سالگرد تقلب انتخاباتی و تاکتیک درست مبارزاتی

Share Button

وقتی برای استدلال طولانی نیست. جریانهای با نام و بی نام سیاسی، همه کورمال کورمال به دنبال خطوط مهندسی شده رژیم، برآنند تا در ۲۲ خرداد، روز خیانت رژیم ولائی به ملت و اسلامی که  توجیه ایمانی و اعقادی او است، راهپیمائی و نمایش اعتراضی بگذارند.
واقعیت این است که جنبش اعتراضی سبز، مدتهاهاست که فاز اعتراض خیابانی را پشت سر نهاده و باید و وارد فاز سازمانگری جنبش آرایش یافته مطالباتی شود چه بصورت جنبش اعنصابی مطلباتی و یا بصورت نافرمانی سازمان یافته مدنی. جنبشی مبتنی بر آرایش اجتماعی و نه توده وار و بی شکل.
اگر رهبران جنبش سبز و پیشگامان و فعالین رده نخست این جنبش،  برای ابراز مجدد اعتراض خود نسبت به تقلب و کلاه برداری انتخاباتی ریاست جمهوری دهم ، مجوزی دریافت نکرده اند، این خود کافیست تا مردم با خانه ماندن خود ، در این روز اعتراض خود را نسبت به تقلب عریان حکومتی در انتخابات سال پیش نشان دهند. نشان دهند که روح اعتراض ملی نه تنها نمرده است بلکه چون خاکستری در زیر آوار سرکوب رژیم همچنان زنده و آماده برخاستن است.
رژیم کودتا، بی تردید ، تلاش دارد تا نیروی مردمی جنبش سبز را در آن مید انی که در آن برتری مطلق دارد به هماوردی فرا بخواند. مبارزه در خیابان!
رژیم در هر حرکت خیابانی بعلت مرکزیت فرماندهی، شبکه اطلاعاتی و ارتباط گیری وسیع، قدرت بسیج و ماانور و منحرف سازی و.. فرادستی قاطع دارد، لذا تلاش برای کشاندن مردم به خیابانها، بهر عنوان و هر دلیل، فقط دو نتیجه دارد که هردوهم به یکسان منفی هستند: یا نظاهر کنندگان به سیاهی لشگر تظاهرات دولتی تبدیل میشوند و یا به طعمه های بی دفاع گزمه های حکومتی .
در این شرایط ، تصور ااینکه : بلاخره باید حرکتی کرد و با سکوت به خیابان آمدن بهتر از بی حرکت ماندن است همانقدر اشتباه است که دعوت مردم به خیابان آمدن و اعتراض کردن.
خیابانها را خلوت کردن و به ساندیس خوران حکومتی سپردن ، در چنین شرایطی بهترین تاکتیک اعتراض مدنی است.
تا آنجا که به خارج کشور نیز مربوط میشود، بعلت توان دسیسه گری رژیم در حرکت های اعتراضی خارج از کشور ، ساکت ماندن در این روز و سلب ابتکار از نفوذی ها و مصادره چی های رژیم ، بهترین تاکتیک ممکن است.
رژیم تلاش دارد که کنترول اعتراضات برون مرزی را، از طریق عوامل نفوذی  تعلیم دیده خود، بدست بگیرد. تا هنگامی که جنبش برون مرزی به وحدتی راهبردی و حد اقلی از انسجام عملیاتی و فرماندهی سازمانی و رهبریتی مورد ارجاع دست نیافته است، حرکت های ناسازمان گرانه و متخالف، آن برکه ی گل آلودی خواهد بود که به میدان صید رژیم تبدیل خواهد شد نه عرصه چالش و کوبیدن آن.
حبیب تبرزیان
www.iranesabz.se

No Comments