چرا رئیسی را جلو انداختند؟

Share Button

چکیده :رئیسی که تمام عمرش را در پستهای گوناگون دستگاه قضایی گذرانده، فرصتی برای درس خواندن نداشت ولی به محض آمدن به مشهد کرسی درس خارج راه انداخت. مرحوم طبسی هیچوقت از تدریس کفایه فراتر نرفت و به تدریس خارج نپرداخت و در همین حوزه، آیت‌الله رضازاده پس از سیزده دوره کفایه‌گویی با احتیاط به آنچه خودش «مقدّمه‌ای بر درس خارج» می‌خواند، رسید. تدریس خارج رئیسی از همان موقع ادّعای اجتهاد کامل و نامزدی برای رهبری بود مثل تدریس مجتبی خامنه‌ای که بلافاصله آنرا پس از تدریس خارج سیدحسن خمینی آغاز کرد که از قافله جا نماند. می‌بینید که بالاترین سطح حوزه بازیچه‌ی سیاست شده است …+ کامنت من در پایان

کلمه

گذشته از بی‌برنامگی عرصه‌ی سیاست در ایران و اینکه نباید الزاماً پشت هر کنشی طرح و نقشه‌ای بسیار عمیق دید، پرسش اوّل درباره‌ی رئیسی این است که چرا رئیسی را جلو انداختند؟ اوّل اینکه آرای پنجاه‌درصدی روحانی رقبا را وسوسه می‌کند که بخت خود را بیازمایند خصوصاً اینکه شبه‌خرافه‌ای در عرصه‌ی سیاست ایران هست که می‌گوید دولت مستقر همیشه متّهم است. گرانی و نارضایتی را می‌شود همیشه به گردن آنها انداخت. استدلال رهبر نظام برای ورود کارگزاران سازندگی به عرصه‌ی سیاست هم همین بود که مردم اینها را مقصّر می‌دانند و رأی نمی‌دهند.

دوّم نبود چهره‌ی تأثیرگذار در بین اصولگرایان. قالیباف می‌توانست باشد ولی گذشته از جنجال‌های اخیر، او نامزد شکست‌خورده‌ی انتخابات گذشته است (این را بعد بیشتر باز می‌کنم). سّوم و چهارم سیادت رئیسی و استفاده از وجهه‌ی تولیت آستان‌قدس رضوی.

پنجم: کارنامه‌نداشتن وی. این آخری را بسیاری دلیل ضعف او می‌دانند؛‌ از لحاظ فنّی بله ولی نزد عامّه‌ی مردم کسی که کارنامه‌ای ندارد، دیکته‌ای ننوشته، پس غلط هم ندارد. او می‌تواند بگوید باید چنین و چنان کرد بی‌آنکه کسی در جواب به او بگوید چرا خودت در فلان مسئولیّت اجرایی آنگونه نکردی.

پرسش دیگر این است که خودش چرا پذیرفت بیاید. ابتدا باید در نظر داشت که باعث و بانی این کار پدرزن او بود. علم‌الهدی پنجاه عضو خبرگان را برآن داشت که به رهبری نامه بنویسند. ظاهراً برای اینکه منصوب او بود ولی در واقع برای گرفتن تأیید از رهبر. خامنه‌ای در جواب رئیسی که «مرا از ورود در انتخابات نهی کنید» گفت: «این کار را نمی‌کنم» که در واقع تأیید او نیز بود. (همین را مقایسه کنید با نهی پشت بلندگو خطاب به احمدی‌نژاد)

بدون تعارف به نظرم دلیل اصلی آمدن رئیسی بحث رهبری او باشد. رئیس جمهورهای ایران همه دودوره‌ای بودند و دلیلی ندارد روحانی چنین نباشد. رئیسی می‌توانست صبر کند و دوره‌ی بعد با قدرت بیاید و حتّی بخت پیروزی هم داشته باشد. به نظرم در اندرونی نظام امید چندانی به اینکه رهبر تا چهارسال بعد زنده باشد نیست یا کم است.

رئیسی که تمام عمرش را در پستهای گوناگون دستگاه قضایی گذرانده، فرصتی برای درس خواندن نداشت ولی به محض آمدن به مشهد کرسی درس خارج راه انداخت. مرحوم طبسی هیچوقت از تدریس کفایه فراتر نرفت و به تدریس خارج نپرداخت و در همین حوزه، آیت‌الله رضازاده پس از سیزده دوره کفایه‌گویی با احتیاط به آنچه خودش «مقدّمه‌ای بر درس خارج» می‌خواند، رسید. تدریس خارج رئیسی از همان موقع ادّعای اجتهاد کامل و نامزدی برای رهبری بود مثل تدریس مجتبی خامنه‌ای که بلافاصله آنرا پس از تدریس خارج سیدحسن خمینی آغاز کرد که از قافله جا نماند. می‌بینید که بالاترین سطح حوزه بازیچه‌ی سیاست شده است.

رئیسی در برابر دو نامزد دیگر یعنی شاهرودی و صادق لاریجانی از هرلحاظ کم دارد. تنها پست ریاست‌جمهوری و مشابه‌سازی با رهبر فعلی می‌تواند او را نامزد اصلی رهبری کند.

من پرداختن تفصیلی به رئیسی را به بعد وامی‌گذارم ولی یک نکته را با تأکید می‌گویم که شکست رئیسی، پرونده‌ی رهبری او را برای همیشه می‌بندد. سیّدعلی خامنه‌ای «فقط» با نقل خاطره رهبر نشد،‌ او با اتکا به دو دوره پیروزی قاطع در انتخابات رهبر شد و خاطره هم آن را تکمیل کرد. وقتی خبرگان در بزنگاه انتخاب رهبر قرار بگیرند، هیچگاه به کسی که از جانب مردم جواب رد شنیده اعتماد نخواهند کرد.

………………………………………

کامنت من:

در روزهای اخیر واحدهای پیاده نظام سایبری این دژخیم نظام، با ماسکهای مختلف اپوزیسیون نمایانه، از ماسک چپ گرفته تا ماسک لیبرال و سلطنت طلب، در دنیای مجازی فعال شده، در بوق و کُرنای تحریم انتخابات و تخریب روحانی میدمند و سعی دارند این پیام را به مردم برسانند که او  بعنوان یک مهره رژیم، با دیگر مهره های آن تفاوت ماهوی یا اساسی ندارد.

اگر یک مغلطه آگاهانه و هدفمند نباشد قطعاً یک ناشیگری بسیار محسوس سیاسی است؛ چنانچه شخص بعنوان یک سیاستورزِ اپوزیسیونی، همه ملاحظات تاکتیکی در عرصه مبارزه و تضادهای درونی همین رژیم، تفاوتهای سیاسی جناحهای مختلف آن، رقابتها و جنگ داخلی قدرت در آنرا نادیده گرفته و با دعوت به کُنشِ انفعالی تحریم انتخابات، با نتیجه تکراری «صفر»، عملاً از آرای موافق آن نامزدی که بلحاظ چشم اندازی توسعه و تحول سیاسی راه گشاتراست بکاهد تا آرای رقیب او را بیشتر نشان دهد و شاید هم بیشتر،حتی به پیروزی طرف بدتر یاری رساند.

مخاطبین فتوای تحریم انتخابات از سوی تحریمگران حرفه ایی که  فتوای آنها بلافاصله از سوی شبکه اطلاعاتی سایبری برخی جریانات درون نظام هم رله شده و بازنشر میشود، اقشار فرودست، عقب مانده و باورمندان نسبتاً کور به نظام هستند که چنین پیامهائی اساساً به آنها نمیرسند بلکه فقط آن اقشار مدرنی آنرا میگیرند که اگر به پای صندوقهای رأی بروند، انتخاب آنها شخص مورد توجه رهبری نظام  و جریانات پادگانی نیست بلکه عکس آنست.

پس ترغیب این اقشار مدرن به تحریم انتخابات یعنی رای دادن به مطلوبترین گزینه نظام و رهبری آن و درست بهمین دلیل، حرف تاجزاده که میگوید «تحریم یعنی رأی دادن به رئیسی»، حرفی کاملاً بجاست و حتی بسی فراتر از آنست که نگارنده یادداشت  فوق آنرا توضیح داده و تکمیل کرده است.

فقط اینرا هم اضافه کنم، که با رصد روزانه و مستمر سایتهای پادگانی نظام، در این ایام انتخاباتی، شباهت عجیبی بین آهنگ ارکستر همگانی آنها در تخریب روحانی با دلایل تحریمگرانی که در همان راستا میکوشند میبینم که اکثراً هم در پشت نامهای مستعار و ماسکهای گمراه کننده پنهان هستند.

اگر روحانی یکی از مهره رژیم مانند بقیه است پس تخریب او از سوی جریانات و سایتهای پادگانی یعنی چه؟

No Comments