پیش روی ارتش ملی لیبی به رهبری ژنرال حفتر

Share Button

علیرغم نگاه بدبینانه و کلیشه ای ژورنالیسم سطحی نگر به اوضاع لیبیِ پسا قذافی، به نظر من، آینده لیبی درخشان میباشد. این کشور به سنگر ضد تروریسم و اسلامیسم در شمال آفریقا تبدیل خواهد گردید. تروریسمی که از ناحیه ترکیه، قطر تا حدودی سودان و ایران حمایت میشود.

اهرام آنلاین(قاهره)

اهرام آنلاین(قاهره)

سخنگوی نیروی ارتش ملی لیبی، امروز ۴ شنبه، اطلاع داد که نیروهای  ارتش ملی لیبی تحت رهبری ژنرال خلیفه حفتر برای آزاد سازی کشور از وجود تروریستها آماده می شوند. او تلویحاً اشاره داشت که هدف نهایی این نیروها طرابلس می باشد.

سرهنگ احمد مسماری، اشاره مستقیمی به اینکه نیروهایش به طرف غرب لیبی به سوی طرابلس که تحت کنترل دولت مورد حمایت بین المللی است در حرکت می باشند نکرد.

در حال حاضر در لیبی دو دولت موازی وجود دارد که مقر یکی در جنوب شرقی (بنغازی) و دیگری در جنوب غربی کشور(طرابلس) می باشد.

مسماری گفت؛ ارتش ملی لیبی نیروهایش را متمرکز نموده است تا به رسالت خود، که آزادی کشور از وجود تروریستها می باشد جامه عمل بپوشاند.

او خطاب به ژورنالیستها افزود: «ما طرابلس را برای پول و قدرت نمی خواهیم. ما طرابلس را برای پرستیژ و حرمت یک دولت مقتدر می خواهیم.

کامنت:

پس از سرنگونی رژیم قذافی، دولت موقتی که در طرابلس تشکیل شد زیر نفوذ اسلامیستها و در درجه اول اخوان المسلمین و نیروهای شبه نظامی آن بود که از پیش زمینه های سیاسی، تاریخی و فرقه ای در لیبی برخوردار بودند.

اگر اسلامیستها در آغاز، تا حدودی، غیر اسلامیستها را در ساختار دولت موقت و کنگره ملی تحمل می کردند به خاطر این بود که به زمان نیاز داشتند که اولاً خود را تثبیت کنند و در ثانی چهره دنیا پسندی از خود نشان دهند تا از سوی جامعه بین المللی پذیرفته شوند.

در دومین انتخابات پارلمانی که پس از سقوط قذافی در لیبی برگزار شد غیر اسلامیستها توانستند اکثریت پارلمانی را کسب کنند ولی در عرصه میدانی و امنیتی قدرت در دست باند های تروریستی اسلامیستی بود که هرچند روز یکبار نمایندگان(غیر اسلامیست) کنگره ملی به گروگان می گرفتند و از آنها باج خواهی میکردند.

در نتیجه عدم امنیت، دولت برآمده از انتخابات و کنگره ملی به شرق کشور مهاجرت کرد و اعضای اخوانی و اسلامیست آن در طرابلس باقی ماندند و از خود دولت تشکیل دادند ولی چون این دولت وجاهت قانونی و بین المللی نداشت مجبور شدند زیر نظر سازمان ملل با سیاستمداران غیر اسلامیست کنار آمده دولت واحدی تشکیل دهند که همین دولت رسمی فایز السراج است. این دولت در واقع کشمکش نظامی یا حل نشدنی با دولت بنغازی و ژنرال حفتر ندارد ولی به خاطر ترکیب سیاسی  و نفوذ شبه نظامیان اسلامیست در دولت و در منطقه و غرب کشور، مجبور است موضع بینا بینی را برگزیند.

در واقع در پشت سر دولت السراج و بخش سکولار آن  اسلامیست هایی هستند که در پناه مشروعیت بین المللی دولت سراج مواضع خود را در ساختار دولت او حفظ کرده اند. البته علاوه بر مرزبندیهای اسلامیستی و ضد اسلامیستی، عرصه سیاسی لیبی صحنه کشمکش سه جریان قومی و قبیله ای هم می باشد که در تقابل و تعامل دولت بنغازی و طرابلس منعکس می گردد.

ژنرال حفتر که از پشتیبانی دولت بنغازی و مردم برخوردار است توانست ظرف قریب ۵ سال، از صفر، ارتش ملی لیبی را(عمدتاً به کمک عربستان، امارات و مصر) بازسازی کرده و باندهای تروریست اخوانی، داعشی و القاعده را در شرق کشور منهدم کند.

این ژنرال مردمی، با تروریستها نه با زبان موازین دموکراسی های غربی، بلکه با زبانی مناسب تروریستها با آنها سخن میگوید و همین است علت پیروزیهای او و وجاهت مردمی اش چون مردم لیبی تشنه امنیت هستند.

علیرغم نگاه بدبینانه و کلیشه ای ژورنالیسم سطحی نگر به اوضاع لیبیِ پسا قذافی، به نظر من، آینده لیبی درخشان میباشد. این کشور به سنگر ضد تروریسم و اسلامیسم در شمال آفریقا تبدیل خواهد گردید. تروریسمی که از ناحیه ترکیه، قطر تا حدودی سودان و ایران حمایت میشود.

اگر الجزایر پسا بوتفلیقه عرصه تاخت و تاز اخوان المسلمین و اسلامیستها نشود، میتوان امیدوار بود که شمال آفریقا از مراکش  و تونس تا مصر از شر اسلامیسم و اخوان المسلمین آزاد گشته و به جلو دار و خاکریز ترقی و توسعه در برابر واپس گرایی و تروریسم در منطقه تبدیل شود.

نقش ژنرال السیسی در سیر مترقیانه این تحولات کم نیست. برای اینکه به اهمیت تاریخی این نقش پی ببریم کافیست لحظه ای مجسم کنیم اخوان المسلمین به رهبری محمد مُرسی موفق می شد بر حکومت مصر باقی بمانند.

ژنرال های مصر به رهبری السیسی فقط مصر را نجات ندادند آنها جهان را از خطر تشکیل یک حکومت واحد اسلامی و تروریستی در کل خاورمیانه نجات دادند.

لازم به یادآوری می باشد که برخلاف تصور رایج، نقش پادشاهی عربستان در مبارزه با اسلامیسم و تروریسم در این میان کم نبوده و نیست. اگر پشتیبانی سعودی از ژنرالهای مصر، حکومت سکولار لیبرال تونس به رهبری الباجی قائد السبسی و بعد هم ژنرال حفتر در لیبی نبود، سراسر شمال آفریقا در چنگ اسلامیستها بود.     

No Comments