جنگ قیمت در بازار نفت واجلاس پیش روی اوپک

Share Button

نتیجه گیری: بنظر من اجلاس ۴ دسامبر پیش روی یعنی ۴ روز آینده، اولاً  همچنان که من بدفعات قبلاً نوشته ام، نشان خواهد داد که؛ “اوپک” دیگر یعنی عربستان و پس از آنهم، یعنی دیگر دول خلیج.  اگر کشور ما در این سازمان بماند مجبور است از خط عربستان پیروی کند و اگر نماند عربستان، آن سازمان را در برابرش قرار خواهد داد.

اجلاس آینده اوپک نه گردهم آئی برای اتخاذ راهبردی واحد در برابر بحران بازار بلکه، صحنه نبرد جنگ اقتصادی/سیاسی عربستان و متحدین آن علیه ایران و روسیه خواهد بود. عربستان در این اجلاس از چنان فرادستی ای برخوردار است که حتی میتواند با مانور، عراق و روسیه را هم در برابر ایران و بالعکس قرار دهد.

نه عربستان و نه دیگر دول حاشیه خلیج از سهم و تولید خود نخواهند کاست و روسیه، نروژ، مکزیک، کانادا و .. هم زیر بار کاستن از تولید خود نخواهند رفت. اجلاس اوپک در چنین صورتی فقط به جنگ بیشتر قیمت در بازار نفت خواهد انجامید. و اگر غیر این شود واقعاً معجزه شده است. با تکرار نظر مادرو رئیس جمهور ونزوئلا، رسیدن بهای هر بشکه نفت را به ۲۵$ بعید نمیدانم.

Opecs generalsekreterare Abdalla Salem El-Badri och Rysslands energiminister Alexander Novak (höger).

4روز دیگر نشست سالیانه اعضای اوپک در وین برگزار میشود تا به سقوط قیمت و نوسان آمیز بهای نفت بپردازد. نیازی به توضیح نیست که فلسفه و علت وجودی سازمان اوپک  در آغاز حفظ منافع جمعی کشورهای عضو در بازار جهانی نفت بوده است ولی چنانچه در زیر خواهد آمد رقابت برای فتح بازار و افزایش سهمیه، چالشها و تضاد های درونی این سازمان را برحدت مساعی آن برای  حفظ آن منافع مشترک  بلند مدت چیره کرده است.

دراماتیک این چالش درونی در اثر رقابت یا جنگ سیاسی  بین ایران و عربستان و دیگر دول حاشیه خلیج فارس که ریشه های آن ناشی از مداخلات کشور ما در منطقه (عراق، سوریه، لبنان، بحرین و فلسطین) میباشد، به این رقابت اقتصادی تا آن حد افزوده است که میتوان گفت، وحدت منافع آنها را کاملاً تحت الشعاع قرار داده است.

قریب ۲۵ سال پیش، وزیر نفت معروف عربستان، زکی یمانی، در مصاحبه ایی طولانی پیرامون آینده نفت و در ارتباط با استفاده از آن بعنوان یک حربه سیاسی( در مناقشه دول عرب با کشورهای غربی و اسرائیل و تحریم نفتی و.. )، گفت که دوران استفاده از ابزار نفت بعنوان یک حربه سیاسی بپایان رسیده است و نفت دیگر یک کالا مانند دیگر کالاهاست که بهای آنرا عرضه و تقاضا تعین میکند.

سیر تحولات نفتی در دنیا طی این ۳ دهه گواه درستی ارزیابی زکی یمانی است. امروزه دیگر بهای نفت براساس هزینه تولید آن( که تقریباً ارتباتش را با میزان منابع سنتی  و هزینه استخراج بریده است) تعین میشود و عرضه آن با ظهور نفت شل و دیگر آلترناتیوها، دیگر تابع محدودیت ذخایر زیر زمینی آن نیست. برای روشن شدن قضیه و تفاوت این دو وضعیت ناچارم به تئوری “رانت” ریکاردو(۱۷۷۲/ ۱۸۲۳) اشاره کوتاهی بکنم.

ریکاردو در زمانی زندگی میکرد که تکنولوژی های جدید کاشت و برداشت محصولات کشاورزی و حمل مدرن امروزی وجود نداشت. جمعیت جهان رو به افزایش و نیازبه مواد غذایی روز افزون بود. برخی اقتصاد دانان و جمعیت شناسان مانند،مالتوس فکر میکردند در اثر قحطی مواد غدایی بسیاری تلف خواهند شد و .. . ولی با پیشرفت تکنولوژی کشت و برداشت نه آنچنان که تصور میشد قحطی آمد و نه میلیونها از قحطی مردند با اینکه طی این مدت جمعیت جهان چند برابر شده است.

ریکاردو نظریه رانت خود را در شرایطی قرن ۱۸ مطرح کرد که کاملاً هم درست بود و بلحاظی هنوز هم درست است. او میگفت با افزایش تقاضا در بازار برای غله، زمینهای کم بازده تر بیشتری، با فواصلی دور تر از بازار، اجباراً به زیر کشت خواهند رفت زیرا تولید زمینهای زیر کشت مرغوب و پربازده و نزدیک به بازار و مصرف پاسخ تقاضای روز افزون برای غله و محصولات کشاورزی را نخواهد داد. لذا برای اینکه کشت کنندگان این زمینها(کم بازده تر)، از کِشت خود سود ببرند باید قیمت در بازار بحدی برسد که این زمینهای نامناسب و پرخرج برای تولید هم سود آور شده و در حدِ سود متوسط  سرمایه در بازار، سود آور باشند تا کِشت بشوند. از اینرو قیمت محصولات کشاورزی برخلاف محصولات صنعتی نه براساس کاراجتماعی لازم برای تولید آنها (مجموع هزینه های انجام شده) بلکه براساس هزینه کشت در پست ترین و کم بازده ترین زمینهای زیر کشت در بازار تعین میگردد چون اگر قیمت پائین بیاید فشار تقاضای اضافی ارضا نشده در بازار، مانند یک سوپاپ تنظیم، قیمتها را بحدی میرساند که زمینهای جدیدی با بازدهی کمتری و هزینه بیشتری زیر کشت برود. در چنین شرایطی که قیمت محصولات بر اساس بدترین زمینها تعین میشود، آن کس که مثلاً از زمین خود ۱۰ تن غله برمیدارد و در عرض یک ساعت هم آنرا به بازار میرساند نسبت به آنکس که به ازای همان میزان هزینه و زحمت۱ تن غله  برداشت میکند و بجای یکساعت هم ده ساعت هزینه حمل و نقل میکند، تفاوت این هزینه یا آن  اضافه برداشت و هزینه نازلتر حمل و نقل خود را  بصورت درآمد اضافی بجیب میزند که به این درآمد اضافی رانت گفته میشود.

البته فرایند رانت به اینجا پایان نیافته و این روند به نوبه خود باعث ارزشیافتی زمین مرغوبتر میشود. حال هر چه زمین پر بازده تر و هرچه به بازار مصرف نزدیک تر، قیمت زمین کشاورزی هم بیشتر افزایش میابد چون احتیاج به  کشت زمینهای کم بازده و پرهزینه تر بیشتر میشود.

برای تطبیق تئوری رانت در کشاورزی به رانت نفتی کافیست به این اشاره کنیم که قیمت نفت در دنیا تقریباً همسطح است ولی تا آنجا که به هزینه کاوُش، حفر و استخراج و انتقال مربوط میشود، این هزینه هزگر یکسان نبوده و نمیتواند باشد. [ گویا این هزینه در عربستان و کویت ۸$ . ایران ۱۶$ نروژ ۲۵$ است) ارقام دقیق نیستند.

آنچه اینک در بازار نفت با ” نفت سنگ یا نفت شیل” از یکسو و با درجه تأثیر گذاری کمتری، انرژیهای بایافتی دیگر اتفاق افتاده است تقریباً همانست که بر سر محصولات کشاورزی در دو قرن پیش رفت که مانند اینست که گندم و شیر و ذرت را در کارخانه تولید کنیم. این خود بمعنی اینست که قیمت تولید انرژی با گذشت هر روز بصورت صنعتی  و قیمت تمام شده   تعین میگردد که  سرنوشت بازار و قیمت را تعین میکند و نه باردهی طبیعی چاههای نفتی که فورانی از زمین بیرون میآیند.

بمعنای فوق هزینه تولید نفت شل که بطور متوسط ۶۰$ ارزیابی شده و قطعاً با استهلاک هزینه های اولیه و نوآوریهای فنی کمتر هم میشود، کانال قیمت نفت و گاز را در آینده تعین کرده و نقش شاخصی(مرجع) خواهد یافت. از اینروست که عربستان بعنوان  یکی از ۳ بزرگترین تولید کننده نفت در دنیا، از تثبیت قیمت نفت در کانال ۶۰$ تا ۸۰$ سخن میگوید . در این رابطه سایت اقتصادی هگنار آنلاین (نروژی)، مینویسد که عربستان در اجلاس آینده ۴ دسامبر(۷ روز دیگر) در صدد هدف گذاری تثبیت قیمت نفت  در همین حدود است  که مبنای آن همان هزینه متوسط تولید نفت و  گاز  است و نه افزایش قیمت از راه کاهش تولید و عرضه که عملاً در حکم خالی کردن میدان برای تولید کنندگان نفت شل و تولید کنندگان نفتی غیر اوپک است.

نهار نت لبنان گزارش تحلیلی از آسوشیدت پرس پیرامون اجلاس آینده اوپک  با عنوانِ کشورهای خلیج نمیخواهند در بستن شیرهای نفت تنها باشند را دارد  که جالب است. این گزارش چنین شروع میشود:” بنظر محافل رسمی و تحلیلگران نفتی، دول خلیج به رهبری عربستان سعودی علیرغم ریسک کاهش باز هم بیشتر قیمت نفت تسلیم فشار برای تن دادن تنها به کاهش تولید  خود نخواهند رفت.

عربستان سعودی، کویت، امارات متحده عربی و قطر،که روزانه بیش از ۳۲ میلیون بشکه نفت تولید میکنند، انتظار دارند که تولید کنندگان غیر اوپک مخصوصاً روسیه، متوازیاً از تولید خود بکاهند.

کمال ـ ال هرامی تحلیلگر نفتی کویت به فرانس پرس میگوید: “کشورهای خلیج نمیخواهند تعهدی  یکجانبه برای کاهش تولید خود بدهند. آنها انتظار همکاری محکم از سوی دیگر تولید کنندگان، و بطور عمده روسیه هستند تا از تولید خود بکاهد.”

ابو داهیش، یک اقتصاد دان سعودی میگوید: ” کشورهای خلیج علیرغم از دست دادن بخشِ سنگینی از درآمد خود، همچنان حفظ سهمیه را بر افزایش  کوتاه مدت قیمت ترجیح میدهند. آنها میدانند که در اجلاس ۴ روز دیگر از آنها خواسته میشود که به تنهایی از تولید  خویش بکاهند چون دیگر کشورها بلحاظ مالی در وضعیتی نیستند که تن به کاهش تولید خود بدهند. و تا آنجا که روشن شده است، روسیه گفته است که از تولید خود نخواهد کاست.

یک مقام رسمی دول نفتی خلیج میگوید چیزی عوض نشده است تا آنها( دولتهای عرب حاشیه خلیج) سیاست خود را تغیر دهند.

اجلاس اوپک در شرایطی برگزار میشود که اضافه عرضه نفت بر تقاضا در بازار جهانی به بیش از ۳ میلیون بشکه، ۳ برابر همیشه، در روز رسیده است.

ونزوئلا بعنوان عضو اوپک و  برخی شاحبنظران اقتصادی و نفتی دنیا میگویند که بهای هربشکه نفت ممکنست تا سطح ۲۵$ ـ ۳۰$ سقوط کند. IEA، سازمان جهانی انرژی پیش بینی میکند که تقاضای نفت بمیزان ۱٫۲ میلیون بشکه برای سال آینده افزایش خواهد یافت و این ۴۰۰ هزار کمتر از افزایش در سال جاری است. ولی از آن ببعد کاهش تولید در اثر هزینه زیاد در برخی تولید کنندگان راه را برای اوپک باز خواهد کرد .

عربستان سعودی میگوید که تا کنون ۲۰۰ میلیارد دلار از سرمایه گذاری های جدید نفتی در اثر کاهش بهای نفت کم شده و پیش بینی میکند که ۳۰۰ میلیارد دلار دیگر هم  از سرمایه گذاریها کاسته شود.” پایان گزارش نهار نت (آسوشیتد پرس).

نکات مطرح شده در گزارش فوق جای بحث فراوانی دارد ولی من به چند نکته اشاره میکنم.

در حالی که ۵۰۰ میلیارد از حجم سرمایه گذاری در تولید نفت در جهان کاسته میشود، عربستان نه تنها از میزان سرمایه گذاریهای خود نمیکاهد بلکه برآنها هم می افزاید. استراتژی عربستان  به نظر من روشن است. این دولت با توجه به حجم عظم ذخایر ارزی خود، این  رقابت مارتونی نفس گیرِ عرضه تولید و فروش ارزان را تا آنجا ادامه میدهد تا نه تها نفس تولید کنندگان غیر اوپک را بگیرد بلکه میدان را برای همیشه برای کشورما نیز چنان تنگ کند که دیگر بعنوان یک قدرت نقتی در منطقه و بازار جهانی نتواند عرض اندام کند.

دولت ما زمانی طرح  جدید “قراردادهای نفتی ایران موسوم به IPC” بنام پیش میشکد و زمانی میخواهد صدها میلیارد دلار سرمایه ه خارجی را جذب کند که مازاد عرضه ۳ میلیون بشکه ای نفت در دنیا افق را تیره کرده است.

بنظر من آنچه در این تحلیلیها نیامده است، چالش سیاسی نهفته در بطن مسئله نفتی بین ایران و روسیه از یک طرف و دول  عربی یالاعم و دول حاشیه خلیج  بالاخص و غرب از سوی دیگر است. مقامات ممکتی ما، در اجلاس آینده انتظار دارند که بر سهمیه صاراتی کشور ما افزوده شود و این امر با توجه به فشار برای کاهش تولید در حکم تاخت کردن در یک سربالایی تند ۶۰درجه است. بقیه اعضای اوپک بشمول دولت برادر عراق و ونزوئلا در چنین شرایطی نه تنها با افزایش تولید ایران در اجلاس آتی اوپک  موافقت نخواهند کرد بلکه موافقت آنها در آینده هم بعید است. یکی از تحلیلگران نفتی اظهار داشته است که امکان خروج برخی از اعضاء از اوپک بعید نیست و با توجه به وضعی که اوپک یافته است بعید نیست اشاره او به کشور ما میباشد. تا آنجا که به روسیه مربوط میشود آن کشور؛ هم بلحاظ اقتصادی و هم بلحاظ پرستتیژی بعید است تسلیم شیوخ خلیج فارس بشود. در همان گزارش نهار نت گفته میشود که قرار است جلسه ای غیر رسمی از تولید کنندگان خارج نفتی غیر اوپک، یک روز قبل از اجلاس اوپک تشکیل شود تا بین خود مشاوره کنند.

خلاصه اینکه دول نفتی حاشیه خلیج از استراتژی حفظ بازار  و تولید فعلی خود که موجب اضافه عرضه ای بمیزان بیش از ۳میلیون بشکه در روز است کوتاه نخواهند آمد و از آن مهمتر آنها قصد ندارند بازارهای شرق آسیا و اروپایی خود را بسود ایران و روسیه از دست بدهند، این نیز در درجه اول  بمعنای حواله دادن ایران به بازارهای غیر دلاری و یوروئی  است و در درجه دوم وادار ساختن غیر مستقیم آن به تخفیفهایی بمراتب بیش از آنکه هم اکنون به مشتریان آسیایی خود میدهد.

هگنار انلاین  نروژ  مینویسد انبارهای نفت در دنیا  از سال گذشته تا امسال در حال پر شدن هستند و تا این انبار ها خالی نشوند قیمت  بالا نخواهد رفت.

نشریه اقتصادی داگنز ایندوستری سوئد نیز گزارشی با عنوان جنگ داخلی قیمت در درون اوپک دارد که اشاره بدان نیز بی فایده نیست. این نشریه مینویسد:” اوپک کنترول خود را بیش از پیش بر  بازار و بهای نفت در دنیا از دست میدهد. دول خلیج حالا دیگر با تخفیفهای زیاد در بازار جهانی نفت بهم نارو میزنند تاسهم و بازار خود را حفظ کنند. مؤسسه بلومبرگ مینویسد؛ تا کنون تصور چنین بوده است که اوپک ارگانی خواهد بود که موجب همبستگی کشورهای نفت خیر گردد. ولی بموازات اینکه بسیاری کشورها، و مهمترینشان آمریکا، وابستگی نفتی خود را بخاطر نفت شل به اوپک کم کرده اند، چنین بنظر میرسد که این کارتل که وزن عربستان  بر آن چیره است کنترول خود را بر قیمت نفت از دست میدهد. کویت و عراق تخفیف های زیاد میدهند تا با عربستان رقابت کنند و قطر هم بر همین روال میکوشد تا بازار امارات را برباید. برحسب ظاهر، اوپک که ۴۰% تولید جهانی را دارد، همچنان همبستگی خود را حفظ میکند تا با پُر کردن بازار از نفت، تولید کنندگانی را که با هزینه زیادتر تولید میکنند را از میدان بدر کند. بنا به گزارش بلومبرگ، ماه سپتامبر گذشته اعضای اوپک بیشترین میزان نفت را تابستان سال پیش روانه بازار کردند. ولی قیمتهای روزانه نشان میدهد که کویت در بازار آسیایی خود رکورد تخفیف را در مقایسه با رقیب عربستانی خود بجای گذارده است. انتظار میرود که آسیا در آینده، بیشترین رشد تقاضای نفتی را در جهان با ۱/۴داشته باشد. ولی رقابت اعضای اوپک باهم در آن منطقه دست بالاتر را گرفته است. و وضع میرود تا بدتر هم بشود. پنجمین کشور تولید کننده اوپک، ایران آماده میشود تا پس از لغو تحریمها، طی ۶ ماه  بمیزان ۳۰% بر صادرات خود بیافزاید.

نتیجه گیری:

بنظر من اجلاس ۴ دسامبر پیش روی یعنی ۴ روز آینده، اولاً  همچنان که من بدفعات قبلاً نوشته ام، نشان خواهد داد که؛ “اوپک” دیگر یعنی عربستان و پس از آنهم، یعنی دیگر دول خلیج.  اگر کشور ما در این سازمان بماند مجبور است از خط عربستان پیروی کند و اگر نماند عربستان، آن سازمان را در برابرش قرار خواهد داد.

اجلاس آینده اوپک نه گردهم آئی برای اتخاذ راهبردی واحد در برابر بحران بازار بلکه، صحنه نبرد جنگ اقتصادی/سیاسی عربستان و متحدین آن علیه ایران و روسیه خواهد بود. عربستان در این اجلاس از چنان فرادستی ای برخوردار است که حتی میتواند با مانور، عراق و روسیه را هم در برابر ایران و بالعکس قرار دهد.

نه عربستان و نه دیگر دول حاشیه خلیج از سهم و تولید خود نخواهند کاست و روسیه، نروژ، مکزیک، کانادا و .. هم زیر بار کاستن از تولید خود نخواهند رفت. اجلاس اوپک در چنین صورتی فقط به جنگ بیشتر قیمت در بازار نفت خواهد انجامید. و اگر غیر این شود واقعاً معجزه شده است. با تکرار نظر مادرو رئیس جمهور ونزوئلا، رسیدن بهای هر بشکه نفت را به ۲۵$ بعید نمیدانم.

ضمناً در زیر عکس فاریوم مشترک کشورهای عربی  به رهبری عربستان و کشورهایی آمریکای جنوبی است. که در آن اجلاس مادورو رئیس جمهور ونزئلا هم بود و زیر قطعنامه ایی که خواهان عدم دخالت کشورهای خارجی (ایران) در امور کشورهای خلیج؛ یمن، سوریه و..  بود امضاء انداخت

Presidents and Heads of State pose for an official photo at the Summit of South American-Arab Countries, in Riyadh in this handout picture provided by Miraflores Palace on November 10, 2015. REUTERS/Miraflores Palace/Handout via Reuters ATTENTION EDITORS - THIS PICTURE WAS PROVIDED BY A THIRD PARTY. REUTERS IS UNABLE TO INDEPENDENTLY VERIFY THE AUTHENTICITY, CONTENT, LOCATION OR DATE OF THIS IMAGE. THIS PICTURE IS DISTRIBUTED EXACTLY AS RECEIVED BY REUTERS, AS A SERVICE TO CLIENTS. FOR EDITORIAL USE ONLY. NOT FOR SALE FOR MARKETING OR ADVERTISING CAMPAIGNS.

Presidents and Heads of State pose for an official photo at the Summit of South American-Arab Countries, in Riyadh in this handout picture provided by Miraflores Palace on November 10, 2015. REUTERS/Miraflores Palace/Handout via Reuters ATTENTION EDITORS – THIS PICTURE WAS PROVIDED BY A THIRD PARTY. REUTERS IS UNABLE TO INDEPENDENTLY VERIFY THE AUTHENTICITY, CONTENT, LOCATION OR DATE OF THIS IMAGE. THIS PICTURE IS DISTRIBUTED EXACTLY AS RECEIVED BY REUTERS, AS A SERVICE TO CLIENTS. FOR EDITORIAL USE ONLY. NOT FOR SALE FOR MARKETING OR ADVERTISING CAMPAIGNS.

افزوده ها:

………………………………

پیشنهادکاهش۱٫۳میلیون بشکه‌ای تولید

زنگنه به دبیرکل اوپک نامه نوشت

تاریخ انتشار: سه‌شنبه، ۱۰ آذر ۱۳۹۴ ساعت ۱۲:۱۵

وزیر نفت با ارسال نامه ای به دبیرکل اوپک خواستار کاهش ۱.۳ میلیون بشکه‌ای سقف تولید روزانه نفت اوپک شد و اعلام کرد: همزمان با لغو تحریم ایران، زمان کاهش تولید نفت برخی کشورهای عضو اوپک فرا رسیده است.

مهدی عسلی در آستانه نشست یکصد و شصت و هشتمین نشست اوپک در وین  با بیان اینکه اخیرا بیژن زنگنه وزیر نفت ایران با ارسال نامه ای به عبدالله سالم البدری دبیرکل اوپک خواستار کاهش سقف تولید نفت اعضای این سازمان به ۳۰ میلیون بشکه در روز شده است، گفت: در این نامه وزیر نفت دو موضوع را به دبیرکل اوپک متذکر شده است.

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از مهر، مدیر کل امور اوپک و ارتباط با مجامع انرژی وزارت نفت با اعلام اینکه وزیر نفت در این نامه تاکید کرده که اعضا برای ثبات بازار به سقف تولیدی که اعضای اوپک در سال ۲۰۱۱ میلادی توافق کردند، پایبند باشند، تصریح کرد: هم اکنون در حالی که قرار بوده سقف تولید ۳۰ میلیون بشکه باشد، تولید به حدود ۳۱.۳ میلیون بشکه نفت در روز رسیده است.

این مقام مسئول افزود: این در حالی است که مشخص است، چه کشورهایی بیشتر از سهمیه خود تولید کرده اند. در آن زمان با وجود اینکه تولید ایران بیشتر شرایط فعلی بود و به دلیل تحریم‌ها تولید حدود ۴.۲ میلیون بشکه و صادرات ۲.۶ میلیون بشکه نفت ایران کاهش یافته است.

عسلی با یادآوری اینکه در حال حاضر تولید نفت خام برخی کشورها آن قدر افزایش یافته که نه تنها بیشتر از سقف تولید آن زمان شده بلکه از آن هم بیشتر شده است، بیان کرد: برهمین اساس، قدم اول بازگشت به سقف ۳۰ میلیون بشکه در روز است و دوم اینکه چون کاهش تولید ایران ارادی و به دلیل مسائل صنعت نفت نبوده بلکه از بیرون به صنعت نفت ایران تحمیل شده، به محض اینکه در آینده نزدیک تحریم‌ها برداشته شود، ایران تولید و صادرات خود را به سطح قبلی برخواهد گرداند.

مدیرکل امور اوپک و ارتباط با مجامع انرژی وزارت نفت در پاسخ به این پرسش که عکس العمل دبیر کل اوپک چه بوده است؟ توضیح داد: قرار نبوده عکس العمل نشان دهند، یک وزیر کشور عضو اوپک درخواست می‌کند که تعهدات تولید رعایت شود و همچنین خبر می‌دهد که قصد بازگشت به سهمیه خود را دارد.

بیژن زنگنه وزیر نفت اخیرا در یک گفتگوی تلویزیونی با بیان اینکه متاسفانه برخی از کشورهای عضو اوپک از نفت به عنوان یک ابزار سیاسی استفاده می کنند، گفته است: در نشست پیش روی اوپک، سقف تولید نفت این سازمان تغییری نمی‌کند.

نشست یکصد و شصت و هشتمین نشست سازمان کشورهای صادرکننده نفت «اوپک» چهارم دسامبر (۱۳ آذرماه) سال جاری به میزبانی وین برگزار خواهد شد.

……………………………….

“مهمترین دستاورد رعایت سهمیه خواهد بود”

سقف تولید اوپک کاهش نمی یابد

اقتصاد آنلاین

۱۰ آذر(۰۱/۱۲ـ۲۰۱۵ )

رییس اسبق امور مجامع اوپک که در بیش از ۶۰ نشست این سازمان حضور داشته در آستانه اجلاس یکصد و شصت و هشتم اوپک با بیان اینکه خیلی بعید به نظر می رسد در این اجلاس سقف تولید اوپک کاهش یابد، گفت:با توجه به اینکه آمریکا با تولید نفت شیل و روسیه با افزایش میزان تولید خود به صورت بی سابقه در بازار جهانی نفت حضور دارند، اوپک به تنهایی نمی تواند مدیریت بازار را عهده دار شود و در این راستا عزم جمعی لازم است و به نظر می رسد مهمترین دستاورد این اجلاس متقاعد ساختن اعضا به رعایت سهمیه باشد.

فریدون برکشلی در گفت و گو با خبرنگار اقتصادآنلاین درباره پیش بینی خود درباره نتیجه اجلاس یکصد و شصت و هشتم اوپک که روز جمعه ۱۳ آذرماه در وین برگزار می شود، اظهار کرد:در فاصله اجلاس تابستانى تا اجلاس نوامبر تحول خاصى در بازار جهانى نفت رخ نداده که بتوان از آن استنباط تغیرى در اجلاس ١۶۸ را داشت.
وی افزود:البته قیمت ها نزدیک به ١٠ دلار در هر بشکه کاهش یافته وعربستان بیش از ١٠٠ میلیارد دلار از ذخایر ارزى خود را از دست داده است، سایر تولید کنندگان منطقه خلیج فارس هم به استفاده از ذخایر ارزى خود متوسل شده اند، از سوی دیگر ونزوئلا و نیجریه نیز بدترین شرایط را دارند و براى کاهش سقف تولید به عربستان فشار مى آورند.
برکشلی در ادامه تصریح کرد: در اصول عربستان معمولا در مقابل فشار از سوى ایران واکنش نشان مى دهد و ایران هم در شرایط کنونى انگیزه اى براى اعمال فشار بر روى عربستان ندارد زیرا که تولید جارى تا زمان لغو تحریم ها به بشکه هاى اضافى و درآمد بیشتر منجر نمى شود.
رییس اسبق امور مجامع اوپک مهمترین دستاورد اجلاس یکصد و شصت و هشتم اوپک را متقاعد ساختن عربستان به بازگشت به نظام سهمیه بندى عنوان و اظهار کرد: البته عربستان نظامى از سهمیه بندى را مى خواهد که عراق هم سهمیه بپذیرد و این کار را مشکل مى سازد.
به گفته او عربستان خواهان حمایت روسیه نیز هست زیرا که بر اساس تجارب قبلى روسیه و برخى دیگر از تولید کنندگان غیر اوپک مانند مکزیک عرضه نفت خام خود را افزایش داده اند.
برکشلی با اشاره به اینکه در این اجلاس ایران به عنوان یک عضو قیمت طلب اوپک بر مواضع قیمت خواهانه تاکید خواهد کرد ولى این امر بدون پا فشارى خواهد بود، خاطرنشان کرد:در اجلاس پیش رو مهم ترین اقدام ایران رایزنى با عربستان براى تقسیم بازار پس از بازگشت ایران به بازار جهانى نفت خواهد بود.
رییس اسبق امور مجامع اوپک دریاره اینکه آیا بازگشت به نظام سهمیه بندی ممکن است؟ گفت:در سازمان اوپک تا زمانى که ظرفیت تولید به صورت بالفعل ویا حتى بالقوه وجود دارد، سهمیه سوخت نمى شود، در واقع وقتى عضوى به هر دلیلى نتواند تولید کند،سهمیه خود را به اعضایى که امکان تولید دارند وام مى دهد (اصطلا حا quota loan )و وقتى شرایط بازگشت به بازار فراهم آمد،وام خود را پس مى گیرد.
وی با اشاره به اینکه من بر اساس تجربه خودم صلاح نمى بینم که بر روى باز پس گیرى سهمیه قبل از تحریم اصرار کنیم، ادامه داد: از نظر من ایران تا قبل از دستیابى به ظرفیت تولید پنج میلیون باید مانند عراق خارج از نظام سهمیه بندى بماند ولى سایر اعضا را به رعایت سهمیه ها ترغیب کند.
رییس اسبق امور مجامع اوپک همچنین گفت: در مورد باز پس گیرى سهم بازار احتمالا جنگ قیمتى در پیش خواهیم داشت، البته از انجا که بازگشت ایران به آرامی خواهد بود افت قیمت نیز زیاد نخواهد بود.
برکشلی با تاکید بر اینکه اوپک یکی از بازیگران بازار جهانی نفت خام است، اظهار کرد: سهم ایران در بازار جهانى نفت را عمدتا عراق و روسیه به خود اختصاص داده اند و می توان گفت که در حقیقت ایران  از سهم عربستان در اسیا را از آن خود ساخته است، بنابراین به نظر می رسد مهمترین دستاورد این اجلاس متقاعد ساختن اعضا به رعایت سهمیه باشد.
وی همچنین گفت:با توجه به عزم ایران در ظرفیت سازى، ضرورت یک اجلاس سه جانبه ما بین ایران،عربستان و روسیه حائز اهمیت خواهد بود.

…………………………
02/12-15 4 شنبه
…..

Both benchmarks had raced into positive territory earlier on Wednesday, reacting to a headline from Tehran’s oil ministry news agency Shana that a majority of OPEC members agree on output cuts.

But prices fell back rapidly as the report also said Saudi Arabia, the kingpin in the Organization of the Petroleum Exporting Countries, and other Persian Gulf Arab member countries of OPEC were not agreeable to the reductions.

…….

Russia continued extracting oil at a post-Soviet record of 10.78 million barrels a day (bpd) in November despite low oil prices, Energy Ministry data showed on Wednesday.

……………

………….

“The global oil and gas sector is heavily indebted, with upstream companies holding about $1.1 trillion in dollar-denominated corporate bonds and loans,” BMI Research said.

……………………………………………

CNBC

US drillers stuck with negative cash flow and lots of debt
…………………………………

No Comments