انتخابات، گزینه ها و گمانه زنیها

Share Button

برگرفته از کلمه: جمعه, ۶ بهمن, ۱۳۹۱

مهندسی معکوس انتخابات: کاندیداهای نمایشی و نتایج تضمین شده برای جناح حاکم

چکیده:در مهندسی معکوس انتخابات، به جای آن که در فرایند انتخابات مداخله شود تا نتیجه مطلوب به دست آید، این فرایند به گونه ای طراحی می شود تا نتیجه مورد نظر به دست آید. مهندسی معکوس انتخابات بر چیدن آرایش سیاسی و کاندیدا کردن عده ای و عدم اجازه به کاندیدا شدن عده ای دیگر و ایجاد فضای خاص بر کل انتخابات تاکید دارد تا بدون نیاز به مهندسی انتخابات، نتیجه مطلوب حاصل آید….

سایت بازتاب در مطلبی با عنوان «رونمایی از پروژه مهندسی معکوس انتخابات» نوشت:
با طرح بحث جایگزینی مهندسی معکوس انتخابات، به جای مهندسی انتخابات، این سوال در افکار عمومی پدید آمده است که مهندسی معکوس انتخابات چیست؟
واژه مهندسی انتخابات در مواردی به کار برده می شود که با دخالت مستقیم برخی عناصر، نتیجه مطلوب آنها در انتخابات به دست آید. این دخالت می تواند در استفاده از امکانات به صورتی نابرابر در تبلیغات، رای گیری و شمارش آرا انجام شود، اما مهندسی معکوس انتخابات فرایند متفاوتی دارد.
در مهندسی معکوس انتخابات، به جای آن که در فرایند انتخابات مداخله شود تا نتیجه مطلوب به دست آید، این فرایند به گونه ای طراحی می شود تا نتیجه مورد نظر به دست آید.
مهندسی معکوس انتخابات بر چیدن آرایش سیاسی و کاندیدا کردن عده ای و عدم اجازه به کاندیدا شدن عده ای دیگر و ایجاد فضای خاص بر کل انتخابات تاکید دارد تا بدون نیاز به مهندسی انتخابات، نتیجه مطلوب حاصل آید.
بر این اساس، در انتخابات پیش رو که محافلی از اصولگرایان به دنبال تامین هدفی خاص هستند، موضوع مهندسی معکوس انتخابات مطرح شده است.
این هدف، جلوگیری از پیروزی طیف احمدی نژاد و اصلاح طلبان در فاز نخست و به پیروزی رساندن کاندیدای مورد نظر این محافل در وهله دوم است.
براساس این استراتژی، مهندسی معکوس انتخابات بر جلوگیری از به وجود آمدن فضا برای کاندیداتوری چهره های درجه اول اصلاح طلبان یعنی هاشمی و خاتمی که شانس بالایی برای پیروزی دارند، تاکید دارد و در این راستا، بخشی از حملات توهین آمیز و تهدیدات از تریبون های رسمی علیه این دو نفر به وجود آمده است.
در مرحله دوم با عدم حضور چهره های درجه اول، چهره های درجه دوم و سوم اصلاح طلب که با این محافل ارتباط مناسبی دارند، به عنوان کاندیداهای زینتی اصلاح طلبان مطرح می شوند.
براساس طراحی صورت گرفته در مهندسی معکوس انتخابات، اولا تعداد این کاندیداهای زینتی بیش از یک نفر خواهد بود تا آرا بین آنها پخش شود و ثانیا هیچ یک از محبوبیت و کاریزمای بالایی برخوردار نیستند که قابلیت جذب رای بالا را داشته باشند و بین ۵۰۰ هزار تا دو میلیون رای برای آنان پیش بینی می شود.
در میان فهرست کاندیداهای در نظر گرفته شده برای مهندسی معکوس انتخابات، تاکنون، نام محمدرضا عارف، حسن روحانی و محمد سعیدی کیا در اولویت قرار دارد، هرچند چهره هایی نظیر محمدعلی نجفی، اسحاق جهانگیری و محمد شریعتمداری هم در اولویت دوم مطرح می باشند.
در راهبرد مهندسی معکوس انتخابات، با حضور چهره های درجه دو و سه اصلاح طلب، اولا انتخابات از حالت تک جناحی اصولگرا خارج می شود، ثانیا سبد رای خاکستری کاندیدای طیف احمدی نژاد که ممکن است مشایی یا چهره ای شبیه او باشد، تضعیف می گردد، ثالثا شکست این چهره های اصلاح طلب، گواهی بر عدم صحت ادعای اصلاح طلبان در سال ۱۳۸۸ مبنی برتقلب تلقی می گردد و رابعا رفتار پس از شکست کاندیداهای اصلاح طلب که مبتنی بر قبول شکست و تبریک به رقیب برنده خود می باشد، به عنوان رفتار مطلوب و اخلاقی بازنده انتخابات تلقی شده و از کاندیداهای شکست خورده اصلاح طلب تجلیل به عمل خواهد آمد تا الگوسازی برای عمل بازنده و عکس العمل نظام به آن انجام شود.
به نظر می سرد هوشمندانه ترین رفتار چهره های درجه دو و سه اصلاح طلب که البته بعضا از برخی ویژگی های مثبت نظیر تجربه و سلامت و توانمندی برخوردارند، آن است که وارد بازی مهندسی معکوس انتخابات نشوند و اگرچه ممکن است نسبت به همه ابعاد این استراتژِی آگاهی نداشته باشند و از سرحسن نیت احساس تکلیف کرده و کاندیدا شده باشند، اما مشارکت این چهره ها در انتخابات، می تواند ایفای نقش در یک بازی باشد که عواید آن برای اصلاح طلبان جز زیان نخواهد بود، هرچند ممکن است برای این کاندیدا ها منافعی همچون مطرح شدن در رسانه ها، گردش بالای مالی فعالیت انتخاباتی و پست بهتری از شرایط فعلی یا دست کم تثبیت مقام فعلی به همراه بیاورد.
برهمین اساس است که تا کنون سید محمد خاتمی و اکبرهاشمی رفسنجانی در دیدار های این کاندیداهای بالقوه با آنها و همچنین سایر نشست ها، بارها تاکید کرده اند شرایط در حال حاضر برای حضور اصلاح طلبان فراهم نیست و حضور در انتخابات از سوی اصلاح طلبان باید در صورت فراهم شدن بستر توسط نظام و آن هم در قالب یک کاندیدای واحد انجام شود، اما در عین حال بازهم تصمیم گیری نهایی را به خود این افراد محول کرده اند.
……………………………………………………………………
کامنت من:
تحلیل فوق تا حدود زیادی نزدیک به آن سیاستی است که اقتدارگرایان که مجری اراده رهبری هستند در انتخابات آینده ریاست جمهوری در پیش خواهتد گرفت.
محور راهبرد آنها اینست تا بکمک اصلاح طلبان باسمه ایی، برای کاندیدای گروه احمدی نژاد چنان رقیب تراشی کنند که مجبور به کودتای انتخاباتی دیگری و این بار علیه کاندیدای رئیس جمهور برگزیده خود ،احمدی نزاد، نشوند.
اینکه این سیاست راهبردی را در عمل چگونه پیاده کنند مسئله ایی نیست که از هم اکنون بتوان بدان پاسخ گفت. روی این اصل من برای بیان نظر خودم ۲ ـ ۳ ماه صبر میکنم و پس از روشن شدن فضای انتخاباتی تحلیل خودم را خواهم داد. ولی دو نکته را از هم اکنون میتوانم با قدری قطعیت بگویم: ۱ـ مسئله اصلی اقتدار گرایان در انتخابات آینده نه اصللاح طلبان بلکه گروه احمدی نژاد و کاندید اصلی آنهاست ۲ ـ تلاش خواهد شد تا از اصلاح طلبان در آن حد که برای تضعیف موقعیت کاندیدای گروه احمدی نژاد لازم است استفاده شود و نه بیش.
۳ ـ من بعید نمیدانم که کاندایدای رهبری با دست پر انتخاباتی از نظر وعده های اصلاحی اقتصادی و سیاسی تا آنجا که نظام به لرزه نیفتد به میدان خواهد آمد. با امتیازات تاکتیکی به قضد حفظ دست آوردهای استراتژیکی هیئت حاکمه و طبقه (جدید) پایگاهی آن. مهم اینست که در چنین صورتی، چنان روشنگری ایی صورت گیرد که مردم فریب وعده های تاکتیکی را نخورند.

No Comments