ریختن خون مسلمانان ایغورمباح است!

Share Button

 

در نگاه حکومت اسلامی ما ریختن خون مسلمانان ایغور در چین و مسلمانان چچن در روسیه مباح و شاید هم حلال است!

 

 این یاداشت، تکمیل و بروز شده یاداشت قبلی است که به توصیه دوستی؛ “کرونولوژی” سرکوب و کشتار ایغورها را که این روزها در رسانه های دنیا بازتاب وسیعی یافته است را ترجمه به آن افزوده ام و بعلاوه  کامنت پیشین خود را نیز قدری بسط داده ام که هردو را درج میکنم تا باشد که فریاد دادخواهی این ملت ستم زده به گوش جهانیان و مخصوصا مدعیان اسلامگرایی برسد.

باید سرود:

ای رهگذراز اینجا

مگذر تو چنین آسان

اشک است درین سامان 

خون است در این پایان

سرکوب و کشتار مسلمانان ایغور توسط رژیم کمونیست چین همچنان ادامه دارد. خبر این سرکوبها چیز تازه ایی نیستند ولی آنچه که هرگز از تازگی نمی افتد، سکوت رژیم اسلامی ما در برابر این سرکوبها و کشتارهاست همچنانکه در برابر رژیم پوتین هم بر همین منوال، مقامات ایران ساکت هستند و این بمعنی اینست که اسلام  در قاموس رهبری ایران مانند تکنولوی هسته ای اش فقط برای مصرف داخلی و تحمیق مردم است.  

رژیم پوتین در چچن، داغستان و اینگوشیا، با سرکوب و کشتار، در آن ایالات سکوت قبرستانی برقرار کرده است و هر خبرنگاری،  بشمول  خود خبرنگاران روسی که قصد انتشار گزارش فجایع این سرکوب ها را در آنجاها بخود داده به تیر غیب ماشین ترور پوتین گرفتار گردیده است.

رژیم اسلامخواه ما که روزی داعیه صدور اسلام به جهان را داشت امروز بحساب و هزینه مردم ایران، این صادرات را فقط به کشورهایی اختصاص داده است که با قدرت طلبی ماجراجویانه و استبداد آن، مسئله دیپلماتیک و سیاسی  دارند و نه با خود اسلام.

رژیمی که برای جریانهای تروریستی در بحرین، که تضیقات و تبعیضات علیه شیعیان آنجا بهیچوجه با سرکوب خونین در چچن و ماورای قفقاز، توسط دولت روسیه و کشتار ایغورها در ایالت مسلمان نشین شین جیانگ چین قابل مقایسه نیست، یخه خود را چاک میدهد، امامه برزمین میکوبد و کمکهای لوژیستیک مادی و آموزشی بدانها میدهد؛ چه پاسخی برای سکوت خود در برابر جنایات رژیم پکن در حق مسلمانان آن کشور و رژیم پوتین در حق مسلمانان ماوراء قفقاز دارد؟ اگر این دورویی؛ در مکتب و دکترین اسلام حکومتی ماست، پس رژیم، باید از قداست آفرینی در اطراف این دکترین و مکتب دروغ و دادن وجاهت اُلوهی بدان  دست بردارد و اگر نه، این؛ رژیم حاکم بر مملکت ماست که  تّرّه برای احکام اسلامی و اخوت اسلامی خُرد نمیکند و دین را به ابزار سیاسی قدرت تبدیل کرده است؛ پس، باید از مسلمانی و اسلامی بودن خود دست کشیده و این دین را بیشتر این ملوث و ملکوک نسازد.

دیروز اهرام آنلاین  به نقل از آژانس خبری فرانس پرس، از کشتن ۸ تن از مسلمانان ایغور گزارش داد که خبر گزاری رسمی چین آنها را تروریست نامیده  و ادعا کرده است که آنها  به یک پست پلیس حمله کرده اند.

انسان فقط باید ساده لوح باشد تا باور کند یک گروه چند نفره در چین بخود اجازه حمله به یک پاسگاه پلیس را بدهد.

اهرام آنلاین گزارشی کرونولوژیک این سرکوب و کشتار سیستماتیک مسلمانان ایغور دارد که  ترجمه کامل متن آنرا در زیر درج میکنم.

در جستجوی اطلاعات بیشتر، دیدم اکثر خبرگزاریهای دنیا از جمله دیلی تلگراف انگلیس این خبر را مفصل تر منعکس کرده اند.

من فکر نمیکنم هیچ یک از رسانه های اسلامزده ما در در داخل کشور این خبر را  پخش کنند. توصیه ام به شما کاربر گرامی اینست که لینکهای مورد ارجاع در متن را نیز ببینید!

 

تروریستهای ایغور

 تروریستهای ایغور!

ح تبریزیان

کرونولوژی کشتار و سرکوب مسلمانان ایغور در چین

برگرفته از اهرام آنلاین مصر که البته دیگر رسانه های دنیا هم آنرا انعکاس داده اند.

۲۰۰۹

۲۵ ژوئن ـ طی یک درگیری گسترده در شهر شاوگوآن در جنوب ایالت کوانگ دونگ بین اقلیت قومی ایغور و کارگران چینی تبار “هان  در” کارخانه جات آنجا  ۲ تن ایغور کشته و تعدادی زخمی شدند.*

۵ ژولای ـ  ایغورها در یورومکی اجتماع کردند تا به حادثه شاوگوان اعتراض کنند. با اعزام نیروهای امنیتی به منطقه کار به خشونت کشیده شد که در نتیجه آن، صدها و شاید هم هزاران تن از ایغورها به شورش پیوستند.

۶ ژولای ـ نیروهای امنیتی چین به یورومکی ریختند و سراسر شین جیانگ را  گرفتند. دولت محلی شین جیانگ  ربیاکادیر که از ایغورهای تبعیدی مخالف دولت است را طراح نا آرامی کادیر اعلام کرد. کادیر و ایغورهای یورومکی، مقامات چین را باعث  ایجاد خشونت معرفی کردند.

۷ ژولای ـ دولت میگوید نزدیک به ۲۰۰  نفر در این نا آرامیها جان خود را از دست داده و بیش از ۱۶۰۰ نفر هم مجروح و صدها نفرهم دستگیر شدند.

۲ سپتامبر ـ “هان“های مقیم یورومکی برای چند روز متوالی خیابانها را اشغال و خواهان سرکوب موج قمه کشی ها شدند. سر انجام دولت اعتراف کرد که ۵۰۰ نفر در این جریان  با قمه زخمی شده اند. پکن “نیروهای جدایی طلب قومی” را مسبب این خشونت ها معرفی کرده و حد اقل ۷۵ نفر را بخطر این حملات دستگیر کرد.

۹ نوامبر ـ چین میگوید در موج اول، ۹ نفر از دستگیر شدگان نا آرامیهای ماه ژولای را اعدام کرده است و بالاخره کلا ۲۶ نفر به اعدام محکوم گردیدند.

۲۰۱۰

۲۴ ژوئن ـ پلیس میگوید که یک حلقه “تروریستی”، در شین جیانگ را، متعاقب یک رشته حملات مرگبار در منطقه منهدم و حد اقل ۱۰ نفر را دستگیرکرده است.

۲۰۱۱

۱۸ ژولای ـ یک گروه از ایغور های تبعیدی میگویند که پلیس در یک برخورد در هوتان در جنوب شین جیانگ  ۲۰ تن را کشته است. مطبوعات دولتی میگویند پلیس پس از آنکه به آنها حمله شد و یک افسر پلیس بقتل رسید مجبور به شلیک بسوی مهاجمان گردید.

۳۱ ژولای ـ۱ اوت ـ  یک گروه تبعدی ایغور گفت که دربخشِ هان نشین منطقه کشگر در اثر یک حمله که به گروهای تروریستی نسبت داده شده ۱۳ نفر کشته شده اند.

۱۵ سپتامبر ـ دادگاههای  شهر شین جیانگ، ۴ ایغور را که به شرکت در حوادث ژولای متهم بودند را به مرگ محکوم کرد.

۲۸ دسامبر ـ پلیس در یک حادثه گروگان گیری در زندان که منجر به مرگ یک افسر شده بود ۷ تروریست را کشت. رسانه های دولتی میگویند، آنها به جهاد مبادرت کرده بودند.

۲۰۱۲

۲۸ فوریه ـ شورشیان مسلح به کارد حد اقل ۱۰ نفر را در ناحیه یِی چنگ کشتند و در اثر شلیک پلیس ۲ تن از شورشیان نیز کشته شدند. یک نفرهم به مرگ محکوم گردید.

۲۰ می ـ پلیس با حمله به یک مدرسه اسلامی غیرقانونی یک پسر بچه ۱۲ ساله را در شهر کورلا بقتل رساند. فعالین اینسوی آبها بعداً پلیس را متهم کردند که این پسر بچه را با ضرب و شتم کردن کشته است.

  ۲۹ ژوئن ـ خدمه و مسافرین یک هواپیما در حال پرواز، تلاش ۶ تن ایغور را برای ربودن آنرا عقیم گذاردند که در نتیجه درگیری آنان ۲ نفر از ربایندگان در این درگیری کشته و ۲۴ تن از مسافرین وخدمه هواپیما مصدوم شدند**. در ماه دسامبر یک دادگاه ۳ تن از بازمانده های ربایندگان را به مرگ و نفر چهارم را به حبس ابد محکوم گردید.

۲۰۱۳

۲۳ آوریل ـ در قصبه باَچی  در اثر تبادل آتش بین پلیس و کارگران*  شهر بَاچی با تروریستها منجر به کشته شدن ۱۵ تن از پلیسها و ۲۳ تن کارگران مجتمع محلی و ۶ تن تروریست کردید. ۲ تن از تروریستها بعدا بخاطر این نا آرامیها محکوم به اعدام شدند.

۲۶ ژوئن ـ برابر گزارش خبرگزاری چین هوا در جریان حمله ” دسته ای چاقو کش” به  ایستگاهای پلیس و دیگر مراکز در شهرستانِ لوکگونِ تورپان، قبل از رسیدن افراد پلیس و شلیک آنان به مهاجمان، حد اقل ۳۵ نفر کشته شدند. سه نفر بعدا به اعدام محکوم شدند.

۲۰ اوت ـ برابر گزارش رسانه های دولتی، یک پلیس چینی در شهر ایکیکی طی “عملیات ضد تروریستی”  کشته شد.  بنا برگزارش رسانه های  اینسوی آبها، با این حال، در آنچه آنها آنرا یک تهاجم نامیده اند، دراین رویارویی ۲۲  تن ایغور کشته شده اند.

۲۸ اُکتبر ـ  در جریان حادثه ای که از سوی پلیس، اقدامی تروریستی خوانده شد، یک وسیله نقلیه ورزشی در نزدیکی میدان تیان آنمن با عبور از حاشیه  میدان به پیاده رو  انحراف یافته و در آنجا دستخوش حریق شده که به مرگ ۲ نفر توریست و مجروح شدن ۴۰ تن دیگر منجر گردید.

هر سه سرنشین این خود رو؛ شاملِ یک مرد، همسر و مادرش که هر ۳ دراین حادثه جان باختند، از اهالی شین جیانگ بوده و اقدام آنان از سوی مقامات اقدامی تروریستی تشخیص داده شد.

۱۷  نوامبر ـ  خبرگزاری دولتی گزارش میدهد که؛ ۲ افسر پلیس و ۹ مهاجم در جریان حمله به یک ایستگاه پلیس در سریکبوآ در نزدیکی کاشگَر کشته شدند. گروههای حقوق بشری میگویند؛ درگیری زمانی رخ داد که یک ایغور جوانسال در جریان یک تظاهرات با شلیک گلوله بسوی تظاهرات کنندگان کشته شد.

 ۱۶ دسامبر ـ  ۱۶ تن ـ ۱۴ نفر از آنان ایغور و ۲ افسر پلیس در شهرک شوفو در یک درگیری کشته شدند. مقامات، این قتلها رابه یک گروه افراطی ایغور نسبت دادند. ولی مخالفان میگویند؛ پلیس به خانه ای که در آن، اهل خانواده در تدارک برگزاری یک جشن عروسی بودند حمله کرد و ۶ تن از این کشته شدگان زن بودند.

۳۰ دسامبر ـ طبق گزارش یک وبسایت حکومت محلی شین جیانگ، یک حمله به یک ایستگاه پلیس در یارکاند موجب کشته شدن ۸ تن از مهاجمین گردید.

* آنچه من از این گزاره فهمیدم اینست که دولت مرکزی کارگران چینی تبار”هان” را از دیگر نقاط چین به این ایالت انتقال داده و آنها را در واحد های تولیدی مشغول ساخته تا هم، از آنها بعنوان سپر تهاجمی خود علیه بومیان ایغور استفاده کند و هم ترکیب جمعیتی قومی آنجا را چنان بهم بریزد که هویت ایالتی آنجا تغیر یابد.

** فقط در چین کمونیستی یا روسیه مافیایی و ایران اسلامی ممکنست خدمه  یک هوا پیمای مسافری بکمک مسافران با هم، بی خیال از جان خودشان و سایر مسافران، با هواپیما ربایانی که نهایتا می خواسته اند به خارج فرار کرده پناهنده شوند گلاویز شده،  تا سر حد کشت و کشتار درگیری فیزیکی و احتمالا مسلحانه پیدا کنند تا ازفرار هواپیماربایان بخارج از کشور جلو گیری کنند. و بی تردید آن مسافران و آن خدمه به شنانهای درجه یک دولتی هم مفتخرگردیده و به چهره های رسانه ایی هم تبدیل شده اند

*****************************************************************

پس کامنتی بر سرنوشت تلخ این اقلیت قومی و دینی:

با مطالعه کرونوژی سرکوب مسلمانان ایغور در ایالت شین جیانگ چین، باید بر عجایب هفتگانه جهان “عجیب ” دیگری افزود و دیگر از عجایت هشتگانه سخن گفت. این “عجیب” جدید، ترووریستهایی هستند که در چین با چاقو، و کارد و ساطور به ایستگاه های پلیس حمله میکنند و هرچه هم کشته میدهند از رو نرفته باز با همان ادوات آشپزخانه ایی  و حتی ابتدایی تر از  شیوه سامورائیهای قرن  هیجدهم که باشمشیر سوار بر اسب، به بجنگ واحدهای توپخانه  و مسلح به سلاح گرم دولت مرکزی و واحد های نظامی انگلیس میرفتند، به قرارگاه ها و استحکامات پلیس تا مسلح به تیر بار و تکبار حمله میکنند.

در اینجا اولا باید گفت نحو دروغ پراکنی یک خبرگزاری رسمی،  در هر کشوری که میخواهد باشد، نشاندهنده  سطحِ درک مخاطبین آن رسانه خبر رسانی دولتی،  و در عین حال بنوعی، سطح شعور حاکم بر دستگاه دولتی نیز هست.

من برای یک لحظه فرض را بر این میگیرم که خبرگزاریهای چین بشمول چین هوا، اصلا دروغ نمی گویند و این تروریستهای کارد و چاقو بدست؛ به پلیسی که سراپا مسلح است و ایستگاههای آن حمله میکنند. با چنین فرضی فقط میتوان این نتیجه را گرفت که:  تا چه اندازه باید کارد به استخوان ملتی و یا اقلیتی رسیده باشد که با دست خالی بی خیال از مرگ  و شکنجه  و زندان، با دشمن مسلحی که دومین قدرت نظامی جهان است پنجه در افکند.

یک چنین بی پروایی، فقط نشاندهنده ستمی است که بر این اقلیت قومی و مذهبی در آن کشور کمونیستی رفته که آنها را بستوه آورده است. و اما اگر فرًض را بر دروغ گویی رسانه های دولتی چین بگذاریم معنای ساده آن اینست که که رژیم پکن در آن ایالت، در کار نسل کُشی است و قربانیان آن مردم بی سلاح ایغور می باشند.

آخرین سخن اینست که عدم انعکاس این کشتارها در رسانه های ایران اسلامی ما درجه ریاکاری دینی و قلابی بودن اسلامگرایی رهبری آنرا به نمایش میگذارد. و این مسئله ی دو رویی، به رهبری سیاسی ـ دینی کشور تنها محدود نشده گریبان مراجع ما را هم میگیرد. باید این سئوال را در برابر آیات عظام و مراجع تقلید ما قرار دارد و پرسید آیا ریختن خون مسلمان چینی و چچنی در روسیه مباح و جایز است که شما در برابر آن ساکت نشسته ائید. از خون جوانان میهنمان بخاطر ترس از رژیم در گذشته ائید، ولی ترس از دولت روس و چین دیگر چرا؟

 

No Comments