پوتین: ایران باید از سوریه بیرون برود!

Share Button

روزنامه اسرائیلی ژروزالم پست دیروز گزارشی دارد در باره اظهارات پوتین در بازدید غیر منتظره بشار اسد از روسیه و دیدار با پوتین در شهر ساحلی سوشی که گزارشگر این نشریه، در اظهارات پوتین در این دیدار، نشانه هایی از بروز شکافهای تازه بین مسکو و تهران روی مسئله سوریه میبیند. بنظر من، اظهارات پوتین در این بازدید، بسیار بیش از آنچه در ظاهر بنظر میرسد معنا دارند و تحلیل عبارت به عبارات معنا دار آن، چند برابر حرفهای گفته شده او  در این گزارش میباشد.

اول ترجمه فارسی گزارش ژروزالم پست را بخوانید و در زیر آن، کامنتِ در حدِ امکان مختصر مرا در باره این اظهارات  مهم پوتین:

 بروز عدم توافق بین ایران و مسکو در اطراف حمله اسرائیل به مواضع ایران در مرکز سوریه که روسیه در مورد آن واکنشی نشان نداد.

بر طبق یک گزارش از منبع نزدیک به وزیر خارجه روسیه در مسکو که نخواست نامش فاش شود، گفته شده است که مسکو از حمله اسرائیل به مواضع نیروهای ایران اطلاع داشته ولی ایران را درجریان آن نگذاشته است.

ژروزالم پست

BY HERB KEINON
 MAY 22, 2018 21:17

بگفته منابع روسی، بعلت خود داری روسیه در استفاده از سیستم دفاع ضد موشکی خویش علیه حمله  هواپیماهای اسرائیلی به مواضع ایران در سوریه، برای دومین بار دوم در سه شنبه گذشته، شکافهای مختصری بین ایران و روسیه در این رابطه نمودار گردیده است.

برطبق گزارشهای رسیده به نشریه عربی الحیات چاپ لندن؛ منابع نزدیک به وزارت خارجه روسیه میگویند که روسیه با اینکه از این حملات هوائی اسرائیل اطلاع داشته است مع الوصف ایران را از وقوع آنها مطلع نکرده است.

بنا بر همین منابع خبری، روسیه نفعی در رویاروئی همه جانبه ایران و اسرائیل ندارد زیرا مسکو نمیخواهد حل مسئله سوریه، از مسیر خود خارج گردد.

مسکو در جستجوی اینست که نگذارد موازنه حساس بین بازیگران منطقه ایی و بین المللی در بحران سوریه  از کنترل خارج شود تا شرایط برای حصول یک راه حل سیاسی مرضی الطرفین برای همه طرفها فراهم گردد.

این نشریه ادعا میکند که مسکو از عدم اعتقاد ایرانیها به حصول یک راه حل سیاسی و  اصرار بر ادامه جنگ تا پیروزی نظامی و اینکه برخلاف طرف ترکیه که متحدینش را وادار ساخت تا راه حل مذاکره را بپذیرند ناراضی هستند. آنها [رژیم] اسد را تشویق میکنند تا از موضع ایران تبعیت کرده و در پی پیروزی نظامی حل نظامی مسئله باشد.

یک روز قبل، سخنگوی وزارت خاجه ایران بهرام قاسمی، فراخوان روسیه را برای اینکه همه نیروهای خارجی سوریه ترک کنند رد کرد.

قاسمی گفت: هیچ کس نمیتواند ایران را مجبور به انجام کاری کند. ایران یک کشور مستقل است و خودش سیاستهای خود را تعین میکند.

او گفت: حضور ایران (در سوریه ح ت) بر اساس دعوت دولت سوریه برای جنگیدن با تروریسم و دفاع از تمامیت ارضی سوریه بوده است، و تا هنگامیکه دولت سوریه بخواهد ایران به آن کمک کند، به کمک خود به آنکشور ادامه خواهد داد.

پنجشنبه گذشته، پوتین در یک دیدار غیرمنتظره در سوشی با رئیس جمهور سوریه، بشار اسد،گفت: “با درنظر گرفتن پیروزیهای مهم کسب شده و موفقیت ارتش سوریه در جنگ علیه تروریسم و پیشروی های فعالانه تر بیشتری از طرف آن در آینده، و با شروع فعالانه تر فرایند حل مسئله از طریق سیاسی، نیروهای مسلح خارجی باید از سرزمینهای جمهوری عربی سوریه خارج شوند.

 روز بعد، فرستاده دیپلماتیک پوتین به سوریه، الکساندر لاورنتین، بطور واضحتر ابراز داشت که اظهارات پوتین: ” شامل همه نیروهای خارجی در سوریه، از جمله ترکیه، آمریکا، ایران و حزب الله میگردد.”
او گفت که اظهارات پوتین باید بعنوان یک “پیام سیاسی” تلقی شود و نه بمعنای آغاز خروج عملی نیروهای خارجی از سوریه.
اسرائیل ماهها روی خروج نظامیان ایران از سوریه، به مسکو فشار آورده است و میگوید که تهران میخواهد  ازاین کشو را به صورت تخته پرش برای حمله به اسرائیل استفاده کند همانطور که حزب الله از لبنان بهمین صورت علیه اسرائیل استفاده میکند. پاسخ رسمی مسکو  در این رابطه همواره این بوده است که، ایران یک کشور مستقل است که روسیه روی آن نفوذی ندارد.
………………………………………………….
کامنت من:
۱ ـ اسرائیل در اطلاعیه خود در ساعات پس از حمله به قرارگاههای نیروهای ایران در سوریه، از جمله گفت که این حمله را از پیش به روسیه اطلاع داده بوده است. این بدین معناست که روسیه ابائی ندارد تا بکمک حملات نظامی اسرائیل، بدون اینکه خود درگیر شود، ایران را پس مصرف امکانات نظامی آن برای دفاع از رژیم اسد، از سوریه بیرون بیاندازد و با قطعیت میتوان گفت، با چنین پیش فرضی، حملات اسرائیل به مواضع ایران در سوریه ادامه خواهند یافت و بشار اسد هم که خرش در حال عبور از پل مراد است، اگر  در این رابطه به اسرائیل سیگنال سبز برای حمله قرار گاههای ایران را ندهد از حمله آن به نیروهای سپاه قدس و متحدین آن در کشورش ناراحت  هم نمیشود.
۲ ـ در همان زمان، روسیه اعلام کرد سیستم ضد موشکی S400 را به سوریه تحویل نداده است و با توجه به اینکه عمدتاً حملات هوائی اسرائیل متوجه قرارگاههای ایران و حزب الله بوده است، روسیه کَکَش هم نمی گزد که پایگاهای ایران در سوریه ویران و نفرات آن کشته شوند.
۳ ـ برای روسیه که از دورانِ پیش تزاریسم تا پسا فروپاشی کمونیسم، در مراوادات جهانی بعنوان یک قدرت بزرگ شرکت داشته است، پراگماتیسم معطوف به منافع ملی روسیه، در چهار چوب اقتدار کرملین نشینان، چهار چوب اساسی سیاست خارجی روسیه بوده است، هرگز محو اسرائیل، یا تحریک دیگران بجنگ با آن کشور، حتی فرعی ترین هدف سیاسی یا ژئوپولیتیک یا ژئو استراتژیک روسیه هم نبوده است، زیرا چنین تلاشی را همان اندازه بیهوده میداند که بی فایده برای خود. و در اینجاست که سیاست مسکو از پایه و بنیاد در مقابل سیاست ایران که واقعاً میخواهد سوریه  را به تخته پرش جنگ با اسرائیل تبدیل کند، در تقابل دیامترال قرار میگیرد. برای رژیم ایران گردنکَشی های نظامی و چالش برانگیز، همواره یک اهرم راهبُردی در نگاهداشتن جامعه ایران بر لبه پرتگاههای بحران همیشگی از یکسو و نمایش اقتدار نظامی به مردم برای حفظ روحیه رزمی و جنگ طلبانه در نیروهای طرفدار خودش در صدر آنها نظامیان سپاه و بسیج، در داخل کشور، از سوی دیگر بوده است.
نکته مهم در کشانده شدن رژیم به جنگ داخلی سوریه این است که؛ رهبری ایران بهنگام وارد شدن به صحنه آن جنگ پر هزینه، با توهمات راه اندازی یک جنگ جهادی منطقه ایی علیه اسرائیل، که درجریان آن، ایران به نیروی رهبری کننده جهادی آن و به صلاح الدین ایوبی معاصر در جهان اسلام شناخته شود، به عاقبت کار(چه میخواستیم! چه شد!) توجه نکرده بوده است.
برای رهبری ایران، جنگ با اسرائیل بیش آنکه واقعاً مسئله آزادی قدس باشد، مسئله یک ماجرا آفرینی جهادی است که چه در آن شکست بخورد  و چه پیروز گردد، تمام شکستهای آنرا در داخل کشور به محاق فراموشی سپارد.
۴ـ روسیه به فرایند سیاسی حل مسئله می اندیشد و برای بیرون رفتن هریک از نیروهای خارجیِ درگیر در جنگ سوریه، راهکار معطوف به منافع خاص خود را دارد که ابزار تأمین آن منافع، نه جنگ بلکه استفاده از پیروزیهای میدانی برای معامله با غرب در درجه اول و دولتهای حاشیه خلیج فارس و ترکیه در دوم است. وقتی پوتین از لزوم بیرون رفتن نیروهای خارجی از آن کشور حرف میزند، در آنجا که منظور او نیروهای آمریکا است، روسیه بهیچوجه قصد ندارد نیروهای آمریکا را از طریق جنگ و مزاحمت های نظامی از سوریه بیرون براند  که قادر به این کار هم نیست، بلکه رسیدن به یک معامله کلان سیاسی، که در آن همه مشکلات خود را، از رفع تحریمها علیه خودش گرفته تا مسئله سوریه و حفظ پایگاه و جای پایش در آنجا، مسئله نفت و گاز، ممالک حوزه دریای شمال و وارد شدن مجددش به کلوپ ۷ ـ ۸ کشورهای بزرگ صنعتی دنیا مورد نظر اوست.
روسیه میداند که هرگز بزور نمیتواند؛ نه آمریکا را از بخشهای تحت کنترلش در سوریه خارج کند و نه نیروهای مورد حمایت ممالک عربی حاشیه خلیج فارس را.
روسیه به معامله سیاسی در این رابطه فکر میکند که بدان نیاز دارد، و ایران برعکس، به شق القمر نظامی، برای تهیه خوراک شوینستیِ ولایت محور شیعی، تا در مردم، هواداران خود، و سپاه و بسیج غرور کاذب شونیستی شیعی ایجاد کند که بیمه نامه بلند مدت حیات او باشند.
بنظر من روسیه آماده شده است تا حضور مستقیم یا غیر مستقیم آمریکادر سوریه را بپذیرد به شرطی که نقشه ژئو پولیتک آن بزیان روسیه و رژیم سوریه( که الزاماً بمعنای بشار اسد نیست) بهم نخورد.
حضور ایران در سوریه ابداً و اصلاً جزء محاسبات و معادلات مورد نظر روسیه و شخص پوتین نیست و در این زمینه، مسکو حتی نیازی به فشار به تل اویو هم ندارد. زیرا که این کشور ابداً قصد جنگ با اسرائیل را ندارد.
بنظر من روسیه حتی برای کنار گذاردن بشار اسد هم خود را آماده کرده است و میداند کسی که ۵۰۰ هزار تن از مردم کشور خود را قتل و عام کرده است هرگز نمیتواند مهره اصلی در یک فرایند آشتی ملی در آن کشور باشد. فرایندی که بدون آن، سوریه از جنگ داخلی و تشنج سیاسی رهائی نخواهد یافت.
ولی برای روسیه مهم است که رهبر سوریه، از طریق یک فرایند ولو نمایشی بطور قانونی و محترمانه کنار رود، زیرا فقط طی چنین فرایندی است که شالوده موازنه استراتژیک در این کشور با تغیر کامل رژیم آن به طریق قهری به زیان روسیه بهم نمی خورد و در چنین فرایندی، حق حضور آن در آخرین پایگاه فرا مرزیش در سواحل مدیترانه، حفظ میگردد.
و تصور نمیرود که آمریکا هم چندان با این راحل مخالف باشد. زیرا الترناتیو قابل اعتمادی برای رژیم اسد ندارد. و تا آنجا که به اسرائیل هم مربوط میشود، رژیم اسد، پدر و پسر، نشانداده اند که کم خطرترین رژیم عربی همسایه برای اسرائیل هستند زیرا طی ۴۰ سال حکومت خاندان اسد، تا قبل از جنگ داخلی کنونی در سوریه، از سوی ارتش سوریه گلوله ای بطرف اسرائیل شلیک نشده است.
۵ ـ  رژیم اسد و روسیه به نیروی نظامی ایران و به تبع آن حزب الله لبنان تا آنجا احتیاج داشتند که بکمک نیروی نظامی آنها، در درجه اول، جنبش مردمی و دموکرات سوریه را سرکوب کنند و نه اینکه زمینه “جهاد بازی” را درآن کشور پایه ریزی نمایند.
رژیم اسد در درجه اول رژیمی با رویکرد سیاست ورزانه پراگماتیک است و تا آنجا ایدئولوژیک میباشد که میخواهد در داخل کشور سیطره خود را بر جمعیتهای غیر علوی و دیگر جریانهای ایدئولوژیک حفظ کند و اسد مطلقاً داعیه فراتر رفتن از این هدف را ندارد.
این رژیم بخوبی میداند و میدانسته که بیرون کردن ایران و حزب الله از کشورش با توجه به موازنه نیروهای منطقه ایی کمترین زحمتی برای آن ندارد.
سخن کوتاه: شرکت بسیار پر هزینه نظامی ایران در جنگ داخلی سوریه، هم برای رژیم اسد و هم روسیه، یک شراکت کاملاً حساب شده، هرچند استراتژیک، ولی مطلقاً درمحدوده و چهار چوب نجات رژیم اسد  از موج بهار عربی در این کشور بوده است.
با تحقق این هدف پیش گفته، دیگر نه تنها نیازی به حضور اینها در آن کشور نیست بلکه اخراج آنها، هم برای روسیه و هم برای رژیم اسد یک امر لازم و در عین حال غیر قابل مذاکره میباشد.
ح تبریزیان

 

……………………………………..

DISAGREEMENTS BEGIN TO EMERGE BETWEEN MOSCOW, TEHRAN REGARDING SYRIA

According to a report, sources close to the Russian Foreign Ministry said that Moscow identified previous Israeli raids on Iranian positions in central Syria, “but did not respond.”

Disagreements begin to emerge between Moscow, Tehran regarding Syria

Small cracks in ties between Iran and Russia regarding Syria emerged for the second day in a row on Tuesday, when Russian sources were quoted as rejecting the idea that Moscow would use its advanced anti-aircraft batteries in Syria against Israeli planes going after Iranian targets.

According to a report in the London-based, pan-Arab Al-Hayat newspaper, sources close to the Russian Foreign Ministry said that Moscow identified previous Israeli raids on Iranian positions in central Syria, “but did not respond.”
Russia, according to these sources, is interested in preventing an “all-out confrontation between Israel and Iran” because that could “derail” Moscow’s efforts to solve the crisis in Syria.

“Moscow seeks to maintain the delicate balance between the regional and international actors in the Syrian crisis in order to reach a sustainable and satisfactory political solution for all parties,” the sources were quoted as saying.

Moscow, the paper cited the sources as saying, is “displeased by the Iranians’ lack of conviction in the political solution and their desire to continue the military solution and to encourage the [Assad] regime to do so, unlike the Turkish side, which in the past year pressed its allies to accept negotiations and make concessions.”

A day earlier, Iranian Foreign Ministry spokesman Bahram Qasemi rejected a call from Moscow for all foreign troops to leave Syria.

“No one can force Iran to do anything, Iran is an independent country that determines its own policies,” Qasemi said.
“The presence of Iran is at the invitation of the Syrian government to fight against terrorism and defend the territorial integrity of Syria, and will last as long as the Syrian government wants Iran to help it,” he said. “Those who have entered the country without the consent of the Syrian government must leave Syria.”
On Thursday, after a surprise meeting between Russian President Vladimir Putin and Syrian President Bashar Assad in Sochi, Putin said, “We presume that, in connection with the significant victories and success of the Syrian Army in the fight against terrorism, with the onset of a more active part, with the onset of the political process in its more active phase, foreign armed forces will be withdrawn from the territory of the Syrian Arab Republic.”

The next day, Putin’s envoy to Syria, Alexander Lavrentiev, clarified that Putin’s statement “involves all foreign troops in Syria, including Turkish, American, Iranian and Hezbollah.”

He said that Putin’s remarks should be viewed as a “political message,” and “not to view it as the beginning of a withdrawal process of foreign troops from Syria.”

Israel has been urging Moscow for months to ensure an Iranian military withdrawal, saying that Tehran wants to use the country as a staging ground for attacks against Israel, just as Hezbollah has done from Lebanon. Up until now, Moscow’s general response has been that Iran is a sovereign country over which Russia does not have control.

 …………………………………………………………………….

Are Cracks Emerging in the Russia-Iran Alliance in Syria?

W460

Russia’s recent call for foreign forces to leave Syria was seen as a possible turning-point in its tricky alliance with Iran, though analysts say their partnership still has a long way to run.

“With the start of the political process in its most active phase, foreign armed forces will withdraw from Syrian territory,” President Vladimir Putin vowed after meeting his Syrian counterpart Bashar al-Assad in Sochi on Friday.

Putin’s envoy to Syria, Alexander Lavrentiev, later said this included Iran.

Up to now, the two countries have worked in fairly close tandem, with Russia providing the air power and Iranian forces doing the heavy lifting on the ground.

Henry Rome, Iran researcher for the Eurasia Group in Washington, said Putin’s comments were “not game-over in the Russia-Iran alliance in Syria by any means, but it is a pretty serious bump in their road.”

Iranian officials reacted testily, with foreign ministry spokesman Bahram Ghasemi telling reporters: “Nobody can force Iran to do something against its will.”

Syria’s deputy foreign minister tried to defuse the tension on Wednesday, saying the departure of Iran, or its Lebanese ally Hizbullah, was “not even on the agenda for discussion.”

But Putin tends to choose his words carefully, and analysts say he was sending a message that the Syrian conflict must not evolve into an even deadlier war between Iran and Israel.

Unnerved by the presence of so many Iranian forces to the north, Israel has launched a series of deadly air raids on Iranian positions in Syria in recent weeks.

Russia is the only power with close ties to both, and seen as crucial to keeping the pot from boiling over.

“The Russians are playing a delicate balancing act between different regional allies,” said Julien Barnes-Dacey of the European Council on Foreign Relations.

He said the Russian statement about removing foreign forces was a message to Iran that there would be limits to its influence in Syria.

“But they will have extreme difficulty in enforcing it,” he added.

“We’ve seen a whole series of statements from Russia over the last couple years about an impending drawdown of foreign forces, none of which have materialized.”

Iran is deeply entrenched militarily in Syria, and wary of Russia trying to edge it out of the country and reap all the spoils of reconstruction.

“Iran fought a very difficult war — is still fighting it — and expects long-term concessions out of that in terms of energy contracts and so on,” said Rome.

There has been consternation in Tehran, he said, that Russian and Turkish firms are winning key contracts instead of them, and even more so that Russia appeared to give Israel the green light for its recent air strikes on Iranian positions.

– ‘Using each other’ –

But for all the bad blood, Russia and Iran are still working closely.

Iran relies on Russian air support and anti-aircraft equipment, while Iranian forces and proxies will be crucial to a ground war that is still far from over.

“They will both use each other as much as possible, for as long as possible,” said Rome.

For analysts in Iran, claims of divisions are over-blown, and they insist Iran has no interest in maintaining a long-term presence in Syria.

“Iranians are fine with leaving Syria,” said Mohammad Marandi, a political analyst at the University of Tehran.

“They weren’t there in the first place and if the Americans and their allies hadn’t created this mess in Syria, they wouldn’t be there now,” he said.

Russian analyst Vladimir Sotnikov said Putin had no interest in damaging the “strategic partnership” with Iran.

“Although Iran is not an easy partner for Russia, the two countries will not break their close ties,” he told AFP.

He said Putin’s comments about foreign forces referred to countries without clear authorization from Assad, which Iran currently has.

But all analysts agree the major parties are maneuvering for position in the post-war landscape.

“My sense is that Assad won’t want to be left with an autonomous military sub-system that reports to Tehran from inside his country,” said Barnes-Dacey.

“But the bottom line is that the Iranians are in Syria to stay, with some degree of military presence.”

Source

 

No Comments