چگونه دین هزینه سیاست میشود

Share Button

از این استدلال و حکم  ساده فوق، فقط این نتیجه را که صدها سال است علم سیاست بدان رسیده  و امروزه در تمام جوامع توسعه یافته و حتی نیم توسعه یافته پذیرفته و بدیهی شمرده میشود، و بلحاظ نظری مورد اجماع دانشمندان و متفکرین علم سیاست و بلحاظ عملی مورد اجماع اقشار و طبقات مدرن و نیمه مدرن جوامع بشری بوده، میتوان گرفت:ـ  اینست که عرصه سیاست، میدان بازی و کاربست احکام دینی و شرعی و اخلاقیات مذهبی نیست. دین  و سیاست دو عرصه کاملاً متفاوت و متمایز در زندگی جوامع بشری هستند که تداخل آنها در یکدیگر فقط نکبت می آفریند . همان نکبتی که ما در مملکت خود پس از انقلاب شاهد ـن هستیم.

Armanian Massacer

الجزیره

۲۴ آوریل ۲۰۱۵

 صدمین سالکرد قتل عام ارامنه  

این روزها رسانه های آزاد دنیا هریک به نوعی و نحوی یکصدمین سالگرد قتل وعام ۱٫۵ میلیون ارمنی در ترکیه و بدست ترکهای مسلمان را برگزار میکنند. برگزاری این مراسم خشم دولت ترکیه و شخص اردوغان را برانگیخته است.

هدف ازنگارش این سطور این نیست که به  تاریخکاوی صحت یا عدم صحت این رخداد بپردازم که صلاحیت چنین کاری را هم در خود نمی بینم بلکه هدف اینست زیانی را که تداخل امر دین در سیاست به هردو میزند نشان دهم.

فکر نمیکنم چنین قتل و عامی که امروز تمام دنیا صدمین سال رخداد آنرا برگزار میکند یک یافته ذهنی باشد و دنیا خود را با برگزاری چنین روزی مچل و هچل کرده باشد. لذا اصل را بر این میگذارم که حد اقل قتل و عامی در کار بوده است  و در کم و کیف و میزان آنهم وارد نمیشوم چون نه  در این یاداشت موضوعیت دارد و نه من صلاحیت پرداختن بدان را. بحث روی اینست که وقتی یک رژیم و نظام سیاسی، یک حزب یا جریان سیاسی خود را به اعتبار دین و نه سیاست(راهبردی اش) تعریف میکند، ملزم است برای نگاه داشتن حرمت دین و مذهب و خدا؛ سیاست در چهار چوب آئین اخلاقی آن دین اجرا کند.

بنام سیاست میتوان هرجنایتی را به لحاظ اخلاق”فردی ” توجیه کرد. زیرا سیاستمدار نمیتواند قضاوت های اخلاقی خود را جایگزین اراده و خواست مردمی کند که او را برگزیده اند  و از او میخواهند پاسدار منافع ملی آنها باشد. حتی اگر اوخود، خویش رابعنوان  پدر آن ملت میداند؛ چه سلطانی مستبد باشد یا رئیس جمهوری از طراز بشار اسد، باز هم  باید منافع ملی را بر مواعظ دینی  و سلیقه و احساسات شخصی مطلقاً ترجیح دهد. اگر چنین شخصی نمیتواند بر عقاثد و احساسات شخصی خود غلبه کرده و معرف اراده و احساسات و منافع عامه مردم خویش باشد بناحق مسئولیت چنان پستی را پذیرفته است.

اگر یک قاضی هنگام صدور حکم نمیتواند چشم خود را بروی همه چیز جز قانون و آئینهای دادرسی ببندد  و خواسته یا نا خواسته تسلیم عواطف، احساسات یا اعتقادات خویش میشودحق ندارد پستی قضائی برگزیند. در مورد اول؛ چنان رهبر سیاسی این رهبر کشور هم به ملت خود خیانت میورزد و هم به دین خود. هیچ دینی نیست که رسماً گذشتن از یک قطره خون ناحق ریخته شده  بگذرد تا چه رسد به یک قتل و عام میلیونی  از مردم. انها که در طول تاریخ بنام دین آدم کشته و قتل و غارت کرده اند هم خود را ملوث و هم دین خود را ملوثتر کرده اند ولی انها که بنام سیاست و یا شخص خود این کار را کرده اند مانند چنگیز و یا هیتلر فقط آن ائین سیاسی خود و شخص خویش را.

اردوغان اگر کمترین تردیدی در انجام یا عدم انجام قتل عام ارمنیان دارد، راه حل آسان است. او میتواند مسئله را به یک محکمه حقوق بشری بیطرف بین المللی بسپارد تا قضیه را روشن کند و نه اینکه خود را در مقام تاریخ دان و قاضی خود مختاری بنشاند و به آسانی روی چنین جنایت بزرگ تاریخی، پرده استتار  و انکاربکشد. او با انکار این جنایت در واقع دینی را که مدعی داشتن آنست در مظان اتهام مجاز دانستن جنایتی به این عظمت قرار میدهد.

از این استدلال و حکم  ساده فوق، فقط این نتیجه را که صدها سال است علم سیاست بدان رسیده  و امروزه در تمام جوامع توسعه یافته و حتی نیم توسعه یافته پذیرفته و بدیهی شمرده میشود، و بلحاظ نظری مورد اجماع دانشمندان و متفکرین علم سیاست و بلحاظ عملی مورد اجماع اقشار و طبقات مدرن و نیمه مدرن جوامع بشری بوده، میتوان گرفت:ـ  اینست که عرصه سیاست، میدان بازی و کاربست احکام دینی و شرعی و اخلاقیات مذهبی نیست. دین  و سیاست دو عرصه کاملاً متفاوت و متمایز در زندگی جوامع بشری هستند که تداخل آنها در یکدیگر فقط نکبت می آفریند . همان نکبتی که ما در مملکت خود پس از انقلاب شاهد ـن هستیم.

 با اینکه پس روی کار آمدنشان  بکمک علم کردن تعلقات دینی و اعتقادی از صندوق انتخابات؛اسلامگرایان ترک توانسته اند تا حدود بسیاری نسبت به طالبانیسم ایرانی موازنه عرف و شرع را در عرصه دولتمداری حفظ کنند میتوان با قطعیت گفت اگر دولت کنونی ترکیه . حزب ” توسعه و عدالتِ” فعلی به رهبری همین اردوغان بر سریر قدرت بماند؛ ترکیه آینده خوبی نخواهد داشت کما اینکه هم اکنون هم نشانه هایی این بد فرجامی تقریباً در تمام عرصه های سیاسی  و اجتماعی نشانه های خود را نشان میدهند؛ پلیسی شدن جو سیاسی کشور،  افزایش فساد و دزدی و رشوه خواری، تنزل رشد اقتصادی، بحران روابط دیپلماتیک هم با غرب و هم با همسایگان و… . از نتایج این اسلامیزه کرده عرصه فرهنگی، احتماعی و سیاسی کشور است.

باقی ماندن حزب عدالت و توسعه و شخص اردوغان در قدرت برای ترکیه فاجعه آفرین خواهد بود ولی ارزیابی نگارنده اینست که با انتخابات پارلمانی که در دو ماه آینده در این کشور برگزار میگردد سیر سقوط ممتد  اردوغان و حزب او نیز آغاز خواهد شد.

******************************************************************

Q&A: Survivor recalls 1915 tragedy

On the 100th anniversary of the Armenian massacre, survivor Antranig Matevosyan spoke with Al Jazeera about his ordeal.

Paul Chaderjian |  | War & ConflictMiddle East

Born in 1912, Antranig Matevosyan was three years old when the deportations began in 1915 [Al Jazeera]

Centenarian Antranig Matevosyan is among the last living survivors of the deportations and mass killings of Ottoman Armenians. Born in 1912, he was three years old when the deportations began in 1915, and six when he fled his native village in Kars with his family in 1917.

To mark the 100th anniversary of the 1915 killings, Matevosyan spoke with Al Jazeera about their ordeal.


RELATED: Vox Pops: Life as an Armenian in Turkey


Al Jazeera: How did you and your family escape?

Antranig Matevosyan: My father was a soldier for Tsar Nicholas II. There was one good man in the army, a man with a good conscience. He told my father to escape, that things were going to be bad. So my father picked up his rations, fetched my mother and me, and we ran.

You know, whoever was in the area of [Lake] Sevan and Arax [River], they managed to escape.

Al Jazeera: Did you lose any loved ones in the deportations or massacres?

Armenians mark centenary of mass killing

Matevosyan: [My] grandfather, grandmother, uncle, children, they were all killed. There’s no one. My brothers weren’t born in our village. Only me. They killed my grandmother, but my mother escaped. We were villagers… [We kept] cows, ox, sheep. [We lost our] home, [our] belongings. We put on our clothing and escaped.

Al Jazeera: How did you and your family avoid getting caught?

Matevosyan: My mother’s face had to be covered with soot, and she dressed as a Kurd. She put on a headscarf so they wouldn’t know she was Armenian.

There’s a photo of my father; you see, he’s a man with a moustache. They asked him what nationality are you, and he told them he was a Kurd. My father knew how to speak Kurdish. If they found out he was Armenian, he would’ve been killed. They would’ve killed us too, if they knew we were Armenian.

That’s how we escaped. We returned to [the holy see] Echmiadzin [in Armenia]. Years passed. We moved on. No one from mother’s side of the family survived.

Al Jazeera: What else do you remember about the escape?

Matevosyan: It was bad. There’s nothing good to tell. The stories, their faces, I still see them in my dreams. When the women got tired, and they couldn’t carry their infants any more, they would throw them in the river. Throwing them in the river was better than leaving them on the ground, where wild animals would eat them.

Al Jazeera: Can you forgive and forget?

Matevosyan: No, wrong is wrong. It’s true, there are good Turks among them with a good conscience, but a Turk is a Turk.

I pray that there is world peace, that the young people of today don’t see what we saw, that they stay well and live with their own will and hard work. I pray that one day they give our lands back, and that we can go and see them. I have to hold back my tears because I want to see my native soil. Is it even real? But I’m already nearly dead. If I go there and die, who is going to bring me back?

Source: Al Jazeera

Armenians mark centenary of mass killing

Armenians mark centenary of mass killing” alt=”Vladimir Putin was among a handful of world leaders to visit for the anniversary [Reuters]” src=”http://www.aljazeera.com/mritems/imagecache/mbdxxlarge/mritems/Images/2015/4/24/4735da97b6bc468c9fb77a153d0d6d26_18.jpg” width=”100%” />
Vladimir Putin was among a handful of world leaders to visit for the anniversary [Reuters]

 

Events in Yerevan commemorate massacre of up to 1.5 million that began in 1915 during last years of Ottoman rule.

Aljazira

Apr25 

Armenians are marking the centenary of the massacre of up to 1.5 million of their people allegedly by Ottoman forces, with world leaders holding a minute’s silence in the capital, Yerevan.

Armenian President Serzh Sarkisian and First Lady Rita Sarkisian laid a wreath at a hilltop memorial at the start of a solemn ceremony commemorating the mass killings that began in 1915 during World War I.

He expressed hope that recent steps to recognise the massacre as genocide will help “dispel the darkness of 100 years of denial”.

Each foreign diplomat held a yellow rose to put into the wreath laid at the foot of a monumental 44-metre needle, symbolising the nation’s rebirth.

French President Francois Hollande and Russia’s Vladimir Putin, who are among a handful of world leaders to visit for the anniversary, then joined the ceremony.

“We will never forget the tragedy that your people went through,” Hollande said.


Disputing ‘genocide’ 100 years on


The annual April 24 commemorations mark the day when some 250 Armenian intellectuals were rounded up in what is regarded as the first step of the massacres.

The event is widely viewed by historians as genocide but modern Turkey, the successor to the Ottoman empire, vehemently rejects the charge, saying that the toll has been inflated, and that those killed were victims of civil war and unrest.

The eternal flame burns at the Armenian genocide memorial in Yerevan [Getty Images]

Hundreds of thousands of Armenians will later join a procession to the mass killing memorial – Armenia’s most visited landmark – carrying candles and flowers to lay at the eternal flame.

Members of the Armenian diaspora that came into existence as a result of the mass killing that went on until 1917 were also to commemorate the sombre anniversary in cities around the world.

Many foreign leaders shied away for fear of upsetting Turkey which disputes the Armenian version of the event.

Turkey has said up to 300,000 people were killed, but mostly due to war and starvation, and rejects the use of the term “genocide”.

Turkish Prime Minister Ahmet Davutoglu earlier this week issued a message of condolence to the descendants of the victims, without calling the killings genocide.

On the eve of the centennial, Turkish President Recep Tayyip Erdogan insisted that his nation’s ancestors never committed genocide.

US President Barack Obama on Thursday would only go so far as to describing the World War I massacres as “terrible carnage”.

Ankara on Wednesday recalled its ambassador to Vienna in response to Austrian lawmakers’ decision to condemn the massacre as “genocide”.

Earlier this month Ankara also recalled its envoy to Vatican after Pope Francis described the killings as “the first genocide of the 20th century”.

French President Francois Hollande joined the ceremony in Yerevan [Reuters]

No Comments