انتخابات مصر پیروزی دموکراسی

Share Button

بنظر من در مصر امروز یونیفرم نظامی فیلد مارشال عبدلفتاح السیسی بزرگترین نماد دموکراسی و خود او، پرچمدار دموکراسی و توسعه در مصر است. قانون اساسی مصر همه مواد لازم را برای منحرف نشدن و کنترل ماشین قدرت سیاسی در خود دارد. تا پایان امسال انتخابات پارلمان مصر نیز برگزار خواهد شد که از هم اکنون و بر حسب سابقه این انتخابات ریاست جمهوری، میتوان گفت؛ آزاد و دموکراتیک خواهد بود. بر اسلامگرایان حرجی نیست اگر السیسی و انتخابات را تحریم کردند ولی بهانه نظامی بودن السیسی برای تحریم، مبتذلترین بهانه ایی بود که میشد برای تحریم انتخابات ریاست جمهوری این دوره مصر یافت و از آن بدتر و مبتذل تر، تحریم انتخابات پارلمانی آینده به بهانه سابقه نظامی بودن رئیس جمهور کشور است.

 

 

دو روز پیش انتخابات ریاست جمهوری مصر، با شرکت قریب ۲۵ میلیون از قریب ۵۴ میلیون جمعیت واجد شرایط پاین یافت. حمدین صباحی نامزد چپگرا  که در انتخابات قبلی با قریب بیش از ۴٫۵ میلیون رأی، در آن فضای دین و آرمان زدگی انقلابی، نفر سوم پس از مُرسی و احمد شفیق  شده بود در این دوره تنها موفق به کسب قدری بیش از ۸۰۰٫۰۰۰  هزار  رأی نشد.   کاهش چشمگیر آرای صباحی را نبا ید بحساب کاهش محبوبیت او بلکه  باید بحساب تحریم انتخابات از سوی چپگرایان و لیبرال چپهای مصری نظیر نیروهای هوادار البرادعی گذارد. اگر تحریم این بخش از رأی دهندگان نبود صباحی پس از بیش از ۲ سال فرصت تبلیغاتی و کنار رفتن سایر رقیبان از طیف اجتماعی و فکری خود، میبایستی چیزی بیش از ۷ تا ۸ میلیون رأی می آورد.

این کاهش ۸۵%ی آرای بالقوه او را میتوان در درجه اول و عملاً نتیجه تحریم حمدین صباحی دانست تا تحریم انتخابات مصر. او و پایگاه بالقوه سیاسی و اجتماعی او در صورت کسب ۱۵%ی آرأ که حق و سهم واقعی اشان بود و هست،  میتوانستند با حضور فعال ترخود در صحنه دموکراسی نوپای مصر نقش آفرینی بیشتری در سر نوشت کشور داشته باشند.

ولی برای دریافت پیام درست این انتخابات، این تحریم و عدم مشارکت پایگاه ۷ـ ۸ میلیونی بالقوه حمدین صباحی  یا کل جریان چپ و چپ لیبرال، در گام نخست باید آنرا به ۲۳ میلیون آرای ژنرال  سیسی بیافزائیم  تا بدانیم حداقل ترین بخش جامعه که به قیام یا انقلاب دوم مصر، علیه اسلامگرایی و اخوان المسلمین رأی دادند وحرکت نظامیان به رهبری ژنرال عبدالفتاح السیسی را در برانداختن رژیم اسلامگرای  محمد مُرسی تآئید کردند، بر ۳۰ میلیون یا ۶۰% جمع واجدین شرایط رأی  بالغ میشوند.

چرا حد اقل ترین؟ زیرا که این میزان ۶۰%ی بهیچ وجه بمعنای این نیست که آن ۲۴ میلیون بقیه که رأی نداده اند همه تحریمی بوده اند و تمام این۴۰ درصد ،همگی طرفدار اسلامگرایان هستند. در تاریخ انتخاباتهای دنیا بجز کشور کره شمالی، چین و کوبا  و سایر کشورهای سابقاً کمونیست، هرگزسابقه نداشته است است که ۱۰۰ یا ۹۹% مردم در شرایط دموکراتیک در چنین انتخاباتی شرکت کنند. حد بسیار مطلوب، منطقی  و مورد انتظار مشارکت در دنیا چیزی حدود ۷۵%  است . بدون استثناء ، میزان مشارکت  انتخاباتی در همه کشورهای با دموکراسی نوع اروپایی،   زیر ۷۰% است. علت هم اینست که بدلایل گوناگون و غالباً غیر سیاسی، بسیاری از مردم در انتخاباتها شرکت نمیکنند. در انتخابات اخیر مصر، بسیاری از جریانهای سیاسی از قبیل ” حزب مصر قویِ”  منعم ابولفتوح  که انتخابات را از همان آغاز تحریم کردند خود مخالف اسلامگرایی یا حد اقل اسلامگرایی نوع اخوانی هستند. تنها بهانه رهبری حزب مصر قوی  مانند بسیاری تحریمگران دیگر، مشارکت السیسی بعنوان یک  ژنرال، ولو باز نشسته، که با مداخله نظامیان در سیاست تعبیر میشد بود. این در حالیست که قانون اساسی جدید مصر که هیچ آدم سیاست یا حقوق دانی در دموکراتیک و مترقی بودن آن شک ندارد،  مانند سایر کشورهای دموکراتیک دنیا نامزدی نظامیان در انتخابات را ممنوع نکرده است. هیچ کس حتی نتوانسته است السیسی را به استفاده غیر قانونی از موقعیت نظامی خود در این انتخابات متهم کند.

از چند ماه قبل از انتخابات؛ کمسیون برگزار کننده انتخابات  مصر به انجمنها و احزاب داخلی و نهاد بین المللی اعلام کرد در صورت تمایل برای نظارت بر انتخابات مصر ثبت نام کنند تا امکان حضور آنها فراهم شود. اتحادیه اروپا هئیت نظارتی بر انتخابات خود را با تعداد قریب ۶۰۰ نفر با تجهیزاتشان  را برای نظارت بر سلامت انتخابات به مصر فرستاد که این هیئت دیروز اعلام کرد که انتخابات مصر، کاملاً دموکراتیک و آزاد بوده است.

دولت موقت مصر، ظرف این یکساله عمر خود، علیرغم تروریسم کور اسلامگرایان توانست حد اکثر فضای باز و شرایط فعالیت سیاسی را در کشورعایت کند. طی این مدت دهها اعتصاب کارگری و خدماتی بزرگ رخ داد که نیروی انتظامی و امنیتی کوچکترین تلاشی برای مداخله و پایان دادن یکی از آنها هم نکردند.

حال اگر پلیس به بخشی از جریان های افراطی چپ یا اسلامیستی  اجازه نداد تا هر روزه میادین و خیابانهای شهرهای مصر را صحنه تظاهرات خود کنند، کاری بجز آنچه دولتی مانند سوئد و فرانسه و..، در شرایط مشابه میکنند نکرده است. در این کشورها، هم اعتصاب و هم تظاهرات خیابانی ضوابط  قانونی خود را دارند و برای برگزاری تظاهرات در شهرها مجوز پلیس لازم است. در حقیقت مردم هم حق دارند تا از زبان پلیس بگویند: در فلان محل و در فلان روز اجازه تظاهرات نمیدهند. برای اعتصاب هم، اعلام  آن از قبل به کار فرما اکیداً لازم است والی مزد اعتصاب کننده در روزهای اعتصاب قطع میشود و فدراسیونهای کارگری هم از اعتصابات خارج از مسیر مقراراتی(Wildcat Strike) حمایت نمیکنند.

و اما در نگاهی دیگر و در مقایسه  انتخابات مصر با کشوری مانند ایران خودمان، میتوان گفت ترکیب اجتماعی و دموگرافیک تحریم کنندگان در مصر و ایران کاملاً وارونه است که توجه بدان اهمیت جدی در مقایسه و نتیجه گیری تحلیلی دارد.

در مصر، این؛ نمایندگان  اقشارمدرن و  طبقه متوسط است که انتخابات را برگزار و رهبری میکند و حکومت را در دست دارد و عمدتاً جریانهای واپسگرای سیاسی و اعتقادی هستند که عمدتاً  و بطور ابزاری با سوء استفاده از اعتقادت دینی و سنتی و روابط قوم قبیله ایی، و برجسته کردن مسائل دینی، قومی و یا فرهنگی و بحاشیه رانی مطالبات اقتصادی و مدنی،  مردم را از مشارکت در سرنوشتشان در چهار چوب حقوق شهروندی با تحریم باز میدارند، ( و بنظر من چه بهتر که آنها تحریم کنند! و ایکاش این جماعت همیشه با تحریم خود، دین و قوم و قبیله گرایی را از عرصه سیاست دور نگاه دارند. و اگر شرط مشارکت وسیع و حد اکثری حضور این گروهها  در انتخابات با تکیه بر، حقوقی غیر از حقوق شهروندی است، بهتر آنست که، انتخاباتی حتی با ۱۰% مشارکت برگزار شود تا این گروهها با مشارکت فرقه گرایانه دینی و سنتی خود آنرا به ۹۰% رسانده و سیاست را دینی و دین را سیاسی کنند. بنظر من چنان مشارکت قلیل ۱۰%ی  ماهیتاً دموکراتیک و این ۹۰%ی غیر دموکراتیک است. )، در حالیکه در ایران ما  بر عکس مصر؛ این باندهای بی طبقه بلحاظ اجتماعی، فرقه ایی و مافیایی هستند که حکومت را در دست داشته و مشارکت انتخاباتی وسیع  ولی غیر دموکراتیک و بیگانه با مطالبات سیاسی، اقتصادی و حقوق شهروندی مردم را هم سازمان میدهند و این عمدتاً اقشار مدرن و طبقه متوسط  هستند که انتخابات را تحریم میکنند و خود را  حتی شریک درجه دوم  در قدرت سیاسی نمی دانند و در آنجا هم که با امید های واهی در انتخاباتها شرکت میکند نه با امید دردست گرفتن قدرت سیاسی  یا مشارکت فعال در آن بلکه در جهت تأثیر گذاری برای نرم کردن قدرت اقتدارگرا و استبداد کلانتالیستی (قوم و قبیله گرا) حاکم  و تأثیر گذاری مختصری بر آن است. در مصر دموکراسی هست و تحریم کننده خود را از مواهب آن کنار میکشد و در ایران ما استبداد حاکم است و بسیاری از مردم نمیخواهند  با شرکت در آن، از طریق  مشارکت انتخاباتی سند مسلوب الحقوقی خود را امضاء کنند.( من مشارکت های تاکتیکی را در این بحث وارد نمی کنم)

و اما در تحلیل آرای ژنرال السیسی (۹۷%   نسبت بکل آراء  و ۴۳% نسبت به کل واجدین شرایط)، باید آنرا با بهترین انتخابات ایران یعنی دور هفتم  که به ریاست جمهوری محمد خاتمی منجر شد مقایسه کنیم. حجة الاسلام سید محمد خاتمی، در آن بزرگترین قدرت نمایی انتخاباتی اقشار میانه جامعه در ایران، با جمعیتی در حد مصر، ۲۲ میلیون و در انتخابات بعدی ۲۰ میلیون، رأی کسب کرد. آرایی که  بخش بزرگی از رأی دهنده گان بطور سلبی رأی دادند یعنی از روی ناچاری و در نفی رژیم ولایی  و نه در تأئید خاتمی و بخش دیگری هم یا از موضع اعتقادی و یا فتوایی مانند همیشه بپای صندوقها آمده بودند.

اگر کودتای انتخاباتی ۸۸ رخ نمیداد ممکن بود موسوی در دور دوم با آرایی ۲۵ میلیونی برنده شود که اگر آن میزان فرضی را هم زیر ذره بین تحلیل جمعیتی(دموگرافیک) و انگیزه انتخاباتی بگذاریم،  باز هم علیرغم تفاوت عمیق کیفی آن با آرای السیسی در مصر و  با آرایی که به خاتمی در آنروز و روحانی(۱۸ میلیون) در این دوره داده شد، نمیتوانیم آنرا با آرای ۲۳٫۵ میلیونی ژنرال سیسی در مصر مقایسه کنیم.

ژنرال سیسی در شرایطی ۴۳ % یا ۲۳٫۵ میلیون رأی مردم را کسب کرد که رژیم اسلامگرا را سرنگون کرده بود اما بدنبال آن عزل و تغیر دولت ناشی از آن همه احزاب و جریانهای سیاسی و حتی( تا حد زیادی همان اسلامگرایان ساقط شده هم) از آزادی تبلیغات سیاسی و انتخاباتی برخوردار بودند.  هیچ حزب، روزنامه یا رادیو تلویزیون خصوصی در این جریان تعطیل نشد مگر مال اسلامیستهایی که به خشونت روی آورده بودند. ژنرال سیسی دقیقاً ۲ برابر آرای محمد مُرسی رأی آورد و آنهم آرای مردمی که ۳٫۵ سال تجربه سیاسی طوفانی را پشت سر نهاده و چشمهایشان خوابزده و شعورشان با افسون دینی شبیخون زده نبود و بلحاظ ترکیب دموگرافیک، آنها از اقشار مدرن و متوسط شهری بودند. ژنرال السیسی با شعار قلع و قمع کردن اسلامگرایی بمیدان آمد و در حداقلترین برآورد ممکن؛ ۴۳% از کل واجدین شرایط رأی دهی مردم مسلمان و مذهبی مصر، با آرای خود اقدامات و برنامه سیاسی او را تأئید کردند. ژنرال السیسی با تروریست نامیدن حماس و دولت  آن در نوار غزه اراده کرده است ( آنچنانکه یکی از اطرافیان او چندی پیش اعلام کرد)، پس از ریشه کنی اخوان المسلمین تکلیف حماس را هم یکسره کند.

از هم اکنون  اخباری دایر بر ارتباط میان ژنرال خلیفه حیفتر و قیام ضد اسلامیستی او با عنوان “عملیات کرامتمندی”  با  مصر و السیسی در رسانه ها ی دنیا و منطقه بچشم میخورد.  گروه “اسلامیستی انصار الشریعه“حرکت او را در کنار آمریکا، از جمله به مصر نسبت داده است. البته خود این ژنرال از ستایشگران علنی ژنرال السیسی است و در مصاحبه گفته است که ارتش لیبی در آینده بهترین روابط را با مصر و نیروهای مسلح آن خواهد داشت.

سخن آخر:

با کنار نهادن ملاحظات فرمال ژورنالیستی باید بگویم “همنهادن” یونیفرم نظامی و عنوان ژنرالی با دیکتاتوری نظامی، بدون توجه به شرایط سیاسی و اجتماعی و استفاده از یک قالب و شابلون ثابت با تفکر دگماتیک و زمینگیر شده، تنها حاکی از بیسوادی نیست بلکه بدتر از بیسوادی نشاندهنده  یک منطق سیاسی و جهان بینی تاریخ گذشته ایست که  دارنده آن از درک تغیر پارادایم تحول مخصوصاً در این گوشه از جهان عاجز است.

بنظر من در مصر امروز یونیفرم نظامی فیلد مارشال عبدلفتاح السیسی   بزرگترین نماد دموکراسی و خود او، پرچمدار دموکراسی و توسعه در مصر امروز و مدلی برای فردای منطقه  است. قانون اساسی مصر همه مواد لازم را برای منحرف نشدن و کنترل ماشین قدرت سیاسی در خود دارد. تا پایان امسال انتخابات پارلمان مصر نیز برگزار خواهد شد که از هم اکنون و بر حسب سابقه این انتخابات ریاست جمهوری، میتوان گفت؛ آزاد و دموکراتیک خواهد بود. بر اسلامگرایان حرجی نیست اگر السیسی و انتخابات را تحریم کردند ولی بهانه نظامی بودن السیسی برای تحریم، مبتذلترین بهانه ایی بود که میشد برای تحریم انتخابات ریاست جمهوری این دوره مصر یافت و از آن بدتر و مبتذل تر، تحریم انتخابات پارلمانی آینده به بهانه سابقه نظامی بودن رئیس جمهور کشور است.

تحولات مصر درسهای زیادی برای ما ایرانیان داشت که متأسفانه استعداد استفاده از آنرا از خویش نشان ندادیم.

*****************************************************

اینهم افزوده شده  از

سایت العریبه

خاتمی: اگر مردم مراقب انقلاب نباشند همان بلایی بر سرشان می آید که در مصر آمد

دبی-العربیه.نت فارسی

حجت الاسلام، سید احمد خاتمی، امام جمعه موقت تهران در خطبه نماز با اشاره به اهمیت مراقبت از نظام جمهوری اسلامی ایران و اینکه این مسئله از ویژگی های خط آیت الله خمینی بوده است، گفت: “اگر مردم مراقب انقلاب خود نباشند همان بلایی بر سرشان می آید که در مصر آمد”.

خاتمی در بخش دیگری از خطبه نماز گفت: ” مسئول محترمی گفته است که به زور شلاق نمی شود مردم را راهی بهشت کرد، این جمله سه معنا دارد یک معنا را ما قبول داریم و آن اینکه مکتب ما مکتب منطق و استدلال است ، مکتب شلاق نیست و سیره پیامبر هم اینگونه بوده است. معنای دیگر این جمله می تواند این باشد که مردم را آزاد بگذاریم و هر کاری که می خواهند بکنند در عرصه اخلاقی ، سیاسی ، آزاد باشند ، حدود الهی را بشکنند و امر به معروف و نهی از منکر نداشته باشیم و ما هم به صراحت می گوییم که این معنی ، مقصود هیچ مسئولی در نظام اسلامی نیست این معنای نادرست مورد تأیید هیچ کس نیست و به هیچ مسئولی هم نمی شود نسبت داد”.

امام جمعه تهران افزود:” معنی دیگر این باشد که ما حتی موظف نیستیم که جاده بهشت را هم صاف کنیم این هم درست نیست رسالت حکومت دینی این است که جاده بهشت را صاف کند و رسالت نظام اسلامی همین است، حکومت وظیفه دارد جاده را برای بهشتی شدن مردم هموار کند”.

منظور امام جمعه تهران در این سخنرانی اظهارات حسن روحانی  که در همایش بیمه سلامت همگانی در محل نهاد ریاست جمهوری بیان کرده بود.

روحانی در آن همایش گفت : “مردم را سر مسائل جزئی و بیخودی و بی‌جهت و با بهانه‌های واهی اذیت نکنیم و بگذاریم مردم راحت بوده و در سلامت روحی باشند. اینقدر در زندگی مردم دخالت نکنیم، بگذاریم مردم خود راه بهشت را بروند و با شلاق نمی‌شود مردم را به بهشت برد”.

امام جمعه تهران افزود: کسانی در خط امام هستند که در خط ولایت باشند و این دو تفکیک ناپذیرند.

خاتمی با حمایت از شعار مرگ بر آمریکا گفت:” تا زمانی که آمریکا دست از شیطنت علیه ملت ایران برندارد، “شعار مرگ بر آمریکا” را ادامه می دهیم”.

 

European Union endorses Egypt’s presidential vote as democratic

Head of the EU observer mission says Egypt’s 2014 presidential poll was ‘free and democratic but not necessarily fair’
Ahram Online , Thursday 29 May 2014 
 

EU election observation missions” alt=”EU election observation missions” src=”http://english.ahram.org.eg/Media/News/2014/5/29/2014-635369753876880700-688.jpg” />

EU election observation missions announcing its preliminary findings of the Egyptians Presidential Elections (Photo courtesy of European Union in Egypt Facebook page)

Egypt’s 2014 presidential vote was held in a “democratic and free” environment, announced the European Union’s Election Observation Mission (EOM) in a press conference on Thursday.

Speaking at the same event, MP Robert Goebbels, head of the delegation of six Members of the European Parliament – a separate monitoring body that also observed the elections – concurred with the EOM that the election was “free and democratic” but added it was not necessarily fair.

Goebbels elaborated that the self-censorship practiced by many media outlets,among other things, led to the support of a specific candidate.

Mario David, head of the EOM, said voter turnout reached 46 percent.

El-Sisi garnered approximately 93 percent of the ballots cast, preliminary results show. His sole rival, leftist politician Hamdeen Sabahi, gained a modest three percent, while 3.7 percent of the ballots were declared void.

Voting was scheduled to end on Tuesday, but was extended for an extra day by authorities in a surprise move that sparked doubts over the integrity of the electoral process.

While the EOM’s David told reporters that the vote extension was not unlawful, he also informed Ahram Online that “We didn’t witness any elections in which an extension for one day has taken place.”

David added, however, that “our work is only to observe, not to give an assessment.”

The senior monitor said El-Sisi’s crushing victory was expected, attributing Sabahi’s loss to his small team of campaigners who were unable to reach out to all of the country’s electorate.

David, also Portugal’s representative in the European Parliament, said the mission did not record a low turnout, and identified what he deemed a good representation by women.

He added that the media provided a “fair” coverage space for both contenders.

Commenting on the violations reported by Sabahi’s official campaign – which included campaigning during the polling time — David said they were illegal yet do not affect the votes.

A final report about the mission’s findings is planned to be issued in six weeks, David said.

No Comments