نگاهی به «منشور نوین جبهه دموکراتیک ایران»

Share Button

دوستی منشور نوین جبهه دموکراتیک ایران را برایم فرستاده بود. نخست فکر کردم نقد جامعی بر آن بنویسم ولی بعد به دلایلی منصرف شدم و فکر کردم خصوصی به آن دوست نظرم را بنویسم. پس از نگارش نامه و نظر، دیدم درج کردن آن بی مناسبت هم نیست. لذا نامه را به صورت همان نامه با عنوان نگاهی به «منشور نوین جبهه دموکراتیک ایران» در کانال سقراطیون درج و در سایت ایران سبز و کانال سیمرغ باز درج میکنم.

منشور نوین جبهه دموکراتیک ایران


شرایط سیاسی ایران ضرورت تاسیس جبهه ای برای سازماندهی آزادیخواهان به قصد تقویت و رهبری جنبش آزادیخواهانه ی ملت ایران و دست یابی به جامعه ای آزاد و دموکراتیک راایجاب نموده است. به همین دلیل گروهی از نیروهای آزادیخواه پس ازمذاکرات فراوان و توافقات کلی ، جبهه دموکراتیک ایران را
تاسیس ودرتاریخ ۱۱ مهرماه ۱۳۷۹ خورشیدی آن را اعلام می نمایند. اینک برای تمام افراد و تشکل های آزادیخواه که برای رهایی ملت مبارزه می کنند و علاقه مند هستند به
این جبهه بپیوندند ، اصول خط مشی سیزده گانه به شرح  زیر اعلام می گردد:
اصول خط مشی
الف : خط مشی تشکیلاتی
۱- این تشکل به صورت جبهه ای شکل گیری می شود، بنابراین احزاب، سازمان ها، اتحادیه ها و تشکل های مختلف می توانند با حفظ استقلال خود در این جبهه عضویت داشته باشند.
۲- احزاب و گروه ها با هرنوع فکر وعقیده و ایدئولوژی به شرط پذیرش و التزام به اصول آزادی و دموکراسی، اعلامیه جهانی حقوق بشر، استقلال کشور و منافع ملی می توانند به عضویت این جبهه درآیند. بنابراین جبهه دموکراتیک ایران ازهیچ عقیده یا ایدئولوژی پیروی نمی کند ویک جبهه ی سیاسی آزاد و ملتزم به اصول پلورالیسم وتکثرگرایی است.
١
۳- تا زمانی که فضای نسبتا امن و آزاد برای شکل گیری و فعالیت تشکل های سیاسی و مدنی به وجود آید، امکان عضو گیری شخصیت های حقیقی وجود داشته باشد.
ب: خط مشی اجتماعی
۴- درآیین اجتماعی، این جبهه خود را ملزم به اجرای اعلامیه ی جهانی حقوق بشر با در نظر گرفتن مقتضیات و نیازهای کنونی بشر دانسته و دفاع از حقوق انسان ها فارغ از نژاد، ملیت، قومیت، جنس وعقیده آنان در رأس برنامه های این جبهه قرار دارد.
۵- جبهه دموکراتیک ایران خود را ملزم به برقراری وگسترش اعلامیه ی جهانی حقوق بشر و میثاق های آن دانسته و دفاع از حقوق تمامی ایرانیان فارغ از نژاد و تیره و قوم، محل تولد یا سکونت، رنگ، جنسیت وگرایش جنسی، زبان، مذهب، عقیده و خاستگاه اجتماعی در رأس برنامه های این جبهه قراردارد.
پ: خط مشی سیاست بین المللی
۶- جبهه ی دموکراتیک ایران روابط خارجی بین ایران با سایر ملل را برپایه قوانین و ضوابط بین المللی و احترام متقابل دانسته و ضمن تأکید برعضویت ایران در جهان آزاد، ایجاد روابط با تمام ملتها و دولتها براساس منافع ملی، حفظ تمامیت ارضی و استقلال همه جانبه کشور را از اصول خدشه ناپذیر خود می داند
و به هیچ دولتی اجازه دخالت در امور کشور تحت هیچ عنوانی را نخواهد داد. ت: خط مشی سیاست داخلی
۷- این جبهه حق حاکمیت ملی ازطریق مشارکت همه جانبه آحاد شهروندان واحزاب و گروه ها درتعیین سرنوشت خود را ازابتدایی ترین حقوق مدنی وتنها ملاک مشروعیت حاکمیت به شمارآورده وبا هرنوع قیم
٢
مĤبی صنفی یا ایدئولوژیک وهرنوع استبداد و خودکامگی فردی یا گروهی که حق تعیین سرنوشت و حاکمیت ملی را خدشه دارنماید، مبارزه فعال خواهد کرد. بنابراین تنها ملاک مشروعیت هرنوع حاکمیت رأی اکثریت ملت خواهد بود که ازطریق رفراندوم و انتخابات آزاد به دست خواهد آمد.
۸- آزادی ، دموکراسی، برابری، عدالت و مساوات طلبی ازاصول غیرقابل خدشه درخط مشی جبهه دموکراتیک ایران است و مشروعیت این جبهه و شرط عضویت افراد و تشکل ها دراین جبهه درالتزام همه
جانبه به اصول فوق است. بنابر این احزاب و گروه هایی که درمنطق سیاسی و عملکرد اجتماعی خود آزادی، دموکراسی وعدالت خواهی را ابزاری برای به دست آوردن قدرت قرار داده، اما به این اصول التزامی ندارند، نمی توانند دراین جبهه عضویت داشته باشند.
۹- این جبهه معتقد به حکومتی دموکراتیک است، بنابراین بر جامعه ای با حاکمیت سکولار و چند حزبی و جدایی دین و هرنوع ایدئولوژی از حکومت که عملاً با منطق و اصول دموکراسی سازگاری ندارد( تأکید می کند.
۱۰- جبهه دموکراتیک ایران خود را ملزم به دفاع و گسترش اعلامیه جهانی حقوق حیوانات دانسته و در رابطه با تخریب محیط زیست و حیات وحش ، موضع گیری جبهه بشدت اعتراضی بوده و حفاظت و بازسازی محیط زیست و حیات وحش را، از اصول مهم خود می داند.
ث: خط مشی مبارزاتی ۱۱- جبهه دموکراتیک ایران برای رسیدن به اصول خط مشی خود و در جهت نیل به جامعه ای مترقی و
٣زندگی شرافتمندانه آحاد شهروندان و تأمین آزادی، رفاه، توسعه همه جانبه، امنیت وجامعه ای مردم سالار

ودموکراتیک، مبارزه ی سیاسی اعتراض آمیز و نافرمانی مدنی را از حقوق اولیه خود و هم مهمترین تکلیف ملی وانسانی دانسته ودر این راه هیچ نوع تسامحی را جایز نمی داند.
۱۲- جهت گیری جبهه دمکراتیک ایران درمقابل شیوه های استبدادی و غیردموکراتیک، اعتراضی است و روش مبارزه در این شرایط، مسالمت آمیز و خشونت پرهیز با تأکید بر حق دفاع مشروع تا رسیدن به حاکمیتی قانونمند، مدنی و دموکراتیک است.
ج: خط مشی جبهه برای حاکمیت آینده
۱۳- جبهه دموکراتیک ایران براین باور است که درشرایط فعلی لازم است تمام آزادیخواهان درجهت دستیابی به حاکمیتی قانونمند، دموکراتیک، سکولار و ملی از طریق مراجعه به آرای عمومی مبارزات همه
جانبه، مسالمت آمیز و اعتراضی خود را تداوم و شدت بخشیده و تحت هیچ شرایطی به کمترازحاکمیتی ملی، سکولار، مردم سالار و قانونمند بر مبنای قوانین حقوق بشر، رضایت ندهند. تنها دریک ساختاردموکراتیک، نابرابری ها، مظالم، مفاسد وتبعیض های اجتماعی ریشه کن شده و آحاد شهروندان دریک مشارکت همه جانبه با فقر، بیکاری، جهل، عقب افتادگی، ظلم، فساد، استبداد، خشونت و ناهنجاری های گوناگون مبارزه اصولی نموده و کشور را به سوی توسعه همه جانبه و رشد و تعالی، در همه زمینه ها سوق خواهند داد. امروزه بیش از هر چیز نیازمند به اقتدار ملی متکی بر اراده ملت و برقراری دموکراسی،
قانون وامنیت برای تأمین منافع ملی و بهبود زندگی آحاد شهروندان ایرانی می باشیم. تنها در سایه حاکمیت
ملی با مشارکت همه احزاب و سلیقه ها می توان به ایرانی آزاد، آباد و توسعه یافته دست یافت. بافت اقلیمی، قومی، زبانی، مذهبی، فرهنگی و اجتماعی و شرایط اقتصادی ملت ایران به گونه ای است که لازم است برای تحقق عدالت و توسعه همه جانبه، ضمن تاکید بر یکپارچگی در چارچوب مرزپرگوهر و تقویت وحدت ملی
۴
در نحوه اداره کشور، با به رسمیت شناختن واقعیات موجود٫ در چارچوب یک حاکمیت غیر مرکزگرا تصمیم گرفت. بدون توجه به این مهم، عدالت، دموکراسی، توسعه عادلانه و هماهنگ در سراسر کشور برقرار نخواهد شد.
این منشور در سال ۱۳۷۹ توسط موسسین جبهه دموکراتیک ایران تهیه و تصویب و در سال ۱۳۹۷ در شورای عالی جبهه بازنگری و تکمیل گردید.
شورای عالی جبهه دموکراتیک ایران بهمن ماه ۱۳۹۷ خورشیدی زنده باد آزادی وعدالت
برقرار باد دموکراسی و حاکمیت ملی نابود باد استبداد

 

نگاهی به منشور نوین جبهه دموکراتیک ایران

 

ببین! من این کانال سیمرغ را درست کرده ام، از دیگران دعوت کردم به آن بپیوندند. نا گفته پیدا است که در این دعوت، من خود را رهبر و لیدر این کانال منصوب کردم. تا اینجای کار عیبی ندارد. ولی اگر من برنامه و گفتمان محور باشم و نه خود محور، باید اگر دیدم یا دیده شد که کس دیگری در چارچوب اعلام شده این کانال، بهتر از من کار می کند و یا وزن سیاسی بیشتری (به هرعلت) دارد، باید روابط جوری باشد که او جای مرا بگیرد.

در سطح کانال سیمرغ این جایگزینی می تواند دوستانه حل شود و البته فقط این یک مثال بود. ولی وقتی مسئله روی تشکیل یک “جبهه” است که نام آن در معرض نگاه و انتخاب مردم گذارده میشود، باید سازوکار سازمانی یا راهبرد سازمانی آن مشخص شود. و این امر در شرایط خفقان کار ساده ای نیست.

 

1 ـ من  از منظر راهبردی (راهبرد تاریخی، راهبرد سازمانی و راهبرد استراتژیک) بیانیه یا دعوت نامه جبهه آقای طبرزدی را دچار کاستی های جدی میدانم. علاوه بر چنین کاستی هایی، بیانیه فاقد یک نماد راهبردی که “تاریخیت” و هویت ملی ما را نمادینه سازد نیز می باشد. نمادی که وجود آن را برای متحد سازی نیروهای آزادیخواه و ملی الزامی می دانم. این نماد اگر میخواهد بیان آن هدفی  باشد که که در متن بیانیه جبهه دموکراتیک ملحوظ شده است چیزی جز پرچم ملی ما، یعنی پرچم سه رنگ شیروخورشید ما نمی باشد.

اگر ما جمهوریخواه هم هستیم باید بدانیم که پرچم سه رنگ شیر و خورشید، پرچم سلسله پهلوی یا هیچ سلسله دیگری نیست و از زمان قاجار و طی انقلاب مشروطه بوده است. این پرچم بند نافی که فرهنگ ما را از اسلامیتی که به عنوان فرهنگ ملی ـ سیاسی به میهن و مردم ما تحمیل شده است، می بُرد و بیان هویت سکولار جامعه ماست. این پرچم؛ نماد گفتمان «ناسیونالیسم ایرانی»* است که در مشخصا در تقابل با گفتمان اسلام سیاسی و چیرگی فرهنگ  مذهبی غیر ایرانی بر جامعه ما تعریف می شود و نه ناسیونالیسمی تنگ نظرانه یا شووینستی در تقابل با ملل یا فرهنگ های دیگر و یا همسایگانمان. پرچم سه رنگ شیروخورشید نشان، همان اندازه نماد یک پادشاهی مدرن میتواند باشد که نماد یک جمهوری مدرن و نه یک جمهوری صوری، جهان سومی از نوع مورد نظر مصدق طلبان که مشخصه عمده آن صرفاً انتخابات ادواری است.

انتخاب پرچم سه رنگ شیر و خورشید نشان و تاکید بر احترام به آن، پشتوانه روانی و فرهنگی سیاسی برای وحدت ملی ماست و در شرایط حاضر می تواند پیامی به همه ناسیونالیستهای ایران ازهر سنخ فکری و سیاسی باشد، چه جمهوریخواه و چه مشروطه خواه.

جبهه دمکراتیک آقای طبرزی در بدو تشکیل ، پرچم شیر و خورشید را آرم خود کرده بود ولی حالا با یک عقبگرد، سه تیغه کمانی رنگین بی شناسنامه را پرچم یا آرم جبهه فراگیر «ملی» خود کرده است و این یک عقب نشینی از آن راهبرد تاریخی مورد اشاره بالا می باشد.

اگر، حتی تصور غالب در جامعه اینست که پرچم شیرو خورشید مال سلطنت طلبان می باشد، نیروهای واقعاً ناسیونالیست باید بجای تسلیم شدن به این تصور نادرست و برگزیدن پرچمها و نشانه های دیگر برای اجتناب از انگ سلطنت طلب خوردن، باید با غلبه بر این تصور اشتباه آمیز اجازه ندهند که سلطنت طلبان حق امتیاز انحصاری داشتن این پرچم را داشته باشند وگرنه با جبهه سازی های متعدد بر تعداد این پرچمها و آرم ها هم افزوده خواهد شد که معنایی جز تسلیم شدن به تجزیه سیاسی که به تجزیه جغرافیایی مملکت خواهد انجامید ندارد.

۲ ـ جبهه دمکراتیک تاسیس خود را؛ با برنامه ای بسیار مبهم که سایر سازمانهای موجود در دنیای مجازی هم مشابه آن را به دفعات  ارائه داده اند، اعلام نمود. و این بزرگترین عیب همه این سازمانها است زیرا تمام جریانهای سیاسی مهم تاریخ، از لیبرالیسم تا کمونیسم، نخست با گفتمان سازی آغاز کرده اند و بعد در جدال بحث ها و نقد ها که همه جوانب فعالیت آنها را دربر می گرفته به جبهه و حزب سازی رسیده اند. اما، ما ایرانیها به شمول همین جبهه آقای طبرزدی، اول جبهه یا حزب خود را ایجاد می کنیم و بعد از بیعت گیری از هواداران، تازه شاید به بحث بنشینیم. که معمولاً این بحث ها هم نه نقد،  بلکه تعهد نامه سیاسی ایدئولوژیک یا درس و مشق حزبی هستند. که اثری از نقد سازنده در آنها نیست.

من فکر میکنم اپوزیسیون ایران باید اول یک ارگان گفتمانی داشته باشد که میتواند یک سایت سیاسی باشد  تا در آن همه جهات گفتمان ملی مطرح، از سوی علاقمندان به نقد گذارده شده و صیقل بخورد تا از درون آن؛ راهبردهای: الف ـ تاریخی، یعنی هدف تاریخی ما کجاست و هویت تاریخی ما چیست؟ از کجا آمده ایم و به کجا میخواهیم برویم؟ ب ـ راهبرد استراتژیک: یعنی، هدف مرحله ای ما چیست و در این مرحله، نیروهای عمده و اصلی  و غیرعمده و فرعی ما کدامند و ما روی چه طبقات اجتماعی حساب می کنیم. و متحدین بین المللی ما و جهت گیری جهانی و منطقه ایی ما چیست؟ ج ـ راهبرد سازمانی: ما چگونه سازمانی، جبهه یا حزب یا ائتلافی و.. میخواهیم داشته باشیم.؟ فعالیت ما علنی خواهد بود یا مخفی یا ترکیبی از این دو؟د ـ راهبرد تاکتیکی: مبارزه و اهداف عملیاتی و میدانی و مقطعی ما چیست و شکل مبارزه ما کدام است، اعتصاب، تظاهرات، نافرمانی مدنی، استفاده از تریبون های عمومی و قانونی و آزاد یا تحریم آنها و… ؟ رفتار ما در انتخاباتهای رژیم؟ و… .

۳ ـ مسئله امنیتی: در این جمهوری اسلامی که اصلاح طلبان آبکی مانند محمد رضا خاتمی و برادرش تحمل نمی شوند، جبهه دموکراتیک چگونه می خواهد فعالیت کند؟. با توجه به اینکه در همه ممالک استبداد زده و به نسبت  میزان کنترل استبداد بر فعالیت سیاسی مخالفین، فضای غیر رسمی کنترل شده ای برای مخالفین یا سازمانهای آنها ایجاد میشود تا دستگاههای اطلاعاتی بتوانند نفوذی های خود را به درون این گونه فعالیت ها بچپانند بدون اینکه  ابن نفوذیها کنترل یا شناسایی شوند زیرا آنها زندگی خود را به بهانه های امنیتی از نگاه کنترل کننده و نظارتی پنهان میکنند و هیچ ابزار کنترل کننده ای هم برای فعالیت آنها وجود ندارد تا دانسته شود که آنها فقط شعار میدهند و هیاهو میکنند تا بهتر رخنه کنند یا نه! واقعا اوت پوت و خروجی دارند و فعالیت مفید انجام میدهند. بی جهت نیست که در این رژیم، حزب توده و اکثریت به طور غیر رسمی تحمل میشوند ولی اصلاح طلبان و نهضت آزادیها و سبز ها نه!

به نظر من جبهه دموکراتیک مردم طبرزدی اگر خودش را منحل کند و یک سایت بزند و از همه مخالفینی که جهت گیری ملی گرایانه دارند دعوت کند تا نظرشان را در آن به بحث و نقد بگذارند و از این طریق (ولو با نام مستعار) برای فعالین کاردان و بازده دار، چهره سازی شود  تا از درون آن هرم رهبری سیاسی جنبش ملی و گفتمان راهبردی آن شکل بگیرد بهترین خدمت را در مرحله کنونی انجام داده است.

من(نویسنده این سطور) سعی کردم با ایجاد کانال سیمرغ و قبل از آن، سایت ایران سبز این کار را بکنم ولی به هر دلیلی ناموفق بودم که عمده ترین آن عدم تفاهم با جریان های سیاسی موجود و آنتی پاتی هایی شخصی  بود و نه اینکه راه اشتباه است. و برای این مهم، ذخیره و کار لجستیکی لازم است که خود من فاقد آن هستم ولی هرگز از اینکه مانند یک پیاده نظام سیاسی به دنبال جریانی که آن را درست تشخیص داده ام بروم تردید به خود راه نداده ام.

اول وعده داده بودم که بر «منشور نوین جبهه دموکراتیک ایران» نقد جدی بنویسم ولی دیدم آب در هاون کوبیدن است و ترجیح دادم با نوشتن این نامه به دوستی که «منشور نوین جبهه دموکراتیک ایران» را برایم فرستاده بود نظرم را  در مورد آن ابراز کرده باشم.ولی بعد از نگارش نامه دیدم بد نیست آن را به همان صورت نامه درج کنم و درج آن به این دلیل می باشد.

*

من در آینده یادداشتی نظری در باره مفهوم سیاسی و تاریخی ناسیونالیسم ایرانی خواهم نوشت

No Comments