نخستین سفر رییس جمهور از مکه آغاز شد

Share Button

افغانستان هم به این جهت که یک کشور اسلامی است و هم به لحاظ این که با عربستان سعودی در یک حوزه جغرافیایی قرار گرفته و دارای منافع و تهدید های مشترک می باشند و هم به این دلیل که این کشور از تفکر رادیکالیستی و تندروانه بیشترین آسیب را دیده است، نیاز دارد تا از طریق روابط سالم با عربستان، میزان ضرر و زیان گروه های افراطی به افغانستان را کاهش دهد.

ashraf-ghani-oath

 – حفیظ الله زکی

روزنامه افغانستان

نخستین سفر رییس جمهور از عربستان سعودی آغاز شد. این سفر بنا به وعده رییس جمهور در مراسم تحلیف انجام می شود. سفر رییس جمهور به عربستان از دو بعد قابل بحث می باشد:

 بعد عبادی

بعد عبادی سفر رییس جمهور به عربستان، این حقیقت را برملا می سازد که رییس جمهور پیروزی در انتخابات و تشکیل حکومت وحدت ملی را معطوف به اراده وخواست خداوند ارزیابی می کند و از این رو جا دارد تا سفر خارجی خود را از خانه خدا و مکه مکرمه آغاز کند و نشان دهد که او به خواست و رضای خداوند رضایت دارد و به آن اهمیت می دهد.

 بعد سیاسی

در بعد سیاسی این سفر می توان گفت که عربستان به لحاظ اهمیت و تأثیرگذاری که در جهان اسلام دارد و احترامی که کشورهای اسلامی برای عربستان- به عنوان سرزمین وحی- قایلند، می طلبد که  دو کشور با همدیگر روابط و مناسبات نیک داشته باشد. عربستان به لحاظ ایدیولوژیک نفوذ قابل ملاحظه ای بر بسیاری از کشورهای اسلامی و سازمان و نهادهای دینی دارد. اغلب مراکز دینی در کشورهای اسلامی از سوی عربستان سعودی تمویل می شود. بنابراین نقش این کشور در مهار و کنترل افراط گرایی در منطقه بسیار حایز اهمیت می باشد.

رابطه عربستان سعودی در عین حال با کشورهای غربی بسیار عمیق و استراتژیک می باشد و این کشور همواره در معادلات منطقه ای نقش مهم و بارزی را بازی کرده است.

افغانستان هم به این جهت که یک کشور اسلامی است و هم به لحاظ این که با عربستان سعودی در یک حوزه جغرافیایی قرار گرفته و دارای منافع و تهدید های مشترک می باشند و هم به این دلیل که این کشور از تفکر رادیکالیستی و تندروانه بیشترین آسیب را دیده است، نیاز دارد تا از طریق روابط سالم با عربستان، میزان ضرر و زیان گروه های افراطی به افغانستان را کاهش دهد.

اگر افغانستان بتواند آن کشور را قانع بسازد، تا از نفوذ خود در راستای کنترل افراط گرایی در منطقه استفاده کند و تلاش نماید تا گروه های افراط گرا را از مبارزه نظامی به میدان رقابت های سیاسی سوق دهد، بدون شک گام مهمی در راستای محو خشونت و ترور در افغانستان برداشته است.

عربستان نفوذ زیادی روی رهبران طالبان دارد و اگر آن کشور بخواهد می تواند این گروه را به مذاکره با حکومت افغانستان راضی بسازد. در سالهای گذشته حکومت افغانستان بارها از عربستان و بخصوص ولیعهد آن کشور خواست که در پروسه صلح میان حکومت افغانستان و گروه های مخالف مسلح دولت، نقش فعال تری ایفا بکند، اما این خواست ها بنا به دلایلی از سوی مقامات عربستان مورد استقبال قرار نگرفت. در حال حاضر نیز این موضوع به صورت برجسته مطرح می باشد که آیا سفر رییس جمهور به عربستان می تواند در راستای قناعت بخشیدن مقامات آن کشور برای کمک به صلح و ثبات در افغانستان مؤثر باشد؟

در پاسخ به این سؤال از دو جنبه می توان نگاه کرد. اول این که محور روابط خارجی کشورها برمبنای منافع آن کشورها استوار می باشد و هیچ کشوری تنها به دلیل تأمین کشور دیگر، هزینه های اضافی را متقبل نمی شود. بنابراین جواب سوال فوق به این مسأله مربوط می شود که آیا عربستان منافع خود را در صلح و ثبات این کشور تعریف می کند؟ آیا عربستان مذاکره حکومت افغانستان با مخالفان مسلح را در راستای منافع خودش ارزیابی می کند؟ تا زمانی که منافع عربستان در صلح و ثبات در افغانستان قرار نگرفته باشد، این کشور گام های عملی در راستای صلح برنخواهد داشت.

ثانیا آیا استراتژی حکومت در ارتباط با کشورهای منطقه و از جمله عربستان به صورت دوامدار و روشن تعریف خواهدشد؟ تا هنوز دستگاه دیپلماسی ما نه تعریفی از سیاست خارجی داشتند و نه شناختی از منافع ملی. اغلب جهت گیری ها به صورت فردی و سلیقه ای گرفته می شد. به این خاطر گفته می توانیم که اگر استراتژی سیاست خارجی، افراد سیاستگذار و دستگاه پالیسی ساز درروابط بین المللی افغانستان به صورت کارآ و هماهنگ در جهت تقویت مناسبات افغانستان با کشورهای خارجی همراه شوند، انتظار می رود که چشم انداز جدیدی در مناسبات دو کشور گشوده شود.

پایان مطلب

**************

کامنت من:

سفراشرف قانی رئیس جمهور افغانستان به عربستان جدا از امضای پیمان امنیتی آن کشور با آمریکا نیست. چنین بنظر میرسد که افغانستان به محور کشورهای محافظه کار عرب و در صدر آنها عربستان نزدیک خواهد شد. این نزدیکی بمعنای اینست که سرمایه گذاری سیاسی پر هزینه ایران در آنکشور مانند بسیاری موارد مشابه دیگر بر آب است. تنها نتیجه ایی که از این تلاشهای قدرتنمایانه فرامرزی و جاه طلبیهای رهبری ایران بجا خواهد ماند، انفرادو انزوای مملکت ما و ایراد جراحتی ماندگار در رابطه دولت ما با کشورهای عربی خواهد بود که دهها سال باید هزینه های انرا بپردازیم.

No Comments