تحلیلی کوتاه بر لشکرکشی اردوغان علیه کُردهای سوریه(YPG)

Share Button

3 ـ اردوغان جنگی را شروع کرده است که حداقل بسیاری از بازیگران منطقه ایی، مانند اسرائیل، یونان، قبرس، مصر، عربستان، امارات و حتی روسیه و ایران با عملیات پنهانی و نیمه پنهانی خود اجازه نخواهند داد او پای خود را از باتلاق آن به آسانی بیرون بکشد. روسیه میخواهد ترکیه را به روز ایران بیاندازد تا بر آن سوار شود.

۱ـ درباره اهداف فرامرزی و جاه طلبی اتومانی اردوغان زیاد گفته شده است ولی باید گفت اهداف داخلی و سیاسی اردوغان از آغاز این جنگ اهمیت کمتری نسبت به آن جاه طلبی های فرامرزی ندارند.

اردوغان و حزب توسعه و عدالت او پس از ۲۵ سال، انتخابات شهرداریهای استانبول و یکی دیگر از شهرهای کلیدی کشور را از دست دادند. شکست اردوغان و حزبش در آن انتخابات، به معنی افول قطعی گفتمان اسلامیستی او و احتمال زیاد  باخت او و حزبش در انتخابات ریاست جمهوری و پارلمانی آینده است.

به عنوان یک تجربه ی به تکرار اثبات شده؛ برای احزاب و جریاناتی از قماش  اسلامیسم اردوغانی و دیگر ایدئولوژیهای تمامیت خواه مشابه

، آخرین انتخابات آزاد، آن انتخاباتی است که آنها را به قدرت رسانده است.

اردوغان تصمیم ندارد به سادگی با آرای مردم در انتخابات آینده از میدان به در رود. حداقل به این دلیل که در فردای شکست انتخاباتی جای او، به خاطر جنایات و قانون شکنی هایش زندان ابد خواهد بود.

کافیست یادآور شوم که حتی هم پیمانان سابق او، از فتح الله گولن، اسلامگرای معتدل در تبعید گذشته، احمد داود اوغلو(نخست وزیر و وزیر امور خارجه سابق) و عبدالله گُل(رئیس جمهور سابق)هم از او بریده اند و داود اوغلو حزب جدیدی در رقابت با حزب اردوغان (توسعه وعدالت) تاسیس کرده است. این سه، از بنیان گذاران حزب عدالت و توسعه بوده اند.

پیروزی در این جنگ یا حتی ادامه آن تا مقطع انتخابات، باد در بادبان ناسیونالیسم اتومانی اردوغان می اندازد و به غرور کاذب ناسیونالیستی* در جامعه دامن میزند که به نفع اردوغان است.

بهره برداری اردوغان از این جنگ به اینجا خاتمه نمی یابد بلکه مانند ایران زمانی خمینی و جهادِ آمریکا و غرب ستیزی او، و همزمان، جنگ با عراق که دست خمینی را برای سرکوب باز کرد؛ در این شرایط  به اردوغان امکان میدهد زبانها را ببُرِد و کوتاه کند، قلمها را بشکند و روزنامه ها را تعطیل و مخالفین خود را خفه کند.

۲ ـ اما از آن طرف، دینامیسمی که این لشکر کشی در منطقه ایجاد کرده است، شکست قطعی کُردها را علیرغم همه کاستیهای نظامی و تسلیحاتی اشان به سادگی ممکن نمی سازد. 

اردوغان گفته است که ارتش او فقط تا فاصله ۲۰ کیلومتری برای ایجاد نوار حائل غیر نظامی و حفاظت شده پیش خواهد رفت. ولی مسئله اینست که خود این حائل باز، ترکیه را هم مرز با کُردهایی نگاه خواهد داشت که اردوغان آنها را تروریست میداند. و معلوم هم  نیست اگر او حتی در این حرف خود صادق باشد، کُردهای هم مرز با این نوار حائلی، دست از مبارزه، عملیات ایزایی و جنگ و گریز دائمی بردارند.

به پارامتر فوق باید اضافه کرد که آرایش سیاسی در منطقه به گونه ایست که تمام دول منطقه، از مصر  تا یونان، از قبرس تا عربستان، ایران تا قطر همه و همه حمله نظامی ترکیه را محکوم کرده اند. 

اگر کُردها بطور مستقیم هم از این ممالک کمک نظامی نگیرند، همین حمایت لفظی و دیپلماتیک بین المللی، به آنها انرژی میدهد تا به پیکار علیه تجاوز ترکیه ادامه دهند.

اردوغان به جای پیاده نظام ترک، در این عملیات از ارتش ۳۰ ـ ۴۰ هزار نفری درست شده از پناهندگان جنگی که عنوان ارتش آزاد سوریه را برای خود مصادره کرده اند، استفاده میکند که معلوم نیست وفاداری آنها چقدر به طول بیانجامد. بگذیریم از اینکه این سیاست شکافی قومی تعمیق شونده ای را بین کردها، ترکها و اعراب منطقه ایجاد خواهد کرد که میتواند جنگ کُردها را به یک جنگ آزادیبخش تمام عیار علیه تجاوز (به یک کشور عربی) تبدیل کند. هم اکنون اتحادیه عرب حمله ترکیه را با قاطعیت محکوم کرده است.

دول اروپا تهدید به اقدامات تنبیهی دیپلماتیک و اقتصادی علیه ترکیه کرده اند. آمریکا نیز تهدید کرده است که اقدامات تنبیهی اقتصادی علیه ترکیه اتخاذ خواهد کرد و ترامپ تهدید کرده است که اقتصاد ترکیه را ویران خواهد ساخت. این تهدید ترامپ را باید جدی گرفت. آسیب پذیری اقتصادی ترکیه به سبب حجم عظیم بازرگانی آن با اروپا، آمریکا و کلاً دنیا قابل مقایسه با ایران ما که ۴۰ سال است به تدریج خود را با تحریمهای مختلف تطبیق داده است فرق میکند. رقم بدهی خارجی ترکیه به دنیا بالغ بر ۵۵۰ میلیارد دلار است در مقایسه با ایران که رقم بدهی خارجی آن حدود ۱۰ میلیارد دلار می باشد. و توریسم این کشور، به عنوان بزرگترین منبع درآمد ارز خارجی اش، در سالهای اخیر به دلیل سیاست های سرکوبگرانه اردوغان و تدابیر تضییقی اسلامیستی به میزان زیادی کاهش یافته و توریستهای روسی اروپای شرقی سابق و قطری و ایرانی جای توریستهای اروپایی، آمریکایی و عرب و اسرائیل را گرفته اند.

وضع لیره ترکیه در برابر ارزهای خارجی بسیار متزلزل است و دولت با تزریق مصنوعی و مهندسی بازار ارزی نرخ برابری کنونی را حفظ کرده است. با این حال، ۶ ـ ۷ سال پیش، یک دلار آمریکا معادل ۱٫۶ لیر ترک بود و حالا یک دلار معادل ۵٫۸۸ لیر ترک است. این یعنی با همه شامورتی بازیهای ارزی اردوغان لیره ترک نزدیک به ۷۰% ارزش خود را طی این مدت از دست داده است. پیش بینی دلار بالای ۱۰ لیره و حتی بالاتر در صورت ادامه وضع در آینده به هیچ وجه اغراق نیست.

۳ ـ اردوغان جنگی را شروع کرده است که حداقل بسیاری از بازیگران منطقه ایی، مانند اسرائیل، یونان، قبرس، مصر، عربستان، امارات و حتی روسیه و ایران با عملیات پنهانی و نیمه پنهانی خود اجازه نخواهند داد او پای خود را از باتلاق آن به آسانی بیرون بکشد. روسیه میخواهد ترکیه را به روز ایران بیاندازد تا بر آن سوار شود.

ترکیه در این جنگ تنها بود و همچنان تنها خواهد ماند. این جنگ برای ترکیه فقط نکبت به بار خواهد آورد. .

توجه: اخبار، و گزارشهای خبری و تحلیلی کوتاه را در کانال تلگرامی سیمرغ (لینک زیر) نیز میتوانید ببینید!

@CimorghIran

No Comments