«خیک مرگ» قربانی میگیرد!

Share Button

«
قسمت دوم( بخش نخست این نوشتار را در همین سایت میتوانید ببنید)
بهرام گور، که او گور میگرفت
دیدی که چگونه گور بهرام گرفت.*
پس از گذشت قریب ۲۰ سال از جنگ ویرانگر ۸ ساله با عراق، که بلندپروازیهای تازه به قدرت رسیدگان در کشورمان، در رأس آن آیت الله خمینی در شروع آن بی تأثیر نبود، دولت کنونی البته با تأئید آقای خامنه ائی به خیال افتادند که با استفاده از درگیری امریکا در عراق و برانگیختگی احساسات ضد امریکائی در میان بخشی از اعراب منطقه، تهدید امریکا را برای خود تبدیل به فرصت کرده و خلاء سیاسی و احتمالاً نظامی ناشی از سقوط صدام را پر کنند.
هرج و مرج ناشی از تروریسم القاعده ایی و بی نظمی سیاسی در این کشور به لحاظ مذهبی و قومی موزائیکی، این امکان را به دولت و نظامیان ما داد تا بسرعت با استفاده از ارتباطشان با گروه های شیعه، شبکه های تروریستی، شبه نظامی، زیر زمینی و سیاسی رسمی خود را بسرعت در عراق گسترش دهند. نیرهای ائتلاف و عمدتاً امریکا که در این مراحل نمی خواستند همزمان در دو جبهه پیکار کنند، سعی کردند تا آنجا که ممکن است از مساعدت و یا، در برخی موارد، از بیطرفی مثبت نیروهای شیعه هوادار ایران برای سرکوب القاعده و تروریست های هوادار صدام و حزب بعث استفاده کنند. اما درپس این فعالیت و برجستگی حضور نیروهای هوادار ایران، موازنه واقعی استراتژیک در صحنه سیاسی عراق تصویر و معادله ی دیگری را نشان میداد. تصویری که برای مست شدگان از تاخت و تاز سپاه قدس و جیش المهدی، در بصره و بغداد قابل درک و دیدن نبود و معادله ائ که در ذهنیت فضای عملیاتی فرقه گریانه آنان نمی گنجید.
بلوک شیعه عراق که با یک چسب وارَونده ی فرقه ائی ـ سیاسی که از طرف فرماندهی نظامی امنیتی سپاه، دولت احمدی نژاد و بیت رهبری سرهم بندی شده بود، سست بنیادتر از آن بود که بتواند در برابر فضای آزاد سیاسی عراق که نیروهای سیاسی و مردم را بسمت گزینش رویکرد های مبتنی بر منافع سیاسی، اجتماعی و اقتصادی، بجای تعلقات مذهبی می راند تاب مقاومت داشته باشد.
امریکا در این فاصله تنفسی، به کمک واحد های بسیج شده سنی مذهبان و قبایل عراق و با حمایت بخش سکولار و مدرن جامعه توانست کمر القاعده را شکسته و ارتش چند صد هزار نفره عراق را طبق مدل مورد نظر خود سازماندهی کند. در این راستا امریکا حمایت فعال اکثر کشور های عربی و دردرجه اول عربستان و مصر و اردن را با خود داشت.
در چنن شرایطی بود که انتخابات عراق انجام و جریان «العراقیه» به رهبری ایاد علاوی با قریب ۳۲ درصد برنده انتخابات شده پیروزی ای که همه نیروهای متمایل به حکومت اسلامی ما را سور پرایز کرد. واکنش دولت احمدی نژاد و شرکای حکومتی و نظامی او ترغیب و حتی مجبور کردن سه گروه عمده شیعه عراق به یک ائتلاف بسیار سست مایه و پایه بود، گروه هائی که هریک به خودن همدیگر تشنه بودند.
پس از یک دوره دو یا سه ماهه مذاکرات مشاجره آمیز، تعاملات دستوری، جنگ و آشتی متناوب، این گروهبندی ناشیانه سرهم بندی شده، چنان از هم پاشیده شد که نگارنده این سطور تردیدی ندارد اگر حضور همین ارتش امریکا در عراق نبود، مدتها قبل، آنها به قتل عام یکدیگر پرداخته بودند. مقتدا صدر اولین کسی بود که اعلام کرد بهیچ وجه زیر بار نخست وزیری نوری المالکی نمیرود و آنهم در سوریه و پس از ملاقات با ایاد علاوی. و امروز برابر گزارش نشریه عربی زبان «الشرق الاوسط»**، یکی از «رهبران ائتلاف ملی عراق» به رهبر ی عمار حکیم و حزب الدعوه به این نشریه اطلاع داد که این ائتلاف، بالتفاق تصمیم گرفته است هرگونه همکاری و مذاکره بدین منظور را با نوری المالکی کنار گذارده، از دستور کار و برنامه خود حذف کند.
این موضع گیری «ائتلاف ملی عراق» و «حزب الدعوه»ی حکیم، یعنی فروریزی تمام آن برج و باروی نظامی، سیاسی و ایدئولوژیکی ای که، دولتِ امام زمانی ما با صرف میلیارد ها دلار و به قیمت در افتادن با جامعه کشورهای عربی منطقه، بلند پروازانه و هپروت اندیشانه سرهم بندی کرده بود.
البته این هنوز آغاز فاجعه است. باقدرت گرفتن گروه علاوی و میدان یابی نفوذ عربستان سعودی و ریزش تمامی بلوک شیعه، و اطمینان خاطر یابی امریکا از آغاز پایان غائله در عراق، مسئله رسیدگی به نیروهای شبه نظامی و منتسب به سپاه قدس و واحد های محلی تحت فرماندهی آنها و همکاری کنندگان محلی با ایران اسلامی ما، بی شک، در دستور کار قرار خواهد گرفت.
آیا نیروهای هوادار دولت امام زمانی ما در عراق توان و روحیه آنرا دارند که برای جان و حضور سیاسی خود در صحنه سیاسی عراق پیکار کنند ؟ پاسخ نگارنده این سطور به این سئوال کاملاً منفی است. ویروس فساد، فرصت طبی، بی آرمان و ضعف روحیه و فقدان اخلاق رزمی این نیرو ها را علیل تر از آن کرده است که بتوانند دربرابر ناسیونالیسم جان گرفته عراقی و عربی که علاوی و العراقیه پرچمدار آن هستند تاب ایستادگی داشته باشند. ( در پرانتز اضافه میکنم که دو روز پیش یکی از روزنامه های معتبر غربی نوشت امریکا با سوریه در حال کنار آمدن است که به ازای کمک به حل مسئله بلندیهای جولان و دادن فضای فعالیتی د رلبنان و عراق ، سوریه را از ایران دور کند. من همان موقع لینک روزنامه مزبور را در فیس بوک گذاردم.
اظهارات آقای غلامرضا کرمی، عضو هیأت رئیسه ی «کمسیون امنیت ملی» درج شده در سایت اخبار آنلاین، که ، بعلت اهیمت فوق العاده آن، تماماً در ذیل این یاداشت کپی میشود، جایی برا ی زحمت زیاد فکر کردن به خواننده علاقمند به موضوع را باقی نمی گذارد.
برابر اظهار وی وقت آن رسیده است که ایران از عراق غرامت جنگی را مطالبه کند و مضحک ترین دلیلی هم که وی برای این موضوع می آورد رفتار ایاد علاوی با سفیر دولت ما، در عراق است. وی چنین اظهار میدارد:
«… چرا دریافت غرامت از عراق با این تاخیر چندین ساله همراه بوده در حالی که کویت توانست غرامتش را از عراق بگیرد….»…« پس از سرنگونی صدام، عراق به اسکان و آرامش نیاز داشت تا به یک وضعیت نسبی مناسب برسد. ما هم چون دنبال تشدید مشکلات عراق نبودیم، تا کنون پیگیر مطالبات و غرامتمان از عراق نبودیم. اگر تا کنون مماشات کردیم به دلیل آن بود که دولت مردمی عراق که مورد تایید علمای عراق هم بود پا بگیرد. اما از این پس می‏توانیم در عین تعاملات تنگاتنگ با دولت این کشور، این مطالبه خودمان را هم پس از شکل گیری دولت جدید عراق دنبال کنیم. بویژه آنکه در شرایط حاضر هم امثال علاوی رفتارها و برخود نامناسبی با سفیر ایران نشان داده‎اند و وقت ان رسیده که ما هم مطاالباتمان را البته بدون مناقشه از عراق دریافت کنیم. چرا که نسل های آتی ما را مسئول می دانند و اگر در این شرایط خوب عمل نکنیم، نسل های آتی ما را نفرین می‎کنند. همانطور که الان ما تاوان هزینه‏های لازم برای دستیابی به انرژی صلح آمیز هسته ای را برای راحتی نسل های بعد می دهیم، باید غرامت از عراق را هم برای راحتی نسل‎های بعد انجام دهیم.
پس چرا دولت به جای دریافت غرامت از عراق به سراغ کشورهای متخاصم در جنگ جهانی دوم رفته است…».
بهرام پنجم( پادشاه ساسانی ۴۲۰ م) معروف و ملقب به بهرام گور. بهرام به شکار گور خر علاقه داشت و سرانجام در تعقیب یک گور خر به یک باتلاق کشیده شده و در آن سربه نیست شد. البته در مورد مصداق موضوع این یاداشت بهتر است شعر را با بهرام مار گیر که او مار میگرفت ….. باز نویسی کرد. چون حالت اول قیاسی منع الفارغ است . *
http://www.asharq-e.com/news.asp?section=1&id=21971 **

…………………………………………………………………………………………
http://www.khabaronline.ir/news-84943.aspx

عضو هیات رئیسه کمیسیون امنیت ملی:
دریافت غرامت از عراق واجبتر از دریافت غرامت جنگ جهانی دوم است
سیاست > دیپلماسی – غلامرضا کرمی راد معتقد است که باید اول نقد را گرفت و بعد نسیه را. یعنی اول غرامتمان را از عراق بگیریم و بعد به سراغ دریافت غرامت جنگ جهانی دوم باشیم.
رییس سازمان میراث فرهنگی با تاکید بر پیگیری غرامت های اشغال ایران در جنگ جهانی گفته که دو کشور روسیه و انگلیس فراموش کرده اند که پیروزی خود را در جنگ جهانی دوم مدیون ایران هستند و باید بدهی های خود را پرداخت کنند. این درحالی است که تا کنون دولت ایران تلاشی برای دریافت غرامت از عراق به دلیل جنگ تحمیلی هشت ساله نداشته است. همین تاخیر دستگاه دیپلماسی سبب طرح سوال از وزیر خارجه شد که تا کنون به آن پاسخ مشخصی داده نشده است. تلاش دیگر نمایندگان، تدوین طرح دریافت غرامت از عراق بود که در حال حاضر در کمیسیون امنیت ملی مشغول بررسی است.
آنچه در پی می آید، مشروح مصاحبه خبرآنلاین با غلامرضا کرمی راد عضو هیات رئیسه کمیسیون امنیت ملی درباره اظهارات معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان میراث فرهنگی در خصوص دریافت غرامت از روسیه و انگلیس و ضرورت لزوم دریافت غرامت نزدیک تر یعنی از عراق است:
رییس سازمان میراث فرهنگی از پیگیری غرامت‎های اشغال ایران در جنگ جهانی دوم خبر داده‎اند. این در حالی است که ما هنوز غرامت از عراق را که قرابت زمانی بیشتری دارد را دنبال نکرده‎ایم. به نظر شما اقدام دولت در این زمینه چه مفهومی دارد؟
این اظهار نظر آقای بقایی از یک لحاظ جالب است و باید آن را به فال نیک گرفت که ما حتی مطالبات قدیم‎مان را هم نادیده نمی‎گیریم. این رویکرد دولت به مثابه ضرب المثل قدیمی است که به «در می‎گویند، دیوار گوش کند». به این معنی که عراق هم بداند که سراغ آن هم می‎رویم و همانطور که غرامتمان را از انگلیس و فرانسه و آمریکا می‏گیریم، از عراق هم به دلیل جنگ تحمیلی هشت ساله خواهیم گرفت. البته همین الان هم بحث دریافت غرامت از عراق در کمیسیون امنیت‏ملی مطرح است. انشالله دستگاه سیاست خارجه کشور این موضوع را دنبال کند و ما غرامتمان را از عراق هم بگیریم. ولی در کل رپویکرد دولت در دریافت غرامت از متخاصمین در جنگ جهانی دوم، از یک جهت قابل تحسین است و آن اینکه آمریکا و انگلیس به دلیل مجادلات و دخالت هایشان باید پاسخگو باشد.
چرا دریافت غرامت از عراق با این تاخیر چندین ساله همراه بوده در حالی که کویت توانست غرامتش را از عراق بگیرد؟
کویت کمترین جنگ را با عراق داشت اما بیشترین غرامت را از محل فروش نفت این کشور گرفت و دریافت مطالباتش را هم از مجاری قانونی یعنی سازمان ملل دنبال کرد. مسئولین کشور ما ایران هم می‎توانند دریافت غرامت از این کشور را بی هیچ مناقشه‎ای با مسئولان عراق، از طریق همین مجاری قانونی بین المللی دنبال کنند.
در مورد علت تاخیر در دریافت غرامت از عراق نفرمودید.
پس از سرنگونی صدام، عراق به اسکان و آرامش نیاز داشت تا به یک وضعیت نسبی مناسب برسد. ما هم چون دنبال تشدید مشکلات عراق نبودیم، تا کنون پیگیر مطالبات و غرامتمان از عراق نبودیم. اگر تا کنون مماشات کردیم به دلیل آن بود که دولت مردمی عراق که مورد تایید علمای عراق هم بود پا بگیرد. اما از این پس می‏توانیم در عین تعاملات تنگاتنگ با دولت این کشور، این مطالبه خودمان را هم پس از شکل گیری دولت جدید عراق دنبال کنیم. بویژه آنکه در شرایط حاضر هم امثال علاوی رفتارها و برخود نامناسبی با سفیر ایران نشان داده‎اند و وقت ان رسیده که ما هم مطاالباتمان را البته بدون مناقشه از عراق دریافت کنیم. چرا که نسل های آتی ما را مسئول می دانند و اگر در این شرایط خوب عمل نکنیم، نسل های آتی ما را نفرین می‎کنند. همانطور که الان ما تاوان هزینه‏های لازم برای دستیابی به انرژی صلح آمیز هسته ای را برای راحتی نسل های بعد می دهیم، باید غرامت از عراق را هم برای راحتی نسل‎های بعد انجام دهیم.
پس چرا دولت به جای دریافت غرامت از عراق به سراغ کشورهای متخاصم در جنگ جهانی دوم رفته است؟
بنده شخصا معتقدم نقد را بگیرم بهتر است. یعنی کشور عراق که در دهه‏های اخیر به کشور ما حمله کرده است را ملزم به ارائه غرامت کنیم واجب تر است. نباید فراموش کنیم که امام خمینی (ره) پس از آنکه گروهای مختلف مذاکره کننده در طول جنگ نزد ایشان آمدند، چهار موضع مشخص را هربار تکرار کردند. این چهار نکته که خواسته ایران و شخص امام بود از این قرار بودند: شناسایی متجاوز و تنبیه آن، بازگشت آواره ها به مرزهای بین المللی و دریافت غرامت جنگی. سه مطالبه اول طی سالهای بعد از جنگ انجام شد و سازمان ملل هم عراق را به عنوان کشور متخاصم شناسایی کرد.اما هنوز نتوانسته‎ایم غرامتمان را از عراق بگیریم که باید به این خواسته امام هم جامه عمل پوشاند. خواسته‎ای که خواسته به حق مردم، جامعه ایثارگران و جانبازان و رزمندگان است.
تدوین طرح دریافت غرامت از عراق در مجلس به کجا رسید؟
این طرح همچنان در دست بررسی در کمیسیون امنیت ملی است که پس از پخته شدن، در صحن علنی مجلس نیز ارزیابی می شود.

No Comments