تحریم آن‌ها و مقابله‌ی ما: تا کِی شعار؟

Share Button

چکیده : این طرح مجموعه‌ای‌ست از شعارهای ضدآمریکایی، که با گرته‌برداری از اقدامات آمریکایی‌ها نوشته شده‌است؛ مثلاً در مقدمه برخی عبارات را، باز به‌تقلید از آمریکایی‌ها، تعریف کرده‌اند، که البته برخی واژگان موجود در تعریف‌ها، خودْ از فرط ابهام نیازمند تعریف‌اند (!)، یا این‌که دارایی آمریکایی‌های مشمول طرح را در ایران توقیف کرده‌اند، یا امکان مبادلات بانکی را با ایران از ایشان سلب کرده‌اند ـــ کسی هم نیست که بپرسد مگر هیچ مقام سیاسی یا نظامی آمریکایی در ایران حساب بانکی دارد؟ ... +کامنت من درپایان

یوسف رحمانی:

در پاسخ به‌تحریم‌های اخیر آمریکا، صرف‌نظر از بررسی تخصصی این‌که تصویب این تحریم‌ها ناقض برجام هست یا خیر، مجلس شورای اسلامی طرحی را با عنوان «مقابله با اقدامات ماجراجویانه و تروریستی آمریکا در منقطه» تصویب کرده‌است. مطالعه‌ی هر دو متن بسیار آموزنده است؛ از جمله در خصوص دقت خیره‌کننده و جزئی‌نگری مثال‌زدنی آمریکایی‌ها در تحریم، و بی‌دقتی و رفتار نمایشی و کلی‌گویی و شعارهای بی‌مایه‌ی ما در پاسخ به‌این تحریم؛ خصوصاً اگر پیش‌نهادهای نمایندگان را در اصلاح این طرح بخوانیم که حسابی مفرح است: برخی حتا به‌دنبال این بوده‌اند که سران حکومت سابق را نیز به‌موجب همین طرح تحریم کنند (!).

در واقع، این طرح مجموعه‌ای‌ست از شعارهای ضدآمریکایی، که با گرته‌برداری از اقدامات آمریکایی‌ها نوشته شده‌است؛ مثلاً در مقدمه برخی عبارات را، باز به‌تقلید از آمریکایی‌ها، تعریف کرده‌اند، که البته برخی واژگان موجود در تعریف‌ها، خودْ از فرط ابهام نیازمند تعریف‌اند (!)، یا این‌که دارایی آمریکایی‌های مشمول طرح را در ایران توقیف کرده‌اند، یا امکان مبادلات بانکی را با ایران از ایشان سلب کرده‌اند ـــ کسی هم نیست که بپرسد مگر هیچ مقام سیاسی یا نظامی آمریکایی در ایران حساب بانکی دارد؟ یا اصلاً مگر وزن ما در مبادلات تجاری بین‌المللی چقدر هست که بخواهیم دیگران را از امکانات گسترده و نظام بانکی شفاف و پاسخ‌گوی‌مان (!) محروم کنیم؟ وقتی سهم ما از تجارت بین‌الملل چیزی کم‌تر از نیم‌درصد است، این حرف‌ها بیش‌تر به‌شوخی شبیه است.

وانگهی، سایر اقدامات هم، از تحرکات منطقه‌ای تا دیگر حرکات، تاکنون در حال انجام بوده‌اند؛ چه‌نیازی به‌این‌که متنی که روشن است از جایی دیگر به‌مجلس‌نشینان دیکته شده به‌تصویب برسد، و شأن قانون‌گذار بیش از پیش دچار خدشه شود؟ تنها عبارت مفید معنای این طرح در مواد ۱۱ و ۱۲ آن آمده‌است، که بدون هیچ‌گونه تدبیری جهت تخصیص بودجه و پیش‌بینی محل آن، دولت را ملزم کرده‌است که مجموعاً ۲هزارمیلیارد تومان را به‌تحرکات امنیتی در منطقه و توسعه‌ی توان موشکی اختصاص دهد؛ در حالی که مطابق اصل ۷۵ قانون اساسی، طریق هرگونه «افزایش در هزینه‌ی عمومی» باید معلوم شده‌باشد.

از این گذشته، حتا این عبارات مفید معنا هم در واقع بی‌معنی‌اند: با این قبیل اقدامات می‌خواهیم دقیقاً چه‌مقابله‌ای با اقدامات آمریکا کنیم؟ کل بودجه‌ی این طرح، که در شرایط فعلی، بار هزینه‌ای قابل ملاحظه‌ای را نیز بر منابع عمومی تحمیل می‌کند، چیزی نزدیک به۶۰۰میلیون دلار است؛ در حالی که فقط بودجه‌ی نظامی ایالات متحد در سال ۲۰۱۷ نزدیک به۶۵۰میلیارد دلار بوده‌است: دوبرابر کل بودجه‌ی ایران در سال ۱۳۹۶ ـــ مقایسه‌ای که به‌قدر کفایت برای بیان اختلاف در قدرت گویاست.

تقویت توان دفاعی خوب است، لازم است، ضروری‌ست؛ ولی این‌قبیل اقدامات را هیچ‌کس جدی نمی‌گیرد. فن‌آوری‌های نظامی بازدارنده نیازمند توسعه‌اند، ولی اولاً در موشک خلاصه نمی‌شوند و، خصوصاً، ما نیازمندتر به‌پدافندهای هوایی قدرت‌مند هستیم. از این گذشته، راه قوی‌شدن از این مسیرها نمی‌گذرد؛ اگر می‌توانیم از خودمان دفاع کنیم، که بحمدالله می‌توانیم، اکنون باید با کار اقتصادی نیرومندتر شویم؛ ایران اکنون نیازمند شفافیت و ثبات اقتصادی، مبارزه‌ی بی‌امان با فساد ساختاری، و برچیدن زمینه‌های متنوع آن است، تا با جذب روزافزون سرمایه‌ی خارجی، بتوانیم آن‌چنان اقتصاد مستحکمی بسازیم، که هیچ تحریمی بر آن اثرگذار نباشد.

…………………………………………………………….

کامنت من:

قصد داشتم راجع به این تخصیص اعتبار دو هزار میلیارد تومانی از سوی مجلس و بدرخواست دولت ناامیدی و تسلیم روحانی یادداشتی بنویسم که یادداشت فوق را در کلمه دیدم که نکاتی را ذکر کرده است که به ذهن من خطور نمیکرد و متقابلاً نکاتی وجود دارند که این یادداشت خوب از نظر انداخته است. من ذبلاً بدانها اشاره میکنم.

۱ـ حق مسلم هسته ایی که تا کبریای تقدس گرایی و عظمت نمایی عومگرایانه بالارفت، بالاخره زیر فشار تحریم اقتصادی، رژیم مجبور به دست برداشتن از آن گردید. آنچه از آن حق مسلم هسته ایی نصیب کشور شد؛ انزاوی بین المللی، اتکای وابستگی آور بیشتر به روسیه و چین، دهها میلیارد دلار هزینه مستقیم و صدها میلیارد دلار هزینه غیرمستقیم، برباد رفتن نزدیک به ۷۰۰ میلیارد دلار درآمد نفتی طی ۸ سال دولت احمدی نژاد به بهانه و تحت پوشش دور زدن تحریمها، اختلاسهای میلیارد دلاری و ظهور  رضا ضرابها، مه آفرید امیر خسرویها و بابک زنجانیها و… ، بود.

حالا حق مسلم موشکی عَلَم شده است منتها متولیان آن نمیخواهند که با عنوان گذاری “حق مسلم موشکی” خاطره آن حق مسلم ایران ویرانساز را در ذهن مردم تداعی کنند، و الی همان منافع و همان انگیزه ها که پشت سر آن حق مسلم بود پشت سر این یکی هم هست.

۲ ـ از نظر محاسبه قدرت و برابری نیرو، همواره ملتها و ممالک انقلابی اتکایشان به مردم و مقاومت مردمی بوده است و میباشد. اگر مردمی قادرند قیام کنند و یک رژیم مقتدر و مسلح و برخوردار از حمایت قدرتهای بزرگ جهانی را براندازند، آن مردم بی شک قادرند با مقاومت توده ایی خود در حد ارتش ملی و توده ایی، از انقلاب و نظام انقلابی خود دفاع هم بکنند. پس میلیتاریزه کردن ساختار قدرت از سوی حکومت های برآمده از انقلاب فقط یک معنی میدهد و آنهم فاصله گیری اشان از ملت و ضد ملی شدن است. و هرچه این نظامیگری بیشتر باشد فاصله حکومت با مردم بیشتر است. هرچه سرمایه گذاری روی فن آوریهای نظامی مدرنتر بیشتر باشد، بی اعتنایی و عدم اتکاء رژیم به مردم بیشتر است.

روسیه انقلابی از روز فاصله گیری اش از آن مردمی که در اثر انقلاب آنان به قدرت رسیده بود، شروع کرد به سرمایه گزاری سنگین روی زرادخانه موشکی و هسته ایی. چین هم بالنسبه همین راه را رفت. بشار اسد امروزه برای بقای خود و رژیمش فقط به بمباران هوائی و ضربات موشکی و نه ارتش منظمش، تا مرحله استفاده از نیروی هوایی روسیه برای بمباران مردمش روی آورده است. اگر این رژیم مشروعیت ملی و مردمی داشت باید از سربازان و نیروهای مردمی اش برای به اصطلاح “تروریستها” استفاده کند. در حالیکه کار در آنجا برعکس است.  رژیم برای سرکوب مردم از پیاده نظام حزب الله لبنان و گردانهای فاطمیون افغان و حزب الله عراق و نیروهای مستشاری سپاه قدس اسفاده میکند در حالیکه مخالفین نظام از همان مردم که اسد بنام آنها حکومت میکند، سرباز گیری داوطلبانه میکنند تا با رژیم زیر بمباران سنگین هوائی و موشکی آن بجنگند.

اتکاء رژیم ولایی ما به فن آوری موشکی و به قایقهای سریع السیر انتحاری روبوتیک (بی سرنشین)، فقط یک معنا دارد و آنهم اینست که که رژیم به مردم کمترین اطمینانی ندارد و وقتی خامنه ایی از دشمن نام میبرد در ضمیرش همین مردم و مخالفان داخلی اش منظور میباشند که احتمالاً به ضم او، آن دشمن خارجی هم در کسوت همین دشمن داخلی ظهور خواهد کرد.

۳ ـ سالی نیست که دهها مانور شهری در تهران و دیگر شهرهای بزرگ از سوی سپاه برگزار نشود. باید پرسید؛ مگر رژیم منتظر است در خیابانهای تهران و شیراز و تبریز و.. ، با دشمن روبروش شود!؟ که این همه تمرین نظامی شهری برای سپاه ترتیب میدهد؟

نویسنده یادداشت فوق در مقام مقایسه، به بودجه ۶۵۰ میلیارد دلاری نظامی امریکا اشاره کرده است. باید این توضیح داده میشد که آمریکا، قبل از صرف این بودجه کلان؛ از محل کارهای تحقیقاتی برای فن آوریهای نظامی اش، هرساله صدها میلیارد دلار در نتیجه فروش دست آوردهای جانبی آن تحقیقاتها و با فروش محصولات مورد تحقیق و توسعه، بصورت فروش کالها و خدمات غیر نظامی و جنگ افزارهای مدرن به دنیا درآمد صادراتی وارد کشور میکند که از قبل آن میلونها امکان شغلی در کشور ایحاد میشود.

از نظر اقتصاد ملی (و نه اقتصاد شرکتی) بازده و برآیند بودجه دفاعی آمریکا برای کشور اگر زیر صفر نباشد بالای صفر هم نیست. و اینست و این بود آن تفاوتی که کمر اقتصاد شوروی را در یک مسابقه نظامی بسیار نابرابر با آمریکا شکست.

امریکا با استفاده از صنایع عظیم نظامی اش و بودجه های تحقیقاتی اش، بازار کالاهای غیر نظامی هزاران میلیارد دلاریش را در دنیا توسعه داد و اتحاد شوروی همه اقتصاد غیر نظامی اش را هزینه و قربانی صنایع نظامی اش کرد تا در مسابقه نظامی عقب نماند.

No Comments