ونزوئلا درآستانه فروپاشی: بخش سوم

Share Button

خلاصه ترجمه گزارش زیر از BBC را برای روزهای آینده میگذارم. ولی نمیتوانم از کامنتی بر تصویر زیر و  شبحی از تهدیدات دشمن که مادورو آن شبح را دستآویز اعلام وضع فوق العاده درکشور کرده است خود داری کنم.

هر بخشی از جوامع به اعتبار وضعیت اجتماعی خود  و هر گروه به اعتبار وضعیت سنی خود روانشناسی خودویژه ایی دارا میباشد. نسل جوان خصوصاْ بخشی از آن که ریشه در اقشار فرودست و عقب مانده دارد، مخصوصاْ اگر بلحاظ جنسیتی زن هم باشد ویژگی روانشناختی زنانگی و احساس توسری خوردگی و تبعیض جنسی را نیز مضاعفاْ با خود دارد که بستری رفتاری و روانی برای نقش آفرینیهایی میشود که در جامعه عام و فراگیر نیست. حال اگر بر قامت این خودویژگیها، کاستیها و ضعفهای ریشه دار اجتماعی/تاریخی از طرف یک رژیم پوپولیست قبای ایدئولوژیک و سیاسی هم پوشانده شود واقعاْ میتواند به تراژدی سیاسی و اجتماعی منجر گردد.

عقده طبقاتی، اجتماعی و فردی در چنین گروهایی ازجامعه موجب گسستن آنها از یک جایگاه طبقاتی ثابت و سالم گردیده و آنها را به ذخیره اصلی نیروی سرکوب ساختار قدرت  میسازد. این مِتُد نفرگیری در عکس زیر که در آن زنان و دختران جوان با لباس نظامی دیده میشوند بخوبی نمایان است. این زنان جوان نظامی مانند اکثریت قریب به اتفاق افراد سپاه و بسیج در مملکت ما، انقلابی و چریک شده های دوران پس تصرف قدرت هستند که  البته در مورد ونزوئلا این انتقال قدرت هم نه نتیجه یک جنگ چریکی یا قیام شهری و مبارزه انقلابی بلکه نتیجه  یک فرایند انتخاباتی بوده است.

تمام دولت های ایدئولوژیک افراطی، جریانهای سیاسی نظامی مانند PKK و حتی القاعده و داعش با هدفگیری این تیپ افراد ماجراجو  آنها را در معرض نوعی فرهنگ سازی رزمی و انگیزیشهای رقابت آمیز قدرت نمایانه میکتد.

رزم و مبارزه برای این نظامیان مغز شویی شده  جوان قبل از آنکه بار یک فلسفه سیاسی را داشته باشد،  میدانی است که شخصیت سرکوب شده فرد میتواند با درخشدن در آن حود را بروز دهد. نفس رزم و مبارزه و احساس غرور برآمده از آن در این گروههای اجتماعی و سنی خود به  هدف وموتور اصلی مبارزه جوئی این تیپ افراد پیش گفته میگردد. برای پیکار جو شدن به این معنا حتی شجاعت و جسارت زیاد هم لازم نیست بلکه سرخوردگی در زندگی و انگیزه خود نشان دادن مهم است.

تفنگدار شدن و لباس نظامی پوشیدن به این دختران احساس قدرتی میدهد که در نگاه های شاد و تبسم های رضایتمندانه حاکی از غرور آنها منعکس است. آنها در این لباسها ارضای خاطری می یابند که یک جوان تو سری خورده و خفت زده،  مخصوصاْ زن هم باشد میتواند در این لباس آن حقارت و خفت زدگی خویش را پنهان ساخته بپوشاند .

سوء استفاده از احساس نظامیگرانه بخشهایی از جوانان و خود ارضایی رزمی نمایانه آنها در کسوت نظامی و میلیشیایی روشی است که رزیم مادرو مانند دیگر رژیمهای مشابه از آن استفاده ابزاری میکند.

در حالیکه کشور بسوی فروپاشی سیاسی و اقتصادی میرود، نیکلاس مادرو لولوی دشمن و تهدید آنرا محملی برای اعلام حالت فوق العاده در کشور کرده است حال آنکه این دشمن کسی جز آن قریب ۷۰٪ی از مردم که در انتخابات پارلمانی این دوره به اپوزیسیون رأی داده اند نیست. این دشمن آن اپوزیسیونی است که تصمیم دارد راجع به سرنوشت مادرو همه پرسی کند.

ونزوئلا دشمنی بجز رژیم بی کفایت و فاسد مادرو و حزب سوسیالیست او ندارد. در گزارشی دیگر BBC امروز از تعطیل کارخانه کوکاکولا بخاطر نایابی شکرُ، تعطلیل کارخانه لاستیک سازی بریجیستون بخاطر نبود مواد اولیه و تعطیل کارخانه های دیگر به همین دلیل خبر میدهد.

معلوم نیست چرا کوبای سوسیالیست که از بذل و بخششهای هوگو چاوز در دوران مستی پطرو دلار او برخوردار شد حالا به ازای آن کمکهای بلاعوض دریافتی، به  این رژیم برادر چپ خود کمک نمیکند با اینکه بزرگترین تولید کننده شکر دنیاست.

BBC در همان گزارش مورد اشاره، از سقوط ۵.۸٪ی تولید ملی در سال گذشته و پیش بینی سقوط ۶٪ی برای امسال خبر میدهد.

جادارد در این رابطه به سرنوشت سرمایه گذاریهای میلیارد دلاری دولت ما بویژه در دوران احمدی نژاد در این کشور ورشکست شده در اینجا اشاره کنم. تا آنجا که من میدانم کشور ما در تولید (مونتاژ) اتوموبیل مونتاژ وسائط نقلیه و مسکن و احتمالاْ سد سازی در ونژوئلا سرمایه گذاریهای هنگفت کرده است. جا دارد وزیر اقتصاد، آقای طیب نیا گزارشی از میزان سرمایه گذاری کشور ما در ونزوئلا و سرنوشت آن سرمایه گزاریها به ملت یا حد اقل به مجلس بدهد.

دشمن یابی تبلیغاتی  و لولو سازی از دشمن وهمی که از سوی رژیم مادورو آگاهانه دنبال میشود گره بحران عمیق اقتصادی، اجتماعیُ سیاسی ونزوئلا را حل نمیکند و دیر نیست که تبسمهای غرور آمیز ناشی از بلاحت این دختران نیز جای خودر را به احساس خفت ناشی از دفاع از  این رژیم فاسد بدهد.

بی هیچ تردیدی رژیم مادورو  و حزب سوسیالیست او سقوط میکند اگر این سقوط از طریق قانونی انجام نگردد از طریق انقلاب یا کودتا یا هردو رخ خواهد داد و اگر هیچیک از این مجاری راه برونرفت کشور را از بحران فراهم نسازد، فروپاشی تمام ساختار جامعه حکومت به عمر رژیم پوپولیست مادورو پایان خواهد داد. حکومت مادورو برای غلبه بر بحران کوچکترین امکانی در اختیار ندارد و این دیگر خیانتی بزرگ است که با علم به این عدم امکان رژیم همچنان بر حفظ قدرت تا مرز فروپاشی آن سماجت بخرج دهد.

توضیح:

متأ سفانه نمیدانم بچه دلیل درج بخش های آخر متن انگلیسی از باز شدن کل صفحه جلو گیری میکرد که با حذف آن قسمتها مطلب بطورذ نیمه تمام قابل درج و باز شدن گردید. علاقمندان به اصل متن انگلیسی میتوانند از طریق لینک BBC  آنرا بطور کامل ببینند.

Venezuela's President Nicolas Maduro (back row 2nd L) poses for a photo with militia members during a military parade in La Guaira, Venezuela May 21, 2016

President Maduro said the country’s armed forces and militia were prepared to meet any threat

پریزیدنت مادرو گفت که نیروهای مسلح و شبه نظامیان آماده برخورد با هر گونه تهدیدی میباشند.

Venezuela: Maduro evokes spectre of foreign threauela’s national security from an unspecified foreign power, or he is delusional.

In what were described as the biggest ever military exercises to have taken place on Venezuelan soil, President Maduro proudly declared that more than 500,000 troops from the armed forces and civilian militias loyal to the government participated in “Operation Independence 2016” over the weekend.

“We have never been more prepared than this,” barked the president in a speech evoking Venezuela’s military heroes of the past, none more important than Mr Maduro’s predecessor in office, Hugo Chavez.

Prepared for what exactly? There is no threat of invasion from Venezuela’s neighbours and, while clearly keeping a close eye on developments, Washington is highly unlikely to make any direct intervention.

Full alert

Appearing alongside President Maduro, Minister of Defence Gen Vladimir Padrino Lopez said US “spy planes” had been detected violating Venezuelan airspace on two occasions this month.

Venezuela's President Nicolas Maduro (centre) talks during a military parade, next to Venezuela's Defence Minister Vladimir Padrino Lopez (right) in La Guaira, Venezuela on 21 May, 2016.Image copyrightREUTERS
Image captionGen Vladimir Padrino (right) stood shoulder to shoulder with President Maduro

Proof, suggested the general, that Washington was planning an invasion and that Venezuela’s armed forces should be placed on full alert.

President Maduro frequently blames the country’s many crises on “economic warfare” promulgated by internal business elites and hostile foreign governments.

But by raising the spectre of a foreign invasion, many commentators suggest, the embattled president is showing signs of desperation, using an old but tired tactic to divert attention from what is really happening.

One might respectfully counter that the root cause for Venezuela’s many problems lies much closer to President Maduro’s front door.

Venezuelans are certainly suffering, as I saw in a large regional hospital in the provincial city of Maracay, to the west of Caracas.

Concerned doctors, at the end of their tether, told me how the healthcare system is on the verge of breakdown.

Half-empty shelves at a drugstore in Caracas, Venezuela, 14 April 2016.Image copyrightEPA
Image captionPharmacies are running low on stocks of essential medicines; many shelves are empty

They showed me wards, crammed full of patients but without basic medical equipment. I spoke to patient after patient whose operations could only proceed after they themselves had bought the appropriate medical supplies – splints, dressings, antibiotics etc.

With wards full, many people were forced to lie on gurneys or on the floor in filthy, dark corridors as the daily national blackout affected the most critically important sectors of society.

I spoke to the parents of a baby, severely ill with acute respiratory complications. They had to dig deep into their own pockets for an ill-fitting mask and respirator to keep her alive.

In another makeshift emergency room, as a young girl was undergoing an operation for a broken arm, there was an open drain full of filthy waste water with flies and mosquitoes everywhere.

‘Patients are dying’

Most doctors are fearful of speaking on the record because of potential reprisals by loyal pro-government officials attempting to conceal the chronic crisis in Venezuela’s health system.

But one junior doctor who did not mind speaking out was Emmanuel Torres.

Dr Emmanuel Torres
Image captionDr Torres says he sometimes pays for medical supplies himself

“Patients are dying because they can’t get basic drugs,” he told me, having just had to refuse a desperate mother ventilation treatment for her acutely asthmatic child because of an extended power cut.

“I’ve even had to pay for supplies myself to ensure that routine medical procedures can take place.” added Dr Torres.

Reluctantly, he is contemplating a move abroad to work, along with as many as 40% of the country’s doctors.

People queue to try to buy basic food items outside a supermarket in Caracas, Venezuela, April 28, 2016.

No Comments