مرگ بر کارگر! درود بر ستمگر!

Share Button

سایت تابناک گزارشی دارد در رابطه با تظاهرات قریب ۵۰۰ نفر از کارگران فولاد اهواز که بخاطر عدم پرداخت چند ماهه دستمزدشان است. تابناک برای این گزارش تیتر”شعار تأمل برانگیزی که کارگران اهواز سردادند تا شاید مشکلشان حل شود!” را برگزیده است. کارگران همچنین شعار میداده اند:

“یه اختلاس کم بشه مشکل ما حل میشه!” مطلب احتیاج با تفسیر زیادی ندارد. دیدن کامل کلیپ ویدئویی را توصیه میکنم. این توضیح را بدهم که اگر سایت سردار رضائی، تابناک یا دیگر سایتهای وابسته به حاکمیت و محافل نظامی اینگونه اعتراضات کارگری را بازتاب میدهند بهیچوجه بمعنای این نیست که آنها از حقوق کارگران دفاع میکنند بلکه با توجه به طیف مخاطبین این گونه رسانه دولتی که بطور نزدیک به مطلق افراد درون حلقه طبقه سیاسی حاکم هستند، هدف اینست که نبض جامعه کارگری به اطلاع حاکمیت برسد تا بر اساس این اطلاع رسانی مقتضی ترین سیاست ها را بر مهار اعتراضات اتخاذ کند.   

..مرگ بر کارگر، درود بر ستمگر؛

یه اختلاس کم بشه مشکل ما حل میشه!

تابناک

شعار تأمل برانگیزی که کارگران اهوازی سر دادند تا شاید مشکلشان حل شود!+فیلم
در این شرایط سخت، مدیران و مسئولان کشور باید برای یک لحظه خود را جای این کارگران بگذارند و شرایط سختی که برای آنها پیش آمده را با تمام وجود درک کنند؛ فرایندی که اگر حتی برای یک بار رخ دهد، قطعاً خواب از مدیران مسئول و دلسوز ربوده خواهد شد و حل چنین مشکلاتی در دستور کاری آنها قرار خواهد گرفت.

کد خبر:۷۷۷۱۳۷
تاریخ انتشار:۰۶ اسفند ۱۳۹۶ – ۱۰:۲۳۲۵ February 2018

شعار تأمل برانگیزی که کارگران اهوازی سر دادند تا شاید مشکلشان حل شود!+فیلمبیش از یک ماه از ناآرامی های فراگیری که بسیاری از شهرهای کشور را در بر گرفت، گذشت، ولی هنوز بسیاری از مطالبات برحق گروه های مختلف اجتماعی ـ که اتفاقاً مورد تأیید مقامات ارشد کشوری و لشکری نیز هست ـ روی زمین مانده است؛ مطالبات شهروندانی مثل کارگران فولاد اهواز که خواسته ای کاملاً صنفی دارند و دیگر صبر و قراری برای آنها نمانده است.

به گزارش «تابناک»؛ صبح دیروز و پس از تجمع های بی نتیجه گذشته، دوباره جمعی از کارگران فولاد اهواز در اعتراض به آنچه عدم پرداخت حقوق و مزایای صنفی خود عنوان می کنند، جلوی ساختمان استانداری خوزستان تجمع کردند؛ تجمعی که البته با پاسخ منطقی و مسئولانه ای از سوی مدیران ارشد این استان رو به رو نشد تا بلاتکلیفی آنها ادامه پیدا کند.

چیزی حدود ۵۰۰ تن از این کارگران که جمعیت تمامی آنها بیش از ۴ هزار تن است، دیروز در مقابل ساختمان استانداری حاضر شدند و برای چندمین بار شعارهایی با محوریت پیگیری مطالبات برحق خود سر دادند؛ کارگرانی که در کارخانه شرکت ملی فولاد اهواز، مشغول به فعالیت هستند و ماه هاست حقوقشان پرداخت نشده است.

……………………………….

افزده هها و ضمایم

رویدادی از جنس خودزنی که کارگران معترض در پیش می‌گیرند تا به مدد آن، فرصت اعتراض و فریاد کردن خواسته هایشان را به دست آورند. اینکه علیه خودشان شعار بدهند یا تلاش کنند که حرف هایشان را لابلای شعار‌های پذیرفته شده بیان کنند. اینکه حقوق نگرفته‌اند، نمی‌گیرند و نگرانند که به این زودی هم نگیرند!

کد خبر:۷۷۸۴۰۹
تاریخ انتشار:۰۹ اسفند ۱۳۹۶ – ۱۲:۳۲۲۸ February 2018
جمع می‌شوند تا به وضع وخیمی که بدان گرفتار آمده‌اند اعتراض کنند، اما راهی جز خودزنی پیش روی خود نمی‌بینند؛ این شرح حال کارگرانی است که راه فریاد کردن اعتراضشان را شعار علیه خود یافته‌اند.

به گزارش «تابناک»؛ از شعار «درود بر ستمگر، مرگ بر کارگر» که کارگران هپکو اراک در اعتراضشان به وضع این مجموعه پس از خصوصی‌سازی سر دادند تا شعار «حقوق به ما نمیدن، مرگ بر آمریکا» که روز گذشته کارگران گروه ملی فولاد مقابل استانداری خوزستان سر دادند، تنها چند روز می‌گذرد، اما اوضاع به گونه‌ای پیش رفته که به نظر می‌رسد در شروع راه پدیده‌ای نوظهور قرار داریم که فراگیر خواهد شد.

رویدادی از جنس خودزنی که کارگران معترض اتخاذ می‌کنند تا به مدد آن، فرصت اعتراض و فریاد کردن خواسته هایشان را به دست آورند. اینکه علیه خودشان شعار بدهند یا تلاش کنند که حرف هایشان را لابلای شعار‌های پذیرفته شده بیان کنند. اینکه حقوق نگرفته‌اند، نمی‌گیرند و نگرانند که به این زودی هم نگیرند!

اما چرا شعار دادن علیه خود؟ نخستین دلیلی که این کار دارد، نگرانی از عقوبت «اعتراض» است. عقوبتی که بر اساس موازین حقوقی، قوانین کار و حتی اصول دینی، نمی‌بایست متوجه معترضان شود، اما می‌شود و از این روی، کارگران معترض تلاش دارند از ابتلای به آن فرار کنند. نگرانی از واکنشِ قابل حدس مسئولان به اعتراضات. اینکه تا اسم از کسی ببرند، با عصبانیت وی مواجه می‌شوند و امکان دارد از کار بیکار شوند.

این در حالی است که جز واکنش مسئولان، همواره اعتراض در کشورمان با نگرانی‌های بزرگتری هم همراه است؛ نگرانی‌هایی کهدومین دلیل شعار دادن کارگران علیه خودشان است. اینکه می‌ترسند اعتراضاتشان با برخی حوادث و رویداد‌ها همزمان شده و در راستای آن‌ها تفسیر و تحلیل شود یا حتی بدون رقم خوردن اتفاقی خاص، به مسائل دیگر گره زده شده و انواع و اقسام انگ و برچسب بخورد. مثل انگ همراهی با دشمن، یا گزک دادن به دست بدخواهان، یا خوردن وصله‌های امنیتی و مسائلی از این دست.

عامل بعدی که موجب می‌شود شعار مرگ بر کارگر در دستور کار معترضان قرار گیرد، رسیدن کارد به استخوان است. اینکه معترضان ماه‌هاست حقوق نگرفته‌اند و هزینه‌های روزافزون زندگی و برخی مسائل مانند فرارسیدن نوروز یا افزایش قیمت دلار، دورنمای تیره و تاری پیش روی چشمشان قرار می‌دهد، اما کسی برای رفع مشکلات ایشان قدمی برنمی‌دارد. شرایطی که در آن مرگ خواستن عجیب به نظر نمی‌رسد، ولو در قالب شعار و به شکل موزون باشد.

وضعیتی که اگر کمی در آن دقیق شویم، به دلیل دیگری برای انتخاب این شعار و سر دادن آن توسط کارگران معترض خواهیم رسید. اینکه انبوه اعتراضات کارگرانی که گاه حقوق‌های معوقشان از چند ماه گذشته و به سال هم می‌رسد، نتوانسته مسئولان را وادار به گرفتن تصمیماتی عاجل در این خصوص نماید. مسئولانی که وقتی دیدند اعتراضات پرشمار و پراکنده کشور را فراگرفته، از شنیدن صدای مردم سخن به میان آوردند، اما به قدر پیگیری حقوق معوق کارگران هم کاری نکردند.

کارگرانی که می‌کوشند با شعار مرگ بر خود، ثابت کنند چیزی جز دریافت مطالبات و حقوق صنفی خود مطالبه نمی‌کنند، به جایی بسته و وابسته نیستند، همه در‌ها را برای رهایی از وضع بغرنجی که بدان گرفتار آمده‌اند، آزموده‌اند و ظاهرا راهی بهتر از فریاد زدن این شعار‌ها نیافته‌اند؛ شعاری که روز به روز فراگیر‌تر می‌شود و احتمالا بر تنوع آن افزوده خواهد شد.

No Comments