ونزوئلا در آستانه فروپاشی: بخش دوم

Share Button

فساد یک پدیده مشترک در همه رژیمهای توتالیتر است و این فساد در ممالک چپ شده آمریکای مرکزی از ونزوئلا تا نیکاراگوئه و اکوادور تا بلیوی یکی از عوامل بحران اقتصادی و نارضایی عمومی در این ممالک میباشد و طبعاْ بچه گانه است اگر انتظار داشته باشیم که آمریکا و نیروهای راستگرای این کشورها و صد البته نیروهای لیبرال دموکراتیک آنها برای تغیر اوضاع از نارضایتی مردم  اینکشورها از فساد و حق کشی و قانون شکنی فرمانروایانشان استفاده نکنند.

دیکتاتورها نمیروند، با زورسرنگون میشوند

BBC امروز گزارشی از آخرین تحولات سیاسی ونزوئلا دارد که اظهارات هنریک کاپریلس، رهبر اپوزیسیون ونزوئلاُ را به خبرنگاران راجع به اعلام وضع فوق العاده ۶۰ روزه از طرف نیکلاس مادورو درج کرده است.

کاپریلس به خبرنگاران میگوید، مردم ونزئلا، اعلام وضع فوق العاده را نمی پذیرند بهتر بود که مادورو رسماْ توپ و تانک در خیابانها مستقر میکرد!  او خطاب به نیروهای مسلح میگوید: « لحظه حقیقت فرارسیده است تا بین با مردم بودن و علیه آنها بودن یکی را برگزینید!» در عکس العمل به اظهارات نیکلاس مادورو که حرکت اپوزیسیون را همانند حرکت اپوزیسیون برزیل علیه دیلما روسف، یک کودتای الهام گرفته و  سازمان داده شده از سوی آمریکا، بسفارش محافل راست برزیل توصیف کرده بود میگوید: « اپوزیسیون از نظامیان نخواسته اند تا کودتا کنند بلکه آنها  فقط در صدد انجام یک رفراندم هستند که یک راه قانونی برای عزل مادورو میباشد.»

مدت حالت فوق العاده اعلام شده توسط مادورو، از تاریخ امروز ۴ شنبهُ بمدت۲ ماه است که برای دو ماه دیگر هم قابل تمدید است.

مجلس ملی ونزوئلا در جلسه عصرگاهی دیروز خود(سه شنبه)ُ اعلام حالت فوق العاده از سوی مادورو را رد کرد ولی مادورو نشان داده است که به این تصمیم مجلس بی اعتناء است. مادورو در یک مصاحبه مطبوعاتی در کاراکاس به خبرنگاران گفت که مجلس ملی اعتبار سیاسی خود را از دست داده است و مضمحل شدن آن، مسئله زمان است. او رسانه های دنیا را متهم به توطئه علیه خود کرد.

Nicolas Maduro holds a copy of a Spanish newspaper during press conference in Caracas

آقای مادورو رسانه های خارجی را متهم میکند که در یک کارزار تهاجمی علیه او شرکت دارند

اپوزیسیون از دو هفته قبل شروع به جمع آوری طومار امضاء که بایدبتعداد ۱.۸۰۰.۰۰۰ که حد نصاب قانونی برای انجام رفراندم  میباشد کرده است که حدود ۱٪  هم از حد نصاب لازم برای برگزاری رفراندم استیضاح و عزل رئیس جمهور بیشتر است.

قانون اساسی میگوید: « اگر یک رئیس جمهور نخواهد با استیضاح  کنار برود و بر باقی ماندن در پست خود اصرار ورزد، یک رفراندم  که درخواست آن به امضای ۲۰٪  واجدین شرکت در انتخابات رسیده است، تعین خواهد کرد که او میتواند یا نمیتواند در قدرت بماند.

An employee of a supermarket waits during a power cut in Santa Teresa, Miranda State, Venezuela

قطع برق، که دولت خشکسالی را باعث آن میداند اقتصاد را با دشواری بیشتری روبرو ساخته است

آقای مادورو همچنین به تعلیق اخیر رئیس جمهور برزیل، دیلما روسف اشاره میکند که با استیضاح روبرو  شد و معلق گردید. او این جریان را یک کودتا میداند که بکمک قدرتهای خارجی انجام گرفت.

او میگوید:« هر جا که حکومتی به مشکل برخورده و شکاف ایجاد میشود، آنها هرج و مرج ایجاد میکنند. حالا نوبت ونزئلا است.

ونزوئلا خود را در یک دشواری اقتصادی یافته است که با تورم بسیار بالا و کمبود کالاهای اساسی روبرو مشخص میگردد. 

آقای مادرو نخبگان کشور را متهم میکند که اقتصاد کشور را بایکوت کرده اند تا به اهداف سیاسی خود دست یابند.

اپوزیسیون اشتباهات سیاسی رئیس جمهور مادورو  و سلف وی هوگو چاوز را مسبب این بحران میداند.

آقای مادورو، بدنبال مرگ آقای چاوز، در سال ۲۰۱۳ برای یک دوره ۶ ساله به ریاست جمهوری برگزیده شد.

پایان  ترجمه کامل گزارش BBC .

…………………

کامنت من:

 رپیس جمهور ونزئلا نیکلاس مادورو، بسیاق مقام معظم رهبری خودمان، شبح همه حاضر دشمن را باعث همه مصیبتها و بدبختی های معرفی میکند که در واقعیت امر،فقط خود و سلفش چاوز باعث اصلی آن هستند. مادور نیز به بیماری پارانوآی (paranoia)،  توطئه و نفو‌ذ دشمن  و هجوم فرهنگی، و انواع دیگر هجمه و هجومها مبتلا شده است.

اگر در ایران ما فساد و دزدی و اختلاس های آنچنانی؛ اگر اعلام جنگ با همه دول منطقه و جهان با صدور تروریسم و انقلاب مدل اسلامی ایران، اگر جاه طلبی بیمار گونه اتمی شدن و به استقبال تحریمها رفتن بخاطر آن، اگر انحصاری کردن قدرت و تصفیه و حذف همه منتقدان سیاسیو خفه کردن رسانه های منتقد، اگر دوچار مستی نفتی در دوران نفت بشکه ایی بالای ۱۲۰ دلار و و ریخت و پاش سخاوتمندانه ارزی برای دوست یابی (دوست خریدن) و.. ، هیچ کدام نقشی در فلاکت سیاسی و اقتصادی کنونی کشور رهبرزده ما نداشته اند؛ در ونزئلای مادورو زده هم، قضیه به همین ترتیب و منوال است. در آنجا هم همه کس و هم چیز مقصر است جز خود این شوفر اتوبوس که به ناگاه به پست ریاست جمهوری رسیده است.

بیاد خواجه شیراز باید گفت:

نه هرکه کله کج نهاد و تند نشست

کلاهداری و آئین سروری داند.

اگر تا قبل از خواندن اظهارات مادورو در بخش اخبار BBC کمترین تردیدی در سرنگون شدن رژیم او داشتمُ با خواندن اظهارت هذیان آلود او دیگر آن ذره تردید هم در من از بین رفت.

در اینکه او بدست مردم و شاید با کمک ارتش سرنگون خواهد شد تردیدی ندارم ولی در اینکه هزینه این سماجت او در ایستادن در قدرت چقدر خواهد بود، میتواند مورد تأمل باشد. او راهی را میرود که پیش از او بشار اسد و قذافی رفتند. ولی اپوزیسیون ونزئلا متحد تر است و ارتش هم معلوم نیست تا کجا در پشت سر این رهبر مالیخولیایی یا شاید و یا هردو بماند.

فساد یک پدیده مشترک در همه رژیمهای توتالیتر است و این فساد در ممالک چپ شده آمریکای مرکزی از ونزوئلا تا نیکاراگوئه و اکوادور تا بلیوی یکی از عوامل بحران اقتصادی و نارضایی عمومی در این ممالک میباشد و طبعاْ بچه گانه است اگر انتظار داشته باشیم که آمریکا و نیروهای راستگرای این کشورها و صد البته نیروهای لیبرال دموکراتیک آنها برای تغیر اوضاع از نارضایتی مردم  اینکشورها از فساد و حق کشی و قانون شکنی فرمانروایانشان استفاده نکنند.

تحولات سیاسی در آمریکای مرکزی به برزیل و ونزئلا محدود نخواهد ماند و دومینوی سقوط دولتهای چپگرا در این منطقه ادامه خواهد یافت. شاید آخرین آنها کوبا باشد که در آن کشور اپوزیسیون امشی شده است و جایی و مفری برای نفس کشیدن نیست.

No Comments