شرکت پایانه های نفتی نیز چندی پیش در گفت‌وگو با خبرنگار فارس از عدم وجود نفت روی آب ایران خبرداده و اعلام کرده بود که محموله های نفتی ایران

*
تورکی الفیصل

تحریم خرید نفت ایران حادثه ایی در بازار جهانی نفت نیست

Falling oil prices choke Russia’s economy

Share Button

The central bank has given up trying to maintain the ruble’s value, but has continued to buy the Russian currency in large quantities to prevent a crash, something that could trigger a serious bout of inflation. On Dec. 11, the bank raised interest rates for the fifth time this year.

     The effects of the intervention have been have been offset by tanking oil prices, and Russia will have to pay back more than $400 billion in external debts in 2016 or afterward. It cannot roll the loans over easily due to the sanctions, which have cut the Russian government and state-owned companies off from Western capital markets

Russian President Vladimir Putin is struggling to head off a brewing debt crisis amid falling oil prices. © AP

December 14, 2014 7:00 am JST
Sanctions worth $40 billion a year

TAKAYUKI TANAKA, Nikkei staff writer

MOSCOW — Russia’s economy is sinking like a stone, as plunging oil prices drag down the value of the country’s vital oil exports. The sharp fall in crude prices over the past few months has been a body blow to an economy already battered by Western sanctions over its military intervention in Ukraine. Oil is one of Russia’s main exports, accounting for much of its foreign currency earnings. The ruble has nosedived since the beginning of the year, sinking 40% against the dollar. Russia’s foreign reserves, which ballooned during the era of high-flying oil prices in the 2000s, are now shrinking fast as the government labors to prop up the sagging ruble. Some analysts warn Russia will face a debt crisis within several years if oil prices stay low. Best-laid plans Russian Finance Minister Anton Siluanov highlighted the seriousness of the situation in late November, saying Russia is losing around $40 billion a year due to the economic sanctions. He warned a 30% drop in oil prices would cost it an additional $100 billion, stressing that collapsing oil prices are the biggest reason for Russia’s predicament. Oil and oil-related products make up more than half of Russia’s exports by value. Oil prices have been the key determinant of the country’s economic health since the Soviet era. Russia defaulted on its foreign debt in 1998 when oil prices fell below $10 a barrel. By the early 2000s, crude prices had reached $147 a barrel as emerging markets boomed, sending Russia’s economy soaring as well. It is said Russian President Vladimir Putin believed oil prices would stabilize around $100 when he sent troops to the Crimean Peninsula in southern Ukraine, annexing the territory. At first, the gamble seemed to pay off: The ruble rebounded from a low of around 36 to the dollar in early March, at the height of the Ukraine crisis. By late June, it was back to its pre-crisis level despite the sanctions leveled by the U.S. and Europe. But the slide in the oil market accelerated, upsetting Putin’s calculations. Crude prices plummeted more than 30% in just three months, starting in September. The Russian currency followed oil lower, shedding 30% against the greenback. It is now certain Russia’s economy will contract this year. Scapegoat wanted Many Russians see a U.S. conspiracy behind the slide in the oil price, recalling how Washington tightened the economic noose around the Soviet Union in the 1980s. Mikhail Fradkov, chief of Russia’s Foreign Intelligence Service, recently claimed the administration of President Barack Obama had plotted to drive down both oil prices and the value of the ruble to oust Putin from power. Russia’s does not face an immediate crisis. Its foreign reserves, at around $419 billion as of Dec. 1, are three times the size of the debt Russia must repay by the end of next year. “The Russian central bank’s foreign exchange reserves will be sufficient to cover the country’s external debt obligations in 2015,” said Moody’s Investors Service Dec. 5. Still, the trend is alarming for Moscow. The central bank spent $29.3 billion in October alone to support the ruble. Massive currency market interventions burned through 10% of Russia’s foreign reserves over three months starting in September, pushing them to their lowest level since October 2009. The central bank has given up trying to maintain the ruble’s value, but has continued to buy the Russian currency in large quantities to prevent a crash, something that could trigger a serious bout of inflation. On Dec. 11, the bank raised interest rates for the fifth time this year. The effects of the intervention have been have been offset by tanking oil prices, and Russia will have to pay back more than $400 billion in external debts in 2016 or afterward. It cannot roll the loans over easily due to the sanctions, which have cut the Russian government and state-owned companies off from Western capital markets. If oil prices remain low or fall further, Russia may face a debt crisis as early as 2016. With the Kremlin showing no signs of backing down in its confrontation with the West, Russia’s only hope is a quick upturn in oil prices, according to one economic official.

 

Bill Richardson: Why oil prices could drop to $45

Share Button

“OPEC is diminished as a cartel but not out of the picture,” he said in a “Squawk Box” interview. The U.S. should “reach out to the European Union to be the main suppliers of natural gas to Europe instead of the Russians.”… The former governor of New Mexico, who served in the Clinton administration at Energy and as ambassador to the United Nations, predicted that oil prices could drop to $45 a barrel.

CNBC.com
COMMENTSJoin the Discussion
THE REQUESTED VIDEO IS UNABLE TO PLAY.
The video does not exist in the system.
The United States should lift the ban on exporting oil and natural gas because it could bolster national security and create jobs, former Energy Secretary Bill Richardson told CNBC on Friday.

“OPEC is diminished as a cartel but not out of the picture,” he said in a “Squawk Box” interview. The U.S. should “reach out to the European Union to be the main suppliers of natural gas to Europe instead of the Russians.”

Read MoreWinners & losers: Oil’s effect around the globe

The former governor of New Mexico, who served in the Clinton administration at Energy and as ambassador to the United Nations, predicted that oil prices could drop to $45 a barrel.

“The geopolitical situation is going to be affected,” he said. “Russia is going to continue having economic problems because of their budget.” He added that Venezuela, Nigeria and Iran will also feel the squeeze in connection to lower oil prices.

U.S. crude continued to decline early Friday, hitting a session low of $58.50—the lowest price since July 2009—as the International Energy Agency cut its forecasts for global oil demand growth in 2015.

Read MoreIEA warns on social unrest as oil plummets

On Thursday, oil dropped below $60 a barrel in New York trading—a move that took a lot of the steam out of Thursday’s powerful rally on Wall Street and sent global stock markets sharply lower Friday.

“We’re hurting a little bit right now with the lower oil prices—states like mine, New Mexico, that depend on that budget,” said Richardson. “A lot of small drilling companies are starting to hurt. A lot extraction is diminishing.”

But the U.S. is on the road to energy independence and it’s not because of the government, he added. “It’s the private sector. It’s schools becoming more energy efficient. It’s businesses.”

As for the long-delayed Keystone pipeline, he put the odds of eventual approval at 50/50.