نامه سرگشاده ایی به شورای هماهنگی جنبش سبز امید

Share Button

 

نامه سرگشاده ایی به شورای هماهنگی جنبش سبز امید!

در چندسطر

رونوشت:

آقایان مهندس امیر ارجمند ومجتبی واحدی و سایت های کلمه، سهام نیوز و جرس!

مطالعه یاداشت آقای مصطفی تاجزاده  تحت عنوان «حق تعین سرنوشت ملی»؛ مقاله‌ای منتشر نشده از سید مصطفی تاج‌زاد، در سایت کلمه، مرا بر آن داشت تا  این چند سطر را بشما مسئولین و نمایانترین سخنگویان جنبش سبز بنویسم.

بنظر من یاداشت آقای تاجزاده چیزی نبود جز مانیفست تسلیم طلبی و تعامل با اقتدار گرایان  و زمینه چینی برای آویزان شدن به ضریح صندوق رأی و انتخابات. اگر دعوت مردم به شرکت در انتخابات ریاست جمهوری دهم، کشاندن مردم به آزمونی ضرور برای نشان دادن دامنه و حدود تحمل نظام و ظرفیت آن برای حق رأی مردم بود و نتیجتاً مفید، زمینه چینی برای تطهیر و تقدیس صندوق رآی در شرایط کنونی و پس از تجربه انتخابات دهم ریاست جمهوری جز آفریدن توهم  درذهن مردم نسبت به نظام نیست.

سراسر یاداشت  جناب تاجزاده یا یاداشتی که  میتواند فقط بنام وی باشد و امید که چنین باشد، یادآوری استبداد رژیم پهلوی و ذکر گفته هایی از امام راحل  است که برغم زیبایی ابهام انگیزشان هرگز حتی در دوران حیات خود وی اجرا نشدند. شکستن قلمها و بریدن زبانها از همان زمان حیات خود وی و از همان فردای انقلاب آغاز شد وتا  فرمان کشتار زندانیان سیاسی در سال ۶۷ ادامه یافت و همان سیاست است که همین امروز ادامه دارد.

مردم ایران از کوچک بزرگ میدانند که رژیم شاه دیکتاتور بود مثل همه ی سران کشور های جهان سوم باستثنای چند مورد استثنایی. ولی پرسش اینستکه از اینقدر یاداوری تأکید آمیز بر استبداد محمد رضاشاهی و تحسین انقلاب و امام و فرمایشات دموکراتیک و سر شار از روح آزاد منشی رهبر  انقلاب در این شرایط چه هدفی تعقیب میشود؟

و سئوال دیگر اینست که درج  برجسته این مقاله آقای تاجزاداه که کاملاً با روح فضای سیاسی کنونی میهنمان نا خواناست، در سایتی که بنام میر حسین موسوی بعنوان پدر معنوی جنبش سبز می باشد، در این شرایط چه معنی میدهد؟

جناب امیر ارجمند و جناب واحدی! سایت های محترم سبز!

بعنوان یک هوادار این جنبش ملی سبز از شما  تقاضا میکنم  ومیخواهم و این خواستن را بخاطر مصلحت همین جنبش میخواهم نه انگیزه و انتظار شخصی:

از این تاریخ، تمام اسیران بسیار عزیز سبز حتی خود میر حسین و کروبی را در قرنطینه اطلاعات رسانی قرار دهید و به هیچ تهمتنی بهر میزان گرد و دلاور، در اسارتگاههای این نظام اطمینان نکنید! اگر نمی خواهید که مسئولیت تاریخی به مسلخ کشیدن این جنبش را بعهده گیرید و در پیشگاه تاریخ گناهکارشوید.

هیچ سخنی و یا پیامی هرچند خوب، برانگیزنده، شادی و غرور آفرین را از این بزرگان سبز که امروز در زنجیر ضحاکیان هستند را منعکس نکنید. رابطه آنها از روز دستگیریشان فقط با خانواده هایشان و در چهار چوب مسایل خانوادگی میتواند مطرح باشد و وظیفه ما هواداران جنبش سبز و شما بزرگان آن  مبارزه برای آزادی آنها ست. و لازم به گفتن نیست که این درخواست شامل همه اسیران جنبش سبز میشود.

آنها دیگر نمیتوانند مسئولیتی در ارائه راهبرد های خرد یا کلان جنبش داشته باشند. آنها وظیفه خود را بنحو احسن انجام داده و برای همیشه، صرفنظر اینکه آینده چگونه پیش رود، در قلب مردم ما جای دارند.

زنده باد موسوی و کروبی برافروزندگان مشعل پیکار برای آزادی

با احترام

حبیب تبریزیان

 

 

ا

……………….

No Comments