رهبر و روحانی: در حوادث اخیر بر دشمن پیروز شدیم!

Share Button

رژیم جنگ خیابانی را بُرد ولی جنگ اخلاقی و سیاسی را باخت

آری! رژیم مانند بسیاری دفعات دیگر در این ۴۱ سال حکومتش، جنگی خیابانی با مردم را بُرد و بر مردم پیروز شد. رژیم میتوان روی بُردن چند جنگ خیابانی دیگر در آینده هم حساب کند. ولی، همه این بردنهای جنگی برای رژیم باختهای سیاسی بوده اند که هر دفعه ابعاد بزرگتری یافته اند. پیروزی رژیم بر این «دشمن» در اعتراضات اخیر، نسبت به پیروزی آن بر اعتراضات ۸۸ چشمگیرتر بود. ولی شکست سیاسی بزرگ رژیم هم در همین جا میباشد. ملت به چشم خود دید و تجربه کرد که مسئله اش با این رژیم، در حد بهای بنزین نیست. مسئله بودن این رژیم به قیمت نابودی و فروپاشی مملکت است یا برانداختن آن و نجات مملکت و زندگی نسلهای آینده!

تابناک:«حضرت آیت الله خامنه‌ای در پایان سخنانشان خطاب به ملت ایران و دوستان و دشمنان انقلاب تأکید کردند: ملت ایران در عرصه جنگ نظامی و سیاسی و امنیتی (مانند کار‌هایی که در این چند روز بود و کار‌های مردمی نبود) دشمن را عقب زده است» 

خبر آنلاین:«حجت الاسلام و المسلمین حسن روحانی رئیس جمهوری در نشست هیات وزیران گفت: مردم ایران باز هم در برابر نقشه دشمن پیروز شدند»

سید علی خامنه ای و آشیخ حسن روحانی، هردو در اشاره مستقیم به سرکوب اعتراضات اخیر؛ پیروزی بر دشمن را اعلام کردند و هر یک به زبان خاص خود. 

آشیخ حسن در سخنرانی خود که خبر آنلاین آن را پخش کرد حتی در مایه گذاشتن برای این پیروزی مشعشعانه، روی دست رهبر هم آمد. 

و سردار رمضان شریف سخنگوی سپاه پاسداران نیز از دستگیری سرشاخه‌های کلیدی ایجاد ناآرامی‌ها در چهار استان البرز، شیراز، تهران و خوزستان خبر داد.

اولین و مهمترین نکته ای که در رابطه با ۳ گزاره فوق میتوان گفت این است که، مفهوم «دشمن» در ادبیات سیاسی سرکردگان رژیم دیگر شفاف شده است. اینها هرگز تا این حد به صراحت تعریف مشخص از «دشمن» به دست نداده بودند. در قاموس رژیم دشمن یعنی مردم، یعنی میلیونها ایرانی که در تظاهرات اعتراضی اخیر علیه گران شدن ناگهانی سوخت شرکت کردند. 

آنها که در این اعتراضات ها هم فعالانه شرکت نکردند ولی از نزدیک شاهد آن بودند، حتی آن سپاهیانی که علیه این دشمن در خیابانهای شهرهای ایران به آنها تاختند، دیگر می دانند که وقتی سران مملکت از «دشمن» صحبت می کنند منظور اصلی کیست.

و اما در اینکه ادعای عظما و آشیخ حسن در پیروز شدنشان بر «دشمن» در این جنگ خیابانی درست است نباید کمترین شکی داشت. نیروهای سرکوبگر رژیم، شبکه وسیع ستون پنجمی و اطلاعاتی آن بی شک در این جنگ خیابانی بر مردم پیروز شدند.

من در همان روزهای نخست اعتراضات اخیر در کانال تلگرامی «سیمرغ ایران» نوشتم: ـ رژیم این اعتراضات را «جمع» خواهد کرد و بعد از این نیز باز هم  بهای بنزین را افزایش بیشتری خواهد داد و اعتراض بعدی را هم «جمع» خواهد کرد. 

هدف از پیش بینی این «جمع» کردنها، خواندن آیه یاس برای جنبش اعتراضی مردم نبود بلکه تکرار و تاکید این نکته بود:ـ تا هنگامی که جنبش رهبری سیاسی ندارد، تا سازماندهی ندارد،  تا برای پیام رسانی و تماسهای خود، وابسته به شبکه های اینترنتی است که بنا به اراده رژیم و وزیر ارتباطات(جهرمی) قطع و وصل میشود، مردم در برابر نیروهای سازمان یافته رژیم که مرکز ستادی و فرماندهی دارند همچنان با دادن تلفاتی نامتناسب به  نسبت به دست آوردها شکست خواهند خورد یا به زبان سران سپاه و سرکردگان رژیم اعتراضات شان«جمع» خواهد شد.

به جرات میتوان گفت اعتراضات اخیر با دامنه ای که داشت در صورت برخورداری از یک رهبری و میزان معینی سازماندهی می توانست آنقدر ادامه و گسترش یابد تا به سقوط رژیم بیانجامد. 

به طور نمونه؛ پس از قطع اینترنت که به فلج شدن جنبش اعتراضی انجامید، پیامکی در شبکه تلگرامی نهاده شد که از کاربران و فعالین جنبش اعتراضی دعوت میکرد که: ـ با «این آدرس و دانلود آن» در تلفن همراه میتوانید به شبکه تلفن دنیا وصل شوید و با اطمینان از آن استفاده کنید. پیام گذارنده از همه خواسته بود تا این پیام را هرچه وسیع تر به اطلاع مبارزان برسانند تا جبران کاستی اینترنت بشود. من طبق عادت به همه پیامک های بی شناسنامه با دیده شک و تردید امنیتی می نگرم. و در این مورد هم نیز چنین بود. 

این پیام گذار و آن آدرس تلفن بین المللی به همان اندازه که میتوانند معتبر و راه نجات باشند میتوانند در عین حال تله سرویسهای اطلاعاتی رژیم و مرگبار هم باشند هم باشند. 

همه ما قطعاً با دعوت های مبارزاتی در شبکه های مجازی برخورد کرده ایم که با آنها فلان شخص یا سایت مجازی، از مردم دعوت میکند در فلان تاریخ و در فلان جا جمع شوند و تظاهرات کنند! 

یک چنین آنارشی و بلبشوی وحشتناک و مرگبار سازمانی با این دامنه و بدون افشاگری، فقط میتواند در میهن ما و برای جنبش آزادیخواهانه ما وجود داشته باشد که بهترین فضای غبار گرفته برای تمساح های اطلاعاتی رژیم است تا قربانیان خود را با هزینه بسیار کمی شکار کنند. 

اگر جنبش رهبری داشت: ـ آن رهبری امضاء ، نام و تاییدیه خود را در پای آن اطلاعیه «تلفن جهانی» یا این گونه دعوت ها و پیامکها مینهاد یا با عدم تایید آنها، از به دام افتادن فعالین ساده لوح و تازه کار سیاسی در تله اطلاعات رژیم جلوگیری میکرد. و حتی میتوانست با مانورهای گمراه کننده سیاسی خود، روی دست این دستگاههای اطلاعاتی و رژیم  هزینه های سنگین بگذارد. می توانست رژیم را با مانورهای خود به تله های سیاسی افشاگرانه بکشاند و رسوا شدگی بیشتر بکشاند.

اگر جنبش سازمان داشت می توانست از کانال آن سازمان، سریعاً تا حدود زیادی فقدان امکانات اینترنتی را جبران کرده و اطلاعات درست، برای پیش روی  یا عقب نشینی را در اختیار فعالین میدانی اعتراضات بگذارد و از هزینه جنبش تا حد بسیار زیادی بکاهد و در عوض با کشاندن نیروهای سرکوبگر از این سو به آنها  و دادن آدرسهای غلط و اطلاعات گمراه کننده به رژیم و نیروهایش آنان را فلج کند. 

در حالی که جامعه به علت وخیم شدن وضع اقتصادی مملکت، شکستهای سیاسی توطئه های رژیم در عراق، لبنان و یمن و در عرصه دیپلماسی وضع انفجاری می یابد، متاسفانه جنبش آزادی خواهانه مردم ما به علت دو نقیصه مورد اشاره فوق، مانند کسی است که در سیل غرق می شود ولی از تشنگی جان می دهد!

باید واقع بین بود! امروز در میهن ما جز شاهزاده رضا پهلوی شخص دیگری که هم میتواند نقش رهبری جنبش را داشته باشد و هم به اتکای آن نقش، تا حدودی کاستی های سازمانی را جبران کند امکان دیگری در اختیار ندارد. 

ما اگر شخصاً هم ایشان را قبول نداریم باید بپذیریم که حداقل تا مراحلی که جریان های دیگری در صحنه ظهور کنند، ایشان را نه تنها به عنوان رهبر جنبش بپذیریم بلکه لازم است این رهبریت را هرچه وسیع تر، از راه قلم یا زبان، منطق یا شعر و موسیقی به درون مردم و جامعه ببریم تا از این توده اتمیزه و گله وار، تن و پیکر واحدی بسازیم که در برابر رژیم بتواند بایستد.

و اما چند کلام درباره پیروزی رژیم بر دشمن! 

آری! رژیم مانند بسیاری دفعات دیگر در این ۴۱ سال حکومتش، جنگی خیابانی با مردم را بُرد و بر مردم پیروز شد. رژیم میتوان روی بُردن چند جنگ خیابانی دیگر در آینده هم حساب کند. ولی، همه این بردنهای جنگی برای رژیم باختهای سیاسی بوده اند که هر دفعه ابعاد بزرگتری یافته اند. پیروزی رژیم بر این «دشمن» در اعتراضات اخیر، نسبت به پیروزی آن بر اعتراضات ۸۸ چشمگیرتر بود. ولی شکست سیاسی بزرگ رژیم هم در همین جا میباشد. ملت به چشم خود دید و تجربه کرد که مسئله اش با این رژیم، در حد بهای بنزین نیست. مسئله بودن این رژیم به قیمت نابودی و فروپاشی مملکت است یا برانداختن آن و نجات مملکت و زندگی نسلهای آینده! 

مردم دیگر از منظر (بودن ـ یا ـ  نابود شدن) سیاسی به رژیم می نگرند. مردم سیاسی شده اند و خود را از قید افسونهای فریبکارانه مذهبی آزاد کرده اند. و این یعنی؛ سرانجام رژیم در یکی از این جنگهای خیابانی چنان از «دشمن» تاریخی خود شکست خواهد خورد که با خود، تاریخ پر نکبت خویش را بهم به گور خواهد برد. 

توجه!

میتوانید اخبار و گزارشهای کوتاه را در کانال تلگرامی «سیمرغ ایران» بخوانید!

@CimorghIran

No Comments