تحلیل روز: چهار شنبه ۱۷ امرداد

Share Button

شیخ حسن روحانی برای پاسخ به انتظارات همه  مردم، ولی در درجه اول اقشار فعال در عرصه های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی این مصاحبه تلویزیونی را ترتیب داد ولی مانند روضه خوانی که در یک روستا برای مشتی کلاه نمدی که سواد روزنامه خواندن هم  ندارند حرف میزند، شروع به موعظه و سفسطه های منبری کرد. او دروغ گفت، او توجیهات ارزان به مخاطبین خویش عرضه کرد و از پرداختن جدی به همه مسائل نگران کننده جامعه طفره رفت.

روحانی پرحرفی کرد تا حرفی نزند

دو مسئله خبرساز دیروز، یکی سخنرانی شیخ حسن روحانی بود و دیگری ابلاغ رسمی بسته ارزی بانک مرکزی. که این تحلیل را به مصاحبه تلویزیونی روحانی اختصاص داده و بررسی بسته ارزی بانک مرکزی را به بعد واگذار میکنم

بخش عمده مردم، بویژه اقشار فعال و متوسط جامعه بی تابانه منتظر بودند تا رئیس جمهور بیاید و در این مصاحبه تلویزیونی به مردم بگوید که دولت و نظام در برابر چالشهای سیاسی و دیپلماتیک، اقتصادی و اجتماعی که مملکت را بسوی پرتگاه فروپاشی می رانند چه برنامه ای دارند و پرده از موانع پشت پرده هم بردارد.

مطهری نماینده اصولگرا و نایب رئیس مجلس چند روز پیش از ایراد مصاحبه تلویزیونی روحانی در اظهار نظری که وسیعاً هم رسانه ایی شد گفت آقای روحانی باید بیاید مجلس و همه چیز را با مردم در میان بگذارد و از موانع پشت پرده با آنان صحبت کند تا تحرک اجتماعی در حمایت از خود و برنامه خویش ایجاد کند. چنین تحرکی به پشتیبانی مردمی رئیس جمهور تبدیل خواهد شد که اهرمی قوی برای تغییرات ضرور اصلاحی و تقویت دولت است.

اما آقای روحانی در این مصاحبه طولانی چه گفت؟ روحانی در واقع هیچ چیز نگفت. او فقط آمد تا همه مشکلات و مسائل را در قالب تحلیل ها و توجیهات استاندارد شده و تکراری بریزد و به خورد ملت بدهد. او وعده شکست آمریکا در چالش تحریمها را داد در حالی که همان روز، کمپانی دایملر بنز، اعلام کرد برنامه توسعه خود در ایران را متوقف میکند.

رفتار این کمپانی آلمانی نشان داد که روی مسئله تحریمها، سیاستمدارانی حتی در سطح آنجلامرکل نیستند که تصمیم می گیرند بلکه مدیرکل های های قدر قدرت صنعتی و مالی هستند که حرف آخر را میزنند. قبل از دایملر بنز آلمان، شرکت نفتی توتال فرانسه از قید هزینه ای بالای ۷۰ میلیون دلاری  خود گذشت و به فعالیت خویش در ایران خاتمه داد و همزمان کمپانی اتومبیل سازی رنو نیز به فعالیت خود خاتمه داده بود.

روحانی در این مصاحبه از جمله گفت که در این تحریمها، آمریکا خود را منزوی کرده است و ایران از حمایت بسیاری از کشورها برخوردار است. این یک دروغ بود.

روحانی گفت ایران کشوری است با سازوکارهای دموکراسی و انتخابات آزاد.  و رژیمِ کشوری که درآن انتخابات آزاد و دموکراسی حاکم باشد هرگز دچار انقلاب و آشوب نخواهد شد!  این نیز یک دروغی است که هر کودک دبستانی هم آن را میداند.

هر کس در این مملکت میداند؛ که در انتخاباتهای مورد اشاره شیخ حسن در مملکت ما، از شورای دهات و شهرها گرفته تا مجلس و ریاست جمهوری، همه از فیلترهای چند لایه میگذرند و دموکراسی ایران ولایی مانند دموکراسی کره شمالی و شوروی سابق است که کمیته مرکزی چند نامزد را به مردم معرفی میکنند و می کردند تا از میان آن دست چین شدگان، مردم یک یا چند نفر را برگزینند.  

در آخرین انتخابات پارلمانی و ریاست جمهوری عراق دوران صدام نزدیک به ۹۰% مردم در انتخابات شرکت کردند، رکوردی بالاتر از ایران اسلامی.

در آخرین انتخابات سوریه در بحبوحه جنگ داخلی نیز بیش از ۶۰% مردم در انتخابات سازمان داده شده توسط رژیم اسد شرکت کردند و مشروعیت آن انتخابت ها  اگر از انتخابات های ایران بیشتر نباشد قطعا کمتر نیست.

روحانی در این زمینه هم، فقط دروغ نگفت بلکه به شعور مردم ایران هم توهین کرد.

درباره دروغ گویی ها و توجیهات باسمه ایی شیخ حسن روحانی در این مصاحبه طولانی می توان کتاب نوشت ولی چون مسئله واضح تر از آنست که لازم به تحلیل طولانی تری داشته باشد، به کلیدی ترین نکته آن اشاره کرده و بحث را می بندم.

معمولاً هر سخنران و مصاحبه شونده ایی، باید اول برای خود تعیین کند که مخاطب حرفهای او چه گروه، قشر و لایه اجتماعی سیاسی یا اقتصادی با چه درجه ای از شعور هستند آنگاه موضوع، لحن و محتوای گفتار خود و حتی نوع ژستهای خود را نیز تعیین کند.

شیخ حسن روحانی برای پاسخ به انتظارات همه  مردم، ولی در درجه اول اقشار فعال در عرصه های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی این مصاحبه تلویزیونی را ترتیب داد ولی مانند روضه خوانی که در یک روستا برای مشتی کلاه نمدی که سواد روزنامه خواندن هم  ندارند حرف میزند، شروع به موعظه و سفسطه های منبری کرد. او دروغ گفت، او توجیهات ارزان به مخاطبین خویش عرضه کرد و از پرداختن جدی به همه مسائل نگران کننده جامعه طفره رفت.

او نشان داد نه منتخب مردم، بلکه منتخب دولت پنهان و قدرت های پشت صحنه است.

او نشان داد مردم نباید به این دل ببندند تا او کاری بکند.

او نشان داد که نه تنها قدرتهای پشت صحنه و دولت پنهان بلکه این دولت به اصطلاح انتخاب شده هم، بنا ندارد تا با مشکلات اساسی مملکت جدی برخورد کند و بیشتر، روی خواب و خام کردن مردم فکر میکند تا برون رفت از بحران.

پایان یادداشت

     توجه!

در کانال تلگرامی زیر بما بپیوندید و کمک کنید تا صدای ما به تعداد بیشتری از هم میهنانمان برسد.

صدای ما، بانگِ ایران زمین ماست با پیام «ناسیونال لیبرالیسم» که راهبُرد آرمانی کارگروه کانال سیمرغ است.

ما، انتظاری ولو کمترین برای خود نداریم، نه می خواهیم حزب سیاسی شویم و نه در جستجوی شهرتیم. ما در پی گستراندن اندیشه ناسیونال لیبرالیسم تا حد یک گفتمان فراگیر ملی به عنوان مشعل آزادی میهنمان از یوغ رژیم کنونی هستیم و خود را تنها گردان این سنگر پیکار نمی دانیم. نقد ما بر رژیم نیز از این موضع می باشد که ما را دیامترال (۱۸۰ درجه ای) در نقطه مقابل رژیم قرار میدهد.

کانال

CimorghIran@

ایمیل تماس با ما:

cimorghiran@gmail.com

 

No Comments