CNBC :سوریه دیروز و ونزوئلای امروز

Share Button

 از کامنت.. «واقعیت این است که در عرصه سیاسی جهان امروز،  آمریکا به عمده ترین نیروی حامی دموکراسی در دنیا تبدیل گردیده است و این هم درحد اقل  ترین تعریف، ناشی از این است که گسترش دموکراسی در دنیا به تضعیف دولتهای استبدادی و استبداد پرور مانند روسیه و چین که رقیب آمریکا هستند کمک میکند. ولی خطا است اگر که این نوع کمک ها را به تلاش رقابت آمیز برای منطقه نفوذ تقلبل دهیم و با این کار عملاً رقابت این دو قدرت را به جنگ دو کفتار برای ربودن طعمه از دهان یکدیگر تنزل دهیم.»

نبرد آمریکا و روسیه برای نفوذ بر ونزوئلا یادآور مردم سوریه است

 

CNBC

Wed, 30 Jan 2019
جبهه جدیدی در تنش های ژئوپلیتیکی بین ایالات متحده و روسیه در ونزوئلا بازشده است، و هم اکنون هر دو طرف حمایت خود را از رهبران رقیب، نیکلاس مادورو و رئیس جمهور موقت خود خوانده، خوان گایدو، اعلام کرده اند .
در حال حاضر  صاحب نظران سیاسی، شباهت های زیادی را  در مسابقه کنونی در ونزوئلا برای نفوذ در آینده سیاسی و اقتصادی این کشور با مبارزه در رابطه با تغییر رژیم سوریه در سال های اخیر مشاهده  میکنند.

روسیه حمایت وسیع نظامی، مالی و دیپلماتیک خود را از رئیس جمهور بحث برانگیز سوریه، بشار اسد در جنگ داخلی پیچیده ای که در سال ۲۰۱۱ آغاز شد، بعمل آورد. در همین حال، ایالات متحده و متحدان غربی آن، از تغییر رژیم و گروههای شورشی مختلف که به دنبال خروج اسد از قدرت بودند، حمایت کردند.

حلیما کرافت، سرپرست و استراتژ موسسه سرمایه گذاری RBC Capital Markets  در مقایسه وضعیت سوریه و ونزوئلا، به خبرگزاری CNBC میگوید:«ظاهراً روسیه نیروهای جنگی مزدور(کنتراکتور)* به آن کشور فرستاده است و مبالغ هنگفتی به دولت مادورو وام داده است… ، و از این نظر بحث من این است که مسئله برای روسیه مهم است. ولی آنها تا چه میزان دیگر حاضرند برای بقاء رژیم مادورو بیشتر از این کمک مالی بدهد؟

پس از انتشار گزارش هایی مبنی بر اینکه آمریکا ۵۰۰۰ نفر نظامی به کلمبیا اعزام کرده است و نیز گزارش اخبار اعزام نیروی های تقویتی بیشتر از سوی مسکو، چشم انداز درگیری نظامی در ونزوئلا را بالا برده است.

جنگ داخلی سوریه، بطور عمده نبردی برای افزایش نفوذ در خاورمیانه بود.  روسیه با پشتیبانی از رژیم اسد، به عنوان یک طرف این نبرد نمی خواست شاهد افتادن یکی دیگر از اقمارش به دایره نفوذ آمریکا باشد، حالا این اعتبار را بدست آ‌ورده است که در نگهداری بشار اسد در راس قدرت موفق شده است.

حالا نبرد دیگری، این بار در ونزوئلای نفت خیز شروع شده است که در یک طرف آن ایالات متحده است که در تلاش برای تغییر رژیم مادورو می باشد و از رهبر اپوزیسیون، خوزه گایدو، که خود را رئیس جمهور اعلام کرده است،  پشتیبانی میکند و روسیه که از رژیم دیکتاتوری سوسیالیست مادورو حمایت میکند.

کامنت:

در(خلاصه) ترجمه گزارش تحلیلی فوق از سایت خبرگزاری معتبر جهانی CNBC  که مصاحبه ای با یک تحلیلگر و استراتژ موسسه بزرگ سرمایه گذاری در دنیا می باشد، می بینیم که تحلیل گر، تمرکز تحلیل خود را بر رقابت برای منطقه نفوذ دو قدرت بزرگ دنیا نهاده است و عامل «مردم»، ماهیت جنبش آنها و مطالباتشان را نادیده گرفته است.

شاید از یک تحلیل گر بازار سرمایه در دنیا این نادیده انگاری جنبش وسیع توده ای مردم سوریه و ونزوئلا، در اعتراض به رژیمهای دیکتاتوری و فاسدشان، امری حرفه ای و طبیعی باشد ولی خواننده نباید با این نگاه به اشتباه  داوری بیفتد.

واقعیت این است که در عرصه سیاسی جهان امروز،  آمریکا به عمده ترین نیروی حامی دموکراسی در دنیا تبدیل گردیده است و این هم درحد اقل ترین تعریف، ناشی از این است که گسترش دموکراسی در دنیا به تضعیف دولتهای استبدادی و استبداد پرور مانند روسیه و چین که رقیب آمریکا هستند کمک میکند. ولی خطا است اگر که این نوع کمک ها را به تلاش رقابت آمیز برای منطقه نفوذ تقلبل دهیم و با این کار عملاً رقابت این دو قدرت را به جنگ دو کفتار برای ربودن طعمه از دهان یکدیگر تنزل دهیم.

اگر این تحلیلگر اقتصادی، درگیری آمریکا و روسیه را که ماهیتاً درگیری بین دموکراسی و ضد دموکراسی در دنیا است تا سطح رقابت اقتصادی و برای منطقه نفوذ تقلیل می دهد، گروه دیگری از تحلیلگران که نگاه حقوقی محض به روابط بین المللی دارند بین مداخله نظامی آمریکا و مداخلات نظامی روسیه نیز علامت تساوی نهاده، ترازوی متعادل حقوقی را بکار گرفته و هرگونه دخالت در امور دیگر کشورها را غیر قانونی و خلاف حقوق بین المللی میدانند که بر چنین مبنایی چون بشار اسد در سوریه و نیکلاس مادورو در ونزوئلا رئیس جمهورهای «انتخاب شده» و قانونی کشورشان هستند حق دارند از روسیه و ایران و حزب الله کمک بگیرند ولو اینکه مردم خود را بکشند و گرسنگی بدهند در حالی که آمریکا دعوت نشده آمده و مداخله گر است و انگیزه های جهان خواری و امپریالیستی دارد.

باز هم در این معادلات عامل مهم مردم و خواست آنها، نادیده گرفته شده و کمک های آمریکا چه نظامی، چه مالی و رسانه ای و چه در شکل تحریم رژیمهای دیکتاتوری، تا سطح حقوقی محض تنزل داده شده و سرنوشت مردم تحت ستم دیکتاتوری ها و خواست آنها در این گیرودار نادیده گرفته میشود.

خلاصه اینکه اولاً مردم ونزوئلا حق دارند از طریق رهبری خودشان، رهبر اپوزیسیون، خوزه گایدو، در برابر رژیم فاسد و دیکتاتوری نیکلاس مادورو از آمریکا کمک بگیرند و این کمک گیری کاملاً مشروع است ولو اینکه طابقُ النعل به نعل، با تفاسیر جانبدارانه  موازین حقوقی همخوانی نداشته باشد.

و در ثانی، آمریکا برای کسب منطقه نفوذ تلاش نمی کند بلکه برای دفاع از تمامیت سیستم مدل دموکراسی غربی در دنیا دفاع میکند. آمریکا بزرگترین قدرتی است که میتواند چنین مسئولیتی را در دنیا به عهده گیرد و اگر قدرت بزرگ نظامی آن نباشد بی هیچ تردیدی دنیا به کام استبداد روسی پوتین، دیکتاتوری شبه نظامی حزبی کمونیستی خلق چین، اتومانیسم اردوغانی و اسلامیسم شیعی ایران فرو خواهد رفت. هیچ یک از دموکراسی های اروپایی یا اقیانوسیه قادر به ایفای چنین نقشی در دنیا نیستند.

آمریکا پلیس دنیا است و دنیا به این پلیس برای حفظ و بقای دست آورد های ارزشمند  دموکراتیک خود که با هزینه ای گزاف بدست آمده است نیاز دارد!

در تعریف پلیس نباید چندان در جستجوی صفات حسنه افراد آن بود بلکه باید توجه کرد: ـ آیا وظیفه پلیسی اش را برای حفظ و گسترش آن دست آورد های گفته شده بخوبی و حرفه ای انجام میدهد یا خیر؟ این است مبنا و معیار قضاوت روی آمریکا!   

   ***********************************

توجه!

در کانال تلگرامی سیمرغ به ما بپیوندید و همراه ما تلاش کنید تا بانگ اطلاع رسانی ما دامنه وسیع تری بیابد. تا صدا و پیام ما به تعداد هر چه بیشتری از هم میهنانمان برسد.

هدفی جز اطلاع رسانی به قصد افشای رژیم و طرفند ها و بدکرداری های آن نداریم!

پاینده ایران

CimorghIran@

تماس با کانال

cimorghiran@gmail.com

 

 

No Comments