عربستان برنده و ایران بازنده اجلاس نفتی دوحه

Share Button

اگر ایران توانسته است عرضه نفت خود را در این دو ماه گذشته به سطح ۲ میلیون بشکه در روز برساند، دلیلش این نیست که تولید آن به این سرعت بالا رفته است بلکه ایران پس از رفع تحریمها، توانسته است نفت ذخیره شده در شناورها و تانکرهای اجاره ایی خود را که به ۴۰ میلیون بشکه میرسید به بازار عرضه کند و آنهم به مشتریان غیر دلاری و اوُرویی در آسیا و اقیانوسیه و با تخفیفهای سنگین. بنا بر این اگر ایران در این کنفرانس میپذیرفت که تولید خود را در سطح مورد توافق روسیه و عربستان یعنی سطح ژانویه گذشته خویش حفظ کند، قطعاً از نظر مالی بدلیل حداقل تثبیت بهای نفت در سطح همین ۴۰ دلار فعلی، ضرری نکرده بود و  آن ذخیره ۴۰ میلیون بشکه ایی را هم بجای مفت فروش کردن برای آینده نگاه میداشت.

نشست دوحه

علی النعیمی وزیر نفت عربستان همراه دیگر وزاری امارات عربی

کنفرانس دوحه به جائی رسید که من در یاداشتهای قبلی خودم در دو یاداشت با عناوین: “سرنوشت قیمت نفت تا یکهفته دیگر در دوحه تعین میشود” و ” عراق: بسوی انقلاب ـ ۷”  بدان رسیده بودم. با جرئت میگویم تردیدی نبود که نه عربستان از خواست خود مبنی بر اجبار ایران به تثبیت میزان تولید در سطح ژانویه گذشته کوتاه می آید و نه ایران از خواست خود مبنی بر افزایش سهمیه اش تا سطح پیش از تحریم، یعنی تولید ۴ میلیون بشکه در روز حاضر است کوتاه بیاید.

واقعیت نیمه پنهان در پس کنفرانس دوحه، رقابت سرسختانه ایران و عربستان بعنوان محوری ترین مسئله آن، اینست که در این دوئل رقابتیِ بود و نبود، عربستان به مسئله میزان تولید نفت بعنوان ابزاری سیاسی برای خُرد کردن ایران و بیرون انداختن آن از بازار های نفتی دلاری و اُورُوئی دنیا و حاشیه رانی آن در سازمان اوپک مینگرد و حکومت ایران به این سازمان و نشست مشترک آن در دوحه با دیگر تولید کنندکان غیر اوپک، بعنوان تنها امکانی که به آن فرصت میدهد یا میتوانست بدهد تا سهمیه تولیدی سابق خود را بازیافته بدون اینکه در بازار جهانی به سقوط قیمت منجر شود، مینگرد.

افزایش تولید نفت با حفظ قیمت، حد اقل در سطح کنونی، تنها فرصتی است که کشور ما ممکنست بتواند از نکبت ارزی و مالی کنونی نجات یافته و اقتصاد و بازار دهها میلیارد دلاری(خیالی) خود را برای سرمایه گذاران خارجی جاذب و وسوسه آمیز کرده و آنها را برای سرمایه گذاری به کشور جلب کند.

اما حتی بفرض تن دادن شرکت کنندگان کنفرانس دوحه به خواست ایران؛ کشور ما بدلیل مشکلات فنی، عقب ماندگی استخراج و تولید و دیگر مشکلات ساختاری و مدیریتی هرگز قادر نبود و نیست بدون سرمایه گذاری خارجی و بکار گرفتن فن آوری مدرن، تولید خود را به سطح ۴ میلیون بشکه در روز برساند و سرمایه گذاری خارجی هم مستلزم ایجاد شرایطی است که دولت ایران از ایجاد آن ناتوان است.

اگر ایران توانسته است عرضه نفت خود را در این دو ماه گذشته به سطح ۲ میلیون بشکه در روز برساند، دلیلش این نیست که تولید آن به این سرعت بالا رفته است بلکه ایران پس از رفع تحریمها، توانسته است نفت ذخیره شده در شناورها و تانکرهای اجاره ایی خود را که به ۴۰ میلیون بشکه میرسید به بازار عرضه کند و آنهم به مشتریان غیر دلاری و اوُرویی در آسیا و اقیانوسیه و با تخفیفهای سنگین. بنا بر این اگر ایران در این کنفرانس میپذیرفت که تولید خود را در سطح مورد توافق روسیه و عربستان یعنی سطح ژانویه گذشته خویش حفظ کند، قطعاً از نظر مالی بدلیل حداقل تثبیت بهای نفت در سطح همین ۴۰ دلار فعلی، ضرری نکرده بود و  آن ذخیره ۴۰ میلیون بشکه ایی را هم بجای مفت فروش کردن برای آینده نگاه میداشت.

ضرر جانبی کنفرانس دوحه و عدم تمکین ایران به خواست عمومی برای دولت ما در آن اینست که ایران بخاطر تکروی خود، دیگر  امروز نه فقط با عربستان بلکه، با عراق، ونزوئلا، روسیه و نیجیره و… ، روبروست که بدان بعنوان عامل شکست کنفرانس دوحه مینگرند.

در این رقابت بود و نبود؛ عربستان روی کوهی از ذخیره قریب به ۶۰۰ میلیارد دلاری نفتی خود خوابیده است ولی ایران در عوض بر سر صندوقی خالی از نقدینگی ارزی و ریالی و دست بدهن.

ساده لوحی بود اگر تصور میشد که عربستان حاضر خواهد شد تولید نفت خود را کاهش داده و به آسانی تن به تثبیت تولید خود بدون مجبور کردن ایران به همین کار خواهد شد. برای عربستان امروز نفت دیگر یک سلاح سیاسی است که از آن ماهرانه استفاده میکند. عربستان نه تنها ایران بلکه روسیه را هم در منکنه میگذارد تا از کشمش سوریه، خود را بیرون بکشد.

مقامات ایران حتی بدون اینکه دستمایه کافی برای مطالبه ۴ میلیون سهمیه تولیدی داشته باشند خود را  عملاً از نشست اوپک* بیرون کشیدند، در حالیکه این دقیقاً همان هدفی بود عربستان و امارات و کویت در تعقیب آن بودند.

حالا این دیگر این ایران است که عامل تنزل شاید ۶ ـ ۸%ی بهای نفت در بازار جهانی در فردا که بازارها باز میشوند خواهد بود. عربستان با مانور خود در این کنفرانس؛ ایران را در برابر، روسیه، عراق، ونزوئلا و نیجریه ایی که در استیصال مالی قرار دارند قرار داد. فردا ایران بعنوان مسئول شکست کنفرانس دوحه و سقوط قیمت نفت در اینده خواهد بود.

ولی مشکل ایران مشکل آچمز شدن در کلاف گره خورده ایست که خود برای خود ایجاد کرده است و شوربختانه دودش قبل از اینکه زیر پای اقتدار رژیم را فرسایش دهد بچشم مردم میرود.

باید در انتظار نفت بشکه ایی ۲۲ ـ ۲۵ دلار برای سبد نفتی اُپک و ۳۰ دلار برای نفت برنت (دریای شمال) در روزها و هفته های آینده بود.

ح تبریزیان

…………………………………………………..

بی بی سی

اجلاس نفتی دوحه بدون نتیجه به پایان رسی

علی النعیمی، وزیر نفت عربستان، و هیئت همراه در دوحه

اجلاس کشورهای تولیدکننده نفت در دوحه، پایتخت قطر، بدون نتیجه به پایان رسید. این اجلاس به دلیل اختلاف بر سر متن پیش‌نویس توافق برای تعیین سقف تولید، با مشکل و تاخیر روبرو شده بود.

هجده کشور تولید کننده نفت که در ایران نشست حضور داشتند به این نتیجه رسیدند که برای توافق در مورد تعیین سقف تولید، به “زمان بیشتری” نیاز دارند.

کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند عدم توافق کشورهای بزرگ تولیدکننده نفت باعث خواهد شد فردا با بازگشایی بازارهای نفت قیمت بیش از پیش کاهش پیدا کند.

آنها معتقدند این عدم توافق ثبات نسبی قیمت نفت در چند ماه اخیر را نیز به خطر خواهد انداخت و رقابت در تولید باعث کاهش هر چه بیشتر قیمت در ما‌های آینده خواهد شد.

ایران در این اجلاس که با هدف تثبیت قیمت تشکیل شده، شرکت نکرد و گزارش‌ها حاکی است که یکی از دلایل اصلی عدم توافق، اختلافات عربستان با ایران بوده است.

ایران تاکید کرده است که تا زمان بازگشت کامل به بازار نفت و رساندن سهم خود از بازار به سطح پیش از اعمال تحریم‌ها، به هیچ گونه سقف تولیدی تن نخواهد داد و هیچ توافقی را در مورد تثبیت میزان تولید امضا نخواهد کرد.

+ بیشتر بخوانید: وزیر نفت ایران: صادرات نفت و میعانات گازی به دو میلیون بشکه رسیده است

خبرگزاری رویترز گزارش داده است که عربستان، بزرگ‌ترین تولیدکننده اوپک، به شرکت کنندگان اجلاس دوحه گفته است که خواهان پایبندی تمام تولیدکنندگان بزرگ، از جمله ایران به سقف تولید است.

قرار بود ۱۸ کشور شرکت‌کننده در نشست دوحه از جمله روسیه، امروز یکشنبه ۱۷ آوریل (۲۹ فروردین) توافقی را برای ثابت نگه داشتن سقف تولید ماه ژانویه تا اکتبر سال ۲۰۱۶ امضا کنند.

اما بر اساس گزارش‌ها، اختلاف‌ میان اعضا و مخالفت عربستان با پیش‌نویس توافق باعث ابهام در سرنوشت اجلاس و الزام‌آور بودن نتیجه آن شده است.

علاوه بر این بین شرکت‌های عضو اپک و کشورهای غیر عضو بر سر میزان تولید اختلاف نظر وجود داشته است. کشورهای عضو اپک به کشورهای غیر عضو گفته‌اند که آنها ابتدا باید با اپک به توافق برسند.

چنین توافقی احتمالا به نشست آتی در تابستان موکول خواهد شد.

خبرگزاری رویترز به نقل از منابع خود گزارش داده است که پیش‌نویس تازه‌ای که بعد از این دیدار تهیه شده شامل هیچ یک از موارد الزام‌آور قبلی نمی‌شود.

یک مقام ارشد نفتی به این خبرگزاری گفته است: “مشکل پیدا کردن راه حلی است که ایران در آن نقشی نداشته باشد، عربستان را راضی کند و روسیه را شاکی نکند”.

No Comments