نقدی بر یادداشت آقای احمد زید آبادی(گزاره های..)بخش ۳

Share Button

 

اگر اپوزیسیون هزار تکه است، ناشی از این نیست که نمی داند چه میخواهد بلکه چون وزنه سنگین سیاسی در بین این اپوزیسیون وجود ندارد، هر حزب و گروه، صریحاً یا تلویحاً خود را متولی این اصول ایجابی ذکر شده دانسته و بتبع بدون اینکه به زبان بیاورد خود را رهبر جنبش میداند.

در گزاره ۷ و ۸ خود، آقای زید آبادی مینویسند:«۷ـ اپوزیسیون هزار تکه پارۀ خارج از کشور، توان توافق بر روی هیچ اصل ایجابی ندارد و از این جهت محکوم به تفرقۀ ابدی است. و در گزاره بعدی:  ۸ ـ اگر کسی وقت و حوصلۀ شمارش مدعیان ریاست جمهوری آینده را در بین نیروهای مخالف داشته باشد، به راحتی می‌تواند صدها تن از آنان را شناسایی کند! این همه مدعی، محال است در اقلیمی بگنجند و برتری دیگری را بر خود بپذیرند. به همین علت آیندۀ آنان جنگ ۷۲ ملت خواهد بود.»

در این که اپوزیسیون هزار تکه است شکی نیست ولی برعکس ادعای ایشان، این اپوزیسیون هزار تکه بیشترین وحدت نظر را  در اینکه چه باید جایگزین این رژیم بشود را دارد. کافیست سیاست های رژیم حاکم فعلی را درکُلیت آن وارونه کنیم تا به این وجوه مورد وفاق ایجابی در اپوزیسیون پی ببریم:

۱ـ استقرار دموکراسی و کثرت گرایی سیاسی و در صدر همه آزادی احزاب و نهادهای صنفی و مدنی. ۲ جدایی کامل دین از سیاست و حکومت، ۳ تعامل با همه ممالک دنیا در چارچوب منافع ملی و غیر ایدئولوژیک کردن عرصه سیاسی از جمله روابط خارجی. ۳ ـ آزادی مطبوعات و خبر رسانی. ۵، استقلال قوه قضائیه، و … .

اگر اپوزیسیون هزار تکه است، ناشی از این نیست که نمی داند چه میخواهد بلکه چون وزنه سنگین سیاسی در بین این اپوزیسیون وجود ندارد، هر حزب و گروه، صریحاً یا تلویحاً خود را متولی این اصول ایجابی ذکر شده دانسته و به تبع، بدون اینکه به زبان بیاورد خود را رهبر جنبش میداند.

این وضع به تقریب همان وضعیت سیاسی است، که در دهه ۵۰، اپوزیسیون ایران با آن روبرو بود و امر تازه ای نیست و منحصر به مملکت ما هم نیست چنان که از درون آن هزار پارچگی به ناگهان خمینی با« وحت کلمه» خود برآمد. بحث در اینجا نقد و بررسی آسیب شناسی تفرقه سیاسی و به وحدت رسیدن جنبش است و نه حقانیت و سزاواری برای خمینی قائل شدن.

در جریان قیام مردم مصر، اول علیه مبارک و بعد علیه محمدمرسی بیش از یکصد حزب سیاسی در آن کشور درست شد. در بقیه ممالک جهان سوم و بویژه ممالک خاورمیانه وضع به همین منوال است. در همین کشور همسایه ما عراق، ۶۳ حزب سیاسی رسمی وجود دارد. در تونس ۱۲ میلیونی، ۵۶ حزب سیاسی وجود دارد. ولی در همان عراق هرج و مرج زده، تعداد ۵ تا ۶ حزب و جریان سیاسی فرادستی گرفته و در یک رقابت سیاسی(بحث در اینجا روی سالم یا ناسالم بودن این رقابت هم در میان نیست) بقیه خرده احزاب سیاسی را به دور ائتلافهای سیاسی خود جمع کرده اند و تمام این مجموعه پراکنده را تعداد معدودی چهره های شاخص سیاسی نمایندگی میکنند..

راه برخورد با این افتراق، تسلیم شدن نیست بلکه، مبارزه آگاه گرانه است تا گفتمان تحول دموکراتیک واقعی بر جریانهای  صرفاً مدعی دموکراسی خواهی و شعاری پیشی گیرد. گفتمانی که نه فقط بیان آرمانها و اهداف شعار گونه باشد بلکه بسیار مهمتر از آن، بیانگر روشنِ راهکارهای سازمانی و سازماندهی جنبش، راهبرد استراتژیک، راهبردهای تاکتیکی و عملیاتی باشد که ابهامی در عملی بودن آن گفتمان باقی نگذارد. آن چنان گفتمان جامعی که در کل و جزء خود، در عرصه نظری و عملیاتی، در هماهنگی منطقی بوده و انسجام درونی داشته باشد. در یک جمله:باید گفتمان محوری جایگزین جریان و شخص محوری در جنبش دموکراتیک ملی مردم میهنمان گردد.

چنانچه چنین گفتمانی تدوین شده از کوره نقد راهبردی بیرون آید و به راهبرد عام جنبش ملی و دموکراتیک تبدیل شده و نقش محوری یابد، همه جریانها و شخصیت های اپوزیسیونی سعی خواهند کرد در رقابت با هم در بهینه کردن آن بکوشند.

در فرایند چنین رقابتی، مسئله گفتمان تحول دموکراتیک از برج عاج دست نیافتنی وعده ها و ایده های قشنگ، به میدان خاکی پیکار کشانده شده و بحث و نقد روی نحوه اجرایی شدن آن ایدها موجب خواهد گردید که بهترین و موثرترین آنها پیروز گردد که پیروزی آن جریانی هم خواهد بود که پیگرانه و عُقلائی برای پیشرفت جنبش می کوشد.

بطور مثال اگر قبل از انقلاب آیت الله خمینی از سوی جریانهای سیاسی و رسانه ها به پاسخگویی دقیق روی نحوه اجرایی و پیاده کردن برنامه هایش کشانده می شد، او هیچ راه کار عملی برای وعده های توخالی و غیر عملی خود نداشت و خیلی زود دستش باز و بی مایگی اش آشکار می شد.

و اگر این بقول آقای زید آبادی، اپوزیسیون هزار تکه، که همه هم دم از دموکراسی می زنند و هیچ یک هم با دیگری وارد بحث انتقادی نمی شود به چالش بحث و نقد کشانده شوند، بیشتر آنها مجبور خواهند شد یا از ادعاهای خود دست بردارند و یا به آنانی که درست تر فکر و عمل میکنند بپیوندند. و در چنین فرآیندی اپوزیسیون دیگر هزار تکه نخواهد ماند.        

نقد بقیه گزاره ها بعداً ادامه خواهد یافت.

************

توجه!

در کانال تلگرامی سیمرغ به ما بپیوندید و همراه ما تلاش کنید تا بانگ اطلاع رسانی ما دامنه وسیع تری بیابد. تا صدا و پیام ما به تعداد هر چه بیشتری از هم میهنانمان برسد.

هدفی جز اطلاع رسانی به قصد افشای رژیم و طرفند ها و بدکرداری های آن نداریم!

پاینده ایران

CimorghIran@

تماس با کانال

cimorghiran@gmail.com

 

  

  

 

No Comments