Archive for: July 2017

CIA director: Russia loves to meddle and ‘stick it to America’

Share Button
When it comes to Iranian compliance with the agreement, Iran is a “bad tenant”, Pompeo said. He likened their compliance to a renter who did not pay rent until the landlord demanded it and then sent a bad check. He said the US president, Donald Trump, had been working with Gulf states and Israel to find a common way to push back against Iranian aggression in the region.

What won’t work is appeasing Tehran or forcing them into compliance, he sai         

“When we have our strategy in place, I’m confident you will see a fundamental shift in policy” towards Iran, Pompeo said                              

 
Mike Pompeo
 CIA director Mike Pompeo says the threat from North Korea is always at the front of Donald Trump’s mind. Photograph: Jacquelyn Martin/AP

The CIA director, Mike Pompeo, said on Thursday that Russia had no plans to leave Syria and would continue to try to meddle in US affairs to “stick it to America”.

He reiterated his belief that Russia interfered in the US presidential election and described the US-Russia relationship as “complicated”.

“I think they find any place that they can make our lives more difficult, I think they find that’s something that’s useful,” he said

Pompeo also said he had seen only minimal evidence that Russia had pursued a serious strategy against Islamic State militants in Syria. He said any suggestion that Russia had been a US ally in Syria was not borne out by what was happening on the ground.

He said it was difficult to imagine a stable Syria with the president, Bashar al-Assad, still in power. He called Assad a “puppet of the Iranians,” who now had a “significant foothold in Syria”.

Russia would stay in Syria, he said, because it loved its naval port in Tartus, off the Mediterranean Sea.

The CIA director spoke in a wide-ranging conversation at the Aspen Security Forum, an annual gathering of intelligence and national security officials and experts in Aspen, Colorado.

He said the Trump administration was working on ways to push back against Iran, which wanted to be a “kingpin” in the Middle East.

Pompeo continued his criticism of the Obama administration’s nuclear deal with Iran. The Trump administration recently confirmed that Iran had met its obligations under the deal but warned it would face consequences for breaching “the spirit” of the accord — a reference to Iran’s continued pursuit of a ballistic missile program.

When it comes to Iranian compliance with the agreement, Iran is a “bad tenant”, Pompeo said. He likened their compliance to a renter who did not pay rent until the landlord demanded it and then sent a bad check. He said the US president, Donald Trump, had been working with Gulf states and Israel to find a common way to push back against Iranian aggression in the region.

What won’t work is appeasing Tehran or forcing them into compliance, he said.

“When we have our strategy in place, I’m confident you will see a fundamental shift in policy” towards Iran, Pompeo said.

He also addressed the threat from North Korea and said Trump asked questions about Pyongyang nearly every time he saw him.

“It is at the front of his mind,” Pompeo said.

It was one thing for North Korea to have a missile that could harm the United States and another for it to have an arsenal of such weapons, he said, adding that things could be done to narrow its capacity to develop a stockpile.

While some people believed North Korea’s leader was irrational, Pompeo said he was convinced Kim Jong-un understood his core mission – “which is to keep himself in power”.

“The North Korea people – I’m sure are lovely people – and would love to see him go as well. You know they don’t live a very good life there,” Pompeo said.

On another issue, he said he believed WikiLeaks would “take down America any way it can”. He noted that the anti-secrecy group’s website urged students to become CIA interns so they could become whistleblowers.

Pompeo acknowledged that Trump had said during the presidential campaign that he loved WikiLeaks.

“I don’t love WikiLeaks,” Pompeo said.

Besides Edward Snowden, a former National Security Agency contractor who leaked documents revealing extensive US government surveillance, WikiLeaks has released nearly 8,000 documents that it says reveal secrets about the CIA’s cyber-espionage tools for breaking into computers. WikiLeaks previously published 250,000 State Department cables and embarrassed the US military with hundreds of thousands of logs from Iraq and Afghanistan.

CHP leader challenges President Erdoğan to discuss July 15 coup attempt in TV debate

Share Button

“As you know, the AKP [Justice and Development Party] has a political academy. I will read you a line from a lecture note from course in this academy—‘Politics is not only done through democratic ways. Physically eliminating, jailing, frightening and intimidating the opposition who may constitute an obstacle for pursuing your politics can be seen within the boundaries of political activities,’” he said.

CHP leader challenges President Erdoğan to discuss July 15 coup attempt in TV debate

 

The leader of the main opposition party has reiterated his challenge to President Recep Tayyip Erdoğan for a televised debate over the July 15 coup attempt, after he was harshly accused of supporting coup plotters for calling the putsch a “controlled coup.”

“I openly invite this person and I use his own words—if you are courageous, if you are not a coward, if you are not a despot, if you are not fearful, then let’s debate the July 15 coup attempt together on a channel of one of your media institutions at the time of your choice. Let the people learn who is speaking the truth and who is not,” Republican People’s Party (CHP) leader Kemal Kılıçdaroğlu said in his address to the party on July 18.

Kılıçdaroğlu had invited Erdoğan to this challenge before the April 16 constitutional referendum but Erdoğan did not respond.

The commemoration program for the July 15 coup attempt had been changed three times by the parliament speaker in order to prevent Kılıçdaroğlu’s address to the crowds that gathered in front of the parliament last week.

“Who changed the program? The parliament speaker did. Why? Upon the instruction of one man; one authority—this person is not the parliament speaker but the yes-man of the [presidential] palace,” Kılıçdaroğlu said.

Gov’t seeks to eliminate opposition: CHP

Decree laws issued under the state of emergency rule are part of an ongoing struggle against the oppositional political parties, Kılıçdaroğlu argued, accusing the government of resorting to non-peaceful means to eliminate the dissident politicians and political bodies.

“As you know, the AKP [Justice and Development Party] has a political academy. I will read you a line from a lecture note from a course in this academy—‘Politics is not only done through democratic ways. Physically eliminating, jailing, frightening and intimidating the opposition who may constitute an obstacle for pursuing your politics can be seen within the boundaries of political activities,’” he said.

“Isn’t it displaying today’s picture?” he asked, in an obvious reference to the imprisonment of the CHP Istanbul Deputy Enis Berberoğlu and co-leaders of the Kurdish-issue focused People’s Democratic Party (HDP) Selahattin Demirtaş and Figen Yüksekdağ along with around a dozen HDP lawmakers.

This lecture note being taught in the 10th grade of the AKP’s political academy should be considered as evidence the ruling party does not rule out conducting its politics through non-peaceful means.

“They complain the opposition talks too much in parliament. Well, if you like, let’s not talk at all. Let’s shut the opposition [parties] down!” said Kılıçdaroğlu, criticizing the government for trying to silence the opposition in parliament through an amendment on internal parliamentary regulations.
July/18/2017

قصیده سرائی در رثای یک تروریست ضد مردمی

Share Button

با خواندن یادداشت آقای حیدریان بعنوان یک سردار بازنشسته جبهه چپ(توده ایی) در باره سردار حاج قاسم سلیمانی:ـ قصاب کردستان در آغاز انقلاب، به حیرت و سرگیجه دوچار شدم، زیرا مگر سردار قاسم سلیمانیِ قصاب، با سردارنقدی که تهدید به بریدن زبانها از ته حلق میکرد، سردارجعفری بطری ساز و بطری استعمال کن، سردار رادان کهریزکی، سردارقالیباف گاز انبری و.. ، کمترین تفاوتی در نوع تعلق و تعهدشان به رژیم  و رهبر آن دارند؟تصویر/ سردار قاسم سلیمانی در لباس عربی

فرمانده سپاه بدر عراق ، عامری و سردار حاج  قاسم سلیمانی

دیروز با دوستی قدیمی پیاده روی میکردم. گفت محسن حیدریان  در ایران امروز یک یادداشت در ستایش سردار سلیمانی نوشته است و اضافه کرد که  البته ستایش از سردارسلیمانی با نقد رژیم همراه است و… .

قبل از اینکه به اضل موضوع بپردازم، باید بگویم؛ من بسیار به ندرت سایتهای برون مرزی و اپوزیسیونی را میبینم یا به رسانه های تصویری یا صوتی آنها گوش میدهم و این از روی نخوت هم نیست بلکه دلیل عمده آن اینست که من به اکثر آنها باستثنای معدودی مانند سایت سحام نیوز یا کلمه که علیرغم بسیاری کاستی ها، برایشان اصالت قائلم، به دیگر سایتهای رسانه ایی، یا بعنوان دکه های سیاسی/تجارتی  یا بعنوان frontal organisation( سازمان فرونتال) ماشینِ اطلاعاتی و تبلیغاتی رژیم مینگرم.

سازمان فرونتال به سازمانهایی گفته میشود که نقش ابزار و بازوهایی بیرونی، علنی و قانونی سرویسهای اطلاعی یا احزاب سیاسی یا فرقه های مذهبی و شبکه های تروریستی هستند که سازمانهای مادر بنا به دلابل مختلف خود را در پشت سر آن پنهان میکنند. در دوران اوج گیری جنبش کمونیستی در دنیا، احزاب کمونیست مخصوصاً آنهائیشان که در شرایط سرکوب و در حالت مخفی قرار داشتند، با ایجاد سازمانهایی فرونتال با اهداف بظاهر اجتماعی، مطالباتی، خدماتی و مدنی و حتی بازرگانی و مالی، از آنها بعنوان پوششی برای فعالیت سیاسی و حزبی پنهانی خود و برای حضور در عرصه علنی استفاده میکردند.

رژیم ایران، روسیه و حزب الله لبنان  با ایجاد هزاران از این نوع سازمانهای فرونتال، حد اکثر استفاده را برای فعالیت های پنهانی و در صدر همه ذهنیت سازی مردم منطقه و فریب افکار عمومی و پخش دیس اینفرماسیون استفاده میکنند.

البته سرویسهای اطاعاتی غرب هم صدهها انجمن حقوق بشری، دموکراسی خواهی و … دارندکه برای فعالیت پشت پرده آنها نقش پوششی دارند.

تفاوت این دو نوع سازمان فرونتال در اینست که آن یک در جهت پخش ارزشهای غربی و در چهار چوب اهداف استراتژیک آن بلوک فعالیت میکند و این یک در جهت منافع دولت روسیه، ایران و حزب الله.

اخوان المسلمین، جریان فتح الله گولن با صدها و شاید هم هزاران مدرسه و مؤسسه آموزشی در دنیا و رقیب آن حزب عدالت و توسعه اردوغان از ترکیه، هم در این زمینه بسیار کار کشته هستند  و همگی دارای هزاران ارگان و سازمان فرونتال میباشند که چهره سازمانگر اصلی را پنهان میکنند.

البته اگر آدم انگیزه تحقیق داشته باشد و از عینکِ تشخیصِ هویت این ارگانهای فرونتال استفاده کند، بازدید و رصد کردن این گونه ارگانها کمترین ایرادی ندارد و به اطلاعات آدم هم می افزاید.

این توضیحات برای این بود تا بگویم که اگر گفته آن دوست نبود من به سایتی که یادداشت آقای حیدریان را درج کرده بود نمیرفتم و از آن مطلب بی خبر میماندم.

آن دوستی هم که توصیه دیدن مطلب را کرد، از حسن نظر من به نویسنده آگاه بود. اضافه کنم که من به نویسنده، در کمترین معنا، بعنوان یک تحلیلگر با رویکردهای درست تاکتیکال و به نوعی استراتژیک و با سطح بالای دانش سیاسی مینگرم.

با خواندن یادداشت آقای حیدریان بعنوان یک سردار بازنشسته جبهه چپ(توده ایی) در باره سردار حاج قاسم سلیمانی، قصاب کردستان در آغاز انقلاب، به حیرت و سرگیجه دوچار شدم، زیرا مگر سردار قاسم سلیمانیِ قصاب، با سردارنقدی که تهدید به بریدن زبانها از ته حلق میکرد، سردارجعفری بطری ساز و بطری استعمال کن، سردار رادان کهریزکی، سردارقالیباف گاز انبری و.. ، کمترین تفاوتی در نوع تعلق و تعهدشان به رژیم  و رهبر آن دارند؟

همه آنها هم کم یابیش، حد اقل بنا به تاریخ نوشته شده خودشان در باره جنگ ۸ ساله، همگی جنگ دیده هستند.*  آیا آقای حیدریان میتواند بگوید اگر بجای سردار کهریزک در جریان سرکوب جنبش اعتراضی ۸۸، سردار قصاب کردستان و مردم شمال عراق و سوریه فرمانده ناجا میبود جنایات کمتری انجام میشد؟

من نمی دانم در لحظه نگارش آن قصیده در رثای سردار سلیمانی و نام بردن از او بعنوان سردار (بالفعل یا بالقوه) سردار ملی چه در ذهن نویسنده میگذشته است ولی با کمال تأسف باید بگویم که تنظیم مطلب بطور تیپیکال نمونه یک نوشتار دیس اینفرماتیو است. چرا؟

 

زیرا که مخاطبین سیاسی و اجتماعی تحلیگرانی مانند آقای حیدریان یا خودِ این حقیر، آن بخش از جامعه سیاسی یا مدنی هستند که صدهها و هزاران بد و  بیراه انتقادی به سید علی خامنه ایی یا هیئت حاکمه، بشمول سران نظامی سپاه، کمترین اطلاعاتی بر پیش دانسته ها و بدیهیات سیاسی آنان نمی افزاید. این کاریست که بسیاری از رسانه های فرونتال اپوزیسیونی  «اطلاعاتی» ساخته رژیم، شبانه روز انجام میدهند تا پوشش و ماسکی گمراه کننده برای مواد دیر هضم دیس اینفرماتیو  آنان باشد. این شگردی کلاسیک برای همه سرویسهای اطلاعی است. و دقیقاً یک چنین ژست و نمود ضد رژیم است که میتواند نقش وازلین تنقیقه حکم سردار ملی  به خلق الله را برای یکی از شاه مهره های نظامی رژیم بازی کند.

فحاشی و انتقاد از رژیم در جائی که مخاطبین اجتماعی شخص نویسنده، خود باندازه کافی میدانند و خودشان ضد رژیم هستند، کمترین بازخورد و برآیند مثبت سیاسی ندارد و تکراریست ولی به دلیل همین نمود ضد رژیمی؛ یک قصیده در رثای یک جلاد، آن مخاطبین را به این اشتباه دوچار میکند که، اگر فلانی که کلی دانش سیاسی دارد و در ضدیتش هم با رژیم تردید کمی هست یا اصلاً نیست، از او تعریف میکند حتماً این شخص شایسته عنوان سردار ملی هست و قلب او با مردم است!

دریغ و درد که کم نبودند و نیستند کشانی در صفوف جبهه اپوزیسیون از هم گسیخته و عاری از استراتژی راهبری، که بر سینه این روضه خوان و مداح نظامی و جنگی مدال سردار ملی زدند. در حالیکه بمعنای نظامی هم؛ این شخص، افزون بر آن تجربه متعارف که هر نظامی طولانی خدمت کرده و جنگ دیده ایی  دارد، ابداً استعداد ویژه ایی از خود بروز نداده است.

آنچه باعث گمراهی بسیاری در مورد قابلیت نظامی سلیمانی گشته است اینست که  او بسیار متبحرانه و هنرمندانه میتواند نقش نظامی گرانه و فرماندهی خود را با مداحی های استشهادی چنان ترکیب کند که افراد تحت فرماندهی خود را وادار به شهادت طلبی کند.

Bildresultat för ‫سردار قاسم سلیمانی‬‎

تفاوت سلیمانی با سعید حدادیانها در اینست که او واقعاً موقع مداحی جنگی میتواند گریه واقعی بکند در حالیکه حدادیان گریه زاری مصنوعی و نمایشی تحویل میدهد. به بیان دیگر سردار سلیمانی فقط یک آژیتاتور حرفه ایی و ماهر است و رمز موفقیت او در همین و نه در نقش یک استراتژ یا حتی تاکتیسین متوسط الحال جنگی.

کسانی که توضیحات من در اینجا برایشان کمی نامفهوم است میتوانند در اینترنت و گوگل دنبال این سردار نوحه خوان و آژیتاتور جنگی، بگردند تا روضه خوانی های او را بیابند. فقط بگویم یکی از مداحی های او در مدح «چفیه مقام معظم رهبری است».

من پس از توصیه آن دوست در مورد خواندن یادداشت آقای حیدریان، در مورد این سردار به جستجو در گوگل پرداختم و دیدم آنچه را که قبلاً هم کم یا بیش میدانستم، ولی با این حال از هنر مداحی این سردار در مقایسه با روضه خوانان حرفه ایی واقعاً حیرت کردم!

با آژیتاسیون و ابزار شعری و هنر ادبیاتی؛ گروهی جوان ذهناً آماده القاء شوندگی را برای شهید شدن آماده کردن، در دانش نظامی و نظامی گری کمترین جایی ندارد. و اگر کسی هم این استعداد و سرمایه غیر نظامی را برای کسی به سرمایه سیاسی/نظامی، شهرت آفرینی و چهره سازی تبدیل کند خدمتی به افزایش شعور جامعه نکرده است!

بعنوان مؤاخره بگویم که یکی از اقدامات تهور آمیز  این سردار ملی، نوشتن نامه تهدید امیز او و جمع دیگری از سران سپاه به رئیس جمهور خاتمی بوده است که آنها  او تهدید میکنند  که اگر خود رئیس جمهور بساط دانشجویان را جمع نکند دلاوران جان بر کف سپاه آنرا جمع میکنند!

فقط اضافه کنم که نگارش این نقد تند، بخاطر احترامی که برای آقای حیدریان دارم  برایم آزار دهنده بود ولی بیشتر از آن، سکوت در برابر آن نوشته!

سخن آخر اینکه، دولت پنهان و در رأس آن مافیای سپاه، آگاهانه میکوشند تا خامنه ایی در پس خود یک خلاء قدرت بجای بگذارد تا توسط سپاه و مهره های نم کرده سپاه براحتی پُر شود. آوازه گری برای سلیمانی و سردار ملی سازی از او در همین چهار چوب انجام میگیرد. چنین بنظر میرسد که روی او اجماعی فراتر از دامنه خود حاکمیت وجود دارد.

پایان یادداشت

……………………………………

*

در باره شجاعت سپاهیان ایران در جنگ ۸ ساله قصیده سرایی و زیاده گویی فراوان شده است. آنها که در این زمینه افسانه سازی کرده اند باید اینقدر شرافت داشته باشند تا بگویند اگر ارتش شاه از هم نپاشیده بود؟ اگر بهترین امیران ارتش اعدام نشده یا خانه نشین نشده بودند چه میشد؟

اگر صدام جرئت میکرد در زمان شاه به ایران حمله کند جنگ چند روز دوام می آورد؟

و در ماهیت روانشناختی شجاعت و تهور رزمی و جنگی و بطور کل، مقوله شجاعت، باید بگویم که امر شجاعت یک مقوله یا خصوصیت شرطی، مشروط و نسبی است. آهویی که طبعیتاً ترسو است وقتی شیری به بچه او حمله میکند، بجای دررفتن مذبوحانه با شاخهای خود به شیر حمله میکند.

سپاه در جنگ ۸ ساله بطور عمده، نه به انگیزه میهنی بلکه عمدتاً به انگیزه حسینی، عاشورائی و اشتشهادی و شهادت طلبی شجاعت نشان داد تازه آنهم نیروهای ساده آن نه الزاماً همه فرماندهانش. شجاعتی که در پس پرده روانشناسی آن حور و پریان باکره و مرمرین تن بهشتی و غلمان خوش کون و کپلِ شهوت انگیزانه قرار داشت.

رژیم برامده از انقلاب با امکانات بسیاری که بافته بود توانست که فرهنگ عاشورایی را که بیش از ۱۰۰۰ سال، کم یا بیش در اقشار مذهبی وجود داشت به روانشناسی فردی نظامیانش تبدیل کند.

سازمان مافیای  سیسل هم توانسته است عنصر فداکاری برای یاران مافیایی را به یک فرهنگ و از فرهنگ به یک روانشناسی فردی تبدیل کند.

جبشهای انقلابی هم توانسته بودند فرهنگ سلظه ستیزی را به عنصری روانی و روانشناسانه در پیکار جویان ضد استعماری تبدیل کنند.

ملیتاریسم ژاپن، القاعده، طالبان، پ ک ک، نازیسم هیتلری و رژیم استالینی هم در زمینه روحیه سازی رزمی بکمک ابزار های هنری، ادبیات جنگی و حماسی .. ، بسیار موفق عمل کرده اند و پیکار جویان آنها به نمونه های مثال زدنی تاریخی تبدیل گردیده اند. ولی هیچ یک از این جسارت ورزیها کمترین ارزش جنگیف انسانی و آرمانی ندارند زیرا همه آنها ضد تاریخی و مانوپولاتیو یعنی القاء گرانه هستند و نه مبتنی بر میهن پرستی و ارزش باوری منطقی و انسانی و موافق تاریخ.

بجرئت میتوان گفت که اگر انگیزه شهادت طلبی عاشورایی را از سپاهیان رژیم در آن جنگ میگرفتند، امثال همین سردار سپاهِ چند شبه از عملگی به بنایی و از آنجا به مقاطعه کاری و از انجا به سرداری رسیده، امروزه هم به همان کار بساز بفروشی و پولسازی قبلی خود سرگرم بودند.

البته این حرفها بمعنی نفی اهمیت تاریخی اینکه همین انگیزه های خرافی و فریبنده سبب شد تا مملکت از اشغال کامل ارتش بعث ایمن بماند،  ولی درک اشتباه آمیز ماهیت جسارت و تهور جنگی هم سبب میشود که آدم به سردار ملی سازی بی بنیاد و مردم فریبانه دوچار شود.   

داعش اردوغانی از خود پرده برداری میکند.

Share Button

وزیر اموزش ترکیه ، برنامه جدید دوره تحصیلی سال آینده را اعلام کرد. وقت ترجمه کامل مطلب نیست ولی خلاصه آن چنین است:

۱  ـ  مطالب مربوط به تکامل طبیعی کاملاً از دروس آموزشی حذف میشود و بجای آن تعلیم جهاد داده میشود!

۲ ـ در  دروس جدید تاریخ، کمالیسم و مدرنیزاسیون اتوتورک مورد تجدید نظر قرار میگیرد.

۳ ـ بخشی از تاریخ به «فتنه» فتح الله گولن اختصاص داده میشود.

۴ ـ این تغیرات فعلاً در دروس دوره های اموزشی ابتدایی و متوسطه پیاده میشود و بتدریج در دو سال آینده برا دوره های آموزشی بالاتر هم اجرائی میشود

خلاصه!

سلطان رجب با حمهوریت به ستیز  رو در روی برنمیخیزد و دموکراسی را هم نفی نمیکند بلکه او تاج سلطانی اتومانیسم را بر سر جمهوریت و خرقه استبداد دینی را بر تن دموکرسی افکنده و خود  را مظهر هردو معرفی میکند!

اتحادیه آموزگاران ترکیه در اعتراض به این برنامه تغیر درسی آنرا برخلاف قانون اساسی سکولار ترکیه نامید، و گفت این برنامه درسی؛ آموزش در ترکیه را به قهقرا میبرد.

ولی سلطان رجب فقط به تحکیم پایه های قدرت خود فکر میکند که سیمان و ساروج دین آنرا بتونیزه و آسیب ناپذیر میکند.

لزومی به کامنت گذاری بر این مطلب نمی بینم ولی فقط میگویم اگر فردا ارتش ترکیه مانند ارتش مصر، مملکت را از دهان اژدهای استبداد دینی  اردوغان و حزبش نجات دهد، مدافعین و هواداران حقوق بشر کتابی و ملا نقطه ای فریادشان برمیخیزد که: ای وای! دموکراسی بر باد رفت و چکمه پوشان یونیفرم پوش کودتا کردند!

hurriyet

18/07/2017

Turkish education ministry reveals new curriculum: Evolution out, ‘jihad’ in

AA photo

The final version of Turkey’s national school curriculum has left evolution out and added the concept of “jihad” as part of Islamic law in books, Education Minister İsmet Yılmaz said on July 18.

The new curriculum will be put into execution for first, fifth, and ninth graders starting from this year, and it will extend to other classes in the 2018-2019 academic year. Accordingly, a total of 176 class curricula have been renewed.

“Jihad is an element in our religion; it is in our religion… The duty of the Education Ministry is to teach every concept deservedly, in a correct way. It is also our job to correct things that are wrongly perceived, seen or taught,” Yılmaz announced at a press meeting in the Turkish capital Ankara.

“In this manner, in the lessons on Islamic law and basic religion sciences, there will be [the concept of] jihad. But what is this jihad? What our Prophet [Muhammad] says is that while returning from a war, we are going from a small jihad to a big jihad. What is this big jihad? It is to serve our society, to increase welfare, to ensure peace in society, to serve the society’s needs. The easiest thing is to wage war, to fight. The skill is the difficult one, which is to ensure peace and tranquility,” he said.

Speaking about the controversial decision to exclude evolution, Yılmaz said it was not included in the national curriculum “because it is above the students’ level and not directly relevant.”

Information on last year’s failed coup attempt will also be included in the curriculum. “When the subject of winning democracy is covered in social sciences classes, we will want the July 15 National Unity Day to be covered, too,” Yılmaz said.

“In Turkish language classes, when topics on the national struggle led by Mustafa Kemal Atatürk [founder of modern Turkey] are being discussed, July 15 [2016 coup attempt] will also be touched on,” the minister noted.

Yılmaz said the new curriculum will also include topics on the Fethullahist Terrorist Organization (FETÖ), the outlawed Kurdistan Workers’ Party (PKK), and the Islamic State of Iraq and the Levant (ISIL).

The chairman of a teachers’ union described the changes as a huge step in the wrong direction for Turkey’s schools and an attempt to avoid raising “generations who ask questions.”

“The new policies that ban the teaching of evolution and requiring all schools to have a prayer room, these actions destroy the principle of secularism and the scientific principles of education,” said Mehmet Balık, chairman of the Union of Education and Science Workers (Eğitim-İş).

July/18/2017

بیاد ستاره درخشان ریاضی در کیهان بی انتهای خطوط و اعداد

Share Button

نیویورک تایمز، همچنین به پیام ابراز تآسف آقای روحانی رئیس جمهور ایران اسلامی اشاره کرده است که من فکر کردم این پیام از طرف حکومتی زن ستیز و نخبه کُش اگر  بمناسبت خاموش گشتن این ستاره پر فروغ علمی میهنمان داده نمیشد، بهتر بود زیرا روح علم و دانش و جماعت دانشمند با بنیاد گفتمان اعتقادی نظام حاکم بر میهنمان در تضادی بنیادی است.

اگر دنیا به این ستاره بزرگ ریاضی ارج نمیگذاشت، محال بود آقای روحانی هم کلمه ایی را جع به او، درگذشتش، استعداد و خدمات علمی اش چیزی بگوید.

نگاه معصومانه اش، تبسم راز آمیزش اگر از سوی هنرمندی چون لئوناردو داوینچی کشف میشد.میتوانست موضوع یک شاهکار جاودانه نقاشی از طراز مونالیزا باشد

این نگاه تا بنیاد قلب و روح  آدمی را چنگ میزند

FieldsMedalFront.jpg

Outstanding contributions in mathematics attributed to young scientists

مریم میرزا خانی، برنده مدال فیلدز(Fields Medal)، آنچنانکه نیوریک تایمز توصیف میکند، رازگشای بسیاری مسائل مطرح ریاضی و حرکتهای فضائی بوده است. بنوشته نیویورک تایمز  مدال فیلدز، که بزرگترین مدال در زمینه ریاضی است به دانشمندان زیر ۴۰ سال اهدا میشود که هنوز در میدان رازگشایی از اسرار دنیای ریاضی، روی بسوی گشودن پنجره هایی برای آینده دارند. مریم میرزا خانی اولین زن ریاضیدان دنیاست که پس از ۸۱ سال از برقراری چنین مدالی در سال  ۱۹۳۶، برنده چنین مدالی گردیده است و تنها فرد ایرانی نیز هست که برنده یک مدال علمی بزرگ با این درجه از اهمیت شده است.  او این مدال را در کنگره ۲۰۱۴ ریاضی دانان در کره جنوبی دریافت کرده است.

نیویورک تایمز، همچنین به پیام ابراز تآسف آقای روحانی رئیس جمهور ایران اسلامی اشاره کرده است که من فکر کردم این پیام از طرف حکومتی زن ستیز و  نخبه کُش اگر  بمناسبت خاموش گشتن این ستاره پر فروغ علمی میهنمان داده نمیشد، بهتر بود زیرا روح علم و دانش و جماعت دانشمند با بنیاد گفتمان اعتقادی نظام حاکم بر میهنمان در تضادی بنیادی است.

اگر دنیا به این ستاره بزرگ ریاضی ارج نمیگذاشت، محال بود آقای روحانی هم کلمه ایی را جع به او، درگذشتش، استعداد و خدمات علمی اش چیزی بگوید.

در مملکت ما علم و فن فقط تا آنجا ارزش دارند که در خدمت سیاستهای ملیتاریستی و ماشین جنگی رژیم باشند. دانشمند فقط در آنجا ارزش میابد که در این میدان برای رژیم کار کند.

آیا آقای روحانی هنگام ارسال پیام فکر اینرا کرد که دارد برای درگذشت یک زن بی حجاب احساسات ارزان قیمت خود خود را مصرف میکند؟ در حالیکه چنین زنانی در مملکت ما فقط به صرف همین بی حجاب بودن و با مردان نامحرم نشست و برخاست کردن انگ روسپی گری میخورند. و اگر گیر برداران و خواهران عفت مدار بیافتند تّره هم برای نقش و جایگاه علمی آنان قائل نمیشوند و آنها را تحقیرآمیزانه کیفر میدهند؟

جایزه مدال فیلدز؛ تا کنون فقط به ۵۲ نفر داده شده است که  زنده یاد میرزادخانی یکی از آنها و تنها زن در میان آنها بوده است.

اینروزها هر روزنامه و سایت معتبر دینا را نگاه میکنم بدون اسثناء خبر دردناک درگذشت این زن جوان دانشمند از میهن ما را درج کرده اند. خود من با شرمساری باید بگویم که مطرح شدن او و خبر درگذشت او را در سر تیتیر بسیاری از نشریات دیدم ولی امروز برای اولین بار بود، که گزارش نیویورک تایمز را در باره او میخواندم و ارزش والای علمی او را درک میکردم.
دیدن ویدئو کلیپهای  زیر را توصیه میکنم!

خاطره اش جاودانه باد.

یادداشت نیویورک تایمز را ذبلاً درج میکنم:

 

Maryam Mirzakhani was awarded a Fields Medal in 2014. CreditStanford University

Maryam Mirzakhani, an Iranian mathematician who was the only woman ever to win a Fields Medal, the most prestigious honor in mathematics, died on Friday. She was 40.

The cause was breast cancer, said Stanford University, where she was a professor. The university did not say where she died.

Her death is “a big loss and shock to the mathematical community worldwide,” said Peter C. Sarnak, a mathematician at Princeton University and the Institute for Advanced Study.

The Fields Medal, established in 1936, is often described as the Nobel Prizeof mathematics. But unlike the Nobels, the Fields are bestowed only on people aged 40 or younger, not just to honor their accomplishments but also to predict future mathematical triumphs. The Fields are awarded every four years, with up to four mathematicians chosen at a time.

“She was in the midst of doing fantastic work,” Dr. Sarnak said. “Not only did she solve many problems; in solving problems, she developed tools that are now the bread and butter of people working in the field.”

Top Math Prize Has Its First Female Winner  

Dr. Mirzakhani was one of four Fields winners in 2014, at the International Congress of Mathematicians in South Korea. Until then, all 52 recipients had been men. She was also the only Iranian ever to win the award.

President Hassan Rouhani of Iran released a statement expressing “great grief and sorrow.”

He wrote, “The unparalleled excellence of the creative scientist and humble person that echoed Iran’s name in scientific circles around the world was a turning point in introducing Iranian women and youth on their way to conquer the summits of pride and various international stages.”

Dr. Mirzakhani’s mathematics looked at the interplay of dynamics and geometry, in some ways a more complicated version of billiards, with balls bouncing from one side to another of a rectangular billiards table eternally.

A ball’s path can sometimes be a repeating pattern. A simple example is a ball that hits a side at a right angle. It would then bounce back and forth in a line forever, never moving to any other part of the table.

But if a ball bounced at an angle, its trajectory would be more intricate, often covering the entire table.

“You want to see the trajectory of the ball,” Dr. Mirzakhani explained in a video produced by the Simons Foundation and the International Mathematical Union to profile the 2014 Fields winners. “Would it cover all your billiard table? Can you find closed billiards paths? And interestingly enough, this is an open question in general.”

 

Maryam Mirzakhani: A Tenacious Explorer of Abstract Surfaces Video by Quanta Magazine

…………………..

In work with Alex Eskin of the University of Chicago, Dr. Mirzakhani examined billiards tables of more complicated shapes, and in fact considered the dynamics of balls bouncing around all possible tables that fit certain criteria.

It was a challenging problem that had been attacked by many prominent mathematicians. That included Curtis T. McMullen, her thesis adviser at Harvard and also a Fields medalist, who had solved a special case. But no one had a good idea of the path toward a more encompassing solution.

Amie Wilkinson, a mathematics professor at the University of Chicago, recalled sitting in on a meeting with Dr. Mirzakhani and Dr. Eskin. Whereas Dr. Eskin tended to be pessimistic, seeing all the potential pitfalls that could scuttle a proof, Dr. Mirzakhani was the opposite.

“Just pushing and pushing and pushing,” Dr. Wilkinson said. “Completely optimistic the whole time.’’

After a decade of work, Dr. Mirzakhani and Dr. Eskin proved not the original problem that they had set out to solve but a slightly different one.

“When these trajectories unwind,’’ Dr. Wilkinson said, “they reveal deep properties about numbers and geometry.”

Dr. Sarnak said that though Dr. Mirzakhani wrote relatively few papers, she was still a game changer. “I’m sure in the long run, she would have had many more of these decisive papers,” he said.

In addition to being mathematically talented, “she was a person who thought deeply from the ground up,” he said.

“That’s always the mark of someone who makes a permanent contribution,” he added.

In an interview in 2014 with Quanta Magazine, published by the Simons Foundation, Dr. Mirzakhani, who described herself as a “slow” mathematician, acknowledged her tendency to take the harder path.

The front pages of Iranian newspapers on Sunday with pictures of Dr. Mirzakhani. Some news outlets took the unusual step of running a picture of her without a head covering. CreditAtta Kenare/Agence France-Presse — Getty Images

“You have to ignore low-hanging fruit, which is a little tricky,” she said. “I’m not sure if it’s the best way of doing things, actually — you’re torturing yourself along the way.”

Maryam Mirzakhani was born on May 3, 1977, in Tehran. As a child, she read voraciously and wanted to become a writer. Iran was at war with Iraq at the time, but the war ended as she entered middle school.

“I think I was the lucky generation,” she said in the Fields video, “because I was a teenager when things became more stable.”

In high school, she was a member of the Iranian team at the International Mathematical Olympiad. She won a gold medal in the olympiad in 1994, and the next year won another gold medal, with a perfect score.

After completing a bachelor’s degree at Sharif University of Technology in Tehran in 1999, she attended graduate school at Harvard, completing her doctorate in 2004. She then became a professor at Princeton before moving to Stanford in 2008.

Survivors include her husband, Jan Vondrák, who is also a mathematics professor at Stanford, and a daughter, Anahita.

Dr. Mirzakhani often dived into her math research by doodling on vast pieces of paper sprawled on the floor, with equations at the edges. Her daughter described it as “painting.”

“It is like being lost in a jungle,” Dr. Mirzakhani said, “and trying to use all the knowledge that you can gather to come up with some new tricks — and with some luck you might find a way out.”

Correction: July 17, 2017 
An earlier version of this obituary, using information from Stanford University, misstated the date of Ms. Mirzakhani’s death. It was Friday, July 14 — not Saturday, July 15.
  • Stanford professor had suffered from breast cancer
  • Prestigious Fields medal is considered maths’ equivalent of the Nobel

…………………………………………

قلیچ اغلو میگوید برای اعتراضات خیابانی بیشتر آماده است

Share Button

قلیچ اوغلوافزود: ـ من انگ تروریست بخود از سوی آنها را نمیپذیرم، در واقع من بدان میخندم. آنها حریف اینکه من یک روح آزاد منش دارم نمیشوند. اگر کسانی از یک فرهنگ غیر دموکراتیک آمده اند، پس آنها میتوانند راهپیمایی مرا هم، راهپیمایی تروریستی بنامند! »

قلیچ اغلو میگوید برای اعتراضات خیابانی بیشتر آماده است

DHA photo

رهبر جزب جمهوریخواه مردم (CHP)، کمال قلیچ داراغلو امروز ۱۷ ژولای گفت آماده است تا اعتراضات خیابانی بیشتری را به دنبال راهپیمایی اش از آنکارا به استانبول انجام دهد. قلیچ اوغلو گفت رجب طیب اردوغان راهپیمائی او از آنکارا به استانبول را، راهپیمایی تروریستی نامید.»  

قلیچ اوغلو در مصاحبه ایی با نشریه تایمز گفت:” من نمیترسم. در این مملکت، دموکراسی با اشکال جدی روبروست[و] فردی لازم است تا در برابر  این چالش بایستد، هدف اصلی ما اینست تا اردوغان را از کاخش بیرون کنیم. ما در این هدف مصمیم.”

دو روز پیش از بیانیه امروز قلیچ اغلو؛ ترکیه نخستین سالگرد تلاش کودتای ۱۵ ژولای را با شرکت میلیونها نفر، عمدتاً از پیروان اردوغان را، در سراسر کشور برگزار کرد.

اردوغان پیوسته برگزاری راهپیمایی عدالت توسط رهبر حزب جمهویخواه مردم را حمایت از سازمان تروریستی فتح الله ایست (منتسب به فتح الله گولن. ح ت) که متهم به اجرای کودتا میباشد، متهم نموده است.

کلیچ اوغلو گفت:” ما مخالف تلاش کودتای ۱۵ ژولای هستیم. ما مردم را فرا میخوانیم تا برای دموکراسی مبارزه کنند. بعداز آن کودتا، یک ۱۵ ژولای کاخ ـ ی (ریاست جمهوری) هم وجود دارد که کاخ از آن کودتا بهره برداری کرد تا ۵ روز پس از آن حالت فوق العاده اعلام کند. ما این را کودتای کاخ ـ ی  مینامیم.

او افزود:”من انگ تروریست بخود از سوی آنها را نمیپذیرم، در واقع من بدان میخندم. آنها حریف اینکه من یک روح آزاد منش دارم نمیشوند. اگر کسانی از یک فرهنگ غیر دموکراتیک آمده اند، پس آنها میتوانند راهپیمایی مرا هم، راهپیمایی تروریستی بنامند!

 

کامنت من: انتظار این موضعگیری از قلیچ اوغلو میرفت و بسیار مهم بود تا رهبر اپوزیسیون از لشگر کشی نمایشی دیروز اردوغان و حزبش برای مرعوب سازی مخالفین جا نخورند و از خود لیدرشیپ(اتوریته رهبری) و جسارتِ وقت شناسانه نشان دهد.

با ایستادگی قلیچ اغلو که امروز دیگر نه(فقط) رهبر حزب جمهوریخواه مردم بلکه رهبر بیشترین و پیشتازترین بخش مردم ترکیه است، فرسایش نیروی اردوغان و افزایش نیروی جنبشی مخالف آن بسرعت شتاب خواهد گرفت.

همین امروز، تعداد زیاد دیگری در ترکیه بازداشت شدند که در بین آنها تعداد زیادی بازرگان و زنان خانه دار نیز وجود دارند. 

پیش بینی من اینست که بحران سیاسی ترکیه دیر و زود بدورن حزب اردوغان کشانده خواهد شد و اردوغان در انجا هم هزاران تروریستی که یا استاد دانشگاه یا بازرگان و یا کارمند بانک و.. ، هستند را یافته و تصویه میکند یا تحویل دستگاه قضائی خودش میدهد. کلاف بحران ترکیه بتدریج باز خواهد شد و دامه خواهد گرفت.

اگر اردوغان بکمک نیروهای حزب خودش کنار نرود این احتمال که بحران ترکیه به خشونت کشیده شود، بنظر من بسیار است.

 

Kılıçdaroğlu says CHP ready for more street protests

The Republican People’s Party (CHP) is prepared to carry out more street protests following the 25-day justice march, said its chairman Kemal Kılıçdaroğlu on July 17. Kılıçdaroğlu also rejected President Recep Tayyip Erdoğan calling his walk from Ankarato Istanbul a “terrorist march.”

“I am not afraid. There is a serious lack of democracy in this country [and] someone needs to take a stand against it. Our main goal now is to drag Erdoğan down from his palace. We are determined to do this,” Kılıçdaroğlu said in an interview with The Times.

Kılıçdaroğlu began his justice march on June 15 from Ankara to Istanbul in protest of the arrest of the prominent CHP MP Enis Berberoğlu on charges of espionage. Accompanied by thousands of people, Kılıçdaroğlu concluded his march on July 9 in a massive rally in Istanbul with the participation of around one million people. Kılıçdaroğlu had vowed that their protests would continue in his address during the rally.

Two days before Kılıçdaroğlu’s statements, Turkey marked the first anniversary of the July 15 coup attempt, commemorated by millions of people across Turkey mainly under the domain of President Erdoğan and his Justice and Development Party (AKP).

Erdoğan has frequently accused the CHP leader of carrying out his justice march in support of the Fethullahist Terror Organization (FETÖ) who is blamed for the coup.

“We are against the July 15 coup attempt. We call it the people’s fight for democracy. And then there’s the palace’s July 15. The palace took advantage of the coup attempt and five days later announced the state of emergency. We call this the palace’s coup,” Kılıçdaroğlu said.

“I don’t accept the label ‘terrorist,’ in fact I laugh at it. They can’t cope with the fact that I have a free spirit. If someone comes from a culture that isn’t democratic, then they can call my march a ‘terrorist march,’” he added.

July/17/2017

سلطان رجب در دام تله خود!

Share Button

حزب توسعه و عدالت برای اینکه همه مدالهای سرکوب کودتای ۱۵ ژولای سال گذشته را به سیه خود نصب کند، با این پوستر ها که دیگر برای جمع شدن آنها دیر است، ارتش را در مجموعش  تحقیر کرده است در حالیکه بنوشته اکثر تحلیلگران حریت، اگر ارتش کودتا را سرکوب نمیکرد؛ نیروهای لباس شخصی حزب توسعه و عدالت که گوئی از مدتها پیش برای چنین اتفاقی آماده شده بودند تا بمیدان آمده قهرمانی کنند، کاری علیه کودتا گران نمیتوانستند انجام دهند و کودتا موفق میشد.

تحلیلگران حریت مینویسند که این؛ در درجه اول ارتش و سپس نیروهای سکولار بودند که کودتا را در هم شکستند.

اردوغان و حزبش تدارک وسیعی دیده بودند تا از فرصت سالگرد این کودتای شکست خورده، برای تهاجم هرچه بیشتر و شاید نهایی، به آن ارگانهای که هنوز دستشان بدان نرسیده بود مانند خود ارتش، و احتمالاً قلع و قمع این چند حزب اپوزیسیون استفاده کنند.

ولی آن راهپیمایی که موجب فروریزی دیوار ترس شد، دیگر سکوت را در ترکیه درهم شکسته و قدرت تعرض را از اردوغان و حزبش بطور مطلق گرفته است. حال در سنگر کنونی او چگونه از خود و اتهاماتی که بر او وارد است از جمله آگاهی قبلی اش از کودتا و سکوت عامدانه در باره آن به قصد بهره برداری و سرکوب مخالفین، دفاع خواهد کرد، در روزهای آینده روشن خواهد شد. ولی یک چیز بسیار مسلم است و آن  اینست که او غافلگیر شده است و من فکر نمیکنم او حزبش بتوانند بالانس و تعادل خود را حفظ کنند و باید منتظر اشتباهات جدیدتری از ناحیه آنها بود زیرا آنچه که بنظر محسوس میرسد اینستکه، آنها ارزیابی درستی از وضعیتی که پیش آمده است ندارند.

بجای پوستری که سربازان را خفت زده نشان میدهد،شما میبایستی، پوستری از سربازان قهرمانی مانند عمر حالیسدمیر میساختید که او ژنرالِ فتح الائیستی تروریست را با یک گلوله از پای درآورد.

بجای پوستر سازی از یک سرباز تسلیم شده، شما بایستی پوستر ی میساختید که نشان دهد چگونه شما در دام فریب گولنیست FETÖ افتادید.

بجای ساختن پوستری از یک سرباز تسلیم شده گریان، شما بایستی یک پوستر از سربازنی میکشیدید که زندگی آنانراباندگولنیست با نمایش صحنه ارگنکن و بالیوز* نابود کرد.

پوستری از آن اعضای پارلمان بسازید که آنها چنان به پنسیلوانیا شهری که اقامت گاه فتح الله گولن است مسافرت میکردند که گوئی به زیارت سرزمین مقدس میروند.

بجای اینکه پوستری از اعضای گولنیست در یونیفورم نظامی بکشید، ، از تعداد و نحوه  نفوذ گولنیسم به درون ارتش میکشیدید که چگونه آنها توانستند بدرون نیروهای مسلح ترکیه نفوذ کنند.

بجای اینکه پوستیری از سربازان بیگناهی که خبرب از جائی نداشتند و نمیدانست چی به چی است، پوستری از آنهائی میکشیدید که همه چیز را میدانستد و لی با این وجود کاری برای ممانعت از آن نکردند.**

 

Bildresultat för 15 july coup turkey poster

پیراهن شخصیهای اردوغان و سربازانِ شکست یا فریب خورده

*

 از جزئیات ماجرای ارگنکن و بالیوز اطلاعی ندارم جز اینکه میدانم آنها دو مورد کودتا بودند که کشف شدند و سران آن که از بلند پایگان ارتش بودند به دادگاه کشانده شده و به حبس های طویل المدت محکوم شدند و این در زمانی بود که فتح الله گولن با اردوغان همچنان یار و غار بودند. ولی پس جدائی فتح الله گولن از اردوغان و  مهاجرت خود خواسته اش به آمریکا، حدود ۲ سال قبل معلوم شد که همه آن دو کودتا صحنه پرادازی شده و و توطئه دارو دسته فتح الله گولن بوده اند و آن امیران ارتش همه اعاده حیثیت شدند.

**

اینجور که بسیاری از تحرلیلگران و فعالین سیاسی ترکیه به تلویح میگویند، اردوغان و اطرافیانش از ماجرای کودتا اطلاع داشته اند و بعمد به آن اجازه اجراء شدن داده اند تا به بهانه آن، دیگر مخالفین را هم قلع و قمع کنند. عملاً همین کاری که شروع شده بود. تصفیه و دستگیری وسیع، برقرار وضعیت اضطراری، اختیارت فوق العاده برای رئیس جمهور، قراردادن دستگاه قضایی و مجلس در ذیل قدرت رئیس جمهور و  اِعمال محدود شدید برای رسانه ها و احزااب و سازمانهایِ غیر.

ولی همچنان که در بالا نوشتم، حالا با ریختن دیوار ترس در ترکیه همه این کارتها ها به کارتهای باخت تبدیل شده اند و از طرف مخالفین برای به پرسش کشیدن خود اردوغان مورد استفاده قرار خواهند گرفت. او که تاج سلطانی  را دست یافته و  احیای نو اتومان ترک و امپراتوری خود را مفروض میگرفت، دیگر در هوای روحی این نیست تا به این پرسشها که وسیعاً در جامعه مطرح است پاسخ دهد و از خود دفاع کند.

سخن آخر اینکه، پخش آن پوسترهای تحقیر آمیز از ارتش بطور قاطع تکلیف آنرا در قرار گرفتن درکنار اپوزیسیون تعین کرده است ولو اینکه علناً به صحنه نیاید.

نکته دیگر اینکه جنگ فتح الله گولن با اردوغان جنگ دو دایناسور قدرت طلب دینی است که در آن: زهر طرف که شود کشته سود مردم ترکیه و منطقه است.

…………………………………………………………………………………………………………………………….

The Gaurdian

14/07/2017

As the president and his Justice and Development (AK) party consolidate their power, there are few indications that the rifts will heal.

……………………………………………………………………………….

New York Times

Inside Erdogan’s Prisons

There are so many writers, journalists and other professionals in Turkish prisons that 38,000 inmates convicted of fraud, rape, theft, looting and extortion were released before finishing their sentences to
make room.

Inmates have no privacy, not even access to a private toilet. Surveillance cameras zoom in on the cell door, window and beds; inmates are watched even as they sleep. Covering cell windows with newspaper or putting up a curtain is forbidden.

……………………………………………………

Hurriyet

Turkey’s detention of human rights activists aims to create intimidation, Amnesty International says

AFP photo

AFP photo

The detention of 10 human rights defenders on July 5 in Turkey is a general message of intimidation given by the government to human rights organizations, Amnesty International’s Turkey researcher Andrew Gardner told Deutsche Welle (DW) Turkish in an interview on July 13.

………………………………………………..

Hurriyet

16/16/2017

Turkey must stick to democratic values to join EU, says Juncker

………………………….

سلطان رجب سرنگون میشود!

Share Button

چکیده … فردا شب جشن و مراسم سالگرد شکست کودتا از غروب تا بامداد روز ۱۷دهم ژولای شروع میشود. اردوغان از مردم خواسته است که به این جشن ملی بپیوندند. او و حزبش مراسم بسیار مفصلی را  بمناسبت سالگرد شکست آن کودتا تدارک دیده بوده اند که همه آن تدارکات قبل از راهپیمایی سونامیک اخیر بوده که به تغیر روانشناسی جامعه انجامید. او در اخرین سخنرانیهای خود همچنان از موضع تهدید با راهپیمایی قلیچ اغلو و مردم برخورد کرد و به تکرار، آنرا تروریستی و غیر قانونی خواند بدون اینکه لحظه ایی فکرد کند که از نگاه ناظران، تروریسم نمیتواند اتیکت مناسب و قابل قبولی برای یک راهپیمایی میلیونی با پشتوانه دهها میلیونی باشد. موضع گیری آشتی ناپذیر او نسبت به این راهپیمایی نشان میدهد که او استعداد درک تحولات اجتماعی جامعه را ندارد. او به همان بیماری دوچار است که همه مستبدین، یعنی کورشدن چشم بعلت داشتن قدرت.

همزمان با آغاز راهپیمایی رهبر حزب جمهوری خواه مردم ترکیه، کمال قلیچ اغلو نوشتم:” هیچ فاکولته یا نظر پرداز علوم سیاسی در دنیا تا کنون نتوانسته است میزان سنج دقیقی از روانشناسی اجتماعی و سیاسی برای بروز پیش بینی بروز یک طوفان ناگهانی سیاسی در فضایی که کمترین التهاب سیاسی از خود نشان نمیدهد بدست دهد..” این دومین یادداشت من در باره این راهپیمایی سونامیک بود.

در آنروز که این یادداشت را نوشتم کمتر رسانه هایی در دنیا بود که کمترین خبری از آنچه در راه بود گزارشی داشته باشد و حتی بزرگترین نشریه خود ترکیه حریت هم، قضیه را جدی نگرفته بود. نخست وزیر ترکیه بینال ایلدریم، چنان این راهپیمایی قلیچ اوغلو را دست کم گرفته بود که با طعنی خنده دار گفت اگر قلیچ اغلو میخواست به استانبول برود، خوب! میتوانست قطار سریع سیر سوار شده و به آنجا برود ولی وقتی روز نهم ژولای قلیچ اغلو بر رأس جمعتی میلیونی به مالتپه در استانبول رسید از آن طعن تبسم آلود، در لحن نخست وزیر که بیشترین نیروی انتظامی را بخیایان کشیده بود تا مبادا اتفاقی بیفتند، دیگر اثری و خبری نبود.

رسانه های بزرگ دنیا فقط یک یا دو روز پیش از بزرگ شدن جمعیت راهپیمایی، در نزدیکیهای دروازه استانبول، توجهشان به این راهپیمایی جلب شد. تحلیلگران حریت که در این کم بینی راهپیمایی چندان از رسانه های برزگ دنیا جلوتر نبودند شروع به نگارش سریال تحلیلی کردند و  مهم اینکه همه آنها بدون استثناء در موضع دفاع از راهپیمایی و در انتقادِ گاه تند، از اردوغان  تحلیل کردند و نوشتند. هم حریت و هم رسانه ای دنیا به افکنده شدن جامه ترس از تن ترکیه نوشتند. قلیچ اغلو گفت و دیگران تکرار کردند که با این راهپیمایی دیوار ترس در ترکیه فروریخت و من نوشتم در آن دیکتاتوری که دیوار ترس مردم بریزد، ادامه حکومت برای دیکتاتور دیگر غیر ممکنست و این جمله را بازهم تکرار میکنم.

اهمیت بزرگ چرخش یادداشت نویسان حریت در اینست که هرچند حریت نشریه ایی مستقل است ولی در واقع بیانگر جامعه مدرن ترکیه و در رأس آن، طبقه متوسط ترکیه است. و تأکید من بر این نکته از اینجا ناشی میشود که همه آن تحلیلگرانی هم که دیر به اهمیت این حرکت بزرگ تحول افرین پی بردند بطور کامل، شیمی سیاسی اجتماعی و دینامیک آنرا ندیده و بیشتر روی اهمیت کمی تعداد جمعیت شرکت کننده در این راهپیمایی برای اثبات نظر خود تکیه کرده اند.

فقط نگاهی به سرو وضع ظاهر راهپیمایی کنندگان نشان میداد که این؛ طبقه متوسط و اقشار مدرن جامعه ترکیه است که یکپارچه بمیدان آمده است.

ترکیه افغانستان نیست، ترکیه امروز جامعه ایی صنعتی و پیشرفته ای است که هیچ قدرتی نمیتواند طولانی مدت علیه این طبقه آینده ساز که نیروی راهبردی جامعه ترکیه در عصر مدرن است بایستند.

طیب اردوغان هم بیش از دیگران، از توجه به این ظرافت جامعه شناختی سیاسی غافل بود و گرنه او از پیروزی های انتخاباتی خود که؛ میزان کمّی و نه کیفیِ، تعداد اوراق آراء بنام خود را، و نه شیمی سیاسی اجتماعی و دینامیک جامعه علیه خویش را، منشاء مشروعیت و اقتدار میدانست و میداند، چنان مست نمیشد که شتابزده با داس و ساطور تصفیه بجان صغیر و کبیر بیفتد و هرآنکه را که با او و حزبش نبود تصفیه کند و دهها هزار را بازداشت و بیش ۱۵۰ هزار قاضی سابقه دار، پلیس، معلم و استاد دانشگاه و وکیل دادگستری را پاکسازی کند و فرمان تحت نظر گرفتن آنها را بدهد.

قصد ندارم در اینجا  به شرح دلایل خود، دایر بر مدیریت کودتا از طرف خود دارو دسته اردوعان بپردازم ولی فقط به یک نکته اشاره میکنم و آنهم اینست که چطور میشود یک حزب سیاسی و رئیس جمهوری که به علت خارج بودن از دایره سیاسی نظام لائیک چند ده ساله ترکیه به عمق سازمانهای امنیتی آن رخنه نکرده و خود را نهادینه نکرده است، در ظرف فقط چند روز فرمان دستگیری دهها هزار نفر و پاکسازی بیش از یکصد پنجاه هزار تن را  از لایه های میانی و بالای جامعه را به اتهام ارتباط با تروریسم بدهد؟

فقط یک ساده لوح سیاسی میتواند متوجه نشود که این لیست بزرگ تصفیه، بسیار از قبل کودتا حاضر و آماده بوده است و اردوغان و دارو دسته اش با چشمان باز منتظر چنین فرصتی بوده اند که میدانسته اند پیش خواهد آمد و شاید عمداً برای رخدادن آن بستر سازی کرده بودند.

چنین رژیمی که  با هشیاری توانسته  است چنین لیستی از دولتمرادان، قضات، پلیس  و اساتید دانشگاهی و کادر های آموزشی… ، را که ناوفادار به رژیم یا توطئه گر بوده اند را از قبل تهیه کند ، نمیتواند مدعی شود که از تدارک کودتایی به  آن وسعت بی خبر بوده است.

اردوغان، تا آنجا در این برنامه ریزی برای بهره برداری از کودتا پیش رفت که حتی بقیمت سر شاخ شدن با اتحادیه اروپا مسئله قانونی سازی حکم اعدام را در دستور کار دولت و مجلس مرعوب شده خود قرار داد.

یکی از بلند پایگان حزب اردوغان در رابطه با تدارک مراسم سالگرد شکست کودتا دو روز  پیش گفت؛ که این تصفیه ها نه تنها کافی نیست و ادامه خواهند یافت بلکه افزود تصفیه نظام از تروریستهای گولنیست (FETÖ) [اسطلاح محکوم کننده ایی مانند منافق در ایران] تا دهها سال دیگر ادامه خواهد یافت. این خوش خیال قدرت پرست، هنگام زدن این حرف نفهمید و مخاطب او هم نفهمید که معنای این حرف، این میباشد  که رجب طیب اردوغان نه رئیس جمهور در یک نظام جمهوری بلکه بنیانگذار یک سلسله سلطنتی است که برای دهها سال آینده هم  از هم اکنون برنامه دارد و خیال باختن هیچ انتخاباتی را  مانند رئیس جمهور بشار اسد و دیکتاتور کره شمالی کیم ایل یون ندارد.

مدتها قبل، در رابطه با سرکوب خونین اعتراضات صدها هزار نفری در استانبول به تبدیل قزی پارک در استانبول و ازجمله برای ساختن یک مسجد بزرگ بجای آن پارک طبیعی و تاریخی، توسط سیاه جامگان قدارکش حزب توسعه و عدالت، بارها نوشتم که اردوغان با سیاستهای فرقه گرایانه خود چنان شکاف عمیق اجتماعی، قومی، مذهبی در ترکیه ایجاد کرده است که ترمیم آن به دهها سال وقت نیاز دارد.  و دیروز برشین ایناک  Barcin Yinanc، نویسنده خوش قلم حریت انگلیسی نوشت:” تا قبل از بقدرت رسیدن حزب عدالت و توسعه، جامعه ترکیه به بخشهای اجتماعی زیادی تقسیم شده بود، منجمله، سکولاریسم در برابر مذهبگرایی، لیبرالیسم در برابر کنسرواتیسم، جناج چپ در برابر جناح راست.” ولی با آمدن حزب عدالت و توسعه؛ جامعه، به طرفداران حزب توسعه و عدالت و مخالفان حزب  توسعه و عدالت تقسیم گردید. این یک قطب بندی بسیار خطر ناکی میباشد، آنقدر خطر ناک که حتی کودتا گران گولنیست که رویای تصرف قدرت سیاسی و استقرار یک رژیم اسلامگرا را در مغز خود داشتند، فکر میکردند، در کودتای خود؛ از حمایت سکولاریستها که خواهان  سرنگونی دولت حتی از طریق یک کودتای نظامی هستند برخوردار خواهند گردید.  با این وجود در پایان، این سکولاریستها بودند که کودتا را سرکوب کردند.

*، تحلیل خانم بارشین هرچند در کل درست است ولی من باید بدان اینرا اضافه کنم، که آن ردیف تقسیم بندیهای پیش از بقدرت رسیدن حزب توسعه و عدالت در ترکیه، تقسیماتی هستند که در تمام دموکراسی های مدرن دنیا وجود دارند. مثل چپ و راست، سکولار و مذهبی، لیبرال و محافظه کار ولی این شکاف اردوغانیسم و ضد اردوغانیسم است که بعلت یک بار ترکیبی از : فقر و فرودستی، روستاییگری و شهریگری، سنت گرایی دینی و سکولاریسم، عقده طبقاتی و فرازمندی طبقاتی؛ و بعنوان چتر پوشش دهنده همه این تضادها، اردوغانیسم و ضد اردوغانیسم، به یک شکاف بدخیم و درمان ناپذیر اجتماعی و فرهنگی اجتماعی تبدیل گردیده است.

یک نکته بسیار مهم در این رابطه که در همه کشورهای جهان سوم مخصوصاً نوع اسلامی آن بچشم میخورد،، ایدئولوژیزه کردنِ نگاه خصمانه، نفرت و بغض آلود و غیر هموندانه اقشار فرودست اجتماعی به اقشار موفق اجتماعی است, فقدان احساسات مشترک همبستگی و پیوند ملی در بین این اقشار فرومانده نسبت به اقشار موفق جامعه است که با ملاط گفتمان مذهبی به تئوری استبداد دینی، در آنجا که مذهب به قدرت سیاسی رسیده است و بصورت تروریسم اسلامی در آنجا که میخواهد به قدرت برسد میباشد.

این ایدئولوژیزه کردن بدبینی و بغض اقشار وامانده اجتماعی بصورت یک ایدئولوژی سیاسی/مذهبی، نخست در ایران در جریان انقلاب اسلامی پَر و بالِ پرواز گرفت و سپس از سوی اخوان المسلمین در مصر و ترکیه به سطح گفتمان حکومتی فرا روئید. اخوان المسلمین در حقیقت نماد نفرت و انتاگونیسم حاد بین واماندگی و عقب ماندگی و فرازمندی و سعادت یافتگی اجتماعی بود. تئوریزه کردن نفرت طبقاتی و تبدیل این نفرت به گفتمان حکومتی، در تباین و تضاد بنیادی با تقسیمات طبقاتی و مبارزه طبقاتی دینامیک و توسعه آفرین میباشد که در تمام جوامعِ  توسعه یافته و به دموکراسی رسیده وجود داشته و تا چشم اندازهای قابل رویت تاریخی وجود  هم خواهد داشت.

چند سال پیش یک تحلیلگر سیاسی در باره” رئیسجمهور/ سلطان” ۹۳ ساله زیمبابو ،رابرت موگابه گفت، موگابه سقوط نخواهد کرد زیرا او از فقرا دفاع میکند و تا خود او در رأس قدرت است فقر و فقرا هم هستند و حتی بیشتر هم میشوند.

رژیمهای اسلامی مانند ایران و اخوان المسلمین، صرفنظر از اینکه چه عنوانی برای خود بگذارند و در چه سرزمینی باشند، راز کیمیای قدرت را کشف کرده اند؛ بر سر کوه ثروت و دولت نشستن و از فقرا دفاع کردن و به ثروتمندان تاختن و آنهم نه ثروتمندانی که ثروت و کارآفرینند بلکه سرمایه خوارانی که بر روی انبوهی از ثروتهای پنهان نشسته اند که حاصل غارت همان فقرائی است که این سلاطین مذهبی به دفاع از آنها تظاهر میکنند و در رسای فضیلت و عزتشان بحر طویل سرهم میکنند.

کوتاه کنم:

فردا شب جشن و مراسم سالگرد شکست کودتا از غروب تا بامداد روز ۱۷دهم ژولای شروع میشود. اردوغان از مردم خواسته است که به این جشن ملی بپیوندند. او و حزبش مراسم بسیار مفصلی را  بمناسبت سالگرد شکست آن کودتا تدارک دیده بوده اند که همه آن تدارکات قبل از راهپیمایی سونامیک اخیر بوده که به تغیر روانشناسی جامعه انجامید. او در آخرین سخنرانیهای خود همچنان از موضع تهدید با راهپیمایی قلیچ اغلو و مردم برخورد کرد و به تکرار، آنرا تروریستی و غیر قانونی خواند بدون اینکه لحظه ایی فکرد کند که از نگاه ناظران، تروریسم نمیتواند اتیکت مناسب و قابل قبولی برای یک راهپیمایی میلیونی با پشتوانه دهها میلیونی باشد. موضع گیری آشتی ناپذیر او نسبت به این راهپیمایی نشان میدهد که او استعداد درک تحولات اجتما عی جامعه را ندارد. او به همان بیماری دوچار است که همه مستبدین، یعنی کورشدن چشم بعلت داشتن قدرت.

اپوزیسیون هم که دیگر در ترکیه امروز، تحت رهبری کمال قلیچ اوغلو به اتحادی آهنین و غیر قابل انتظار نائل شده، از مردم دعوت کرده است تا بمناسبت این روز بخیابانها بیایند و در  این جشن شرکت کنند. پیش بینی من اینست که این جشن بسیار بزرگ به مراسم عزای اردوغان و حزب توسعه و عدالت او تبدیل خواهد گردید.

این؛ حزب جمهوریخواه مردم ترکیه یا حزب کُردگرای دموکراتیک مردم یا جریانات چپ و فدراسیونهای اتحادیه های کارگری نیستند که فردا و پس فردا بخیابانهای شهرهای ترکیه میآیند؛ این؛ طبقه متوسط ترکیه است که با تمام قامت اجتماعیِ اسبتداد شکن خود، در تمام شهرهای ترکیه به صحنه پیکار برای سرنگونی سلطانِ درس ناموخته ترکیه به صحنه خواهد آمد.

پایان یادداشت.

………………………………………………………………………………..

افزوده ها و ضمایم

حریت امروز

۱۴/۰۷/۲۰۷

Early to say fight against Gülen is over: Turkish PM

Prime Minister Binali Yıldırım has warned that it was too early to say the fight against the Fethullahist Terrorist Organization (FETÖ) was over, adding that the organization’s full structure is not yet known.

حریت

یادداشتی بسیار خواندنی

بعداً ترجمه خواهد شد

Instead of making a poster depicting the humiliation of the soldier, you should make a poster of our hero soldier Ömer Halisdemir, who overthrew a Fethullahist Terrorist Organization (FETÖ) general with one bullet.

Instead of making a poster of a surrendered Turkish soldier, you should make a poster of how you were tricked and deceived by FETÖ.

Instead of making a poster of a soldier surrendering and crying, you should make a poster of the soldiers whom have had their lives destroyed by the FETÖ gang with the sham Ergenekon and Balyoz cases.

Make a poster of the members of parliament who traveled to Pennsylvania, where Fethullah Gülen resides, as though they were visiting the holy land.

Instead of you making a poster of members of FETÖ in military uniforms, make a poster of how so many people from FETÖ were allowed to infiltrate the Turkish Armed Forces.

Instead of making a poster of our innocent soldiers who were not aware of anything, make a poster of those who knew everything yet did not do anything to halt it.

July 15 poster should not have been like this

Hasan Aycın, an esteemed illustrator has designed one.

Our illustrator has depicted the July 15 resistance wonderfully.

Very simple and very plain…

Very powerful and very impressive…

If you want to make one, please design it like this.

On the anniversary of July 15, three people will speak in parliament; President Recep Tayyip Erdoğan, Prime Minister Binali Yıldırım, and Nationalist Movement Party (MHP) chairman Devlet Bahçeli.

But how can you forget that the bombs on the night of July 15 also fell on top of main opposition Republican People’s Party (CHP) members.

Weren’t those bombs falling onto the heads of CHP deputies on the night of the failed coup attempt?

July/14/2017

حریت

Turkey’s current account deficit widens in May

Turkey’s current account deficit was $5.24 billion in May 2017, up $2.13 billion year-on-year, official data revealed on July 13.

“The current account deficit recorded $5.24 billion, indicating an increase of $2.13 billion compared to May of the previous year, bringing the 12-month rolling deficit to $35.3 billion,” the Turkish Central Bank said

…………………………………………………………………………

July 15: United we stand, divided we fall

Share Button

Prior to the arrival of the AKP’s succession to power, the Turkish society did have many internal divisions, including secularism versus piety, liberals versus conservatives, and rightwing versus leftwing. With the AKP, the society has been divided into two: supporters of the AKP and opponents of the AKP. This is a tremendously dangerous polarization; so dangerous that even Gülenist putschists, who undoubtedly were dreaming of replacing the government in the mid-term with an Islamofascist regime, thought they could get the support of secular segments assuming that opponents to the AKP would like to see the fall of the government even if it comes with a military coup. In the end, however, it was the secular soldiers who quelled the coup

BARÇIN YİNANÇ

barcin.yinanc@hurriyet.com.t

Hurriyet.com.tr

The Kurdish opening initiated by the ruling Justice and Development Party (AKP) to solve Turkey’s Kurdish problem as well as the famous “zero problems with neighbors” policy was a reflection of Mustafa Kemal Atatürk’s famous “peace at home, peace in the world” motto.

Filled with the aspiration of becoming an active middle power, AKP’s ruling elites realized that this aspiration could not have been fulfilled if Turkey was not in peace with itself and its neighbors.

The successors of Atatürk, the founder of modern Turkey, failed to implement his motto, as they have been incremental in aggravating existing grievances while creating new ones domestically. On foreign policy, they might have refrained from creating new troubles but lacked self-confidence, initiative and creativity to solve problems.

While the AKP started several initiatives, it fell victim to overconfidence and an ideology heavily tainted by religious views.

Prior to the arrival of the AKP’s succession to power, the Turkish society did have many internal divisions, including secularism versus piety, liberals versus conservatives, and rightwing versus leftwing. With the AKP, the society has been divided into two: supporters of the AKP and opponents of the AKP. This is a tremendously dangerous polarization; so dangerous that even Gülenist putschists, who undoubtedly were dreaming of replacing the government in the mid-term with an Islamofascist regime, thought they could get the support of secular segments assuming that opponents to the AKP would like to see the fall of the government even if it comes with a military coup. In the end, however, it was the secular soldiers who quelled the coup.

It would be awfully disrespectful to the memory of more than 200 civilians who died standing against the putschist tanks and bombs to say that the coup was averted thanks only to the effort of the secular soldiers. Similarly, it would be equally disrespectful to the memory of the dead soldiers to claim that it was only thanks to civilians that the coup was thwarted. It would have been extremely difficult to avert the coup had all of the members of the armed forces sided with the putschists.

Yet, pictures prepared by the presidency that are being posted all across Turkey on the first anniversary of the coup attempt are prioritizing civilians while depicting soldiers in a humiliated and miserable way. The government itself has blamed the Fethullahist Terror Organization (FETÖ) for the coup and never the army as an institution. Therefore, it has been tremendously unfortunate to spread a message that could be interpreted as denigrating the army. Another formula could have been found to underline the democratic resistance civilians have showed without creating potential resentment.

The failed coup offered a unique opportunity to bridge the gap between the polarized segments of the society. This opportunity was wasted as it was used as an occasion to further oppress dissenting voices, consolidating the polarization in the country further.

The first anniversary of the coup attempt could have been marked by a spirit of joy, saluting the unity of the nation and success of democratic forces over despotic ones, without forgetting the lost souls.

Yet if millions joined main opposition Republican People’s Party (CHP) leader Kemal Kılıçdaroğlu in his “Justice March” against all the injustices that have taken place after the coup, and if half of the nation feels as though they are living in a climate of fear, that unfortunately overshadows the democratic resistance displayed by millions on the night of the coup attempt, as the aftermath has not made Turkey more democratic.

It seems that while half of the nation will get mobilized to mark the anniversary of the coup attempt, the other half will have a bitter feeling about it.

The president and the government continue to aspire making Turkey an influential middle power, yet it has never been surrounded by such a hostile environment as it is in currently today. Turkey can’t be strong in the world if it remains divided, therefore weak internally. The anniversary of the coup attempt should have been an occasion to remember that united we stand, divided we fall.

July/13/2017

………………………………………………………….

Hurriyet

Thursday,July 13 2017, Your time is 21:08:47

BARÇIN YİNANÇ

Iran, Israel promise Turkey’s ‘next big energy potential

 

تولید گاز در آمریکا پوتین را به وحشت اندخته است

Share Button

با خواندن این یادداشت که بنظرم مهم آمد در گوگل دنبال نفت و گاز شل و فراکینگ گشتم که نتیجه آن جدول ذخیره گازی شل کشورهای مختلف دنیاست که ذیلاً درج کرده ام. با توسعه سریع تکنولوژیکی در این عرصه، روسیه باید هم به دست و پا بیفتند زیرا میتوان گفت که در سالهای آینده، تکنولوژی استخراج گاز شل در ممالک دارای ذخیره ، عمده ترین درآمد روسیه را به دست انداز خواهند انداخت. روسیه حق دارد تا بهر طرفندی متوصل شود تا مانع توسعه این فن آوری و تولید گاز آن باشد.

HydroFrac2.svg

نیوزویک: پوتین از گروهای طرفدار محیط زیست حمایت مالی میکند تا استخراج گاز شل را بی اعتبار کند

نشریه هفتگی نیوزویک این هفته گزارشی دارد از اینکه چگونه دولت پوتین دهها میلیون دلار از کانال یک مؤسسه صوری در برمودا، به گروههای مبارزه برای مسائل زیست محیطی در آمریکا میدهد تا آنها به بهانه پیامدهای استخراج گاز شل از طریق شکستن صخره ها و دیوار محفظه های گازی در زمین که منجر به آزاد شدن این گازهای حبس شده میشود، مشکلات اجتماعی بر سر توسعه این نوع تولید گاز ایجاد کنند.

دو نکته در این رابطه شایان ذکر است اول اینکه برمودا یکی از بهشت های فراریان مالیاتی و شرکت های صوری است که به پولدارهای دنیا، بشمول کارتلهای مواد مخدر، کمک میکند که پولهایشان را نقل و انتقال دهند بدون اینکه رد آنها گرفته شده و شناخته شود. نکته دوم اینکه ؛ این نحوه استخراج گاز را به انگلیسیفراکینگ Fracturing میگویند که در متن زیر تکرار خواهد شد.

نیوزویک مینویسد:« دخالت روسیه در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، و حتی تبانی مقامات روسیه و تیم عملیاتی انتخاباتی ترامپ را برای لحظه ایی فراموش کنید. اتفاق مهم، در بازار انرژی اروپا و آمریکا درحال رخدادن میباشد. موضوع این اتفاق مهم؛ نامه دو تن از نمایندگان کنگره از تکزاس به سرپرست خزانه داری، استیون مونچین میباشد. جزئیات این نامه که آنها آنرا ” یک مبارزه پنهانی ضد گاز شل* نامیده اند جریان مهمی است که ” هیچ رَد پا و یا نشانِ ناچیز کتبی و ثبتی” از آن بجای نمی ماند و نمانده است.»*“a covert anti-fracking campaign”

دیلی سیگنال، به نسخه ایی از نامه ۲۹ ژوئن آن دو نمایندگان کنگره، لامار  اسمیت و راندی  وبر به مونچن سرپرست خزانه داری که هردو از فراکسیون جمهوریخواه در پانل انرژی کنگره هستند دست یافته است.

اسمیت و وبر، اظهارات منبع خود را نقل میکنند که میگوید؛ دولت روسیه با گروههای زیست محطی تبانی کرده است تا با”دیس اینفرماسیون” (گمراه سازی) و”تبلیغات” استخراج گاز شل از طریق نیروی هیدرولیک آبی که به اختصار به آن تَرَک سازی (fracturing  فراکینگ) میگویند را بی اعتبار کنند. فرایند تَرَک سازی، حفره های بسته گازی در عمق زمین را شکسته و گاز آنرا را آزاد میکند.

روسیه از طریق عملیات پیچیده اینفرماتیو و دیس اینفرماتیو فعالانه با سازمانهای به اصطلاح غیر دولتی  NOGs  

علیه  تولید گاز شل ساخت و پاخت کرده است تا وابستگی به واردات گاز روسیه همچنان باقی بماند.

در این نامه گفته میشود که این مبارزه ضد فراکینگ به مسائلی مانند مسائل زیست محیطی و بهداشتی در حفاریهای آمریکا چنگ می اندازند و از آنها بهانه میسازند تا گازپروم، بزرگترین شرکت گاز روسیه، برنده این مبارزه بظاهر زیست محیطی با حمایت مالی دولت روسیه گردد که نتیجه آن کاهش میزان فراکینگ و تولید گاز در ایالات متحده میباشد.

این، امری ساده است تا سود روسیه و گاز پروم ، در نتیجه این کاهش حفاری و فراکینگ، در تولید آمریکا را درک کنیم.

موضعی که از سوی گروههای طرفدار محیط زیست در آمریکا در پیش گرفته شده است

اسمیت، سرپرست کمیته علمیِ فضا و فن آوری در نوشتن این نامه به وبر پیوست که سرپرست کمیته فرعی پانل انرژی در کنگره است. آنها در این نامه از خزانه داری آمریکا خواسته اند که در مورد این تلاشهای روسیه در تبانی با طرفداران محیط زیست برای سنگ اندازی در راه  توسعه  منابع گازی آمریکا تحقیق کند.

هیلاری کلینتون وزیر خارجه پیشین آمریکا  که نامزد پست ریاست جمهوری در این دوره بود یکی از آن مقامات رسمی آمریکا است که وجود رابطه بین گروههای طرفدار محیط زیست و روسیه را تأئید کرده است.

در ۲۰۱۴ کلینتون در  یک “سخنرانی خصوصی”  که موضوع آن اسناد انتشار یافته ویکی لیکس بود، به حمایت مالی روسیه از گروههای طرفدار محیط زیست در آمریکا اذعان کرد.

یک گزارش بتاریخ ۱۰ اوکتبر ۲۰۱۶، در واشنگتن تایمز  سخنان هیلاری کلینتون را چنین نقل میکند:

ما [ هیئت وزیران و دولت ایالات متخده]، مخالف تلاش روسیه در حمایت از خرپولها(اُلیگارک ها) روسی برای خریدن رسانه هایمان هستیم.

ما حتی با گروههای ساختگی طرفدران محیط زیست نیز مخالفیم و من خودم یک طرفدار سرسخت محیط زیست هستم

ولی اینها به کمک روسیه ساخته شده اند تا در راه  هرکوششی، با شیونِ: آه! لوله نفتی! آه از این فراکینگ! و یافتن هر بهانه

دیگری که برای استخراج گاز مشکل ساز باشد سنگ اندازی کنند. و بخش عمده پولی که صرف حمایت این گروهها میشود از روسیه می آید. 

و برخلاف آنچه ماشین تبلیغات روسیه و متحدین طرفدار محیط زیست آن به دریافت کنندگان  اخبار آمریکا و اروپا میگویند، نیک لوریس، یک اقتصاد دان و تحلیلگر بنیاد میراث ملی در یک اِ میل برای دیلی سیگنال مینویسد: مصرف کنندگان اروپایی و آمریکایی، فراکینگ را سالم، کارآ و بی نهایت مفید میدانند.

لوریس میگوید اگر این گروهها موفق شوند؛ پیکار ضد فراکینگ مردم آمریکا را از داشتن مشاغلی با درآمد خوب و یک انرژی پایدار و قابل اطمیان محروم میکند.

او میگوید، روز بروز با مطالعات بیشتر که انتشار می یابد، بما بیشتر اثبات میشود که فراکینگ هیدرولیکی(با آب . ح ت)، منابع آبی  آشامیدنی را آلوده نمیسازند. مدارک و سوابق فراکینگ هیدرولیکی، دارای یک سابقه تاریخی است که قدمتش به نیم قرن میرسد و بیش از ۱ میلیون چاه حفاری شده با فراکینگ در پس آن قرار دارد که گواه بر این است که بسیاری از این ترسهای برآمده از این نوع بهره برداری گازی، با اغراق آمیزی بسیار توأم  بوده و ساخته شده اند که پایه و اساسی ندارند.

اوریس اضافه میکند:

خبر خوب این است که ، با همه این احوال، مبارزات  ضد فراکینگ  واقعاً نتوانسته است موفق شود که فعالیت در این زمینه را متوقف کند.

ایالات متحده امروز، بزرگترین تولید کننده گاز و نفت در جهان است و ما باید به این خاطر از فراکینگ و کمپانیهای نفتیمان  متشکر باشیم.

نتیجه اینست که پول حاصله ناشی از صورت حساب های نازل انرژی به حساب بانکی کارگران سخت کوش و خانواده های آنها  باز میگردد

و کارفرمایان آمریکا  بخاظر هزینه نازل انرژی از قدرت رقابتی بیشتری در جهان برخوردارند. و ما در موقعیتی هستیم که میتوانیم انرژی متحدین خودمان را  تأمین کنیم،

و بنحوی شایان، توان آن مللی را که میخواهند از طریق بازی و مانور با بازار انرژی به امتیاز سیاسی دست یابند را کاهش دهیم.  

    اسمیت و وبر  در نامه های خود  به سرپرست خزانه داری گفته اند، که روسها توانسته اند استراتژی خود را پیش ببرند بدون اینکه جای پایی قابل استناد از خود بجای گذارند. آنها، همچنین بهمراه این نامه گزارشاتی را دال بر انتقال پول از طریق یک شرکت صوری بنام  Klein Ltd برای آن گروههای طرفدار محیط زیست نیز ارسال کرده اند.

دهها میلیون دلار توسط روسیه از طریق این شرکت قلابی و صوری Klein Ltd در برمودا، تحت عنوان اهدای کمک و بدون نام اهدا کننده، به یک شرکت غیر انتفاعی با نام “بنیاد تغیر دریا” واریز شده است. این نمایندگان کنگره در نامه خود مینویسند، این پولها پس از نقل و انتقال سرانجام بشکل هدیه به  این سازمانهای طرفدار محیط زیست پرداخت میگردد.

پایان ترجمه کامل گزارش نیوزویک

…………………………………………

کامنت من:

 اولاً من با با خواندن این یادداشت که بنظرم مهم آمد در گوگل دنبال نفت و گاز شل و فراکینگ گشتم که نتیجه آن جدول ذخیره گازی شل کشورهای مختلف دنیاست که ذیلاً درج کرده ام. با توسعه سریع تکنولوژیکی در این عرصه، روسیه باید هم به دست و پا بیفتند زیرا میتوان گفت که در سالهای آینده، تکنولوژی استخراج گاز شل در ممالک دارای ذخیره، عمده ترین درآمد روسیه را به دست انداز خواهند انداخت. روسیه حق دارد تا بهر طرفندی متوصل شود تا مانع توسعه این فن آوری و تولید گاز آن در دنیا باشد.

 این یادداشت را باید کامل و دقیق خواند. روسیه تزاری در جریان انقلاب مشروطیت برای بی اعتبار کردن مشروطه خواهان، از این نوع شگردها زیاد بکار برد. آنها از یکسو در رقابت با انگلیس و عثمانی و از سوی دیگر در برابر مشروطه خواهان، از هیچ طرفندی برای تخریب مخالفین خود رویگران نبودند.

پس از انقلاب اکتبر،عمده ترین شعار احزاب برادر KGB ساخته چپ، صلح و دمکراسی بود. این احزاب ساختگی که در واقع ستون پنجم روسیه شوروی بودند، در کشور های بلوک غرب یا مستعمرات سابق آنها، حنجره خویش را  با شعار دموکراسی و حقوق بشر و صلح پاره میکردند بدون اینکه حتی بار، محض  رعایت ظاهر هم که شده، سرکوب مردم در اتحاد شوروی، اردوگاههای مرگ و تبعید گاههاسیبری و اردوگاههای کار اجباری، قشون کشی به چکسلواکی و مجارستان را برای سرکوبِ” کمونیسمی انسانی تر،” در آن سرزمینها را و نه حتی مستقر کردن نظامی دیگر، محکوم کرده یا از ان انتقاد کنند.

دولت شوروی، بزرگترین دریاچه روسیه، دریای اورال را، با برنامه های ضد محیط زیست خود نابود و به شن زار تبدیل کرد، و صدایی از هیچ گروه طرفدار محیط زیست نه در دنیا و نه در روسیه برنیامد، سطح دریای خزر ما را که بین چندین ملت مشترک است با دخالت های ضد زیست محیطی، کانال کشی های طبیعت کُش خود، با سرازیر کردن آشغالها، زباله و فاضل آب های صنعتی  خود بدان آلوده کرد و سطح آب آنرا تغیر داد و آسیب های زیستی بسیاری به آبزیان آن وارد آورد و صدایی از هیچ دلواپس آسیب های زیست محیطی برنیامد.

دولت شوروی که دلواپس محیط زیست در آمریکا و جهان غرب است؛ تمام استپ های شمال روسیه و جنگلهای سیبری را با استخراج بی رویه نفت و گاز و بهره برداری از معادن و روانه کردن زباله ها و فضولات صنتعی به رودخانه ها نابود کرد.

مردم روسیه الکلی ترین  افسرده ترین، سیگاری ترین مردم دنیا هستند و هیچ حزب کمونیستی برادری پیدا نشد که حتی یکبار انگشت انتقاد بر یکی از این جنایت های زیست محیطی و  آزادی کشی سیاسی و بیماری فرا گیر اجتماعی در آن کشور بگذارد.

برای رژیم روسیه موعظه های زیست محیطی مانند موعظه روزه خوانان خود ماست که آنها روضه نه برای خود، بلکه برای مردم میخوانند و گریاندن مردم دکان کسب شادی آفرین و منبع درآمد آنهاست.

من صلاحیت اینرا در خود نمی بینم تا بگویم که واقعاً فراکینگ، و تزریق فشار قوی آب به اعماق زمین مضر است یا بی ضرر ولی میدانم که تا روزی که شیخ نشین نفتی و گازی روسیه ، از این نعمت طبیعی خدادادی برخوردار است برای دنیا و مردم آن مسئله و مشکل سازی خواهد کرد. 

من فکر نمیکنم ضرر فراکینگ زمین برای آزاد کردن گاز طبیعی حبس شده در آن، خطر و ضررش از صدها معدن ضد طبیعی، صدهها چاه نفتی نشت دهنده  ضد طبیعی، دهها نیروگاه اتمی شرنوبیلی بیشتر است. اگر این گونه گروههای زیست محیطی ریگی به کفششان نیست به آنجا بروند که طبیعت بیشتر مورد تجاوز قرار میگیرد.

Uzbekistan wreck

دریاچه اورال. تا چند دهه قبل در آن کشتی رانی میشد!

For the complete letter, link here to Smith, Weber Letter to Mnuchin re Russia and Green Groups by The Heritage Foundation on Scribd.

Kevin Mooney is an investigative reporter for The Daily Signal.

World Shale Resource Assessments

Last updated: September 24, 2015

This series of reports provides an initial assessment of world shale oil and shale gas resources. The first edition was released in 2011 and updates are released on an on-going basis. Four countries were added in 2014: Chad, Kazakhstan, Oman and the United Arab Emirates (UAE) and are available as supplemental chapters to the 2013 report Technically Recoverable Shale Oil and Shale Gas Resources.

The most current version of each country chapter is linked in the table of countries below. Archived editions are provided in links in the sidebar column to the right.

Countries assessed by date

RegionCountrywet shale gas (trillion cubic feet)tight oi (billion barrels)Date
updated

North America

Canada           ۵۷۲٫۹                  ۵/۱۷/۱۳

Mexico            ۵۴۵٫۲                 ۵/۱۷/۱۳

U.S.1              ۶۲۲٫۵                 ۴/۱۴/۱۵

Australia

Australia2      ۴۲۹٫۳۱۵٫۶۵                  /۱۷/۱۳

South America

Argentina           ۸۰۱٫۵                ۰۵/۱۷/۱۳

Bolivia             ۳۶٫۴                 ۵/۱۷/۱۳

Brazil            ۲۴۴٫۹                 ۵/۱۷/۱۳

Chile              ۴۸٫۵                 ۵/۱۷/۱۳

Colombia              ۵۴٫۷                 ۵/۱۷/۱۳

Paraguay             ۷۵٫۳                 ۵/۱۷/۱۳

Uruguay             ۳۴٫۶                 ۵/۱۷/۱۳

Venezuela           ۱۶۷٫۳                 ۵/۱۷/۱۳

Eastern Europe

Bulgaria                 ۱۶٫۶               ۵/۱۷/۱۳

Lithuania/Kaliningrad                  ۲٫۴              ۵/۱۷/۱۳

Poland               ۱۴۵٫۸              ۵/۱۷/۱۳

Romania                ۵۰٫۷             ۵/۱۷/۱۳

Russia              ۲۸۴٫۵            ۵ /۱۷/۱۳

Turkey                ۲۳٫۶             ۵/۱۷/۱۳

Ukraine               ۱۲۷٫۹            ۵/۱۷/۱۳

Western Europe

Denmark                ۳۱٫۷           ۵/۱۷/۱۳

France                ۱۳۶٫۷          ۵/۱۷/۱۳

Germany                ۱۷٫۰          ۵/۱۷/۱۳

Netherlands                ۲۵٫۹          ۵/۱۷/۱۳

Norway                ۰٫۰۰          ۵/۱۷/۱۳

Spain                  ۸٫۴          ۵/۱۷/۱۳

Sweden                 ۹٫۸          ۵/۱۷/۱۳

United Kingdom               ۲۵٫۸         ۵/۱۷/۱۳

North Africa

Algeria             ۷۰۶٫۹        ۵/۱۷/۱۳

Egypt             ۱۰۰٫۰        ۵/۱۷/۱۳

Libya              ۱۲۱٫۶     .۱۵/۱۷/۱۳

Mauritania                  ۰٫۰       ۵/۱۷/۱۳

Morocco               ۱۱٫۹       ۵/۱۷/۱۳

Tunisia               ۲۲٫۷        ۵/۱۷/۱۳

West Sahara               ۸٫۶        ۵/۱۷/۱۳

Sub-Saharan Africa

Chad           ۴۴٫۴        ۱۲/۲۹/۱۴

South Africa         ۳۸۹٫۷         ۵/۱۷/۱۳

Asia

China        ۱۱۱۵٫۲         ۵/۱۷/۱۳

India            ۹۶٫۴         ۵/۱۷/۱۳

Indonesia           ۴۶٫۴         ۵/۱۷/۱۳

Mongolia            ۴٫۴          ۵/۱۷/۱۳

Pakistan        ۱۰۵٫۲          ۵/۱۷/۱۳

Thailand            ۵٫۴          ۵/۱۷/۱۳

Caspian

Kazakhstan           ۲۷٫۵       ۱۲/۲۹/۱۴

Middle East

Jordan               ۶٫۸         ۵/۱۷/۱۳

Oman             ۴۸٫۳       ۱۲/۲۹/۱۴

United Arab Emirates           ۲۰۵٫۳       ۱۲/۲۹/۱۴

 

46Countries’ total7,576.6418.9

bbl = barrels; Tcf = trillion cubic feet.
11Includes data from U.S. Geological Survey, Assessment of Potential Oil and Gas Resources in Source Rocks of the Alaska North Slope, Fact Sheet 2012-3013, February 2012.
U.S. Energy Information Administration, Annual Energy Outlook 2015 Assumptions Report. Table 9.3 used for tight oil and Table 9.2 dry unproved natural gas (shale gas) resource estimate was multiplied by 1.045 so as to include natural gas plant liquids for an unproved wet natural gas volume.
2,3Corrected data inaccuracy in EIA/ARI 2013 world shale report. See Attachment A.