نامه سرگشاده به وزیر کار، علی ربیعی

Share Button

با سلام جناب آقای علی ربیعی وزیر کار محترم جمهوری اسلامی 

جناب آقای وزیر! من این نامه را بعنوان یک کارگر بشما مینویسم و در رابطه با فاجعه معدن ذغال سنگ زمستان یورت آزاد شهر. بعنوان یک شهروند و یک کارگر که فکر میکند همین بلا مانند هزاران نمونه دیگر بر ممکنست بر سر دیگر هموطنان، همکاران، دوستان دور و نزدیکم بیفتد این نامه را بشما مینویسم.

شما و دیگر مقامات جمهوری اسلامی؛ بر زنده بگور شدگان این معدن که بخشِ بسیار کوچکی از زنده بگور شدگان عمومی کُل جمعیت ۸۰ میلیونی میهن ما هستند، بر آنان اشک بسیار ریختید و مقامات محلی اعلام ۳ روز عزای عمومی اعلام کردند و بحث شهید اعلام کردن قربانیان را مطرح ساختند!

سئوال اول من از شما اینست: – چرا  در میهن ما همیشه همه این گونه شهدا باید از مردم عادی و ضعیف جامعه باشند که تا لحظه نوشیدن شربت تلخ شهادت، برای نظام مستضعف پرور حاکم بر میهن ما نه تنها از قاذورات هم نبوده اند بلکه بخاطر کوتاه بودن دستشان از همه جا، از جمله از دستگاه نمرودی و فرعونی قضائی کشور، هفته ها و ماهها دستمزدشان هم بالا کشیده شده یا به چاه ویل تأخیرات طولانی می افتاده است!

دومین سئوال من اینست : جناب وزیر کار محترم!، آیا در این جمهوری اسلامی مستضعیف کُش و پروار کنندگان دزدان و اختلاسگران حکومت اسلا پناه ما هرگز اتفاق افتاده است که حقوق و مزایای طلاب حوزه های دینیِ زیر نظر مقامات روحانی حاکم و شرکای حکومتی(و نه مراجع شریف حذف شده  از ساخار قدرت حکومتی) هم حتی یک روز به تأخیر بیافتد؟ آیا هرگز شده است تا مواجب نیروهای بسیج  حتی یک روز پرداخت نشده یا به عقب بیفتد؟

سومین سئوال ـ  جناب وزیر کار یا بهتر بگویم وزیر محترم کارفرما! شما و مقام معظم رهبری و دیگر بزرگان کشوری و لشکری، در مرثیه خوانی، ابراز تأثر و حتی گریه زاری در حق این زنده بگوران و بازماندگان آنها دریغ نفرمودید که این البته عادت شماست، ولی چرا؟ بجای این گریه زاریها، در رابطه با این فاجعه از ذکر نام مسئولین، و در درجه اول صاحبان این معدن خودداری فرمودید؟ رسانه های شما، رندانه برای پنهان کردن نام  صاحبان واقعی این معدن، به ردیف کردن یکسری نامها  و اسامی مجهول الهویة صاحبان حقوقی این معدن پرداختند و از آن جمله نام یک بانک و مؤسسه قرض الحسنه  و فلان بسیج و.. اکتفاء فرمودند. جناب وزیر محترم..! شما و رسانه هایتان سعی کردید با قدری سکنجبین رقیق و ارزان، سر معدنچیان و جامعه کارگری میهن ما را شیره مالی کنید! ولی این نشدنی است!

جناب وزیر! هر آدم اکابر رفته ایی در این سرزمین اکابری ها میداند که در پشت سر یک نام حقوقی برای هر مؤسسه ایی مانند بانک فلان یا شرکت سهامی فلان یک یا چند کلان سرمایه دار قرار دارد که کنترل آن موسسه را در اختیار دارند.

جناب وزیر..! برای یک لحظه وجدان خواب رفته خود را از خواب ناز بیدار کرده بدان رجوع کنید و به ملت، جامعه کارگری و همان معدنچیان و خانواده آنها بگوئید کدامیک از نهادهای نظامی و زیر نظر مقام معظم رهبری صاحب این شرکت هستند که قریب ۴۰ تن از معدنچیان نگون بخت میهن مارا به کام هیولایی خود کشید؟! این تقاضای زیادی نیست؟

در این مملکت امام زمانی شما بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار، دارائیهای بانکهای مملکت بالا کشیده شد و تحت عنوان معوقات بانکی ناپدید گردید و بالا کشیدگان این رقم نجومی در آنسوی آبها و اقیانوسها به ریش این ملت میخندند و نامهایشان فاش نشدنی و خودشان از مصونیت آهنین برخوردارند. همین چند ماه پیش معلوم شد که ۳ کشنی نفتکش با نفتشان راه دیار غیب را در پیش گرفته اند و معلوم نیست در کدام مدار جغرافیایی در این عالم ما غیب شده اند! انها دیگر شهید اعلام شدنی نیستند هرچند سربه نیست شده اند! آیا صاحبان این معدن هم از جمله همان موارد هستد که برای عموم منطقه ایی ورود ممنوع میباشند؟

جناب وزیر..! برای یک لحظه از ملت بزرگ این سرزمن خجالت کشیده نام صاحبان معدن را بگوئید! نه نامهای های مجهول الهویه حقوقی بلکه نام  صاحبان حقیقی آنرا یا صاحبان حقیق ان اشخاص حقوقی را!

حبیب تبریزیان

۱۷ اردیبهشت ۹۶

……………………..

افزوده ها و ضمایم

..

وقتی سایتها و رسانه های پادگانی و در میان برجسته ترنینشان، نشریه جوان برای زمین زدن روحانی بنفع قالیباف و رئیسی، از تبدیل شدن به زبان کارگران ابائی ندارند.

تابناک

روزنامه جوان در گزارشی با تیتر «معدنچی خشمگین به روحانی: ۱۰هزار تومان برای بیماری بچه‌ام ندارم» نوشت: «در جریان سفر دیروز حسن روحانی به استان گلستان و بازدید از معدن آزادشهر، یک کارگر معدن خطاب به روحانی گفت: آقای رئیس‌جمهور، تا الان کجا بودید؟ آیا خودتان با ماهی یک میلیون تومان می‌توانید زندگی کنید؟ ۲۲سال در معدن کار کردیم، آقای روحانی، شما می‌دانید معدنچی یعنی چی؟! ۱۷۰بچه بی‌پدر شدند.۴۰ زن بیوه شدند. چند سال پیش آمدیم فرمانداری و اعتراض کردیم که ماه‌هاست حقوق نگرفته‌ایم. با زن و بچه آمدیم اما مسئولان رسیدگی نکردند.

۲۰میلیون از این شرکت طلب دارم اما ۱۰هزار تومان ندارم که فرزندم را دکتر ببرم. معدنچیان ۲۵سال در معدن کار می‌کنند و بعد از ۲۵ سال که بازنشسته می‌شوند تنها یک میلیون و ۴۰۰هزار تومان حقوق بازنشستگی می‌گیرند. ۱۷۰۰ متر در کوه بدون تهویه کار می‌کنیم. معاون فرماندار شب گذشته اعلام کرده که این معدن گاز ندارد. همه دروغ می‌گویند، دلم درد دارد. بیمه کارگران معدن، آرایشگری و کتابداری است. بیمه سخت و زیان‌آور نمی‌گیریم. زن و بچه مردم یک هفته است که اینجا هستند. تا یک ماه دیگر هم نمی‌توان معدنکارانی را که داخل معدن مانده‌اند، نجات داد.»

No Comments