Archive for: March 2017

Riyadh: First Concert in 30 Years

Share Button

Riyadh-Thursday night was an extraordinary night in Riyadh; the Saudi audience delivered its message loudly, singing along with, and even louder than, singers.

A historical night that included Artist of Arabs Mohammed Abdu and Legendary Arab singer Rashed al-Majed at King Fahad Cultural Center hall launched the return of concerts to the Saudi capital after a hiatus of 28 years.

Both singers have Saudi roots and are popular throughout the Arab world but fans said Abdu had not sung in the Saudi capital since 1988.

Riyadh-Thursday night was an extraordinary night in Riyadh; the Saudi audience delivered its message loudly, singing along with, and even louder than, singers.

A historical night that included Artist of Arabs Mohammed Abdu and Legendary Arab singer Rashed al-Majed at King Fahad Cultural Center hall launched the return of concerts to the Saudi capital after a hiatus of 28 years.

Both singers have Saudi roots and are popular throughout the Arab world but fans said Abdu had not sung in the Saudi capital since 1988.

On Thursday, the flags of the nation rose and love for the homeland and its rulers was in the air.

Majed gave his fans three encores after they had waited about three decades for such a show.

Majed expressed his happiness and told Asharq Al-Awsat that he is overwhelmed for singing in his homeland and among his precious audience.

“Singing in my country felt different. I am very proud for watching the audience raise the Kingdom’s flag and sing with us.”

He thanked the entertainment authority and described members of the audience as champions.

asharq al awsat logo

.

Tony Blair: Against Populism, the Center Must Hold

Share Button

Politics in most European countries, and certainly in the United States, is still dominated by the traditional parties of right and left. Under pressure from radical populism, though, it’s shifting more to the extremes, as we’re seeing with the British Labour Party and the French Socialists.

 CreditSébastien Thibault

The New York Times

LONDON — Outrage is easy; strategy is hard. Outrage provides necessary motivation. But only strategy can deliver victory.

Politics is being reshaped, and this phenomenon is the same whether it is in the United States or in Europe. At stake in the forthcoming elections in France and Germany will be the future of Europe and, possibly, of European liberal democracy.

The rightist populism, on both sides of the Atlantic, is intent on blowing up traditional conservative politics and replacing it with a new coalition, comprising traditionally left-leaning supporters in working-class communities who feel left behind by globalization and traditionally right-leaning supporters who hate liberalism. Both constituencies believe that traditional culture is at risk from immigration and “political correctness.” Both believe in the nation-state as opposed to international alliances. Both feel let down by the so-called elites and think that the solution is an authoritarian figure strong enough not to care what a biased establishment thinks about him.

This is a revolution that is partly economic, but mainly cultural. The new coalition differs from the old Reagan-Thatcher one, though it has some similarities. Back in the 1980s, working-class voters moved to the right because they felt that the left didn’t satisfy their aspirations for self-improvement. That was a cultural issue, of course; but it was primarily an economic one. It was not so much that they felt fearful as that they felt held back.

Today is different. The modus operandi of this populism is not to reason but to roar. It has at times an anarchic feel. Yet it has also mobilized a powerful media behind it. Its supporters welcome the outrage their leaders provoke. This polarizes public discourse and enhances their sense of belonging, so that even when they’re in government, they act as if they were excluded from it.

Meanwhile, traditional conservatives feel like strangers in their own land. They are unsure whether to play along with the new order on the basis that it will soon pass or to accept that this is a revolution aimed at overturning their authority and fight it.

The causes of this movement are the scale, scope and speed of change. This is occurring economically as jobs are displaced and communities fractured, and culturally as the force of globalization moves the rest of the world closer and blurs old boundaries of nation, race and culture.

The same dynamics are splintering the left, too. One element has aligned with the right in revolt against globalization, but with business taking the place of migrants as the chief evil. They agree with the right-wing populists about elites, though for the left the elites are the wealthy, while for the right they’re the liberals.

This leftist populism is a profound error. It has no chance of matching the populist appeal of the right, and it dangerously validates some of the right’s arguments. This only fuels a cynicism that depresses support for the more progressive parts of the left’s program

The question is, will this be a temporary phase, perhaps linked to the aftermath of the 2008 financial crisis and Sept. 11, and will politics soon revert to normal, or has a new political age begun?

The party structures on both sides of the Atlantic have their origins in the Industrial Revolution and the debates engendered by that epoch about socialism and capitalism, the market and the state. These parties have endured because the roots they put down were very strong. But now, there are different distinctions than those simply of traditional right and left.

When I was growing up, people like my dad were conservative; and that meant economically and socially. Today, many such voters don’t fit that old stereotype. They may be pro-private enterprise and conservative on economics in traditional terms, but they’re also socially liberal — in favor, for instance, of gay rights. And there are those who used to vote left, but who are culturally illiberal and now don’t mind voting for parties of the wealthy.

Today, a distinction that often matters more than traditional right and left is open vs. closed. The open-minded see globalization as an opportunity but one with challenges that should be mitigated; the closed-minded see the outside world as a threat. This distinction crosses traditional party lines and thus has no organizing base, no natural channel for representation in electoral politics.

Politics in most European countries, and certainly in the United States, is still dominated by the traditional parties of right and left. Under pressure from radical populism, though, it’s shifting more to the extremes, as we’re seeing with the British Labour Party and the French Socialists.

So this leaves a big space in the center. For the progressive wing of politics, the correct strategy is to make the case for building a new coalition out from the center. To do so, progressives need to acknowledge the genuine cultural anxieties of those voters who have deserted the cause of social progress: on immigration, the threat of radical Islamism and the difference between being progressive and appearing obsessive on issues like gender identity.

The center needs to develop a new policy agenda that shows people they will get support to help them through the change that’s happening around them. At the heart of this has to be an alliance between those driving the technological revolution, in Silicon Valley and elsewhere, and those responsible for public policy in government. At present, there is a chasm of understanding between the two. There will inevitably continue to be a negative impact on jobs from artificial intelligence and big data, but the opportunities to change lives for the better through technology are enormous.

Any new agenda has to focus on these opportunities for radical change in the way that government and services like health care serve people. This must include how we educate, skill and equip our work forces for the future; how we reform tax and welfare systems to encourage more fair distribution of wealth; and how we replenish our nations’ infrastructures and invest in the communities most harmed by trade and technology.

Progressives must reach across the party divide, making a virtue of nonpartisanship. Those who feel dispossessed within existing party structures should make common cause, and do so unashamedly. This is exactly what those of us are doing in Britain who are making the case for staying in a reformed European Union.

The politics of the progressive center has not died, but it needs reinventing and re-energizing. For liberal democracy to survive and thrive, we must build a new coalition that is popular, not populist.

Turkish Women Rally behind Erdogan’s Referendum

Share Button

Thousands of pro-government women filled an Istanbul arena on Sunday in support of a “yes” vote in next month’s referendum on boosting President Recep Tayyip Erdogan’s powers.

Waving Turkish flags, women shouted “Of course, Yes!” ahead of the April 16 vote on constitutional changes that would give Turkey an executive presidency similar to political systems in France or the United States.

Erdogan’s ruling Justice and Development Party (AKP) is running the “yes” campaign, saying the changes would bring political stability, but the vote is widely seen as a referendum on Erdogan himself because the proposed plan could see him stay in power until 2029.

Opponents say the changes, which would grant sweeping new powers to the head of state, would make parliament dysfunctional and promote a one-man model.

Pro-government supporters gathered at the 12,500 capacity sports complex, known as Abdi Ipekci Arena, outside Istanbul’s ancient city walls.

Erdogan, with his wife, Emine, showed up for the event organized by the pro-government Women and Democracy Association (KADEM), whose deputy director is Erdogan’s younger daughter Sumeyye Erdogan Bayraktar.

“I believe that you are holding the key to victory” in the coming vote, Erdogan said.

Ayse Gurcan, an AKP supporter who came to the rally from the Erzurum province in eastern Turkey, said that “For the survival of our country, it is a very important decision.”

“We must make our choice in a healthy way and I believe that everyone will say ‘yes’,” she said.

Another attendee, Zehra Ferahtay, said the approval of constitutional changes would unify Turkey, an important step after the failed coup attempt in July to oust Erdogan’s government.

“Yes, I support the presidential system and especially after July 15, we must be more united and together for this country,” she said.

Saliha Mantar, wearing an Islamic headscarf, said women had been granted more rights since Erdogan came to power as prime minister in 2003 and as president in 2014.

“We, women, promise to be always behind our leader,” she said, referring to Erdogan.

– ‘Disastrous’ for women –

Critics argue that if the constitutional plan is approved, Turkey would lurch toward authoritarianism, saying it would not be a system based on checks and balances.

In Bakirkoy, another Istanbul district, women took to streets in opposition to the constitutional changes.

Around 5,000 women unfurled banners with such messages as, “For our life and our rights, our decision is No.”

Both rallies in Istanbul come ahead of International Women’s Day on March 8.

“A ‘yes’ vote would prove disastrous for the entire country and for women,” 23-year-old Buse Sogutlu told AFP.

“Still, we will continue to take to the streets and resist,” she said.

Another protester, Semra Aslan, predicted that neither a ‘yes’ nor a ‘no’ victory at the ballot box would bring significant change — other than reinforcing the AKP’s domination.

“We are already in a state of emergency, but we will not be silent,” she said.

Ankara imposed a state of emergency in the wake of the botched July coup attempt, which critics say has been used for a clampdown not just on the coup plotters but also on Erdogan’s opponents.

عربستان سعودی موتور توسعه و تحول سکولار دموکراسی در منطقه ـ ۲

Share Button

عربستان سعودی در راه خلقِ یک انقلاب، درگذران تفریحیِ شهروندان خود، اصلاح بخش توریستی و ایجاد زیرساختارهای لازم برای این اهداف است. آنها که مخالف این فرایند هستند، نهایتاً با آن همراه خواهند شد و مهم نیست چه مدت مخالفت آنها دوام آورد و یا آنها جقدر قوی باشند. 

Image result for ‫ملک سلمان‬‎

قریب یکسال پیش یاداشتی نوشتم با عنوان: «عربستان سعودی موتور توسعه تحول دموکراتیک در منطقه». امروز نشریه الشرق الاوسط*، یادداشتی بقلم سلمان ال دو ساری دارد که در آن برنامه عربستان برای شاد کردن فضای اجتماعی جامعه توضیح داده شده است.

او مینویسد؛ یک بحث سالم روی برنامه های سرگرم کننده که در بیشتر ممالک دنیا وجود داشته تا کنون در عربستان مغفول مانده است ولی اینک در شبکه های عمومی جریان یافته است. در این کشور که ۷۰% جمعیت آنرا جوانان تشکیل میدهند، برخی با ایجاد برنامه های سرگرم کننده و شادی آفرین موافق و برخی از موضع سنتی مخالف هستند و برخی نیز دست به عصا منتظرند ببینند چه میشود.

او مینویسد؛ چشم انداز ۳۰ ساله توسعه؛ تلویحاً به این اشاره دارد که زندگی جامعه  سعودی خسته کننده و یکنواخت است و شهروندان سعودی از فقدان برنامه شادی زا و سرگرم کننده در کشور شکایت دارند.

او مینویسد که مسئله شادکردن زندگی مردم تنها یک مسئله اجتماعی نیست بلکه جامعه عربستان باید جنبه اقتصادی، درآمد زا، توریستی و اشتغال آفرین آنرا نیز در نظر بگیرد. در این بر نامه چشم اندازی پیش بینی میشود که بخاطر برنامه های توریستی، میزان بیکاری از میزان ۱۱٫۶% کنونی به ۷% برسد که معادل نرخ متوسط بیکاری در جهان است.

او ادامه میدهد؛ فراهم کردن برنامه نشاط آور میتواند به رونق توریسم انجامیده و به بخشی از برنامه تحول ملی تبدیل شود. عربستان در سال ۲۰۱۵ مبلغ ۲۶ میلیارد دلار صرف جذب توریسم خارجی کرد و بخش خصوصی و عمومی برای ترتیب فستیوال ها را توسعه داد.

این برنامه چشم اندازی میتواند نقش کمیته های مردمی را در یاری رساندن به ایجاد و توسعه مراکز تفریحی، تشویق سرمایه گذاران محلی و خارجی برای تشکیل شرکتهای مشترک با کمپانیهای خارجی، تأسیس موزه ها، کتابخانه ها، کمک به نویسندگان و ناشران بازی کند. 

صنعت سرگرمی ساز، نه تنها برای سعودیها از نظر ایجاد شادی مهم است بلکه علاوه برآن، مانند بسیاری کشورها دیگر، اهداف وسیعتری بر این صنعت متصور است که هیچ دولتی نمیتواند از آنها چشم بپوشد، از جمله ایجاد فرصتهای شغلی.

هدف تنها جنبه های اقتصادی هم نیست بلکه در عین حال این نیز هست تا یک جامعه، متعادل، سالم و توانمند برای ایجاد یک فضای اجتماعی  سالم و آرامش دهنده ایجاد گردد.

عربستان سعودی در راه خلق یک انقلاب، درگذران تفریحیِ شهروندان خود، اصلاح بخش توریستی و ایجاد زیرساختارهای لازم برای این اهداف است.

آنها که مخالف این فرایند هستند، نهایتاً با آن همراه خواهند شد و مهم نیست چه مدت مخالفت آنها دوام آورد و یا آنها جقدر قوی باشند.

پایان یاداشت سلمان ال دوساری

…………………………………….

کامنت من:

تا انقلاب مهدی نهضت ادامه دارد در ایران ولایت زده ما؛ تا ۱۳ سال دیگر عربستان سعودی با اتکاء به نسل جوانش، با اتکاء به روشن بینی و دوراندیشی رهبرانش و با اتکاء به ذخیره ۷۰۰ میلیارد دلاری ارزی اش، با اتکا به تعامل سازنده اش با جوامع غربی به احتمال زیاد به مرکز جاذبه توریستی در منطقه تبدیل خواهد شد که با ترکیه و دوبی رقابت خواهد کرد. فکر میکنم در صورت ادامه وضع موجود در میهنمان میزان تا آنموقع حجاج ایرانی به عربستان ده برابر شود!

………………………………………………………..

افزوده ها و ضمایم

حملۀ نیروی انتظامی ایران به یک مهمانی و بازداشت دهها تن به اتهام «شرکت در جشن زنانه»

در ادامه محدودیت های اجتماعی در ایران، یک مقام انتظامی رژیم جمهوری اسلامی، از حمله ماموران آن نهاد به یک مهمانی زنانه در تهران و بازداشت چند برگزارکننده این مهمانی زنانه و پلمب آن محل خبر داد.

یکشنبه ۵ مارس ۲۰۱۷

بازداشت ده ها تن با اتهامات شرکت در پارتی و انجام مدلینگ در ایران

بازداشت ده ها تن با اتهامات شرکت در پارتی و انجام مدلینگ در ایران

در ادامه محدودیت های اجتماعی در ایران، یک مقام انتظامی رژیم جمهوری اسلامی، از حمله ماموران آن نهاد به یک مهمانی زنانه در تهران و بازداشت چند برگزارکننده این مهمانی زنانه و پلمب آن محل خبر داد.

اخبار روزانه تایمز اسرائیل به فارسی را می توانید روزانه در ایمیل خود دریافت کنید   اشتراک

به گزارش تسنیم، فرمانده انتظامی غرب استان تهران جزئیات دستگیری برگزارکنندگان یک مهمانی «خاص زنانه» با حضور به زعم وی «زنان معلوم الحال» را تشریح کرد.

سردار محسن خانچرلی با ادعای رصد دائمی پلیس بر باغ‌تالارها و باغ‌های غرب استان تهران و برخورد با مهمانی‌های غیرمتعارف و هنجارشکن ادعا کرد: اخیرا عده‌ای با تبلیغ یک مهمانی خاص در فضای مجازی و دعوت از زنان معلوم الحال، در یکی از باغ‌تالارهای غرب استان تهران مبادرت به برپایی جشنی خاص تحت عنوان دورهمی کرده بودند و با تبلیغات انجام شده، از هرکدام از کسانی که در این مهمانی حاضر شده بودند مبالغ چند ده هزار تومانی به عنوان ورودیه اخذ کرده بودند.

فرمانده انتظامی غرب استان تهران افزود: به دنبال اعلام گزارش برپایی این مهمانی خاص، همکاران ما وارد عمل شدند و پس از حضور در محل برگزاری این مهمانی، گزارش‌های رسیده مبنی بر غیرقانونی بودن این مهمانی را تایید کردند که با توجه به این موضوع، همکاران ما سریعا وارد عمل شده و برگزار کنندگان آن را دستگیر کردند.

وی با بیان اینکه محل برگزاری این جشن، علی‌رغم دارا بودن مجوز رسمی و قانونی، اقدام به برگزاری این جشن خاص کرده بود، اضافه کرد: متاسفانه توجیه برگزار کنندگان این مهمانی این بود که چون مجلس زنانه است مجازند هر کاری را در آن انجام دهند در حالی که بر اساس شرع و قانون، برگزاری مهمانی‌ها و مجالسی که به عفاف جامعه خدشه وارد کنند غیرقانونی است.

خانچرلی با اشاره به تشکیل پرونده قضایی برای برگزارکنندگان این مهمانی خاص زنانه افزود: پس از ورود پلیس به موضوع، این محل با حکم قضایی پلمب شد.

فرمانده انتظامی غرب استان تهران با اهانت به شهروندان و هنرمندا کشور ادعا کرد: متاسفانه برگزارکنندگان این مهمانی زنانه خاص، تحت عنوان دورهمی از افراد معلوم الحال در این مجلس دعوت به عمل آورده بودند و همین امر باعث شد تا پلیس بر اساس وظیفه ذاتی و قانونی خود وارد عمل شود.

این مقام انتظامی با ادعای اینکه پلیس به هیچ عنوان مخالف شادی و برگزاری مجالس شاد مردم نیست و حتی از برگزرای مراسم جشن و شادی مطابق با عرف و شرع نیز حراست می‌کند ولی قطعاً با مجالسی که به دنبال ترویج فساد باشند برخورد خواهد کرد.

به گفته خانچرلی پیش از این نیز چند بازیگر در یک مهمانی غیرمعمول که به بهانه جشن تولد برگزار شده بود، اقدام به برگزاری جشن و مراسم غیرمتعارف کرده بودند که منجر به دخالت پلیس شد.

طی یک سال اخیر نیروهای بسیج و انتظامی پلیس ایران با هجوم به ده‌ها مهمانی و جشن خصوصی٬ اقدام به بازداشت گروهی از جوانان و شادی کنندگان و شرکت‌کنندگان در این برنامه‌ها کرده که تازه‌ترین این موارد مربوط به بازداشت دهها نفر در مشهد، تهران، شیراز، آبادان، دزفول و اهواز به خاطر شرکت در یک «پارتی» است.

……………………………………….

*

At Last, Entertainment in Saudi Arabia

asharq al awsat logo

Naturally, any real change is equipped with enthusiastic supporters and conservative opposers, while a few await further developments to determine their position.

Vision 2030 admits implicitly that Saudi city life is boring and in routine and Saudi citizens constantly complain of lack of entertainment in their country.

Although the attendees’ queues, and many others who couldn’t attend events, prove the society’s excitement for entertainment, any rejection or discretion from others is a natural reaction for any real change in a society. Opposing any change is expected and should not be regarded as a strange thing.

I don’t think anyone can argue that entertainment as a concept is important for all societies, let alone that such trends are very profitable for neighboring countries, most of which are Saudi attendees.

The argument may be on the content of the events given that some think it is not suitable for the Saudi society. It is understandable as they are entitled to their own opinions regardless of what they are. Some prefer to attend such events in Bahrain, Dubai or Qatar. It is only a matter of time until those against such things will begin to accept the unavoidable truth.

Needless to say that there may occur mistakes and many events may get out of hand, which is also natural for an industry that is still young.

It is rather unfair to judge the entertainment committee and it has been a year since its establishment.

Industry of entertainment is crucial for Saudis not only for joy and amusement like many believe. There are many other purposes that no government should overlook, such as creating new job opportunities.

Entertainment, among other sectors, is expected to reduce unemployment from 11.6% to 7% which is close to the international rates and is the priority of the Saudi Vision 2030.

It would also boost tourism as part of the National Transform Program, knowing that in 2015, Saudis spent $26 billion on external tourism, and enhance both the private and public sectors to organize festivals.

It would also activate the role of public committees in contributing to establish and develop entertaining centers, encourage local and foreign investors to form partnerships with international companies, establish museums and libraries, and support talented authors and directors.

Not to forget the several cultural aspects that accompany such events and cater to everyone’s taste.

Is it possible to ignore all those social and economic benefits only because some don’t understand the truth about entertainment??

Development is not solely limited to the economic aspects; it is also about building a balanced healthy society capable of achieving a healthy relaxing environment.

Saudi Arabia is on its way to create a revolution in entertaining its citizens, improve the tourism sector, and enhance the infrastructure.

Those who are against this will eventually go on with the society’s desires no matter how long they object or how strong they criticize.

Salman Al-dossary

Salman Al-dossary

Salman Aldosary is the former editor-in-chief of Asharq Al-Awsat newspaper.

More Posts

China counts over 100 billionaires among top Communist legislators

Share Button

More than 100 of the wealthy individuals are members of the *NPC, and 97 are from the **CPPCC.

According to the survey, their cumulative assets tallied “almost 3.5 trillion yuan” ($507 billion) — nearly equivalent to the annual GDP of countries such as Belgium, Sweden or Poland.

While the economy as a whole has expanded at a rate of under seven percent in recent years, the legislature’s 100 or so dollar billionaires have seen their cumulative wealth jump 64 percent since 2013 when he assumed the presidency, Hurun said

China counts over 100 billionaires among top Communist legislators

China's ruling Politburo Standing Committee are given a round of applause during the opening session of the Chinese People's Political Consultative Conference (CPPCC) at the Great Hall of the People in Beijing, on March 3, 2017

China counts more than 100 billionaires among its top legislators, with 209 of the richest holding wealth nearly equivalent to Belgium’s annual GDP, according to a report released as the Communist Party’s annual parliamentary session started Friday.

A key focus of the sessions is eliminating poverty and creating a “moderately prosperous society”, a project President Xi Jinping has frequently cited as a national priority in a country that suffers from a gaping chasm between the rich and poor.

The annual session of the country’s top political bodies started Friday with a meeting of the Chinese People’s Political Consultative Conference (CPPCC), a group that is part of the Communist Party-controlled government structure.

The opening of the National People’s Congress (NPC), China’s rubber-stamp legislature, will be held Sunday, with the country’s economic elite and top leaders rubbing shoulders for some two weeks in the imposing corridors of the Great Hall of the People, situated off Beijing’s Tiananmen Square.

Out of the more than 5,100 delegates to these two assemblies, 209 possess individual wealth of more than 2 billion yuan ($290 million), Shanghai-based luxury magazine publisher the Hurun Report said in a survey.

More than 100 of the wealthy individuals are members of the *NPC, and 97 are from the **CPPCC.

According to the survey, their cumulative assets tallied “almost 3.5 trillion yuan” ($507 billion) — nearly equivalent to the annual GDP of countries such as Belgium, Sweden or Poland.

The majority of the wealthy delegates were businessmen, rather than politicians who had spent their careers within the party apparatus.

Among them are the heads of internet giants, such as Pony Ma of Tencent and Robin Li of Baidu, smartphone maker Xiaomi’s CEO Lei Jun, and Zong Qinghou, head of soft drink producer Wahaha.

China's National People's Congress (NPC) is held at the Great Hall of the People in Beijing

China’s National People’s Congress (NPC) is held at the Great Hall of the People in Beijing

Despite a large-scale anti-corruption campaign launched in 2013 by President Xi to clean up the Communist Party’s ranks, the heads of private businesses remain welcome in the cavernous halls of power as Beijing seeks to rebalance its economy towards domestic consumption and the services sector.

Nevertheless, some wealthy entrepreneurs could be tempted to keep a low profile this year as the Communist Party ups its attacks on real estate “speculators” and “financial crocodiles”.

While Xi has pledged to lift more than 45 million people out of poverty by 2020, his time in office has already been exceptionally good for the country’s wealthiest politicians.

While the economy as a whole has expanded at a rate of under seven percent in recent years, the legislature’s 100 or so dollar billionaires have seen their cumulative wealth jump 64 percent since 2013 when he assumed the presidency, Hurun said.

*

China’s National People’s Congress

**

Chinese People’s Political Consultative Conference

صادرات ایران به بحرین: تروریسم

Share Button

سایت الجزیره* گزارشی دارد از کشف یک شبکه تروریستی ۵۴ نفره مرتبط با ایران برای عملیات تروریستی در بحرین و دیگر کشورهای حاشیه خلیج که پلیس بحرین ۲۵نفر آنها را دستگیر کرده است. بنا به اظهارات مقامات قضائی بحرین در جمعه گذشته، این شبکه دارای ۱۲ قرارگاه تروریستی در ایران و عراق و یک قرارگاه در آلمان بوده است. ۱۰ نفر از اعضای این شبکه جزء آن ۴۱ نفر کسانی هستند که در ژانویه گذشته، دو ماه قبل، از زندان بحرین گریخته بودند.

سایت الجزیره* گزارشی دارد از کشف یک شبکه تروریستی ۵۴ نفره مرتبط با ایران برای عملیات تروریستی در بحرین و دیگر کشورهای حاشیه خلیج که پلیس بحرین ۲۵نفر آنها را دستگیر کرده است. بنا به اظهارات مقامات قضائی بحرین در جمعه گذشته، این شبکه دارای ۱۲ قرارگاه تروریستی در ایران و عراق و یک قرارگاه در آلمان بوده است. ۱۰ نفر از اعضای این شبکه جزء آن ۴۱ نفر کسانی هستند که در ژانویه گذشته، دو ماه قبل، از زندان بحرین گریخته بودند.

این گروه حد اقل در کشتن دو پلیس و مجروح کردن یک پلیس دیگر تا کنون دست داشته است.

مقامات بحرینی از این گروه که برنامه عملیات تروریستی داشته است، مسلسل و مواد انفجاری گرفته اند. دادستان بحرین جمعاً ۴۱ نفر را به شرکت در این شبکه متهم کرده است که ۱۶ تن از آنها متواری هستند.

تحقیقات نشان میدهد که عملیات همه این تروریستها در کشورهای مختلف از طریق یک هماهنگ کننده که در آلمان زندگی میکند هماهنگ میشده و آن فرد، ترتیب سفر اعضای این شبکه را به ایران میداده است. او افراد شبکه را به ایران میفرستاده است تا در آنجا آموزش نظامی و نحوه استفاده از مواد منفجره را فرا گیرند.

بنا به اظهارات دادستان بحرین احمد ال حمادی، این گروه از ایران و عراق اسلحه به بحرین قاچاق میکرده و به عملیات جنائی دیگری نیز مباردت کرده است.

پایان ترجمه نیمهِ گزارش الجزیره.

………………………..

کامنت من:

نیازی به ترجمه همه گزارش نیست زیرا که داستانی تکراریست.

از مقامات نظامی رژیم و سران دستگاههای صاحب قدرت موازی در ایران که بطور نیمه آشکار، نه تنها صدور تروریسم را انکار نمیکنند بلکه حتی با زبان ویژه خود در لفافه به آن اعتراف کرده و به آن مباحات هم میکنند میگذرم  و  در این رابطه بعنوان یک شهروند ایرانی چند سئوال از آقای جواد ظریف، وزیر خارجه میهنمان، بعنوان رسمی ترین و پاسخگوترین نماینده دیپلماسی کشور در مراجع بین المللی دارم . ایشان همواره سینه سپر کرده و صدور تروریسم از سوی دولت متنبوع خود را انکار میکند امیدوارم این دو سئوال را اگر بمردم میهنمان پاسخ نمیدهند اقلاً به وجدان خود پاسخ آنها را بدهند:

۱ ـ آیا اینکه آنها دو پلیس را کشته و یکنفر را زخمی کرده اند بنظر ایشان کاملا! جعلی است، یا فکر میکنند این دو کشته شده و ان مجروح شده توسط خود دستگاههای اطلاعاتی بحرین بسیاق روشهای تصفیه در ایرانمان انجام شده و یا نه، واقعاً ان تروریستها آنها را کشته اند؟

۲ ـ اگر چنین اتهاماتی چه آنها را واقعی بدانیم و چه ساختگی که مدارک عرضه شده در همه گزارشها، واقعی بودن آن اتهاماترا هم نشان میدهند بگذریم، اگر گروهی یا شبکه های یا جمعی از ایرانیان در در داخل مملکتمان در معرض چنین اتهاماتی قرار میگرفتند، در مقایسه با بحرین چه رفتاری با آنها میشد و چه سرنوشتی میافتند؟

۳ ـ آیا مردم خبر اعدام همه آن ۴۱ نفر را در فردای دستگیریشان از رسانه های دولتی نمی شنیدند؟

۴ ـ آیا آنها هرگز موفق به دیدار کسانشان قبل از اعدامشان میشدند؟ آیا آنها میتوانستند اساساً وکیل مدافع بگیرند و با وکلای خود آزادانه صحبت کنند و از شکنجه هایشان زیر بازجوئی حرف بزنند؟

۵ ـ آیا روند محاکمه آنها هرگز علنی میشد؟

اگر ذره ای شرف وجود داشته باشد پاسخ داده شده  به این سئولات دردناک و در عین حال تأمل برانگیز خواهد بود؟

در ماه ژانویه ۴۱ نفر از این گونه متهمین از زندان منامه گریختند. چه اندازه باید محصوریت و محدودیت آن زندانها در مقایسه با اوین و گوهر دشت  خودمان سهلگیرانه بوده باشد که این ۴۱ نفر توانسته اند از آن زندان به آسانی بگریزند؟ یا شبکه تروریستی انها جقدر باید قوی بوده  باشد که توانسته است ترتیب فرار آن تعداد زیاد مجرم تروریستی را از یک زندان امنیتی بدهد؟

چه خوب است که مردم ایران و مخصوصاً گزارش نویسانی که در سایت سبز کلمه همیشه در غم زندانی شدن تروریستهای بحرینی بهمان اندازه سوگوار میشوند که سران سپاه و مقام معظم رهبری، قضیه دادرسی این دستیگر شدگان را تعقیب کنند تا بدانند در کجا ایستاده اند و از کی دفاع میکنند؟