ترازنامه کنفرانس آستانه

Share Button

تابناک:«…اما اکنون آنچه به نظر می رسد، این است که روس ها با نزدیک شدن به نتیجه در راستای مذاکرات صلح سوریه بیش از همیشه سعی بر آن دارند تا این مذاکرات را به نام خود تمام کنند. پیش از برگزاری نشست دو روزه سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه بیان کرده بود که بشار اسد تنها سه هفته تا سقوط کامل فاصله داشت که نیروهای روسیه وارد سوریه شدند.»

به بررسی گذاردن دقیق حوادث و اتفاقات چند روزهِ پیش و پسِ اجلاس آستانه محتاج نگارش صفحات بسیاری است که از عهده نگارنده (من)  خارج است. ولی من نکات عمده آنرا ذیلاً شرح میدهم.

در کامنتی ذیل یادداشت اجلاس آستانا: «پوکر سیاسی یا مذاکره برای آتش بس» دو روز پیش برگزاری این اجلاس نوشتم:

«روسیه میداند که ادامه جنگ داخلی دربلند مدت نه از نظر سیاسی و نه از نظر اقتصادی و نظامی بنفع او نیست و آنکشور را بسوی یک رویارویی بلند مدت با غرب میکشاند که روسیه ظرفیت آنرا ندارد. لذا بهترین راه حل را آن میداند که برخی جریانهای اپوزیسیون را به تعامل و بده بستان با رژیم وادارد. قال قضیه را بکَنَد و در این راه نه تنها از قربانی کردن ایران و حزب الله لبنان دریغ ندارد بلکه وجود آنها را برای وجه المصالحه قرار دادنشان، بصورت مواد مصرفی چنین مصالحه ایی، لازم هم میداند.»…«بجز ایران، دیگر درگیران بحران سوریه، از منظر محض سیاسی، پراگماتیک و از موضع منافع ملی خود به قضیه مینگرند. فقط ایران است که دیدی اعتقادی، حیثیتی و ایدئولوژیک به قضیه دارد.»

و تابناک  دیروز ۶ بهمن در یاداشتی که نظر پیش گفته مرا تأئید میکند پیرامون مسئله نوشت:

آنچه روسیه در مذاکراتصلح سوریه و بعد آن دنبال میکند

«….اما اکنون آنچه به نظر می رسد، این است که روس ها با نزدیک شدن به نتیجه در راستای مذاکرات صلح سوریه بیش از همیشه سعی بر آن دارند تا این مذاکرات را به نام خود تمام کنند. پیش از برگزاری نشست دو روزه سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه بیان کرده بود که بشار اسد تنها سه هفته تا سقوط کامل فاصله داشت که نیروهای روسیه وارد سوریه شدند.

در طی مذاکرات نیز برخی گزاره ها از سوی هیأت روسی در راستای عدم پذیرش حملات نیروهای دولت سوریه به وادی البردی و انتقاد از آن به همراه گونه ای از رسمیت دادن به گروه احرار الشام و جیش الاسلام، نشان داد که روسها به دنبال آن هستند که هرچه سریع‌تر نتیجه دلخواه خود را از مذاکرات به دست آورند.»

این تنها من نبودم که نوشتم ایران با عنوان یکی از برنامه سازان کنفرانس آستانه عملاً سوخت تنور آن کنفرانس شده است تا ناخواسته و برخلاف مصالح خود نظام حاکم بر ایران، زمینه را برای گرم شدن رابطه سرد مسکو با واشنگتن را فراهم  سازد.

مسکو ظاهراً برای این کنفرانس دو مرحله گذارده بود. مرحله اول در صورت پیشرفت طبق برنامه که میبایستی به توافق سیاسی و همه جانیه بین اپوزیسیون و رژیم اسد منجر میشد. خود بشار اسد هم چندی قبل از کنفرانس گفته بود که حاضر به شنیدن  و بحث روی همه مسائل و گزینه ها در آستانه است. سایتهای وابسته به محافل حاکمه و باندهای نظامی ایران هم با تیتر درشت از توافق همه اپوزیسیون برای شرکت در کنفرانس آشتی ملی و پذیرش رهبری بشار اسد باسثنای داعش و النصرة خبر داده بودند.

و  اما مرحله دوم، یا انتظار حداقلی از اجلاس آستانه، قانع شدن به اینست که اپوزیسیون نقش میانجیگرانه روسیه را بپذیرد و بمبارانهای آنرا فراموش کند که روند مذاکرات دیگر روی این ریل افتاده است.

هدف روسیه، ایران و ترکیه در آغاز این بود تا همه دنیا را با تک خال صلح و اشتی ملی در سوریه شگفتزده کنند. ولی بهر جهت آن مرحله با شکست کامل روبرو شد، در درجه اول بخاطر اینکه اپوزیسیون با تکرار و تأکید گفت که حاضر به بحثی خارج از موضوع اتش بس نیست و عملاً از هرگونه بحث پیرامون مسائل سیاسی امتناع کرد. این توضیح را هم بدهم که دولت روسیه چند روز آینده ( پیش نشت آتی ژنو ) از اپوزیسیون دعوت کرده است تا به مسکو برود ولی اپوزیسیون از هیمن الان گفته است که حاضر به هیچ بحثی جز آتش بس  در آنجا هم نیست.

رژیم پوتین امروز مجبور شد به سوختن یکی دیگر از تک خالهای سیاسی خود اعتراف کند که من خلاصه آنرا ذکر میکنم.

نشریه نیمه دولتی اسپوتنیک* (روسی)، امروز خبر خودداری اپوزیسیون را، از(حتی) مطالعه و بررسی طرح پیشنهادی قانون اساسی جدید برای سوریه، توسط دولت روسیه که در آن وعده های زیاد داده شده است را درج کرده است.

قضیه از این قرار است که مدتی پیش از کنفرانس آستانه،  روسیه یک قانون اساسی پیشنهادی برای سوریه تدارک دیده بوده است که اولاً تا کنون پنهان نگاه داشته شده بوده و بعد علیرغم طی نشدن روند مذاکرات طبق نقشه قبلی، آن قانون اساسی پیش نهادی، بدون سنجیدن زمینه ها، مانند واگنی که روی یک ریل از پیش تعین شده افتاده باشد را به گروههای اپوزیسیون میدهد که با واکنش سرد آنها برخورد میکند.

اسپوتنیک مینویسد که رهبران اپوزیسیون عامداً از نگاه به سند تحویلی مسکو خود داری کردند و گفتند که بحث قانون اساسی جدید فقط میتواند پس از تثبیت آتش بس جریان یابد و آنهم باید مستلزم تغیرات پایه ایی و ساختاری باشد.

تنظیم این قانون اساسی پیشنهادی روسیه که بگفته مقامات ذیربط از روی خیرخواهی و نه مداخله در امور داخلی سوریه بوده است، و اینکه تا ۲ روز پس از اتمام کنفرانس خبر آن پنهان نگاه داشته شده، هزار و یکمین دلیل بر نوع نگاه توطئه چینانه مسکو به مسئله است و در عین حال علیلی فکری آنها را، از درک این نکته که بحرانی به این پیچیدگی و وسعت را با زدو بندهای شالارلان مآبانه و معاملات زیرجُلی و بازیهای پشت پرده نمیتوان تدبیر و مدیرت کرد را نشان میدهد.

واکنش اپوزیسیون سوریه بصورت امتناع از حتی نگاه به متن این قانون اساسی پیشنهادی باید به سران کرملین بفهماند که طرفهای آنها بچه های خردسال مدرسه نیستند.

در حاشیه همین رویدادها میتوان نادیده گرفته شدن ایران را نیز بخوبی دید. روئیترز، المونیتور و بسیاری دیگر نشریات خارجی از مانورهای روسیه اینطور نتیجه گرفته اند که روسیه میخواهد سرمایه بدست آمده در عرصه جنگی سوریه را به سرمایه سیاسی برای ایفای نقش میانجیگرانه خود تبدیل کند. در این نقش میانجی گرانه است که حکومت ایران که بیشترین هزینه اخلاقی، حیثیتی، مادی و نفراتی و نظامی را هم داده است به هیزم رایگان کوره آشتی جویی روسیه با آمریکا و ترکیه تبدیل گردیده است.

سایتهای محافل حاکمه هم بطور غیر مستقیم این مسئله را کشف کرده و بازتاب داده اند. علاه بر نقل قول فوق از تابناک، این سایت به تاریخ ده روز قبل نیز یاداشتی دارد با عنوان:

خبرگزاری روسی اسپوتنیک گزارش داد:

افشاگری در مورد اقدام روسیه برای حمایت از استقلال کردهای سوریه / آیا روسیه در حال قربانی کردن منافع اساسی و حیاتی ایران در سوریه است؟

اگر در ماجرای کنفرانس آستانه مقامات حاکمه ما هیزم شدن خود را در کوره فرصت طلبی پوتین  و روسیه درک نکرده باشند و یا نخواهند آنرا بروی خود بیاورند باید منتظر جلز و ولزهای بیشتری باشند!

تابناک با نقل از اسپوتنیک چنین ادامه میدهد:

۲۵ دی ۱۳۹
«…اگر گفته های این سیاستمدار کُرد درست باشد باید گفت که روسیه به سرعت در پی آن است که شرایط سوریه را با هر وسیله ای به نفع وضعیت خود به ثبات برساند و در این راستا ابایی از قربانی کردن اهداف و منافع متحدان خود در سوریه نیز ندارد. ضمن آنکه هیچ بعید به نظر نمی رسد که این مذاکرات برای اعطای خودمختاری به کردها بهانه و قدم اولی باشد برای در هم ریختن یکپارچگی کلی سوریه و دادن امتیاز مشابه به گروه های معارض دیگر در سوریه.

همچنین احتمال دارد که روسیه با این اقدام، یعنی با چراغ سبز نشان دادن به معارضان تحت هدایت و کنترل ترکیه، معامله ای با ترکیه و اردوغان در راستای اعطای خودمختاری به کردها نیز بکند که این عملا به معنی از دست رفتن کامل یکپارچگی سیاسی و قلمرو در کشور سوریه است.»

…………….

افزوده ها و ضمایم

Alarabiya

23/01/2017

Astana Talks: Why Iran and Russia differ on Syria?

………
عصر ایران

۲۶بهمن ۹۱

رئیس قرارگاه عمار افزود: اگر دشمن به ما هجوم کند و بخواهد سوریه یا خوزستان را بگیرد اولویت با این است که ما سوریه را نگه داریم چون اگر سوریه را نگه داریم می‌توانیم خوزستان را هم پس بگیریم اما اگر سوریه را از دست بدهیم تهران را هم نمی‌توانیم نگه داریم.

…………..

انتخاب

۲۹ بهمن ۱۳۹۱
کیهان نوشت:

اظهارات نادرست یکی از خطبای انقلابی درباره اولویت سوریه یا خوزستان، مورد سوء استفاده رسانه های فتنه گر و ضدانقلابی قرار گرفت که در عمل خائن به کشورند اما این بار طرفدار تمامیت ارضی شده اند.

به گزارش خبرگزاری دانشجو مهدی طائب در جمع مسئولان بسیج دانشجویی گفته است: سوریه استان سی و پنجم و یک استان استراتژیک برای ماست.

………………

 Independent Journal Rveiw

……………………….

*

Sputnik

16:52 26.01.2017

Syrian Draft Constitution Proposed by Russia Envisages Presidential Rights

Russian constitutional proposals for Syria that were presented to the opposition at the Astana talks envisage that the president is elected for seven years and for no more than two consecutive terms, the document obtained by Sputnik, reads.

“The president is elected for a period of seven years by the Syrian citizens through a general, equal and direct election and through a secret ballot; the re-election of the same individual to the post of president is prohibited except for one additional term,” the Russia-proposed constitutional draft reads. 

*

Sputnik

12:13 26.01.2017

Syrian Opposition Purposely Refuse to Examine Russian Proposals – Adviser

Syrian opposition deliberately refused to examine the proposals on constitutional change presented by the Russian delegation, adviser to the opposition delegation in Astana Yahya Aridi told Sputnik Thursday.

“We were presented a paper [on constitutional change] that we already knew before. … We did not look deeply into it to see how much they [new draft and the previous proposals] coincide. Because we took a decision, on purpose, not to look into it at this moment. Because we consider concentration on constitution to be diverting attention from what Astana was for. It was for the ceasefire,” Aridi said.

“We did not look deeply into it this time on purpose. It was just given to Mohammed Alloush [head of delegation]. … Because now we just want from the Russians one important thing — to use their leverage to establish the ceasefire in Syria. Discussion of constitution can be a late stage. After [the ceasefire] we will talk about real political transition,” he added.

 

No Comments