عدم اعتماد بنفس و ترس گریبان رژیم را گرفته است

Share Button

رژیم خود، دیگر پی برده است که برای او گذر از این همه گردنه های صعب العبور با این عرابه زواردررفته حکومتی امکان ندارد. به مانورهایی دست میزند تا بلکه مردم و جوانان را بسوی خود برگرداند ولی برای رسیدن به چنین هدفی؛ هم دستش تهی است، هم اعتباری برایش باقی نمانده است و هم  فرصت عقب نشینی تاکتیکی ندارد زیرا، جرئت و توان درافتادن با باندهای رانتخواری که از قَبَلِ اقتدارگرایی و تک صدائی آن به قدرت، مکنت و شوکت رسیده اند را ندارد، چون دیگر برایش و در پشت سرش بجز همین باندهای فرصت طلب و فاسد باقی نمانده اند.

برلب پرتگاه؛ رژیم نه راه عقب نشینی دارد و نه جرأت و توان پیشروی

اگر کسی به لحن مقامات بالای هیئت حاکمه مملکت و رسانه هایی که نظر آنهارا  منعکس میکنند، در ماههای اخیر توجه کرده و آنهارا با گذشته ای نه چندان دور مقایسه کند، متوجه میشود که برخلاف تهاجمی شدن مواضع مخالفین رژیم در دنیا و منطقه و حتی خود مردم در داخل کشور، لحن این طرف قضیه تا حدود بسیاری به موضع انفعالی و دفاعی تغیر کرده است.

از آنهایی که سرو صدای اعتراضشان به توفقنامه برجام، رسانه های حکومتی را تسخیر کرده بود که به دست به یقه شدن با وزیر خارجه کشور هم، روی این مسئله پیش رفته بود، نه تنها ابداً خبری نیست بلکه جای آنها را دلواپسان خروج آمریکا از برجام گرفته است.

دیگر مدتهاست از موشک پراکنی های سپاه و عربده های موشکی که وزیر خارجه و رئیس جمهور هم از آن عقب نمانده بودند خبر زیای نیست. دیگر از مانورهای ایذائی قایقهای سریع السیر سپاه و ناوچه های ایران در اطراف ناوگان آمریکا در خلیج فارس هم خبری نیست، دیگر از رفت آمدهای مرتب سردار سلیمانی به عراق خبری نیست و… .

لحن مقامات رژیم؛ نه تنها در برابر آمریکا بلکه در برابر عربستان و امارات و بحرین هم انفعالی، دفاعی وشکوه آمیز شده است تا هارت و پورت نظامی و موشکی. دیگر از پیروزیهای حوثیها در یمن، حشد الشعبی در عراق و حزب الله در لبنان خبر چندانی در رسانه های حکومتی نیست.

رئیس جمهور، شیخ حسن روحانی پس از ۴۰ سال در حلقه مرگزی حاکمیت بودن، یادش افتاده که شعار “مرگ بر و مرگ خواهی” بد اخلاقی است و باید از بین برود. او در مراسم تجلیل از فعالین ستاد انتخاباتی خود میگوید: « ما دلمان می‌خواهد برای همه شعار زنده باد باشد ان‌شاالله روزی مرگ از همه شعارها جمع شود شما ببینید بین سال ۸۸ تا ۹۶ چقدر تفاوت ایجاد شده است. در سال  ۸۸ بداخلاقی و تهمت توانست تا حدی کار را پیش ببرد اما در سال ۹۶ مردم مقابل بداخلاقی‌ها ایستادند. این متانت و قضاوت مردم بود.” شیخ حسن، ریاکارانه میخواهد مرگ طلبی را فقط به ۸۸  و مسائل داخلی مربوط کند در حالیکه این فقط مقدمه ایی برای حذف مرگ بر آمریکا و بعدها بر اسرائیل و عربستان است. و این نه ناشی از مهربانی بلکه ناشی از ترس و احساس ضعف است. البته کدام آدم متمدنی است که با جذف این شعار شناسنامه ای و هویتی شده برای جمهور اسلامی موافق نباشد؟ ولی فرق است بین خواست حذف این شعار از موضع مدنی با دوری کردن از ان در اثر ترس و نهیب دونالد ترامپ و ظهور محمد ابن سلمان!

شرایط حصر رهبران جنبش سبز اخیراً تا حدود محسوسی بهتر گشته و از چند ماه پیش زمزه های تأئید شده ای دایر بر رفع حصر تا همین نوروز، در فضای رسانه ای کشور بچشم میخورد. و اگر این رفع حصر عملی نشد، بنظر من نا ناشی از این نیست که که رژیم برای پایان دادن بدان آماده نشده است بلکه بدان دلیل است که میخواهد این کار بدون آبرو ریزی حاکمیت و در رأس آن، بی اعتبار شدن بیشتر علی خامنه ایی تمام شود که بمعنی لزوم راه آمدن موسوی و کروبی با رژیم برای حفظ آبروی آنست و این انتظار رژیم نا برآمده است و بنظر من نابرآمده هم خواهد ماند. زیرا موسوی، کروبی و رهنورد نشان داده اند کسانی  نیستنند که برای رفع حصر خود بر هزینه سنگینی که رهبری نظام  با کودتای انتخاباتی ۸۸ خود به مملکت تحمیل کرد معامله کنند و بسادگی از آن بالتر از خیانت بگذرند.

رویهمرفته ترس و عدم اعتماد بنفس را در سراسر رفتارها و گفتارهای رژیم میتوان دید که گویای بوجود آمدن یک  تغیر رادیکال روحیه سیاسی مردم  نسبت به رژیم، چیره شدن ترس بر رژیم است. اینکه این تغیر روحیه سیاسی مردم در چه بستری افتاده و  چگونه به تحول سیاسی منتهی شود، مسئله ای است که  پیش بینی آن آسان نیست.

نخستین عاملی که باعث این ترس رژیم شد حرکت خود جوش اعتراضی نسبتاً سراسری دیماه مردم بود که به رژیم فهماند، مرکز مختصات طغیان عمومی علیه آن، از جریان های سیاسی به بدنه توده ایی جامعه انتقال یافته است. رژیم از این پس با اعتراضاتی روبرو خواهد شد که رهبر یا رهبران سیاسی ای ندارد تا به گرفتن و بندکردن، تلویزیونی یا اعدام آنها نَفَسِ انرژی جنبشی اعتراضات مردم را بگیرد. این تظاهرات به رژیم و حتی به بسیاری منتقدین جدی رژیم نشان داد که مردم نه تنها از اصلاحطلبی بکه تا حد زیادی از جنبش سبز هم عبور کرده اند. و به عقب بازنخوهند گشت.

پس از اعتراضات دی ماه، باید در همین راستا به اعتراضات دراویش که منجز به کشته شدند چند نفر از نیروهای انتظامی و شهادت تعدادی از اعتراض کنندگان گردید اشاره کرد. که آنهم بنوعی در همان جهت حرکت پیش گفته بود.

دومین عامل ترس، انفعال و دفاعی شدن رژیم، سخت تر شدن موضع دولت آمریکا نسبت به رژیم است. دونالد ترامپ با گزینه های دولتی اخیر خود که آخرینش جان بولتون* بود و اعلام جنگ تجاری با چین و جنگ سیاسی با روسیه، با وضع تحریمهای جدید علیه تعدادی از اطرافیان  پوتین نشان داد که به شعار های انتخاباتی خود پایبند است. و اهل مانور توخالی نیست.

نزدیکی بیش از پیش دولت ترامپ و رهبری عربستان و تأکید بر همسوئی استراتژیک علیه ایران و تأکید بر حمایت ائتلاف عربی به رهبری عربستان در جنگ داخلی یمن هم، به هیئت حاکمه ایران نشان دادند که عمق استراتژیک دولت عبد رابه المنصور در یمن و ائتلاف عربی پشت سر آن تا خود پنتاگن امتداد دارد و این مسافتی نیست که بالگردهای ابابیل بتوان بدان رسید. و این درحالیست که میدان جنگ در یمن از حوالی عدن به صنعا رسیده است و دیر نیست که عربستان و بعد هم اسرائیل از سوی مرز عراق با ما هم مرز خواهد شد.

در رابطه با سوریه، دولت آمریکا موضع سخت تری اتخاذ کرده و رسماً میگوید از مناطق تحت کنترل خود از سوریه عقب نخواهد نشست و اینرا نه تنها به روسیه و دمشق فهمانده است بلکه به ترکیه هم رسانده است. موضوع کنفرانس اخیر رم ، برای کمک به وضعیت دفاعی لبنان که ۴۰ کشور در آن شرکت داشتند، هدف و دستور کارش در درجه اول عدم مدخله لبنان در بحرانهای منطقه ایی، از طریق تدوین یک استراتژی دفاعی ملی بود. البته در جریان استعفای موقت سعد الحریری، این تضمین داده شده بود که حزب الله پایش را از گلیم مسائل منطقه کنار بکشد و این امری است که قطعی است و در پشت سر ان بسیاری نیروهای سیاسی لبنان و اروپا و آمریکا ایستاده اند.

اگر روسیه و سوریه در غوطه شرقی و دیگر مناطق سوریه، دیگر نه به نیروهای پیاده، بلکه فقط به بمباران موشک باران  پیکاران جویان ضد رژیم دست میزنند میتواند  ناشی از این باشد که برای آنها دیگر در میدان جنگ پیاده جنگی زیادی باقی نمانده تا بتواند در زمین و سنگر به سنگر بجنگد.

زمزه های جدی وجود دارد که رابطه پنهانی عربستان با اسرائیل میرود تا رسمیت یافته و به همسوئی استراتژیک (علنی یا پنهانی) علیه رژیم ایران منجر گردد. دو روز پیش اولین هواپیمای هندی اجازه یافت تا از فراز آسمان عربستان به اسرائیل پرواز کند و هواپیمائی “اِل عال” اسرائیل دیروز داخواستی را به دادگستری آنکشور تقدیم کرد که در آن تقاضای رفع ممنوعیت پرواز از آسمان  عربستان شده بود. این پروازها را میتوان با بازی پینگ پونگ دوران مائو و نیکسون بین چین و آمریکا تشبیه کرد که آنها را به روابط استراتژیک بعدی رساند که وجه پنهان آن مبارزه مشترک با اتحاد شوروی بود.

و اما آخرین آژیر خطرهایی که رژیم را به وحشت انداخته است انتخاباتهای آینده در عراق و لبنان است. با رصد پیش زمینه های انتخاباتی شکل گرفته در عراق؛ بنطر من شکست جناحهای طرفدار ایران به رهبری نوری المالکی خُرد کننده خواهد بود که با توجه به اصل” بودن یا نابودن”، شکست انتخاباتی باند مالکی در این انتخابات به حذف کامل سیاسی جناح او، یعنی پروکسی ایران در عرصه سیاسی عراق خواهد انجامید. این شکست وحذفسیاسی احتمالی متعاقب آن، برای رژیم ایران و سران نظامی اش که با دمیدن به شیپور نفوذ خود در عراق، یک احساس کاذب هزمونیستی شیعی بین نیروهای خود، در سپاه و بدنه و قاعده حاکمیت کرده بودند، یعنی یک شکست خُرد سیاسی و استراتژیک که بازخوردهای داخلی خود را خواهد داشت.

در لبنان هم، در ماه می آینده یعنی حدود ۶ هفته دیگر انتخابات پارلمانی برگزار خواهد شد. بنظر من، موضع حزب الله در این انتخابات، برخلاف رقتار تا کنونی، کاملاً دفاعی است تا تهاجمی.

در این انتخابات، حزب الله لبنان در قد و قامت یک حزب سکولار غیر مذهبی پیش آمده که با ریشه و ماهیت فرقه ایی و آخوندی آن سازگاری ندارد.

احزاب سکولار و مسیحی سکولار لبنان و بلوک سُنی سکولار ۱۴ مارس با اتخاذ یک استراتژی تهاجمی در برابر حزب الله قرار دارند. هرچند شاید شکست حزب الله در این انتخابات به اندازه شکست قابل پیش بینی نوری المالکی در عراق خُرد کننده نباشد ولی آنقدر سنگین خواهد بود که این حزب از ضربه آن قد راست نکند.

W460

چهره ایی که حزب الله میکوشد دز لبنان از خود نشان دهد

به همه نشانه های پیش شمرده فوق باید؛ بحران مزمن ارزی، بحران تشدید شونده اقتصادی و اعتراضات فزاینده کارگری و بلند شدن صدای اعتراض علنی علیه شخص خامنه ایی که نامه احمدی نژادفقط  یک نمونه آنست را افزود.

رژیم خود، دیگر پی برده است که برای او گذر از این همه گردنه های صعب العبور با این عرابه زواردررفته حکومتی امکان ندارد. به مانورهایی دست میزند تا بلکه مردم و جوانان را بسوی خود برگرداند ولی برای رسیدن به چنین هدفی؛ هم دستش تهی است، هم اعتباری برایش باقی نمانده است و هم  فرصت عقب نشینی تاکتیکی ندارد زیرا، جرئت و توان درافتادن با باندهای رانتخواری که از قَبَلِ اقتدارگرایی و تک صدائی آن به قدرت، مکنت و شوکت رسیده اند را ندارد، چون دیگر برایش و در پشت سرش بجز همین باندهای فرصت طلب و فاسد باقی نمانده اند.

…………………………………………………………………….

Home

Exclusive: UN-Sponsored Iraqi Electoral Code of Ethics

Saturday, 24 March, 2018 – 07:00
File photo: Iraqi Prime Minister Haider al-Abadi. Haidar Hamdani / AFP
London – Ibrahim Hamidi

Representatives of Iraqi political parties and parliamentary blocs agreed on Friday on an “electoral code of ethics,” under the sponsorship of UN and western experts.

The text, a copy of which was obtained by Asharq Al-Awsat, includes 24 clauses based on which Iraq will hold its first legislative elections after the defeat of ISIS.

Last January, the parliament set May 12 for the elections, which will decide the prime minister who will lead the country for the next four years.

The code of ethics condemns the use of sectarian or ethnic rhetoric, rejects violence and bans the intimidation of voters during elections.

Article 4 of the code calls on “rejecting all kinds of violence and on confronting any behavior that threatens national unity.”

The three-page text also calls for not using security issues for electoral purposes before the elections.

It said that following the elections, all signatories should accept the results of the polls and the peaceful transition of power to facilitate the immediate formation of a new government in line with the Iraqi Constitution.

“All candidates should behave as statesmen and respect each other by distancing themselves from all means of defamation,” the text said.

Western experts and Iraqi political figures have worked behind closed doors to draft the text.

UN Special Representative to Iraq Yan Kubish had sponsored this initiative and provided it with the needed UN backing.

In Article 10, the code of ethics called on respecting press freedom, human rights and democracy.

Another article said all parties should support the Independent High Electoral Commission so that it assumes its responsibilities and examines all elections-related complaints.

 ……………………………………………………………………
Home

Friday, 23 March, 2018 – 11:15

Bukhari: Saudi-Lebanese Relations Will Return to Their Golden Age

Saudi Embassy Chargé d’Affaires Walid Bukhari with an extended delegation from the Lebanese-Saudi Business Council (Asharq Al-Awsat)
Beirut- Asharq Al Awsat

Saudi Embassy Chargé d’Affaires Walid Bukhari said that economic cooperation between the Kingdom and Lebanon would soon witness important developments that would restore the “golden age” of bilateral relations.

The Saudi-Lebanese High Joint Committee is expected to convene in June to discuss 27 draft agreements that set formal frameworks for cooperation in most areas, including economy, transport, customs, culture, education, sports, and defense.

Bukhari said that discussing these agreements would constitute a qualitative shift in the official structure of relations and would be accompanied by visits at the ministerial and private sector levels.

The Saudi official was speaking during a meeting on Thursday at the embassy with an extended delegation from the Lebanese-Saudi Business Council, in the presence of the trade attaché at the embassy, Salim Al-Shahrani, the Consul General Sultan Al-Subaie, the Deputy Head of Mission Majid Mana Aba Al-Ola and the Economic Advisor Marwan Al-Saleh.

“This meeting comes at a time when the Saudi economy is entering a positive stage with the implementation of the Saudi Vision 2030. The aim is to diversify the economy, enhance the role of the private sector and launch a new phase of sustainable development, which will be full of opportunities for Lebanese and Saudi investors alike,” Bukhari said, noting that businessmen would be required to pursue efforts to strengthen these relations, particularly through the Lebanese-Saudi Business Council.

The Saudi official underlined the embassy’s readiness to take all steps that would help the private sector and the business council and provide facilities that promote trade, investment and tourism exchange between the two countries, stressing the Kingdom’s determination to remain at equal distance from all the Lebanese parties, and its keenness on the country’s sovereignty, political and security stability and economic prosperity

………………………………………………………
28 mars 2018

Don’t Blow Up The Iran Deal. Trump’s Strategy Is Working.

The U.S. can play hardball on renegotiating the agreement without alienating European allies.
……………..
01/04/2018

Israel, Saudi Arabia and the United Arab Emirates are all egging on the Trump administration to take a more confrontational approach. The White House may not need much encouragement. Trump has warned that if Iranian ships harass US naval vessels in the Gulf, “I’ll blow them out of the water”.

………………………………………………………..

No Comments