دردام ملی نمایی قلابی رژیم نیفتیم

Share Button

اینک با روی کار آمدن شخص دیگری غیر از آنکه مورد اطمینان و انتظار رهبری ایران است، بنظر میرسد، یکبار دیگر موارد  مورد مناقشه و حل نشده ای که تا چند روز پیش برای سالها خائنانه  به سکوت برگزار شده بودند، دوباره مطرح میشوند.

Allawi8.jpgNouri al-Maliki with Bush, June 2006, cropped.jpg

اگر آدم با دقتی وسواس آمیزانه به مانورهای  رژیم در مقاطع و مناسبت های مختلف توجه نکند، احتمال اینکه در اثر ساده لوحی  در تله مانورهای آن بیفتد بسیار زیاد است.

در جریان انتخابات ۲۰۱۰ عراق و پیشی گیری ایاد علاوی رقیب سکولار و مستقل نوری المالکی، با ۹۱ کرسی پارلمانی در برابر ۸۹ رأی، دستگاه حاکمه ایران که از این نتیجه انتخاباتی به سرگیجگی دوچار  شده بود، به  چنان واکنشهای  دست میزد که فقط  مختص تعادل از دست دادگان است. ازجمله این واکنشها طرح ناگهانی و بی موقع ادعای غرامت جنگی از عراق، پس یک سکوت کامل ۶ ساله بود که شامل دوره ۴ ساله اول نخست وزیری  مالکی و دوساله جعفری میگردید  که هردو از بلوک شیعه و وابسته به رهبریی ایران بودند.

 در این زمینه برخی از سایتهای وابسته به هیئت حاکمه از جمله سایت تابناک در آنهنگام صراحتاً نوشتند حالا که ایاد علاوی قرار است نخست وزیر شود مسئله  درخواست غرامت جنگی باید در دستور کار دولت قرار گیرد.(نقل به مضمون از تابناک آنزمان).

رژیم که بهیچ وجه انتظار پیشی گرفتن یک شخصیت عراقی(حتی شیعه هم، چون علاوی شیعه است) مخالف هئیت حاکمه ایران را نداشت و فکر میکرد دیگر با اتکاء به آرای اکثریت شیعی عراق و وزیدن به احساسات ضد آمریکایی، با برانگیختن احساست مذهبی و پان اسلامیستی در آن کشور، بزرگترین رودست را به آمریکا و نیروهای ائتلاف  زده است و برای سوار شدن بر موج غرور کاذب پان اسلامیستی نوع شیعی خود در ایران موفق به ربودن  جام زرین پیروزی در بزرگترین مسابقه ژئواستراتژیک منطقه ایی شده است، از این نتیجه غیر قابل انتظار انتخاباتی دستخوش شوک مغزی گردید .

ولی چندی نگذشت که رژیم بخود آمده  توانست با لابی زنی، رشوه دهی، تطمیع، تهدید و هزار و یک طرفند دیگر و با کمک گرفتن از جیش مهدی و اتئلاف شیعه یا مجبور کردن آنها به حمایت از مالکی و جلب کردها برای حزب دولت قانونِ “اقلیتیِ” نوری المالکی، اکثریت پارلمانی درست کرده و برای او حد نصاب لازم را فراهم کند. حالا برای کسب این حد نصاب پارلمانی برای مالکی دستگاه حاکمه ایران چقدر امتیازات سیاسی  و شخصی به نمایندگان  خریدنی  پارلمانی و دیگر متنفذین سیاسی عراق مایه گذاری کرده بود هنوز جزء  اسرار است ولی احتمال اینکه درآینده با تغیرات در جریانِ کنونی در آن کشور این راز از پرده  بیرون افتد کم نیست. بهر حال با رسیدن پای نوری المالکی به رکابِ قدرت دولتی در عراق یرای دور دوم زمزمه غرامت جنگی هم چنان به محاق  رفت که گویی مسئله ایی به این نام هرگز وجود نداشته است.

اینک با روی کار آمدن شخص دیگری غیر از آنکه مورد اطمینان و انتظار رهبری ایران است، بنظر میرسد، یکبار دیگر موارد  مورد مناقشه و حل نشده ای که تا چند روز پیش برای سالها خائنانه  به سکوت برگزار شده بودند، دوباره مطرح میشوند.

نشریه اسوط العراق گزارش میدهد که محمد جواد ظریف، با هوشیار زیباری وزیر خارجه عراق ملاقات و ازجمله: “… هردو طرف به مسئله آبراه شط العرب و مرزهای آبی و زمینی و اهمیتشان برای دولت تازه عراق پرداختند”.

آقای ظریف اولاً باید به ملت ایران توضیح دهد چرا نام اروند رود  از نو در اسناد بین دو دولت ایران و عراق به شط العرب  تغیر یافته و چرا اگر مسئله مبهمی خارج از قرارداد الجزیره بین ایران و عراق مطرح بوده است در دوران سالهای عسلی رهبری ایران با مالکی و جعفری حل نشده است؟

آقای ظریف همچنین باید به ملت ایران توضیح دهند که آیا آن هواپیماهای سوخوی ۲۵ فرستاده شده به عراق برای کمک به نخست وزیر معزول آن، به ایران بازخواهند گشت یا توسط دولت جدید عراق مصادره خواهند شد؟

آقای ظریف همچنین باید گزارش کاملی از قراردادهای نفتی و گازی بین دوکشور و میزان بهره برداری از این مناطق فلات قاره ایی(میادین گازی و نفتی مشترک) از سوی عراق در دوران مالکی در عراق و احمدی نژاد در ایران، و همچنین مقایسه آن با میزان بهره بردار ی ایران از همین منابع و در همین دوره به مردم ایران بدهند.

همچنین در سالهای اخیر، صبحت فراوانی از ایجاد خطوط انتقال گاز برای تحویل گاز به عراق، سوریه و لبنان و حتی انتقال برق به این سه کشور در میان بوده است. آقای ظریف بجای مذاکره روی آبراه اروندرود بهتر است  به ملت ایران گزارش دهند که این صحبهتا تا کجا عملی شده و هزینه ایی که ایران یکطرفه برای کارهای تدارکاتی و احتمالاً اجرایی این  خطوط انتقال گاز و برق  متحمل شده است چقدر است؟

 ….. Both sides tackled Shatt-al-Arab water runway and the ground and water borders

اگر جناب ظریف، نخست به این سئوالات پاسخ بدهند بهتر است تا بخواهند از سرمایه سازی رژیم شاه در حل مسئله آبراه اروند رود و تعین خطوط مرزی ایران با عراق برای یک تنش آفرینی جدید حاصله از تغیر وضیعت سیاسی در عراق مسئله سازی کنند؟

طرح این موارد از جمله مسئله شط العرب یا اروند رود، اگر از زاویه منافع ملی و حسن همجواری  باشد بسیار عالی است ولی در چنین صورتی نخست باید به سکوت خیانت آمیز این ۱۲ ساله رژیم در این زمینه ها رسیدگی شود؟ رژیم باید به مردم بگوید  اگر در این موارد، مناقشه و عدم تفاهمی بوده و هست چرا در این مسائل مورد مناقشه، بمدت ۱۰ سال تمام  سکوت اختیار کرده  بوده است؟ چرا  آنموقع که ایران در موقعیت بسیار قوی تری قرار داشت که نه تحریمها رژیم را این چنین به فلاکت انداخته بودند، نه  کفگیر ذخیره ارزی این چنین به ته دیگ خورده بود، این مسائل مطرح نشدند؟ چرا آنموقع  که مملکت ۱۵۰ میلیارد دلار(ذخیره ارزی) ودرآمد سالیانه ارزی ای معادل ۱۳۰ میلیارد دلار داشت این مسائل مطرح نشدند؟

منطق حکم میکرد؛ آنهنگام که دولت دوست ایران در بغداد برسرکار بود این مسائل حل میشدند نه حالا که اجماعی منطقه ایی علیه رژیم شکل گرفته است و طرح چنین مسائلی در شرایط کنونی در حکم اعلام جنگ به همه دول منطقه است  سر این تابوت برداشته و این جسد  ده ساله کالبد شکافی شود!

Iraqi-Iranian foreign ministers discuss current Iraqi situation

8/24/2014 5:58 PM

BAGHDAD/ Aswat al-Iraq: Iraqi foreign minister Hoshiar Zebari and his Iranian counterpart Mohammed Jawad Zareef discussed here today bilateral relations and the current situation in Iraq.

During a meeting this afternoon, Zebari reviewed to Zareef the current political circumstances in Iraq and the international support, as well as bilateral relations and means of developing them according to current political and security situations, foreign ministry’s statement pointed out.

Both sides tackled Shatt-al-Arab water runway and the ground and water borders were also reviewed due to their importance to the new coming Iraqi government.

Minister Zareef expressed his regret for the huge numbers of victims, hoping that Iraq will try to find a unified front to counter attack terrorism.

No Comments