اهمیت کنفرانس سِدَر پاریس برای کمک به لبنان

Share Button

نتیجه ای که از این کنفرانس بظاهر فقط “کمک مالی” میتوان گرفت اینست که اولاً غیبت کشور ما در آن نشان میدهد که بازیگران اصلی صحنه سیاسی لبنان نه ایران و حزب الله بلکه عربستان، فرانسه، انگلیس و آمریکا هستند. و درثانی دو برابر شدن حجم کمکهای مالی نشان میدهد که هم اروپا و هم عربستان به تضعیف و یا حذف حزب الله پس از انتخابات پارلمانی ماه آینده و باقی ماندن لبنان در جمع جامعه عرب پس از آن اطمینان قطعی دارند والی میلیادرها دلار پول خود را صرف دولتی نمیکردند که در فردای انتخابات پیش روی، حزب الله در آن فرادستی داشته و تحت نفوذ ایران ولایی باشد. 

سعد حریری و ملک سلمان

پیش از سفر مفصل تدارک دیده شده سعدحریری و تعدادی از دولتمردان لبنان به پاریس برای شرکت در این کنفرانس که به ابتکار ماکرون رئیس جمهور فرانسه برگزار شده است، صحبت از انتظار جمع آوری کمکی بین ۵ ـ ۵٫۵ میلیارد در میان بود ولی مبلغی که بعداً در این نشست جمعاً تعهد شد به ۱۱ میلیارد دلار رسید که دو برابر میزان مورد انتظار بود.

عربستان سعودی، فرانسه و انگلیس از جمله کشورهایی بودند که بیشترین سهم را بین ممالک شرکت کننده بعهده کردند و بانک جهانی با اعطای ۴ میلیارد دلار وام با نرخ بهره پائین بیشترین سهم  را در این ۱۱ میلیارد دلار داشت.

برای هریک از این کمک دهندگان میتوان اهمیت ویژه ائی قائل گردید. مثلاً تعهد فرانسه و انگلیس که جمعاً قدری بیش از یک میلیارد دلار را بعهده گرفتند، نشان میدهد که این دو دولت متروپل سابق، لبنان را رها نکرده و قصد رها کردن آنرا هم ندارند که البته اینرا به فال نیک باید گرفت و با نگاه ناسیونال فئودالیستی دوران سیستم مستعمراتی نباید بدان نگریست.

در این کنفرانس، ۴۰ کشور بشمول ممالک بزرگ اروپائی شرکت کردند و نماینده سازمان ملل، صندوق بین المللی پول و بانک جهانی هم از جمله شرکت کنندگان در آن بودند. با اینکه رژیم حاکم بر ایران همواره با کنایه و اشاره، برای ایجاد غروری کاذب بین هواداران و مریدانش، از لبنان بعنوان یکی از استانهای جمهوری اسلامی نام میبَرَد، جای نماینده میهن ما در این  این کنفرانس مهم خالی بود.

تعهد کمک ۱ میلیارد دلاری عربستان در این کنفرانس، وضعیتی را برای ایران پیش میآورد که یا باید میلیاردهای بیشتری را صرف این استان فرامرزی خود کند و بد تر از آن، برخلاف کمکهای مستقیم میلیارد دلاری سابق که یا مستقیم خرج میشد و یا به حزب الله پرداخت میگردید که موجب گسترش نفوذ میگردید، این بار، اگر ایران میخواست و بخواهد سهمی ادا کند باید از کانال دولت سعد حریری، که مخالف نفوذ رژیم ایران در لبنان است، اینکار را بکند که بمعنی ریختن پول به کیسه دشمن خودش و حزب الله است.

تا آنجا که به وام ارزان بانک جهانی به این کشور بسیار مقروض و در آستانه ورشکستگی مربوط میشود، تعهد این وام  ۴ میلیارد دلاری یعنی پیام به بازار های مالی دنیا که ثبات و توسعه اقتصادی لبنان تضمین شده است.

اصولاً وامهای بانک جهانی بیشتر از اینکه میزان آنها مهم باشد، نقش اعتماد ساز آن در بازارهای مالی و اقتصادی جهان برای کشور وام گیرنده  مهم میباشد.

۳ سال پیش وقتی دولت کنونی یونان که در آستانه ورشکستگی و بهمین خاطر به مذاکره با نمایندگان اتحادیه اروپا روی سیاستهای انقباضی و سختگیرانه پرداخته بود،  به اعطای وام بزرگ بانک جهانی به این کشور بعنوان مرحله عبور از بحران و فاز اعتماد سازی مالی اشاره میشد.

در رابطه به نکته مورد اشاره فوق، باید اظهارات چندی پیش خامنه ایی در موردی مقروض نبودن ایران را یاد آوری کنم که او گفت: ” همه ممالک دنیا مقروضند ولی ما بحمدالله نیستیم و این نشانه اقتدار و سرافرازی ماست”.(نقل به مضمون). این ابله بیمایه نمیداند که مقروض بودن یک کشور در دنیا و به بانکهای بزرگ آن در درجه اول از اعتبار آن کشور نزد مؤسسات مالی دنیا حکایت میکند که به این اعتبار مالی ممالک، هرساله از سوی موسسات بزرگ مالی و اعتباری دنیا نمره داده میشود. و نمره مملکت ما در این زمینه صفر است و کسی به دولت ما وام نمیدهد تا مقروض باشد.

در درجه دوم، باید دید یک مملکت مقروض به ازای آن قروض چه دارد؟ با توجه به  این نکته باید گفت بزرگترین و قوی ترین مؤسسات صنعتی، تجاری و تکنولوژیک دنیا مقروضترین مؤسسات در دنیا هستند.

نتیجه ای که از این کنفرانس بظاهر فقط “کمک مالی” میتوان گرفت اینست که اولاً غیبت کشور ما در آن نشان میدهد که بازیگران اصلی صحنه سیاسی لبنان نه ایران و حزب الله بلکه عربستان، فرانسه، انگلیس و آمریکا هستند. و درثانی دو برابر شدن حجم کمکهای مالی نشان میدهد که هم اروپا و هم عربستان به تضعیف و یا حذف حزب الله پس از انتخابات پارلمانی ماه آینده و باقی ماندن لبنان در جمع جامعه عرب پس از آن اطمینان قطعی دارند والی میلیادرها دلار پول خود را صرف دولتی نمیکردند که در فردای انتخابات پیش روی، حزب الله در آن فرادستی داشته و تحت نفوذ ایران باشد.

سعد حریری در جریان مراسم مفصل نامگذاری یکی از بزرگترین خیابانهای بیروت بنام  ملک سلمان بن عبدلعزیز، پادشاه کنونی عربستان، ضمن ستایش او گفت، همین برنامه نامگذاری این خیابان بمعنی اینست که لبنان در جمع ممالک جامعه عرب باقی خواهد ماند.

فقط ابلهان و خود شیفتگان در داخل حکومت ما هستند که پس از بر باد دادن ده ها میلیارد دلار از بیت المال ملت و مملکت در لبنان و بقیمت چالشگریهای انزوا آفرین، چنین نشانه های روشنی را دایر بر خالی شدن زیر پای ایران در لبنان نمیتوانند ببینند و همچنان لافزنانه از نفوذ خود در لبنان سخن میرانند.

پایان یادداشت

No Comments