درگیری مسلحانه کُردها و نیروهای سپاه در کردستان

Share Button

 در هر صورت مبارزه مردم ایران برای آزاد شدن از شرِ استبداد ولایی و استقرار دموکراسی در کشور، از مبارزه کردها برای مطالباتشان جدا نیست. دشمن اصلی ملت ایران در کلیت آن رژیم فعلی است و اتحاد جبهه ایی و فرا گروهی و فرا حزبی برای مبارزه با استبداد ولایی یک وظیفه و یک مسئولیت تاریخی همه آزادیخواهان این مرز و بوم است! پاسخ منفی به این وظیفه و احساس مسئولیت یعنی ایستادن بر گفتمان انقلاب اسلامی و قرار گرفتن در کنار شرعیت گرایان شیادی که نه به ایران احساس تعهدی داشتند و دارند و نه حتی به آن اسلامی که ادعایش را داشتند.

کردستان در جوشش است

در هفته های اخیر اخبار متعددی از درگیری نظامی بین پیشمرگه های حزب دموکرات کردستان ایران و نیروهای سپاه در رسانه های مختلف گزارش شده است*. رخداد و افزایش این درگیریها در این برهه زمانی و در شرایط کنونی منطقه، بهیچوجه نباید غیر قابل انتظار باشد. جنگ عراق و سوریه و مشارکت فعال نیروهای کُرد در این دو کشور علیه داعش، هم امکانات تجربیاتی و هم لوژیستیک(تدارکاتی) هم بسیج نیرو را برای مبارزان کُرد در تمام منطقه فراهم کرده است تا ضمن مبارزه با داعش مطالبات تاریخی خود را نیز بمیان بکشند.

اینکه نیروهای آزادیخواه کُرد از این فرصتها برای بسیج و سازماندهی رزمی خود استفاده کنند، فرصتی طلایی بوده و هست که کمتر در تاریخ منطقه رخ داده  یا رخ خواهد داد و تصور اینکه آنها  از این فرصت به آسانی بگذرند غیرمنطقی است.

در درگیریهای اخیر در کردستان، نیروهای پیشمرگه حزب دموکرات کردستان با نیروهای سپاه درگیر بوده اند ولی اینکه این درگیریها، دیگر نیروهای کُرد را  نیز بتدریج به میدان مبارزه مسلحانه، که برای سالها از سوی احزاب کرد ترک شده بود بکشاند بسیار زیاد است.

من در یادداشتی بمناسبت درگیری جنگجویان پژاک با نیروهای رژیم نوشتم که این درگیریها در این فضای سیاسی چنان دینامیسمی ایجاد میکنند که دیگر نیروهای کُرد و حتی دیگر اقلیت های قومی را نیز به سوی مقاومت مسلحانه سوق خواهند داد. و حالا چند روز پس از درج آن یاداشت مشاهده میشود که درگیری پیشمرگه های کرد با نیروهای رژیم دیگر مستمر و روزانه شده است.

صرفنظر از اینکه تعداد کشته شدگان این یا آنطرف در این درگیریها چه تعداد بوده اند و اینکه اطلاعیه های طرفین در اطراف این درگیریها چقدر درست یا نادرست است، میتوان درک کرد همینکه این درگیریها چند روز و حتی هفته متوالی ادامه یافته اند و اینکه نیروهای مسلح رژیم مجبور به بمباران و به توپ بستن مناطق کردنشین، حتی در آنسوی مرزها شده اند و کار سپاه به استفاده از توپخانه و هلیکوپتر های توپدارکشیده است نشان میدهد که نیروهای کُرد در عرصه میدانی بدرجه ایی از توان رزمی رسیده اند که میتوانند در سنگرها و مواضع خود در برابر نیروهای سپاه ایستادگی کنند. این امر خود این معنی را میدهد که نیروهای کُرد این امکان و توان را دارند یا یافته اند که روی تبدیل توان استراتژیک خویش(همه ظرفیتهای سیاسی، منطقه ایی، نیروهای بالقوه مردمی مورد حمایت خویش) به نیروی میدانی، رزمی و عملیاتی حساب کنند. و در اینجا نیز، این مسئله مطرح میشود که آیا در صورت یک رویارویی تمام عیار با استفاده از همه ظرفیتها، کُردها میتوانند از پس نیروهای دولتی برآیند؟ پاسخی که من بعنوان نگارنده این یاداشت یا تحلیل به مسئله میدهم یک آری قطعی است.

در ارزیابی معادله استراتژیک نیرو، بین رژیم و نیروهای کرد، کافیست گفته شود که  در زمانی کردها قدرت رژیم را به چالش میکشند که رژیم در اوج فرسایش پشتوانه اجتماعی خود، در ورطه بحران اقتصادی، چالشهای جدی دیپلماتیک و حتی نظامی با دول منطقه، در منجلاب باتلاق درگیری جنگ یمن و سوریه، کارش به استخدام مزدوران جنگی پاکستانی، افغانی و  عراقی کشیده است و از بمیدان فرستان نیروهای سپاه خود به جبهه ها هراس جدی دارد و این هراس بی دلیل نیست زیرا اُبهت مصنوعاْ ساخته شده بیرونی نیروهای سپاه با فساد فراگیر درونی آن، با زوال روحیه رزمی در آن و بی اعتقادی ایدئولوژیکش نسبت به نظام آنرا به یک ببر پوشالی تبدیل کرده است که فقط نشان دادن آن از دور فایده دارد. البته اگر داشته باشد. این درحالیست که پیروزیهای نظامی کردها در منطقه در دو سال گذشته و بازیگری های و نقش آفرینی دیپلیماتیک و سیاسی آنها در تعاملات سیاسی منطقه به همه کردهای منطقه بشمول کردهای ایران اعتماد بنفسی داده است که بعید است در طول تاریخ آنها سابقه داشته است.

برهمه این پارامتر های مثبت، آرایش ژئو پولیتیک جدیدی که در سایه خطر و تهدید داعشُ بنفع نیروهای کرد در منطقه پیدا شده است را نیز باید بحساب آورد و حمایت بی اندازه مهم آمریکا از آنها، حمایت دول منطقه از عربستان گرفته تا اسرائیل را از آنها نیز باید در این معادله بحساب آورد.

سخن آخر اینکه موازنه استراتژیک در منطقه کردستان ایران بطور قاطع بنفع نیروهای آزادیخواه کُرد و به زیان نیروهای رژیم بهم خورده است. مسئله اینست که: آیا آنها(کردها) قادرند این برتری استراتژیک را به نیروی جنگی، عملیاتی و میدانی تبدیل کنند یا نه؟

در هر صورت مبارزه مردم ایران برای آزاد شدن از شرِ استبداد ولایی و استقرار دموکراسی در کشور، از مبارزه کردها برای مطالباتشان جدا نیست. دشمن اصلی ملت ایران در کلیت آن رژیم فعلی است و اتحاد جبهه ایی و فرا گروهی و فرا حزبی برای مبارزه با استبداد ولایی یک وظیفه و یک مسئولیت تاریخی همه آزادیخواهان این مرز و بوم است! پاسخ منفی به این وظیفه و احساس مسئولیت یعنی ایستادن بر گفتمان انقلاب اسلامی و قرار گرفتن در کنار شرعیت گرایان شیادی که نه به ایران احساس تعهدی داشتند و دارند و نه حتی به آن اسلامی که ادعایش را داشتند.

 

 

..کوچکتر


شورای نظامی حزب دمکرات کردستان ایران در مورد درگیری‌های مریوان اطلاعیه‌ای صادر نمود

کوردستان میدیا: شورای نظامی حزب دمکرات کردستان ایران در مورد درگیری‌های نظامی در شهرستان مریوان اطلاعیه‌ا‌ی منتشر کرد. 

شورای نظامی حزب دمکرات کردستان ایران در مورد درگیری‌های مریوان اطلاعیه‌ای صادر نمود

٢۶ ژوئن ٢٠١۶ میلادی – ٠۶ تیر ١٣٩۵ خورشیدی بزرگتر‌

روز ‌شنبه پنجم تیرماه ١٣٩۵ خورشیدی، جمعی از پیشمرگه‌های حزب دمکرات کردستان ایران که در حال انجام فعالیت سیاسی ـ تشکیلاتی بودەاند، ساعت ٣ بامداد در دامنه‌ی کوه “کوسالان” در نزدیکی روستای “دووروو” در منطقه‌ی “شامیان” از توابع شهرستان “سەوڵاوا”(سروآباد) در کمین نیروهای سپاه تروریست پاسداران افتادە و به مدت ٢ ساعت درگیر شدند.

طی این درگیری، در نهایت تأسف دو تن از پیشمرگه‌های دلیر و فداکار حزب دمکرات کردستان ایران به نام‌های” “شورش منبری” و “شاخوان منبری” به شهادت رسیدند. “شاخوان منبری” بعد از چند ساعت جراحت و مصدومیت و مبارزە دلیرانه در سنگر آزادی برای ملت، به شهادت رسید و پیکرش به دست دژخیمان رژیم ایران افتاد.

همچنین تعداد زیادی از نیروهای رژیم ایران و مزدوران محلی (جاش) و پاسدار در این درگیری کشته شدند.

بعد از این درگیری، پیشمرگه‌های حزب دمکرات کردستان ایران بامداد روز پنجم تیرماه بار دیگر در کوهستان “کوسالان” با نیروهای رژیم وارد جنگ و درگیری شده و در نتیجه‌ی این درگیری، پیشمرگه‌های حزب کمین نیروهای رژیم درهم شکسته و شماری از نیروهای رژیم نیز به هلاکت رساندند.

پس از این دو درگیری، پیشمرگه‌های حزب دمکرات کردستان ایران بار دیگر مورد هجوم نیروهای رژیم قرار گرفتند و درگیری شدید دیگری بامداد ششم تیرماه ١٣٩۵ میان پیشمرگه‌های حزب دمکرات و نیروهای رژیم آغاز شده و تا لحظه انتشار این اطلاعیه درگیری ادامه دارد.

در نتیجه این درگیری، که بیش از ١٠ ساعت به طول انجامیده، ده‌ها تن از مزدوران رژیم به هلاکت رسیده و زخمی شده‌اند و لاشه بیش از ٨ تن از مزدوران به هلاکت رسیده در دست پیشمرگه‌های حزب می‌باشد.

با نهایت تأسف و تأثر در این درگیری نیز یکی از پیشمرگه‌های دلیر و مبارز حزب دمکرات به نام “اکبر منبری” به شهادت رسید.

طی این درگیری نیروهای رژیم در شهرستان سروآباد با توپ و خمپاره محل درگیری را به توپ بسته و در نتیجه مراتع جنگلی کوهستان “کوسالان” دچار آتش‌سوزی شده‌اند.

همچنین رژیم ایران با بکارگیری هلیکوپتر ، محل درگیری را مورد حمله‌ی راکتی قرار داده است.

شورای نظامی حزب دمکرات کردستان ایران

۶ تیرماه ١٣٩۵ خورشیدی
٢۶ ژوئن ٢٠١۶ میلادی

No Comments