توهمات انتخاباتی! مشارکت انتخاباتی و تحریم انتخاباتی

Share Button

واقعیت اینست که نه مشارکت انتخاباتی شرکت کنندکان و آرای  تقریبی ۳۰ میلیونی(جمعاً) آنها به این رژیم کمترین مشروعیتی میدهد و نه تحریم کردن حدوداً ۲۰ میلیونی تحریم کنندگان از رژیم مشروعیت زدایی میکند. این رژیم مشروعیتی ندارد تا از آن گرفته شود.

دو ماه دیگر انتخاباتی در حد قد و قواره جمهوری اسلامی که در واقع نه جمهوریست و نه اسلامی برگزار میشود. انتظاری که از  بازی بازیگران صحنه یا حاشیه صحنه؛ از اصولگرا گرفته تا اصلاحطلب؛ از براندازان نرم گرفته تا سخت میرود، بازی تکراری انتخاباتی، مطابق سناریو های گذشته است.

گروهی یا جریاناتی شرکت میکنند و مردم را از مواضع گوناگون به شرکت در انتخابات دعوت میکنند و گروهی نیز بر طبق سنوات و سیاق گذشته انتخابات را تحریم میکنند تا به خیال خود از رژیم سلب مشروعیت کنند.

واقعیت اینست که نه مشارکت انتخاباتی شرکت کنندکان و آرای  تقریبی ۳۰ میلیونی(جمعاً) آنها به این رژیم کمترین مشروعیتی میدهد و نه تحریم کردن حدوداً ۲۰ میلیونی تحریم کنندگان از رژیم مشروعیت زدایی میکند. این رژیم مشروعیتی ندارد تا با تحریم انتخاباتش از آن گرفته شود.

این نظام به اعتبار کارنامه سیاه حقوق بشری اش، فساد آفرینی نمونه وار تاریخی اش، ناکارآمدی نمونه وارش، دروغگویی دائمی اش به مردم و بازی با معشت آنها، ماجراجوئیهای منطقه ایی و صدور تروریسم شیعی و اسلامی اش، تقابلش با جامعه جهانی، بحران آفرینی های مداومش و دهها کاستی سیاسی،حقوقی و حتی دینی اش، کمترین جائی برای مشروعیت خود باقی نگذارده است تا آن جای ناچیز، با تحریم انتخابات از سوی بخشی ازمردم، بر همه این کاستیهای مشروعیت سوزش افزون شده و مشروعیت ناداشته اش زدوده شود.

پس اگر کسی فکر میکند صحنه آرایی انتخاباتی به رژیم مشروعیت میدهد بهمان اندازه اشتباه میکند که آنکس که فکر میکند با تحریم انتخابات کمر مشروعیتِ(نداشتهِ) رژیم را میشکند.

در این میان دو گروه یا جریان؛ در درون و در حاشیه رژیم هستند که این مسئله را بخوبی میدانند و آنها کسانی هستند که به این خیمه شب بازی انتخاباتی بعنوان مراسمی مینگرند که میتوان در آن مانور داد، یارگیری کرد، به مرکز ثقل قدرت نزدیک شد و یا حریفان را از مرکز ثقل قدرت دور ساخت و بر رقابت و جنگ قدرت در درون نظام نفت پاشید، آب را گل آلود کرد و ماهی گرفت.

در درون این دو گروه یا جریان؛ کسانی وجود دارند که به انگیزه جاه طلبی شخصی، فارغ از دین، وطن و ارزشهای اخلاقی یا سیاسی وارد بازی میشوند و قادرند و آمادگی دارند تا بقول معروف برحسب وزش باد قبای خود را بموقع پشت و رو کنند. در برابر این گروه؛ کسان و جریاناتی  نیز هستند که به فرصت های انتخاباتی، چه با انگیزه اصلاحطلبانه و یا به انگیزه تند کردن تنور جنگ قدرت در درون رژیم در بازی شرکت میکنند و سعی دارند در راستای منافع مملکت با مانور های خود، سیر تحولات به جلو را سرعت بخشند.

از این مقدمه فوق این نتیجه بسیار مهم راهبردی گرفته میشود که انتخابات ایران، انتخابات برای مردم و از آنِ آنان نیست بلکه آرای مردم در این انتخاباتها اهرم تغیرات موازنه قدرت در درون ساختار حاکم و تصفیه حسابهای قدرت طلبان حکومتی و مدعیان آنها است.

در حقیقت انتخابات در میهن ما، انتخابات درونی رژیم بین گروههای درونی حلقه اصلی قدرت است و مردم وسیله و کاتالیزاتور جابجایی قدرت. و دقیقاً از این روی؛ تحریم این انتخاباتها از این منظر عملاً سوزاندن  سرمایه ولو ناچیز و فرصتی است که میتوان از آن برای تأثیر گذاری روی جنگ قدرت در داخل نظام و آرایش نیروی حکومتی بسود تحولات مورد نظر نهایی، بهره برد.

و از این مهمتر تا هنگامیکه مردم  یا بخشی از آنان، بهر نحو در این انتخاباتها بعنوان فرصتی برای تحقق گزینشهای واقعی خود فکر میکنند و چشم انتظار های رفاهی و معشیتی دارند و آنها را جدی میگیرند و تا هنگامیکه گزینه راهبردی میدانی دیگری  و اپوزیسیونی میدانی مطرح نیست؛ فعالین سیاسی در این عرصه با شرکت فعال و تاکتیکال خود در همین نمایشات انتخاباتی، ارتباط خود را با مردم حفظ کرده و میتوانند بموازات تغیرات خلق و خوی سیاسی آنان روی آنها تأثیر گذاری کرده، خود را بیانگر و طرح کننده مطالبات فوری و میان مدت آنان نشان داده و به ارتقای سطح آگاهی سیاسی آنان نیز کمک کنند تا در مراحل تُندرهای سیاسی  تحول آفرین آینده، صدای آنان در گوش همین مردم ، هم صدایی آشنا باشد و هم بگوش آنان برسد.

این مقدمه کوتاه، بمناسبت نامزدی محمود احمدی نژاد در انتخابات ریاست جمهوری جدید است که خبر آن امروز انتشار یافت نگاشته شد.  اصل مطلب در یاداشت بعدی مورد واکاوی قرار میگیرد.

 

 

No Comments