غرامات جنگ تحمیلی، بخشیدنی نیست!

Share Button

پیش کامنت من بر مسئله غرامت جنگ تحمیلی  و بموجب قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت:

محافل نظامی امنیتی  کشور و در پشت سر همه آنها مقام رهبری  و پیش از  او خود آیت الله خمینی بمدت بیش از ۳۴ سال، از اهرم “آمریکا ستیزی” ایدئولوژیک بعنوان یکی از ابزارهای استراتژیک خویش برای فشار بر آن بحشهایی از جامعه و جامعه سیاسی که این گفتمان ایدئولوژیک را از خود ندانسته و با آن مخالف بودند،  برای به حاشیه راندن آنها استفاده کرده اند. چیره سازی گفتمان “مرگ بر آمریکا”  بر فضای کشور تنها بمعنای مرگ بر آمریکا نیست بلکه آنروی سکه استبداد ولایتمدارانه و ذوب گشتگی در ولایت است که در پشت و روی این سکه، سیطره فعال مایشائی محافل امنیتی و نظامی و مافیای اقتصادی قرار دارد که میداند با شکسته شدن این طلسم مهمترین ابزار سروری خود را در ساختار نظام از دست میدهد.

بچالش کشیدن همه قدرت های بزرگ غربی به عناوین مختلف، درعمل دور کردن مملکت از مغناطیس تأثیر گذارنده بلوک غرب بر موازنه داخلی قدرت در داخل کشور میباشد.

در حالی که مقامات نظام طی بیش از سی سال برای قدرتمندترین ممالک غربی شاخ و شانه کشیده اند از مطالبه غرامت جنگی از عراق  که حق مسلم  و طلب ایران بود که قطعنامه شورای امنیت هم بر آن صحه نهاده است به انحای مختلف شانه خالی کرده اند زیرا طرح مطالبه این غرامت، خلاف محاسبات و منافع آن مافیای اقتصادی  نظامی و امنیتی است که با محافل حاکم در عراق دست در دست هم دارند. 

پس از انتخابات ۴ سال پیش عراق که در آن لیست “العراقیه ” بر “دولت قانون ” نوری المالکی پیشی گرفت، همین محافل نظامی امنیتی که دوچار دستپاچگی شده بودند و خطر روی کار آمدن ایاد علاوی در عراق آنها را وحشت زده کرده بود، بلافاصله از خواب طولانی خود بیدار شده و برای مدتی بیاد غرامات جنگی افتادند که در برخی سایتهای مرتبط با این محافل، مسئله به روز گشته و از نو طرح شد. ولی  با شکست ایاد علاوی در تشکیل کابینه،  که در پشت سر آن،  دست  همین محافل در کار بود مجدداً مسئله به محاق رفت.  حالا مجداً به دلایلی این مسئله در حال مطرح شدن است. مطلب زیر از سایت “خبرآنلاین” در همین زمینه است. و جا دارد از سپاه پاسدران و رهبری نظام که اینقدر در خود توان و قدرت میبیند که برای بزرگترین قدرتهای جهانی و قدرتهای منطقه ایی متحد آنها و اسرائیل  شاخ و شانه بکشند و از موضع قدرت با آنها برخورد کنند هیج دلیلی وجود ندارد که در برابر عراق که دوست حکومت ایران هم هست، احساس ضعف کرده و از غرامت جنگ تحمیلی بگذرند مضافا اینکه، این ارث پدری آنان نیست که از مطالبه آن صرفنظر کنند. این غرامات، غرامات جنگی است که صدمات  و آثار آن هنوز در گوشه و کنار میهن ما بچشم میخورند. اینک که عراق در حال پرداخت غرامت جنگی به کویت میباشد که تجاوز به آن کشور چند سال پس از خاتمه جنگ با ایران بوده است جا دارد که دولت ما این طلب معوقه را بی درنگ مطا لبه کند. رهبری مملکت و دولت به میل خود این کار را نخواهند کرد. این امر بدون فشار سیاسی از پائین و فشار افکار عمومی به پیش نخواهد رفت. به این دلایل باید افزود که با اجرای تحریمهای بین المللی علیه ایران، دولت عراق فرصت طلبانه، از فرصت سوء استفاده کرده و بخش زیادی از بازار نفتی ایران را بخود اختصاص داد و در اوپک هم بخاطر کاهش عملی سهمیه تولید ایران بعلت تحریمها، تا توانست بر تولید خویش افزود تا جائیکه امروزه در اوپک جای ایران را بعنوان دومین تولیدکننده نفت گرفته است و پیش بینی میشود که تا ۵ سال آینده در تولید به پای عربستان برسد. صرفنظر کردن از این غرامت جنگی مخصوصا در این شرایط بحران اقتصادی و مضیقه ارزی برای کشور نه تنها هیچ توجیه عقلی و منطقی ندارد بلکه خیانتی بزرگ به منافع ملی است که با عربده کشیهای مبارزه جویانه رهبری ایران و محافل نظامی آن برای دنیا بهیچ وجه خوانایی ندارد. 

خواننده عزیزی که این سطور را میخوانی! در انتشار این موضوع که بخشی از مبارزه با استبداد است کوتاهی نکن!

ح تبریزیان

پایان کامنت

غرامت جنگ تحمیلی؛سرنوشت نامعلوم حق ۸ ساله ایرانی ها

سیاست > دیپلماسی – حالا دو دهه از روزهایی که بعد از قبول قطعنامه ۵۹۸ رزمندگان در جبهه های جنگ در بهت و حیرت خبر آن را شنیدند و گریستند می گذرد.

محمود عزیزی: حالا دو دهه ازروزهایی که رژیم بعث، بعد از پذیریش قطعنامه به ایرانی ها مجددا حمله کرد می گذرد.حالا دو دهه از روزهایی که رزمنده های دیروز، با یادآوری آن خاطرات آن سالها -یعنی پایان جنگ و تصمیم امام به پذیرش قطعنامه- هنوز داغ دلشان تازه می شود واز برخی چهره های قدیمی سیاسی که نظرشان در پذیرش امام تاثیر گذار بود، دلخورند می گذرد.

فتیله یک پرونده

جدا از جنبه های حماسی و میهنی موضوع،دریافت غرامت جمهوری اسلامی ایران درهمه ۲۴ سال اخیریک موضوع مورد بحث در میان سیاسیون ورسانه ها بوده که گاه فتیله اش بالا کشیده می شود وگاه تا مدتها فراموش می شود.

 دریافت غرامت مصلحت امروز ما نیست

اظهار نظر اخیرمعاون فرهنگی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در گفت وگو با خبرآنلاین در خصوص اینکه«مصلحت ما این است که غرامت خود را از عراق در آینده نزدیک بگیریم»، باردیگر این موضوع را به میانه بحث های سیاسی- رسانه ای کشید.
حمید رضا مقدم فر درگفت وگوی خود با خبرآنلاین تاکید کرد که صحنه امروز عراق و مشکلاتی که همچنان این کشور با آن دست و پنجه نرم می کند، شاید ظرفیت پیگیری {دریافت غرامت} را نداشته باشد.

مقدم فر، تصریح کرد: عراق امروز هم پیمان ما است و دوستی استراتژیک با جمهوری اسلامی ایران دارد. «شاید مصلحت این باشد که پیگیری موضوع دریافت غرامت از عراق به آینده موکول شود.» اینجا را ببینید.

قطعنامه ای برای تامل

هشتمین قطعنامه‌ای که شورای امنیت سازمان ملل از ابتدای جنگ تحمیلی به ایران صادر کرد، قطعنامه ۵۹۸ بود.همه قطعنامه‌های قبلی را دیپلمات​های ایرانی به سرعت رد کردند، اما در ابتدای صدور قطعنامه ۵۹۸ به علت نکات مثبتی که در این قطعنامه گنجانده شده بود ایران اعلام کرد که  جای بحث و مذاکره در این قطعنامه می‌بیند و آن را نه رد کرد و نه قبول؛سرانجام یک سال بعد در تاریخ ۲۷ تیر ۱۳۶۷ این قطعنامه مورد قبول جمهوری اسلامی ایران قرار گرفت.

چرا نمی شود غرامت گرفت؟

اظهارنظر مقدم فر اگر چه متکی به مصلحت اندیشی هایی که مبنایش روابط امروز ایران و عراق است،اما پیش از این کمال خرازی وزیر امور خارجه دولت اصلاحات در گفت وگویی تاکید کرده بود که براساس قطعنامه ۵۹۸ ایران توانایی دریافت غرامت را ندارد.

او در گفت وگو با ماهانه مدیریت ارتباطات بابیان اینکه با قطعنامه ۵۹۸ نمی‌توان از عراق غرامت گرفت، افزود:«شورای امنیت که تحت سلطه آمریکا و سایر کشورهایی بود که در دوران جنگ به صدام کمک می‌کردند، اقدامی در برابر گزارش دبیرکل انجام نداد، در حالی که گرفتن غرامت نیاز به صدور قطعنامه دیگری داشت که با اشاره به گزارش دبیرکل، عراق را موظف به پرداخت غرامت کند.» اینجا

 بند ۷ 

استناد خرازی به بند ۷ قطعنامه است که در آن عنوان شده «ابعاد خسارات وارده در خلال منازعه و نیاز به تلاشهای بازسازی با کمکهای مناسب بین المللی پس از خاتمه درگیری تصدیق می گردد و در این خصوص از دبیرکل درخواست می کند که هیأت کارشناسان را برای مطالعه موضوع بازسازی و گزارش به شورای امنیت تعیین نمایند. »
خرازی با اشاره به این بند می گوید:« دبیرکل باید هیأتی را به دو کشور بفرستد تا میزان خسارات دو طرف را معین کند و سپس قطعنامه می‌خواست که صندوقی بین المللی تأسیس شده و از وجوه آن خسارات‌ طرفین جبران شود. شورای امنیت نمی‌خواست مشخص شود چه کسی متجاوز بوده و چه کسی باید غرامت بدهد، بلکه می‌خواست خسارات طرفین جبران گردد، آن هم از صندوقی که هیچ وقت تشکیل نشد و قرار بود کشورها در آن پول بریزند تا به طرفین داده شود. روح حاکم بر این قطعنامه این بود که جنگ را تمام کنند و صدام را نجات دهند.این هنر دیپلماسی ایران بود که پس از جنگ از همین فضای نامطلوب، براساس شرایط پیش آمده پس از حمله عراق به کویت استفاده و کاری کند که صدام توسط دبیرکل سازمان ملل به عنوان متجاوز معرفی شود. در زمانی که من نماینده ایران در سازمان ملل بودم، تلاش زیادی انجام گرفت تا آقای «دکوئیار» دبیرکل وقت سازمان ملل هیأتی برای بررسی علل وقوع جنگ تشکیل داد و در نهایت هیأت مزبور اعلام کرد که رژیم عراق جنگ را آغاز کرده است و بنابراین عراق کشور متجاوز است.»

پیش بینی غرامت نشده
سردار حسین علایی فرمانده سالهای دور نیروی دریایی سپاه نیز پیش از این در گفت وگویی نظری مشابه با خرازی را محتاطانه مطرح کرده بود و گفته بود:«در قطعنامه ۵۹۸ به چگونگی پرداخت غرامت و خسارت ناشی از تجاوز عراق به ایران اشاره‌ای نشده است و تکلیف آن نامشخص است.»

از مجموع این قطعنامه۱۰ بندی مواردی چون آتش بس فوری، تعین یک تیم ناظر،بازگرداندن اسرای جنگی،تفویض اختیار به یک هیات بی طرف برای تحقیق راجع به مسئولیت منازعه، تعیین ابعاد خسارت وارده از بقیه مهمتر است.
در شرایطی که عراق غرامت کشور کویت را بعد از جنگ چند روزه اش را پرداخته است، شنیدن این خبر برای افکار عمومی چندان خوشایند و مورد پذیرش نیست. بعد از حمله عراق به کویت کشورهای عضو دائمی شورای امنیت در همان قطعنامه اول عراق را مجبور کردند که خسارت و غرامت‌های ناشی از اشغال کویت را بپردازد. بر این اساس پس از سقوط صدام، دولت عراق تاکنون ۳۶ میلیارد دلار به کشور کویت پرداخته است.شاید همین خبرها است که موجب می شود کاربران خبرآنلاین در ذیل اظهار نظر معاون فرهنگی سپاه به سخنان وی اعتراض کنند.

مستند به تصمیم کمیته ویژه سازمان ملل در سال ۱۹۹۰، خسارت مستقیم ناشی از تجاوز عراق به کشور ایران حدود ۱۰۰ میلیارد دلار برآورد شده که خسارت غیرمستقیم ناشی از جنگ چیزی در حدود ۳۰۰ میلیارد دلاراست.

آنهایی که دستی در اقتصاد دارند با شنیدن این ارقام سریع  به تبدیل این رقم با قیمت دلار می پردازند و البته طبیعی است که از اینکه بشنوند نمی توانند غرامتی دریافت کنند عصبانی شوند.

 

No Comments