کردهای سوریه و خروج آمریکا از آن کشور در نگاهی کوتاه

Share Button

روئیترز امروز گزارشی از وضعیت کردهای سوریه  دارد با «عنوان در کجای جنگ سوریه کردها قرار دارند؟». یادداشت زیر کامنت کوتاهی است بر آن گزارش. متاسفانه وقت ترجمه گزارش نبود و فکر میکنم این کامنت بازتاب درستی از آن می باشد.

Bildresultat för YPG pictures

کردهای سوریه و سرانجام مغازله با مثلث روسیه، ایران و رژیم اسد

:کردهای سوریه استراتژی خود را به در گیربودن آمریکا در منطقه بسته بودند و بسته اند ولی همزمان با روسیه، ایران و رژیم اسد مغازله  سیاسی استراتژیک میکنند
آنها به حمایت آمریکا و ائتلاف بین المللی نگاهی ابزاری دارند در حالیکه امید نهایی خود را به رژیم اسد و پشتیبانان روسی و ایران آن بسته اند تا شاید به خاطر ترس از نزدیکی کردها به آمریکا، از رژیم امتیاز گیری سیاسی کنند
در آغاز خیزش مردم سوریه علیه رژیم اسد، کردهایی که از اولیه ترین حقوق مدنی و شهروندی در سوریه بشار اسد، محروم بودند، با پشت کردن به جنبش مردم و از پشت خنجر زدن به آنها، امید پاداش از رژیم را به صورت حق خود گردانی فدراتیو داشتند ولی، رژیم اسد و متحدینش، به کردهابه عنواد مواد و نیروی مصرفی علیه جنبش دموکراتیک مردم مینگریستند نه متحد استراتژیک
حالا کارِ کردها ی سوریه به تَکدی سیاسی نزد رژیم اسد و ولادیمیرپوتین کشیده است. آنها از درک ماهیت رژیم اسد و پوتین عاجز هستند و نمی دانند که این دو امامزاده، فقط کور میکنند و محال است شفا دهند
اگر کردها در آغاز جنبش دموکراسی خواهی مردم سوریه علیه اسد بجای زدو بند با رژیم اسد، با مبارزان سوری هم پیمان میشدند، نه سرو کله داعش در سوریه در این ابعاد پیدا میشد و نه رژیم اسد میتوانست با فراغ بال به کمک رژیم ایران، روسیه و حزب الله، آن جنبش بزرگ و میلیونی را
در خون نزدیک به نیم ملیون از مردم سوریه به غلطاند و غرق کند
کردهای سوریه نه از سرنوشت مذاکرات پنهانی کردهای ایران که در دو مورد به ترور رهبران آنها منجر شد درس گرفتند و نه از سرنوشت تفاهم نامه های دوستانه کردهای عراق با رژیم خون آشام صدام حسین.
زیگزاک سیاسی کردهای سوریه نشان میدهد که آنها به اصول ضد امپریالیستی(در درجه اول ضد آمریکایی) خود بیشتر پایبند می باشند تا آن دموکراسی خواهی که ادعایش را دارند. آنها این را در همان روزهای قیام مردم سوریه با پاکسازی مناطق تحت کنترل خود از اعراب ضد رژیم نشان دادند. و نشان دادند که که میل ترکیبی بیشتری با رژیم های «ضد امپریالیست» سوریه و ایران دارند تا با دموکرات های سوریه.
فراموش نباید کرد که سازمان های کُرد ایران هم،( کومله و حزب دموکرات)، در جریان جنبش موسوم به سبز در سال ۸۸ ساکت نشستند و نظاره گر سرکوب آن اعتراض شدند.

No Comments