ونزوئلا به کجا خواهد رفت؟

Share Button

انقلاب در جریان ونزوئلا، درسهای زیادی برای مردم و اپوزیسیون میهن ما دارد. اولین درس آن متحد شدن است. و تجربه این ۴۰ سال به ما نشان داده است که در چارچوب گفتمانها، رویکردها و دسته بندی های سیاسی گذشته  کمترین شانسی برای متحد شدن این اپوزیسیون نیست. بگذریم از اینکه در وجاهت مردمی و پشتوانه تک تک این سازمانهای اپوزیسیونی هم جای تردید جّدی وجود دارد.

مقایسه ای بین مبارزه مردم ونزوئلا و مردم میهن خودمان

Bildresultat för juan guaido pictures

سرنوشتی که ونزوئلای امروز با آن روبرو است به نوعی و با تفاوتهایی به سرنوشت میهن ما تحت حاکمیت فعلی شبیه است. فساد و دیکتاتوری در آن کشور امان مردم را بریده است که مستقیماً ناشی از خودکامگی رژیمی است که با انتخابات روی کار آمد ولی با مصادره کردن مکانیسم سازوکار انتخاباتی بعد از اولین برنده شدن، دیگر از درون صندوق آرا متوالیاً نتیجه دلخواه دیکتاتوری حاکم را بیرون می آورند.

هیتلر، موسولینی و بسیاری جمهوریهای کمونیستی اروپای شرقی هم در ابتدا با چنین شیوه ای، انتخاب، از صندوقها خارج  و حاکم شدند ولی دیگر از صندلی فرمانروایی پایین نیامدند تا اینکه بدست مردم ساقط شدند.

جمهوری اسلامی ما هم محصول تلخ یک  شور و هیجان توده ای بود که میتوانست با گذشت مدتی فرو نشیند و به مردم فرصت دهد تا نه با پیش داوریها، بافته های تبلیغاتی بی پایه و وعده های بسیار بی پایه تر، بلکه با تکیه  بر خرد مدنی و هوشیارانه خویش بتوانند انتخاب اشتباهی را که در حالت مستی کرده اند، اصلاح کنند.

ولی رژیمی که از فرصت مستی مردم سوء استفاده کرده بود دیگر مجال تجدید نظر به آنها نداد، مانند  روباهی که آرواره هایش را دور گردن جوجه ای که در اثر یک لحظه غفلت، مجذوب قروغمزه های روباه مکار گردیده و گلوی نازک خویش را به او سپرده است.

رسانه ها و سازمانهای سیاسی منتقد تعطیل شدند و رژیم حاکم؛ بر همه ارگانهای مملکتی: ـ نظامی، انتظامی، امنیتی، اطلاع رسانی، آموزشی و فرهنگی و… ،همچون اختاپوس چنگ انداخت.

آخوندهای حکومتی در رسانه ها، کانونهای آموزشی، دستگاه قضایی و همه ادارات مستقر شدند و همه چیز را به نفع خود و برابر تفاسیر خود مهندسی کرده و بازنویسی کردند.

رژیم حتی استقلال مساجد و منابر را هم از آخوند های رقیب یا منتقد گرفت و  دم و دستگاه روحانیت را که تا آن روز با وجوهات مردم زندگی میکرد به بودجه دولتی وابسته کرد. با این کار علاوه بر اهرم سرکوب امنیتی، اهرم فشار مالی را هم برای مطیع سازی  روحانیت غیر خودی بکار گرفت. خلاصه اینکه هیچ عرصه ای نبود که خارج از حوزه کنترل آهنین رژیم قرار گیرد.

شاید این کنترل همه جانبه و بلا منازع رژیم اسلامی بر همه ارگانهای حکومتی و اجتماعی یکی از تفاوتها بین دیکتاتوری حاکم بر ایران با نوع  بسیار ملایم تر ونزوئلائی آن باشد.

رژیم سوسیالیستی ونزوئلا برای حاکمیت مطلق خود مجبور بود حزب بسازد و کادرسازی سیاسی ـ  عقیدتی کند، تعالیم سوسیالیستی خود را بیاموزاند ولی رژیم ایران از شبکه های مذهبی، به عنوان یک حزب میلیونی با ۱۴۰۰ سال سابقه گفتمانی و متولی گری مذهبی حاضر و آماده، استفاده کرد، به بسیج توده های مذهب زده پرداخت و از خرافات بدیهی مذهبی، حقیقت سازی کرد و با القاء آنها به ملت، آنها را هپروتی کرد و به شعورشان راهزنانه  شبیخون زد.

 

حالا سرنوشت مردم ونزوئلا پیش روی ما است. رژیم مادورو از جنس رژیم حاکم بر میهن ما است ولی رژیم سوسیالیستی مادورو به علت واقع بودن در منطقه دیگری از جهان و با فرهنگ متفاوت از ما، و محاصره در میان ممالکی با رژیمهای غیر ایدئولوژیک، نزدیک به آمریکا و بسیاری تمایزات دیگر هرگز نتوانست آن سیطره ای که جمهوری اسلامی بر مملکت ما برقرار ساخت را در ونزوئلا برقرار کند.

از تفاوتهای این دو رژیم بگذریم به تفاوت رفتار اپوزیسیون و مردم ایران و ونزوئلا در برخورد با دیکتاتور هایشان بپردازیم که برای ما آموزنده است.  

مردم ونزوئلا ۲۰ سال پس از استقرار دیکتاتوری، توانستند متحد شوند، به پا خاسته و رژیم را در موضع دفاعی منتهی به سرنگونی قرار دهند. و مردم ما پس از ۴۰ سال هنوز نتوانسته یک حرکت جدّی برای حتی عقب راندن رژیمی بکنیم که از رژیم مادورو، هم فاسد تر و هم به لحاظ تاریخی کهنه تر است  و قرون وسطایی است.

اپوزیسیون ونزوئلا پس از چندین تلاش ناموفق که علتش پراکندگی و تفرقه آن بود، پشت سر یک نفر که مخرج مشترک آنها بود متحد شدند و با اتحاد خود اتحاد مبارزاتی مردم را ممکن ساختند در حالیکه اپوزیسیون ایران بنایش بر تخریب سیاسی یکدیگر و سرقت هر حرکت اعتراضی خود انگیخته مردمی است که این اپوزیسیون حتی سهمی در سازماندهی آن نداشته است.

رقابت مخرب و خود رهبر بینی، رفتار حاکم بر اپوزیسیون ایران است. در حالی که اپوزیسیون ونزوئلا و چهره های شاخص آن علیرغم سابقه طولانی مبارزاتی و هزینه دادنهای بسیار، پذیرفت از برج عاج خود محور بینی پایین آمده و در اطراف شخص و جریان جدیدی که بیشترین شانس برای به حرکت در آوردن مردم را دارد جمع شود.

اپوزیسیون ونزوئلا، در موضع آمریکا ستیزی قرار نه گرفت و از «آمریکا دوستی» برای خود و ملت خود تابو نساخت و این شاید بزرگترین ویژگی اپوزیسیون ونزوئلا است که امنیت نسبی آنرا تا امروز تامین و پیروزی آینده آن را تضمین میکند.

در حالی که رژیم مادورو  خود را برای سرکوب سخت اعتراضات مردم آماده میکرد و روسیه حدود ۴۰۰ نفر از مزدوران نظامی حرفه ایی* خود را که در تجزیه  شبه جزیره کریمه از اوکراین و جنگ تجزیه طلبانه در شرق اوکراین شرکت کرده بودند را برای آموزش شبه نظامیان وفادار به مادورو به ونزوئلا فرستاده بود، اولتیماتوم به موقع آمریکا به رژیم سوسیالیستی مادور، اجازه قلع و قمع مردم را نداد.

در همان زمان که روسیه برای مداخله آمریکا در امور ونزوئلا و عواقب خطرناک آن به دولت آمریکا اخطار داد، دونالد ترامپ نه تنها ریاست جمهوری خوزه گایدو را به رسمیت شناخت  بلکه در اولتیماتومی به رژیم مادورو هشدار داد، که دولت او، سرکوب مردم و توسل به خشونت علیه مردم ونزوئلا و تخطی به حریم نمایندگی دیپلماتیک خود را تحمل نخواهد کرد و به آن شدیداً پاسخ خواهد داد.

و همین دیروز هم آمریکا از اخطار و اولتیماتوم فراتر رفته و رسماً اعلام کرد اعزام نیروی نظامی به آن کشور در دستور کار است، البته قبلا هم  یک نیروی ۵۰۰۰ نفری، در رابطه با بحران ونزوئلا به کلمبیا همسایه ونزوئلا اعزام کرده بود.

نتیجه گیری:

حمایت همه جانبه آمریکا از اپوزیسیون ونزوئلا که مورد استقبال مردم، اپوزیسیون و رهبرشان خوان گایدو قرار گرفت، بر جسارت مردم ونزوئلا در مبارزه علیه  دیکتاتوری مادورو افزود چون احساس کردند بزرگترین قدرت جهانی در کنار آنها ایستاده است. حمایت آمریکا از خوزه گایدو به عنوان رئیس جمهور رسمی کشور نه تنها از اعتبار گایدو نکاست بلکه بر احترام او بین مردم و اپوزیسیون افزود که سبب بالارفتن وجهه او گردید تا آنجا که بیشترین دموکراسی های دنیا او را به رسمیت شناختد.

به رسمیت شناختن خوان گایدو توسط آمریکا، سبب شد که بیشتر دول آمریکای جنوبی و مرکزی و دول اروپایی و اتحادیه اروپا و کانادا ریاست جمهوری گایدو را به رسمیت بشناسند.

انقلاب در جریان ونزوئلا، درسهای زیادی برای مردم و اپوزیسیون میهن ما دارد. اولین درس آن متحد شدن است. و تجربه این ۴۰ سال به ما نشان داده است که در چارچوب گفتمانها، رویکردها و دسته بندی های سیاسی گذشته  کمترین شانسی برای متحد شدن این اپوزیسیون نیست. بگذریم از اینکه در وجاهت مردمی و پشتوانه تک تک این سازمانهای اپوزیسیونی هم جای تردید جّدی وجود دارد.

بنا بر این باید رویکردی تازه یافت و طرحی نو درانداخت و برای لحظه ای نباید از ذهن دور کرد که بدون رهبری سیاسی واحد و مورد اجماع ابداً صحبتی از متحد شدن مردم نمی تواند در میان باشد.

دومین درس مبارزه مردم ونزوئلا این است که باید بر تابوی (آمریکا دوستی)، که این رژیم، نیروهای چپ و مصدق طلبان جهان سومی در مبارزه برای دموکراسی و تحول دموکراتیک راه انداخته اند غلبه کرد و این تابوی مخرب و تحمیق کننده را شکست.

باید دانست که ارتجاع و دیکتاتوری، امروز یک جبهه  واحد جهانی را تشکیل میدهند که در پشت سر دیکتاتوری های  وابسته به خود و غرب ستیز ایستاده است. در مرکز این جبهه جهانی ارتجاع و استبداد؛ روسیه، چین، ایران، ترکیه و قطر قرار دارند.

اگر یک دیکتاتوری از این جبهه جهانی کمک میگیرد مردم تحت ستم آن بدون کمک گرفتن از جبهه جهانی دموکراسی که در راس آن آمریکا قرار دارد نمی تواند به آزادی برسد. نمونه سوریه این را به وضوح نشان میدهد.

انقلابیون سوری نکته اتکای خود را ترکیه و قطر قرار دادند و در حالی که با رژیم اسد مبارزه می کردند در عمل زیر پرچم آن مبارزه و به اعتبار آن، با حضور آمریکا و نیروهای مورد حمایت آن هم در سوریه می جنگیدند و همچنان می جنگند. و این است راز تثبیت شدن دیکتاتوری بشار اسد پس از قتل عامِ پانصد هزار نفری از مردم سوریه.

خبر تکمیلی(رویترز): دول اروپایی که به مادورو ۸ روز مهلت داده بودند تا انتخابات ریاست جمهوی جدید را برگزار کند، برابر گزارش چند دقیقه پیش رویترز، ۹ کشور اروپایی، فرانسه، اسپانیا، بریتانیا، پرتغال، سوئد، دانمارک، اتریش و هلند خوان گایدو را به عنوان رئیس جمهور موقت ونزوئلا به رسمیت شناختند.

*

کنتراکتور«Wagner Group» یک گروه جنگجوی حرفه ای است که بنیانگذاران آن نظامیان بازگشته از جنگ افغانستان می باشند. این گروه شبه نظامی بازوی نظامی غیر رسمی ارتش روسیه و پوتین می باشد. در آنجا که خود ارتش نمی خواهد دخالت کند از این نیروها استفاده میکند. این گروه در سوریه، در اوکراین و جنوب شرقی اوکراین در جنگ های تجزیه طلبانه شرکت کرده است.

 

**********************************

توجه!

در کانال تلگرامی سیمرغ به ما بپیوندید و همراه ما تلاش کنید تا بانگ اطلاع رسانی ما دامنه وسیع تری بیابد. تا صدا و پیام ما به تعداد هر چه بیشتری از هم میهنانمان برسد.

هدفی جز اطلاع رسانی به قصد افشای رژیم و طرفند ها و بدکرداری های آن نداریم!

پاینده ایران

CimorghIran@

تماس با کانال

cimorghiran@gmail.com

 

    

No Comments