جنگ پیریک وآنچه در سوریه میگذرد

Share Button

جنگ سوریه فقط برای رژیم حاکم بر میهن ما ایران یک جنگ و شکست پیریک *نیست بلکه برای مردم ما نیز یک زمین خوردن تاریخی پیریک است که معلوم نیست بتواند دیگر از آن برخیزد. متأسفانه روشنفگران و تلاشگران سیاسی منتقد در میهن ما، در برابر این جنگ خانمانسوز به فلج فکری و عملی مبتلا شده اند و خطری  که در این فلجِ فکریِ نخبگان سیاسی جامعه، برای میهن ما وجود دارد کمتر از ماجرا جوئیهای خود رژیم و نظامیان جنگ طلب آن نیست. سکوت و بی عملی کامل، عملاً جامعه سیاسی منتقد در میهن ما را ناگفته، در این جنگ بسیار ویرانگر و پیریک در کنار رژیم قرار داده است. 

Route of Pyrrhus of Epirus

مسیر شاه(ژنرال) پیروس در خلال کارزار جنگی اش در جنوب ایتالیا و سیسیل

برای یک لحظه تصور فردی را بکنید که شیفته اتومومبیلی از نوع خاص است به یک حراج اتوموبیل میرود. دارو و ندار طرف را ۱۰۰۰۰ دلار فرض کنید! این شخص در یک صحنه سازی حراجی، چنان جو گیر و حیثیت زده میشود که تا آخرین سنت یا شاهی جیب خود را در رقابتی که حد اقل بخشی از آن ساختگی است، برای خرید اتومبیلی که خرید آن بگردنش افتاده میپردازد و اتومبیل را تحویل میگیرد ولی بعد، برای بنزین آن پولی باقی نمانده است تا طرف بتواند سوار آن شده به خانه بیاید.

قریب ۲۵۰ سال قبل از میلاد یک رشته جنگ بین یکی از پادشاهان یونان(مقدونیه) بنام  پیروس (Pyrrhus (/ˈpɪrəs/)* با امپراطوری بزرگ رُم درمیگیرد که او  بقیمت خانه خرابی خود و ( یونان) مقدونیه، در برخی از آن سلسله جنگها پیروز میشود.  از آن جنگها بخاطر هزینه سنگین و ویرانگرشان، بعنوان پیروزی پیروسی(Pyrrhic victory) نام برده میشود که به یک اصطلاح رایج و شناخته شده در ادبیات نظامی و سیاسی دنیای امروز تبدیل گردیده است.

اگر برای جنگی که روسیه و بشار اسد و متحدینش علیه مردم سوریه راه انداخته اند، با ابعادی که این جنگ از همه جهت یافته است شانسی برای پیروزی باشد، نهایتاً چنان پیروزی را میتوان مصداق زنده  مثالِ خرید اتومبیل در بالا و نمونه زنده یک  پیروزی پیریک، در یک جنگ پیریک(The Pyrrhic War ـ ۲۸۰–۲۷۵ BC) دانست. و اگر اسد و متحدینش در این جنگ شکست بخورند که احتمال شکست آنها بسیار بیش از شانس پیروزی آنها  در این جنگ است؛ دیگر حتی از پیروزی پیریک هم نمیتوان سخن گفت بلکه باید از شکست پیریک حرف زد که معنایش میشود شکست اندر شکست.

روئیترز امروز گزارشی دارد که در آن به نقل از یک رسانه و مقام آمریکایی گفته میشود؛ دولتهای حاشیه خلیج ممکنست با تحویل سلاحهای زیادتر اپوزیسیون سوریه را تجهیز کنند. البته تا بحال، هرچند بطور غیر رسمی، فرض بر این بوده است که آن دولتها، پیکارجویان سوریه را هم بلحاظ مالی و هم تجهیزاتی  کمک میکرده اند ولی این گزارش، گامی فراتر گذارده و از تحویل موشکهای ضد هوایی استینگر و مشابه به پیکار جویان سوری ضد رژیم نام میبرد و اشاره میکند که همین نوع موشکها بودند که قدرت و برتری هوایی روسیه را در افغانستان ۳۰ سال پیش به صفر رساندند.

در همین گزارش روئیترز گفته میشود که  مک کین سناتور جمهوریخواه در انتقاد از دیپلماسی برک اوباما میگوید که دیپلماسی زمانی مفید خواهد بود که به قدرت جنگی و میدانی متکی باشد.

روئیترز چنین ادامه میدهد: ”  یکی از پیامدهای شکست تلاشهای دیپلماتیک این است که دول عرب خلیج یا ترکیه ممکن است تحویل اسلحه به پیکار جویان را افزایش داده و موشکهای ضد هوایی قابل حمل روی شانه MANPADS را نیز بدانها بدهند امری که ایالات متحده تا کنون از آن خودداری کرده است.

یک مقام آمریکایی که نخواست نامش ذکر شود در بحث پیرامون سیاستهای آمریکا میگوید؛ واشنگتن مقدار متنابهی از این نوع موشکها را خارج از سوریه در ممالک عربی متحدخود در منطقه از قبل ذخیره کرده است. و آموزش کاربرد این موشکها و موشکهای ضد تانک بخشی از آموزش اپوزیسیون میانه رو در این ممالک  بوده است.

یکی دیگر از مقامات امریکایی میگوید ؛ سعودیها همواره فکر کرده اند که تنها راه وادار کردن روسیه به عقب نشینی، آن راهی است که ۳۰ سال پیش در افغانستان نتیجه داد و به خثی کردن قدرت هوایی روسیه منجر گردید، یعنی تحویل موشکهای قابل حمل (استینگر) توسط افراد که از روی شانه قابل پرتاب میباشند.” پایان گزیده روئیترز.(ح ت)

البته از همان روزهای وارد شدن روسیه به جنگ و بمباران مردم سوریه، این قابل تصور بود که کار جنگ بدینجا کشانده شود زیرا با آن آرایش و جبهه بندی که طرفین(بین المللی و منطقه ایی)  این کارزار جنگی، گام بگام و دینامیک یافته بودند، تصور اینکه یکی از طرفین کوتاه بیاید یا راهی برای کوتاه امدن خود باقی گذارده باشد، تصوری بسیار بعید بود. سران کشورهای اروپایی، آمریکا و ترکیه و سران کشورهای حاشیه  خلیج بارها و بارها با قاطعیتی پس نگرفتنی گفته اند که اسد باید برود! پس گرفتن این موضع یعنی باز گذاردن راه  تجاوزات روسیه در شرق اروپا و اسیای میانه برای روسیه و  تاخت و تاز ایران ایران شیعی و ولایی در منطقه عربی خاورمیانه.

تصوری ساده لوحانه است که فکر کنیم تحویل موشکهای ضدهوایی و ضدتانک و ساقط کردن تعدادِ حتی زیادی هواپیما و هلیکوپتر روسیه و اسد هم، این جنگ را به پایان خواهد رساند. روسیه و ایران در جنگی وارد شده اند از نوع (پیریک). تا تمام بنیه اقتصادی و نظامی این دو کشور در آن به اتمام نرسید و مصرف نشود، این جنگ ادامه خواهد یافت.

من در یاداشت قبلی به این احتمال اشاره کردم که امکان منطقه ایی شدن جنگ سوریه مانند اسپانیای (۱۹۳۶–۳۹) بعید نیست. اگر رژیم ایران میتواند علاوه۸ بر نفرات سپاه خود، شیعه های افغان و عراق و لبنان را بسیج و مسلح کرده به کمک بشار اسد بفرستند دولتهای عربی منطقه با دستی بازتر میتوانند علاوه بر تحویل مدرنترین سلاحهایی که این جنگ میطلبد، نفرات لازم را در صورت نیاز به جبهه های جنگ سوریه علیه رژیم بشار اسد و متحدین روسی و ایرانی آن بفرستند.

جنگ سوریه فقط برای رژیم حاکم بر میهن ما ایران یک جنگ و شکست پیریک نیست بلکه برای مردم ما نیز یک زمین خوردن تاریخی پیریک است که معلوم نیست بتواند دیگر از آن برخیزد. متأسفانه روشنفگران و تلاشگران سیاسی منتقد در میهن ما، در برابر این جنگ خانمانسوز به فلج فکری و عملی مبتلا شده اند و خطری  که در این فلجِ فکریِ نخبگان سیاسی جامعه، برای میهن ما وجود دارد کمتر از ماجرا جوئیهای خود رژیم و نظامیان جنگ طلب آن نیست. سکوت و بی عملی کامل، عملاً جامعه سیاسی منتقد در میهن ما را ناگفته، در این جنگ بسیار ویرانگر و پیریک در کنار رژیم قرار داده است.

بعنوان آخربن سخن در این یاداشت، یک فیلم تلویزیونی هست که سعی میکنم آنرا یافته و لینکش را در زیر یادداشت بگذارم. برای علاقمندان به موضوع یاداشت فوق اکیداً توصیه میکنم این فیلم را ببینند!  مخصوصاً قسمتهای آخر آنرا که بسیار آموزنده است. بسیار با مناسبت و در عین حال سرگرم کننده است.

     

Reuters

Gulf may arm rebels now Syria truce is dead: U.S. officials

.

By Jonathan Landay and Arshad Mohammed | WASHINGTON

The collapse of the latest Syria ceasefire has heightened the possibility that Gulf states might arm Syrian rebels with shoulder-fired missiles to defend themselves against Syrian and Russian warplanes, U.S. officials said on Monday.

Still, the U.S. administration continues to maintain that negotiations are the only way to end the carnage after Russian-backed Syrian forces intensified their bombing of Aleppo, the last major urban area in rebel hands.

The latest U.S. attempt to end Syria’s 5-1/2 year civil war was shattered on Sept. 19 when a humanitarian aid convoy was bombed in an attack Washington blamed on Russian aircraft. Moscow denied involvement.

On Monday, medical supplies were running out in rebel-held eastern Aleppo, with victims pouring into barely functioning hospitals as Russia and its Syrian ally President Bashar al-Assad ignored Western pleas to stop the bombing.

One consequence of the latest diplomatic failure may be that Gulf Arab states or Turkey could step up arms supplies to rebel factions, including shoulder-fired anti-aircraft missiles, something the United States has largely prevented until now.

One U.S. official, speaking on the condition of anonymity to discuss American policy, said Washington has kept large numbers of such man-portable air defense systems, or MANPADS, out of Syria by uniting Western and Arab allies behind channeling training and infantry weapons to moderate opposition groups while it pursued talks with Moscow.

But frustration with Washington has intensified, raising the possibility that Gulf allies or Turkey will no longer continue to follow the U.S. lead or will turn a blind eye to wealthy individuals looking to supply MANPADS to opposition groups.

“The Saudis have always thought that the way to get the Russians to back off is what worked in Afghanistan 30 years ago – negating their air power by giving MANPADS to the mujahideen,” said a second U.S. official.

“So far, we’ve been able to convince them that the risks of that are much higher today because we’re not dealing with a Soviet Union in retreat, but a Russian leader who’s bent on rebuilding Russian power and less likely to flinch,” this official said, referring to Russian President Vladimir Putin.

Asked if the United States was willing to do anything beyond negotiations to try to stop the violence, State Department spokesman Mark Toner did not outline other steps, but stressed that Washington does not want to see anyone pouring more weapons into the conflict.

“What you would have as a result is just an escalation in what is already horrific fighting,” Toner said. “Things could go from bad to much worse.”

RIGHT TO DEFENSE

Another administration official, however, said, “The opposition has a right to defend itself and they will not be left defenseless in the face of this indiscriminate bombardment.”

Speaking on condition of anonymity, the official noted that other U.S. “allies and partners” have been involved in the U.S.-Russian talks to find a resolution to the war.

“We don’t believe they will take lightly to the kind of outrages we’ve seen in the last 72 hours,” said the administration official, who added that he would not comment on “the specific capability that might be brought into the fight.”

He declined to elaborate.

Critics of U.S. President Barack Obama, who has sought to avoid getting into another Middle East war and seems unlikely to do so in his final months, argued that U.S. diplomacy has been hamstrung by the White House’s reluctance to use force.

“Diplomacy in the absence of leverage is a recipe for failure,” Senators John McCain and Lindsey Graham, Republican critics of the Democratic White House, said in a statement.

“Putin and Assad will not do what we ask of them out of the goodness of their hearts, or out of concern for our interests, or the suffering of others. They must be compelled, and that requires power,” they added. “Until the United States is willing to take steps to change the conditions on the ground in Syria, the war, the terror, the refugees, and the instability will all continue.”

“BEYOND THE PALE”

White House spokesman Josh Earnest accused the Russians of targeting the civilian water supply of eastern Aleppo used by refugee camps, aid convoys, and the White Helmets, a civilian group that seeks to rescue victims of air strikes.

“The idea of weaponizing access to a clean water supply for civilians; it’s beyond the pale,” Earnest told reporters.

Sarah Margon, director of Human Rights Watch’s Washington office, said the actions alleged by Earnest “all constitute war crimes under international law.”

“The U.S. has treated Putin as a partner in peace instead of an accomplice and perpetrator of war crimes,” Margon said. “The question is now what steps the U.S. will take to compel Russia to refrain from further abuse and from facilitating Assad’s atrocities.”

    The White House did not immediately respond to an emailed question on whether the United States believed that Russia has committed war crimes, a charged made by Britain.

(Additional reporting by Ayesha Rascoe in Washington and Patricia Zengerle in Cartagena, Colombia; Writing by Arshad Mohammed; Editing by Andrew Hay)

*

Pyrrhic victory

Pyrrhus (/ˈpɪrəs/; Πύρρος, Pyrrhos; 319/318–۲۷۲ BC) was a Greek general and statesman of the Hellenistic period.[1][2][3][4] He was king of the Greek tribe of Molossians,[3][5] of the royal Aeacid house (from c. 297 BC),[6] and later he became king of Epirus (r. 306–۳۰۲, ۲۹۷–۲۷۲ BC) and Macedon (r. 288–۲۸۴, ۲۷۳–۲۷۲ BC).[citation needed] He was one of the strongest opponents of early Rome. Some of his battles, though successful, caused him heavy losses, from which the term Pyrrhic victory was coined. He is the subject of one ofPlutarch‘s Parallel Lives.

No Comments