در عراق چه میگذرد؟!

Share Button

در گزارش جداگانه ای در همین نشریه السومریه یکی از تحلیگران سیاسی عراق پس از توضیح وضعیت کنونی این نتیجه را میگیرد که راهی برای برون رفت از بحران نیست مگر دخالت ارتش و او به طور نمونه، از نمونه ارتش مصر و اخیراْ سودان یاد میکند که در خاتمه دادن به بحران راه ثبات را در پیش گرفتند.

در یادداشت قبلی درباره وضعیت ویژه عراق نوشتم که، تحولات جاری عراق در کلاف چند لایه ای از بازیهای پشت پرده و پنهان سیاسی و همچنین فعالیت های اطلاعاتیِ، ضد اطلاعاتی، رخنه گری،  تخریب داخلی جنبش اعتراضی توسط نیروهای ستون پنجمی و فعالیتهای دیس اینفرماتیو و بالاخره آدم ربایی و ترور پیچیده شده است که نحلیل آنها ساده نیست. 

در این یادداشت باید اعتراف کنم که اوضاع از آنهم که توضیح داده بودم پیچیده تراست. 

چند لحظه پیش العراق نت گزارش کرد که مقتدا صدر طی اطلاعیه تمام نیروهای کلاه آبی خود را منحل کرده است و از هواداران خود خوسته است که بدون نشان دادن وابستگی خویش به جنبش صدریست، به جنبش اعتراضی به پیوندند.

او ضمنا از نیروهای امنیتی خواست که با هرکس که بنام او علیه تظاهرات کنندگان اقدام  به خشونت کند برخورد کنند. او در این اطلاعیه گفته است که برخی عناصر نفوذی و مشکوک بنام او دست به خشونت علیه تظاهر کنندگان زده اند.

این اطلاعیه مقتدا صدر ۱۸۰ درجه با آنچه در هفته های گذشته به نام او انجام شده است در تناقض میباشد. در این رابطه، تناقض اتفاقات و اظهارات زمانی گیج کننده تر میشود که بنا به بیشتر گزارشها او در این ایام در ایران اقامت دارد.  

رویداد دیگر اینکه امروز صبح سفارت آمریکا در عراق اطلاعیه صادر کرد که در آن به شهروندان آمریکایی و ممالک عضو ائتلاف هشدار آمیزانه خواست از نزدیک شدن به سفارت و دیگر نمایندگیهای ایالات متحده خود داری کنند و برای خدمات کنسولی هم به اربیل مراجعه کنند. 

در اطلاعیه سفارت آمریکا که باید آنرا جدی گرفت افزوده شده بود که در روزهای آینده قرار است تظاهرات بزرگی برگزار شود که شهروندان فوق الذکر باید با هوشیاری با آن روبرو شوند.(نقل به مضمون)

اگر این هشدار ظاهراْ بی زمینه سفارت آمریکا صحت داشته باشد، باید منتظر اتفاقاتی جدی در روزهای آینده بود. ضمناْ در گزارش دیگری آمده بود که آمریکا بر میزان نیروهای نظامی خود در عراق ظرف این چند روز اخیر افزوده است و مقادیر زیادی ماشین آلات و تجهیزات جنگی و موتوری وارد عراق کرده است.

امروز نشریه السومریه که ظاهراْ جهتگیری مثبت نسبت به جنبش اعتراضی دارد، اظهارت الشماری، سرپرست مرکز مطالعات سیاسی در عراق را درج کرده است که او میگوید که نیروهایی در دستگاه حاکمه وجود دارند که میخواهند ارتش را به جان جنبش اعتراضی بیاندازد. فرمانده ارتش میگوید این بازی بسیار خطرناکی است که خلاف قانون اساسی و تعهدات بین المللی است و سرانجام ارتش عراق را در برابر شورای امنیت سازمان ملل قرار میدهد. او اضافه میکند که برخی برای سرکوب تظاهرات فشار میآورند ولی ارتش هرگز تن به این کار نمی دهد.

آنچه از فحوای سخنان فرمانده ارتش مستفاد میشود اولاْ نظر جانبدارانه او نسبت به جنبش اعتراضی و اکراهش نسبت به احزاب پارلمانی بود.

در گزارش جداگانه ای در همین نشریه السومریه یکی از تحلیگران سیاسی عراق پس از توضیح وضعیت کنونی این نتیجه را میگیرد که راهی برای برون رفت از بحران نیست مگر دخالت ارتش و او به طور نمونه، از نمونه ارتش مصر و اخیراْ سودان یاد میکند که در خاتمه دادن به بحران راه ثبات را در پیش گرفتند.

من در نخستین یادداشتهایم در باره عراق و همچنین لبنان نوشتم در این دو کشور فقط ارتش است که سالمترین نهاد حکومتی است و میتواند این دو مملکت را از بحران، قلدر بازی و تاخت و تاز شبه نظامیان شیعی آزاد کند و امروز هم بر همین عقیده هستم و فکر میکنم سرانجام چنین شود!

من ساعت به ساعت سیر تحولات مصر را از روز اجتماع اعتراضی در میدان تحریر تا به قدرت رسیدن محمد مُرسی و حکومت اخوان المسلمین و سپس سرنگونی آنها رصد کردم. 

حکومت محمد مُرسی و اخوان المسلمین در مصر با کودتای نظامی ساقط نشدند آنها با مردمی ترین جنبشی که منطقه تا آن زمان به خود دیده بود و پیوستن ارتش به مردم تا در دست گرفتن رهبری جنبش انقلابی سرنگون شدند. 

مداخله ارتش قهرمان و میهن پرست مصر، با قرار گرفتن در پیشاپیش جنبش مردم، نه تنها مصر، نه تنها خاورمیانه بلکه جهان را از یک فاجعه ای بدتر از فاجعه انقلاب اسلامی ایران نجات داد.

ارتش عراق دارای سنن درخشان میهن پرستانه میباشد که نباید ریشه های تاریخی آن در بدنه ارتش کنونی خشکیده باشد.

No Comments